Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Camperverhalen/Eropuit met Fons
Onderweg met de mobilhome/van
14-05-2012
Weekendje in functie van de Maasmarathon
Moesten er onder mijn 'fans' nog iemand zijn die niet weten dat mijn ventje af en toe eens een marathon loopt, wel bij deze dus, dit weekendje stond in functie van de Maasmarathon , startend in Visé naar Maastricht en terug. We vertrokken zaterdagmorgen in alle vroegte richting Luik en zo verder naar Visé, een klein stadje aan de Maas. Bedoeling was aan de sporthal te parkeren, maar het leek daar een beetje rommelig. We besloten het pijltje naar een parking te volgen met 75 plaatsen, dit bleek naast een bejaardentehuis te zijn, heel rustig dus. We stapten even later al naar het centrum, liepen even door de winkelstraat en keerden daarna terug naar Fons om een hapje te eten en gewoon rustig wat te kuieren. In de namiddag keerden we terug naar het stadje , we konden er het rugnummer afhalen en ja deze keer kreeg ik er ook ene als officiële fietsbegeleidster. Het leek nog een tijdje te duren voor we naar de 'pastaparty' konden in de feesttent op de markt, maar deze tijd werd opgevuld met nog eens de winkels te doen, een aperitiefje om de plaatselijke horeca te sponseren, en nog eens een aperitiefje om de ...De spaghettie werd met smaak verorberd en op t gemakje keerden we naar Fons terug. Na nog een spelleke yahtzee kropen we vroeg het bedje in om de sportman de nodige rust te gunnen. Al vroeg ging de wekker af. Marnix begon de zonnige ochtend met een wandelingetje waarna we ontbeten met pannenkoeken. Daarna nog eens wat rust, en alles klaarmaken voor de marathon. Om 9u was de start. Ik moest een eindje verderop met de andere fietsers samenkomen, en we werden dan onder begeleiding naar punt 13 km gebracht. Daar kon ik Marnix na iets meer dan een uurtje de eerste sportdrank en reep aanreiken. En daarna had ik maar te volgen, en op tijd en stond mijn loper van spijs en drank voorzien. En naarmate de km's meer en meer vorderden ook wat aanmoedigen. We wisten al dat de tijd er heel goed voor stond, want de 'paarse ballon' die de lopers in een tijd van 3u45 naar de finish moest brengen, was achter ons en helemaal niet in zicht. Toch blijft het spannend natuurlijk want je weet nooit hoe het in die laatste zwaarste km's zal aan toegaan. Na 40 km liet ik Marnix in de steek en kon ik een sprintje inzetten om net op tijd aan de finishlijn te staan. De ontlading was groot toen hij na 3u41 de finishlijn overliep, een nieuwe PR ! Dikke proficiat maatje, heel goed gedaan en je weet, ik blijf achter je staan é.
Terwijl Marnix zijn kuitjes liet masseren door 2 jonge deernen, kon ik eindelijk het thuisfront op de hoogte brengen. Heel de morgen had ik geen enkel bericht kunnen versturen en zelfs niet kunnen bellen. Ik kan begrijpen dat mijn schoonmoeder nagelbijtend de morgen heeft doorgebracht. Voor we goed en wel naar huis konden keren, hadden we nog 2 moeders te vieren, want ja het was ook moederdag. Dus even een korte stop in Brugge en nadat we Ruben hadden afgezet en Aäron afgehaald hadden, sprongen we ook nog even binnen bij de mama van Marnix.
Eindelijk rond ongeveer 21 u konden we lekker languit in de zetel met zijn tweetjes genieten van een glaasje cava.
