800m 2.01.17 min 2009 (Lebbeke) 1500m 4.13.69 min 2008 (Deinze)
Weg:
5km 16.10 min : 2004 (deerlijk)
Een interessant adres?
07-02-2010
Samenvatting
Hellooow...
Eerst en vooral mijn excuses voor het verwaarlozen van mijn blogske. Ik wou het eigenlijk al lang updaten maar iedere keer kwam er wel iets tussen waardoor ik het terug moest uitstellen. Maar goed, ik ben d'r eindelijk aan begonnen Hieronder een kort verslagje van de voorbije wedstrijdjes.
13 januari: lange cross Maldegem
Na de wedstrijd in Rieme was het plan dat ik de week daarop zou deelnemen aan de CC in Hulshout (korte cross) of de lange cross in Zottegem. Jammer genoeg heeft een kort maar hevig viruske er toen anders over beslist. De nacht van zaterdag op zondag werd ik wakker door een lastige maag en kort daarop ging ik al met mijne kop boven d'n emmer. Iets verkeerd gegeten dacht ik maar een half uurtje later was mijn slaapplaats d'n wc-pot geworden. Van crossen zou geen sprake zijn bleek later. De ganse zondag heb ik dan ook in mijne zetel doorgebracht. Op maandag was ik gelukkig al een stuk beter en dinsdag liep ik al terug een rustig duurloopje.
Ik besloot dan om deel te nemen in Maldegem. Ik hield hier namelijk enkele goede herinneringen aan over van een aantal jaren terug. Het parcour daar was vlak met 1x een heuvel per ronde. Eén verschil met 2 jaar geleden was dat het deze keer een besneeuwde omloop was . Ik nam een rustige start (Bert was al gaan vliegen) en iets later vloog Steven mij ook voorbij. Na ronde 2 kreeg ik Bert terug in het vizier. Iets verder kon ik hem bijbenen en overnemen. Ik kreeg een gatje dat echter beperkt bleef tot een 50-tal meter. Een ronde verder kwam ik heel dicht bij Steven. Bij een keerpuntje waar we elkaar kruisten kon ik het niet laten om efkes te zwaaien naar hem . Maar ik kwam er niet meer bij. Integendeel, Steven liep terug wat uit en een ronde verder stond ik bij het ingaan van de laatste ronde geparkeerd op de heuvel. Bert kwam dan op zijn beurt terug over mij en de veer was gebroken. Ik eindigde tenslotte als 17de op 11 sec van Bert. Best wel tervreden met dat resultaat. De uitslag vind je ergens op de site van AC Deinze onder de rubriek uitslagen. 17 januari: Run&Bike te Menen
De week die volgde op de wedstrijd in Maldegem heb ik toch nog gebruik gemaakt om nog eens goed door te trainen. De zondag nam ik voor de intensieve week af te sluiten deel aan de run en bike te Menen samen met trainingsmaat Bert. Wat normaal een wedstrijdje moest worden voor het plezier eindigde toch in een echte lijdensweg bleek later
Aangezien we beide niet echt over de goeie wissel capaciteiten beschikten en geen mountenbike specialisten waren, besloten we de dag ervoor vlug efkes onze fietswissels te oefenen Geen overbodige luxe bleek later want al bij de eerste wissel lag ik bijna direct met mijn bakkes op d'n tarmak Maar na een aantal keer hadden we het toch al bij al een beetje onder de knie. De wedstrijd zelf dan was 12 km lang. Bert startte als loper en iets verder wachtte ik hem op per fiets.
