Ik ben Calleeuw Joeri
Ik ben een man en woon in Zedelgem (België) en mijn beroep is .
Ik ben geboren op 05/08/1985 en ben nu dus 26 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wielrennen,reizen,avontuur,vriendschap, feestjes.
Laat gerust een berichtje achter in mijn gastenboek.
Gisteren was er een wedstrijdje te Bredene. Er kwamen 116 renners aan de start en het parcours was jammergenoeg veranderd tegenover de vorige keer dat ik daar reed in 2007 of 2008. Toen was er elke ronde een stuk zijwind in een klein baantje, ditmaal jammergenoeg niet enkel lange rechte stukken windop of windachter.
Ik wou gisteren vooral trainen en toen ik merkte dat er geen zijwind was besloot ik me gedurende de wedstrijd van niet te veel aan te trekken. Enkele keren toen er een grote groep wegreed deed ik het nodige en sprong ik er snel naartoe maar voor de rest berustte ik een beetje. Op enkele rondes van het einde was er nog een kopgroep maar ik had al snel door dat alles ging gespeeld worden in de laatste kilometers.
In de laatste kilometer waren er nog een drietal bochten en op een kleine kilometer van de aankomst begon ik alles te geven. Jo Maes was net daarvoor via een handigheidje voorop geraakt (short cut via een fietspad). Ik reed zo snel ik kon doorheen de laatste bochten maar kon niet beletten dat Mario Willems en Lilholt in mijn wiel bleven. Ik ging op en over Maes maar kon in de laatste 150 meter nog onvoldoende versnellen. Mario kwam vlot over me en net voor de meet kwam ook Lilholt me voorbij zodat ik toch nog 3e werd.
In totaal kwam ik gisteren aan 202km want ik had s'morgens al nuchter getraind en reed daarna met de fiets heen en terug naar de wedstrijd.
Nu volgen 2 rustige dagen. Zaterdag en zondag rij ik de Tweedaagse van de Gaverstreek.
Over mijn wedstrijd afgelopen zaterdag in Anzegem kan ik kort zijn. Opnieuw een massa deelnemers met ook een pak masters en amateurs die eigenlijk beter apart zouden rijden. Nu kwamen er weer 240 renners aan de start, teveel voor een veilige wedstrijd.
Kort na het ingaan van de tweede ronde gebeurde dan ook hetgeen wat min of meer kon verwacht worden. Valpartij en niet zomaar één. Er lagen minstens 50 renners tegen de grond. Ik kon me als bij wonder half rechthouden en met het nodige stunt en vliegwerk viel ik net niet. Mijn voorwiel was echter zwaar geraakt door een andere fiets en ik kon niet meer verder.
Dubbel klote want ik wou vorige zaterdag nog eens een lange trainingsdag maken met de Gavertweedaagse in het vooruitzicht. Er zat dus niks anders op dan nog zoveel mogelijk rondjes te Anzegem af te haspelen op trainingstempo en dan nog met de fiets naar huis te rijden. In totaal kon ik nog 8 rondes rijden en daarna reed ik nog met de fiets naar huis, zo kwam ik toch nog aan 140km maar leuk is anders.
Verder is er een foutje geslopen in mijn kalender. De wedstrijd in Bellegem gaat niet door op volgende week donderdag maar pas de week daarna, dus op 21 april.
Volgende wedstrijden zijn achtereenvolgens: Anzegem 2 april, Bredene of Schoten 6 april, Gaverstreek 9-10 april, PK tijdrijden 12 april, Bellegem 14 april en Zellik-Galmaarden 17 april.
Afgelopen weekend ging ik van start in de Vlaamse pijl, de eerste wedstrijd tellende voor de Topcompetitie. Er stonden heel wat mooie deelnemers aan de start onder meer profteams als Topsport Vlaanderen, Veranda's Willems, Landbouwkrediet en het franse Roubaix.
Ik was vooraf gebrand op een mooie prestatie. Mijn conditie is momenteel beter dan andere jaren begin maart dus daarvan wou ik profiteren.
