°17.9.1956 Wetteraar Lambroekstraat 161/31 Massemen papa van Sara en Kora opa van Fran, Seth, Ciana en Ramon
Partner van Mireille
Franciscuscollege '68-'74
graduaatsdiploma's: ‘Bestuurswetenschappen’ ‘Bank, Beurs en Financiën’
directiekaderlid
spanjeliefhebber
Politieke carrière
1988-92 gemeenteraadslid VU 1992-94 gemeenteraadslid VLD 2001-06 gemeenteraadslid VLD 2007-2009 gemeenteraadslid Open Vld 2010- schepen Open Vld
Historiek Verenigingsleven
vroeger:
stichter 'Ajutor' (comité voor Roemenië) organisator hulptransporten naar Mîrza (Roemenië) bestuurder ‘Toneelbond Vrank en Vrij’ bestuurder ‘Jeugdtheater Binnenstebuiten’ belichtingsman 'Toneelbond Vrank en Vrij' bestuurder Ouderkomitee VVKS Prins Boudewijn speler ZVC De Knoesel VC Breughel student PCVO Scheldeland (Spaans)
Herman De Wulf, Schepen voor Budget, Personeelsbeleid, ICT en Communicatie in Wetteren
28-06-2010
Een nieuwe aanpak voor de inwonersvergaderingen
Als bestuur vinden we het belangrijk dat onze inwoners informatie krijgen over de keuzes die we maken en de beslissingen die we nemen. Met de gemeentelijke nieuwsbrief en de 'Kijk op Wetteren' berichten we aan alle inwoners van Wetteren. Sommige projecten moeten echter meer in detail aan bod kunnen komen en zijn geschikt voor interactieve informatiesessies met vragen en antwoorden.
In juni hielden we met het Gemeentebestuur drie inwonersvergaderingen: de plannen voor de aanpak van het domein De Warande en de bouw van de tweede sporthal werden ontvouwd voor de inwoners van de omliggende straten; het verloop van de werken aan de Scheldedreef en de Loweestraat, die na de zomer zullen starten, werden besproken met de inwoners van de beide straten.
Hoe verloopt nu zo een inwonersvergadering?
Omdat het de bedoeling is dat alle vragen aan bod komen en de mensen met hun volle aandacht de informatie kunnen beluisteren, wordt eerst gepeild naar de verwachtingen van de aanwezigen en worden de vragen die bij de mensen leven, zorgvuldig genoteerd en op een scherm geprojecteerd. De voornaamste bedoeling van de inwonersvergadering is immers te informeren en antwoorden te geven op de vragen. De sprekers die nadien instaan voor het verschaffen van de nodige uitleg kunnen dan tijdens hun uitleg rekening houden met de gestelde vragen. Na afloop worden alle vragen één voor één opnieuw herlezen om te zien of op alle vragen wel degelijk een antwoord werd gegeven. De mogelijkheid blijft om bijkomende vragen te stellen. Als Schepen van Communicatie hou ik er aan om deze vergaderingen in goede banen te leiden en te zorgen dat iedereen de kans krijgt zijn vragen te stellen. Ook zorg ik ervoor dat op de vragen begrijpbare en bevredigende antwoorden worden gegeven. Uit de reacties achteraf bleek iedereen heel tevreden met deze nieuwe aanpak.
Net zoals veel andere gemeenten met een centrumfunctie is ook Wetteren de voorbije jaren sterk geëvolueerd. Veel inwoners van Wetteren zijn geen Wetteraars meer. Hun 'roots' liggen elders en hun betrokkenheid met en kennis van de eigen gemeenschap is soms heel beperkt. Dit heeft zijn voordelen want deze mensen hebben geen vooroordelen en vinden onze gemeente vaak aantrekkelijker dan de mensen die in onze gemeente geboren en getogen zijn. Anderzijds is hun emotionele beleving van onze gemeente dan weer een stuk onpersoonlijker en afstandelijker. Maria of Sabine zijn voor hen poetsvrouwen of Christine een loketdame, geen mensen die ze op een terras al eens een koffie zagen drinken of met wie ze samen op de schoolbanken zaten. Ook bij de medewerkers heeft een belangrijk deel minder voeling met het sociale leven van onze gemeente want ze wonen niet meer waar ze werken. Ze komen en gaan met de trein en tijdens weekends kom je ze hier niet tegen. De contacten zijn daardoor een stuk zakelijker. Tot daar geen probleem. Deze emotionele afstandelijkheid vinden we immers ook meer dan vroeger terug bij de Wetteraars 'van geboorte'. Een probleem wordt het wanneer deze afstandelijkheid leidt tot een 'ik-gevoel dat het 'wij'-gevoel gaat verdringen waardoor ook rechten voorrang krijgen op plichten. Kijk maar naar het fenomeen van het zwerfvuil: een onverantwoord gedrag van mensen die geen enkele betrokkenheid voelen met hun omgeving en er dan maar vanuit gaan dat anderen hun rommel zullen opruimen. Het is dat gedrag, dat 'ik'-gevoel dat ook zorgt voor diverse vormen van agressiviteit - gelukkig meestal enkel verbaal- tegenover ons gemeentepersoneel. Het is een kleine minderheid die voor deze vormen van overlast zorgen, maar onze medewerkers ervaren dit toch als een groeiend fenomeen. Als Schepen van Personeelsbeleid wil ik hier mijn verantwoordelijkheid nemen en de komende maanden deze problematiek de nodige aandacht schenken. Ik wil onderzoeken hoe we kunnen investeren in de veiligheid van onze werknemers en in hun competenties om met agressie om te gaan.