Het was een heel plezante ervaring maar enorm lastig. In de modderstroken was het op de fiets onmogelijk om te recupereren. Halfweg vroeg ik mijzelf af aan wat ik was begonnen Uiteindelijk werden we 8ste op een sterk deelnemersveld. Uitslag op volgende link: http://www.bikeandrun.be/index.php?p=fin_bnr
31 januari: Lange cross Vilvoorde
Na de run&bike heb ik toch wel de weerslag gevoeld van de voorbije zware trainingsweek. De week die volgde na Menen heb ik verplicht een paar dagen rust moeten inlassen. De trainingen, of beter gezegd het gevoel was niet zo super meer. Ik besloot dan toch te starten in Vilvoorde waar ik samen met Bert zou deelnemen. De laatste 2 dagen voor Vilvoorde had ik bijna niets meer gedaan zodoende ik toch zo fris mogelijk aan de start kon verschijnen.
Eens daar aangekomen zagen we dat het een parcour was met heel wat variatie: hellende stroken, modder, sneeuw, bochten,... In totaal goed voor een goeie 10,2 km. Aan de start allemaal onbekende atleten. Behalve ééntje, niemand minder dan Tasama Faisa Dame. Eens vertrokken kwam ik ongewild al onmiddelijk vooraan terrecht. Bert had voor 1 keer een iets mindere start dus besloot ik toch maar door te gaan. Iets wat later toch in mijn nadeel speelde, want Bert kwam steeds dichterbij. Uiteindelijk moest ik na een aantal versnellingen te hebben geplaatst (net voor Bert kon aansluiten) , mij gewonnen geven. Ik bleef toch nog goed in de buurt en kon de schade beperken tot een goeie 10 sec. Met een 15de plaats net terug achter Bert was ik best tevreden na het minder goede gevoel op training. De uitslag vind je ergens op de site van AC Deinze onder de rubriek uitslagen
7 februari: PK korte cross Ninove
De dagen na Vilvoorde vlotte het terug niet zoals ik het wilde. De maandag een rustige duurloop van 1u15. Dinsdag heb ik een uur gelopen aan pols 160 met om de 5 min een versnelling van een 20-tal sec. Woensdag tenslotte samen met de trainingsmakkers na het loslopen een 11-tal km aan wisselend tempo met een paar stevige versnellingen tussenin van een paar 100m. Vooral met die versnellingen had ik het erg moeilijk. De beentjes draaiden echt vierkant. De laatste versnelling had ik totaal geen antwoord meer in de benen en moest ik iedereen laten gaan. Enkel Marc kon ik nog net volgen. Echt zorgen maakte ik mij niet want de week ervoor had ik zowat hetzelfde gevoel. In Vilvoorde liep ik tenslotte een sterke wedstrijd.
Omdat het pk in Ninove op een zaterdag doorging besloot ik om donderdag een dagje te rusten en vrijdag rustig met Fien een half uurtje los te lopen. Het parcour in Ninove was er terug ééntje met heel wat (venijnige) bochtjes en een paar modderstroken tussenin. Er stond heel wat volk aan de start voor de korte afstand (50 deeln) dus een snelle start zou zeker niet overbodig zijn. Vooral omdat er een aantal stukken waren waar inhalen onmogelijk was. Uiteindelijk was mijn start toch niet al te goed en vooral de eerste helft van de eerste ronde had ik wat moeite om mijn draai te vinden. Bert liep al voor mij uit en Steven had een nog slechtere start genomen. Stijn had vervolgens een buikval gemaakt op een modderige strook maar kort erna kwam hij ook nog net voor mij zijn positie innemen. Steven was ondertussen op zoek naar Bert en ook ikzelf kwam (eindelijk) onder stoom. Tijdens de tweede ronde kreeg ik Bert in het vizier en een 300-tal meter voor de finisch kwam ik op zo'n 30 meter. Onze trainer stond een 100-tal meter voor de laatste rechte lijn en moedigde Bert en mezelf luidkeels aan. . Bert kreeg het door Eric's gebrul in de smiezen dat ik aan het naderen was en versnelde. Ik versnelde op mijn beurt nog eens en kwam net in de laatste bocht bij Bert. De laatse rechte lijn was alles geven. Zij aan zij stoven we naar de finish. Ik haalde het uiteindelijk net (15de) voor Bert (16de) en 2 plaatsen achter Steven die heel knap 13de werd! Hij heeft daarmee ook bewezen zijn manneke te kunnen staan op de kortere afstanden. . Het was terug een spannende strijd tussen de clubmakkers onderling zoals de voorbije wedstrijden meermaals het geval was. Bert of Steven trok dan iedere keer aan het langste eind, terwijl ik mij met een tweede of derde plaats in de onderlinge confrontaties moest tevreden stellen, ondanks de kleine tijdsverschillen. Mijn besluit is dat we er maar allemaal beter kunnen van worden!
