Foto

Welkom in Huldenberg


Foto
Zoeken in blog

De teksten op dit webblog zijn authentiek.  Mogen wij u dus daarop wijzen dat iedere overname van tekst een schriftelijke toelating vereist van de auteur.
De redactie.

N i e u w
  • Schuur van papiermolen1
  • Schuur van papiermolen2
  • Dichtbij wandelen
  • De Japanse kerselaar
  • De boshyacint
  • De kerkuil
  • Het madeliefje
  • Aanbidding der Herders
  • Klokken van Huldenberg1
  • Klokken van Huldenberg2
    Geschiedenis
  • Ontstaan van Huldenberg
  • Ontstaan van Loonbeek
  • Ontstaan van Neerijse
  • Ontstaan van St-Ag.-Rode
  • Ottenburg: magische Tomme
  • Koninklijke Filharmonie 1
  • Koninklijke Filharmonie 2
    Foto
    Monumenten
  • OLV-kerk: vroege gotiek
  • OLV-kerk: Brabantse gotiek
  • De zonnewijzer
  • De pomp is honderd jaar
  • Loonbeek: het Blauwhof
  • Art deco in Loonbeek
  • 50 jaar gedenkenzuil Felix Sohie
  • De H. Rosalia gekroond
  • Het monument
    Kunstpatrimonium
  • Aanbidding der herders
  • Bekering St-Hubertus
  • De H. Rosalia gekroond
  • Kruisweg St-Niklaas Ottenburg 1
  • Kruisweg St-Niklaas Ottenburg 2
  • Kerst en kerstglasraam
  • Klokken van Huldenberg1
  • Klokken van Huldenberg2
    Foto
    Monumenten: Keyhof
  • De kloosterkapel - 1
  • De kloosterkapel - 2
  • De kloosterkapel - 3
  • De kloosterkapel - 4
  • De kloosterkapel - 5
  • De kloosterkapel - 6
  • De kloosterkapel - 7
  • De kloosterkapel - 8
  • De boom van Jesse
  • De kruisweg
    Verdwenen erfgoed 1
  • De Stroobants hoeve
  • Pachthof Sneessens 1
  • Pachthof Sneessens 2
  • Pachthof Van Bruystegem
  • Het Hospice 1
  • Het Hospice 2
  • Het Hospice 3
  • De Mariakring 1
  • De Mariakring 2
  • De Mariakring 3
    Verdwenen erfgoed 2
  • Ter Meeren of Roodhof
  • Het Blauwhof - 1
  • Het Blauwhof - 2
  • Het Blauwhof - 3
  • Het Blauwhof - 4
  • Schuur van papiermolen
    Toponymie - 1
  • Straatnamen & betekenis
  • De Zesdagmaalstraat
  • De Korenheide
  • De Billande
  • De Hasselheide
  • De Elzasstraat
  • De Oliestraat
  • Wolfshaegen
  • Loswegstraat
  • Schaveistraat
    Toponymie - 2
  • De Kausdelle
    Foto
    Bijnamen in Huldenberg (1)
  • Het Gemeenteplein
  • De Elzasstraat
  • De de Peuthystraat
  • De Kaalheide
  • De Dreefstraat
  • De Schonenberg
  • De Stockemstraat
  • De Maurice Cahystraat
  • De Victor Philipsstraat
  • De Emile Gilisstraat
    Bijnamen in Huldenberg (2)
  • Wolfshaegen - 3
  • De Kausdelle
  • Speylaert
  • De Koxberg
  • 145 jaar familie Vlek
  • De A. Goossensstraat
  • De Breembosstraat
  • De Geroytstraat
  • De Stroobantsstraat 1
  • De Stroobantsstraat 2
    Bijnamen in Huldenberg (3)
  • De Léon Kriegelsstraat
  • De Spitsberg
  • De Renierstraat
  • De Holstheide
  • Keienveld en Neesveld
  • De R. Borremansstraat
  • De St.-Rochusstraat
  • De Nijvelsebaan
  • De Smeysberg
  • Olympic Huldenberg
    Bijnamen Huldenberg (4)
  • Vossekouter
  • De J. Minetstraat
  • de Limburg Stirumlaan 1
  • O.-L.-Vrouwweg 1
  • De Veldweg
  • O.-L.-Vrouwweg 2
  • de Limburg Stirumlaan 2
  • Solheide- & Dennenlaan
  • Ondersmeysberg
  • De Keit en het Ziel
    Bijnamen in Loonbeek
  • St-Jansbergsteenweg 1
  • St-Jansbergsteenweg 2
  • St-Jansbergsteenweg 3
  • De Renierstraat
  • De Kleinwaverstraat
  • De Molenweg
  • De Biezenstraat
  • De J. Van der Vorstlaan
  • De Bertelsheide
  • De Korenheide
    Foto
    Bijnamen in Neerijse (1)
  • De Dorpstraat - 1
  • De Dorpstraat - 2
  • De Langestraat
  • De Schaveystraat
  • De Beekstraat
  • De Stationplaats
  • Wolfshaegen deel 1
  • Wolfshaegen deel 2
  • De De Wilderstraat
  • De Elsenstraat
    Bijnamen in Neerijse (2)
  • De Donkerstraat
  • De Nijvelsebaan
  • De Ridderstraat
  • De Kamstraat
  • De Ganzemanstraat
  • De Loonbeekstraat
  • De Kapelbergstraat
  • De Grote Puystraat
  • De Kleine Puystraat
  • De Eygenstraat
    Bijnamen in Neerijse (3)
  • Langerodestraat - deel 1
  • Langerodestraat - deel 2
    Foto
    Bijnamen in Ottenburg (1)
  • De Neerpoortenstraat
  • De Billandestraat
  • De Hoevestraat
  • De Processiestraat
  • De Oliestraat
  • De Terlaenenstraat
  • De Kerkstraat
  • De Leuvense Baan
  • De Pastorijstraat
  • De Schoolstraat
    Foto
    Bijnamen in Ottenburg (2)
  • De Ernest Langelezstraat
  • De Borheidestraat
  • De Pompstraat
  • De Tommestraat
  • Wijk achteraan Tomme
  • De Lange Heidestraat
  • De Florivalstraat
  • De Bloemenstraat
  • De Wymingenstraat
    Bijnamen in Ottenburg (3)
  • Quiz Meerkeuzevragen 1
  • Wie is met wie getrouwd ?
  • Quiz Meerkeuzevragen 2
  • De cafés en hun uitbaters
    Bijnamen in St-Agatha-Rode
  • De Leuvense Baan - 1
  • De Leuvense Baan - 2
  • De Leuvense Baan -3
  • De Onderbosstraat
  • De Oude Waverse Baan
  • De Zesdagmaalstraat
  • De Huldenbergstraat
  • De Vijverstraat
  • De Veeweidestraat
  • De Hoekstraat
    Volkse wijsheden
  • Bamis, kermis in het dorp
  • Antonius met het varken
  • Antonius: weerspreuken gezegden
  • Verkoop varkenskoppen Loonbeek-Kermis
  • De kribbe Gemeenteplein
  • De Huldenb. processie 1
  • De Huldenb. processie 2
  • De Huldenb. processie 3
  • De Huldenb. processie 4
  • St.-Rochusommeganck
    Verhalen
  • De Jonkvrouw en de kikkers
  • Voor een mot'cyclet
  • Het verhaal van de instrumenten
  • Den Bluts
    Cafés en handelszaken
  • Cafés in St.-Agatha-Rode
  • Wolfshaegen: cafés & winkels
  • Winkels in St.-Ag.-Rode
    Uit het dagboek van een pastoor
  • Liefdesverdriet
  • Den drapeau
  • Monsieur Dupont
  • Vergaderen
  • De broek van Juffrouw Linda
  • Kapsalon
  • Kerstvrede ?
  • Dialoog
    Foto

