HBGGS Goes West
reis naar de USA
Inhoud blog
  • Do 17-08-17
  • Woe 16-08-17
  • Di 15-08-17
  • Ma 14-08-17
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    14-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ma 14-08-17

    We zijn weer vertrokken. Bijna 5 jaar na de vorige trip (voor de diehards: nog steeds te lezen op www.bloggen.be/hbggs_down_under ), het was dus al een beetje aan 't kriebelen.

    De verplaatsing naar Zaventem verliep vlot, dankzij vakantie en brugdag. Ruim op tijd, vlotte check-in en controle, dus op het gemakje nog wat rondkijken. Onze vlucht vertrekt op tijd, en ik heb wat geluk: hoewel het vliegtuig vol zit, net dat ene zitje naast me blijft leeg. Zo heb ik toch een beetje meer ruimte om 1 been te strekken. Ik heb bij het boeken een zitje aan het raam besproken, en heb opnieuw geluk: de lucht is zo goed als volledig opgeklaard, wat een perfect zicht naar de steeds kleiner wordende wereld beneden oplevert. De resultaten hiervan staan ondertussen al op FB. Verbazend om van daarboven te constateren hoe alles zo kort bijeen ligt. Hint voor de terugreis: vluchtnummer is BA0398 en vermoedelijke passage over West-Vlaanderen is ergens rond 18:00u, voor wie op de grond over een spotter-app beschikt. Dan kunnen we misschien eens zwaaien.

    Ook op Heathrow verloopt alles vlot, we worden er ook opnieuw gescand. Terminal 5 is aanzienlijk groter dan die van Zaventem, de enkele uurtjes wachten kunnen dus deels opgevuld worden met window-shoppen. Voor de vlucht naar Atlanta werd specifiek een zitje aan de nooduitgang geboekt, om toch maar zeker te zijn van voldoende beenruimte. Ik moet er helaas wel een raampje door missen. Nu dus geen foto of video, maar ik merk wel door de andere ramen dat er veel meer bewolking hangt en er dus toch maar weinig is te zien. De vlucht verloop vlekkeloos, zo goed als geen turbulentie. Aan boord een warme maaltijd (rijst met kip) en een “ontbijtje”.

    In de omgeving van Atlanta hangen er enkele onweders. We ondervinden er geen rechtstreeks ongemak van, maar ze zorgen er wel voor dat het vliegtuig enkele keren moet rondcirkelen omdat er blijkbaar een file is ontstaan. Door het raam zien we inderdaad verschillende andere vliegtuigen langs vliegen. We landen een klein half uur later dan voorzien, op een luchthaven die zover ik kan zien nog groter is dan die van Londen. Het taxiën naar de terminal duurt bijna een half uur. Ook de douanecontrole zorgt voor enige vertraging (typisch: er zijn zeker 30 loketten, waarvan er nog geen derde bezet is), zo ook het wachten op de verbindings-shuttle, maar rond 22:00u plaatselijke tijd staan we dan toch aan de desk van National, het autoverhuurbedrijf. “Omdat het bijna mijn verjaardag is” (hint, hint) krijg ik de kans om mijn economy klasse te upgraden naar een “full size” of een “SUV”, voor een meerprijs van een $150. Ik hap toe, en rij even later richting hotel in een luxueuze Dodge.

    De online foto's van het The Ponce Hotel zijn kennelijk al van een tijdje geleden, het hotel kan wel een opfrisbeurt gebruiken. Maar de kamer is proper en het bedje lonkt. Douchen en licht uit.



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:Zaventem naar Atlanta
    14-08-2017, 00:00 geschreven door hbggs  
    Reacties (0)
    15-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Di 15-08-17

    Na het ochtendritueel de stad in, op zoek naar een shoppingmall voor oa een lokale simkaart en nog wat andere inkopen. De beslissing om het eerst in de winkelgalerijen “downtown” te proberen blijkt niet de juiste: de eerste is gesloten en ligt te wachten op een broodnodige renovatie. Ze werd in iets oudere gidsen nog aangeprezen als toeristische attractie, maar dat zal dan toch wel al een tijdje geleden zijn. De tweede is wel operationeel, maar huisvest naast een handvol winkeltjes vooral een divers aanbod aan eetgelegenheden. Het ziet er allemaal best lekker uit, maar daarvoor is het me nog veel te vroeg. Ook in de straten die ik passeerde weinig winkels opgemerkt, dus dan maar op zoek naar een groter winkelcentrum aan de rand van de stad. Algemene opmerking onderweg: downtown is een werkruimte. Kantoorgebouwen, enkele grotere hotels, wat banken. Het ziet er niet naar uit dat hier ook mensen wonen. De hoofdstraten zijn netjes, maar enkele blokken verder oogt het al wat groezeliger. Ook de omgeving van mijn hotel is 's nachts wellicht geen aanrader. Maar overdag valt het wel mee. Hoe meer ik echter van het centrum weg rij, hoe luxueuzer de huizen worden. Meestal neergeplant in strak omheinde clusters, compleet met toegangscontrole. Geen ongenode gasten gewenst.