De wedstrijd verliep over een grote ronde met een heuvel- en kasseizone (Kluisberg, Trieu, Kwaremont, Patersberg, Kortekeer, Donderij, Kruisberg, Varent en Tiegemberg) met aansluitend nog 3 plaatselijke rondes in en rond Harelbeke van ongeveer 10 km.
Ik heb er geen verklaring voor maar tijdens de eerste uren van de wedstrijd verliep het me voor geen meter. Op hangen en wurgen kon ik me rond de 30e positie over de bergjes slepen maar ik kon nooit helemaal vooraan meekoersen, iets wat ik met de benen van Gent-Staden en Samyn wel zou gekund hebben. 7 renners reden weg op de Kwaremont en namen direct een voorsprong van een minuut.
Vanaf de kasseistrook van de Varent begon ik me eindelijk wat beter te voelen. Er reed een achtervolgende groep van een 20tal renners voor het pelotonnetje waar ik in zat en ik kon tussen de Varent en de top van de Tiegemberg het gat dichten met deze groep. Vanaf dan probeerde ik nog een tegenactie op te zetten maar echt wegraken lukte niet, onder meer door het afstopwerk van de teams die vooraan vertegenwoordigd waren.
Net voor de plaatselijke rondes bedroeg de achterstand van het peloton 2 min op de koplopers en toen begon Veranda's Willems eindelijk op kop van het peloton te rijden. Ik besloot onmiddellijk mee te rijden en toch nog te proberen de koplopers in te halen. Ondertussen waren mijn "klote"-benen veranderd in superbenen dus dan maar wat koersen. De achterstand werd verminderd naar 40seconden maar we waren met een mannetje of 2-3 te weinig om de kloof volledig teniet te doen.
De laatste 5km heb ik dan niet meer meegedraaid om nog wat te herstellen van de geleverde inspanningen en zo toch nog vooraan te sprinten en/of nog aan te vallen. Zodra ik eventjes hersteld was voelde ik nog kracht om een aanval te lanceren maar met de wind op kop tot kort voor de finish was dit zelfmoord. Ik besloot dan maar voluit mee te sprinten, iets wat ik eigenlijk niet goed kan en ook niet graag doe. Gelukkig was deze aankomst wel iets voor mannen met macht ipv echte explosieve types. Ik kon de brug op 500m van de finish als eerste opsprinten en moest nog slechts 4 renners voorlaten voor de laatste bocht. Ik behield mijn 5e plaats tot op luttele meters van de meet maar dan stopte ik met sprinten en op de meet kwam er onverwachts toch nog een renner over me. Zo werd ik 12e in de uitslag en pakte ik toch nog de broodnodige Topcompetitiepuntjes.
Deze wedstrijd werd zeker niet wat ik ervan verwacht had, maar door een plotseling toch goed gevoel het laatste anderhalf uur kon ik toch nog een relatief deftige uitslag pakken.
Zondag de wedstrijd te Ichtegem dan. Eerst ging ik niet starten maar het goeie weer en de goesting om te koersen overhaalden me toch. Ondanks een slechte nacht besloot ik er toch maar voor te gaan in Ichtegem. Maar liefst 241 renners kwamen aan de start. Met dit verradelijke parcours (vlak maar veel zijwind en de kasseien van de Steenstraat) was het dus zaak onmiddellijk vooraan te rijden en daar te blijven. Dit lukte goed, ik kon me vrijwel de ganse tijd in de eerste 10 van het peloton houden en als men doortrok was ik altijd direct present.
Tot aan de Steenstraat kwam er toch niet echt afscheiding (wel zo'n 100 renners eraf maar zeker nog 100 renners vooraan samen ook). De aanloop naar die kasseien verliep zoals ik wou en ik in ongeveer 10e positie beginnen aan de kasseien. Ik wist dat het zou breken net na de kassei dus schoof ik nog wat op en ik kwam als 3e van de stenen. We draaiden onmiddellijk rond en waren inderdaad voorop met een eerste waaier van zo'n 25 renners.
