Eerst en vooral wil ik me een beetje verontschuldigen dat het iets langer heeft geduurd dan normaal, om dit verhaal op het blog te krijgen.
Reden?
We hebben in de verbouwingen gezeten, er is op zolder een (en zo is ie officieel gedoopt) Angel Room gebouwd.
Ik liep al een tijdje met het idee in mijn hoofd dat het wel leuk zou zijn om een eigen stekkie te hebben waar ik met de engelen kon bezig zijn.
Ik was het eerlijk gezegd een beetje moe om dat de hele tijd in mijn woonkamer te doen, kwestie van toch een beetje privacy te hebben.
Ik had tegen niemand iets erover gezegd, ik had eerder de gedachte zowat een loopje met me laten nemen om ze daarna weer te laten varen.
Ik had wel met de engelen afgesproken dat als de tijd ervoor rijp was ze maar iets op mijn pad moesten brengen waar ik dan met hun mocht gaan werken.
Niet lang erna (ik denk ongeveer goed 2 maanden) zegt Perry mijn echtgenoot dat we maar eens prijs moeten laten maken voor een nieuw dak.
We hebben een huis gekocht van het jaar 1963 en het dak was echt wel aan vernieuwing toe.
Zeker nu je nog aanspraak kon maken op een renovatie premie wat de isolatie betreft vond Per dat we er echt werk van moesten maken.
Zo gezegd, zo gedaan, en er werd een prijsofferte aangevraagd.
Toen de offerte binnen werd gebracht vroeg Per hoeveel het extra zou kosten als we langs de achterzijde een dakkapel zouden maken waardoor we de ruimte zouden vergroten.
Ik dacht bij mezelf wat zegt die nu? Nog een kamer bij waarom dat?
Hij moet het aan mijn blik hebben gezien want doodleuk zei hij:
“Ja schatje is dat niks? Dan kan je daar je engelen kamer van maken”
Ik was met stomheid geslagen (ja geloof mij, ze kunnen me ook nog met momenten echt van mijn sokken blazen)
En zo geschiedde dat we enkele weken in het stof hebben gezeten, om tot een hele mooie warme engelen ruimte te komen.
We hebben een nieuw dak geplaatst, de hele zolder leeg gehaald (niet normaal wat een mens allemaal bewaard) er zijn nieuwe gyproc muren in de plaats gekomen , er is volle bak geschilderd , we hebben een verwarming geplaatst en leuke meubels naar boven geschouwd.
Resultaat ?
Een prachtige engelenkamer waar ik mijn readings kan doen, en de cursussen kan geven.
De eerste cursussen hebben er al plaats gevonden en de readings vinden er ook al plaats.
Zoals de reading van Annemieke bijvoorbeeld.
Ze kwam helemaal vanuit Anderlecht naar me toe.
Toen ze boven op de engelenkamer aan een tasje koffie zat zei ik
“ Zullen we er maar eens aan beginnen dan? want er staat hier een grootmoeder die je vanalles wil vertellen.
Hoe weet jij dat ik voor mijn grootmoeder kom zei Annemieke.
Awel omdat ze hier staat zei ik tegen haar.
De grootmoeder vertelde dat Annemieke bij haar thuis zo goed als groot gebracht was, dat ze een hele ontzettende close band hadden gehad met hun drietjes.
Zij, Annemieke en haar man waren zes handen op een buik geweest.
De oma liet weten dat Annemieke zeer binnenkort iets nieuws in haar leven zou gaan doen.
Iets waar ze haar draai heel goed in zou gaan vinden, een nieuwe job?
Ik wou dat ik Annemieke haar gsm nummer hier kon noteren zodat jullie dit verhaal kunnen controleren.
Maar in het begin van deze week belde ze me op met de mededeling dat ze een nieuwe job aanbieding had gekregen.
En dat het gewoon als een cadeautje uit de lucht was komen vallen.
Ze had op een beurs gestaan, en er hadden haar mensen bezig gezien terwijl ze haar product had staan aanprijzen.
En deze mensen waren zo overtuigd van haar kunnen dat ze haar aanspraken of ze het zag zitten om voor hun firma te komen werken.
Annemieke moest onmiddelijk aan haar grootmoeder denken die het had verteld toen ze bij mij was.
Voor haar een extra teken dat deze warme goede vrouw ook van hierboven goed voor haar wou zorgen.
