Foto

Welkom in Huldenberg


Foto

Winterlandschap in Huldenberg
A. Van de Putte

Zoeken in blog

De teksten op dit webblog zijn authentiek.  Mogen wij u dus daarop wijzen dat iedere overname van tekst een schriftelijke toelating vereist van de auteur.
De redactie.

N i e u w
  • De Jonkvrouw en de kikkers
  • de Limburg Stirumlaan 1
  • De witte paardenkastanje
  • De Stroobantshoeve
  • Het koolwitje
  • De ekster
  • Pachthof Sneessens 1
  • Pachthof Sneessens 2
  • Wandeling in Rodebos
  • De H. Rosalia gekroond
    Geschiedenis
  • Ontstaan van Huldenberg
  • Ontstaan van Loonbeek
  • Ontstaan van Neerijse
  • Ontstaan van St-Ag.-Rode
  • Ottenburg: magische Tomme
    Foto
    Monumenten
  • OLV-kerk: vroege gotiek
  • OLV-kerk: Brabantse gotiek
  • De zonnewijzer
  • De pomp is honderd jaar
  • Loonbeek: het Blauwhof
  • Art deco in Loonbeek
  • 50 jaar gedenkenzuil Felix Sohie
  • De H. Rosalia gekroond
    Foto
    Monumenten: Keyhof
  • De kloosterkapel - 1
  • De kloosterkapel - 2
  • De kloosterkapel - 3
  • De kloosterkapel - 4
  • De kloosterkapel - 5
  • De kloosterkapel - 6
  • De kloosterkapel - 7
  • De kloosterkapel - 8
  • De boom van Jesse
    Verdwenen erfgoed
  • De Stroobants hoeve
  • Pachthof Sneessens 1
  • Pachthof Sneessens 2
    Toponymie - 1
  • Straatnamen & betekenis
  • De Zesdagmaalstraat
  • De Korenheide
  • De Billande
  • De Hasselheide
  • De Elzasstraat
  • De Oliestraat
  • Wolfshaegen
  • Loswegstraat
  • Schaveistraat
    Toponymie - 2
  • De Kausdelle
    Foto
    Bijnamen in Huldenberg (1)
  • Het Gemeenteplein
  • De Elzasstraat
  • De de Peuthystraat
  • De Kaalheide
  • De Dreefstraat
  • De Schonenberg
  • De Stockemstraat
  • De Maurice Cahystraat
  • De Victor Philipsstraat
  • De Emile Gilisstraat
    Bijnamen in Huldenberg (2)
  • Wolfshaegen - 3
  • De Kausdelle
  • Speylaert
  • De Koxberg
  • 145 jaar familie Vlek
  • De A. Goossensstraat
  • De Breembosstraat
  • De Geroytstraat
  • De Stroobantsstraat 1
  • De Stroobantsstraat 2
    Bijnamen in Huldenberg (3)
  • De Léon Kriegelsstraat
  • De Spitsberg
  • De Renierstraat
  • De Holstheide
  • Keienveld en Neesveld
  • De R. Borremansstraat
  • De St.-Rochusstraat
  • De Nijvelsebaan
  • De Smeysberg
  • Olympic Huldenberg
    Bijnamen Huldenberg (4)
  • Vossekouter
  • De J. Minetstraat
  • de Limburg Stirumlaan 1
  • O.-L.-Vrouwweg 1
  • De Veldweg
  • O.-L.-Vrouwweg 2
  • de Limburg Stirumlaan 2
  • Solheide- & Dennenlaan
    Bijnamen in Loonbeek
  • St-Jansbergsteenweg 1
  • St-Jansbergsteenweg 2
  • St-Jansbergsteenweg 3
  • De Renierstraat
  • De Kleinwaverstraat
  • De Molenweg
  • De Biezenstraat
  • De J. Van der Vorstlaan
  • De Bertelsheide
  • De Korenheide
    Foto
    Bijnamen in Neerijse (1)
  • De Dorpstraat - 1
  • De Dorpstraat - 2
  • De Langestraat
  • De Schaveystraat
  • De Beekstraat
  • De Stationplaats
  • Wolfshaegen deel 1
  • Wolfshaegen deel 2
  • De De Wilderstraat
  • De Elsenstraat
    Bijnamen in Neerijse (2)
  • De Donkerstraat
  • De Nijvelsebaan
  • De Ridderstraat
  • De Kamstraat
  • De Ganzemanstraat
  • De Loonbeekstraat
  • De Kapelbergstraat
  • De Grote Puystraat
  • De Kleine Puystraat
  • De Eygenstraat
    Foto
    Bijnamen in Ottenburg (1)
  • De Neerpoortenstraat
  • De Billandestraat
  • De Hoevestraat
  • De Processiestraat
  • De Oliestraat
  • De Terlaenenstraat
  • De Kerkstraat
  • De Leuvense Baan
  • De Pastorijstraat
  • De Schoolstraat
    Foto
    Bijnamen in Ottenburg (2)
  • De Ernest Langelezstraat
  • De Borheidestraat
  • De Pompstraat
  • De Tommestraat
  • Wijk achteraan Tomme
  • De Lange Heidestraat
  • De Florivalstraat
  • De Bloemenstraat
  • De Wymingenstraat
    Bijnamen in Ottenburg (3)
  • Quiz Meerkeuzevragen 1
  • Wie is met wie getrouwd ?
  • Quiz Meerkeuzevragen 2
  • De cafés en hun uitbaters
    Bijnamen in St-Agatha-Rode
  • De Leuvense Baan - 1
  • De Leuvense Baan - 2
  • De Leuvense Baan -3
  • De Onderbosstraat
  • De Oude Waverse Baan
  • De Zesdagmaalstraat
  • De Huldenbergstraat
  • De Vijverstraat
  • De Veeweidestraat
  • De Hoekstraat
    Volkse wijsheden
  • Loonbeek-Kermis
  • Antonius met het varken
  • Antonius: weerspreuken en gezegden
  • De verkoop van varkenskoppen met Loonbeek-Kermis
  • Bamis, kermis in het dorp
  • St.-Rochusommeganck
    Verhalen
  • De Jonkvrouw en de kikkers
  • Voor een mot'cyclet
  • Het verhaal van de instrumenten
  • Den Bluts
    Cafés en handelszaken
  • Cafés in St.-Agatha-Rode
  • Wolfshaegen: cafés & winkels
  • Winkels in St.-Ag.-Rode
    Uit het dagboek van een pastoor
  • Liefdesverdriet
  • Den drapeau
  • Monsieur Dupont
  • Vergaderen
  • De broek van Juffrouw Linda
  • Kapsalon
  • Kerstvrede ?
    Foto

