Inhoud blog
  • 12° DAG - dinsdag 5/5 - Kamena Vourla + 13° Dag - woensdag 6/5 - Kamena Vourla tot Athene tot Eindhoven tot Thuis
  • 11° DAG - maandag 4/5 - Kalambaka tot Kamena Vourla
  • 10° DAG - zondag 3/5 - Delphi naar Kalambaka
  • 9e DAG - zaterdag 2/5 - Olympia naar Delphi
  • 8° DAG - vrijdag 1/5 – Olympia
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Griekenland 2015
    24 april - 6 mei 2015
    06-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.12° DAG - dinsdag 5/5 - Kamena Vourla + 13° Dag - woensdag 6/5 - Kamena Vourla tot Athene tot Eindhoven tot Thuis

    12° DAG - dinsdag 5/5 - Kamena Vourla

    Niet te vroeg moeten opstaan en buiten ontbijten. Wat kan een mens nog meer wensen?

    Wij zien enkele dapperen van onze groep op de fiets vertrekken, anderen gaan naar het stand of het zwembad maar wij trekken met een paar vrienden naar het dorpje. Wij belanden op een terrasje voor een lekkere frappé en stilaan groeit de groep aan. Na een aperitiefje bestellen wij een laatste keer een Griekse sla en Jean gaat voor een spaghetti met zeevruchten. De meesten hebben bijna gedaan voor hij zijn schotel krijgt, maar het was zeker de moeite van het wachten waard. De groep valt terug wat uit elkaar en wij gaan honing kopen voor de kinderen en een laatste koffie drinken. Via het strand raken wij terug tot bij het hotel waar wij op het strand nog een uurtje of twee van de zon genieten voor wij ons klaar maken voor het avondeten en al stilletjes de valiezen een laatste keer in orde brengen.

    Rond 19u verzamelen wij op het terras en de laatste groepsfoto's worden gemaakt voor we aanschuiven aan een lange tafel naast het zwembad en genieten van een barbecue met achter ons de ondergaande zon. Het zicht is echt adembenemend!

    Micheline wordt door Frans bedankt in naam van de ganse groep voor de fantastische reis die zij voor ons georganiseerd heeft en zij krijgt een paar oorbellen die wij in Delphi voor haar kochten. Wij drinken nog een laatste Ouzo en trekken tegen 23u naar ons bed want het zal morgenvroeg druk worden voor de terugtocht naar het Belgenlandje.

     HOTEL SISSY   31 Ippokratous str., 35008 Kamena Vourla   Tel.: +30 22350 22190

     

    13° Dag - woensdag 6/5 - Kamena Vourla è Athene è Eindhoven  è Thuis

    Ontbijt om half zeven en wij hebben de gewoonte om op de laatste dag een stevig ontbijt te nemen omdat wij nooit weten wat zo een reisdag voor ons in petto heeft en wij zeker zijn dat thuis de muizen in de koelkast dood liggen. Wij konden alleen niet voorzien dat het ontbijtbuffel geplunderd zou worden door een groep Litouwers die waarschijnlijk de laatste maand gevast hebben om hier nu hun slag te slaan. Wij lukken er toch in om nog wat te bemachtigen en ik smokkel zelfs twee broodjes mee voor straks tijdens de vlucht. Wij nemen afscheid van het prachtige uitzicht en een ietwat oudere bus brengt ons terug naar het vliegveld van Athene.

    Wij denken al aan wat ons thuis te wachten staat maar Karel doet nog wat giswerk en een paar vlugge rekensommen:

    Wij hebben op deze trip ongeveer 2000 km met de autocar gereden.

    Per persoon hebben wij ongeveer 92 km te voet afgelegd, dit zijn 120 000 stappen.(Lieve had een stappenteller bij). Samen hebben wij dus 4.080.000 stappen op Griekse bodem gezet.

    Er werd naar schatting 254 kilo (op zijn Grieks) wijn gedronken, 9 flessen Ouzo van 1 liter, 2054 glazen water (gratis) en 709 flesjes Mythos (bier) van 33 cl gedronken.

    Wij verorberden samen ongeveer 918 gehaktballen en 469 souvlaki (brochetten).

    We hebben samen ongeveer 49.550  achter gelaten in Griekenland en 490€ aan fooien gegeven  dus samen hebben we de Griekse economie voor 50.040 € gespijsd.

    De vluchtgegevens: Athene HV6710   Vertrek 11u50  Aankomst 14u10 in Eindhoven.

    Een bus pikt ons op en onderweg naar Tienen worden verschillende stops gemaakt en telkens stappen een deel van onze nieuwe vrienden uit. Rond 16u30 komen wij in Tienen aan en het lijkt of de oppergod Zeus met ons mee gevlogen is, want wij worden verwelkomd met regen, wind, bliksem en donder.

    In de striemende regen denken wij terug aan de warmte van gisteren op het strand, de geuren van de oranjebloesems en de barbecue en de kleuren van de ondergaande zon.



























    06-05-2015 om 00:00 geschreven door Jean en Marleen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    04-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.11° DAG - maandag 4/5 - Kalambaka tot Kamena Vourla

    Vandaag zien de dames er iets anders uit. Ze hebben allemaal een rok aan. Dit omdat we een meteorenklooster gaan bezoeken en de kledijetiquette zegt dat vrouwen een rok tot onder de knieën moeten dragen en armen en schouders bedekt; de mannen moeten in lange broek gekleed gaan.

    Vandaag zorgen sommige van ons nog voor een kleine verrassing na het ontbijt. Micheline had mij al gevraagd om Pavarotti te imiteren in Epidaurus maar dat is (gelukkig) niet doorgegaan. In de meimaand hoort een liedje voor Ons Lief Vrouwke dus had Willy het lumineuze idee om ons een 'liedeken' uit de oude doos te laten zingen: onleesbare partituur die na wat prutsen door de receptionist werden gekopieerd en vergroot. In een kleine kapel aan de voet van de machtige meteoren hebben wij ons uiterste best gedaan om engelen te imiteren.... Het klonk misschien niet professioneel maar feeëriek was het alleszins.

    De valiezen worden ingeladen en we rijden naar het klooster Varlaäm.

    De Meteoren zijn waarschijnlijk een van de meest opvallende monumenten op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Het gebied kenmerkt zich door de op hoge rotsige pilaren gebouwde kloosters. Door eeuwenlange wind - en watererosie (ooit was de Thessalische vlakte een binnenzee) hebben de rotsformaties hun specifieke en moeilijk bedwingbare uiterlijk gekregen. Vanaf de 9e eeuw werden de natuurlijke zandstenen torens beklommen door kluizenaars die daar hun eigen leefomgeving creëerden en slechts af en toe naar beneden kwamen. Vanaf de 11e eeuw trokken elders verdreven monniken naar het gebied. Halverwege de 14e eeuw verrezen de eerste kloosters op de toppen. In 1336 stichtte de monnik Athanasios, afkomstig van de berg Athos zijn Groot Meteoron, het hoogst gelegen (623 m) en belangrijkste klooster dat hier zou gesticht worden. Nog 23 andere kloosters zouden volgen. Met netten aan touwen en houten ladders van soms wel 40 meter lang transporteerden de monniken de benodigde goederen en personen naar boven. In de hoogtijdagen bestond er een autonome gemeenschap van monniken en 24 kloosters in vrijwel volledige afzondering van de rest van de wereld. Sinds 1490 werd de abt van het Groot Meteoron ook het hoofd van de gehele monnikengemeenschap van Meteora. In de 17e eeuw begon echter het verval van het kloosterleven in Meteora. In de 18e eeuw werden de kloosters gebruikt als toevluchtsoord voor Grieken die door de Turkse overheersers opgelegde belastingen wilden ontduiken. Tijdens de 19e eeuw werden de Meteorenkloosters gebruikt om te ontkomen aan oprukkende rebellen en tijdens de Tweede Wereldoorlog en de daaropvolgende Burgeroorlog (1945-1949) hebben de toen nog overgebleven kloosters veel schade opgelopen.