Gistel - Visé : 222 km en terug parking : bij het bejaardetehuis niet ver van de sporthal, geen officiële mobilhomeparking, ondergrond kiezelsteentjes, rustig, natuurlijk geen voorzieningen, 10 minuutjes stappen van het centrum
Net twee dagjes Londen achter de rug. Jade, mijn lieve 'plusdochter' koos dit als geschenk voor haar komende lentefeest. Dit weekendje stond dan ook volledig in het teken van haar verlangens. Een bezoekje aan 'Ripley's believe it or not', de M&M winkel, de disneywinkel, een avondmaal in Rainforest Café en als top of the bill : eekhoorntjes spotten in Hyde Park. Mr Squirrel ging zowaar met haar volledige koek op stap. De volgende dag bezochten we nog Camden, waar ze vooral ogen te kort kwam om die wel heel kleurrijke medemensen te aanschouwen. Om 3 pm vertrok de Eurostar netjes op tijd om ons een tweetal uurtjes later weer uit te spuwen in Brussel -Zuid. Londen : je blijft verrassen.
De aprilse grillen laten dit jaar van zich horen en we twijfelden deze week dan ook serieus of we wel of niet zouden vertrekken. De ene site gaf regenbuien, de andere kondigde opklaringen aan, pff moeilijk hoor. Maar de drang om er op uit trekken won het van de wisselvallige weersvoospellingen. Donderdagavond werden nog boodschappen gehaald, ik pikte Marnix op aan t werk en we gingen samen Fons oppikken. Vrijdagmorgen stonden we om 10 u startersklaar en een paar uurtjes later arriveerden we in Kortessem, waar we eerst tankten.We parkeerden ons achter de kerk aan de tennisclub, waar er plaats is voor zo'n 5 mobilhomes. Tomatensoep uit blik smaakt ook wel eens lekker en met een paar pistoletjes erbij waren onze maagjes genoeg gevuld voor een fietstocht naar Hasselt. In vogelvlucht ligt Hasselt slechts op 10 km van Kortessem, maar via de knooppunten deden we er wat langer over. Net voor we Hasselt binnenreden, had Marnix platte band. Ja, wie de vorige blog las weet dat hij de vorige keer ook plat reed. Dus moesten we weer verder te voet, deze keer waren we dus bij de stad, en van het bureau van toerisme kregen we het adres van een fietsenmaker aan t station. We konden de fiets er achterlaten, en ondertussen de stad bezoeken. Hasselt is een mooie shoppingstad, uiteraard met de winkelketens die we in zowat iedere stad tegenkomen, maar ook voor ons onbekende winkels, met verrassend mooie kleren en vooral veel mooie schoenen. Van de voorspelde, of niet voorspelde , buien hadden we nog niets gemerkt, we konden zelfs in 't zonnetje zitten op de Grote Markt. Na het wilde shoppen pikten we de fiets op. Er zat een kleine doorn in de achterband, en voor 5 euro waren wij gered. We volgden dezelfde weg terug naar Kortessem, kwamen uiteraard 'niet' op dezelfde plaats weer uit, maar na een klein ommetje kwamen we toch bij Fonske uit. 's Avonds ging Marnix frietjes halen voor bij het meegebrachte stoofvlees. Na de yahtzee strijd kropen we in bed. De volgende dag stond we rond half tien op. Er stond een bloesemfietstocht op het programma. De vorige avond had het serieus geregend, maar nu leek het droger maar wel bewolkt. De omgeving was weer wondermooi, de meeste boompjes stonden al in bloei, misschien nog niet 100 %, maar toch al open genoeg om ons te doen genieten. Rond half twee begon het wat te spetteren, we waren net aan een splitsing van knooppunten. Als we richting Tongeren reden, konden we misschien daar ondertussen wat eten, wat shoppen en zo de regen wat te slim af zijn? Dus reden we naar Tongeren, aten iets, wandelden wat rond en was de regen ...slimmer dan wij. Want de zon scheen. En de regen leek gewacht te hebben tot we weer op de fiets zaten en op zo'n 10 km van Fons waren de regensluizen open. We schuilden nog even in een bushokje, maar zo geraakten we natuurlijk ook niet verder. Dus toch maar door de regen, en al gauw was ik een slijkvrouwke, met een slijkmanneke naast me. Om 18u waren we blij in de warmte te kunnen zitten, boekje lezen, voetbal luisteren, eten, weer lezen, en vroeg naar bed. Op zondagmorgen smaakten de pistoleetjes met een zachtgekookt eitje heerlijk en rond 10u30 vertrokken we naar huis. 12u30 thuis.