    Lente: Vergeet-mij-nietje

    Natuur 1
  • Langs de IJse - De lente
  • De smeerwortel
  • De stinkende gouwe
  • Langs de IJse - De zomer
  • De klaproos
  • De moerasspirea
  • Langs de IJse - De herfst
  • Het boerenwormkruid
  • De vlier
    Natuur 2
  • Het koninginnenkruid
  • De paardebloem
  • Het pijlkruid
  • De grote kattenstaart
  • De mispel
  • De hulst
  • De maretak
  • Het sneeuwklokje
  • De IJse in de winter
  • De merel
    Foto
    Natuur 3
  • De koolmees
  • De pimpelmees
  • De staartmees
  • De kuifmees
  • Het roodborstje
  • De groene specht
  • De zwaluw
  • De mus
  • De egel
  • De kalkoen
    Natuur 4
  • De meikever
  • De distelvlinder
  • Het wilgenroosje
  • De wesp
  • De sleedoorn
  • De klimop
  • De brandnetel
  • De dovenetel
  • Het koolwitje
  • De koninginnepage
    Natuur 5
  • De meerkoet
  • De waterhoen
  • Het fluitenkruid
  • De houtduif
  • De meidoorn
  • Brem
  • De robinia
  • De duizendblad
  • De vos
    Natuur 6
  • De Japanse kerselaar
  • De Boshyacint
  • De kerkuil
  • Het madeliefje
    Natuurwandelingen 1
  • Rode Bos
  • Huldenberg: 't middenrif
  • Huldenberg: langs kleine weggetjes
  • Huldenberg: langs nieuwe weggetjes
  • Huldenberg: langs de velden
  • Naar het Westen
  • Bij de buren
  • Op 't dak van Huldenberg
  • Op't dak van Huldenberg2
  • De Kapelletjeswandeling
    Natuurwandelingen 2
  • Loonb.-Neerijse-Loonb.
  • Weg en zo terug thuis
  • Huld.-Terlaenen-Huld.
  • De stoomtram
  • Dichtbij wandelen
    Taal
  • De sjup in de sjeu (1)
  • De sjup in de sjeu (2)
    Gebouwen
  • Het oud gemeentehuis van St.-Ag.-Rode
  • Het nieuw kasteel van St.-Ag.Rode
    Allerlei
  • Uitstap naar Brussel
  • In het Nieuwsblad
  • Pastoor Bertmans, 30 jaar in Huldenberg
  • Huwelijk Graaf Rodolphe
  • Loflied voor F. Sohie
  • Schapen door Huldenberg
  • Schapen verlaten Huldenberg
  • Huwelijksverjaardag platina
  • Sofie Van Binnebeek, Laureate beurs
  • Winter in Huldenberg

    Magische Tomme
    Tulpvormige aarden potten

    Foto
    Langs de IJse
    Herfst

    Kardinaalsmuts
    Haagwinde
    Reuzenpaardenstaart
    Foto
    Foto
    Foto

    Langs de IJse
    Zomer

    - reuzenbalsemien
    - moerasspirea
    - kattenstaart
    - wikke
    - wilgenroosje
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Langs de IJse
    Lente
    - Smeerwortel
    - Look-zonder-look
    - Fluitenkruid
    - Witte dovenetel
    - Hondsdraf
    - Vergeet-mij-nietje

    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Nest van koolmees

    Foto
    Foto
    HULDENBERG
    Vroeger en nu
    24-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De kerkuil

    De kerkuil


    In Neerijse bouwde men indertijd twee torens om de uilen in te steken. Zo vertelt de legende.

    De uil die op de perenboom zat …zo gaat een oud Vlaams volkslied.

    De uil die in de toren woont….Zo kan men nu zingen in Huldenberg.

     

    De kerkuil is terug. Het is evenwel nog altijd een beschermde soort.

    Deze muizenvanger is de laatste jaren sterk verminderd. Dit tengevolge van verbeterde landbouwmethodes en dus het verminderen van allerlei muizensoorten.  Resten van hun maaltijd (haren en beentjes) vinden we steevast terug in de braakballen die te vinden zijn in de omgeving van het nest.

     

    Het is een grijs gespikkelde met goudbruine veren getooide vogel.

    Het gezicht is wit en hartvormig. Hij heeft lange poten voorzien van vervaarlijke klauwen. Het is een standvogel. … Vrouwtje en mannetje vormen een paar voor het leven!

     

    Hij woont en komt  steeds terug: boerenschuren, ruďnes, holle bomen, torens.  Hier broedt het vrouwtje gedurende 32 – 34 dagen. Het mannetje brengt haar dan voedsel.  Afhankelijk van de voedselsituatie ( veel of weinig muizen) zijn er vier tot zeven eieren. Meestal zijn er twee broedsels.

    De pasgeboren jongen wisselen van kledij: eerst een wit en later een roomkleurig donskleed.  Net als de volwassen kerkuil maken de jongen sissende en snurkend geluiden.  Geluiden die de vogel ook maakt wanneer hij ’s avonds of ’s nachts geluidloos door de lucht zweeft op zoek naar een prooi.  Het is dit sissen en snurken dat ons op een zachte zomeravond wel even laat opschrikken.

    Het geluidloos vliegen dankt hij aan de met dons bedekte poten.

     

    Ook is een uil in staat om zijn kop helemaal rond te draaien en zo een oogje in ’t zeil te houden. Over dit alziend oog laten ze een knipvlies glijden. Zonder het ooglid te sluiten.