Stijn liep tenslotte ook een voortreffelijke wedstrijd. Jammer van zijn val. Wss heeft hij dan de schade te vlug willen herstellen en zo zichzelf wat tegen gekomen. Maar ik blijf erbij dat we de komende wedstrijden er rekening moeten mee houden, hij is snel! Komende zomer zal hij op piste zeker het een en ander bewijzen!!
Ook nog waard te vermelden is de sterkt prestatie van Frederik De Vuyst die 8ste werd! Bij deze is mijn (kort) verslagske afgewerkt zie Ik hoop dat ik in't vervolg alles een beetje vlugger kan updaten
Na de winterjogging van 2 weken geleden stond ik gisteren aan de start van de korte cross in Rieme. Ik had die in mijn agenda aangestipt om toch eens het gevoel te hebben van een goeie snelheidsprikkel en tevens wat wedstrijdritme op te doen.
Om 12u30 stond trainingsmakker Bert aan mijn deur om samen te vertrekken richting Rieme. We vertrokken ruimschoots op voorhand. Gelukkig, want Bert kende heel wat moeite om de weg te vinden naar het gebeuren. Na een rodeo tocht, waarbij Bert 1x door het rode licht reed en vervolgens de smurfen met hun volvo afgedroofd te hebben, kwamen na bijna 1u30 min aan in Rieme .
Eerst nog vlug een kakske geplasseerd in de overigens super onhygienische toiletten en vervolgens begonnen we met de opwarming. Aan de start een sterkdeelnemersveld met o.a. Kim Ruell , Mario Van Waeyenberge enz..
Van bij de start vloog ik erin en na de eerste bocht liep ik al rond de 4de plaats. Te snel gestart bleek later want een paar 100m verder vlogen ze mij reeds langs alle kanten voorbij. Hierdoor raakte ik al vlug in de achterste gelederen verzeild. Mijn eerste van in totaal 3 rondjes was dan ook niet echt goed. Tijdens de tweede en zeker in de derde ronde kon ik heel wat goed maken. De laatste 350m rond de piste duwde ik het gaspedaal volledig in waardoor ik nog 4 man kon remonteren. Echter was die 4de man net iets te sterk toen ik de laatste 50 m begon te kraken. Ik kwam tenslotte als 15de (totaal 25 deeln) over de streep (Bert knap 11de) en was daar toch tevreden mee. Anderzijds is 24 sec achterstand toch ook niet echt weinig op ongeveer 3 km, maar goed. Ik weet waarvoor getraind
Wat mijn voorbije trainingsweek trouwens betreft, kan ik met enige fierheid zeggen dat ik toch redelijk wat km's afgemaald heb. Ondanks de apocalyptische toestanden die we de voorbije dagen haden kwam ik toch op een week totaal van ongeveer 115 a 120 km
Deze week zal het vermoedelijk wat minder zijn, alhoewel dat ik vandaag wss toch terug rond de 25 km zal hebben. (2 duurloopjes) Waar 2 weken verlof al niet goed voor is
Volgend weekend neem ik wss deel aan de CC in Hulshout (korte cross) of de lange cross in Zottegem. De planning ligt in ieder geval nog niet vast.
Ondertussen ben ik al 4 weekjes bezig met trainen en kom ik beetje bij beetje terug op mijn oude ritme. Vorige week had ik mijn beste trainingsweek achter de rug en keek ik wel uit om een eerste testje te plannen. Dit vooral om te weten wat ik nog tekort kom tegenover de anderen.