    Na al die gewelddadige eeuwen zijn er slechts 6 kloosters in redelijke staat overgebleven, waarvan sommige nog steeds bewoond worden door monniken en nonnen. Men doet de laatste tijd veel moeite om de kloosters 1 Agios Nikólaos Anapafsás (H. Nikolaas)  2 Mega Metéoron (Groot Metéoron)  3 Varlaäm 4 Rousánou  5 Agia Triáda (H. Drievuldigheid)  6 Agios Stéfanos (H. Stefaan)  in hun oorspronkelijke glorie te herstellen.

    Varlaäm is het klooster dat wij  bezoeken, maar wij hebben tegenslag dat er hier restauratie- werken aan de gang zijn. Hierdoor zijn veel delen voor de bezoekers afgesloten.

    In de hiërarchie van de Meteorenkloosters neemt het Varlaäm de tweede plaats in. Het werd in zijn huidige vorm gebouwd in 1518, en werd genoemd naar de vrome kluizenaar die zich rond 1350 op deze rots terugtrok. Uit schriftelijke bronnen blijkt dat de kloosterkerk in 1542, in twintig dagen tijd, werd voltooid. Daarvóór had men er echter 22 jaar over gedaan om het benodigde materiaal boven te brengen.

    Na het bezoek wordt er een foto genomen van onze dames in rok. We worden bestormd door een groep Jappen (vrouwen) die met ons op de foto willen. Het is net of een bende paparazzi  ons achtervolgt  die een primeur voor hun tijdschrift willen.

    De bus brengt ons nog langs enkele andere kloosters die we van buiten kunnen bewonderen naar een mooi uitzicht punt. Van hier vertrekken een aantal dapperen onder leiding van Peter te voet langs een bergpad naar Kalambaka. Het gros maakt de afdaling liever met bus en kunnen dus nog wat winkelen en aperitieven. Wij kijken onze ogen uit: een oord van verwondering, ontzag bijna. De zes nog bewoonde kloosters van de Meteoren hangen als arendsnesten in de lucht, op suikerbroodvormige rotsen die 300m boven de vlakte uittorenen. Vandaag draagt de bijna onbereikbaarheid nog altijd bij tot de karakteristieke sfeer en magie rond de Meteoren.

    In de namiddag gaat het via Trikala, Lamia en Thermophyles (zwavel houdende warmwaterbronnen) naar Kamena Vourla aan de baai van Maliakos aan de Egeïsche Zee.  Onderweg leest Jan nog een cursiefje voor van 'Sonja'. Dit zullen we de komende dagen missen, want omwille van professionele verplichtingen verlaat Jan ons bij restaurant Thea om met de taxi naar Athene gebracht te worden van waar hij naar Johannesburg, Zuid-Afrika, vliegt voor zijn werk.

    In hotel Sissy dat aan het strand ligt, worden we na het eten door een paar kerels op Griekse dansen vergast en wij mogen ook eens uitproberen of dit iets voor ons is. De show wordt gestolen door onze voormalige lerares LO die de Grieken eens laat zien dat Belgen ook nog iets in hun mars hebben. De rest van de avond wordt er gedanst en plezier gemaakt.

    HOTEL SISSY   31 Ippokratous str., 35008 Kamena Vourla   Tel.: +30 22350 22190

     


































    04-05-2015 om 00:00 geschreven door Jean en Marleen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    03-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.10° DAG - zondag 3/5 - Delphi naar Kalambaka

    Om 6u30 opstaan, ontbijten en om 8u45 staan de valiezen in de hal klaar. De chauffeur wordt verwittigd en terwijl wij op zijn komst wachten, worden alle valiezen, met verenigde krachten in een ketting, op het voetpad klaar gezet om zo snel te kunnen inladen.

    Voor we naar onze volgende verblijfplaats Kalambaka reizen, krijgen wij onze laatste rondleiding met Maria in het Archeologisch Museum van Delphi. Het bekendste stuk uit deze collectie is de bronzen 'wagenmenner'. Het beeld stelt een mannenfiguur voor gekleed in een lange traditionele wagenmennerschiton, met een verticale natuurlijke plooival tijdens zijn triomfantelijke ereronde. Alleen de menselijke figuur, de disselboom en het juk van de wagen hebben de tand des tijds doorstaan; de bijhorende strijdwagen met de vier paarden en de linkerarm gingen verloren. Er werden wel nog fragmenten gevonden van de paarden, de renwagen, delen van teugels en een deel van een voetstuk met een inscriptie. De Wagenmenner was een geschenk aan de god Apollon als dank voor de overwinning bij een wagenren op de Pythische Spelen in 478 v.Chr.

    Verder bewonderen wij de torso van een kouros, beelden van Cleobis en Biton, beeld van een stier, de Sfinx van Naxos, stukken van verschillende friezen, de dansers van Delphi,... maar de wagenmenner blijft voor mij het mooiste.

    Buiten het museum neem ik in naam van de groep afscheid van onze gids en na de koffiebreak wordt Maria in Delphi afgezet en vervolgen wij onze weg Lamia naar Karditsa, Trikala naar de meteoren. We stoppen in een wegrestaurant “Thea” waar we lekker eten. Tijdens de rit doet Greta de Griekse Mythologie nog eens uit de doeken, nu in het Nederlands voor degenen die al heimwee hebben naar Maria haar vertelkunst.

    Onderweg stoppen wij aan een klein kerkje om naar de ooievaars te kijken die daar aan 't nesten zijn. In Kalambaka logeren we in het mooie Amfissi Eden, eigendom van de Grieks Orthodoxe Kerk en gelegen aan de voet van de Meteoren. Voor het diner gaan we met een groepje een wandeling maken in het dorpje, waar wij op een pleintje bij een fontein onze aperitief drinken. De omgeving komt als overweldigend op ons over. Zoveel natuurschoon met dan boven op de pieken die kloosters. Adembenemend!

    Amfissi Eden   Kalambaka, 42200 Meteora    Tel: +30 24320 24117   +30 24320 25090































    03-05-2015 om 00:00 geschreven door Jean en Marleen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    02-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.9e DAG - zaterdag 2/5 - Olympia naar Delphi

    Na het ontbijt vertrekken we rond de tijd van de schoolbel, valiezen worden ingeladen, maar Jan zijn bagage is verdwenen. Na wat zoekwerk blijkt dat Jan zijn valies op de gang heeft gezet en dat het kleinood daarom als verstekeling aan boord van de Argentijnse bus gegaan is.