     

    Wanneer je onderstaand foto bekijkt zal je begrijpen waarom men zegt: zo lelijk als een uilenjong.

     

                                                                        

      

    jong van de kerkuil

     

    De uil is het symbool van de wijsheid. Al vindt men hem ook steeds terug in de nabijheid van heksen en tovenaars.

    Indertijd werd een gevangen uil steeds op de stalpoort gespijkerd als afschrikking voor de andere vogels. Begrijpe wie begrijpe kan.

     

     

    WAAROM DE KERKUIL IN DE TOREN MAG WONEN

    Er was een pastoor die elke dag na het middageten met zijn dienstbode een wandelingetje door de tuin maakte.  

     

    De vogels die de twee begluurden, dachten er het hunne van.

    De merel riep, zodat iedereen het kon horen:

      "zie die twee, zie die twee".
    De vink viel hem spottend bij:

      "Jij, jij, jij, jij. Jezwiet"
    En de andere vogels bleven niet achter.
    De uil kon die kwetterende bemoeials niet uitstaan.

    Men moest in de wereld kunnen horen, zien en zwijgen, vond hij. En hij riep de roddelaars tot de orde: "Sst! Ssst! Ssst!"

    De pastoor was hem dankbaar. De uil mocht in de kerktoren wonen, en hij woont er nog.

     

    norbert mosselmans 05/2012

     

    info:

    Vogels van West- en Midden-Europa                      Readers Digest

    Foto’s                                                                        Internet

    Verhaal                                                                      www.natuurverhalen.nl


    » Reageer (0)
    16-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Meidoorn

    De meidoorn

     
    De witte                                                                    De rode


    Wandelend langs veldwegen wordt de neus plots gestreeld door een heerlijke bloemengeur: zeemzoet.
    Een beetje rondkijken en daar staat de meidoorn. Met een prachtig wit kleed van duizende  heerlijk geurende witte bloemen. Niet verwonderlijk want deze struik behoort tot de familie van de rozen. De rode variëteit vind je dan weer terug in tuinen en parken en is niet zo geurend. Ik zou zeggen reukloos.

    Er zijn twee soorten: één stijlige {één stamper} (met een bijna gaaf blad) in het zaad zit maar één pit. De tweestijlige {twee stampers} (met een gelobd blad) in dit zaad zitten 2 tot drie pitten.

    Eens de bloemen uitgebloeid verschijnen de zaden. Net kleine appeltjes: eerst groen dat overgaat naar scharlakenrood. Zoals bij de appel is er onderaan ook een krootje te vinden.

    De rode meidoorn brengt veel minder vruchtjes voort.

    De vogels, die de appeltjes eten, verspreiden de pitten want ze zijn onverteerbaar.

    Deze mooie sierlijke struik is wel een venijnigaard. De twijgen zijn bezet met 7-20mm lange scherpe doornen.

    Juist daarom gebruikte men deze plant als een natuurlijk afsluiting van weiden en velden. De alzo verkregen haag was de ideale woonplaats van vogels en insecten. Tevens was het een goed windscherm.

    Door de uitbreiding van de landbouw vooral de mechanisering hebben heel wat meidoornhagen doen sneuvelen.

    De struik is weinig eisend wat grond betreft. Verdraagt zon maar ook schaduw en wind. Tevens groeit hij traag maar kan tot 500 jaar oud worden.



    de appeltjes

    VOLKSGEBRUIK

    De meidoorn werd indertijd gebruikt bij de heidens meivieringen.

     

    Volgens de legende zou Christus een meidoornkroon gedragen hebben op Goede Vrijdag.

     

    Jozef van Arimathea zou, toen hij de Graal neer Brittannië bracht in het jaar 60, zijn meidoornstaf in de grond gestoken hebben. Deze schoot wortel en bloeide van dan af tweemaal per jaar. Het gebeuren speelde zich af in Glastonbury.

     

    Bij verbranding geeft het hout een geweldige hitte. Ook  gebruikt men het hout om houtskool te maken.

     

     

    GENEESKUNDE


    De bloemen (gedroogd) en bessen worden al eeuwen gebruikt bij spijsverteringsproblemen.
    Ook voor hart - en vaatziekten helpen ze. Ze verwijderen de bloedvaten en verminderen alzo de druk. Ze regelen en versterken de hartslag. Tevens zijn ze waterafdrijvend. Dit komt dan weer het hart ten goede.

    De bessen zijn rijk aan vitamine C en bioflavanoďden. Men legt ze zelf in brandewijn (alcohol) om een likeur te bereiden.  Deze worden als hartversterkertjes gedronken.


    EEN VERHAAL

    DE MEIDOORN EN DE COCADRILLE)

    Is het u wel eens opgevallen dat midden op de mestvaalten in Midden Frankrijk vaak een meidoorntak staat? In dit verhaal leest u waarom.

    In Midden Frankrijk leeft een bijzondere haan. Hij ziet eruit als iedere andere franse haan.
    Dat is lastig want deze speciale haan legt eens in de 17 jaar een heel bijzonder ei. Dit ei heeft 10 jaar nodig om te volgroeien! Al die jaren moet het zorgvuldig warm gehouden worden. Alleen een mesthoop heeft de ideale broeierige temperatuur om het ei uit te broeden en de haan moet in zijn buurt blijven. Als de haan even weg moet draagt hij het ei altijd voorzichtig bij zich omdat het vele vijanden heeft.
    Heeft de haan er goed voor gezorgd en zijn er geen vijanden geweest dan komt uit dit bijzondere ei na 10 jaar de COCADRILLE. Dat is een beest dat er van voren uitziet als een haan en van achter als een slang. De cocadrille heeft vurige ogen. Als die ogen je aankijken versteen je ogenblikkelijk. Overal in Midden Frankrijk zie je nog bijzondere grote en kleinere stenen staan, de slachtoffers van de cocadrille.



    Alle fransen in Midden Frankrijk zijn doodsbang voor dit monster.
    Het enige antigif dat het kuiken in het ei kan smoren is het sap dat
    uit een meidoorntak lekt. Daarom steken de fransen altijd een tak
    van de meidoorn in het midden van de mesthoop. Let maar op.

     

     

     

    norbert mosselmans 05/2011

     

    INFO

    Kruiden                                              Marcus A. Webb

     

    Kruiden                                              Lesly Bremnes

    Bomen en struiken                             Readers Digest

    Geneeskruiden                                   Uitg. Michon   Helmond

    Courante blad - en vruchtheesters     CERA

    Natuurverhalen                                  www.natuurverhalen.nl

    Foto’s                                                 internet


    » Reageer (0)
    14-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatnamen in Huldenberg

    Straatnamen in de gemeente Huldenberg

    Oorsprong van benaming

     

     

    1. De Oliestraat – Ottenburg / Sint-Agatha-Rode

       

    De Oliestraat dankt haar naam aan de oliemolen die er in de XIXde eeuw was. Het was een rosmolen. Een ros is een paard. Een paard hield dus de molen draaiend.

