2010 ... nog niet echt een goed jaar ... Voor mij is het jaar begonnen met een kanjer van een verkoudheid. De eerste nacht van het nieuwe jaar is bovendien mijn TV spontaan, en volledig uit zichzelf, letterlijk uit de kast gekomen. Conclusie: dringend een nieuwe TV gaan kopen. Brute pecht dezelfde dag: de eerste dag dat het zo hard had gesneeuwd. En sneeuwen heeft het gedaan. Ik ben meer al schuiven naar het werk gegaan dan al rijden. Het ergste moest nog komen: op 14/2 hebben we mijn vader naar de spoed gebracht omdat hij niet meer kon stappen en als hij dat al probeerde dan viel hij bijna keer op keer. De dag nadien: echt een gitzwarte dag: de treinramp in Buizingen. Enfin, mijn vader is ondertussen thuis, hij krijg thuisverzorging en kiné. Maar 's avonds ben ik het die hem meehelp om in bed te gaan, ik zorg dat hij de juiste medicatie op het juiste moment heeft enzenz. Een geluk dat ik een week verlof had voorzien zodat ik alle mogelijke boodschappen heb kunnen doen (mutualiteit, thuiszorgwinkel, administratie regelen ...) Ik heb dit jaar al meer km gereden dan ik normaal in 6 maanden doe.
Een geluk ook dat ik in Huizingen werk: op 10 min ben ik thuis (als het niet sneeuwt) zodat ik, moest er iets gebeuren, snel thuis ben. Bovendien heb ik collega's die zeer begrijpend reageren, waarvoor mijn oprechte dank !
We zijn nu bijna 3 maanden ver in het nieuwe jaar, ik hoop dat het nu stilaan gedaan is met al die slechte momenten.
Vorig weekend was het carnaval in Halle, alweer een pracht evenement, dat heeft me echt deugd gedaan. Wel ben ik gisteren opnieuw ten prooi gevallen aan een verkoudheid. Maar ja, erg is dat absoluut niet. Gewoon wat niezen en kuchen, verder niets.
Morgen, na een dikke week opnieuw aan het werk. Ik mag niet vergeten mijn wekker opnieuw op 'werkritme' te zetten
Heel lang geleden was er eens ... neen hoor, ik ben geen sprookjes beginnen schrijven. Wat ik kwijt wou is dat ik een hele tijd geleden mezelf beloofde van minstens 2 maal per week deze blog aan te vullen. Tja, niet dus. Waarom ... Bwa om allerlei redenen: geen tijd, geen zin, niets te vertellen Wat niet wegneemt dat er sinds 7/6/09 veel is gebeurd! Mijn huis in nog niet echt in orde. Na alle verbouwproblemen denk ik dat ik in een soort 'ik moet het allemaal niet meer weten' fase ben terechtgekomen. Ik woon terug in mijn eigen kleine maar oh zo fijne huisje. Maar de afwerking: daar ben ik nog niet aan begonnen. Misschien in de kerstvakantie. Dan is er nog het drukke kaatsseizoen geweest: tot op het einde spanning want het was absoluut niet zeker dat we in 2de nationale konden blijven. Het is dan uiteindelijk wel gelukt OEF. Dit seizoen werd het eerste weeken (toch voor mij) afgesloten met de jaarlijkse mosselkermis.
Privé, behalve mijn huis: alles gaat zijn eigen kalme gangetje. Met mijn ouders alles al bij al redelijk goed. Mijn vrienden en familie ben ik nog steeds niet kwijt (zie drukke verkiezingsperiode :) ) Mijn gezondheid: behalve enkele ouderdomskwaaltjes zoals pijnlijke knieën en pijnlijke heup, alles ok
Professioneel: aan het aftellen om naar Huizingen te gaan. Nu elke vrijdag leren hoe je met het programma SAP moet werken ...
Oh ja, kzou het bijna vergeten: ik volg nu ook italiaanse les. Elke donderdag avond ga ik plichtsgetrouw naar de les van 18u45 tot 22u. Io parlo un po italiana, e verro !