    Lente: Vergeet-mij-nietje

    Natuur 1
  • Langs de IJse - De lente
  • De smeerwortel
  • De stinkende gouwe
  • Langs de IJse - De zomer
  • De klaproos
  • De moerasspirea
  • Langs de IJse - De herfst
  • Het boerenwormkruid
  • De vlier
    Natuur 2
  • Het koninginnenkruid
  • De paardebloem
  • Het pijlkruid
  • De grote kattenstaart
  • De mispel
  • De hulst
  • De maretak
  • Het sneeuwklokje
  • De IJse in de winter
  • De merel
    Foto
    Natuur 3
  • De koolmees
  • De pimpelmees
  • De staartmees
  • De kuifmees
  • Het roodborstje
  • De groene specht
  • De zwaluw
  • De mus
  • De egel
  • De kalkoen
    Natuur 4
  • De meikever
  • De distelvlinder
  • Het wilgenroosje
  • De wesp
  • De sleedoorn
  • De klimop
  • De brandnetel
  • De dovenetel
  • Het koolwitje
    Natuurwandelingen 1
  • Rode Bos
  • Huldenberg: 't middenrif
  • Huldenberg: langs kleine weggetjes
  • Huldenberg: langs nieuwe weggetjes
  • Huldenberg: langs de velden
  • Naar het Westen
  • Bij de buren
  • Op 't dak van Huldenberg
  • Op't dak van Huldenberg2
  • De Kapelletjeswandeling
    Natuurwandelingen 2
  • Loonb.-Neerijse-Loonb.
  • Weg en zo terug thuis
  • Huld.-Terlaenen-Huld.
  • De stoomtram
    Taal
  • De sjup in de sjeu (1)
  • De sjup in de sjeu (2)
    Gebouwen
  • Het oud gemeentehuis van St.-Ag.-Rode
  • Het nieuw kasteel van St.-Ag.Rode
    Allerlei
  • Uitstap naar Brussel
  • In het Nieuwsblad
  • Pastoor Bertmans, 30 jaar in Huldenberg
  • Huwelijk Graaf Rodolphe
  • Loflied voor F. Sohie

    Magische Tomme
    Tulpvormige aarden potten

    Foto
    Langs de IJse
    Herfst

    Kardinaalsmuts
    Haagwinde
    Reuzenpaardenstaart
    Foto
    Foto
    Foto

    Langs de IJse
    Zomer

    - reuzenbalsemien
    - moerasspirea
    - kattenstaart
    - wikke
    - wilgenroosje
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Langs de IJse
    Lente
    - Smeerwortel
    - Look-zonder-look
    - Fluitenkruid
    - Witte dovenetel
    - Hondsdraf
    - Vergeet-mij-nietje

    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Nest van koolmees

    Foto
    Foto
    HULDENBERG
    Vroeger en nu
    08-09-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het pachthof Van Bruystegem

    Het pachthof Van Bruystegem

    en

    het café ‘A la vue du moulin’

     

    Als je vroeger van Overijse kwam, kwam je aan het kasteel van Huldenberg voorbij en het eerste gebouw aan de linker zijde was het pachthof Van Bruystegem met het café ‘A la vue du moulin’.  In de jaren ’90 werd het stukje erfgoed met de grond gelijk gemaakt en vervangen door een modern gebouw.



                     

    Het hoofdgebouw dat deel uitmaakt van een pand bestond reeds in de jaren 1860 toen de Popp-kaarten getekend werden. 


                                                     


    Het was Wannes (Joannes Franciscus Van Bruystegem) (1831-1908), getrouwd met Joanna Maria Decafmeier (1833-) die de “hoeve-estaminet – een combinatie van kroeg en boerderij – kocht. 

     

    De staminee droeg de aangepaste naam ‘A la vue du moulin’: het gebouw stond juist rechtover de watermolen van Huldenberg.  Het adres was Kasteelstraat 15; later werd de straat omgedoopt in de Peuthystraat.  In de volksmond was dit ‘De Chasse’, het verzamelpunt van jagers vooraleer ze op jacht gingen.

     

     

    Wannes droeg als bijnaam ‘de fijnen tien’ en dat staat voor een fijne vakman.  Zijn kinderen en kleinkinderen hebben de bijnaam ‘…van den tien’ geërfd.

    Naast de hoeve-activiteiten en het uitbaten van de kroeg begon hij een handel in kolen die hij met paard en kar ging afhalen aan het station van Terhulpen.

     

    Zijn zoon Désiré van den Tien (Joannes Desiderius Van Bruystegem) (1876-1957) getrouwd met Joanna Maria Mathilde Philips (1878-1931) bleef er met zijn drie kinderen –Louiza (1913-2003), Marguerite ((1914-1980) en Maurice Jozef Octave (1916-1983) wonen.

     

    En Octaaf van den Tien (Octave Van Bruystegem) die getrouwd was met Sarah De Koning uit Bertem heeft er ook gewoond; zij stond bekend als een fijne naaister van lingerie. Zij hielt altijd een citroen bij de hand om de huid van haar vingers zacht te houden.  Inmiddels had hij met zijn familie het naburige huis van Pee Stoöel (De Mesmaeker) betrokken. 

     

     

    Laten we overgaan tot de beschrijving van het pand.







    Men kon de binnenkoer betreden via het hek op de hoek van het gebouw.  Daar vond men de stallen voor de veulens, de twee paarden en zes koeien.  Een ‘voederij’ gaf wel de mogelijkheid om door een raam de nodige voeding voor de dieren aan te brengen.  Daarnaast stond de schuur die via een grote poort kon betreden worden.


                                                                           

    Oktaaf van den Tien voor ‘de voederij en de schuurpoort. 
    Op het hooi, Paul van Oktaaf van den Tien (Paul Van Bruystegem) en Marie-Claire Van Bruystegem.
    (foto archief P. Van Bruystegem)

     

    Als we de binnenkoer betraden stond links de bakkerij en de schrijnwerkerij.  Achteraan was er een bakoven die toeliet 12 broden te bakken.  Voor het gebouw was er de ‘borre’ die uitmondde in een drinkbak en die continu liep.  Dit water liep door tot op het gemeenteplein aan de ‘Pomp’.  Naast de bakkerij stonden het karhuis, een kippenhok en de varkenskoten.



                                    

    De binnenkoer van het pachthof.  Octaaf van den Tien staat op de kar die getrokken wordt door twee paarden : Pitoe, de grijze merrie, en Duk, de bruine gesneden hengst.  Rechts, de achterkant van de paardenstal.  Achteraan, het hoge dak van de schuur van Maria va Lorens met aan de rechterkant de schuur van Pee Stoöel en aan de linkerkant het karhuis. Helemaal achteraan ontwaren we de toren van de kerk.

    Schilderij van A. Van de Putte.