Tot hier voelde ik me al de ganse wedstrijd goed maar zo'n 5tal km na de steenstraat kreeg ik plots buikkrampen en eventjes later moest ik ook overgeven. Ik wou doorrijden want zat nu in de goede ontsnapping maar na 1 plaatselijke ronde kreeg ik ook last van buikloop en voelde ik de kracht uit mijn benen glijden. Bij de passage aan de kleedkamer draaide ik dan ook maar binnen want zo koersen heeft echt geen zin.
Gisterenavond had ik dan ook lichte koorts. Vannacht heb ik goed geslapen en nu heb ik geen koorts en voel ik me al een stuk beter. Hopelijk was dit ziekteopstootje van korte duur en is het nu voorbij.
Tenzij ik weer ziek word, start ik woensdag te Adinkerke. Zondag volgt dan een 2e belangrijke wedstrijd van het seizoen met de Kattekoers, Deinze-Ieper.
Vandaag reed ik de afwachting van de GP Samyn voor elite zonder contract en beloften. Er stonden maar liefst 215 renners aan de start. Ik startte achteraan omdat het toch nog 3 km geneutraliseerd was achter de wagen. Blijkbaar reed die wagen heel snel want ik heb de eerste 3kms vrijwel a bloc moeten rijden om het peloton te kunnen bijhouden doorheen het stadje Frameries. Eens we op de rechte weg zaten kon ik beginnen opschuiven, iets wat redelijk lang duurt als er 215 starters zijn.
Na zo'n 10 km geraakte ik vooraan in het peloton en onmiddellijk ben ik beginnen aanvallen omdat het heel nerveus was in het peloton, vrijwel direct raakte ik voorop, eerst met 1 andere renner. Enkele kms later kwamen er ons een 5tal renners vervoegen zodat we met 7 vooruit waren. Niet voor erg lang echter want bij de eerst doortocht aan de aankomstlijn na zo'n 35 km kwam er een groep van een 30tal renners bij ons. Zo'n 10tal km verder kwamen er nog een heel pak renners terug in een stuk windop.
De rest van de wedstrijd ben ik blijven aanvallen, dit vooral met Kess Heytens die sterk reed. Uiteindelijk raakte we bij het ingaan van de laatste ronde voorop met een groep van 13. Ik voelde me ondanks de diverse aanvallen nog fris en had er goed ook in, ware het niet dat ik weer te maken kreeg met een soort pech. Je kunt het zo gek niet bedenken maar deze keer kwam mijn stuur los. Na de laatste passage over de kasseien van Montignis-sur-Roc stond mijn stuur echt helemaal los. Ik probeerde nog bij de eerste groep te blijven doch ik kon helemaal niet meer draaien en moest me laten lossen. Ik wachtte het peloton op en vroeg achteraan direct naar de neutrale wagen naar inbussleuteltjes. Op 2km van de meet kreeg ik die ook en onmiddellijk zette ik mijn stuur weer vast.
Net voor de laatste kilometer kwam ik weer aansluiten in het peloton, ik waande me nog een weg naar voor en sprintte me nog naar een 6e plaats, goed voor een 20e plaats in de daguitslag. Doodjammer van de pech dus maar ja.....................
Na de wedstrijd trainde ik nog 70km bij zodat ik vandaag aan 190km kwam. Een ideale laatste training dus voor de Vlaamse Pijl van zaterdag alwaar we het onder andere moeten opnemen tegen profs van Topsport Vlaanderen, Landbouwkrediet, Verandas Willems, Roubaix, Sean Kelly, Rabobank Continental enz.
Na een lange wintertijd nog eens een nieuwe update! De winter verliep naar wens, ik kon bijna alle gewenste trainingen goed afwerken en werd slechts 1 keer ziek.
Dit jaar rij ik voor de BCV-works ploeg van Ingelmunster. Deze ploeg rijdt een minder internationaal programma dan mijn vorige team Jong Vlaanderen maar dit wil niet zeggen dat ik minder gemotiveerd aan dit seizoen begin. Ik zal me nog eens een jaar dubbel plooien!!
Een tweetal weken geleden kwam ik wel zwaar ten val op training, gelukkig droeg ik een helm want deze was na de val volledig naar de vaantjes. Verder had ik schaafwonden aan mijn gezicht, schouder en handen. De schaafwonden waren nog het minste maar ik vreesde voor een nieuwe polsbreuk.