     

    2. De Bilandestraat – Ottenburg

        

    De Bilandestraat kreeg haar naam van het kleine beekje dat in de Lane uitmondt. Het beekje kreeg zin naam van het beekje dat naBI de Lane vloeide.

     

    3. De Poelstraat – Ottenburg

     

    Ottenburg had quasi geen bronnen en toch was er water.  De inwoners waren aangewezen op putten en poelen, vandaar de ‘Poelstraat’.  Desondanks stellen we vast dat Ottenburg één van de plaatsen in België was met zeer vroege bewoning.  Opvallend is de aanwezigheid van de ‘Michelsbergers’ die zich op het plateau van de Tomme voor 4500 jaar gevestigd hadden.  Water moest dus in die periode voorhanden geweest zijn.

     

    4. De Hasselheide – Ottenburg

     

    De Hazelaar ligt aan de oorsprong van deze straat. De grond was niets waard. Vandaar ‘heide’ in de naam.

     

    5. De Loswegstraat – Ottenburg

     

    Zorgde ervoor dat gronden die geen uitweg hadden naar de openbare weg toch bereikbaar waren.

     

    6. De Zesdagmaalstraat – Sint-Agatha-Rode

     

    Een stuk grond dat in één dag kon omgeploegd of gehooid worden. In dit geval zes dagmalen zijnde 1,8ha.

     

     

    7. De Hoekstraat – Sint-Agatha-Rode

     

    De wijk van de Hoekstraat werd vroeger de Geuzenhoek of de Kettershoek genoemd.  Het is niet zeker of dit te maken heeft met de Calvinistische Reformatie (1566).  De benaming ‘Geuze’ kan ook verwijzen naar ‘misdadigers’, ‘ongedoopte kinderen’, ‘niet katholieken’, ‘zelfmoordenaars’, ‘toneelspelers’, enz.

    Maar ‘geus’ heeft in Vlaams-België ook de betekenis van ‘uitgeput zijn’.  We sluiten dus niet uit dat de naam slaat op ‘hoek met uitgeputte grond’.

     

     

    8. Wolfshaegen – Neerijse / Huldenberg

     

    Waterrijk gebied dat beplant was met wilgen. Eertijds zei men ‘wulg’ en vandaar naar ‘wulf’ ‘wolf’ was niet ver. De wilgen werden in hagen geplant om de kouters aan te duiden en om te draaineren.

     

    9. De Schaveistraat – Neerijse

     

    Is een holle weg. Komt van ‘cavare’ hetgeen uithollen betekent . Het was dus oorspronkelijk een holle weg.

     

    10. De Kamstraat – Neerijse

     

    Kreeg haar naam niet van Cambrinus noch van Jan Primus maar wel van het haardijzer –crčmaillčre - waar de grote koperen ketel aan hing. Heeft dus wel iets te maken met de op die plaats opgerichte brouwerij.

     

    11. De Ridderstraat of de Honnestroet – Neerijse

     

    De benaming ‘Honnestroet’ heeft niets te maken met de trouwste vriend van de mens, de hond.  Het kan wel een scheldwoord zijn en dan is het een wens dat de boosdoener tot een andere groep moge behoren.  Maar we denken vooral aan een slechte weg die aan het uiteinde van het dorp ligt.

     

     

    12. De Biezenstraat of de Kattestroet - Loonbeek

     

    De benaming  ‘Biezenstraat’ is afgeleid van ‘bies’ een plant uit de cypressenfamilie.  In Loonbeek gebruikt de autochtone bevolking nog altijd de benaming ‘Kattestroet’.  Er liepen in deze straat niet meer of minder katten dan elders.  De naam zou eventueel kunnen komen van een geografisch fenomeen, een kromming die doet denken aan die van de rug van de kat.  Maar een plausibeler alternatief zou zijn ‘vieze, brijachtige, drekkige grond’ afgeleid van ‘kaats’, ‘kaars’ of ‘kets’.  Dit ‘kattenbroek werd veroorzaakt door de Paardenbeek die door de vallei loopt.

     

    13. De Korenheidestraat - Loonbeek 

     

     

    14. De Kouterstraat – Loonbeek

          

    Kouter is een veld. Het was de weg die naar de hogere gelegen kouters (velden) liep.

     

    15. De Kastanjekouter – Loonbeek

     

    Hier zullen kastanjebomen  met eetbare kastanjes gestaan hebben.

     

     

    16. De Vossekouter - Huldenberg

     

    Kouters (velden) waar de vos huisde.

     

    17. De Solheidelaan – Huldenberg

     

    De wijk Solheide bestaat uit onbebouwde zandgrond (heide) die wellicht in de vroegere eeuwen diende als openluchtruimte waar spelen georganiseerd werden, o.a. met een sollebal. Tot in de 2e helft van de 20ste eeuw speelde nog een groepje mannen naast het gemeentehuis het sollenspel waarbij metalen ronde schijven gebruikt werden.

     

     

    18. De Cahystraat of De Luyzenbergh – Huldenberg

     

    Het woord ‘Luyzen’ kan naar twee betekenissen verwijzen.  Enerzijds naar ‘vuil’ en ‘morsig’ waarbij men ook dacht aan mensen die in arme, slechte omstandigheden leefden.  Anderzijds naar een rietsoort, ‘lies’ genaamd, dat in onze contreien gedijde en dat inmiddels in het centrum van Huldenberg verdwenen is. 

     

     

    19. De Elzasstraat – Huldenberg

     

    Zij die aan de andere kant (van de IJse) zaten hadden zorgden ervoor dat deze straat die naam kreeg. Al-Satia. Denk maar aan Alsace in Frankrijk.

     

     

    20. De Kausdelle – Huldenberg

     

    Het Latijnse woord calciata, ligt aan de oorsprong van deze naam. Onze ‘kaus’ heeft niets te maken met het kledingstuk meer met dit Latijnse woord waarvan het afgeleid is.

    In Huldenberg noemen wij het ook de Groebe. Dit is een gegraven waterafloop.

     

    Norbert Mosselmans

    Jean-Pierre Van Binnebeek


    » Reageer (0)
    08-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De jonkvrouw en de kikkers

    De jonkvrouw en de kikkers.

    Een legende uit Neerijse.