    We komen terug naar de straatkant.  Naast de schuur stond het café.

    De cafédeur was geflankeerd door twee ramen.  Achteraan vonden we de leefruimte en de melkveranda.  Deze ruimte gaf toegang tot een ruime kelder waarin de melk en de boter niet alleen verwerkt maar ook bewaard werden.  In deze kelder werd ook het bier dat in het café geschonken werd, bewaard.  Boven de kelder was er een slaapkamer.  Links vonden we de ‘notariskamer’, een ruimte die als bureau maar ook als slaapkamer gediend heeft.



                                   

    Voor het café ‘A la vue du moulin’.(foto archief P. Van Bruystegem)

    Van links naar rechts. 

    Staande : Anjke Noure (Henri Clement), Henri Fluyt, Maurits va Susse Mus (Maurice De Keyser, Torre Philips (Victor Philips), Sjorj va Wannes Kuul (Georges Verdoodt),  Marcel va Klei of Rettel (Marcel Vanderlinden), Sjaak va Main va Janes (Jacques Fluyt), De Rosse va Tist Schoöen (Charel Vandendael), Sjuul va Frans va Teere (Jules Cahy), Oktaaf van den Tien (Octave Van Bruystegem)

    Knielend: Marsel va Main va Janes (Marcel Fluyt), Sjuul va Main va Janes (Jules Fluyt), Fons va Besonnes (Fons De Muylder) en Jules Sterckx. (foto archief P. Van Bruystegem).

     

    Het café dat gehouden werd door de twee dochters van Désiré van de Tien (Louisa en Margrietke) heeft in 1957 zijn deuren gesloten. 

     

    Tekst: Jean-Pierre Van Binnebeek

    Bron:  De familie Van Bruystegem.- Paul Van Bruystegem

    Dank aan Paul Van Bruystegem en  Marcel Vanderlinden voor de verschafte info.


    » Reageer (0)
    02-09-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Langs de IJse: de herfst
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Voor onze herfstwandeling wandelen we van Klein Waver tot aan de Wijsbrug. Het mooiste stuk IJse in Huldenberg. Het is het deel dat niet rechtgetrokken is en waar de rivier rustig kan meanderen.

    Foto: Vlier
    (bron Internet)

    U kan zelfs de waterloop helemaal volgen, want  daar waar de  IJse wegdraait van de weg, is gemaaid en kan men dus  langs het water lopen. Dit geeft een rustig gevoel en een heel ander beeld van onze IJse. Bij ons vertrek aan de brug van Klein-Waver valt het paars van de reuzenbalsemien op. Hier en daar pronken nog de gele knopjes van het boerenwormkruid. De berenklauw staat in zaad. Bekijk je zo een zaadje eens van dichterbij dan zie je dat het gemerkt is met bruine strepen. Net een berenklauw. Vandaar de naam.


    De witte bloem van de haagwinde schittert in de zon. De stengel van deze bloem heeft zich rond de bramen gerankt. Tussen de vele brandnetels zie je hier en daar de kleine witte bloempjes van de hennepnetel.


    Langsheen de wandelweg vind je de reuzenpaardenstaart. Dit is een van de weinige plaatsen waar deze voorhistorische plant nog aanwezig is.

    Plots wordt onze neus geprikkeld door een tabaksachtige geur. Het zijn de bladeren van het grote hoefblad. Weliswaar vol gaten. De slakken hebben hun buikje rondgegeten.

    Hier en daar staat de moesdistel te pronken met zijn zaadpluizen. Langs de wandelweg vind je de esdoorn. Elk blad lijkt bespat met zwarte inktvlekken. Inderdaad! De boom is aangetast door de inktvlekkenzwam. De paardekastanje is reeds helemaal roestbruin. Dit is een gevolg van de aantasting door de minneervlieg. Waar we vorig seizoen de heerlijke geur van de moerasspirea opsnoven, vinden we nu bij de plant de gedraaide zaadjes. Tussen het gras bloeit hier en daar nog een vergeet-mij-nietje. In een draai staan een paar dode bomen. Die zullen er nog lang staan. Een liggende boom verrot vlugger dan een staande. Hij heeft meer contact met het vocht en de duizend kevers, mossen en paddestoelen of zwammen. Op een rechtstaande vind je meestal de tondelzwam en langzaam maar zeker zal die zijn werk van afbraak doen. Tussen de bramen schitteren de helrode bessen (giftig) van de gevlekte aronskelk.


    Wanneer we bijna aan de Wijsbrug zijn staan er links op korte afstand van elkaar twee kardinaalsmutsjes. Binnenkort zijn de bessen scharlakenrood en pronken ze als een kardinaalsmuts aan de struik. Onderweg zagen we nog andere rode bessen: de giftige bessen van de Gelderse roos. Zelfs de vogels eten ze niet.


    Terugkeren doen we langs de IJseweg. Aan onze linkerzijde ontdekken we een glashelder beekje. Het wordt gevoed door tal van kleine beekjes die hun bron hebben onder aan de heuvel. Het water kan daar niet meer verder doordringen want het stoot op de harde laag van het Brabants plateau. Als kwelbronnen en –beken komt het naar de oppervlakte. Glashelder en steeds met dezelfde temperatuur. Een goede raad: loop er niet in. Je voetstappen blijven er lang gemerkt. Het is er zeer moerassig. Ook dit gebied is een unicum. Bronbeken en bronbossen zijn er zeer weinig. Wij hebben er hier en in het kasteelpark. Laat ons ze bewaren!

    Hier vinden we de mannetjes- en wijfjesvaren? In het beekje groeit bitter waterkers. Ook de vlier met zijn zwarte bessen is in zijn nopjes. In de bronbossen groeien de elzen. Met hun  bruine propjes van vorig jaar, de groene van dit jaar en de reeds aanwezig zijnde  katjes  van volgend jaar lijken ze wel een kalender. Ook bij de hazelaar zijn de nootjes van dit jaar en de katjes van volgend jaar te vinden.


    Op een  stuk dor hout kruipen langzaam twee wijngaardslakken. Deze beschermde dieren nemen hun tijd om er te geraken.

    Voor het winterseizoen wandelen we van de Wijsbrug naar de molen van Loonbeek.

     

    Norbert Mosselmans


    » Reageer (1)
    22-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ondersmeysberg

    Huldenberg

    Ondersmeysberg

     

    Deze straat is met de tijd een verkaveling geworden.  We beperken ons tot enkele huizen die er vroeger of tot autochtonen die er zijn gaan wonen.

    We vertrekken aan de Molenweg en vinden aan de rechter zijde:

     

    Eerst het vroegere huis van Wiske va Froon (Louise Philips) en Jeanke de Sleeger (=slachter) (Jean Veekmans).