Zo snel ik kon ging ik foto's trekken en gelukkig bleek mijn linkerplols slechts zwaar gekneusd en met enkele dagen rust kwam ik er vanaf.
Ondertussen zijn de wedstrijden weer begonnen. Vorige week kwam ik aan zet in het traditionele clubkampioenschap. Deze wedstrijd telt eigenlijk voor niet veel mee en dus zag ik hem ook vooral als training. De dag voordien had ik ook al deftig getraind dus ik verwachte niet meteen een topresultaat. De wedstrijd zelf verliep echter beter dan verwacht en ik kon solo als eerste over de meet rijden. Toch leuk om zo het seizoen te beginnen!!
Gisteren kwam ik dan aan de start in Gent-Staden. Eventjes twijfelde ik of ik wel van start zou gaan omdat in deze wedstrijd valpartijen nooit veraf zijn. Het is en blijft echter een prachtige seizoenopener zodat ik er toch van start ging.
Ik voelde onmiddellijk goeie benen en kon me makkelijk vooraan minifesteren. Er was wel genoeg wind voor waaiers maar die zat net niet genoeg op de kant om effectief voor waaiervorming te zorgen zodat we met een gegroepeerd peloton richting Steenstraat fietsten.
Ondertussen was ik na een erg dom manoeuvre van een voorganger ten val gekomen en in die val kwam ik weer pardoes op mijn beide polsen terug. Eventjes dacht ik dat het over en uit was, doch na een pijnstiller te krijgen van de wedstrijddokter en een half uurtje de zaak te bekijken en alles te laten rusten achteraan in het peloton, voelde ik dat het toch ging lukken (mits pijn) de wedstrijd uit te rijden.
Net op tijd reed ik weer naar voor en ik reed als eerste de beruchte kasseien van de Steenstraat op. Na de stenen kwamen we met zo'n 30tal renners op kop maar tegen de 2e passage aan de aankomst in Staden werd deze groep aangedikt tot zo'n 80 renners.
Op het plaatselijke parcours stond er wel heel wat zijwind zodat ik direct probeerde verder te koersen en redelijk snel kwamen we met 15 renners voorop.
In de laatste ronde kwam ik met 4 anderen aan de leiding doch er kwamen nog 5 andere renners aansluiten. 9 renners samen in de laatste ronde, dat is te veel dus bleef het aanvallen regenen.
Op zo'n 3 km van de aankomst reed er 3 man weg en die namen direct een tiental seconden. Ik reageerde nog met Stijn Minne en samen leken we het gat op de koplopers te kunnen dichten, maar toen we op Stadenberg (zo'n 2tal km van de aankomst) op 15m kwamen trokken ze vooraan nog eens door en brak bij ons de veer.
Ik ben dan maar blijven rijden om uit de greep van de achtervolgers te blijven en mijn 5e plaats veilig te stellen. Ik kon na mijn val niet meer aan mijn stuur trekken en dus zeker niet optrekken of sprinten. Zo werd Stijn Minne 4e en ik werd in zijn zog als 5e afgevlagd.
Over mijn conditie heb ik dus zeker niet te klagen maar het was toch klote om weer op de grond te liggen in de eerste echte wedstrijd van het seizoen.
Vandaag valt de pijn aan de pols mee zodat het normaalgezien zal lukken om woensdag te starten in de afwachting van de GP Samyn te Dour. Zaterdag volgt dan de eerste echte grote afspraak van het seizoen met de Vlaamse Pijl te Harelbeke.
Het heeft een tijdje geduurd maar hier ben ik met een nieuw blogberichtje.
In de Duo Normand had ik nog wat last van pijnlijke benen na de wedstrijd in Koolskamp. 6 uur in de auto zitten was blijkbaar niet ideaal om te herstellen. Ik gaf toch alles van mezelf en Benji was goed dus strandden we toch nog op een behoorlijke 11e plaats.
De woensdag erop startte ik in de Omloop het Houtland te Lichtervelde. Ik had me voorgenomen me de ganse wedstrijd koest te houden en me te sparen voor de laatste kilometer, wat ik dan ook deed. Het werd een snelle start met in het eerste uur 50 afgelegde kilometers, doch in het peloton was het redelijk rustig vertoeven. Eens de vroege vlucht van 4 renners wo Maxime Debusschere vertrokken was keerde de rust terug in het peloton.