In ieder geval voelt de engelen kamer goed aan om in te werken, om de boodschappen door te kunnen geven.
En dat is voor mezelf zeer belangrijk.
Dat de boodschappen goed zijn, en vooral duidelijk.
Zoals het verhaal van Wendy, ze had bijna 11 maanden moeten wachten eer ze bij me terecht kon.
Toen ook zij aan een tasje koffie zat en me een pet gaf, was ik even van de kaart.
Ik voelde onmiddelijk dat hier meerdere personen iets mee te maken hadden.
Heel voorzichtig vroeg ik of ze alles wilde weten, maar Wendy was zeker van haar stuk.
Ja hoor sprak ze je hoeft niets te verzwijgen.
Is dit een verboden liefde, vroeg ik?
Ik bedoel (en ik wikte en woog mijn woorden nog eens extra)
Is hier een relatie die de buiten wereld niet mag zien?
Ja zei ze dat klopt.
Maar niemand heeft ooit geweten dat er echt iets was, zei de persoon achter de pet, er zijn vermoedens geweest, maar nooit bewijzen dat wij een relatie hadden.
Deze man aan wie de pet toe behoorde had een ontzettende liefde voor deze vrouw.
Hij had nooit afstand genomen van zijn wettelijke echtgenoot, omdat hij dat omwille van zijn kind absoluut niet kon.
Hij was op korte tijd zo ziek geworden dat hij van zijn andere liefde namelijk Wendy die bij mij op de zetel zat nooit geen afscheid heeft kunnen nemen.
Maar hij vertelde wel dat ze ooit echt bij elkaar zouden komen.
Hij vroeg Wendy om te denken aan die dag dat ze samen gingen duiken in Mol aan het zilvermeer.
Die dag was er een om te koesteren zei hij.
Wendy beaamde dat ze inderdaad op gestolen momenten eens waren gaan duiken, en dat die dag die ze samen mochten doorbrengen er een was om nooit te vergeten.
Het was een warme relatie die toch vele jaren stiekem had plaats gevonden.
Een die hem nauw aan het hart lag, en ondanks dat ik het niet zo begrepen heb op mensen die stiekem dingen achter iemands rug doen, kon ik me wel een beetje verplaatsen in de situatie van deze man.
De liefde die ik doorkreeg als ik de pet in mijn handen had, was er een op zielsniveau.
Ik hoop dat ik Wendy een beetje rust heb mogen brengen en vooral duidelijkheid dat hij haar echt niet vergeten was en ze ooit in het echt openbaar mochten samen zijn.
En wat ik hoop?
Dat ik nog heel veel mooie boodschappen mag doorgeven in mijn nieuwe engelen kamer.
Wil je er ook eens een reading of cursus meemaken?
Cadeautjes voor de feestdagen speciaal van hen die jij zo moet missen !!!
Lieve engelen vrienden allemaal,
De feestdagen komen er weer aan en voor de meeste onder ons zijn dit warme dagen, met véél te véél eten, cadeautjes, knusse gezelligheid, warm bij elkaar samen met familie, vrienden.... Helaas is dit niet voor iedereen het geval.
Gelukkig beschik ikzelf nog over een héél peloton in de vorm van: Ouders, broer, schoonfamilie, kinderen, man,vrienden.... Kortom ik heb niet te klagen en mensen genoeg aan mijn zijde om er tijdens de feestdagen een mooi warm feest van te maken.
Toen ik ten rade ging hierboven (ik beschik namelijk over twee héél goede helpers nl mijn lieve gidsen: mijn Oma Anna en Juul) waarover mijn volgend blog moest gaan, kreeg ik héél duidelijk van mijn Oma te horen dat het volgende blog speciaal was voor die mensen die met de feestdagen iemand moesten missen. Dus voor al deze mensen is dit verhaal !!!