totaal aantal km's gereden 417 op de teller : 9693 getankt à 1,449 totaal 83,75 eur
parking Kortessem : Kapittelstraat GPS n50,85725 o5,39126 pluspunten : dichtbij centrum, Hasselt, Borgloon, Tongeren, Genk op ong. 10 km, asfalt, rustig min : geen voorzieningen
Er stond al geruime tijd met stip genoteerd in onze agenda : 17 maart ; workshop ringen in zilverklei. En aangezien deze dag doorging in Kessel-lo kon het niet anders of we moesten er een weekendje aan vast breien. Dus vrijdag Fons volgeladen en wij rond half tien de baan op richting Leuven. Het land is in nationale rouw vanwege een busongeval in Zwitserland, waarbij 28 Belgen omkwamen, waaronder 22 kindjes. Niemand die natuurlijk niet geraakt is door dit verschrikkelijke drama. En weinig woorden die kunnen uitdrukken hoe erg het allemaal is. Rond 11u20 draaien we de parking op bij de abdij van Vlierbergen. We gaan even rondkijken in de directe omgeving, we versterken de inwendige mens en als we de fietsen startklaar gemaakt hebben, komt de zon eindelijk door het wolkendek gekropen. Al na zo'n 4 km komen er serieuze kuitenbijters aan, dan maar toch de kleine versnelling op en zwoegen naar boven. En wat is het een verrassend mooie streek! Na een half uurtje komt er een splitsing van twee fietsroutes. De route die wij volgen, de Horstroute, stond op een bepaald moment heel onduidelijk aangegeven. We rijden een paadje op , het bos in omhoog, maar al gauw blijkt dat dit een mountainbikeroute is. Dan maar terug naar beneden, ik vooral met de remmen goed aangetrokken. Dan maar een ander paadje in, maar... wat daarnet al iets voor gevorderden leek, is het nu eerder iets voor de profs. :) Op mijn beklimming ben ik best wel een beetje fier, de kleine steek op en geen enkele keer voet op de grond. Voor de afdaling ben ik net iets te voorzichtig, maar al bij al heb ik maar een heel klein stukje te voet gedaan. Marnix stond me telkens netjes op te wachten. Helaas bracht de geleverde inspanning geen oplossing om terug op de juiste route terecht te komen. We volgden de grote baan richting Kortrijk-Dutsel en net voor het centrum riep Marnix : platte band! Tja niets aan te doen zeker? Na 13 km fietsen hebben we dan maar gewandeld, via Holsbeek terug naar Kessel-Lo, toch nog goed voor 8 km. Het weer was prachtig, de omgeving was prachtig en we waren samen, stuk kon het dus toch niet. Fons gaf ons lekker warm water om ons op te frissen en dan begonnen we nog aan een wandeling naar Leuven -centrum, op zo'n 4 km. Gelukkig konden we nog een plaatsje op een terrasje bemachtigen en genieten van een frisse pint. We waren zeker niet de enigen op stap in Leuven en een tafel bemachtigen in een restaurant was dan ook geen al te makkelijke opgave. Maar uiteindelijk belanden we aan een tafeltje buiten, gelukkig met zo'n vuurtje die aan t stralen was op mijn rug, in een Mexicaans restaurant. De ruime schotel met allerlei lekkers smaakte heerlijk. Nog een wandeling terug, spelletje yahtzee en naar bed rond 23 uur. De wekker moest ons wekken rond half negen, wat hij niet deed wegens lege gsm-batterij. Maar natuurlijk werden we zelf op tijd wakker. De workshop begon om 10 u, we konden er te voet naar toe. (http://www.pallasart.be) Samen met nog 3 vrouwen kregen we les van Petra. Eerst moesten we het ringmodel in klei maken om alvast het gevoel wat in de vingers te krijgen. En dan begon het echte werk. De zilverklei droogt zeer snel en de ring zelf moest dus redelijk snel gemaakt worden. Gelukkig was Petra enkele malen de reddende engel. Het was vooral een tijdrovend proces, van bewerken, weer drogen, weer bewerken, weer drogen enz. En het was ook wel spannend want voor het bakken is de ring zeer broos en is de kans op breken bestaande. De ringen worden dan gebakken op ong. 800 ° en komen spierwit uit de oven. Pas na het polijsten komt de zilverschittering naar boven. Spectaculair om te zien hoor. Rond half zes kwamen Marnix en ik dus buiten met een blinkende zilverring aan onze vinger, gepersonaliseerd met de vingerafdruk van elkaar erop. Dit moest gevierd worden en wel met een biertje in 'De Rozenkrans', de estaminet bij de abdij. 's Avonds aten we de meegebrachte spaghettie op met een glaasje rode wijn en sloten we de avond af met , jaja je kan het al raden : yahtzee. Deze morgen na het ontbijt vertrokken we rond 10u15 terug huiswaarts.
