Hoe het is om te wonen in Hongarije

Mailinglijst

Geef je e-mail adres op en klik op onderstaande knop om je in te schrijven voor de mailinglist.



Inhoud blog
  • Ze zei: 'JA!'
  • Na een dag....
  • Poezig
  • Hormonen
  • Genieten

    Archief per maand
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017

    Foto

    Startpagina !

    Zoeken in blog



    agenda

    Belangrijke data in mijn agenda


    Land van de paprika, pálinka, rust en ruimte
    06-04-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leuk....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    ...dat je mijn blog gevonden hebt.

    Hier mijn schrijfsels over ons leven hier in Hongarije. Leuk ook als je een berichtje achterlaat....

    06-04-2017, 00:00 geschreven door Boerinnetje

    Reageer (2)

    06-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ze zei: 'JA!'

    Ik heb drie zonen en de jongste was en bleef toch altijd mijn 'baby'. 
    Het was altijd een knuffelkind met een zacht karakter. 
    Motorisch was ie niet zo handig, hoewel hij wel net als zijn broertjes, voor de eerste verjaardag kon lopen, maar daar was ook alles mee gezegd want wat betreft de rest van de ontwikkeling schoot het niet erg op. Hij was altijd erg houterig, zat ook nog heel erg lang op eigen verzoek in de buggy, leerde maar steeds niet zelf te fietsen en ook de zwemlessen duurden eeuwig. 
    Groot was ons aller verbazing ook, toen hij aangaf naar een nieuw soort onderwijs te willen, Havo in combinatie met 'Scholen in de kunst', helemaal in de kinderschoenen en er was een speciale selectiedag waarvoor hij wonder boven wonder slaagde.
    Het avontuur begon, zowel voor de leerlingen als de docenten, het was een experiment. Havo met aanvullend kunstvakken, veel toneel, dans en zang.
    Het was een hele leuke tijd, we moesten de ene dag komen opdraven op een theatervoorstelling, dan weer naar een uitvoering van de band waarin hij zat. Hij kreeg gitaarles en dat pakte leuk uit, later leerde hij zichzelf piano spelen en een tijdje wilde hij ook acteur worden en we schreven hem in bij een castingbureau.
    Het was een leuke, spannende tijd, af en toe een auditie en één keer kwam het bijna tot een hoofdrol in een kinderspeelfilm, van de 800 jongetjes van zijn leeftijd schopte hij het toch maar tot de laatste tien.
    En ik weet nog dat ik met mijn moeder in Theater de Flint in Amersfoort ging kijken naar een musical waarin hij speelde. Hij danste de sterren van de hemel en met ooen mond keken we elkaar aan. Was dat nou onze harkerige baby? Het was een feestje om naar te kijken.
    Verder dan een figurantenrol in een Albert Heijn commercial is het nooit gekomen.
    Toch kwam hij goed terecht en heeft hij nu een hele leuke baan in de ICT, helemaal niks te maken met theater dus.
    Maar het belangrijkste was toch het moment dat er een meisje in zijn leven kwam en hij de stap nam om samen te gaan wonen.
    En een paar maanden geleden belde hij.
    'Mam, ik ga vragen of ze met me wil trouwen. In Parijs.'
    Ik werd er emotioneel van. Zo romantisch. Zo lief. Het is zo'n leuk setje, die twee, voor elkaar gemaakt gewoon.
    En vorige week was het zover. En ze zei: 'JA'!
    Ook baby's worden groot ;-)

    06-06-2017, 10:50 geschreven door Boerinnetje

    Reageer (0)

    03-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Na een dag....

    ...is er al veel veranderd. Ik verbaas me er toch steeds weer over, hoe snel het allemaal gaat.
    de eerste dag is een dag van verbazing, wennen.....stilletjes in een hoekje zitten en veel, heel veel indrukken.
    Het is ook niet niks, halen we ze zomaar weg uit hun vertrouwde omgeving, weg bij hun moeder en hun zusjes.
    Dan is er een enorme Viszla die denkt dat zij de moeder is en jullie bemoederd, nóg een grotere Viszla die jullie heel erg leuk ook vindt en een teckeltje die het best vindt, maar er ook niet echt op zat te wachten op zijn oude dag.
    En dan nog een kater, Felix, die vindt het allemaal maar niks.
    Het is wennen, geen moedermelk meer, maar brokjes en vlees, koffiemelk en lekkere hapjes.
    Moe van alles, dus veel slapen.
    Maar vandaag is er een nieuwe dag en alles begint te wennen. Een dag van spelen, rennen, eten en drinken, nog steeds veel slapen, maar wel minder.
    Gaat vast helemaal goedkomen.