     

    Iets verder staan nog de woningen van

     

    Monique va Jeanneke Veus (Monique Philips) en Luc Vanhove ;

     

    Mil va Bobbes (Emile Philips) en Froon (Veronica Vlasselaer)

     

    Modeske va Zéle (Modest Theyssens en Fin Ballon (Joséphine Ballon)

     

    Maree va Torke va Lamme (Marie Vandendael) en Torke va Lamme (Victor Dekeyser).  Hun dochter Leinee (Léonie Dekeyser) overleed jong en

     

    Den Beustel (Henri Vandensteen) en echtgenote Stéphanie.

     

     

    Aan de linker zijde vinden we het huis van Jef Verhoeven en Magda Struyf.

     

    Hier wonen ook Richard Van Dongen en Suzanne Philips.

     

    Dit is het resultaat van de samenwerking van verschillende mensen.
    Het initieel werk is van Jean Philips. 
    De aanvullende elementen zijn van Ghislaine Vanderlinden, Emile Schauwers, Fin Gillekens en Gaston Schauwers
    De tekst en de eindredactie zijn van Jean-Pierre Van Binnebeek.


    » Reageer (0)
    18-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De koninginnepage
    DE KONINGINNEPAGE

                        
                                                                                                          
    Het is volop hoogzomer. De natuur bakt onder de verzengende zon. Toch is er leven! Plots ziet men een vlinder van bloem naar bloem fladderen. Een ogenblik zet hij zich neer. Juist de tijd om met zijn roltong  nectar op te zuigen en weg is hij.

    Tussen al die fladderende juwelen  verschijnt plots onze grootste en mooiste vlinder: de koninginnepage.
    Hij behoort tot onze opvallendste en mooiste vlinders In West- en Midden- Europa. In de Alpen treft men hem zelfs aan op 2000 m hoogte.

    Deze vlinder geeft ons tijdens de zomer twee generaties. De eerste van eind april tot half juni, de tweede van half juli tot augustus. Misschien komt er  dit jaar nog een derde generatie omdat het een zeer warme zomer was.

    Het is een zeer goede vlieger. De vleugelspanning gaat van 55 mm tot 75 mm. Hij is in staat om grote afstanden af te leggen.  Als vlinder bezoekt hij bloemrijke  graslanden en bloeiende klaver- en luzernevelden. Bloemen die rijk zijn aan nectar.

    Om te paren trekt hij naar heuvel - en bergtoppen. De voorjaarsgeneratie is lichter van kleur dan de zomergeneratie. Het bijzonder kenmerk van deze vlinder zijn de twee staarten. Een ander typisch kenmerk zijn de rood–blauwe oogvlekken aan de binnenste uiteinden van de achtervleugels.
    De koninginnepage legt haar eitjes op de planten  van de schermbloemenfamilie: wortel, kervel, venkel, dille, peterselie.

           
        De rups                                                                   De rups in verdediging: de sterkruikende klier

    De volgroeide rups is groen van kleur met zwarte banden en oranje vlekken.
    Bij gevaar stulpt de rups een roodachtige gevorkte klier uit. Deze verspreidt een sterke geur en schrikt daardoor de vijanden af.



    De groen – bruine pop hangt met een sterke gordeldraad en een spinselkussen aan de plant;
    De rupsen van de laatste generatie overwinteren als pop. Zij vormen de eerste generatie van het volgend jaar.

    norbert mosselmans 07/2010

     

    INFO

    Vlinders e.a. insecten                             readers digest

    Foto’s                                                         internet


    » Reageer (0)
    10-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De H. Rosalia terug in de O.-L.-Vrouwekerk
    De Heilige Rosalia, terug in de O.-L.-Vrouwekerk van Huldenberg

    Enkele decennia geleden is het schilderij “De Heilige Rosalia gekroond door het Kind Jezus” uit de O.-L.-Vrouwekerk weggenomen.  Nadat het een tijd bewaard werd op Keyhof en gerestaureerd is, heeft het doek opnieuw een plaats gekregen in het Huldenbergse bedehuis.


                   

    De Heilige Rosalia gekroond door het Kind Jezus.   O.-L.-Vrouwekerk Huldenberg

     

    Wie was de Heilige Rosalia ?

     

    De Heilige Rosalia is omstreeks 1130 in Palermo geboren en in 1160 overleden.  Zij was van rijke afkomst.  Haar vader Sinibald was heer van Quisquina en haar moeder, Rosa, was verwante van Rogier I de Hauteville, stichter van het koninkrijk Sicilië, koning van Jerusalem en afstammelinge van de familie van Karel de Grote.

     

    Het verhaal wil dat zij zeer mooi was en de naijver van prins Boudewijn, gast aan het hof van Sicilië verwekte.  Tijdens een jachtpartij in de bergen van Sicilië werd koning Rogier door een leeuw aangevallen.  Boudewijn kwam tussenbeide en velde het dier.  Rogier vroeg welke vergoeding hij de prins schuldig was.  Deze vroeg hem de hand van Rosalia.  Na dit huwelijksaanzoek vluchtte zij uit Palermo.  Eerst vond zij een onderkomen in een Benedictijnenklooster maar snel verhuisde zij naar de grotten van Monte Pellegrino bij Palermo waar zij zich als kluizenares terugtrok.  Zij voedde zich met wortels en bronwater.  Boven de opening van de grot schreef zij op een steen de volgende woorden : “Ik, Rosalia van Sinibald, dochter van de heer van deze streek en van de Rozen, heb mij omwille van mijn liefde tot de heer Jezus Christus ermee verzoend in deze grot te verblijven”.    

     

    Daar leidde een engel haar voor de troon van Maria en het Kind Jezus, die haar een kroon van bloemen schonk. Die gebeurtenis wordt op het schilderij getoond.

     

    Zij was een geliefd thema bij schilders.  Een gelijkaardig tafereel vindt men op het doek van Gaspar De Craeyer, dat in Gent te zien is. Op het altaarstuk is zij gekleed in een mantel van goudbrokaat met een rozenkrans in de hand. De boeken, de lelie en de doodskop herinneren nog aan haar leven als kluizenares.



                           

                        De kroning van de Heilige Rosalia. – Gaspar De Crayer. 

     

    Zij wordt meestal in deze hoedanigheid voorgesteld: gekleed in een bruin kleed met sandalen of blootsvoets, een koord om haar middel en een rozenkroon op haar lang loshangend haar of liggend naast haar.

    Als attributen vinden we vaak een gesel, een rozenkrans, een boek, een palm, een drinkschaal, een doodskop en een kruisbeeld.  Soms draagt ze een boek met daarop een schedel, symbool van de pest.

     

    Na haar overlijden op 4 september 1160 verspreidde zich het nieuws over haar dood zeer snel.