De Sint-Martinuskerk van Massemen staat al enkele jaren in het
donker. Sinds de heraanleg van het kerkplein wordt de kerk 's avonds niet meer
verlicht. Het plein, de kerk en de linde vormen nochtans een prachtig
dorpsgezicht. Het kerkplein is een van de mooiste plekjes van onze gemeente.
Veel steden en gemeenten zijn trots op hun erfgoed en zorgen dat hun historische
gebouwen na zonsondergang sfeervol verlicht worden. In Wetteren was het dossier
voor de verlichting van de Massemse kerk wat onder het stof geraakt. Bij mijn
aantreden als Schepen had ik mijn Massemse vrienden beloofd dat dit dossier
opnieuw de nodige aandacht zou krijgen. Ik heb er bij onze dienst Patrimonium
en Mobiliteit in januari al op aangedrongen het nodige te doen. Bij Eandis werd
een prijsofferte gevraagd die ondertussen door het Schepencollege werd
goedgekeurd. Eandis moet nu voor de uitvoering van het project
zorgen.(foto: (c) Universiteitsbibliotheek Gent)
De computer is niet meer weg te denken uit onze gemeente en ons
Sociaal Huis (OCMW). Via de computer worden dagelijks miljoenen gegevens beheerd
en verwerkt. Via de computer wordt gecommuniceerd, wordt informatie opgezocht en
uitgewisseld. Ook de gemeentelijke administratie zou stilvallen wanneer we de
stekker van de computer uit het stopcontact zouden trekken. Bedenk daarbij ook
dat beide administraties met een groot assortiment van computertoepassingen
werken en je beseft hoe vitaal de ICT-afdeling van een gemeente is voor onze
dagelijkse dienstverlening. Zowel de gemeente als het Sociaal Huis hebben elk één ICT-medewerker in dienst. Elk hebben ze de
moeilijke opdracht om de administratie te ondersteunen en de continuïteit van de
werking van de respectievelijke diensten te waarborgen.
Ze doen dus nagenoeg beiden hetzelfde werk, maar opereren onafhankelijk van
elkaar op een verschillend terrein. Op mijn voorstel heeft het Schepencollege
beslist om samen met het OCMW te werken aan de oprichting van één ICT-afdeling
voor beide organisaties onder leiding van een nieuw aan te werven informaticus.
Deze oplossing moet ons in staat stellen om efficiënter te werken en op het vlak
van ICT één strategisch plan uit te werken voor onze gemeente en ons Sociaal
Huis.
HRM (human resources management)
of personeelsbeleid is de beleidsvormer die een aantal richtlijnen en principes
voor personeelsaangelegenheden vastlegt en de juiste processen voorziet om ze te
realiseren en op te volgen. Maar het dagelijkse 'people management' is voor de lijn.
Eigenlijk is iedere lijnmanager, elk diensthoofd van een gemeentelijke dienst
dus, in dat opzicht een HR-manager. HR moet hen daarbij begeleiden. Maar ook
lijnmanagers die heel goed zijn in HRM kunnen als voorbeeld voor hun collega's
dienen. Ik geloof heel sterk in de impact van die communicatie tussen collega's.
Als Schepen voor Personeelsbeleid wil ik, samen met de HR-manager van de
gemeente, strategisch meedenken en een beleid ontwikkelen met processen en
structuren die deze strategie ondersteunen. HR heeft ook de opdracht om alle
leidinggevenden en coaches te begeleiden en op te leiden in de knepen van
het people management zodat ze zo
snel mogelijk zelf echte people managers worden.
Sneeuwvrije fietspaden maken Wetteren een stukje properder
Een
properder Wetteren is een van de ambities van ons bestuur. We willen dit
probleem planmatig en gestructureerd aanpakken en werken daarom aan een
beleidsnota die de aanpak van dit probleem moet uittekenen. Waarom willen we
dit probleem aanpakken en hoe zien we dat op langere termijn? Wat willen we
binnen dit project aanpakken en wat niet? Nemen we bvb de organisatie van het sneeuwruimen
van fietspaden mee in het project of niet? Welke zijn de randvooorwaarden zoals bvb de
budgettaire mogelijkheden en een sterke betrokkenheid van het bestuur. En hoe moet
het communciatieplan eruit zien? De projectaanpak moet ook georganiseerd worden,
met welke werkgroepen en onder wiens leiding? Gaan we een pilootproject
opstarten en stapsgewijs verder uitrollen of is een ‘bigbang’ haalbaar? Een
goede voorbereiding verhoogt de slaagkansen, vandaar het belang van deze oefening
waarover u de komende maanden beslist meer te horen krijgt.