    In Rion steken we de zeestraat over naar Antirion. De 2880 m lange Rio-Antirriobrug of Charilaos Trikoupis Bridge geeft toegang tot het schiereiland Pelopennessos vanaf het Griekse vasteland en is, naast de landengte van Korinthe, de enige vaste verbinding naar het eiland. De brug is 28 meter hoog en bestaat uit 2x2 rijbanen, een voetpad en vluchtstrook. De brug bestaat uit 5 overspanningen ondersteund door 4 pylonen. De totale lengte van het wegdek dat door de kabels gedragen wordt is 2252 m en is hiermee de op een na langste tuibrug-overspanning ter wereld, alleen het dek van het Viaduct van Millau is langer (2460 m). Deze brug wordt gezien als een technisch meesterwerk omdat het is gebouwd op zeer moeilijk terrein. Voorbeelden van problemen zijn het diepe water, de kans op aardbevingen, tsunami's en het steeds maar breder worden van de golf. Op 7 augustus 2004 werd de brug ingehuldigd, een week voor de opening van de Olympische Zomerspelen in Athene. De lopers met de Olympische vlam waren dan ook de eerste voetgangers die de brug overstaken. De brug koste in totaal ongeveer €630.000.000 betaald door de Griekse overheid, het consortium en de Europese Investeringsbank.

    Wij houden halt om van het uitzicht te genieten, een kopje koffie te drinken en te genieten van wel 200 verschillende koekjes en gebakjes. De weegschaal zal volgende week geen lachend gezichtje trekken!

    Tot Delfi klimmen en draaien we door een machtig berglandschap langs woeste bergflanken en grijze steenblokken. Via Nafpaktos en Itea gaat het door de mooie vallei van Anfissa waar de 4.000 olijfbomen een echt schouwspel zijn. Dit is de grootste olijfboomgaard na die van Kalamata.

    Tijdens de lange rit leest Jan Flamend een cursiefje voor "Mijn zoon is een hummer". We ontdekken dat hijzelf de auteur is en dat hij eigenlijk een heuse schrijver is, die tal van boeken op zijn naam heeft, waaronder ook columns en cursiefjes. De leerkrachten Nederlands waaronder ikzelf denken terug aan de tijd dat wij voor de klas cursiefjes van Carmiggelt, Ghijsen  en Louis Verbeeck voorlazen en ontleedden. Jan zijn diepe, warme bas is veel aantrekkelijker en de bus giert van het lachen. Schitterend.

    Wij naderen Delphi waar volgens de oude Grieken het middelpunt van de aarde lag, in een wild landschap te midden van de bergen. Honderden generaties lang werd hier zonder onderbreking gebeden, aan goden geofferd en georakeld.

    In een smal straatje stopt onze bus om de valiezen uit te laden voor hotel Parnassos, in snel tempo want hij blokkeert alle verkeer. Wij lunchen in een klein straat dat tegen de berg opkruipt en krijgen gratis heerlijke Griekse yoghurt met honing en aardbeien. Wat kan het leven toch mooi zijn.

    Na de lunch gaat het naar de archeologische site van Delphi of het heiligdom Delphi gelegen op de Parnassos berg die dateert van 1400 v. Chr. De opgraving ligt tegen de bergachtige rots Rhodoni en vanaf de opgraving kijken wij op groen en zilverkleurige olijfboomgaarden.

    In de diepte strekt zich het dal van de Pleistos uit, de Heilige Vlakte en er boven rijzen de twee toppen van de Parnassosberg. Wij stappen de 'Heilige Weg' op, waarover in de oudheid jaarlijks duizenden pelgrims liepen. Deze weg voert naar de tempel van Apollo, waar zich het Orakel van Delphi bevindt.

    Aan de overkant van de hoofdingang ligt het gymnasium van Delphi, waar de jonge mannen in training gingen. Op dit historische circuit werden paardenrennen en andere atletische sporten beoefend en wedstrijden gehouden .

    De schatkamers liggen aan het zigzaggende gedeelte van de Heilige Weg. De schatkamers of schathuizen waren kleine gebouwtjes in de vorm van tempels waar kostbare geschenken ter ere van historische gebeurtenissen en votiefgaven werden bewaard. Het schathuis van Athene is in Dorische stijl gebouwd, circa 500 jaar v. Chr. met wit Parian marmer van het eiland Paros. De fransman Replat restaureerde deze schatkamer vanaf 1903 en de zes afbeeldingen boven aan het front van de voorgevel symboliseerden de overwinning  bij de slag van Marathon.

    De zon schijnt fel en onze gids Maria is niet te stuiten. Langsheen de weg zien wij inscripties op de muren: allemaal namen van slaven die hier hun vrijheid kregen na het harde labeur op deze bergflank.

    Na enkele minuten bereiken wij de Apollotempel waarvan nu nog zes Dorische zuilen recht staan en het is helaas niet meer te bezoeken want touwen sluiten het geheel af. Het heiligdom van Apollo ligt geterrasseerd tegen een helling, aan de voet van de Panassos. De ligging ervan, tegen de Fedriaden Rotsen, de hoge rotswand die er bijna loodrecht achter oprijst met op de achtergrond in de diepte de Golf van Itea, is adembenemend.

    In de mythologie doodde Apollo hier de draak Python, de zoon van Gaia en luidde daar een nieuw tijdperk mee in. De Tempel van Apollo is meerdere malen herbouwd omdat deze bv door een aardbeving was verwoest. De tempel bestond uit 6 bij 15 zuilen en de laatste versie werd gebouwd in het jaar 330 v. Chr.

    Hier bevond zich ook de omphalos of navelsteen, die het middelpunt van de aarde aangaf. Volgens de overlevering, streken hier tegelijkertijd de twee arenden neer die Zeus vanuit de verste hoeken van het universum had uitgestuurd, om het centrum van de wereld te bepalen. Op grond van deze mythe geloofden de Grieken dat de navelsteen van Delfi het geografische middelpunt van de aarde was, wat het belang dat aan deze plek gehecht werd nog eens benadrukt.

    De navelsteen sloot een scheur in de aarde af van waaruit vulkanische gassen ontsnapten. Hier hadden ook de orakels van Delphi plaats door de Pythia, een zieneres. Eerst waren dit jonge maagden, maar na een schandaal werd geopteerd voor wat rijpere vrouwen. De Pythia zat  boven de omphalos en door op laurierbladeren te kauwen en de dampen die uit de grond kwamen (mogelijk ethyleen) in te ademen, raakte ze in een roes. Eenmaal in trance begon de Pythia onsamenhangende klanken uit te stoten, waarvan men aannam dat het de boodschap van de goden was. Priesters vertaalden die boodschap, maar het bleef altijd dubbelzinnig.

