DE RONDE VAN FRANKRIJK 1935.
.

Ik ben Hugo Maes,
woon in het West-Vlaamse Zerkegem, 
en ben de neef van Romain Maes.




VOOR E-MAIL

Foto
.
.
.
Zoeken met Google


Inhoud blog
  • Le Tour de France 1935
  • Selectie 1935
  • Portret van Zerkegems beroemdste zoon
  • Waardige herdenking Romain Maes
  • Opening tentoonstelling
  • 2
  • Tentoonstelling
  • Sarkoheem
  • Grote Herdenkingsprijs Romain Maes
  • Zicht op de mensenmassa.
  • Renners door het dorp
  • Volgwagens
  • Aanduiding
  • Aanduiding
  • Romain Maes fietsroute
  • Brochure Ronny Maes
  • Plaatje gedenkteken
  • Foto 2
  • Onthulling herdenkingsmonument 30 - 03 - 2012
  • Programma
  • Zerkegem viert Romain Maes.
  • Mensen van bij ons.
  • Van de eerste tot de laatste dag in het geel
  • De laatste pedaalstoot .
  • Tour 1935.
  • Parijs-Brussel 1938
  • wel en wee
  • Krant van West - Vlaanderen
  • Humo sprak met Romain Maes in 1973
  • 22 Februari 2008 Bron : Krant van West - Vlaanderen
  • 22 Februari 2008 Bron : Krant van West - Vlaanderen
  • 22 Februari 2008 Bron : Krant van West - Vlaanderen
  • 22 Februari 2008 Bron : Krant van West - Vlaanderen
  • Oscar Packeu
  • Parijs - Roubaix 1936
  • Artikel
  • Parijs - Roubaix 1936
  • Parijs - Roubaix 1936
  • Vier Maesen in de streek
  • Knokke
  • Huwelijk
  • Cafe Sportwereld Zerkegem
  • Cafe Sportwereld
  • Tourhuldiging
  • Huldiging Oostende
  • Huldiging
  • De heer Baels
  • Huldiging
  • Zesdaagse vroeger
  • Zesdaagse van Antwerpen
  • Overwinning veleodroom
  • Brugge
  • Velodrome
  • P2
  • Piste
  • Tour 1936
  • Tour de France
  • Stad Duinkerke
  • Hoe ik de Ronde van Frankrijk won
  • Herdenkingsjaar
  • Filmpje start Romain Maesjaar .
  • Laatste rit Caen - Parijs
  • GELUIDSFRAGMENT MOJITO VRT
  • Radio
  • 'tVrije Volksblad
  • Robert Vlaminck
  • Hier stond de wieg
  • Oud Tourwinnaars
  • RONDE van VLAANDEREN
  • Accordeon
  • Josephine Baker
  • Gelukwensen
  • Miss France
  • Sponsors
  • 2
  • Tranen
  • Weerzien
  • Maillot Jaune
  • Kaartje
  • Val
  • Lek
  • Val
  • Lek
  • Nieuwe bandbreuk
  • Schol
  • Sylveer en Romain
  • Pau - Bordeaux
  • Uitleg
  • Drink
  • Fruit
  • Controle
  • Op sleeptouw
  • Spoorweg
  • Tijdrit
  • Tijdrit
  • Ploegentijdrit
  • Klimmen
  • Stofbril
  • Even uitblazen
  • Rustig
  • Ereronde
  • ABC
  • Kamwiel
  • Oscar Daemers
  • L'Auto
  • Foto Romain
  • Kleurfoto Romain Maes
  • In de Alcyon trui
  • Actie
  • Parijs - Lille
  • rmz
  • RM
  • Gele trui
  • Belangrijkste overwinningen
  • Belgische ritwinnaars
  • Landenklassement
  • Bergklassement
  • Eindklassement

    TOUR 1935
    06-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Humo sprak met Romain Maes in 1973




    Romain Maes: 'Mijn vélocipède en ik! Wij schrijven '35!'

    (Humo 1712, 28 juni 1973)

     Romain Maes (1912 - 1983) won in 1935 de Tour. In 1973 blikte hij in Humo terug op zijn vroegere belevenissen.