    In het winkelcentrum alle gezochte artikelen gevonden, alsook de simkaart en bijhorend prepaid plan. Ongelimiteerd bellen, texten (sms-en zoals wij het noemen) en internet. Waar is de tijd van de eerste Australië-reis, met de omslachtige verbinding gsm(geen smartphone)-laptop en het moeizame inbellen.

    Verder geen activiteiten voor vandaag, maar een verdere planning opgemaakt en overnachtingen geboekt voor de eerstvolgende dagen. En de verbinding met het thuisfront met Skype getest. Dit laatste zal misschien iets moeilijker worden, oa door het tijdsverschil (6u), dan maar FB en “texting”.



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    15-08-2017, 00:00 geschreven door hbggs  
    Reacties (0)
    16-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Woe 16-08-17

    Vandaag staan 3 toeristische attracties op de planning. Meestal staan die minder op het menu, maar hier zijn er toch een paar waar ik niet omheen kan. Als tegenprestatie wordt beslist om de auto op de parking van het hotel te laten, en de afstand van zo'n 3 km te voet af te leggen. Ook deels om de omgeving wat te verkennen.

    's Morgens valt de hitte nog een beetje mee, al duurt het maar een paar straten voor het zweet al op m'n voorhoofd parelt. Het is hier warm, en drukkend warm. De eerstvolgende eclips is in Zuid-Amerika, 2 juli 2019. Dan zal het er hopelijk toch eens wat koeler zijn, want winter daar. Dit is echt niet mijn meest geliefde weertype.

    De korte weg naar Pemberton Place maakt onmiddellijk duidelijk dat het hier zeker niet al rozengeur en maneschijn is. In de beide kleine parkjes die ik passeer liggen hier en daar nog mensen te slapen, in een andere straat zitten mensen op het trottoir of in hun openstaande wagens, en het is duidelijk dat ze hier al zitten van de vorige dag. Geen aanrader, maar ik voel me er niet echt onveilig.

    Eerste van de 3 attracties is Georgia Aquarium. Een water-zoo, met zoet- en zeewater vissen (voor sommigen ook gekend als zout- en pepervissen), zee-otters en -leeuwen, dolfijen en beloega's, en als hoofdattractie een bassin van 24 miljoen liter water met 65 diersoorten waaronder 4 reuzenmanta's en 4 walvishaaien. Nu zijn die laatste nog niet volledig volgroeid, maar met een 7 tot 12 meter toch al vrij imposant. Al helemaal als je ze ziet gevoederd worden van achter een plexiwand van 19m breed op 7m hoog. Ik boekte ook een achter-de-schermen tour, en blijkbaar ben ik op dit uur de enige, dus krijg ik een privé rondleiding. Voor wie dit interesseert zeker de moeite waard. Verschillende keren wordt de bezoeker geďnformeerd dat de meeste van de (grotere) dieren hier ooit werden gered van een gewisse dood in het wild, en dat men hier meewerkt aan allerlei beschermings-programma's. Zo ook met de walvishaaien, die eigenlijk gevangen werden om in Taiwan als tofu-haai op het menu terecht te komen (ze eten daar ook werkelijk alles wat beweegt). Het aquarium is een vzw, en doet hierdoor ook veel beroep op vrijwilligers om alles draaiende te houden.

    Daarna een bezoekje dat zeker niet kon ontbreken: The World of Coca-Cola. Een ode aan de hier geboren nectar. Een zeer enthousiaste medewerkster verwelkomt ons en leidt ons binnen in het mekka van het donkere drankje. Verschillende exposities over z'n geschiedenis, marketing, de kluis met de heilige formule, een 4D presentatie... allemaal piekfijn uitgewerkt. Ik zie er ook voor het eerst een werkende Krones-lijn waar geen techniekers bij staan ;) . OK, toegegeven, ze werkt wel niet op commerciële snelheid. Een van de leukste dingen is de gratis proeverij van verschillende frisdranken uit het Coca-Cola gamma van over de ganse wereld. En natuurlijk zoveel Cola als je op kunt. Het heeft deze attractie toch wel een zeer hoog Willy Wonka gehalte.