Vele mensen hebben vragen in verband met mijn engelencursussen en de vele kaartjes als bedankje, de vele mails en brieven na zo een cursus liegen er niet om. Mensen hebben er iets aan als ze cursus komen volgen, tekens leren vragen en deze ook mogen ontvangen van hierboven. Sommige halen er enorm voldoening uit om te mediteren en mooie boodschappen te krijgen van hierboven. Andere vinden het dan weer geweldig om de engelenkaarten te leren kennen, schaffen zich een dek aan en gaan aan de slag. Nog andere vinden het super om antwoorden te krijgen op vragen waar ze al zolang mee rondlopen. Wat het ook mag zijn wat hen zo raakt tijdens zo een cursus, één ding blijft voor iedereen even mooi en speciaal ,en dat zijn de tekens die hun dierbare overledene hier tijdens hun aardse leven naar hun toe strooien om zo zich aan hen kenbaar maken. Het mooie is als zo een cursus is afgelopen, dat mensen blij zijn dat ze deze tekens van hierboven herkennen. Ze op een andere manier naar hun leven kijken, positiever, minder opgejaagd, meer in balans.... En dit wil ik graag in dit blog met jullie delen.
Lieve mensen allemaal, Onze dierbare overledene doen niets liever dan cadeautjes afleveren aan jou adres. Enkele voorbeelden?
Je vind op de gekste plaatsen veertjes (op je bureau, in je auto, bij je voordeur, in je zetel, in je woonkamer of keuken...)
Je hoort een liedje op de radio die jou net aan jou dierbare overledene doet denken.
Je elektriciteit doet raar, je lampen flikkeren regelmatig.
Je tv springt spontaan op een andere post, ruist ...
Je vindt muntjes van die rode, bronzen 1,2 of 5 centjes . Je hebt misschien in het verleden de moeite niet genomen om je te bukken. Awel vanaf nu dus wel (hihi)
Je neus, armen, vingers beginnen te tintelen, kriebelen....
Je schouders, nek, worden warm...
Kortom dit zijn allemaal tekens, knuffels en cadeautjes van hierboven. En voornamelijk van diegene die jij zo mist. Wees er maar zeker van dat zij voor jullie nog héél véél kunnen betekenen. En zeker op deze warme dagen van de kerst willen ze even hun eigen stempel drukken op jou.
Sta er eens even bij stil als zo een teken op jou pad komt, speciaal voor jou, mooi afgeleverd op het moment dat jij het het meest nodig hebt. Ze zijn er nog onze dierbare overledene die wij zo moeten missen tijdens dit aardse leven. Geniet ervan, en wees dankbaar dat het op je weg mag komen.
Ikzelf heb een héél druk leven, naast mama zijn van een leuke, lieve tweeling, echtgenote van een mooie warme echtgenoot, en bedrijfsleider van een kei drukke zaak met super enthousiaste leuke fijne medewerkers, ben ik ervan overtuigd dat het mijn taak is om jullie lieve mensen de andere kant te leren kennen.
Zonder uit de hoogte te willen klinken wil ik jullie duidelijk maken hoe mooi het is om iedere dag even stil te staan bij alles wat ze vanaf hierboven over ons uit strooien. Het is zoiets simpel en puur en ook nog eens kei gemakkelijk te herkennen Iets totaal tijdloos zonder dat het enige moeite kost.
Lieve mensen allemaal wat ik gewoon wil vertellen is: Ik hoop in ieder geval dat jullie genieten als een van deze tekens tijdens de feestdagen of later op je pad mag komen. Vraag eens aan jou dierbare of ze jou eens een knuffel geven en voel dan eens wat er gebeurt, tintelt jou hele gezicht en moet je krabben? Voel je van binnen die warmte die je al zolang zocht? Droom je in diezelfde week van hen en krijg je een mooie boodschap mee?
In naam van mezelf, Perry, Brett en Nette wens ik jullie héél véél mooie cadeautjes van hierboven tijdens de feestdagen. Geniet ervan en drink er ene op de gezondheid van jullie dierbare overledene. Fijne warme dagen samen met elkaar !!!
Hele fijne kerstdagen en een héél warm en goed begin voor het nieuwe jaar. Ik stuur jullie allemaal een hele mooie engel en tot in 2012 !!!
Dit verhaal startte in augustus, maar kon ik nu pas met jullie delen omdat we moesten afwachten of het werkelijk zou kloppen. We zijn met ons gezin op vakantie in Italie en een van de laatste dagen hadden we gepland om een rondrit te doen op onze vespa's en zo het hele Garda meer te verkennen. We hebben aan onze helmen van die oortjes hangen zodat we onderweg met elkaar kunnen praten.