     'Bij ondervinding weten wij hoeveel renners hunne loopbaan braken, eer ze het hoogste bereikten; of als ze op dat hoogste punt gekomen waren, hoe ze duizelden en duikelden naar omlaag: gevolg van eene weelde die hen te zwaar woog, of beenen die te flauw werden om ze te kunnen dragen!'

    Toen Cyriel Van Hauwaert zijn eerste Bordeaux-Parijs had gewonnen, in 1907, werd hij overal gevraagd en begeerd. Kon het anders? In eens zoo beroemd geworden. Maar Cyriel vond in zich de noodige sterkte, om aan de bekoringen van een feestend, maar afmattend leven te weerstaan, en hij bleef waar hij zich zo goed gevoelde: op eene kleine wijk der kleine gemeente Moorslede! Een kampioen wezen en een liederlijk leven leiden, gaat niet te zamen.

    Aldus Karel Van Wijnendaele, de Stijn Streuvels van de Vlaamse wielrennerij, de schepper van een eigensoortig heldenlyriek waarin bergen muizen baren, mannen met de hamer overal opdagen, en een eenbaarlijke processie van afgebeulde rennerslijven zich over de onbarmhartige kasseien voortwringt, rukkend aan den stuurstang, schruwelend van ellende, grootsche overwinningen met bijtende nederlagen afwisselende. Die afwisseling is er zeker geweest in het leven van Romain Maes, zowat de laatste rondewinnaar voor Merckx die nog in leven is.


    ROMAIN MAES « 't Is wreed, ik herinner me die ronde nog alsof 't gisteren gebeurde, ik had de eerste rit gewonnen, dus de 'maillot jaune', maar niemand geloofde in mij, na een paar ritten vroegen alle journalisten zich af wat ik in de rit tegen het uurwerk zou presteren. Ik werd vierde, vlak achter Antonin Magne. Toen was 't nog niet goed, toen dachten ze: wat zal hij in de Alpen doen, daar krijgt hij zeker de genadeklop. Ik was wel geen grote klimmer, maar met dat beetje geel rond m'n lijf kon ik veel meer, de eerste Alpenritten ging het uitstekend, Maar toen nog dachten ze allemaal: zo'n licht manneke, een van de dagen gaat hij nog eens ineenstuiken. En dat heeft Vervaecke mij nog bijna gelapt ook.»

    HUMO Hoezo? Er wordt wel eens gezegd dat je die ronde won dank zij de Belgische ploeggeest.

    MAES « Nietes. In de rit Gap-Digne, de derde Alpenrit, krijg ik m'n benen niet meer rond, en Vervaecke demarreert. Hij wist dat ik een inzinking had, ze zegden achteraf altijd dat Félicien voor mij de Tour gewonnen had, maar ik weet wel beter, hij heeft me toen 8 minuten aan mijn been gelapt. En da's nog eens gebeurd, in de Pyreneeën, ik had een indigestie gehad, een hele nacht op het W.C. gezeten, zitten kotsen, om 5 uur opstaan, niks kunnen ontbijten, een rit van 325 km met vijf cols, Perpignan-Luchon, ik zo ziek als een hond, ik rij met houten stokken in plaats van met benen, en na 80 km springt Vietto weg. Vervaecke zegt: 'Ik zal hem gaan halen en afstoppen.' Ik zeg okee, hij gaat achter Vietto aan, komt erop en erover en pakt 20 minuten op mij - ik had dan nog eens een bocht gemist en een bandbreuk gehad op de koop toe. Ik had natuurlijk nog wel de gele trui, maar ploeggeest is toch wat anders, dacht ik. Afijn, twee dagen nadien heb ik ze allemaal, Sylveer Maes en Vervaecke en Moreli, op 12 minuten gereden. Dan was 't wel bekeken. Nog een klein tijdritje kwam er, op 5 km van het einde heb ik kaderbreuk, de moeite niet meer om te herstellen, ik hou dus met m'n ene hand mijn kader bij elkaar en stuur met de andere hand, en zo werd ik nog tweede, op zeven seconden van de winnaar. En de laatste rit won ik ook, op die manier was het kompleet.»