    Er was eens een edele jonker, die het schilderachtige Neerijse had uitverkozen om er zijn sprookjeskasteel neer te zetten voor zijn beeldschone jonkvrouwe, eveneens van adellijke bloede, Anna.

                                    

    Hun  liefdesnest was voorzien van een wagenhuis en paardenstallen, met daarnaast ook een Brabantse vierkantshoeve, bewoond door een pachtersfamilie, om in hun levensbehoeften te voorzien.  Zij woonden temidden van een aangelegd park en hun enige buren waren herten, vogels en kikkers.  En daar leefden ze op hun roze wolk, hoe kon het ook anders, ze waren smoorverliefd.


    Op een herfstdag wandelde Anna door de Doode Bemde, een plaats die haar voorkeur genoot omdat de natuur er op haar mooiste was.  In de verte hoorde zij een gebrul.  Het leek meer op het geluid van een gewond dier dan op dat van een wolf of een wilde hond.   


    Geleid door haar nieuwsgierigheid liep Anna in de richting van het aanhoudend geschreeuw en dat leidde haar naar één van de talrijke vijvers van de Doode Bemde.  Achter het struikgewas ontdekte ze een hond, die alle moeite van de wereld had om zijn kop boven water te houden, omdat hij vast zat in een klem.  Wie weet hoelang dit dier hier al vastzit’, bedacht ze zich, en snel nam ze een stevige tak en liet zich in de vijver zakken.  Het koste haar al haar energie, maar uiteindelijk slaagde ze erin de hond te bevrijden en hem, en haarzelf, op het droge te heisen.  Het beest leek helemaal uitgeput, haar hulp kwam geen seconde te vroeg.


    Anna bracht de hond naar het wagenhuis, legde hem in het hooi, gaf hem iets te eten en droogde hem met een handdoek waarop het dier in een diepe slaap viel.


    Bij het verlaten van het wagenhuis, stuitte Anna op Jules, de jongste zoon van de pachter, die meehielp in de hoeve van zijn vader.  Opgeschrikt door zijn plotse aanwezigheid, besefte ze toen pas hoe onverzorgd ze eruit zag, zij deed haar adellijke komaf op deze manier allerminst eer aan.  Ze mompelde iets wat leek op een verontschuldiging en haastte zich terug naar het kasteel.


    ’s Anderendaags werd aan de deur van het kasteel geklopt.  Anna opende de deur en stond tegenover Jules die haar een boeket zelf geplukte bloemen bracht. 


    Hij had zijn schroom kunnen overwinnen en vertelde haar dat hij zijn hond had ontdekt in het wagenhuis.  Hij wou haar komen bedanken want gezien hij al twee dagen zoek was, had hij alle hoop opgegeven om hem nog levend terug te vinden.  Gevleid door deze spontane toenadering nam ze de bloemen in ontvangst en met een roze blos op de wangen volgde ze hem naar het wagenhuis om te kijken of de hond opnieuw wakker was geworden.


    Aangezien de hond nog vast sliep, besloot Jules ’s namiddags terug te keren. 


    Ditmaal had hij twee trossen druiven voor Anna meegebracht.  De hond was wakker en stelde het goed, Jules nam hem voorzichtig in zijn armen.  Anna volgde dit liefdevolle schouwspel en bij het kruisen van hun blikken, leek de tijd even stil te staan.  ’s Anderendaags gingen ze terug naar de plaats waar Anna de hond had gevonden, op de terugweg naar het kasteel werden zij onverwacht overvallen door een regenbui.  Ze liepen naar het kasteel terug en Jules stak de haard aan om hun kleren te laten drogen.  Laat op de avond verliet Jules het kasteel, de heer des huizes zou immers die nacht nog terugkeren van een verre reis. 


    Sinds die avond leidde Anna een dubbel leven: haar komaf maakte van haar een kasteeldame, in haar hart koesterde zij  echter een passionele liefde voor de pachterszoon.


    Inmiddels waren er schermutselingen ontstaan tussen de Spaanse troepen en lokale verzetstrijders.  Een Spaanse generaal had van het kasteel zijn hoofdkwartier gemaakt. 


    Het werd Anna moeilijker om Jules te ontmoeten.  Zij ontdekte in de vijver onder de hoeve tal van kikkers die iedere avond voor de hele omgeving een overweldigend concert gaven. 


    Hierdoor verzon zij het perfecte excuus om haar minnaar vaker te zien: ze liet namelijk uit alle streken van het land andere kikkers invoeren, van alle rassen en kleuren en groef nieuwe poelen  waar nieuwe inwoners konden gedijen en zich vermenigvuldigen.


    ’s Avonds zaten zij onder hun beide, Jules en zij,  naast het water met hun kikkers.


    Tot het onvermijdelijke gebeurde: Anna werd zwanger.


    Zij kon haar geheim niet meer verborgen houden voor de heer en werd verplicht het kasteel te verlaten.  Verbannen door de hele gemeenschap, die de heer trouw gehoorzaamde, zag zij geen uitweg meer en besloot haar kikkers te vervoegen en verdronk zichzelf in de vijver.


    Ook Jules mocht niet langer in de hoeve blijven en hij besloot toe te treden tot het verzet.  Hij kwam twee jaar later om tijdens een veldslag dichtbij Brugge.  Inmiddels had hij de toenaam ‘Sang Del Toro’ gekregen, omdat hij meer dan 200 Spaanse soldaten met zijn aan twee kanten snijdende mes had omgebracht; het was nog een geschenk van Anna geweest.


    De naam ‘Anna’ zou ergens in één van de balken van het wagenhuis te lezen zijn, wellicht uitgesneden in het hout met een tweesnijdend mes.

    En de kikkers blijven iedere avond, voor hun Anna en Jules,  een overweldigend concert geven. 

                             


    Tekst: Sofie en Jean-Pierre Van Binnebeek
    Naar de tekst van de legende verschenen op www.ranadelrey.com
    foto: Jean-Pierre Van Binnebeek
    Postkaart

    » Reageer (0)
    30-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Langs de IJse - Lente

    Een ontdekkingstocht van de natuur langs de IJse 

     

    Elk jaargetijde willen we hier de plantengroei langs de IJse van De Kronkel tot de molen van Loonbeek weergeven. Telkens wordt er een ander deel beschreven. Vandaag lopen we van De Kronkel tot Smeysberg.. Vervolgens komen de delen tot  Klein Waver; tot de Wijsbrug en tenslotte tot de molen aan de beurt.


    Zo vermijden we dat we in herhaling zouden vallen. Want elk deel heeft zijn specifieke plantengroei.. Uiteraard wordt niet elk plantje of grasje in de kijker genomen.