Het geplande testje was dus de winterjogging in Deinze . Ik zou er deelnemen aan de 8,7 km en had als aangekondigde waardemeters ; Fabrice , De Vuyst , Stijn , Bert.. en anderen om mij eens volledig te smijten Uiteindelijk moest ik vernemen dat Fabrice verstek moest geven wegens ziekte. Stijn en Bert verkozen de langste afstand.
Eens gestart had ik het al onmiddelijk d'n indruk dat het er heel snel aan toeging. (of lag het aan mij ?) Bij het uitdraaien van de piste liep ik in zowat 10de a 15de positie. Ondertussen porde ik Steven aan om voor mij te gaan lopen maar die liet dan verstaan een rustig tempo te lopen. Naar gelang de wedstrijd vorderde kon ik geleidelijk opschuiven. Steven had zich blijkbaar bedacht en vlamde mij met zijn zweefpas voorbij om tot bij Frederik te komen.
Een goeie km voor het einde van de eerste ronde kwam ik eindelijk bij Bert en probeerde ik zijn tempo te volgen. Ik moet zeggen dat het mij heel wat moeite kostte! 1 Keer liet ik zelfs een klein gatje vallen waarop Bert mij terug tot de orde riep. Ik probeerde ook wat kopwerk te doen maar het waren maar enkele 10-tallen meters. Bert nam eigelijk onmiddelijk over.
Uiteindelijk liep ik de laatste km weg van Bert (gelukkig of ik zou wat mogen horen achteraf) en kwam ik een goeie 40 sec na winnaar Frederik over de streep.
Ik was best wel tevreden met mijn prestatie maar besef dat ik nog een ganse weg heb af te leggen. Bij deze wil ik d'n Bert nog bedanken om mij een ronde op sleeptouw te nemen En dit voor iemand die nog een ronde meer moest afmaken dan ik ! Als alles goed verloopt zou het binnen 4 weken al een stuk beter moeten zijn ! (als ik de feestdagen goed doorkom) Voila en nu ga ik mij in mijne zetel smijten zie met een goe taske warme melk met honing dat ik eindelijk van de vervelende verkoudheid verlost geraak!
Goeienavond Het is hier ne lange tijd stil geweest op da blogske dus bij deze efkes een kort verslagske. Zoals geweten moest ik onder het mes de 24ste september. De operatie verliep goed en 14 dagen later heb ik het lopen hervat. De honger naar lopen was wel enorm groot toen, en ik heb een vermoeden dat ik toen iets te welvarend van start ben gegaan met d'n opbouw . 3 weken na mijn operatie was ik al mee op stage waar ik meermaals dik in het rood moest gaan en de rol moest lossen van mijn trainingsmaatjes.
Daarna ging het langzaam wat beter maar ik zat vooral met die tweede ingreep in mijn hoofd (5 november). Ge zult begrijpen als ge moet trainen tussen 2 operaties door uw motivatie ni echt hoog is Ondertussen is die operatie ook achter de rug. Laten we hopen dat ik volgende zomer wat minder last heb en er beter van geworden ben :) Wat natuurlijk nog af te wachten is. In ieder geval was het serieus afzien de eerste week na die operatie. Met zo'n gipsding op mijne neus en wieken waar geen einde aankwam. Drinken of eten , laat staan slapen ging ook allesbehalve normaal. Ma goed ik ben d'er vanaf
Sinds gisteren ben ik terug begonnen met wat lopen, een half uurtje. Vandaag 45 min. Ik moet zeggen moest je mij tegenkomen ge zou denken dat ik ne beginnende jogger ben . Ik zie echt af. Maar deze keer doe ik het liever wa rustiger aan , 'k zal d'er ook wel geraken :) Wat wedstrijdjes betreft zijn er geen concrete plannen. Mijn ambitie voor de corrida's liggen al in d'n diepvriezer voor volgend jaar. Ik zie wel hoe het vlot op training en waar ik ergens aan de start verschijn.