    We stijgen verder omhoog langs de bergflank en worden beloond met een mooi uitzicht op het theater van Delphi dat achter de Apollo tempel ligt (4e eeuw v. Chr.) De 35 rijen in het amfitheater kon aan 5.000 toeschouwers een zitplaats bieden. Vanuit het theater hebben wij een grandioos uitzicht over het hele archeologische Delphi en omgeving. In het theater van Delphi werden elke vier jaar de Pythische Spelen gehouden, ter ere van de overwinning op de draak Python. Deze muzische spelen waren wedstrijden in muziek, poëzie en acteren, later werden atletiek en paardenrennen wedstrijden toegevoegd.

    De weg gaat verder omhoog langsheen een dennenbos. Na een kwartiertje zweten, puffen en hijgen, bereiken we, hoog tegen de flank van de Fedriaden het stadion, dat het strijdperk vormde voor de atletiekwedstrijden tijdens de Pythische spelen.

    De bus brengt ons terug naar ons hotel waar wij in ons hotel onze piepkleine badkamer ontdekken en terug vloeken om de lift die gekke toeren doet. Zo gaan Chris en Rita wel driemaal op en neer vooraleer op de juiste verdieping uit te stappen en wij sleuren onze bagage naar de tweede verdieping. Iedereen trekt nog even het stadje in op de winkeltjes af te schuimen op zoek naar T-shirts en juweeltjes Ik vind een paar zilver geoxideerde oorbellen met een pareltje.  Wij eten allemaal samen in een refterachtig restaurant wat verder in de straat en daarna zwermt iedereen uit over de smalle straatjes om nog wat te drinken.

    Parnassos Delphi Hotel    32, V.Pavlou & Friderikis Str, Delfoi, 33054, tel; +30 2265 082321

     
































    02-05-2015 om 00:00 geschreven door Jean en Marleen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.8° DAG - vrijdag 1/5 – Olympia

    Langer uitslapen, uitgebreider ontbijten, zonnecrème smeren, badpak en strandlaken bij de hand, busje in en naar het strand van en dit onder toezicht van de lachende goden die ons zonneschijn schenken. Schelpjes rapen, verhalen over Emiraten vertellen, visschotels verorberen en bacchanalen met witte nectar houden.

    Chris en Rita zijn zo verdiept in het bestuderen van de structuren van keitjes, zandkorrels en schelpjes dat het pek van de olieramp in de golf van Mexico in 2010 hun voeten in zwarte smurrie hult. Dus nog een grotere ramp: hoe krijgen wij dat eraf? Enige oplossing is op blote voeten blijven lopen tot het eraf gesleten is; schatting 10 km. Kousen worden geleend, benzine gezocht maar een groen schuursponsje en wat detergent doen wonderen.

    Rond 15u worden wij in het dorpje gedropt en maken de winkelstraat onveilig. T-shirts, juweeltjes, honing, landkaarten … alles passeert de revue. Met een lichtere ‘beurs’ beklimmen wij de heuvel met een schitterend zicht op Olympia en haar zeer karakteristieke vuilnishopen.    Terug in het hotel wagen maar weinigen zich nog in het zwembad na de bibberwedstrijd van gisteren. De Ouzo’s en cocktails worden des te gretiger gedronken. Een beetje puzzelen om de juiste verdieping te vinden en wij schuiven samen met de Argentijnen aan het buffet aan.

     Arty Grand Hotel  Drouva, Olympia, 27065, Griekenland  tel.: +30 2624 026000



















    01-05-2015 om 00:00 geschreven door Jean en Marleen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.7° DAG - donderdag 30/4 - Kalamata è Olympia

    Rond 8u nemen we afscheid van de zee en rijden richting Olympia waar wij bij het binnengaan al onmiddellijk een optreden mogen bijwonen van onzen artiest ’Jan’. Wie doet er nu zijn schoenen uit en verliest die dan uit het oog als er een groep olijke Franse hooligans langs komt? Resultaat is een zoektocht gevolgd door een klopjacht naar de schoen die uiteindelijk door de clevere Paula een mijl verder gevonden wordt.

    Op de archeologische site steekt Maria onmiddellijk van wal met haar uitleg maar wat ons eerst opvalt, is dat Marc en Peter vandaag hun roze paarse outfit hebben uitgekozen, aangepast aan de Judasbomen hier nu in volle bloei staan.       

    Olympía is gelegen in het westelijk deel van de Peloponnesos. Volgens de Griekse mythologie zijn er verschillende versies die het ontstaan van deze spelen verklaren. Gemeenschappelijk hebben zij als kern dat ze georganiseerd werden ter ere van de goden. Of dit nu was voor Pelops, Zeus of Heracles doet feitelijk niet ter zake. Het resulteerde in een eeuwenlang voortgezet sportief spektakel.

    Imposante tempels en gebouwen, uitgebreide heiligdommen en het beoefenen van sporten werden gecombineerd met mystieke schoonheid. Al in de 10e eeuw v.Chr. functioneerde Olympía als een plaats voor verering van de goden. Het centrale deel van Olympía wordt gedomineerd door een enorme tempel ter ere van Zeus, met evenwijdig de tempel van Hera en dit in een idyllisch kader van bloesemende bomen.

    De Olympische Spelen waren in vroeger tijden nauw verbonden met de religieuze feesten ter ere van Zeus. Ze hadden als doel fysieke krachten op de proef te stellen en een verbetering van relaties tussen de steden onderling.

    Op de laatste dag van de spelen verzamelden de deelnemers zich voor de tempel ter ere van Zeus, en wachtte men op de aankondiging van de grote winnaar van de gehele spelen. Niet alleen werd de winnaar bij naam omgeroepen, maar ook de naam van zijn vader en zijn herkomst werden luid verkondigd. De beloning bestond uit de roem en natuurlijk de krans, gemaakt van olijftakken die op het hoofd van de winnaar werd geplaatst. Gedurende de moderne Olympische Spelen van 2004 die in Athene werden gehouden, kregen alle winnaars ook een dergelijke krans op hun hoofd gezet.

    Bij de eerste spelen werd voor de tempel van Zeus een vuur brandende gehouden tijdens de spelen. Hier werden 100 ossen verbrand. Nog iedere vier jaar wordt hier het Olympisch vuur ontstoken dat brandend vervoerd wordt via een aantal gastlanden en gedragen door diverse sporters naar het organiserende land wordt gebracht.

    Oppergod Zeus werd als de belangrijkste Olympische god beschouwd. Van oorsprong werd hij vereerd als de god van de weersomstandigheden. Echter veranderde dit al snel in de god van de vruchtbaarheid, waarbij hij werd verbeeld als duivel of als boer. Als bezitter droeg hij zorg voor een goede oogst, als vader voor gezondheid van geliefden. Ons valt de gelijkenis tussen de massieve ‘kop’ van Zeus en Jan op: het zouden broers kunnen zijn.

    Hera was niet alleen de zus, maar ook de vrouw van Zeus. Ze was een veel aanbeden godin, maar kende vooral populariteit in de regio van Argos. De benamingen perfectie en evenwichtigheid zijn beschrijvingen die het best bij haar karakter passen. Tevens was zij de beschermer van het huwelijk en de belangrijkste godin.