    Het is de bedoeling dat we onze ogen openen wanneer we er wandelen en de tijd nemen om de natuur te bewonderen. Er is zo veel te zien.. Maar zien we het altijd?

     

    Vandaag vertrekken we aan de Kronkel. Langsheen de IJse  wiegen de vele soorten gras heen en weer in de wind. Tussen al dat groen ontdekken we de kleur van heel wat bloemen.


     
    Aan de brug over de Kleine IJse bloeit SMEERWORTEL

    en  LOOK-ZONDER-LOOK.

    Het geel van de boterbloemen zal ons vergezellen tot aan Smeysberg.

     

    Het fręle roze van de ECHTE KOEKOEKSBLOEM laat niet vermoeden dat de DAGKOEKOEKSBLOEM  haar zusje is.

     

    Boven dat alles dansen de witte schermen van het FLUITENKRUID.

     

    Om het nog mooier te maken schittert de RODE KLAVER langs de oevers.

     

    Wie zoekt vindt ook nog de WITTE DOVENETEL, de HONDSDRAF en de EREPRIJS die in zijn blauw –zijn ijvert met het VERGEET-MIJ-NIETJE.

                

             Witte Dovenetel                                             Vergeet-mij-nietje
     

    Misschien hebben we nog andere planten en bloemen ontdekt. Niet alles bloeit in dezelfde periode. Temeer dat de lente ons dit jaar een ferme pad in de korf gezet heeft. April was de lentemaand dit jaar.

     

    Al tussenstukje voor een nieuw seizoen zullen we hier telkens een plant beschrijven die in de volksgeneeskunde een rol gespeeld heeft en daardoor dikwijls een naam gekregen heeft die  verwijst naar het gebruik van de plant.


    norbert mosselmans
    foto's Internet


                      






    » Reageer (0)
    27-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De boshyacint

    DE BOSHYACINT

     

    Wandelend door het bos ziet men dat de lente, spijts het gure weer, maartse buien en aprilse grillen toch daar is.


    Bosanemoon, speenkruid, klaverzuring, paarse dovenetel, hondsdraf, bosviooltje... laten zich bewonderen.  Plots staat men voor een heel tapijt blauwe bloempjes: net hyacinten.  Inderdaad, het is de boshyacint.

                          


    De blauwe klokjes (die soms ook wit of roze kunnen zijn) bengelen aan een lange steel die uit het midden van lancetvormige bladeren opschiet.  De officiële naam luidt: Wilde hyacint.

    Linnaeus noemde de plant: Scilla non-scripta d.w.z. niet beschreven.

    Er was toen nog weinig over deze bloem geweten en hij gaf ze die naam en plaatste ze bij de hyacinten.  Na verdere studie besliste men de plant niet tot de familie van de hyacinten te rekenen. Al heeft hij er het uitzicht van en ook de heerlijke geur. Men besloot de plant bij het geslacht van de sterhyacint te plaatsen. Nog is men er op vandaag niet uit. Nu zou men de wilde hyacint willen onderbrengen in het geslacht hyacinthoďde.

     

    Laat de wetenschapper maar verder zoeken en bekvechten. Wij genieten van het prachtige blauwe tapijt onder de hoge beuken.

     

    Zoals iedereen weet mag men in het bos niets plukken. Voor de wilde hyacint telt dat zeker. Plukt men ze dan mag men er van op aan dat men ze 50 m verder kan weggooien want ze geven al een verwelkte indruk.  Bij de pluk scheiden de stengels ook een kleverig sap af. Daarom worden ze ook al weggegooid.  Bij het plukken wordt meestal de plant beschadigd.

     

    Welnu om een nieuwe plant te bekomen, moet het zaad, dat klein en zwart is, in een goede bodem vallen. Dan duurt het nog 7 ( zeven) jaar voor de eerste bloem verschijnt.

                                     


    Laat ons van die bloeiende schoonheid terplekke maar genieten.

    Maak foto’s zoveel je maar wil. Blij evenwel op de wegen en loop niet over of door het tapijt.

    Ga een van de volgende dagen eens naar het Hallerbos. (www.hyacintinfo.be) Daar val je gewoon achterover van de uitgestrektheid van het blauwe bloementapijt.

     

    norbert mosselmans 04/2012


    » Reageer (0)
    21-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Japanse kerselaar

                                          JAPANSE KERSELAAR

     

    Al is het weer nu echt guur en razen de aprilse grillen rondom onze oren, toch is de lente in het land.

    Het frisse groen steekt de kop op. Hier en daar ziet men reeds bloeiende bomen.


                  

    Om ondergedompeld te worden in een echte lentesfeer ga je best eens kijken naar Neerijse. De Bethunelaan en de Lindenhoflaan zijn nu op hun mooist.  De Japanse kerselaars staan er in volle bloei.



                                   

    Deze boom levert ons geen vruchten maar omwille van zijn overdadige bloei in de lente wordt hij aangeplant.

    Het is pas sinds de 19de eeuw dat deze boom in onze treken verschijnt.

    Daar de blaadjes van deze boom pas echt doorgroeien nadat de bloei voorbij is, kunnen wij echt genieten van de bloemen. Sommige zijn welriekend andere zijn gewoon mooi om naar te kijken.

    Maar ook de bladeren hebben ons wat te bieden.

    Ze gaan van lichtgroen over oranje, paars, rood en bruin. In de herfst kleuren ze in alle tinten van de regenboog.

    De boom verlangt wel een vochtige leemgrond om tot wasdom te komen.

    In parken, tuinen en langs straten plant men het meest de prunus sargenti. De boom behoort inderdaad tot de prunussoort zoals: zoete kers, amandel en alle pruimsoorten.



                                          

    Aan ons wisselvallig klimaat heeft deze boom zich wonderwel aangepast.

    De prunus sargenti kreeg zijn naam naar de Amerikaanse botanicus die hem in 1890 ontdekte op een berghelling van de Fuji. Japan kweekt reeds duizende jaren deze boomsoort. Vandaar ook onze naam: Japanse kerselaar.

    Het hout, dat gelijkmatig van structuur is, wordt veel gebruikt in de kleurenhoutsnede. Er is zoveel vraag naar dat er een gebrek aan dit hout is.

    Om deze boom te kweken ent men hem op de aanverwante onderstam van onze zoete kers. Zo ontstaat er een krachtige en aantrekkelijke sierboom.

    Is de bloei ten einde dan waait de wind de bloemblaadjes naar alle winstreken. Onder de bomen ligt er dan een echt bloementapijt. Helaas zal het door regen en wind veranderen in een kleurloze brij en uiteindelijk verdwijnen.