    HUMO Hoe komt het dat men daarna niks meer van je gehoord heeft?

    MAES « Tja, na nieuwjaar begin ik opnieuw te oefenen, maar op training loop ik een chronische bronchitis op, zonder het zelf te weten, ik denk, dat zal wel overgaan zoals 't gekomen is, maar nee. En toch, Parijs-Roubaix van dat jaar win ik: ik zit 220 km te sukkelen als een beginneling, af te zien als een paard, maar niet willen opgeven hè, zo was ik, en op 't eind ineens, zijn we weg, met vier man : Speicher, Rebry en Romain Gijssels. Ik klop Speicher met zeker 10 cm. in de sprint, maar de aankomstrechter geeft Speicher gewonnen, ik tweede, hoewel iedereen gezien had dat ik gewonnen had. Maar ja, toen waren de aankomstrechters oppermachtig en een fotofinish bestond niet.

    Afijn, een maand later is er de Omloop van Parijs, ik voel me nog niet goed, maar de kranten hadden al de grote revanche Speicher-Maes aangekondigd, ik dus op de tanden bijten om gewoon in de wielen te blijven, en opnieuw hetzelfde: op 't einde kom ik erdoor, we lopen weg met vier Belgen, Bonduel, Meulenberg, nog iemand en ik, ik rij als eerste de tunnel naar de piste binnen, heb 50 meter voorsprong, en ze krijgen me niet meer.

    Maar dat jaar in de Tour wou het helemaal niet meer lukken, ik voelde dat er iets niet in orde was, de veer was gebroken. In een Alpenrit over de Galibier en de Télégraphe rijden ze me op 10-15 minuten, ik had kompassie met mezelf, heb dan nog eens bandbreuk, en op dat moment komt Guust Danneels daar aan die z'n kamwiel verliest, de mécanicien had dat vergeten vast te draaien. Ik zeg, Guust, pak mijn fiets, ik doe toch niet meer voort. En zo zijn we samen de bezemwagen ingestapt.

    Later was ík natuurlijk het zwart schaap, ik zou Danneels opgehitst hebben, thuis wezen ze me met de vinger na. Ik werd voor deserteur gescholden, dat was wel hard om aan te horen.

    Afijn, toen ben ik eindelijk naar een specialist gegaan die mijn chronische bronchitis constateerde, plus het feit dat ik mijn hart geforceerd had, ik moest een heel jaar stilliggen.

    Eind '37 heb ik dan terloops nog een paar kermiskoersen meegereden, begin '39 ben ik opnieuw officieel begonnen: in de Ronde van Vlaanderen was ik 7de of 8ste, in Parijs-Brussel - 400 km was dat toen nog, nu is dat 280 km - voelde ik me in superieure conditie, we waren weggeraakt met 6 Alcyons, 2 Merciers en 1 merkloze. Ik wou absoluut verhinderen dat die Alcyons gingen winnen, want de firma Alcyon had me dat jaar de deur gewezen, ze hadden geen confience meer in mij, zodat ik naar Mercier gestapt was.

    Afijn, ik demareer zowat op elk bergske en ik kom in Ter Kameren bos aan met 250 meter voorsprong. Ik zie de arrivé, laat me uitbollen, zet de voeten op de grond, en zie de anderen op volle snelheid passeren; er viel nog een ronde van 2 km te rijden! Ik terug op mijn fiets, ik haal ze nog bij, maar Kint had gedemarreerd, ik achter Kint, en als de aankomst vijftig meter verder geweest was, had ik nog gewonnen ook, dedju.

    Ik heb dan nog eens bijna een kampioenschap van België gewonnen, in '33 ook, op 4 km van de aankomst lig ik 1 minuut voor, en dan ineens bandbreuk. En in '39 had ik de Ronde van Vlaanderen aan Kaers beloofd, anders had ik zelf gewonnen.» .

     

     

    Humo sprak met Romain Maes (2)

    Maar er werd toen veel meer plezier gemaakt onder de renners dan nu, nu komen ze naar de koers een kwartier voor de start, ze plakken een nummer op hun rug en ze zijn weg. Wij gingen dikwijls nog met de trein, van een dag tevoren, bleven dan uitslapen in 't hotel, al eens een farce met een serveuse uithalen en zo.»