    03-06-2017, 13:58 geschreven door Boerinnetje

    Reageer (0)

    02-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Poezig
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Toen we in maart Felix (onze kater) op gingen halen, was het eigenlijk de bedoeling dat we twee broertjes namen. Maar Felix had alleen zusjes en nog een broer uit een eerder nest, maar die vond ik te oud. Ik was bang dat zo'n oudere kater een probleem zou worden met de honden samen.
    Maar nu het zo goed gaat tussen Felix en de honden, besloten we er alsnog een katertje bij te nemen.
    Er was een nestje in het dorp. Er zullen wel meer nestjes zijn, maar een nestje bij mensen die een tehuis zochten voor het nageslacht van hun poes. Vandaag was het zover, we konden ze ophalen. Vijf weken oud. Ik weet het, in Nederland gaan de kittens pas mee als ze tussen de acht en de dertien weken zijn, maar hier in Hongarije ligt het allemaal ietsjes anders.
    Kattenvoer vinden ze onzin, als ze geluk hebben een beetje brood met wat melk en water gemengd, maar dat is het wel zo'n beetje. Ontwormen doen ze ook niet aan.  Bovendien nemen ze het allemaal niet zo nauw, ze zetten ze in de schuur en voor je het weet moet je de kittens in het bos gaan vangen. En van die wilde katers, daar zit ik ook niet op te wachten, want hier houden we ze binnen.
    Dus heb ik me ingelezen op internet en besloten dat het met vijf weken wel kon.
    Ik heb voer voor kittens gekocht en nu ga ik ze langzaamaan laten wennen aan onze gewoontes. 
    Het zijn schatjes, de honden zijn helemaal verliefd, Felix moet nog even wennen, die vindt het maar indringers. Ze heten Jip en Otje.
    Voor nu slapen ze vooral nog erg veel.
    Wordt vervolgd......
    %%%FOTO1%%%

    02-06-2017, 00:00 geschreven door Boerinnetje

    Reageer (0)

    27-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hormonen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Midden in de winter lag onze haan ineens smorgens dood in het hok. Het was een schok. Meestal zie ik het namelijk wel aankomen. Een kip, meestal op leeftijd, loopt een beetje raar, of zit al een paar dagen een beetje in een hoekje, dan verwacht je het. Maar deze haan liep de dag ervoor nog stevig in het rond. Hartaanvalletje misschien? We zullen het nooit weten. Wat we wel wisten, was dat onze 12 hennetjes, nu haanloos waren. Dus zochten we het internet af, op zoek naar een mooie jonge Brahmahaan. We kregen contact (hoera voor facebook) met een paar Nederhongaren die er drie te koop hadden. We kochten ze alledrie en schonken er eentje aan een Hongaarse vriend die heel graag zo'n mooie Brahma haan wilde hebben.

    De twee overgebleven hanen waren echte macho's. En naarmate het voorjaar vorderde,gierden de hormonen in het rond. Bazig stapten ze door de tuin, iedereen werd opgejaagd. Als je het in je hoofd haalde om zomaar onze tuin in te stappen, werd je aangevallen. We vonden het wel grappig. 
    In het vroege voorjaar houden we de kippen op een omheind stuk, onze tuin kan dan in alle rust ontspruiten, als alles goed boven de grond is mogen de kippen de vrije loop. Een paar weken geleden was het zover. Trots stapten de hanen met hun harem in het rond en oh wee als er een hennetje het in haar hoofdje haalde om te dicht bij de omheining (vosalarm) te komen, want met veel kabaal vlogen ze er dan met zijn tweeën op af om ze terug te jagen. Wij amuseerden ons kostelijk bij het aanschouwen van dit lieve tafereeltje. 
    Maar naarmate de tijd vorderde werden ze steeds haniger. De hormonen begonnen meer en meer op te spelen en onze hennen vonden het niet leuk meer. Als we op het terras zaten, kwamen ze snel bij ons zitten, zodat ze niet meteen besprongen werden door haan nummer één en meteen daarna door nummer twee. Het ging ook met grof geweld en ik vond het niet leuk meer, ik had medelijden met de hennen. 'Het lijkt wel het 'blijf-van-mijn-lijf-terras', zei mijn mannetje.

    Het besluit was gevallen, er moest één haan weg, een bordje 'te koop' aan de muur en binnen een paar uur was het probleem opgelost.
    De stoerste machohaan moest vertrekken, inmiddels hebben we zo'n twintig kuikentjes lopen en hij heeft zijn ding gedaan, hij mag nu een ander stel hennen blij maken.