Zoals gepland nam ik gisteren deel aan de Corrida van de Leievallei te Deinze. Een wedstrijd over 12 km die voor mij ook mijn laatste optreden zou worden voor deze zomer. Een reden te meer om er nog eens ne serieuze patat op te geven dus . Na de wedstrijd van vorige week in Poeke wist ik dat mijn huidige conditie wel in orde was. Het was mijn doel om vooral trainingsmaat Bert het vuur aan de schenen te leggen. Steven was uiteraard torenhoog favoriet voor de overwinning en het zou pure zelfmoord zijn om daarmee te wedijveren .
Om exact 16u werd het startschot gegeven voor een deftig potje schuimbekken Zoals verwacht vlamde Bert er weer fameus in (ondanks de zeer goede raad van trainer Eric ). Ge moet leren luisteren Bert ! Ik had mij nochtans voorgenomen om mee te gaan maar met het warme weer had ik niet echt zin om achter een paar km's op mijn bekje te gaan . Steven liep het gat al snel dicht terwijl ik op zo'n 50 m bleef plakken. Een paar km's verder had Steven Bert achtergelaten en was het gat op mij al een stuk groter geworden. Ik had het geluk in het gezelschap te vertoeven van Camilla die voor een aantal kilometerkes naast mij fietste waarvoor mijne oprechte dank ! Ook aan Marc trouwens dank voor de aanmoedigingen
Ondertussen had ik het met momenten knap lastig en koste het mij bij momenten veel moeite om een legaal tempo te lopen. Af en toe moest ik het tempo iets laten zakken. Toch een beetje last van opkomende boertjes van de boterhamekes met kalkoensalami die ik paar uur voordien had verorberd. Ik moest de kookkunsten van Fien missen en had geen zin de pannen boven te halen voor 1 persoon . Maar goed, iets over halfweg voelde ik dat Kristof Rul serieus aan het naderen was op mij. Ik moet zeggen dat ik er allesbehalve gerust in was. Gelukkig kon ik met momenten de cadans terugvinden in mijn tempo en naar het einde toe nog wat verder uitlopen. Ik werd uiteindelijk 3de en verbeterde mijn tijd van vorig jaar met 25 sec . Steven won zoals verwacht en Bert werd heel knap 2de. Over mijn wedstijd kon ik tevreden zijn alhoewel dat ik een ietswat mindere dag had. Het kan ni alle dagen kermis zijn natuurlijk
Katrijn, mijn fietsbegeleidster van vorig jaar nam dit jaar zelf deel en liep een heel sterke wedstrijd , met een tijd van 44min 34sec liep ze als 12de binnen en werd ze uiteraard 1ste bij de dames . En dit terwijl ze nog niet volluit ging! Naar verluid had ze nog adem genoeg om een klapke te doen met trainer Eric die mee fietste .Van een brokje talent gesproken Komende winter is ze zeker en vast te bewonderen op de crosscupwedstrijden en zal ze zeker vooraan te vinden zijn. Daar ben ik overtuigd van .
Voila bij deze ga ik hier ne keer afronden en in mijne zetel kruipen zie. Het zal een paar weekjes stil zijn hier op mijne blog want aanstaande donderdag moet ik zoals gepland onder het mes. Als alles meezit hoop ik rond half oktober terug met de trainingen te kunnen aanknopen.
Vorige weekend zou ik normaal nog ergens lopen maar uiteindelijk is het er niet van gekomen. Maar ik heb er dan wel gebruik van gemaakt om die week toch redelijk deftig te trainen. De voorbije week kreeg ik echter een beetje een weerbots van de verrichte arbeid en kampte ik al gans de week met zware benen.