    HUMO Men zegt wel eens dat Romain Maes met wat minder brassen verder gekomen zou zijn.

    MAES « Niks van, ik ging nauwelijks uit, naar de cinema ging ik niet, ik pakte wel eens een meiske als ik er de kans toe had, maar erachter lopen deed ik niet, en, tussen haakjes, mijn collega's liepen drie keer meer achter de vrouwen dan ik en die verloren toch ook hun conditie niet. Maar nachtkoten en zo heb ik nooit gedaan, ik was wel een beetje een fantast, een farceur, ik pakte mijn beroep niet altijd zo ernstig op.»

    HUMO Guust Danneels vertelde ooit dat je eens in Frankrijk een hotel uitgebonjoerd bent omdat je met aardappelen gooide naar de Franse ploeg, die begon terug te gooien.

    MAES 'De Guust die kan liegen dat hij het zelf gelooft.»

    HUMO Ze noemden je vroeger 't Bokske.

    MAES « Tja, de poeper, wilde dat zeggen. Dat was omdat we ooit eens in Luik, na de ronde, een mokske hadden opgescharreld. Omdat mijn collega's toen al een beetje moesten opletten voor 't wereldkampioenschap, wilden ze niet. Ik zeg: kom alhier gij.Vandaar.

    HUMO Hoezo?

    MAES « Wel ja, een die zich liet vangen, die ging dan met één coureur uit en wij probeerden haar af te pakken en zo.»

    HUMO Er werd toen nog niet gedrogeerd, maar wel pakte men af en toe een cognacje.

    MAES « Of champagne, dat heb ik één keer gedaan, maar nooit meer! Ik stond stil, ik kon niet meer vooruit. Nee, voor mij was de grootste stimulans een glas bier, dan werd ik wild, dan kon ik rijden zo rap als ik wilde.»

    HUMO Wat is 't verschil tussen vroeger en nu?

    MAES « Met de fiets je brood verdienen is altijd lastig, natuurlijk. Maar tegenwoordig hebben ze toch beter materiaal, versnellingen, lichtere bandjes en zo. Als wij vroeger plat vielen moesten wij zelf een andere band leggen, dat was een tijdverlies van 2.30 à 3 minuten, terwijl ze dat nu op 20 seconden doen. Wij kregen alleen een nieuw wiel, geen band. Als we kaderbreuk hadden, kregen we een nieuwe kader, maar geen stuwstang, geen zadel, geen wielen. En om van versnelling te veranderen moesten we speciaal afstappen en een nieuw wiel steken, beneden en bovenop een berg of zo.»

    HUMO Je hebt toen met die Ronde toch ook een goeie 250.000 frank verdiend: een fortuin voor die tijd?

    MAES « Ik heb veel meer verdiend, zeker 450.000 ballen, met de criteriums erbij. En dan konden we nog niet alle dagen rijden, want er waren criteriums bij, in Algerije en zo, dan was je een dag heen en weer op reis.»

    HUMO Men zegt wel eens dat elke deelnemer aan zo'n Ronde gemiddeld een huis overhield?

    MAES « Tja, in '35 vroegen wij Karel van Wijnendaele wat hij dacht dat we gewonnen hadden, we hadden met vijf de ronde uitgereden, en Karel schatte onze winst op 100.000 per kop. Op een dag krijgen wij een cheque, voorschot, 50.000 frank. Wij in de handen wrijven, denkend, nu over een paar dagen nog eens zoveel, dan zijn we binnen. Maar we kregen slechts 8.000 frank erbovenop. Ik geloof nog altijd dat ze ons toen in Parijs geflikt hebben, de organisatoren. We hadden toen immers ongeveer alles gewonnen wat er te winnen viel, met z'n vijven het bergklassement, met vier vooraan in de eindklassering, 8 ritten plus ereprijzen, alles eigenlijk.»

    HUMO Hoe komt het dat je nu op de B.R.T. werkt, als bode?