parking : geen officiële camperplaats bij de abdij van Vlierbergen in Kessel-Lo, wel gedoogd gps : x=50.8903100 y=4.7363000 Plus : zeer rustig, verharde ondergrond, dichtbij fietsroutes en centrum Leuven min : geen voorzieningen
Hallo, zaterdag zijn we een dagje naar Dover geweest. Rond kwart voor acht vertrokken we richting Calais om ruim op tijd in te checken voor de afvaart van 9u50. Langzaam kwam het zonnetje door de wolken piepen op het verlaten strand van Calais, maar helaas was datzelfde zonnetje alweer verdwenen bij aankomst in Dover. Na toch wat enig klimwerk, kwamen we aan bij het ticketbureautje van Dover Castle. De toegang kostte ons 16 pond per persoon. We deden eerst een toer mee in de ondergrondse tunnels waar er heel wat film en klank-en lichtspel aan te pas kwam en een opfrissing van onze geschiedenislessen over de 2de wereldoorlog. Goed gedaan. Toen we terug boven de grond kwamen was het serieus aan het motregenen en nadat we heel wat trappen in onze kuiten hadden om boven op de toren van het kasteel te staan, was het uitzicht : nada. Mist was de boosdoener, maar het gaf het kasteel wel een mysterieuze aanblik. We hadden lang nog niet alles gezien waarschijnlijk, maar het gure weer deed ons besluiten af te dalen naar het stadje. Winkel in, winkel uit, een warme maaltijd in een typisch Engelse pub, en waarachtig, in de late namiddag kwam het zonnetje toch nog tevoorschijn. Rond 18u plaatselijke tijd was het al tijd om terug in te schepen en anderhalf uurtje later zetten we weer voet op vaste bodem. Een probleem met de loopbrug die de voetpassagiers moesten nemen, maakte dat we pas als laatsten van boord mochten. Maar, weeral een tof dagje uit!
Gisteren mochten we Fons terug ophalen in Ingelmunster. De klep was wel degelijk kapot en werd vervangen. Doordat er ook water op een soort printplaat van de motor van de boiler was gelopen, was er daar ook iets niet in orde en dat werd ook vervangen. Niet dat het nu al problemen zou geven , maar dat zou pas kwestie van tijd geweest zijn. Alle lof dus voor de vriendelijke Patrick die ook nog eens de nodige uitleg gaf en ons 70 kopietjes gebruiksaanwijziging meegaf in het Nederlands, weliswaar van een ander type boiler. :) Alles viel gelukkig onder garantie, beter nu kapot dus dan binnen 2 jaar. En dus kijken we nu vol vertrouwen uit naar een volgend weekendje , met warm water! Waar en wanneer? Nog geen antwoord , maar ik hou jullie op de hoogte.