    Nu loopt de overgebleven haan verslagen en verlaten in het rond,helemaal van de leg. Dat klinkt raar maar het is wel zo. Zijn grote mond is verdwenen, de hormonen gieren niet meer in het rond, hij schrikt van onze Felix ( jonge kater) als hij eraan komt rennen en is helemaal vergeten dat hij de hennen moet beschermen.
    Hij maakt overuren, want ineens moet hij twee keer zoveel werk leveren. 
    En ik kan het me verbeelden, maar de hennen kijken me dankbaar aan als ze langs het terras lopen.
    We hebben weer landelijke rust....

    27-05-2017, 12:00 geschreven door Boerinnetje

    Reageer (0)

    24-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Genieten
    Twee mamakippen hebben de kuikens eerlijk verdeeld. Ze paraderen door de tuin met hun kroost in het zonnetje. Daar kan ik uren naar kijken....

    24-05-2017, 07:08 geschreven door Boerinnetje

    Reageer (0)

    19-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Piep,piep...
    Piep, piep...

    Onze brahma dames hadden een stoere haan nodig. Want het is gewoon heel erg leuk om een haan bij de hennetjes te hebben lopen. Een haan zorgt voor zijn dames, houdt alles in de peiling, zorgt dat ze niet te ver het land inlopen en.....ook niet inbelamgrijk: ze zorgen voor nageslacht.
    Dus wij via internet twee mooie mannen gekocht. Ze waren allemaal helemaal blij en toen het voorjaar werd, ging het kriebelen. De dames werden broeds, maar we hebben niet zulke goede ervaringen met broedende brahma's. Brahma's hebben grove poten met veren en zijn ook behoorlijk lomp. En ook een beetje onnozel. Met hun lompe voeten trappen ze de eieren kapot of ze gaan op het verkeerde nest zitten, zodat de eitjes afkoelen en de broed compleet mislukt. We besloten om eieren in de machine uit te broeden. En toen was het zover, het piepte in de machine dat het een lieve lust was.



    Toen de kuikentjes opgedroogd waren, zetten we ze bij mama kip. Alsof ze ze persoonlijk uitgebroed had, schoof ze de kuikens onder haar vleugels. De tweede helft van de machine deden we onder een andere brahmakip, zodat het een beetje eerlijk verdeeld was. 

    Dus nu hebben we een kraamafdeling van twee mama's met in totaal 15 kuikentjes. En de papa's lopen er trots omheen. Het is een genot om naar te kijken.....


    19-05-2017, 00:00 geschreven door Boerinnetje

    Reageer (0)

    17-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het groeit....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Leuk hoor, het voorjaar. Zonder enige twijfel mijn favoriete jaargetijde. Iedere week verandert mijn beeld als ik in mijn tuin sta. Niet alleen de tuin maakt een metamorfose door, ook de weg naar de stad, als we boodschappen gaan doen. Of als we een hapje gaan eten in een buurdorp. 
    We kijken onze ogen uit en genieten van de koeien, de vogels, een ooievaar, een haas die de weg iversteekt. De hertjes de vossen, helaas ook vaak dood langs de kant van de weg, autootje over het hoofd gezien......
    En alles groeit....en groeit.....en groeit. En niet alles dat wat je graag ziet groeien, volgens mij groeit het onkruid harder dan het gras. Als ik me omdraai is het alweer langer. 
    Dus iedere dag onkruid wieden en gras maaien, het is in het voorjaar een dagelijks terugkerend klusje. 
    Mijn moestuin slaat aardig aan, na een slechte start. Ben gewoon opnieuw begonnen, ik ben ook gewoon te ongeduldig. 
    Maar ik heb al leuke minikropjes sla, knoflook doet het goed en mijn courgettes doen het,mna een jammerlijk mislukte eerste ronde,het nu wel goed. Aardbeitjes doen het prima en ik heb komkommers en peultjes gewoon opnieuw gezaaid.

    Ik heb de jute verpakkingen van de Albert Heijn moestuintjes hergebruikt, lege augurkenpot erin gedaan en wat bloemetjes geplukt. Staat heel gezellig, al zeg ik het zelf.