    MAES « Ik heb zes jaar thuis gezeten, dat was verveling tegen 100 per uur, altijd alleen, een mens zou d'r mensenschuw van worden. Ik dacht: ik moet wat vinden, ik heb wel een beetje geld verdiend, maar je weet nooit wat er nog gebeurt, en op je zeventig moet je d'r niet meer aan beginnen.»

    HUMO En je café, dat ging niet meer?

    MAES « Daar ging ik kapot van de zenuwen, ik moest er weg. Ik heb dat 22 jaar gedaan van 's morgens tot 's nachts, altijd van 't zelfde, altijd over koersen klappen, en pikuren geven, en me deserteur noemen om die opgave in '36, en vele keren in de week iemand die me kwam zeggen dat ik geluk had dat Vervaecke me de ronde had helpen winnen, dat ik het anders nooit gehaald had. Na 22 jaar krijg je daar genoeg van. Als ze nu nog zegden dat Sylveer me geholpen had, in de eerste helft heeft hij dat inderdaad gedaan, in de tweede helft al veel minder. Maar Vervaecke heeft me meer minuten doen verliezen dan ik er gewonnen heb. Dat vreet je op door de jaren hoor. Op den duur zou ik een stok gepakt hebben of een glas kapotgeslagen en daar die man mee te lijf gegaan zijn, ik zou nog liever in de vuilbakken gaan snuffelen dan opnieuw café te doen, dat heeft mijn jong leven kapotgemaakt.»

    HUMO Met welke renner van nu zou je jezelf vergelijken?

    MAES « Da's moeilijk hè. Met Vanspringel misschien, al heeft die jongen minder couragie dan ik vroeger. Maar die kan ook een beetje van alles, hij kan wreed fietsen als hij in z'n dag is, heeft ook wel dagen dat hij geen goesting heeft om te fietsen, is ook een hardrijder, een beetje tijdrijder, een beetje van alles. Ja. Misschien heb ik nog 't meeste van Vanspringel.»


    15-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.22 Februari 2008 Bron : Krant van West - Vlaanderen
    .
    Familie Maes met Luc Schaek , de initiatiefnemer van de tentoonstellingen over Romain Maes.

    10-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.22 Februari 2008 Bron : Krant van West - Vlaanderen
    .

    Hugo en Marcel met moeder, de schoonzus van Romain Maes.

    05-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.22 Februari 2008 Bron : Krant van West - Vlaanderen
    .

    Hugo en Marcel Maes, neven van Romain Maes.

    04-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.22 Februari 2008 Bron : Krant van West - Vlaanderen

    De Romain Maesstraat.
    .

    01-09-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oscar Packeu
    .
    Kaart verzonden op 15 - 06 - 1948 door Oscar Packeu en getekend door Richard Depoorter , Stan Ockers en Raymond Impanis.
    uit de Ronde van Zwitserland.

    21-08-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Parijs - Roubaix 1936

    Image and video hosting by TinyPic
    Romain legt nog even uit hoe hij Speicher klopte. 

    13-08-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Artikel
     

    Parijs - Roubaix 1936

     Vanuit een sporthistorisch oogpunt heeft het schrappen van uitslagen vooral een symbolische waarde. Het zegt iets over hoe er in een bepaalde periode tegen bepaalde ethische kwesties werd aangekeken. Toch zijn er ook voorbeelden te noemen waarbij het herschrijven van de geschiedenis recht zou doen aan het verleden. In 1936 zag iedereen hoe de Belgische renner Romain Maes als eerste over de streep reed in Parijs - Roubaix, vóór de Fransman Georges Speicher. Iedereen, behalve de Franse aankomstrechter van dienst. Speicher werd tot winnaar uitgeroepen. Hier past het om de sportgeschiedenis te herschrijven: Als sporters zonder pardon, en al dan niet terecht, officieel uit uitslagen geschrapt kunnen worden, dan zou het net zo goed mogelijk moeten zijn om Romain Maes, overleden in 1983, alsnog de geschiedenis in te laten gaan als de rechtmatige winnaar van Parijs - Roubaix in 1936.