In de plaatselijke rondes werd er dan georganiseerd jacht gemaakt op de leiders die op zo'n 30km van het einde dan ook werden ingerekend. Iedereen maakte zich dus op voor een massasprint. Ik meng me niet graag in het gewoel voorafgaand in een pelotonsprint maar ik heb nog enkele deftige uitslagen nodig dus moest ik me ertussen gooien. Mijn bedoeling was eigenlijk om op 500-600m van de aankomst aan te vallen. Met de wind in de rug en een licht dalende strook tot op 150m van de aankomst leek het me zeker mogelijk om die aanval vol te houden tot aan de meet.
Echter als ik wou aangaan werd ik gehinderd door iemand van Landbouwkrediet die een zwieper maakte. Ik moest eventje in de remmen en ondertussen was de eigenlijke sprint al begonnen. Pas de laatste 50m kreeg ik wat vrije baan en kon ik echt sprinten, maar ik zat dus te lang ingesloten en eindigde zo op een teleurstellende 20e plaats.
Afgelopen zondag startte ik in de wedstrijd te Bovekerke. Ik viel er verschillende keren aan, doch telkens kwam het kleine pelotonnetje (slechts 30 deelnemers) terug aansluiten. Nadat ik solo de laatste ronde inging, werd ik terug gegrepen op zo'n 3km van de meet, waarna Guy Smet zich samen met 2 andere renners kon losmaken uit onze groep. Ze namen 50m en dat was voldoende om voorop te blijven. Sander Verhaeghe won de wedstrijd in een milimetersprint met veelwinnaar Guy Smet. Ikzelf had nog over en won redelijk makkelijk het sprintje voor de 4e plaats.
Maandag voelde ik me goed hersteld van de inspanningen van zondag dus ging ik opnieuw koersen, ditmaal te Lichtervelde. Opnieuw niet veel deelnemers, doch wel heel wat kwaliteit aan de start. Onmiddellijk na de start reed een groepje van 5 renners weg terwijl ik nog wat opwarmingsronden kon gebruiken na de wedstrijd van gisteren. De 5 draaiden perfect rond en waren redelijk snel buiten schot, temeer omdat in het peloton iedereen naar elkaar keek en niemand voor een ander de kastanjes uit het vuur wou halen. Behoorlijk frustrerend, maar ook dat is koers... Gaandeweg verbeterden mijn benen en ik begon me te mengen in de tegenaanvallen, doch telkens kwam het ganse peloton terug. Timothy Dupont (mn ploegmaat) kon zich wel losmaken, samen met Peter Vermeersch en zij reden tot bij 2 renners die vooraan losten. Op 3km van de meet kon ook nog Patrick Cocquyt zich losmaken, samen met Bram Deprez en in extremis konden ook zij nog aansluiten bij de achtervolgers. Toen Patrick al zo'n 150m voorsprong had zette ik ook alles op alles. Ik kwam solo tot op 50m meter van deze achtervolgende groep, doch kreeg het gaatje niet dicht. Wel bleef ik voor het pelotonnetje zodat ik als 10e werd afgevlagd.
Nu volgen 3 rustige dagen. Donderdag vlieg ik naar Girona om vanaf vrijdag tem zondag de Cinturo de l'Emporda te betwisten, een wedstrijd in de omgeving van Rosas, Empuriabrava, Figueres ed in Noord-Spanje.
Ik ben zinnens daarna nog een druk programma aan koersen te betwisten. Op maandagmorgen land ik in België en indien mogelijk start ik 's middags al in het criterium in Kuurne. Dinsdag staat Binche-Doornik-Binche (1.1 Mem. Frank Vandenbroucke) op heet programma, woensdag Eernegem, vrijdag Zwevezele (prof), zaterdag Hooglede, zondag eventueel Wommelgem, dinsdag Putte-Kapellen.
Daarna zit het seizoen erop en ga ik genieten van een korte rustperiode.