Vorige week deed Fons dienst als manusje-van alles op de weg want de C3 was binnen in de garage voor herstelling van een klein deukje en voor onderhoud. Net voor het weekend hadden we de C3 terug en belde ik naar Lambrecht om te vragen of het goed was of we vandaag Fons konden binnenbrengen voor nazicht en herstel van de boiler. Onmiddellijk werd me gezegd dat we zelf naar een Webasto-verdeler moesten gaan, omdat zij er zelf niet mogen aan werken. Ik veronderstel dan toch dat zij naar zo'n verdeler zouden gaan. Tenslotte hebben we bij hen Fons gekocht, hebben zij er een behoorlijk bedrag voor gekregen en willen wij voor die prijs toch een wagen die voor 100 % in orde is. Als je een wasmachine koopt en de filter is kapot, moet je toch ook niet zelf naar die fabriek rijden om het te vervangen stuk op te halen? Maar geen praten meer aan, wij moeten zelf gaan. Tevreden over de service zijn we dus helemaal niet. We kregen een adres en telefoonnummer van een firma in Ingelmunster en ik belde er diezelfde vrijdag nog naar toe om een afspraak te maken. Die man herkende onmiddellijk het probleem en vandaag mochten we Fons daar afzetten. Zo hebben ze tijd tot vrijdag om de boiler te herstellen. Het zou iets te maken hebben met een defecte klep en dat zou kunnen komen door een beetje vuiligheid in het water. In elk geval kijken we nu hoopvol uit naar een hopelijk perfect werkende boiler.
Negatieve temperaturen in Belgenland, hele negatieve temperaturen. Maar de lucht is stralendblauw, de wind is wat gevallen, dus we volgen het plan en gaan Gravelines. Nadat Marnix Jade naar school bracht, deed hij nog een loopje. Tja , je zou kunnen zeggen : goe zot in deze vrieskou, maar zoals een goeie sportman slaat hij zelden een training over. Ondertussen vul ik de frigo met wat proviand. Samen vullen we daarna de watertank en doen alles netje volgens het boekje, want het is dubbel opletten nu het zo koud is. De pomp werkt niet direct, maar we denken dat wat opwarmingstijd er goed aan zal doen. Eerst moeten we de C3 nog binnen doen in de garage in Zandvoorde. We vertrekken daar rond elf uur met 8306 km op de teller. Na een klein uurtje rijden we Gravelines binnen, doen een verkenningstochtje en gaan nog even tanken en boodschappen doen bij de Super U. Daarna vinden we vlotjes de mobilhomeparking bij de jachthaven. We eten eerst even een broodje. De pomp werkt ondertussen nog niet. Ik bel even naar Lambrecht en daar denken ze dat de pomp bevroren is doordat we niet goed het water aflieten. Maar dat zou me toch sterk verwonderen. Maar goed nieuws: de chauffage werkt fantastisch, het is dan ook verleidelijk binnen te blijven. Daarvoor zijn we niet naar daar gereden natuurlijk dus doen we een dikke jas aan, sjaal, muts, handschoenen en we gaan op stap om het stadje te verkennen. Veel vertier is er daar niet dus wandelen we richting 'plage', langs het kanaal. We lopen zelfs helemaal tot op het einde van de pier. De wind komt echter redelijk snel op en was het al bitterkoud, dan wordt het nu nog kouder. We besluiten ons op te warmen in het enige cafeetje dat open is, ik drink een warme chocolademelk, Marnix een koude Leffe (?) en geven ondertussen onze ogen de kost aan de tiercé-spelende mannen die daar zitten. Man, volgens mij moet het geld toch vlug rollen daar. Aan de gezichten te zien en de 'merde' s die we horen, rolt het geld duidelijk niet in de positieve richting terug in hun portemonnee. Ik check ook even met een sms'je bij Ruben als hij al thuis is van Den Helder, en we krijgen onheilspellende berichten terug. Blijkbaar zitten ze al van half elf in een gigantische file en kunnen ze door een sneeuwstorm amper 30 km per uur rijden. We houden verder contact en het is pas half negen als hij eindelijk veilig en wel in Oostende toekomt. Ook met Aäron is het druk sms-verkeer. Hij gaat naar zijn eerste fuif en kan meerijden met de papa van een klasgenote. Gelukkig komt die man hem ook in Gistel ophalen en brengt hij hem 's nachts ook terug naar zijn andere memé. Als we rond half zes terug in Fons zitten, gaat de waterpomp opeens wel. Dus toch niet stuk! Maar helaas begint daardoor ook terug de boiler te lekken. Dju é. De verwarming draait echter nog steeds op volle toeren, het is warm binnen en het wordt een lange aperitiefbabbel, gevolgd door een lekkere kaasschotel, met eveneens een lange babbel. Rond elf uur kruipen we ons bed in en weeral valt die persoon die thuis nooit in slaap geraakt, bijna onmiddellijk in een diepe slaap.