    Van oorsprong werden de spelen tot aan het jaar 684 v.Chr. op één dag georganiseerd. Daarna werden de spelen verdeeld over drie dagen en later over vijf. De oude spelen bestonden destijds uit competities in hardlopen, verspringen, kogelstoten, speerwerpen, boksen, pankration en hippische sporten.

    Onze verbeelding slaat op hol als Maria vertelt dat zowel de atleten als de toeschouwers naakt waren. Als wij bij het 192m lange stadion aankomen, lopen Peter, Martin, Jenny, Frans en Marie Claire de volle lengte. De tijd van 19sec19 van Usain Bolt wordt verpulverd en de klok wordt afgedrukt op …..9min18.                  De overwinnaars krijgen een daverend applaus voor hun puike prestatie en zij mochten hun kleren aanhouden.

    Bij het verlaten van deze indrukwekkende site worden wij door Betty getrakteerd op een gil en een huppelpasje wanneer zij bijna onder de poten van twee helse paarden belandt.

    Na de lunch trekken wij naar het museum van Olympia waar we weer ondergedompeld worden in het mythologische verleden van Griekenland. En hier is het Martin die voor de randanimatie zorgt. Hij struikelt over een kuithoge aluminium afrastering en bezorgt ons en de bewaakster bijna een hartaanval door een halfverheven beeldhouwwerk tot op millimeters te naderen. De bewaakster is bezorgder om zijn mooie kuiten dan om het kunstwerk aan de muur.

    De bus brengt ons naar de top van een berg waar wij terechtkomen in een 5-sterrenhotel met kamers onder niveau nul en een zwembad waarvan de temperatuur het nulpunt nadert. Een paar ijsberen wagen de sprong en de cocktails zorgen daarna voor de innerlijke opwarming en de laatsten in de eetzaal kwamen vonden de hond in de pot en namen genoegen met de restjes.

    Arty Grand Hotel  Drouva, Olympia, 27065, Griekenland  tel.: +30 2624 026000




































    30-04-2015 om 00:00 geschreven door Jean en Marleen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    29-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.6e DAG - woensdag 29/4 - Tolo - Kalamata

    Na ons tweede ontbijt in Tolo gaan de valiezen weer in de koffer van de bus en vertrekken wij richting Kalamata.

    Na 2 uurtjes bollen en een koffiestop waar bergthee wordt gehamsterd, stoppen wij voor een bezoek aan MISTRAS een Byzantijnse Ruïnestad die we al van in de verte op een bergtop zien liggen.

    Mistras (=heerseres) is een Byzantijnse ruïnestad en ligt in de provincie Lakonie, het rijk van de oude Spartanen. Deze streek bestaat uit ruige bergen en rotsachtige, armoedige grond. Hierdoor is het altijd geïsoleerd gebleven van de rest van het land. Mistras is gebouwd tegen een rotsachtige flank van het Taigetos gebergte. Het was ooit een indrukwekkende Byzantijnse stad.

    Het kasteel op de top is in de 13e eeuw gebouwd door de Frankische prins, Guillaume de Villehardouin.

    De Franken werden verdreven en dit gebied werd een provincie van het Grieks-Byzantijnse Rijk. Een groot deel van de Peloponnesos werd vanuit Mistras bestuurd. Het was het laatste bolwerk van de Byzantijnen tegen de Turken en de Serviërs. In die tijd woonden er 40.000 mensen. In de 14e eeuw valt het Byzantijnse rijk en komt Mistras midden 15e eeuw in handen van de Turken. Na een korte overheersing door de Venetianen vielen opstandige Albanezen de Peloponnesos binnen. Deze hebben in 1770 Mistras geplunderd en in brand gestoken.

    De bus brengt ons tot wat wij dachten de top van de berg te zijn, maar …. wij hebben het mis. ‘Ons Micheline’ wijst er ons laconiek op dat wij nog een stukje zullen moeten stijgen en dat het niet altijd even goed begaanbaar zal zijn: wij wachten nu nog steeds op ons bewijs dat wij gediplomeerde berggeiten zijn maar het uitzicht laat ons ons zweet en pijnlijke tenen vergeten. Adembenemend!

    Foto’s worden genomen, Betty zet zich in ‘fotografiepositie’, bloemetjes worden gedefinieerd en de laatsten zullen ditmaal niet de eersten zijn, want die moeten eerst adem happen voor zij aan de ‘aftocht’ beginnen. Beneden wacht Maria ons op samen met enkele forfait gevenden.

    Aan de Agia Sofia vertelt Maria gepassioneerd over de goden maar ditmaal niet die uit de Oudheid. Zij betovert ons met verhalen van bijbelse taferelen en wij komen meer te weten over de orthodoxe godsdienst. Wij kijken verwonderd rond in de Agia Sofia, de hofkerk. Deze is als kruiskoepelkerk met een voorhal in twee verdiepingen gebouwd in 1350. De drie koepels bestaan uit concentrisch gemetselde rode bakstenen. We zien er beschadigde fresco’s: Maria Boodschap, de dood van Maria, de opstanding van Jesus, de geboorte van Maria en de biddende Maria…

    Tussen onze bezoeken aan de drie kerkjes wordt een groepsfoto genomen.

    We bezoeken de Metròpolis, de kerk van de aartsbisschop of metropoliet. Wij zien hier muurschilderingen die het leven van de heiligen uitbeelden, het leven van Maria en Jesus in Galilea. In de voorruimte is het laatste oordeel, Christus tussen de verdoemden en de uitverkorenen uitgebeeld. In de vloer ligt een marmeren plaat met de dubbele adelaar. Hier werd in 1449 de laatste Byzantijnse keizer, Constantijn de IX, gekroond. 

    Verder zien we een hoog tongewelf, een hoge koepel met galerijen, een oude scheidingswand, versierd met ikonen, tussen priesterkoor en de ruimte voor de gelovigen. Onder de ikonen zien we votiefplaatjes, met erop afgebeelde lichaamsdelen waar men genezing voor kwam vragen.

    Het Despotenpaleis is een uitgebreid complex in L-vorm dat in restauratie is.

    Iedereen raakt terug aan de voet van de berg sommigen met nog wat adem, anderen terugdenkend aan hun sportieve prestaties van jaren terug.

    Uitgehongerd komen wij in Sparta aan. Micheline vraagt wie er Grieks wil eten. Betty ” Hoe? Niks gaan eten?”  waarop Micheline, volgens Betty, de groep verdeelt in diegenen die Grieks gaan eten en diegenen die niks gaan eten. We belanden in een sfeervolle binnentuin waar we lekker GRIEKS eten met de schildpadjes aan onze voeten. Jan wou eens horen hoe een schildpad klinkt dus wat doe je? Je gaat erop staan.

    Het gedenkteken voor de Olympische overwinnaars wordt door Greta uit het Grieks vertaald en daarna wordt gecheckt of er aan het standbeeld van ‘Leonidas’ geen pralines liggen.