De pensioenproblemathiek van ons contractueel
gemeentepersoneel hebben we onlangs op de agenda van het Schepencollege geplaatst.
Hoewel je dat niet merkt, hebben we twee soorten van gemeentepersoneel, de
vastbenoemden en de contractuelen. Hoewel ze samen werken en gelijkaardig werk
doen is hun pensioensituatie heel erg verschillend. De situatie helemaal rechttrrekken
op korte termijn is budgetair niet haalbaar. Het bestuur heeft wel de intentie
om het verschil te verkleinen en wil dit jaar nog een tweede pensioenpijler opstarten,
een aanvullend pensioen voor het contractuele personeel dat op termijn het
verschil kleiner moet maken.
Zo eenvoudig! Enkele uurtjes uittrekken voor het goede doel. Waar is de tijd dat ik samen met veel enthousiaste mensen elke zaterdag kledij ging sorteren als voorbereiding op ons jaarlijkse transport naar Roemenië. Het was een helse periode die 6 jaren duurde. Maar het besef dat we zo gelukkig mogen zijn in ons rijke Vlaanderen en dat in fel contrast met de grote armoede van een groot deel van de wereld is een besef dat blijvend is voor de rest van mijn leven. We hebben deze momenten van besef nodig om alle onze kleine zorgen te relativeren. En met de wellicht ongeveer 15.000 EUR die we met de Wetterse gemeentelijke Noord-Zuid actie verzamelden, hebben we ook nog een heel klein beetje van de grote nood die Haïti kent, helpen lenigen. Dank aan iedereen die op een of andere wijze meehielp!
Gepensioneerden moeten onbeperkt kunnen bijverdienen
Eén
van de domeinen waar voor Open Vld de federale regering de komende maanden
vooruitgang moet boeken is het pensioendossier. Steeds meer ouderen komen
terecht in de armoede en dat is voor ons Open Vld’ers onaanvaardbaar. Mensen met een langere
loopbaan moeten ook een hoger pensioen krijgen. Ook moet werk gemaakt worden
van het verschil in pensioen tussen werknemers en zelfstandigen.
Open
Vld-kamerleden Mathias
De Clercq en Maggie De Block plaatsten de
pensioenproblematiek op de agenda. Mathias De Clercq drong er bij pensioenminister
Daerden op aan dat mensen nooit de dupe mogen zijn van de pensioenverhoging van hun
partner. Wanneer iemands pensioen verhoogt, heeft dat vandaag soms nadelige
gevolgen voor de uitkeringen die de partner geniet in een andere tak van het
stelsel van de sociale zekerheid, bijvoorbeeld een invaliditeitsuitkering. Men
zou van een socialistisch minister voor pensioenen toch op zijn minst mogen
verwachten dat hij begaan is met een derde van de mensen, die met een pensioen,
die elke maand flirten met de armoedegrens.
Hoewel het nieuwe deel van de Massemensteenweg nog niet volledig is opgeleverd, rijden toch al heel wat wagens over deze weg. Logisch ook want de aannemer heeft ondertussen het volgende deel tussen Massemen Dorp en de Brusselse steenweg reeds volledig opgebroken en volgens de afspraak mocht dit pas wanneer het verkeer over het eerste deel kon toegelaten worden. De weg heeft nu een mooi apart liggend fietspad wat de veiligheid voor de fietsers moet verhogen. De politiek heeft hier zijn werk goed gedaan.
Toen ik vorig weekend op deze weg reed, kwam een groepje jonge fietsers uit de andere richting aangefietst. Ze maakten wat lol en hadden zeker niet alle aandacht op het verkeer gericht. Maar och god, we zijn ook jong geweest, hoewel er toen beduidend minder autoverkeer was. Niks aan de hand dus, ware het niet dat een van hen het presteerde om over de zachte 'berm' heen te rijden, een berm die zo zacht en modderig was dat deze jonge fietser op de autostrook belandde en er bijna ten val kwam. Gelukkig kwam er geen auto zijn richting uit.
Onze (politieke) aandacht voor de veiligheid in het verkeer is heel belangrijk, maar wat baat het wanneer sommige kinderen zo weinig aandacht hebben voor de gevaren van het verkeer. Ligt dat niet aan de opvoeding? Hoe vaak zie ik ook niet dat kinderen en jongeren, bij donker, zonder enige verlichting met de fiets op de weg rijden. Mogen we de ouders hierop aanspreken?