Rond 10 u staan we op. Tijdens het ontbijt horen we op de radio dat het in België de koudste nacht was in 3 jaar tijd. We horen ook verhalen over aanvriezende mist, sneeuw, ongevallen,.. We besluiten nog een wandeling te doen en dan toch maar naar huis terug te keren voor het donker wordt en misschien weer begint aan te vriezen. Op de wandeling die start met dezelfde weg als de dag ervoor, missen we weer eens een paaltje. Hoe is het nu toch mogelijk dat we dat steeds opnieuw lappen? Nu, ik had ondertussen echt koud gekregen, dus keren we terug naar de parking en ruimen we Fons op. We vertrekken naar huis en denken dat we elk ogenblik in een verkeerschaos terecht zullen komen. Het blijft echter stralend blauwe lucht, de baan ligt goed droog en al vlug zijn we aan de afrit Gistel. En daar ligt er echt sneeuw, toch zo'n 4 cm en op de zijwegen is het toch even opletten. Een goede ziel die Ruben heet, had de stoep al sneeuwvrij gemaakt. Hij was wel een beetje verrast ons al thuis te zien, maar ik denk toch ook wel een beetje blij. 's Avonds gingen we nog met zijn drietjes naar de Chinees hier dichtbij en zondag werd een lui dagje en zo was het ondanks de kou en de nog steeds kapotte boiler toch een geslaagd weekendje.
aantal gereden km's : 170 totaal op de teller : 8476 km getankt in Gravelines à 1,39 vr 88,46 eur
parking : parking de Miaules, rue des Islandais/rue du Port gps n50,98766 o2,12232 positief : aan de jachthaven, asfalt ondergrond,dichtbij stadje, supermarkt, strand op zo'n 2 km, gratis in het winterseizoen, anders 3 euro negatief: geen voorzieningen ter plaatse, blijkbaar wel op een andere plaats in Gravelines
Ja het is bijna zo ver. Het eerstje uitstapje van het jaar ligt in het vooruitzicht. Bijna 100 % zeker gaan we volgend weekend richting Gravelines, een klein kuststadje dichtbij de Belgische grens in Nord Pas de Calais. Het ziet er naar uit dat het een berekoud weekend wordt, maar beter koud dan nat natuurlijk. Fons wordt eindelijk nog eens van stal gehaald en mag wat frisse lucht opsnuiven. Alleen is het bang afwachten hoe het met de boiler is. We'll see, we'll see! And we will let you know!
Vrolijk kerstfeest iedereen! Het eten van de vorige avond is bijna verteerd, straks nog gaan bikken bij mijn ouders. Gisteren lag het boek 'Met de Camper door Europa' onder de kerstboom, samen met een boek over 'Weekendjes weg dichtbij', zodat we alvast kunnen beginnen dromen over de volgende uitstapjes met Fons. We missen hem wel een beetje (veel). Wanneer is dat eerstje weekendje vrij zodat we weg kunnen?????
Ik ben Heidi
Ik ben een vrouw en woon in Gistel () en mijn beroep is Administratief bediende.
Ik ben geboren op 04/04/1965 en ben nu dus 47 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Reizen, Afrikaanse dans, muziek, lezen, breien.