    Een volksdevotie ontstond in Palermo.  In 1180 werd haar door Paus Alexander III een feestdag toegewezen.  Rosalia zorgde voor de genezing van kwalen en door haar bemiddeling werden allerlei gunsten verkregen.  Maar ook snel verdween haar nagedachtenis omdat de stichting van nieuwe religieuze orden de aandacht trok.

     

    De pest van 1624

     

    Belangrijk is dat ze aangeroepen wordt tegen de pest.

     

    Op 7 mei 1624 legde in de haven van Palermo een schip aan, afkomstig van Tunis.  De lading werd gelost en de pest verspreidde zich snel in de stad.  Nadat de voorspraak van beschermheiligen van de stad, zoals die van heilige Agatha, tevergeefs werd ingeroepen kreeg een jonge vrouw in het ziekenhuis van Palermo een visioen: de Heilige Rosalia verscheen stralend in de hemel. Een genezing van de kwaal werd beloofd indien haar relieken zouden teruggevonden worden, hetgeen geschiedde.  Rosalia werd de nieuwe beschermheilige van de stad.

    Het jaar erop, in 1625, verscheen de heilige aan een jonge man, Vincenzo Banelli, en beloofde hem dat een plaatselijke pestepidemie zou uitdoven als haar reliekenschrijn in een processie naar Palermo zou overgebracht werden.  Tijdens de processie stopte de pest.  De man overleed aan cholera drie dagen later.

    De relieken werd overgebracht naar de kathedraal van Palermo en tijdens die dag werd de stad overspoeld met een aangename rozengeur.  Deze gebeurtenis wordt nog jaarlijks herdacht tijdens een stoet genaamd “il festino”.

     

    In dit verband heeft Huldenberg, met de Heilige Rochus, een lange traditie.  Het mag dus geen toeval zijn dat het schilderij in de kerk hing om de pest te bezweren.

     

    Wie is de schilder ?

     

    Het schilderij is zeker en vast een kopie (Vlaamse School 17e eeuw).  Zoals het vaak gebeurde, werden kopieën van doeken van beroemde schilders verspreid.

     

    In dit geval is het originele doek van Antoon Van Dijck.  Het hangt in het Kunsthistorische Museum van Wenen.  De schilder van de kopie van het werk dat in Huldenberg hangt is anoniem.

                  



    In de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Brugge hangt een kopie van hetzelfde doek.  Het wordt toegeschreven aan Jacob van Oost de Oude (1601-1671).

    Waarom heeft Antoon Van Dijck dit thema op doek geschilderd ?

     

    Na zijn opleiding in het atelier van Rubens vervolmaakte Van Dijck zijn talent in het buitenland.  Tussen 1621 en 1627 vertoefde hij in verschillende Italiaanse steden.  Zo arriveerde hij in juli 1624 in Palermo waar hij tot september van hetzelfde jaar verbleef. Op dat ogenblik beleefde Palermo het roes van de cultus van de heilige Rosalia.  Onder de druk van de Siciliaanse Jezuïeten werd Rosalia heilig verklaard en in die sfeer schilderde Van Dijck verschillende taferelen van het leven van deze heilige, bijvoorbeeld “De ten hemelopneming van de H. Rosalia” dat in New York hangt. 

       

    Gelijkaardige schilderijen vinden we terug in privé-collecties en in verschillende steden, o.a. in Palermo.


    Het is zeker dat Van Dijck op beslissende wijze bijdroeg tot de creatie van een nieuwe iconografie van de heilige.

    Hij heeft zodoende de verering van de heilige naar Antwerpen overgebracht.  Hierbij werd hij geholpen de Jezuïeten, die relieken overbrachten naar de scheldestad, dit in een contrareformatorische geest waarbij de heilige een bijzondere plaats werd toegekend.

     

    Beschrijving van het schilderij

     

    De officiële titel (Koninklijk Instituut van het Kunstpatrimonium) is :

    “De Heilige Rosalia gekroond door het Kind Jezus”.  In het Frans draagt het werk de titel : "Le mariage mystique de Sainte Rosalie".

    Het doek is relatief groot : 270 op 203 cm

     

    Tot 1938 hing het schilderij boven de deur in de lambrizering van het zuidportaal.  Het ruimde dan de plaats voor het doek 'De ten hemelopneming van de H.Maria' dat dat jaar weg moest van boven het hoofdaltaar.  Toen werden de kerkramen vrijgemaakt om er glasramen in te plaatsen.  Daarna heeft het enkele decennia een plaats gevonden in de pastorie maar was veel te groot voor deze ruimte.  Het werd nadien opgeborgen op het Keyhof en in 2010 op vraag van de kerkfabriek door het atelier Salvartes te Leefdaal gerestaureerd. 

    Verschillende personages zijn gemakkelijk herkenbaar.

    De knielende H. Rosalia ontvangt van het Kindje Jezus en de Maagd een kroon versierd met rozen.  Zij is gekleed in een bruin brokaatkleed.  Achter haar biedt een allegorisch personage op een plaat een andere kroon.  Erboven zien we een vliegende engel die de sfeer van de contrareformatie weergeeft.  Achter de H. Maagd staan de H. Paulus met het zwaard en de H. Petrus met de sleutels.  Onderaan op de treden merken we twee boeken en een schedel, symbool van de pest.

     

    Tijdens de plechtige hoogmis van 15 augustus 2010 in de O.-L.-Vrouwekerk zal het schilderij, dat in de linker kruisbeuk hangt, speciaal in de kijker gezet worden.

     

    Jean-Pierre Van Binnebeek

     

    Bronnen:

    Sanctus.- Meer dan 500 heiligen herkennen. J.Claes, A.Claes, K.Vincke.- Davidsfonds. Leuven

    Geneesheiligen in de lage landen.  J.Claes.  Davidsfonds. Leuven

    Van Dijck, de Jezuïeten en de pest. Hoe de Rosalia van Palerma Antwerpse pestheilige werd. J.-P. Tricot. Internet.

    Koninklijk Instituut van het Kunstpatrimonium

    Andere documenten op Internet.

    Foto’s J.-P. Van Binnebeek & Internet.


    » Reageer (0)
    08-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het koolwitje
    HET KOOLWITJE

     
    het kleine koolwitje                                                  het grote koolwitje

    Zondag, 1 augustus 2010 was het vlindertelling. Uit de resultaten is gebleken dat het koolwitje de meest voorkomende vlinder is.  Bij de telling zal het evenwel moeilijk geweest zijn om vlug een onderscheid te maken tussen het kleine en het grote koolwitje.  Deze vlinder was indertijd alom tegenwoordig. Door het gebruik van insectenbestrijdingsmiddelen is hij wel in de verdrukking gekomen.