    Onze tocht naar Kalamata voert ons door het 2404 meter hoge Taygetosgebergte en daarmee het hoogste gebergte op de Peloponnesos. Dit is een niet-beschermd natuurgebied van 12.000 hectare tussen Kalamata en Sparta. De naam Taygetos is afkomstig van nimf Tayget de dochter van Atlas. Het gebergte heeft vijf toppen en wordt daarom ook wel Pentadaktylos genoemd (vijf-vingers)

    ’s Morgens inspanningszweet om in Mistras de berg te overwinnen en nu bibberzweet door de bus die rakelings langs diepe, grillige ravijnen rijdt. Wij komen veilig aan in Akti Taygetos Hotel in Kalamata waar wij van in onze bungalow een mooi uitzicht hebben op de zee. Vlug de valiezen binnen en nog even naar de witte schuimkoppen tegen de rotsen kijken voor wij onze voetjes onder de tafel schuiven. Wifi laat ons weer in de steek en daardoor kruipen wij wat vlugger dan gewoonlijk onder de wol. Volgende morgen zal blijken dat er die nacht in vele slaapkamers veldslagen werden geleverd met de dekens en de veringvervangende plank wordt zeker niet in dank aanvaard.

    AKTI TAYGETOS HOTEL   Mikri Mantinia  Kalamata 24100, Messinia Tel.: +30 27210 42000

































    29-04-2015 om 00:00 geschreven door Jean en Marleen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    28-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.5° DAG - dinsdag 28/4 – Tolo – Epidauros – Nafplion – Tolo

    Deze morgen mag alles iets trager want de valiezen hoeven niet mee. We krijgen een lekker ontbijt in een eetplaatsje naast de lobby; knus dicht bij elkaar maar de zon schijnt al en we verwachten een mooie dag. Om 9 uur vertrekken we naar Epidaurus via een weg die door uitgestrekte plantages van sinaasappelbomen en olijfbomen loopt.

    In Epidaurus  lopen we langs een pad met dennenbomen naar een klein museum waar maar een paar replica staan. Maria geeft een beetje uitleg en dan trekken wij naar het imposante amfitheater. 

    Het theater van Epidaurus, in de 4de eeuw V.Chr gebouwd door Polykleitos de Jongere, is het best bewaarde theater van Griekenland en geldt als het mooiste ter wereld. Het werd pas in de 19e eeuw opgegraven en lag eeuwen verscholen onder de modder. De akoestiek is fenomenaal dankzij de perfecte afmetingen: de verhouding tussen hoogte en diameter speelde hierbij een cruciale rol. Het theater is een machtig grote schelp die versteld doet staan, zeker als je beneden staat, waar vroeger de toneelspelers stonden.

    Er zijn 55 rijen zitplaatsen: 34 onder het middenpad, verdeeld in 12 sectoren, en 21 erboven, verdeeld in 22 sectoren. Aan het verschil in vorm van de onderste en bovenste rijen is duidelijk te zien dat er twee bouwfasen zijn geweest. Er waren eerst 34 rijen zitplaatsen, een eeuw later is dit met 21 rijen uitgebreid. Let wel: 34/21 = 55/34 = 1,61… = het 'magische' getal φ (d.i. de Gulden snede, hetgeen de algemene indruk van harmonie verklaart).

    De geur van de omringende berglucht werkt bedwelmend. Wij klimmen vijfenvijftig rijen omhoog: van hieruit lijkt het theater met 14.000 zitplaatsen volledig opgenomen in het omliggende landschap en dat is van een onnoemlijke schoonheid. De akoestiek is enorm, als Maria beneden in haar handen klapt, hoor je dat tot hier boven.

    Als de toeschouwers de voorstelling apprecieerden, lieten ze dit blijken door het maken van een geluid met de tong dus geen applaus voor de vroegere kunstenaars. Wat wel hetzelfde gebleven is, is de uiting van ontevredenheid: nu werpen wij met rotte tomaten maar toen wierpen ze met alles wat zij in handen kregen.

    Nabij het theater van Epidaurus bevindt zich het Asklepieion, een antiek Griekse sanatorium met een van de eerste georganiseerde ziekenhuizen uit de oudheid. Of Asklepios, een zoon van Apollo en halfgod van de geneeskunst, daadwerkelijk in dit heiligdom heeft gewerkt is niet zeker. Dit bezoeken wij niet maar Maria (onze gids) heeft er wel van verteld.

    We vertrekken naar Nafplion, de oorspronkelijke hoofdstad van het huidige Griekenland, waar we na een uurtje toekomen. Dit sfeervolle havenstadje aan de Golf van Argolis, is door drie forten omringd. Wij bezoeken het grootste: dit is de Venetiaans-Turkse Palamidi-vesting, die op een 229 m hoge rots boven de stad uittorent. Oorspronkelijk waren dit 7 forten maar in de 18e eeuw zijn ze door een gezamenlijke muur omgeven. De lagere delen van de muren dateren uit de bronstijd maar het grootste deel dat van de vesting bewaard is gebleven, is in de 15e eeuw door de Venetianen gebouwd.

    De bus parkeert bij de haven en wij trekken naar de oude stad. Van op de pier hebben we een mooi uitzicht op het vestingeiland Bourzi. De Venetianen bouwden dit fort in de 15e eeuw om de haven van Náfplion te verdedigen. Vanaf Bourzi kon de haven afgesloten worden voor vijandelijke schepen door kettingen naar beide uiteinden van de pieren te spannen.

    Na ons bezoek gaan wij samen met Lieve en Karel iets eten en daarna slenteren wij door de winkelstraatjes. De meeste straatjes in de omgeving van het centrale plein zijn smal en door trappen met elkaar verbonden. Wij verzeilen op het grote mooi geplaveide Syntagmatos-plein, dat wordt omringd door Venetiaanse huizen. Daarboven is zowel de Palamidi-vesting als de Akronafplia zichtbaar. Palamidi is van hier bereikbaar via 869 trappen maar die doen wij ……. niet.

    Onze mannen halen hun gulle geldbeugel boven en wij zijn weer een sjaaltje rijker.

    De bus brengt ons terug naar Tolo en na een opfrisbeurt en een wandeling, wordt de innerlijke mens weer gespijsd in typisch Grieks strandrestaurantje.

    Resort Hotel - FRINI    21056 Tolon Nafplio, Argolida, Greece    Tel. : +30 27520 59624 , 59994 , 59701 -
























    28-04-2015 om 00:00 geschreven door Jean en Marleen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.4° DAG - maandag 27/4 - Athene - Tolo
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We verlaten het drukke Athene, richting Peloponnesos, om naar onze tweede verblijfplaats Tolo te rijden. Het is een half uurtje bollen vooraleer we op de autoweg naar Korinthe komen. Een goed aangelegde snelweg, door een landschap dat ons aan Toscane doet denken en dit waarschijnlijk door de kleur van de olijfbomen en de donkere cipressen.

    Onze eerste halte is aan het kanaal van Korinthe en wij zijn hier niet alleen want de aan schoolkinderen ontbreekt het hier niet en de Jappen hebben Griekenland ook ontdekt. Het is aanschuiven om een foto uit de goede hoek te nemen.