    Ik kan niet wachten tot ik mijn eerste sla uit de tuin kan eten. Met mijn eigen kippepootjes en eitjes erbij. Is dat bio of niet? ;-)

    17-05-2017, 19:28 geschreven door Boerinnetje

    Reageer (0)

    16-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Klus
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Het was een weekend van klusjes. Binnenklusjes wel te verstaan. 
    Toen we anderhalf jaar geleden hierheen verhuisden, hebben we veel aanpassingen in het huis gedaan. Het betegelen van de keuken schoot erbij in. Geld was op en de zin ook. 'Dat komt wel', hoorde ik mezelf zeggen, tegen beter weten in. Want ik ken mezelf, dat soort uitspraken resulteren er altijd in dat van uitstel afstel komt. Het voorjaar ging voorbij, het najaar, de winter.....en het was alweer voorjaar. Nog steeds geen tegels in de keuken en het begon nu best vies te worden. 
    Met frisse tegenzin zocht ik tegels uit en toen werden we ineens enthousiast. Dus de keuken opnieuw betegeld, lekker alles schoongemaakt, meteen maar gewit en geverfd en toen ook de woonkamer meegenomen in het wit-proces. En alles is weer heerlijk fris. Grote voorjaarsschoonmaak dus. Ik ben er helemaal blij van, nu alles achter de rug is. Lekker schoon en fris de zomer in. Soms moet het gewoon even he......

    16-05-2017, 08:09 geschreven door Boerinnetje

    Reageer (1)

    10-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over boodschappen en e-nummers

    Ik loop in een supermarkt, niet mijn favoriete bezigheid. Ik ben nogal een huismus, laat mij maar een beetje in en rond mijn huisje rommelen, dan ben ik helemaal in mijn nopjes.
    Maar zo nu en dan moeten wij gevoederd worden en ga ik weer inslaan.
    Boodschappen doen hier in Hongarije is wel heel anders dan in Nederland. We wonen toch wel 45 kilometer van de bewoonde wereld af, dus het is niet iets wat je dagelijks doet. Ook niet iets wat ik 'eventjes' doe. Een uurtje of vier ben ik er altijd wel zoet mee, want ik wil dan in een keer alles halen, dus dat betekent dat ik meerdere winkels af moet. Maar dan heb je ook wat, heerlijk als de vriezer weer vol zit, de koelkast gevuld en de kasten weer uitpuilen. Maar het leukste is nog dat ik er weer voor twee weken vanaf ben.

    In de vakantietijd is boodschappen doen een extra struggle. Als de kinderen mee mogen (moeten is misschien een betere omschrijving), dan baan ik me een weg door wapperende kinderarmpjes en voetjes,het gekrijs van prinsjes en prinsesjes die hun zin niet krijgen en stampvoetend op de grond rollen.

    Doet me denken aan de keer dat ik op het consultatiebureau met mijn oudste, toen een jaar of drie, mijn kind probeerde in het gareel te houden, hij had niet veel zin om naar binnen te gaan na de laatste keer toen hij een prik had gekregen. Het zijn dan net honden die niet bij de dierenarts naar binnen willen, het is natuurlijk allemaal goed te verklaren, maar ik kreeg meteen te horen dat ik mijn kind waarschijnlijk teveel e- nummers voerde. Dat was namelijk in die tijd net nieuw en helemaal hip. Op mijn commentaar dat het gewoon een peuter in de peuterpubertijd met een ouderwetse dwarse bui was, keken ze me meewarig aan. Ik weet zeker dat ze me eigenwijs vonden en me een afgrijselijke toekomst voorspelden met een onhandelbaar kind, maar dat is uiteindelijk allemaal erg meegevallen en helemaal goedgekomen. Hij is nu dertig jaar en is net begonnen aan zijn tweede studentenleven, een opleiding voedingsleer en diëtetiek, helmaal geïnteresseerd in voeding en e-nummers.

    De vakanties staan weer voor de deur, ik ga me vandaag maar weer eens door de winkels heenslepen, nu is het nog rustig en zitten de kleine draakjes nog op school.
    Ik denk dat ik maar insla tot en met september......

    10-05-2017, 17:18 geschreven door Boerinnetje

    Reageer (0)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !


    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    liefdenetwerk
    www.bloggen.be/liefden

    Laatste commentaren
  • Voor Alette (Lin)
        op Groenere vingers
  • slakken (alet landman)
        op Groenere vingers
  • Mooi (Marijke Canters)
        op Klus
  • Flauwekul (Lin)
        op Memories
  • herinneringen (Hannah)
        op Memories

  • Mijn favorieten
  • Marijke
  • Hannah
  • Marti
  • Hobbelen
  • Blog van Mip

  • Willekeurig Bloggen.be Blogs
    liefdenetwerk
    www.bloggen.be/liefden

    Zoeken met Google



    Foto


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!