    Men vond ze terug boven de koolvelden. Vandaar de naam.
    Er zijn ook sluipwespen die hun eitjes leggen in de rupsen. De rupsen van dit natuurlijk bestrijdingsmiddel vinden bij hun geboorte een gedekte tafel.

    Zoals hoger al geschreven leggen deze vlinders hun eitjes vooral op allerlei koolsoorten. Ook andere kruisbloemigen dienen als  waardplant:  muurbloem ( gekend als vlierbloem) waterkers, raapzaad, mosterdzaad, pinksterbloem, look-zonder-look, mierikswortel, herderstasje, …
    Er is wel een verschil. De rupsen van het grote koolwitje voeden zich open en bloot met de buitenste bladeren terwijl het kleine koolwitje zich in het hart van de kool te goed zoet.

     
    rups klein koolwitje                                                rups groot koolwitje

    Het vrouwtje herkent de voedselplant  met behulp van gevoelige cellen aan de poten en de antennen.
    Na de paring blijven de dieren soms urenlang aan elkaar vastzitten. Worden de vlinders gestoord dan zal de ene de andere meeslepen.
    Maakt het mannetje het hof aan een reeds bevrucht wijfje dan zal ze dit kenbaar maken door haar achterlijf  op te richten.
    De eitjes worden netjes aan de onderkant van het blad gelegd in groepjes van 60. Ze zijn geel van kleur die intenser wordt naarmate de eitjes ouder worden.

                         De pop

    Eens de rupsjes uitgekomen eten ze, alvorens aan de plant te beginnen, de eischaal op.
    De vlinder zelf voedt zich met bloemennectar en is dus ongevaarlijk.

    Het  grote koolwitje heeft een vleugelspanning van 65 – 66 mm. De vleugels zijn wit met zwarte punten die doorlopen tot aan de basis van de vleugel en op elke voorvleugel twee zwarte stippen.
    Het kleine koolwitje heeft een vleugelspanning van 45 – 50 mm De voorvleugels hebben ook zwarte punten die niet doorlopen. Het mannetje heeft maar één zwarte stip, daar waar het vrouwtje er twee heeft.

    Wie de vlinder(s) in zijn tuin ziet fladderen mag er van op aan dat er reeds kwaad is geschied aan de koolplanten. De vlinder is evenwel een juweeltje van onze natuur.

    norbert mosselmans 08/2010

    INFO
    Vlinders en insecten   readers digest 
    Foto’s     internet


    » Reageer (0)
    29-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Langs de IJse_2
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Eindelijk is de zon van de partij.  Het is zomer.  Vandaag doen we onze wandeling van Smeysberg tot Klein Waver. Het is een niet te lang deeltje. Maar wie rondkijkt ontdekt wel heel wat moois.



    Klaproos langs de IJse (Foto bron: internet)



    Aan de Smeysbergbrug glinstert het tere, frêle zijderood van de klaproos.  De gele wondklaver tussenschittert de vele soorten gras.  De rode kaarsen van de kattenstaart staan fier rechtop om te zeggen: heb je mij gezien.

    Plots springt het hemelsblauw van de reigersbek in het oog en daarboven wiegt een heel veld van wilgenroosjes.

    De gewone berenklauw laat  hier en daar zijn witte bloemschermen al zien.  De paarse bloemen van de distel trekken heel wat insecten aan.  Daartussen zie je dan het tere blauw van het ruwe klokje met daarnaast de diepgroene bladeren van de ruige weegbree met in het midden de wiegende lichtgekleurde aar.

    Daar waar het vochtig is staat het riet in al zijn glorie.

    Met zijn voeten in het water staat de reuzenbalsemien met zijn witte of paarsrode bloemen die net als middeleeuwse vrouwenkappen zijn. Het is de plant, die bij het aanraken van de rijpe zaaddozen, zijn zaden wegslingert. Je schrikt er echt van!

    De Japanse duizendknoop komt elk jaar terug in de lente en verdwijnt in de winter. De holle stengels worden in bloemstukken gebruikt.

    Reeds een hele tijd ben je je misschien aan het afvragen waar die heerlijke zoete geur vandaan komt. Het is de moerasspirea met zijn lieve zachte bloementros.  Even wit, maar geen geur, is de witte klaver.  Het gras dient als steun voor de wikke die haar blauwe bloemenaar toch boven alles wil uitsteken.In de buurt staat de ridderzuring al in zaad.De brandnetel vind je op heel je weg en in de wilg is de hop al aardig geklommen.

    In de herfst wandelen we van Klein Waver tot de Wijsbrug.

     

    Norbert Mosselmans


    » Reageer (1)
    26-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De linde

    DE LINDE

                               

    Dezer dagen heeft men het dikwijls over de zwoele zomeravonden.  Zwoel omdat het nog verschrikkelijk warm is maar ook omdat er honderden geuren door de lucht zweven. Er is één geur die boven al de andere uitsteekt: een zoete, aangename en zachte die je neus streelt. De linde laat a.h.w. zijn heerlijk ruikend aroma over de stilaan donker wordende aarde glijden.

    Juni en juli zijn de maanden dat ze er zijn. Dan bloeien de linden.

    In ons land kennen we de Hollandse linde, de Hongaarse zilverlinde, de Zomerlinde en de Winterlinde.
    De Hollandse linde is een bastaard van de Zomer- en de Winterlinde.   
    De linde kan meer dan 500 jaar oud worden. Op heel wat dorpspleinen staan linden uit de 17de en 18de eeuw. Het is ook een echte straatboom. Heel wat lanen zijn door honderden linden afgeboord. Al is het in de meeste gevallen een plakkerige boel op de auto’s en de straatstenen. Deze boom trekt de bladluizen aan die zich voeden met de sappen. Zij scheiden een zoete kleverige stof uit die neer druppelt op auto’s en stenen en van alles een kleverige boel maakt. Daarom dat men meer en meer Hongaarse linde aanplant. Zij hebben dat euvel niet.
    De Hongaarse linde is zeer goed te herkennen aan de zilveren onderkant van zijn blad. Men noemt hem Hongaars omdat ze inderdaad  afkomstig zijn uit de Balkan.

    De Zomerlinde wordt ook Grootbladige linde genoemd. Terwijl de Winterlinde de Kleinbladige linde is. 
    Kenmerken voor alle linden is de bloeiwijze.  De bloemen, groenachtige en/of geel, hangen samen aan een dun stengeltje met daarboven een schutblad.

    Al de lindebloesems verspreiden een zoete geur. Van de Hongaarse linde wordt gezegd dat de bijen bedwelmd geraken door de nectar.
    Alle linden zijn inderdaad grote nectarproducenten en worden dus door bijen druk bezocht. De lindehoning, die vloeibaar is, wordt tot de waardevolste gerekend.

