Ons verhaal Na het lange wachten, hopelijk toch een broertje en/of zusje voor grote broer Jonas
02-11-2009
'k heb het moeilijk
'k Heb het moeilijk, heel moeilijk!
Waarom moet ik na 15 maanden eindelijk zwanger zijn en dan een miskraam krijgen? Ik vind het zo oneerlijk hé. En vermits het via de MMM verloopt, zal het nog minstens 2 maanden duren voor we een nieuwe poging kunnen ondernemen. Waarom toch, waarom moet het allemaal zo lang duren?
Zaterdag is de bloeding dan gekomen, met buikpijn en hoofdpijn erbij. Terug met de pil begonnen, al is dit erg tegen mijn zin.
'k Wou da ik op vakantie kon, mijn zinnen eens verzetten, want dit typisch Belgisch weertje maakt me niet bepaald vrolijker.
Vandaag toch maar gaan werken om mijn zinnen te verzetten.
Vandaag ook naar gyné gebeld. Als ik ongesteld word, mag ik beginnen met de pil. Normaal moest ik dan onder de pil tot bij haar komen om de planning op te maken, maar het eerste vrije plaatsje is 02/12 om 14u, dus ik zal de pil maar doornemen. Vermits Leuven in december een tijdje gesloten is, zal alles (pick-up en TP) pas in januari kunnen doorgaan. Hopelijk wordt onze 2de spruit toch nog in 2010 geboren.
Ik heb het moeilijk hoor, de traantjes zijn rijkelijk gevloeid vandaag
Momenteel nog geen bloed te zien, pff, moet dat allemaal zo lang duren.
Ik weet ik zou happy moeten zijn, maar ik maak me zo'n zorgen.
Ik heb niks van kwaaltjes, enkel wat last van constipatie en wat getrek in mijn lies, maar voor de rest voel ik niks. Hopelijk is dit geen slecht teken.
Zal blij zijn dat het woensdag is, nog eens bloed laten trekken, spannend!
Deze morgen om 8u bloed laten trekken, om 10u mocht ik dan bellen naar mijn gyné voor de uitslag. Ze nam niet op, heb wel een 10-tal keer geprobeerd. Rond 11u45 had ik ze aan de lijn. Ja, zegt ze, uw geboortedatum. Hebt ge al bloedverlies? 'k Zeg nee, maar heb gisteren een testje gedaan en was positief. Jaja, zegt ze, 't is zover, uw Hcg waarden zijn goed. Ik kon mijn oren niet geloven.
Volgende week moet ik nog eens bloed laten trekken, maar dat is de standaardprocedure, dus hopelijk zijn de waarden dan goed gestegen!
Nu is het natuurlijk aftellen tot de eerste 3 maanden voorbij zijn, maar we zijn nu toch weer een stukje dichter bij onze droom.
Deze morgen had ik een druppelke bloed verloren. Dit had ik ook gehad bij Jonas, dus was weer volop aan het denken zou het dan toch gelukt zijn of toch niet?
Zoals de meeste onder jullie wel weten, heb ik dus geen geduld. Net voor ik Jonas van school moest gaan halen (zo rond 15u) had ik dus een zwangerschapstest gedaan. Wonder boven wonder kwamen er 2 strepen op, de ene al wat dukker als de andere ;-) Dit had ik dan ingepakt voor Robin. Hij was heel blij, maar langs de andere kant had hij ook bang dat ik te vroeg getest had.
Vandaag (een week na TP) had ik ongeveer 2 uurtjes ongi-pijn. Ik dacht al direct het ergste. Hopelijk een teken van innesteling, al durf ik niet te hard te hopen natuurlijk.
Vandaag op controle geweest bij een assistent van dr Pelckmans. Alles was ok op de echo. Nadien mocht ik bellen voor het bloedonderzoek, alles is terug ok. Gelukkig maar!
Woensdag ipv donderdag bloed laten trekken om 8u, om 10u mag ik dan bellen voor het (hopelijk positieve) resultaat. Dan wordt er ook even besproken wat we verder moeten doen bij een negatief resultaat.
Nog even duimen allemaal aub, hopelijk brengt het dit keer een zeer goed resultaat.
Laat geduld nu net niet één van mijn sterke kanten zijn, dus jullie kunnen dan zeker begrijpen dat het wachten heel lang duurt. Is ons embryo'ke zich aan het innestellen of niet? Dat is de vraag die ik mij stel. Ik weet het je mag er niet meer bezig zijn, maar toch, na al de ellende van deze cyclus zou dit toch een groot CADEAU zijn.
Overmorgen naar gyné, hopelijk geeft zij groen licht zodat ik terug de ploeg van de brouwerij kan gaan versterken. Een thuis zijn is leuk, maar dan omdat je vakantie hebt en niet omdat je ziek bent.
Ik ben net terug van gyné. Door de pijn heb ik weer slecht geslapen. Ik belde naar gyné en had een stagiaire aan de lijn. Iets later belde ze terug met de melding dat ik in de voormiddag mocht komen. Mijn 2 eierstokken plakken tegen elkaar daardoor komt de pijn ('t is geen buikpijn, maar kan het niet echt omschrijven). Ik heb ook bloed moeten laten nemen om vanalles te testen, straks heb ik de uitslag. Dan zegt ze ook wanneer ik nog eens op controle mag. Ik moet steunkousen dragen, eiwitrijke drankjes drinken en toch Dafalgan nemen. Die week ziekteverlof is zeker niet voor niks geweest.
Ze vond het ook vreemd dat er uiteindelijk maar eentje goed was om terug te zetten. Er moet toch een slechte match zijn tussen mijn ventje zijn zaad (dit was merkelijk beter als de vorige keren) en mijn eicellen, maar wat er precies mis is kunnen ze niet opsporen. Ze zegt wel dat mijn 7-cellig embryo een goeike is, daar zullen we ons maar aan optrekken hé.