Dus al bij al, tgaat niet slecht, iets meer tijd nu om andere dingen te doen ... dus misschien sneller een berichtje nalaten op deze blog :)
De laatste keer dat ik hier over mijn exploten vertelde, liet ik weten dat ik een geheimpje had. Wel: vanaf 1 december 2009 ga ik als statutair administratief bediende werken in het provinciedomein van Huizingen. Waarschijnlijkis dit voor de meesten geen absoluut wereldnieuws maar voor mij is dit een enorme geruststelling. Eindelijk ben ik vast benoemd. Dit wil niet alleen zeggen dat ik mij voor de rest van mijn leven geen zorgen meer hoef te maken, maar ook dat ik nooit een andere job zal hoeven te zoeken. Bovendien kwam dit juist op het goede moment want mijn dagen op het kabinet in Leuven zijn, zeer spijtig genoeg, ook geteld. Op 30/11/09 valt onherroepellijk het doek over het kabinet van Tom Troch. Hij kan natuurlijk nog altijd terugkomen als hij binnen 3 jaar opnieuw verkozen is maar ondertussen moeten we daar weg. Wat mij absoluut niet tegensteekt is dat ik ook verlost zal zijn van het dagelijks pendelen naar Leuven. Gedaan met te late, afgeschafte en overvolle treinen; 10 min met de wagen en ik ben ter plekke. Morgen heb ik een eerste kennismaking, zeg maar een soort sollicitatiegesprek. Maar daarover later meer
Amai, wat een hectische tijd is me dat geweest. Tja, campagne voeren is echt een fultime job! Altijd bezig ...huisbezoeken, folders en dergelijke bussen, thuis via internet, sms, telefoon ... noem maar op. En dan constant het gevoel hebben van 'doe ik wel genoeg, het is nu middernacht, ik ben moe, maar misschien toch nog even ...) En dan is het opeens gedaan. Geen foldertje meer in de koffer, geen affichke om nog te plakken. Zaterdagnacht naar huis gegaan om dan de eerste tekenen van zenuwen te voelen opborrelen. Niet kunnen slapen, raar gevoel ... En dan, dan is het zondag. Deze dag is ontzettend snel doorgegaan. 's Morgens heel plichtsgetrouw gaan stemmen , dan mama en papa gaan halen om die ook hun plicht te laten doen ... dan snel eten en om 14 uur paraat om getuige te zijn tijdens het tellen. De nervositeit van zaterdag avond was zo rond de middag volledig weg. Raar maar waar maar ik was de kalmte zelve. Maar dan ... in ons telbureau had ik juist geteld 5 stemmen ... 5 !!! allesbehalve goed ... de teleurstelling viel eigenlijk nog mee want snel gerekend zou ik toch zo'n 200 à 250 stemmen halen. Maar allee, het kon veel beter hé ... en dan krijg ik de eerste SMS van de dag: Bertrand met de melding dat ik al aan 952 stemmen zit ... 952 ... wel een serieus verschil met die schamele 5 ... dus in mijn ogen, op dat moment, totaal ongeloofwaardig... Maar dan volgt de 2de SMS: 844 stemmen. Tiens, zou er dan toch iets van waar zijn. Op dat moment even naar huis gebeld en ook daar totaal ongeloof en eerder het gevoel van: nie grappig zenne ... Blijkt dat het toch allemaal waar was. Want door die SMSkes was ik meer dan ooit gehaast om naar huis te gaan om zelf met mijn eigen ogen op mijn eigen PC te kijken wat er allemaal aan het gebeuren was. En wat bleek: twas just. Om middernacht had ik al 1899 stemmen !! Uiteindelijk ben ik geeïndigd op 2494 !!! Ongelooflijk. Al dat werk was effectief niet voor niets geweest. Natuurlijk was er geen totale euforie want sp.a heeft het al bij al niet zo slecht gedaan maar +/- 15% is nu ook weer niet het beste resultaat dat we al gehaald hebben. Maar de dees was ferm content !!! Wat ik toen nog niet wist was dat ik de volgende dag nog beter nieuws ging krijgen ... maar dat is nog een geheimpje ... daar vertel ik later over. En voor degenen die aan het fantaseren slagen: neen, ik ben niet zwanger, ik ga niet trouwen en ik heb ook niet met de lotto gewonnen ...
Verdorie toch, net nu ik volop aan het campagnevoeren ben heb ik me daar toch wel een kanjer van een verkoudheid te pakken zeker. Het geeft wel een speciaal effect, zo goed als zonder stem mensen te woord staan. Ik denk niet dat velen mij dit zullen nadoen Vroeg gaan slapen en alle paardemiddelen, middelen van uit de goede oude tijd en moderne medicatie uit de kast halen want morgen ga ik wel tijdens de voormiddag met enkele mensen van sp.a Halle de markt onveilig maken om campagne te voeren. Vrijdag gelukkig een vrije dag: dwz huis op orde zetten en bij de mensen thuis gaan om .... ewel ja ... campagne te voeren ...
Ook op het kabinet van Tom is het supersuperdruk, wat wil je: ook hij staat op de lijst (2de opvolger - Vlaams parlement) Dus momenteel zijn mijn dagen meer dan gevuld. Nu juist nog wat tijd vinden om bij te slapen (na 7 juni heel waarschijnlijk) en ondertussen ...