    Het hout van de linde is licht en fijn en wordt dus gebruikt voor houtsnijwerk en het vervaardigen van instrumenten en voor meubilair.
    Vandaag nog vinden we in kerken en musea nog heel wat waardevol snij en draaiwerk.
    De bast (schors) werd vroeger gebruikt om matten en touwen te vlechten. In Moskou vlecht men nog steeds de matten meet lindebast.

                                           

    GENEESKUNDE

    Vandaag nog worden de lindebloesems als een krachtig geneesmiddel beschouwd. Hul heerlijke geur blijft ook bewaard na het drogen. Een kopje lindebloesemthee is aangewezen als slijmafdrijvend, hoeststillend en zweetbevorderend middel. Ook als mondwater wordt het verwerkt.
    Het werkt als maagversterkend middel. Ook wordt er zeep een haarshampoo van bereid.

    EEN VERHAAL

    Lang, heel lang geleden geloofden de mensen nog dat er nog talloze goden en nimfen op deze wereld rondwaarden. Zo was er een godin van de zeeën, ondergrondse rivieren én van het verzorgen van kinderen en ze heette Tethys. De god van de wereldzeeën, Oceanus, was haar man. Deze twee goden werden de ouders van wel drieduizend dochters en drieduizend zonen. Hun drieduizend zonen werden de riviergoden. De drieduizend dochters werden zeenimfen, de Oceaniden. Iedere nimf beschermde een stukje van een zee.
    Een van deze dochters was de zeenimf Philyra, zij beschermde een deel van de zee rond Griekenland. De oppergod van dat moment Cronos vond de zeenimf zo mooi en probeerde haar te verleiden. Maar zij wees hem af, zij wilde niets van deze wrede god weten. Toen dwong hij haar met hem het bed te delen. De vrouw van Cronos betrapte hem tijdens de gedwongen paring met de zeenimf. Zodra de oppergod zijn vrouw zag naderen veranderde hij zichzelf, nog tijdens de paring razendsnel in een hengst, in de hoop zijn vrouw te misleiden. Door deze wisseltruc werd het kind dat hieruit geboren werd half mens, half paard, een centaur. Moeder Philyra schaamde zich zo voor het monster dat zij baarde, dat ze de goden smeekte haar niet langer als mens te laten te leven. En de goden luisterden. Ze veranderde in een prachtige lindeboom.

                             
                                               Linde
     
    Als linde zorgde zijn moeder, die immers ook godin van het verzorgen van kinderen was, er voor dat haar zoon, de centaur Chiron, een wijze centaur werd en ze fluisterde hem ook de geheimen van de plantenwereld in. Vele koningen stuurden hun zonen voor een nobele en wijze opvoeding naar deze bijzondere centaur, die steeds in de schaduw van een linde stond.

    norbert mosselmans  07/2010

    INFO

    Bomen en struiken     Readers Digest
    Geneeskruiden     Micho-Helmond
    Foto’s      Internet
    Verhaal      Natuurverhalen.nl


    » Reageer (0)
    30-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het pachthof Sneessens - deel 1

    Verdwenen erfgoed

    Het pachthof Sneessens. Deel 1

    Voor 1960 stond er achter het gemeentehuis een vierkantshoeve, in de Huldenbergse volksmond beter gekend als  ‘het Pachthof Sneessens’.  Het dankt zijn naam aan de familie Sneessens die het goed  in het midden van de 20ste eeuw in hun bezit hadden, nadat de familie Huybrechts en de familie Stroobants er reeds hun intrek hadden genomen.



                                    

    Postkaart
    Zicht op Huldenberg met onderaan het wit gebouw van het ‘Pachthof Sneessens’


    Voor 1960 zag het Huldenbergs stratenplan er enigszins anders uit.  Om het Pachthof Sneessens te bereiken, moest je namelijk een smalle weg volgen, die vertrok vanaf de Casino, op het Gemeenteplein, in de richting van Loonbeek.  Dit was toen de Langestraat of de voorloper van de huidige R.Borremansstraat.  Ter hoogte van de huidige Sint-Rochusstraat draaide de toenmalige Langestraat lichtjes naar rechts en ongeveer op die hoogte vertrok er een kasseiweg die ons naar de ingangspoort leidde van het ‘Pachthof Sneessens’.


    Het Pijlijzershof

     

    In zijn werk “In en om het kasteel van Huldenberg” maakt Jozef Vanhoren gewag van het ‘Pijlijzershof’.  Dit was wellicht de naam van de hoeve voordat het eigendom werd van de familie Sneessens


                  


    De benaming Pijlijzers gaat terug tot in de Middeleeuwen en verwijst naar een bos, gelegen achteraan in de Kausdelle en reeds gekend in 1418 onder de naam Pilisers Bosch.  De naam verwijst naar Willem(m)e Pilisers, grootgrondbezitter.

    In de 16e eeuw vinden we Pijlijsers bosch (1529, 1532); vanaf de 17e eeuw wordt de plaatsnaam voorafgegaan door een ‘s’: Spijlijsersbosch (1664,1683) en Spijlijserbosch in 1725.  In 1748 en 1783, wordt Speyleysers Bosch geschreven en in 1782 Speylaers Bosch ;  daaruit afgeleid kennen we Speylaert, een zijstraat van de Koxberg, waarin de suffix –aert een veld of weiland met enige begroeiing betekent.

    Op de Ferrariskaart staat de naam Speylen Bosch.

     

     

    Op de kaart van C.Everaert die op 28 mei 1756 opgemaakt werd staan twee gebouwen die in die tijd nog geen vierkantshoeve vormden.  


                  


    Jozef Vanhoren vermeldt tevens in zijn artikel “Het gemeenteplein te Huldenberg” het ‘bempt van ’t hof te Spijleijsers’ dat in het centrum van het dorp aan de oevers van de IJse te vinden is.

     

     

    De hoeve staat duidelijk vermeld op de Ferrariskaart van 1777. 


                  


    Enkele jaren later (+/- 1782) tekende Jean-Baptist Mans, afkomstig uit Huldenberg de volgende kaart waarop de hoeve in al zijn pracht te zien is.


                   


    Op de Popp-kaart (+/- 1860) is de aflijning van de hoeve duidelijk te zien.


                   

    (wordt vervolgd)

    Bronnen

    Jozef Vanhoren.- In en om het kasteel van Huldenberg.

    Jozef Vanhoren – het gemeenteplein te Huldenberg.

    Archief van Guy Vande Putte

    Getuigenissen van Marie Leconte, Gérard Leconte en Guido De Jonghe.

    Foto uit het archief van Gérard Leconte.

    Postkaarten.