Woensdag heb ik nog een 3x3000m training afgewerkt met Steven ( de man in vorm ) ie zal da graag horen , Bert die deze zomer ook al heel knappe dingen heeft laten zien en d'n Bart Bleyaert die sinds kort ook onze trainingsgroep heeft versterkt. Ondertussen is Marcske (onze oeroude veteraan ook aan ne stijle opmars bezig
Donderdag wou ik nog een uurke loslopen maar dat heb ik dan maar ingekort naar 45 min. De beentjes wogen als lood :) Vrijdag loslopen en 5 min tempo en nog steeds hetzelfde gevoel. Zaterdag heeft mijne gebuur zijn vriendin die studeert voor kinesiste mijn poten nog ne keer onder handen genomen. Waarvoor mijne oprechte dank !
Wat de wedstrijd betreft besloot ik om naar Zwalm te rijden en daar deel te nemen maar onderweg veranderde ik van mening en liet ik mijn autoke een andere route volgen om richting Poeke te rijden. Ik herrinerde mij dat Bart vrijdag zei dat ie daar ook zou deelnemen. Dus wou ik proberen om hem het vuur aan de schenen te leggen . Eens daar aangekomen zag ik al vlug dat het een primitieve bedoening zou worden :) Er moesten 4 ronden van 2,5 km afgelegd worden , goed voor zo'n 10 km. Alhoewel dat ik een heel sterk vermoeden heb dat het wel een stuk meer was Ma goed :).
Omstreeks 15u waren we vertrokken en al onmiddelijk werd er serieus gevlamd. Bart vloog er als een gek in en ik nestelde mij in zijn zog. Na 500m waren we al alleen weg en halfweg de eerste ronde bedroeg de voorsprong al zo'n 100m. Ik voelde dat ik het helse tempo van Bart nie zou kunnen volhouden en bij het ingaan van de tweede ronde liet ik hem gaan. Raar genoeg bleef ik op zo'n 10 a 15 m hangen en halfweg de tweede ronde beende ik hem terug bij. Achteraf bekende hij dat die eerste ronde toch wat te snel bleek te zijn.
Bij het ingaan van de derde ronde versnelde Bart terug en dan moest ik hem definitief laten gaan. De voorsprong groeide gestaag maar in de laatste ronde perste ik er nog een snelle laatste km uit waardoor ik op zo'n 10 a 15 sec bleef hangen op Bart die oververdiend won! Bij het zien van d'n uitslag viel ik echter achterover toen ik zag dat het verschil tussen mij en Bart meer of 40 sec bedroeg ! Ik heb een sterk vermoeden dat die mannen van de organisatie meer naar uldere leffe zaten te kijken dan naar hun chrono
Ik was in ieder geval tevreden over de geleverde prestatie alhoewel dat er mss nog wat meer inzat had ik wat frisser voor de dag gekomen. Maar achteraf is het gemakkelijk gezegd natuurlijk. Het is d'n dag zelf dat telt eh :) dus geen excusens Bart was gewoon te sterk.
Volgend weekend staat er nog een wedstrijd op het programma en dat is de corrida in Deinze. Daarna zal het een periode worden van zeker minstens 2 a 3 weken out wegens operatie. Hopelijk komen de kilo's er niet te vlug bij
Bij deze mijn excuses omdat ik al ne ganse tijd niets heb gepost Na mijn pr in Lebbeke (25/07) had ik er goed de moed in om dit nog een beetje aan te scherpen. Op woensdag 4 augustus trok ik naar Oordegem om een poging te ondernemen. Spijtig genoeg belandde ik net in een iets te trage race waardoor de beoogde eindtijd niet werd behaald. Ik had graag nog eens een 3 of 5 km op piste gelopen dit jaar maar aangzien ik al op 24 september onder het mes moet zal het voor volgend jaar zijn (hopelijk).