    De stormachtige zuidpunt van de Peloponnesos was in de oudheid een gevreesde kaap. Daarom werden vrachtschepen liever aan de ene oever van de landengte uitgeladen, op ossenwagens 6 km over de "diolkos" (een soort primitieve spoorlijn waarvan nog resten te zien zijn) getrokken en aan de andere kant weer te water gelaten en ingeladen. Dit intense vrachtverkeer heeft de rijkdom van Korinthe veroorzaakt, en er werden al vroeg plannen gemaakt voor de aanleg van een kanaal. Al in de oudheid was men zich bewust van het economische belang van een snelle doortocht tussen de Egeïsche en de Ionische zee, maar het kwam pas tot een echte poging om een kanaal te graven onder de Romeinse keizer Νero. De excentrieke keizer Nero bezat genoeg grootheidswaanzin om in 66 na Chr. de eerste (gouden!) spade in de grond te steken. Dat ging gepaard met indrukwekkend ritueel vertoon, waarbij vooral de gunst van Poseidon werd afgesmeekt. Vervolgens werd er uit alle macht verder gespit door 6000 joodse slaven. Aan de ene kant vorderde men 2 km, aan de andere kant 1,5 km. Toen Nero in datzelfde jaar zelfmoord pleegde, kwam daaraan direct een einde. Pas in de negentiende eeuw werd het plan verwezenlijkt, toen Franse ingenieurs begonnen met de aanleg van het kanaal in 1881. In 1893 kon het voor het scheepvaartverkeer worden opengesteld. Sindsdien is de Peloponnesos geen schiereiland meer, maar een echt eiland. Het lijnrechte kanaal is 6,3 km lang, 23 m breed en zo’n 8 m diep. De zes bruggen (vijf voor het autoverkeer, één voor de spoorweg) die de Peloponnesos met het Europese vasteland verbinden, liggen ongeveer 70 m boven de waterspiegel. In een tijd waarin enorme containerschepen met gemak weer om de kaap heen varen, is het kanaal nu in feite overbodig geworden, maar het wordt nog wel door kleine vrachtschepen en cruises gebruikt.

    Onze tweede stop is Oud Korinthe, de Akrokórinthos. De Akrokorinthos beheerst de enige verbindingsweg over land met de Peloponnesos en om die reden hebben sinds de Romeinse tijd alle opeenvolgende bezetters hem opnieuw versterkt en er hun sporen achtergelaten: Byzantijnen, Kruisvaarders, Venetianen en Turken.

    Op de site krijgen we in het museum’pje’ uitleg over de voorwerpen (replica) die daar gevonden werden. De originele zagen wij gisteren in het Archeologisch museum. Het meest indrukwekkende hier zijn de 7 overblijvende zuilen van de tempel gewijd aan Apollo.Dit is de oudste Dorische tempel van Griekenland. Hij werd gebouwd rond 550 v.Chr. Dit is het enige overblijfsel van de Griekse stad want alle andere overblijfselen zijn uit de tijd van de Romeinen.

    Op het hoogste punt van het plateau liggen fundamenten van een antieke Aphrodite-tempel, waarvan beweerd wordt dat enkele honderden priesteressen (en ook enkele priesters!) zich met heilige ijver toelegden op de tempelprostitutie, om de inkomsten van hun heiligdom wat te spekken. Het is onder meer tegen dit soort praktijken dat de apostel Paulus van leer trekt in zijn Brieven aan de Korinthiërs, al blijft er wel de vraag waar men in de Oudheid de energie vandaan haalde om, na zulke fikse klim, nog zijn fysieke steentje bij te dragen aan het onderhoud van de tempel ...

    De bovenste Peirene-bron die dateert uit ± 200 v.Chr., valt zelfs in tijden van waterschaarste nooit droog.

    De bus brengt ons naar een uniek restaurantje ‘Homer’ dat uitgebaat wordt door twee 80-jaar oude broers en in plaats van een menukaart te leggen, brengen zij de verschillende gerechten naar buiten en als je daar zin in hebt dan neem je iets en anders wacht je geduldig op de volgende schotel. Van snelle service gesproken …  De zwaluwen vliegen af en aan boven ons hoofd.

    Op een heuvel in de Peloponnesos liggen de resten van de oudste stad van het Griekse vasteland. Immers alleen Knossos (de hoofdstad van de minoische beschaving) op Kreta is ouder. Mycene was de versterkte citadel van koning Agamemnon, krijgerkoning uit de vertellingen van Homerus. Wij bezoeken hier eerst het enorme koepelgraf.

    Er moeten zich enorme logistieke en organisatorische problemen hebben voorgedaan bij de constructie van zo'n 13 meter hoog bouwwerk. Hoe kregen de Myceners de 120 ton zware deksteen op het graf? De tombe bestaat uit perfecte steencirkels, drieëndertig lagen opeen en versmallend tot een sluitsteen. De akoestiek heeft iets spookachtigs. De vele sieraden die hier en op de akropolis gevonden werden, zijn in een aparte zaal van het Nationaal Archeologisch Museum in Athene te bewonderen.

    De citadel van Mycene lag op een zeer strategisch punt, van waaruit de hele vlakte van Argos kon worden overzien en alle bergpassen tot aan Korinthe werden beheerst. De zware kalkstenen muren (gemaakt van onregelmatige blokken en hier en daar wel 5 meter dik) werden later wel 'cyclopisch' genoemd, omdat men dacht dat alleen de mythische eenogige reus Cycloop ze kon hebben gebouwd. De hoofdingang van de stad is de Leeuwenpoort (gebouwd in circa 1260 v.Chr.). Deze poort wordt zo genoemd omdat boven een latei van 5 m lang, 90 cm hoog en 2,4 m diep twee grote stenen leeuwen zijn uitgehakt. In feite zijn het leeuwinnen!!!

    Van de Leeuwenpoort loopt een weg naar het koninklijk paleis. Het paleis bestaat uit twee gebouwencomplexen, die met elkaar verbonden zijn door gangen waaraan voorraadkamers liggen. Om het paleis liggen de huizen van minder aanzienlijke burgers. In deze burcht werden complotten gesmeed, wraak genomen, haat gekoesterd. Agamemnon werd nadat hij als overwinnaar uit Troje terugkeerde in bad vermoord door zijn vrouw Klytaimnestra.

    Vandaag werd veel beroep gedaan op onze verbeelding want ondanks alle mooie beschrijvingen, blijft van deze verdwenen cultuur niet meer dan een paar rijen stenen over.

    Op de weg naar Tolo houden wij een laatste halte in Agia Triada waar de zoon van ‘de pastoor’ de deur van de Koemesiskerk speciaal voor ons komt openen. Zwart geblakerd door de honderden kaarsen die hier ooit branden, genieten wij even van wat rust in dit Byzantijnse kerkje. Een Vlaamse priester spendeerde hier een groot deel van zijn leven aan het vertalen van originele Griekse teksten naar Latijnse. Buiten worden wij bedwelmd door de geur van de oranjebloesems maar toch haasten wij ons naar de bus want de zee lonkt.

    In Tolo checken wij in hotel Frini waar de lift zo ‘fantastisch’ is dat wij onze valiezen naar de tweede verdieping sleuren naar een mooi verzorgde kamer. Even een wandelingetje door het knusse vakantieoord, een mojito, een seks on the beach en een pina colade (met 3 man) achter de kiezen, dan een smakelijke maaltijd in een restaurantje aan het strand vooraleer in ons bed te kruipen. Wat kan een mens nog meer wensen!