Vrijdag nog wat telefoontjes gedaan en wat affichkes uitgedeeld. Nadien met mijn vrienden een frisse ... spuitwater gaan drinken en affichkes gegeven. Zaterdag moest de campagne efkes wijken: mijn petekindje Zihno en zijn zus Noë vierden samen hun communiefeest en daar kon/mocht/wou ik niet op ontbreken. Zondagvoormiddag toch wat slaap proberen inhalen en dan in de namiddag gaan campagne voeren bij de Halse Viva SVV vrouwen. Ontzettend goed onthaald geweest. Ik heb zelfs mogen meesmullen van hun lekker ijs met aardbeien en alle aanwezigen waren zeer enthousiast over de uiteenzetting van het Durfplan van sp.a. Het veeeeeeeeeel te laat gaan slapen, het typisch Belgisch regenseizoen beginnen wel hun tol te eisen: gisteren had ik zo goed als geen stem meer en ferme keelpijn. Help ... hopelijk duurt dit niet te lang ... heb echt geen tijd om ziek te worden ...
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verkiezingen 7 juni 2009 - campagne - 14/05/2009
Gisteren, zoals voorzien nog wat affichkes gaan ronddragen. Ook nog enkele telefoontjes gedaan met mensen die ook een affiche willen hangen en/of mijn kaartjes willen uitdelen. Mijn moeder heeft zich ondertussen ontpopt tot een echte 'fan'. Ze deelt aan iedereen die ze tegenkomt (en kent) kaartjes van mij uit. Dit heeft ze trouwens in 2006 ook al gedaan. Je moet het maar doen, op je 80ste. Ook de 'administratieve' kant wat bijgewerkt: lijstje aangemaakt met sympathisanten, mensen gebeld die vragen hebben ivm volmachten ...
Natuurlijk wel veel te laat gaan slapen. Bovendien krijgt mijn keukentafel stilaan het uitzicht van de Mount Everest, overal papieren, kaartjes, boeken, enz. Mijn PC staat daar ook nog op. Ik moet dringend eens opruimen. Maar ja, wanneer? Eerst de campagne en de rest volgt wel.
Het is zover, maandag avond heb ik mijn affiches en mijn visitekaartjes gekregen. Eindelijk kan ik beginnen campagnevoeren. Overal schieten affiches uit de grond. Ik ben gisteren alvast gestart met het rondbrengen van mijn affiches. Trouwens: bedankt aan de mensen die een affichke willen plaatsen !!!
Vanavond ga ik nog op 3 plaatsen affiches afgeven, verderwerken aan mijn brief, proberen al een aantal adressen bij elkaar te sprokkelen en dan nen dikken dodo. Heb vandaag toch wat last van jetlag (wel laat, maar allee, beter laat dan ooit ...)
Wat een prachtreis ! Meer dan de moeite waard. Ik heb verschillende malen met mijn mond vol tanden gestaan, sprakeloos. En voor de mensen die me kennen, jaja, de babbelkous was volledig in de ban van wat ze zag ...
Meer dan 1000 foto's zullen me constant deze prachtreis doen herinneren. Probleem is nu wel dat ik de smaak te pakken heb (alweer ...) en dat ik dringend een spaarplan moet op touw zetten om de volgende reis te sponsoren ...
Anyway, China is meer dan de moeite waard. Al heb ik er nog maar een fractie van gezien. Mensen die meer info willen kunnen me altijd een berichtje sturen en als ik even tijd heb zal ik een grote compilatie van de foto's op facebook plaatsen
Vandaag 26 april vertrek ik (eindelijk) voor 14 dagen naar China. Het begon allemaal 3 jaar geleden. Toen werd het ons afgeraden want alles was in opbouw voor de Olympische spelen. Vorige jaar was zeker geen optie want dan vonden de Olympische spelen plaats. Eindelijk konden we dan toch onze droom waarmaken. Al was ik tot gisteren niet zeker dat de reis ging doorgaan. De gezondheidstoestand van mijn vader en tante maakten dat ik steeds dacht dat ik alles ging moeten afblazen. Maar nu zijn we 26/4, dag 1 van het grote avontuur. Nog de laatste spulletjes inpakken, rap wat bloggen, en vooral nog wat betalingen doen ... en dan ... richting Beijing Vandaag staat er enkel de reis op het programma. Eerst naar Londen, daar 4 uur wachten en dan zo'n 11 uur vliegen naar Beijing. Hopelijk zijn er in de hotels internet aansluitingen zodat ik toch af en toe mijn exploten kan delen met jullie Anders: binnen 14 dagen groot verslag ... see ya
 "Laughing"){kind=icon}
 "Wink"){kind=icon}