    Le Foréal en Le Logis en Watermaal –Bosvoorde  trekken jaarlijks nog vele kijklustigen om de te genieten van de bloeiende kerselaars.



    norbert mosselmans 04/2012
    Foto's Internet en postkaart


    » Reageer (0)
    14-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De schuur van de papiermolen

    Verdwenen &

    gerestaureerd erfgoed

    De schuur van de papiermolen van Huldenberg. Deel 1

    Op de uithoek van de gemeente Huldenberg, midden in het groene kasteelpark aan de IJse, staat een gebouw uit de vroegere eeuwen dat een nieuwe bestemming gekregen heeft.  Het beantwoordt aan een nieuwe behoefte in onze moderne maatschappij: het onthaasten in de volle natuur, in een omgeving die eeuwenlang de ingreep van de mens quasi doorstaan heeft.

                                                 

    Economische activiteit

    We gaan terug tot in de late middeleeuwen om vast te stellen dat op deze plek een economische activiteit plaatsvond.

    Hier stond een “smoutmolen” die samen met de “Coerenmolen”, die iets lager stond en nog altijd gekend staat als ‘de molen’, voor inkomsten zorgden voor de plaatselijke heer.  Hij was de meester van het lopend water dat door zijn domein liep en had aldus het recht één of verschillende molens in zijn heerlijkheid uit te baten.  Zo een molen noemt men een banmolen.   De inwoners konden niets anders dan hun graan te laten malen in de plaatselijke molen.  Dat was in het maaldersrecht bepaald.

    Smout is koolzaadolie die op ambachtelijke wijze geslagen wordt in een smoutmolen.  Het kan voor verschillende doeleinden gebruikt worden: voor het bakken van vis, vlees en aardappelen en … voor smoutbollen die nog altijd een traditie gebleven zijn in de lage landen.  Smout was tevens nuttig om vezels, bijv. wol, in te vetten teneinde deze soepeler te maken.  Men gebruikte ook raapzaad, vlaszaad en zelfs beukennootjes. Ook voor de verlichting gebruikte men deze oliën.

    De locatie van deze molen was van strategisch belang voor de plaatselijke bevolking.

    Enerzijds heeft men van het verval van de IJse gebruikt gemaakt om stenen op te hopen en zodoende een kunstmatig watervalletje te bouwen waar een rad kon geplaatst worden.  Het was een onderslagmolen. Het water viel onderaan op de molen en deed deze in tegenwijzerzin draaien.

    Dit watervalletje bestaat nog altijd in het kasteelpark.  Tot in de 20ste eeuw was de IJse overspannen door een bruggetje.


                                                             

    Anderzijds wilde de mens controle uitoefenen op de natuurelementen.  Op deze plaats was er een ‘ark’ waarmee men het niveau van het water kon regelen; in geval van nood, hevige regen of storm bijvoorbeeld, kon een deel van het water naar de ‘kleine IJse’ afgeleid worden om overstromingen in het dorpscentrum te vermijden.  De ‘kleine IJse’ vertrekt boven de waterval en is een kanaal dat door de mens uitgegraven werd in de middeleeuwen.  Ze heeft haar functie sindsdien bewaard en is o.a. zichtbaar tussen de ‘Kronkel’ en de school van de Elzasstraat.

    Op een bepaald tijdstip ruimde de “smoutmolen” de plaats voor een “slijpmolen” waarvan in geschriften van de jaren 1600 en later nog gewag gemaakt wordt.  Een “slijpmolen” wordt gebruikt om stenen te slijpen en te polijsten.

     

    De ‘pampiermolen’

    In 1532 wordt in geschriften gesproken van “den Pampiermolen” met huis en hof ernaast gelegen.  De papiermolen van Huldenberg vervaardigde “grauw papier” dat grijs tot zwart, soms bruinachtig was.

    Verschillende generaties heren en vrouwen van Huldenberg hebben de papiermolen uitgebaat.  Maria van der Spout, de Van Houthems, Filips Rijckewaert en andere de Baudequin de Peuthy’s hebben ervoor gezorgd dat gedurende meer dan drie eeuwen deze economische bron van inkomsten kon floreren en werk kon verschaffen aan verscheidene generaties pachters en huurders.

    Zo weten dat  twee generaties van de familie Clabots de papiermolen van Huldenberg uitbaatten.  Joos Clabots kwam er rond 1590 aan en Roelant Clabots (wellicht de zoon van de vorige) nam de molen in 1614 over en hij bleef er tot 1623. Uit een aantal documenten blijkt dat deze molenaars het financieel moeilijk hadden en dat het uitbaten van een papiermolen niet altijd een rendabele zaak moet geweest zijn.


                                 

    Op de de Ferrariskaart (1775) ziet men duidelijk de papiermolen staan, ‘moulin ŕ papier’

    Een papiermolen was geen zeldzaamheid in de streek.  De vallei van de Molenbeek en de Zenne waren gekend voor hun papiernijverheid en in Terhulpen stond één van de grootste papiermolens van Europa.  Dit had te maken met de uitvinding van het drukwerk en de omgeving van Brussel en haar administratie.  Het landschapsprofiel van het zuidwesten en het zuiden van de hoofdstad met de snel stromende beekjes maakte dat er talrijke molens gebouwd werden.

    Als Peter Machiels de papiermolen op 15 november 1819 voor zes jaar overneemt wil hij die moderniseren, mechaniseren en omvormen tot een papierfabriek.  Hij leent hiervoor van baron Theodoor de Baudequin de Peuthy 1151 gulden en verricht de noodzakelijke veranderingen aan het gebouw.  We vinden nog een duidelijke beschrijving: ‘een in bakstenen gebouwd batiment met twee verdiepingen, met pannen bedekt… Er bevinden zich twee rollen, drie persen, een scherp werktuig en enige voddenputten.  De werktuigen worden in beweging gebracht door een molenrad.  De fabriek verschaft werk aan 35 arbeiders.  In het huurcontract worden nog een woning, stallen, een schuur en weiden vermeld.

    De fabriek draait tot 1846 maar dan kent Machiels financiële problemen.  Het einde van zijn pacht doet hij niet uit.  In 1849 neemt baron de Baudequin de Peuthy de machines over en laat ze schatten.  De papierfabriek wordt daarna gesloopt.

                                                
                                    Zo zag er een papiermolen vanbinnen uit.  Achteraan het waterrad. (afbeelding Internet)

    Tekst : Jean-Pierre Van Binnebeek

    (Wordt vervolgd)

    Bronnen

    Dank aan graaf Thierry en gravin Katia de Limburg Stirum.

    Dank aan Norbert Mosselmans voor de verschafte informatie.