    Resort Hotel - FRINI    21056 Tolon Nafplio, Argolida, Greece    Tel. : +30 27520 59624 , 59994 , 59701 -






























    27-04-2015 om 00:00 geschreven door Jean en Marleen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    26-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.3e DAG - zondag 26/4 – Athene

    Om 7u krijg ik een vriendelijke heer aan de lijn met de boodschap dat wij ons bed uit moeten en na een lekker ontbijt vertrekt de bus met ons richting Acropolis.

    Acropolis betekent hoogste punt van de stad. Voor de stichting van een Griekse stad koos men aanvankelijk bij voorkeur een berg die laag genoeg was om vanuit de vlakte toegankelijk te zijn en hoog genoeg was om goed verdedigd te worden.

    De Acropolis is met haar marmeren tempels gebouwd op een enorme 156 meter hoge kalkstenen rots. Het complex bestaat uit verschillende gebouwen die allemaal hun eigen functie hebben: de Propyleeën (de toegang tot de Acropolis), de Nikè-tempel (gewijd aan de godin Nikè, de godin van de overwinning), het Parthenon (gewijd aan de godin Athena, de godin van de wijsheid, wetenschappen en kunsten) het Erechtheion met zijn zes beroemde Kariatiden (marmeren vrouwenbeelden), deze tempel is gewijd aan de godin Athena en aan Erichthonius. Verder bestaat het nog uit twee oude theaters en het Acropolis museum. Vanuit de Acropolis heb je een adembenemend uitzicht over de stad Athene.

     Het eerste wat we zien als we door de kaartcontrole zijn, is het Odeon (theater) van Herodes Atticus. Dit was een overdekt theater voor muziekuitvoeringen, dat in de 2e eeuw door Atticus aan de stad Athene werd geschonken, ter nagedachtenis aan zijn vrouw die op 23 jarige leeftijd gestorven was.

    Na een klim komen wij uit op een trap die naar de Propyleeën leidt. De Propyleeën bestaan uit een rechthoekig gebouw met rijen Ionische en Dorische zuilen en het had vijf deuren die toegang gaven tot de Acropolis. Het werd gebouwd in 432 v. Chr.

    Het Nikè-tempeltje is het kleinste tempeltje van de Acropolis, maar ondanks zijn grootte heeft het toch een grootse uitstraling. Het is net als het Parthenon en de Propyleëen gewijd aan de godin Athena, maar deze is specifiek geweid aan de godin Athene in de vorm van de gevleugelde godin van de overwinning, nl. Athene-Nikè. Dit tempeltje staat bij de ingang van de Acropolis, tegen de Propyleëen aan, en is gebouwd op een Myceens vestingwerk. Het is een prachtig voorbeeld van de Griekse bouwkunst en de gehele tempel is in de Ionische stijl gebouwd.

    De Parthenon tempel is het beroemdste gebouw van Griekenland. De tempel werd in 438 v. Chr. gewijd aan de godin Athena, van wie een 12m hoog beeld in de tempel stond. Parthenon betekent ook: hal voor de maagd Athena. De tempel is perfect symmetrisch, waarbij de beeldhouwers optisch bedrog en allerlei foefjes hebben toegepast om het gebouw zo levendig en sprekend mogelijk te maken. Het Parthenon wordt al jaren gerestaureerd en staat dus deels in de steigers. Slechts weinig van de beelden zijn hier bewaard gebleven. Een groot deel bevindt zich in het Nieuw Akropolismuseum en in het British Museum in Londen. 

    Naast het Parthenon staat het Erechtion genoemd naar de held Erechtheus. Deze tempel is gewijd aan meerdere goden, zoals Gaia, Hefaistos, Athena en Poseidon. Het meest bijzondere aan de mooie tempel is de portiek aan de zuidkant. De zuilen hier worden gevormd door zes beelden van maagden, die de Karyatiden worden genoemd. De naam komt vermoedelijk van de plaats Karyai. Wat hier te zien is, zijn overigens niet de originelen, want die staan in het museum van de Akropolis.

    Naast de tempel groeit de olijfboom die ooit door de godin Athene aan de stad geschonken zou zijn. De oude boom is een aantal jaren geleden gestorven en vervangen door een nieuwe.

    Van naast het Parthenon hebben wij een schitterend zicht op het theater van Dionysus, de Agora met de tempel voor de god van de smeden, de tempel van Zeus.

    Van hier vertrekken we met de metro naar het Syntagmaplein om er de aflossing van de wacht te bewonderen aan het graf van de onbekende soldaat. De soldaten van de Nationale Garde in hun befaamde plooirokjes en op hun schoenen met pompons houden hier de wacht.

    Met de metro rijden we naar het Amoniaplein terwijl we argwanend naar onze medereizigers kijken want gisteren werd een van onze groep het slachtoffer van een pickpocket.

    Vooraleer we het Nationaal Archeologisch Museum bezoeken, genieten we nog eventjes van een lekkere frappé op een zonovergoten terras.

    Dit museum is een van de fraaiste van de wereld door de unieke verzameling van Myceens goud en de grote hoeveelheid sculpturen, aardewerk en sierraden. Wat ons zal bijblijven is het gouden dodenmasker van Agamemnon, het marmeren beeld van Aphrodite, Eros en Pan (met zijn bokkenlijf), het bronzen paard met de kleine ruiter uit de Hellenistische periode. en het imposante bronzen beeld van Poseidon 

    Onze gids Maria overspoelt ons met verhalen van Goden en Godinnen, overspel, bedrog en geweld. Zeus moet oververmoeid geweest zijn van al de vrouwen die hij tevreden moest houden en zijn nazaten zijn ontelbaar.

    Onze voeten zijn moe en onze geest vraagt naar ontspanning. De bus dropt ons aan de Poort van Hadrianus (ook wel Boog van Hadrianus), een monumentale poort van marmer. Hij vormde de doorgang van het oude Athene naar het nieuwe Athene dat de Romeinse keizer Hadrianus had laten bouwen.

    Te voet trekken we naar de Plaka, het historische hart van Athene. Er staan nog maar een paar huizen uit de tijd voor de Turkse bezetting, maar het is het deel van de stad dat het langst ononderbroken bewoond is. Horden toeristen en vele Atheners komen hierheen voor de talloze tavernes en souvenirwinkeltjes.

    Wij genieten van onze eerste souvlaki, moussaka en kebab. Met een glaasje wijn in de hand is het leven toch plezant.

    Enkele souvenirs rijker en met oververhitte voeten bereiken we het Monastirakiplein waar het getrommel ons weer verwelkomt. Aangekomen in ons hotel wijst de stappenteller 12579 aan.

    Om 20 uur eten we samen en zijn net klaar als een bende Franse pubers de eetzaal belegert. Op de 12de verdieping genieten we nog even van het uitzicht op Athene en de verlichte Acropolis.

    Hotel Dorian Inn  15-19 Pireos street,   105 52 Athens   tel. +30 210 5239782

     































    26-04-2015 om 00:00 geschreven door Jean en Marleen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!