Ondertussen heb ik sinds een paar weken mijn kilometerkes een beetje opgetrokken (voordien rond de 50 km). Nu haal ik toch al een eindtotaal van 80 km per week
Vorige week 21/08 nam ik deel aan een jogging in de pinte waar ik ( na lang zoeken in het centrum )10 min voor de start arriveerde Het was blijkbaar aan de grens met Nazareth Na 600 m te hebben opgewarmd en 2 versnellingskes mocht ik er al ne patat op geven voor een eenzaam tochtje van 6.7 km
Gisteren tenslotte nam ik deel aan de 10.8 km in Erwetegem. Tijdens de inschrijving kwam ik Patrick Van Petegem tegen, een oude bekende van tijdens mijn jonge loopjaarkes . Patrick verkoos de 15 km. Ik wou toch wel een poging ondernemen om mee te gaan met hem. Al van bij de start vlogen er een paar weg die de heel korte 2,4 km deden. Er werd al vlug een groepje gevormd met Patrick , Davy De Smet, Kristof Van Den Berghe, Christian Plum en mezelf. Ikzelf moest 1 kleine (2.4 km) en 2 grote (4.2 km) afleggen. De eerste kleine en grote ronde werden naar mijn gevoel toch wel heel traag afgewerkt. Ik had er nu ook geen zin in om dat tempo de hoogte in te jagen want naar verluid stonden er toch nog een paar beklimingen in 't vooruitzicht. Ik wisselde af en toe wat kopwerk af zonder te versnellen. Tijdens de 3de en laatste ronde werden we plots wakker geschud door een auto die pal voor onze neus een straat insloeg ! Iedereen stond plots volledig stil en ik had nog de intentie om mijne vuist in diene onnozelaar zijne kofferbak neer te planten . Iets verder werd het tempo wat de hoogte ingetrokken toen Patrick plots aan de kop verscheen. Het werd toen toch al een stuk lastiger maar van lossen was geen sprake. Net voor de laatste beklimming van een kort stukje duwde ik het gaspedaal wat dieper in (Kristof en Davy liepen ook de 10.8km) maar ze bleven mooi in mijn spoor plakken. Tenslotte wachtte ik nog een 200-tal meter om dan de laatste 400 m de gaskraan volledig op te draaien. De laatste 200m was nog efkes afzien want de aankomst lag ook nog eens op een helling. Met een 5-tal sec voorsprong op Davy kwam ik over de finish.
Het was in ieder geval een goeie training zonder in het rood te hoeven gaan. De komende week ga ik nog eens werk maken om deftig door te trainen en mijn km's nog wat op te schroeven. Volgend weekend zal ik wss nog een wedstrijdje meepikken om dan het weekend daarop mijn seizoen af te sluiten met de corrida.
Aangezien ik de laatste 2 weken mijne trein weer op de rails heb gekregen wou ik dit op wedstrijd nog eens bevestigd zien. Zodoende trok ik zaterdag naar de piste in Lebbeke om daar een 800m te betwisten. Doel was in de buurt van mijn pr te komen want met net geen 2 maand zonder wedstrijdritme op piste was het een beetje afwachten wat het zou worden.
Er stond een deftige wind die in de rechte lijn naar de finish in ons voordeel blies. Vooraf had ik vernomen dat iemand wou doorkomen in 57 na 400m. Eens gestart liep ik iets te traag waardoor ik achteraan in de groep belandde. Doortocht na 400m van de eerste was 58, ikzelf rond de 59. Tussen de 4 en de 600m versnelde ik wat om in het spoor te komen van een atleet voor mij, waardoor ik in het stuk tegenwind iets teveel krachten verspilde. De laatste 150m stokte mijn tempo wat maar ik kon nog eindigen in een nieuw pr van 2'01.17. Terug een klein stukje eraf
Nu is het een kwestie van die conditie wat aan te houden en wss binnekort nog een 800m wedstrijd mee te pikken. Wie weet kan ik dan nog wat van mijn pr afknabbelen en voor het eerst onder de 2'01 duiken.
Ondertussen is het al bijna een maand geleden sinds mijn laatste bericht hier. Op loopvlak is sindsdien niets spectaculairs gebeurd. Meer dan duurlopen en af en toe iets sneller werk was het enige wat ik kon verteren. Eén enkele jogging in mijne achtertuin (verschillende keren gedacht om op te geven toen) in tropische temperaturen en een parcour met veel stof en zand zorgden ervoor dat ik mij in de Sahara waande. Enkel een paar kamelen ontbraken nog .