     

    Tekst

    Sofie en Jean-Pierre Van Binnebeek

     


    » Reageer (0)
    29-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Pachthof Sneessens - Deel 2

    Verdwenen erfgoed
    Het Pachthof Sneessens - Deel 2

    Voor 1960 stond er achter het gemeentehuis een vierkantshoeve, in de Huldenbergse volksmond beter gekend als  ‘het Pachthof Sneessens’.  Het dankt zijn naam aan de familie Sneessens die het goed  in het midden van de 20ste eeuw in hun bezit hadden, nadat de familie Huybrechts en de familie Stroobants er reeds hun intrek hadden genomen.

     

    De hoeve in de 20ste eeuw

     

    Deze prachtige hoeve was in het begin van de 20ste eeuw eigendom van de familie Huyb(e)rechts. 




                  


    Nadien werd de familie Stroobants eigenaar totdat de familie Sneessens er zijn intrek in nam.

     


    Sjuul oeët de Meule (Jules Sneessens) had twee zonen. Léon, burgerlijk ingenieur, was piloot. Hij huwde met Madam Minet (Gabrielle
    Lahaye) en verhuisde.  De andere zoon, Paul bleef op het pachthof.

                                    


    In 1937 is Henri Leconte getrouwd met Elisa De Raet er komen wonen. Zij bleven er negen jaar.  Op het einde van hun huurovereenkomst, in 1946, eiste de familie Sneessens de hoeve op.  De familie Leconte verhuisde naar Hennuyères in Waals Brabant maar de twee dochters huwden twee broers uit Huldenberg en kwamen er wonen: Maria Leconte trouwde met Paul De Jonghe en vestigde zich in de Victor Philipsstraat en Lucienne Leconte met Albert De Jonghe, die de hoeve Schonenberg verder uitbaatten.


    De hoeve Sneessens diende verder als buitenverblijf of werd verhuurd nadien tweemaal verkocht en werd rond 1960 afgebroken.

    In 1937 is Henri Leconte getrouwd met Elisa De Raet er komen wonen. Zij bleven er negen jaar.  Op het einde van hun huurovereenkomst, in 1946, eiste de familie Sneessens de hoeve op.  De familie Leconte verhuisde naar Hennuyères in Waals Brabant maar de twee dochters huwden twee broers uit Huldenberg en kwamen er wonen: Maria Leconte trouwde met Paul De Jonghe en vestigde zich in de Victor Philipsstraat en Lucienne Leconte met Albert De Jonghe, die de hoeve Schonenberg verder uitbaatten.

    De hoeve Sneessens diende verder als buitenverblijf of werd verhuurd, nadien tweemaal verkocht en werd rond 1960 afgebroken.

     

    Binnen de omheining van de hoeve ontsprongen twee bronnen die in de 'Veussebeik' vloeiden om zo in de IJse uit te monden.

    Het pachthof Sneessens


    Het gebouw had de vorm van een vierkantshoeve.  Tegen de straat, bovenaan op het plan, een vleugel in L-vorm waarin de woning en de paarden- en koestallen ondergebracht waren.  Links merken we de ingangspoort met kleinere stallingen.  Onderaan (waar op het plan een weide is) stond wellicht de grote schuur.  Zij werd vroegtijdig afgebroken.





    Bij het binnenkomen op de middenkoer vond men links de woning en de paarden- en koestallen.  De woning bestond uit een keuken, een eetplaats, achteraan de slaapkamers voor de jongens die uitgaven op de groenten- en bloementuin die van de straat gescheiden was door een blinde muur.  De meisjes sliepen linksboven.  Boven de woning was er nog een graanzolder.

    De paardenstal was voorzien voor 4 paarden, de koestal voor 7 à 8 koeien.  Boven de stallen was er een hooizolder.

    In de kelder van dit gedeelte ontsprongen twee bronnen waarvan het water gebruikt werd voor zowel de behoeften van de bewoners als die van de dieren.  Het (afval)water liep via een beek, naar een lager gelegen vijver die dan verder uitmondde via een andere beek, de ‘Veussebeik’, in de IJse.

     

    Achteraan op het binnenplein vonden we de grote poort van de opslagplaats waar aardappelen en groenten konden bewaard worden.

     

    Rechts van de ingangspoort waren er andere stallingen, voor varkens en kalveren.  Een blinde muur en een hek hadden inmiddels de schuur (die nog op de Popp-kaart te zien is) vervangen en de binnenkoer afgesloten.  Onderaan de stallingen heeft men in de 20ste eeuw een hangar gebouwd die als schuur diende.

    Achteraan op de binnenplaats stond er ook een klein gebouw dat na 1860 opgericht is en wellicht als koetshuis ('het vwatuurekot)' heeft gediend.



                                   

    Vandaag is het uitzicht totaal anders.

         
      Zicht vanuit de R. Borremansstraat.                         Zicht vanuit de parking aan de Kronkel.


    Bronnen

    Jozef Vanhoren.- In en om het kasteel van Huldenberg.

    Jozef Vanhoren – het gemeenteplein te Huldenberg.

    Archief van Guy Vande Putte

    Getuigenissen van Marie Leconte, Gérard Leconte en Guido De Jonghe.

    Foto uit het archief van Gérard Leconte.

    Postkaarten.

     

    Tekst

    Sofie en Jean-Pierre Van Binnebeek


    » Reageer (0)


    Foto


    Ontdek Huldenberg



    Foto

    Gastenboek


    Blog als favoriet !

    Bijnamen in Ottenburg
    De Leuvense Baan
    De vroegere poel in het centrum van het dorp


    Foto

    Bijnamen in Huldenberg
    Het Gemeenteplein onder de loep

    Foto

    Foto

    Bijnamen uit Huldenberg
    Den Elzas onder de loep.
    Zakke Norekkes voor haar deur.

    Foto

    Bijnamen uit Huldenberg
    Het hospice (voor 1963)
    (foto uit het archief van Keihof)

    Foto



    De pomp,

    van levensbelang !


    Foto

    Loonbeek:
    het klokje klept niet meer


    Foto

    Het Blauwhof:
    binnenkort uit het straatbeeld !

    Foto

    Fraaie glasramen in de Art-Deco-kapel van het Blauwhof in Loonbeek 
    Foto

    Foto

    Foto

    Bijnamen in Loonbeek
    'Bij Kozze'

    Foto

    Bijnamen in Neerijse
    Marieke Flaurius en Witte Lowieke voor hun huis met bakstenen trapgevel

    Foto

    Bijnamen in Neerijse
    De Put
    Tekening van Steven Wilsen


    Foto

    Bijnamen in
    Sint-Agatha-Rode

    De Leuvense Baan

    Postkaart uit 'Dorpsbeelden uit het verleden' - R.Van Hoegaerden


    Foto

    Archief per maand
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007


    Foto




    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!