    In en om het kasteel van Huldenberg.  J. Vanhoren

    De financiële tribulaties van een tweetal papiermolenaars uit Huldenberg.  A.Clabots. Heemblad. 1994_2

    Internet

    Postkaarten

    De Ferraris-kaart en Popp-Kaart


    » Reageer (0)
    13-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De schuur van de papiermolen 2

    Verdwenen &

    gerestaureerd erfgoed

    De schuur van de papiermolen van Huldenberg - deel 2

    Op de uithoek van de gemeente Huldenberg, midden in het groene kasteelpark aan de IJse, staat een gebouw uit de vroegere eeuwen dat een nieuwe bestemming gekregen heeft.  Het beantwoordt aan een nieuwe behoefte in onze moderne maatschappij: het onthaasten in de volle natuur, in een omgeving die eeuwenlang de ingreep van de mens quasi doorstaan heeft.

    Op de Poppkaart (rond 1860) merken we dat, op deze plaats, nog enige activiteit te bespeuren valt.  Er staat geschreven “Moulin ŕ vapeur”.   Hieromtrent hebben we geen informatie.  Stoommolens” waren tijdens de 19e eeuw in trek.  De stoomkracht werd o.a. gebruikt voor zaagmolens.



                                                          

    De fabrieken, waarin zulke zaagmachines geplaatst zijn dragen de naam van “zaagmolens”.  De toepassing van de stoom was bij de zaagmachines van groot belang ; stoomzaagmachines werden overal gebouwd en konden zelfs verplaatsbaar geconstrueerd worden.



                                                         

    Andere gebouwen

    Het is nadien stil geworden aan het watervalletje.  Er werd gedeeltelijk afgebroken, verbouwd, vernieuwd.  Op de plaats van de papiermolen kwam de woning van Karel Devriese, die in 1867 opzichter van het domein was.  Het gebouw bleef er staan tot 1963.

                                                                   
                                                                     De woning van Karel Devriese (Foto uit ‘In en om het kasteel van Huldenberg’.-J.Vanhoren)

    Men kon te voet of met de fiets de weg op de dam langs de molenvijver nemen.  Het was de snelste manier om de Kaalheide te bereiken.

                                                     
                                                 De vroegere voetweg door het park naar Kaalheide.  Rechts achter de bomen, het watervalletje.

    Na het slopen van de woning van Devriese lieten graaf en gravin Evrard de Limburg Stirum een herenwoning bouwen die thans de woonst is van Thierry en Katia de Limburg Stirum.


                                                     
                                                                                                         Rechts, de vroegere woning van opzichter Karel Devriese

    En ernaast staat nog altijd de schuur, een overblijfsel van vervlogen tijden, die een nieuwe bestemming heeft gekregen.

    (wordt vervolgd)
    Jean-Pierre Van Binnebeek

    Bronnen

    Dank aan graaf Thierry en gravin Katia de Limburg Stirum.
    Dank aan Norbert Mosselmans voor de verschafte informatie.
    In en om het kasteel van Huldenberg.  J. Vanhoren

    De financiële tribulaties van een tweetal papiermolenaars uit Huldenberg.  A.Clabots. Heemblad. 1994_2
    Internet

    Postkaarten

    De Ferraris-kaart en Popp-Kaart


    » Reageer (0)
    10-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rondom het kleinste dorp

    WANDELEN  RONDOM ONS KLEINSTE DORP: LOONBEEK

     

    Afstand: ongeveer 6km

    Vertrek: parking hoek Kouterstraat en Sint-Jansbergsesteenweg.


    We steken voorzichtig de straat over en gaan naar de IJsebrug. Over de IJse houden we links aan en stappen voorbij het kasteel van Loonbeek (rechts) en de molen (links).

     

    We stappen de IJsebrug aan onze linkerkant over en houden nu rechts aan en gaan door tot de Bertelsheide. Dit is de eerste straat die we ontmoeten. We draaien links op en klimmen naar de N253.

     

    We kijken uit onze doppen bij het oversteken en stappen de Holleweg op.

    We blijven deze volgen tot voorbij de Kastanjekouter en nemen de eerste weg (Biezenstraat) naar rechts. We dalen en komen in de Ganzemansstraat.





    Hier houden we rechts aan en stappen terug naar de N253.

    Daar houden we ook rechts aan en gaan tot aan de volgende bushalte (het station van Loonbeek). We steken de straat over en volgen de weg die de tram nam tussen de huizen met nummers 84 en 86.

     

    Nu stappen we op de vroegere trambedding. We stappen door en komen zo aan de spoorbrug in Neerijse. Hier dalen we de trambedding af, stappen onder de brug door en draaien rechts en volgen stroomopwaarts de IJse.





    We dwarsen opnieuw de Bertelsheide en blijven stroomopwaarts de IJse volgen. Tot aan de molen van Loonbeek.

     

    Wandelen de brug over en stappen tot aan de volgende IJsebrug.We kijken uit onze ogen om de N253 over te steken en zo terug aan het vertrekpunt te komen.

     

    Tekst Norbert Mosselmans

    Foto’s Jean-Pierre Van Binnebeek


    » Reageer (0)


    Foto


    Ontdek Huldenberg



    Foto

    Gastenboek


    Blog als favoriet !

    Bijnamen in Ottenburg
    De Leuvense Baan
    De vroegere poel in het centrum van het dorp


    Foto

    Bijnamen in Huldenberg
    Het Gemeenteplein onder de loep

    Foto

    Foto

    Bijnamen uit Huldenberg
    Den Elzas onder de loep.
    Zakke Norekkes voor haar deur.

    Foto

    Bijnamen uit Huldenberg
    Het hospice (voor 1963)
    (foto uit het archief van Keihof)

    Foto



    De pomp,

    van levensbelang !


    Foto

    Loonbeek:
    het klokje klept niet meer


    Foto

    Het Blauwhof:
    binnenkort uit het straatbeeld !

    Foto

    Fraaie glasramen in de Art-Deco-kapel van het Blauwhof in Loonbeek 
    Foto

    Foto

    Foto

    Bijnamen in Loonbeek
    'Bij Kozze'

    Foto

    Bijnamen in Neerijse
    Marieke Flaurius en Witte Lowieke voor hun huis met bakstenen trapgevel

    Foto

    Bijnamen in Neerijse
    De Put
    Tekening van Steven Wilsen


    Foto

    Bijnamen in
    Sint-Agatha-Rode

    De Leuvense Baan

    Postkaart uit 'Dorpsbeelden uit het verleden' - R.Van Hoegaerden


    Foto

    Archief per maand
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 11--0001


    Foto




    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!