Moesten er onder mijn 'fans' 
nog iemand zijn die niet weten dat mijn ventje af en toe eens een marathon loopt, wel bij deze dus, dit weekendje stond in functie van de Maasmarathon , startend in Visé naar Maastricht en terug. We vertrokken zaterdagmorgen in alle vroegte richting Luik en zo verder naar Visé, een klein stadje aan de Maas. Bedoeling was aan de sporthal te parkeren, maar het leek daar een beetje rommelig. We besloten het pijltje naar een parking te volgen met 75 plaatsen, dit bleek naast een bejaardentehuis te zijn, heel rustig dus. We stapten even later al naar het centrum, liepen even door de winkelstraat en keerden daarna terug naar Fons om een hapje te eten en gewoon rustig wat te kuieren. In de namiddag keerden we terug naar het stadje , we konden er het rugnummer afhalen en ja deze keer kreeg ik er ook ene als officiële fietsbegeleidster. Het leek nog een tijdje te duren voor we naar de 'pastaparty' konden in de feesttent op de markt, maar deze tijd werd opgevuld met nog eens de winkels te doen, een aperitiefje om de plaatselijke horeca te sponseren, en nog eens een aperitiefje om de ...De spaghettie werd met smaak verorberd en op t gemakje keerden we naar Fons terug. Na nog een spelleke yahtzee kropen we vroeg het bedje in om de sportman de nodige rust te gunnen. Al vroeg ging de wekker af. Marnix begon de zonnige ochtend met een wandelingetje waarna we ontbeten met pannenkoeken. Daarna nog eens wat rust, en alles klaarmaken voor de marathon. Om 9u was de start. Ik moest een eindje verderop met de andere fietsers samenkomen, en we werden dan onder begeleiding naar punt 13 km gebracht. Daar kon ik Marnix na iets meer dan een uurtje de eerste sportdrank en reep aanreiken. En daarna had ik maar te volgen, en op tijd en stond mijn loper van spijs en drank voorzien. En naarmate de km's meer en meer vorderden ook wat aanmoedigen. We wisten al dat de tijd er heel goed voor stond, want de 'paarse ballon' die de lopers in een tijd van 3u45 naar de finish moest brengen, was achter ons en helemaal niet in zicht. Toch blijft het spannend natuurlijk want je weet nooit hoe het in die laatste zwaarste km's zal aan toegaan. Na 40 km liet ik Marnix in de steek en kon ik een sprintje inzetten om net op tijd aan de finishlijn te staan. De ontlading was groot toen hij na 3u41 de finishlijn overliep, een nieuwe PR ! Dikke proficiat maatje, heel goed gedaan en je weet, ik blijf achter je staan é.
De aprilse grillen laten dit jaar van zich horen en we twijfelden deze week dan ook serieus of we wel of niet zouden vertrekken. De ene site gaf regenbuien, de andere kondigde opklaringen aan, pff moeilijk hoor. Maar de drang om er op uit trekken won het van de wisselvallige weersvoospellingen. Donderdagavond werden nog boodschappen gehaald, ik pikte Marnix op aan t werk en we gingen samen Fons oppikken. Vrijdagmorgen stonden we om 10 u startersklaar en een paar uurtjes later arriveerden we in Kortessem, waar we eerst tankten.We parkeerden ons achter de kerk aan de tennisclub, waar er plaats is voor zo'n 5 mobilhomes. Tomatensoep uit blik smaakt ook wel eens lekker en met een paar pistoletjes erbij waren onze maagjes genoeg gevuld voor een fietstocht naar Hasselt. In vogelvlucht ligt Hasselt slechts op 10 km van Kortessem, maar via de knooppunten deden we er wat langer over. Net voor we Hasselt binnenreden, had Marnix platte band. Ja, wie de vorige blog las weet dat hij de vorige keer ook plat reed. Dus moesten we weer verder te voet, deze keer waren we dus bij de stad, en van het bureau van toerisme kregen we het adres van een fietsenmaker aan t station. We konden de fiets er achterlaten, en ondertussen de stad bezoeken. Hasselt is een mooie shoppingstad, uiteraard met de winkelketens die we in zowat iedere stad tegenkomen, maar ook voor ons onbekende winkels, met verrassend mooie kleren en vooral veel mooie schoenen. Van de voorspelde, of niet voorspelde , buien hadden we nog niets gemerkt, we konden zelfs in 't zonnetje zitten op de Grote Markt. Na het wilde shoppen pikten we de fiets op. Er zat een kleine doorn in de achterband, en voor 5 euro waren wij gered. We volgden dezelfde weg terug naar Kortessem, kwamen uiteraard 'niet' op dezelfde plaats weer uit, maar na een klein ommetje kwamen we toch bij Fonske uit. 's Avonds ging Marnix frietjes halen voor bij het meegebrachte stoofvlees. Na de yahtzee strijd kropen we in bed.