    Laatste op deze zelfde locatie is het Centre for Civil and Human Rights, een minder “entertaining” maar even professioneel uitgewerkt eerbetoon aan allen die zich voor gelijke rechten (lees: gelijke behandeling voor de zwarten) hebben ingezet, en dan natuurlijk vooral de uit Atlanta afkomstige Martin Luther King. Naar Amerikaanse normen sober aangepakt, en net daarom misschien des te effectiever. De recente gebeurtenissen alhier, net als mijn impressies tijden de korte wandeling vanmorgen, maken duidelijk dat dit nog lang geen gestreden strijd is.

    Op de terugtocht naar het hotel is het natuurlijk nog heter, en tegen dat ik in de kamer arriveer mag ik gelijk al een douche nemen en andere kleren aantrekken. Het doet wat aan Darwin denken.



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    16-08-2017, 00:00 geschreven door hbggs  
    Reacties (0)
    17-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Do 17-08-17

    Uitcheck om 8:45u, nog enkele foto's en dan richting Martin Luther King Jr National Historic Site. Vrij nieuwe of vernieuwde site met informatie, en in de buurt van de man's ouderlijke thuis en de kerk waar hij dominee was.

    Daarna verlaten we de grootstad en trekken richting Appalachen. Vandaag staan er vooral kilometers op het programma. Maar natuurlijk af en toe ook eens stoppen. Oa bij Tellulah Falls, met een korte wandeling langs de ravijn, over zo'n 500 trappen en een hangbrug. Een tochtje van een klein uurtje, maar als ik terug ben mag ik al direct een ander t-shirt aantrekken. Want hoewel het plaatsje al wat hoger ligt, en iets meer naar het noorden, het blijft nog steeds te warm om aangenaam te zijn. Later op de dag ook nog een stukje van de Blue Ridge Parkway afgereden, een “scenic route” door een deel van de bergketen. Veel bochten, op en neer, en hier en daar spectaculaire vergezichten. Compleet met donder en bliksem boven de toppen in de verte. In het laatste deel van de tocht moet ik ook enkele keren een bui trotseren, maar het valt al bij al wel mee. Bij het Rodeway Inn Motel aangekomen is het droog, en toch al een paar graden minder zwoel. Maar spectaculair is het verschil niet. Morgen werken we de Blue Ridge Parkway verder af naar het zuidwesten.

    Terloops enkele algemene opmerkingen. Altijd plezant om de plaatselijke gebruiken met thuis te vergelijken.

    1. Verkeer. Verkeerslichten hangen hier (aan kabels, niet aan palen) achter het kruispunt, soms erboven. Is naar zichtbaarheid toe wel logisch (als je bv dicht bij het kruispunt staat moet je niet over je stuur naar voren leunen om ze te zien), maar toch even wennen als je dit niet gewoon bent. Heb er gelukkig nog geen gemist. Het is er ook volkomen normaal om als je met de wagen rechtsaf moet en er geen verkeer die richting op komt, dit manoeuvre uit te voeren ook al staan de lichten voor de straat waaruit je komt op rood. Ok, als dit met voorzichtigheid wordt uitgevoerd lijkt me dat ook wel een verbetering. Wat snelheidsbeperkingen betreft is het hier net of je in België rijdt: ze veranderen om de haverklap, en niemand die er zich aan houdt. Ik probeer er wel op te letten, en wordt dan ook door haast iedereen voorbij gestoken. Ook door de vrachtwagens, die hier even snel rijden als alle anderen. Minstens 5 mijl/uur te snel dus. Nu, de snelheidslimieten liggen hier, óók net als bij ons, meestal wel een 10 mijl/uur lager dan wat je normaal op gevoel zou rijden. Op de “snelwegen” (dubbele 2 tot 4 vaks banen) ben ik nog niet boven de 70 mijl/uur (= 112 km/u) mogen gaan, maar meestal is 45 tot 60 de standaard. En dit op goed onderhouden en zeer overzichtelijke wegen. Toch beetje jammer.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    17-08-2017, 00:00 geschreven door hbggs  
    Reacties (0)
    Archief per week
  • 14/08-20/08 2017
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Blog als favoriet !

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!