Ondertussen heb ik zoals eerder vermeld een afspraak gehad met de nko-arts. Ik kreeg daar het prettige nieuws te horen dat het meer dan nodig is om onder het mes te gaan en mijn tussenschot van de neus recht te zetten. Dit in combinatie met mijn hooikoorts zorgt voor heel wat hinder. Het plan is om in oktober die ingreep uit te voeren. Er volledig vanaf zijn zal ik nooit maar met de juiste nabehandeling zou het een stuk beter moeten zijn. Verder moet ik ook nog op aanraden van diezelfde arts nog een afspraak maken met een longspecialist om na te gaan of ik geen inspanningsastma heb. Mede doordat ik al een paar keer zo’n gelijkaardig voorval heb gehad.
Ondertussen is het op loopvlak de laatste week en een half toch aan het beteren. Hooikoorts seizoen achter de rug en tijdens de intervaltrainingen gaat het ook de goede richting uit. Alleen is het mij nog nooit gelukt om dit op wedstrijd in resultaten om te zetten. In ieder geval ik blijf mijn best doen en blijf ik hopen op beterschap !
Hallo, Aangezien ik sinds duffel 30/05 geen wedstrijd meer heb gelopen, was er ook maar weinig nieuws te melden. Anderzijds heb ik wel nieuws maar dan in de negatieve zin van het woord. Ik heb zoals de meeste al weten de laatste weken veel last van de pollekes. Ik kon er mij met verzoenen dat het wat minder ging maar de laatste dagen spant dat "minder gaan" serieus de kroon.
Maandag laatstlede liep ik 4x600m in 1'50. De recuperatie viel goed mee. De benen echter waren andere koek. Dinsdag liep ik dan 30' min los en moest ik 20' min aan een hoger tempo lopen.Van dat hoger tempo kwam er niet veel terecht. Gisteren noodgedwongen thuis gebleven want ik voelde mij echt kapot.
Vandaag terug met goede moed vertrokken voor een rustige duurloop. Echter na 15 min kwam al vlug de ontnuchtering toen ik aan een slakkegangetje (wegens terug loodzware benen) pols 160 kreeg te zien. Vlug d'n auto in en serieus gefrustreerd richting thuisbasis. Wat de ademhaling betreft mag ik nochtans niet klagen. Echt last heb ik er niet van.
Eens thuis wou ik nog eens contact opnemen met mijne sportarts maar die is blijkbaar in verlof. Volgende week dinsdag heb ik een afspraak met een nko arts. Mss heeft die mij wat te vertellen. Wat wedstrijden betreft zal er de komende weken niets van terecht komen. Of ik morgen ga trainen zal veel van de goesting afhangen denk ik.
. Ik nam een rustige start (Bert was al gaan vliegen) en iets later vloog Steven mij ook voorbij. Na ronde 2 kreeg ik Bert terug in het vizier. Iets verder kon ik hem bijbenen en overnemen. Ik kreeg een gatje dat echter beperkt bleef tot een 50-tal meter. Een ronde verder kwam ik heel dicht bij Steven. Bij een keerpuntje waar we elkaar kruisten kon ik het niet laten om efkes te zwaaien naar hem 
. Maar ik kwam er niet meer bij. Integendeel, Steven liep terug wat uit en een ronde verder stond ik bij het ingaan van de laatste ronde geparkeerd op de heuvel. Bert kwam dan op zijn beurt terug over mij en de veer was gebroken. Ik eindigde tenslotte als 17de op 11 sec van Bert. Best wel tervreden met dat resultaat.
. 
en vervolgens begonnen we met de opwarming.
. 3 weken na mijn operatie was ik al mee op stage waar ik meermaals dik in het rood moest gaan en de rol moest lossen van mijn trainingsmaatjes. 
.
.Van een brokje talent gesproken 