We rijden een paadje op , het bos in omhoog, maar al gauw blijkt dat dit een mountainbikeroute is. Dan maar terug naar beneden, ik vooral met de remmen goed aangetrokken. Dan maar een ander paadje in, maar... wat daarnet al iets voor gevorderden leek, is het nu eerder iets voor de profs. :) Op mijn beklimming ben ik best wel een beetje fier, de kleine steek op en geen enkele keer voet op de grond. Voor de afdaling ben ik net iets te voorzichtig, maar al bij al heb ik maar een heel klein stukje te voet gedaan. Marnix stond me telkens netjes op te wachten. Helaas bracht de geleverde inspanning geen oplossing om terug op de juiste route terecht te komen. We volgden de grote baan richting Kortrijk-Dutsel en net voor het centrum riep Marnix : platte band! Tja niets aan te doen zeker? Na 13 km fietsen hebben we dan maar gewandeld, via Holsbeek terug naar Kessel-Lo, toch nog goed voor 8 km. Het weer was prachtig, de omgeving was prachtig en we waren samen, stuk kon het dus toch niet.
waar er heel wat film en klank-en lichtspel aan te pas kwam en een opfrissing van onze geschiedenislessen over de 2de wereldoorlog. Goed gedaan. Toen we terug boven de grond kwamen was het serieus aan het motregenen en nadat we heel wat trappen in onze kuiten hadden om boven op de toren van het kasteel te staan, was het uitzicht : nada. 
Mist was de boosdoener, maar het gaf het kasteel wel een mysterieuze aanblik. We hadden lang nog niet alles gezien waarschijnlijk, maar het gure weer deed ons besluiten af te dalen naar het stadje. Winkel in, winkel uit, een warme maaltijd in een typisch Engelse pub, en waarachtig, in de late namiddag kwam het zonnetje toch nog tevoorschijn. Rond 18u plaatselijke tijd was het al tijd om terug in te schepen en anderhalf uurtje later zetten we weer voet op vaste bodem. 
Een probleem met de loopbrug die de voetpassagiers moesten nemen, maakte dat we pas als laatsten van boord mochten. Maar, weeral een tof dagje uit!
De wind komt echter redelijk snel op en was het al bitterkoud, dan wordt het nu nog kouder. We besluiten ons op te warmen in het enige cafeetje dat open is, ik drink een warme chocolademelk, Marnix een koude Leffe (?) en geven ondertussen onze ogen de kost aan de tiercé-spelende mannen die daar zitten. Man, volgens mij moet het geld toch vlug rollen daar. Aan de gezichten te zien en de 'merde' s die we horen, rolt het geld duidelijk niet in de positieve richting terug in hun portemonnee. Ik check ook even met een sms'je bij Ruben als hij al thuis is van Den Helder, en we krijgen onheilspellende berichten terug. Blijkbaar zitten ze al van half elf in een gigantische file en kunnen ze door een sneeuwstorm amper 30 km per uur rijden. We houden verder contact en het is pas half negen als hij eindelijk veilig en wel in Oostende toekomt. Ook met Aäron is het druk sms-verkeer. Hij gaat naar zijn eerste fuif en kan meerijden met de papa van een klasgenote. Gelukkig komt die man hem ook in Gistel ophalen en brengt hij hem 's nachts ook terug naar zijn andere memé. Als we rond half zes terug in Fons zitten, gaat de waterpomp opeens wel. Dus toch niet stuk! Maar helaas begint daardoor ook terug de boiler te lekken. Dju é. De verwarming draait echter nog steeds op volle toeren, het is warm binnen en het wordt een lange aperitiefbabbel, gevolgd door een lekkere kaasschotel, met eveneens een lange babbel. Rond elf uur kruipen we ons bed in en weeral valt die persoon die thuis nooit in slaap geraakt, bijna onmiddellijk in een diepe slaap.