    07-08-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Parijs - Roubaix 1936
    De schande van Roubaix

    De Fransman Georges Speicher werd de gelukkige winnaar van Parijs - Roubaix 1936. De Parijzenaar met de Duitse achternaam profiteerde van een opmerkelijke beslissing van de Franse aankomstrechter, ene Lucien Cazalis. Al was de rol van Romain Maes in het hele gebeuren wellicht iets gecompliceerder dan alleen die van slachtoffer

    Onrechtmatige winnaar.

     Op 12 april 1936 draaiden drie koplopers na 262 kilometer het Hippodrome des Flandres op, een bekende paardenrenbaan vlakbij Roubaix waar toen de finish lag. De jonge Belg Romain Maes (in 1935 de verrassende Tourwinnaar), de Franse vedette Georges Speicher (in 1933 ook al Tourwinnaar én wereldkampioen op de weg) en de Belgische klassiekerspecialist Gaston Rebry. Deze laatste zou in de in de sprint geen rol van betekenis spelen. Alle drie reden ze voor de ijzersterke ploeg van rijwielmerk Alcyon. 

    De spurt werd een thriller. Maes kwam duidelijk als eerste over de finish, maar aankomstrechter Lucien Cazalis annonceerde zijn landgenoot tot woede van de duizenden Belgische toeschouwers als winnaar … de Vlaamse kranten schreeuwden moord en brand over het onrecht dat de winnaar was aangedaan. Met breed uitgemeten foto’s toonden ze hun gelijk aan.


    Op de foto is duidelijk te zien  dat Romain Maes, een gevoelige jongen van armoedige komaf, als eerste over de meet moet zijn gekomen. We zien ook hoe de ‘jumpende’ Speicher verschrikt naar opzij kijkt. Naar de verbeten doorspurtende Maes die rechts van hem, met de handen nog onderin de beugel, zojuist als eerste over de finishlijn is gereden.

    Postum eerherstel

     Aankomstrechter Cazalis was een medewerker  van Henri Desgrange, die met zijn sportkrant L’Auto de koers organiseerde. En dat deze krant publicitair alle belang had bij een Franse winnaar, omdat er al sinds 1928 geen Fransman meer had gewonnen. Tussen 1929 en 1935 won er trouwens telkens een Belg. Heel erg internationaal georiënteerd was het wielrennen in die dagen nog niet. De beslissing om Speicher tot winnaar uit te roepen werd nooit teruggedraaid. Ruim 25 jaar na zijn overlijden in 1983 staat Romain Maes nog altijd als tweede in de boeken. Hoog tijd dus voor postuum eerherstel! Het zal er wel niet meer van komen.

    06-08-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Parijs - Roubaix 1936


                  Romain Maes wint van Georges Speicher maar de aankomstrechter Lucien Cazalis zag het anders.

    01-08-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vier Maesen in de streek
    .
    Romain ( Zerkegem ), Paul ( Bredene ), Maurice ( Snaaskerke ) en Sylvère Maes ( Gistel ) 
    op de wielerbaan van Oostende in 1936.
    Geen enkele van de vier beroepsrenners was familie van elkaar.

    14-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Knokke
    .
    Ontspanning in Knokke met Gust Danneels.

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Huwelijk

     Het huwelijksfeest in café Concordia te Jabbeke
     links Sylvère Maes en rechts Gust Danneels.

    12-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cafe Sportwereld Zerkegem
     
    Cafe Sportwereld bij Romain Maes.

    09-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cafe Sportwereld
     
    Romain achter de tapkraan.

    06-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tourhuldiging
    .

    Huldiging te Brussel.
     Gust Danneels ,Jan Aerts , Sylvère Maes, Romain Maes en Félicien Vervaecke. 



    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Huldiging Oostende
    Image and video hosting by TinyPic 
    Huldiging te Oostende.

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Huldiging

    Image and video hosting by TinyPic 
    Huldiging te Brugge.

    27-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De heer Baels
    .
    Gelukwensen van de heer Baels , de toenmalige gouverneur van West-Vlaanderen.

    26-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Huldiging
    .
    Met moeder en Oscar Packeu .

    >

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!