Nu moeten jullie weten dat na de grote vakantie voor onze kids Brett & Nette een heel nieuwe periode in hun leven stond aan te komen. Ze zouden namelijk in september starten aan de middelbare school. De klas waar ze tot nu toe hadden ingezeten waren klasgenoten die ze al kende vanaf hun kleuterschool en deze kinderen zouden elk hun eigen weg gaan. Er zouden buiten Brett & Nette nog 2 meisjes van hun klas naar hun nieuwe school in Bocholt gaan, al de andere kinderen van hun klas hadden gekozen voor de school van Bree. Brett was de enige jongen van zijn klas die voor Bocholt had gekozen. En nota bene had Brett zijn beste vriend Sander gekozen voor nog een andere school. Daar kwam nog bovenop dat Brett als keuzevak Latijn nam en Nette Communicatie vaardigheden (CV) en ze dus niet samen in dezelfde klas zouden terecht komen. Wie mijn boek gelezen heeft weet een beetje hoe onze Brett in elkaar zit en ik als mama weet dat hij zich zorgde maakte over het feit dat hij niet de hele dag bij Nette was. Dus had ik me wel al stilletjes verwacht aan een gesprek met Brett over zijn nieuwe school en klasgenoten. Hij begon er die morgen (we zaten net 5 minuten op onze vespa) met mij een gesprek over.
Brett: Zeg mama als ik naar Bocholt ga hé, welke kinderen zitten dan in mijn klas? Han: Geen idee Brett ik weet niet wie latijn heeft gekozen laat staan dat ik daar ouders van ken. Waarom vraag je dat ? Maak je je een beetje zorgen? Brett: Ja mama toch wel een beetje, weet je waarom? Mama: Waarom? Brett: Ik ben zo bang dat ik er geen vriend meer vind zoals Sander. Dat ik de hele dag alleen ben. Mama: Maar Brett jij vind heus wel een vriend. Maak je daar nu maar niet druk om. Brett: Ik weet het niet mama, ik ben daar helemaal niet goed in in vrienden maken, dat weet je toch.
En op zo een moment begint mijn Spiritueel kanaal op volle toeren te draaien en overuren te maken.
Mama: Weet je wat Brett, vraag een teken als jij vrienden mag krijgen op je nieuwe school. Als je dan je teken krijgt hoef je je daar zeker geen zorgen meer om te maken. Brett: Goed idee, maar dan moet ik het teken wel snel vragen want over 3 dagen begint de school al.
En zou geschiedde, onze Brett ging met de engelen in gesprek en even later melde hij me dat hij het volgende had gevraagd. Lieve engelen als ik een vriend mag krijgen, zo een goede als Sander is voor mij, mag ik dan een paarse palmboom zien. Oja, kunnen jullie dit wel laten kijken voor ik aan de middelbare school start? dan ben ik gerust, bedankt hé engeltjes. x
En zou liep ons gesprek ten einde over de middelbare school. De uren erna die volgde waren er van een terrasje hier, een duikje in het meer daar..... Tot dat we tegen 19 uur s'avonds terug tufte richting onze camping. We kwamen op een bepaald moment langs een soort Bobbejaanland zeg maar, en voor de ingang van dit park stonden:
"4 GROTE PAARSE PALMBOMEN."
Ik had ze nog eens niet gezien, maar Brett riep mama daar zijn ze mijn paarse palmbomen. Dus zijn we terug gedraaid om nog eens te kijken en ja hoor paars waren ze zeker en de palmbomen zeker 8 meter hoog. Ik snapte ook waarom ik hier had langs gekeken, het was een teken voor Brett dus hij moest ze als eerste zien, niet ik.
Nu zijn Brett & Nette al bijna 3 maanden aan hun nieuw avontuur begonnen en het gaat met hun beide super op hun nieuwe school. Deze zondag maakte we een lange wandeling in het bos en plotseling flapt Brett eruit. Oja mama, weet je nog die 4 paarse palmbomen in Italie? Ja zeg ik wat is daarmee? Wel zegt hij: Ik weet waarom er 4 stonden in plaats van bijvoorbeeld 1 palmboom.
"Mama ik heb 4 vrienden op school" 1 voor elke palmboom die ik gezien heb. De tranen sprongen in mijn ogen, en ik bedankte de engeltjes om mijn "Flouren Menke" zoals ik hem al plagend noem zou een mooi leven te schenken in hun gezelschap. En het teken voor hem zo duidelijk te maken dat hij elke palmboom zag voor 1 vriend.
Ik wens jullie ook héél véél palmbomen toe, lieve mensen !!!
Dit verhaal wordt er een die van meerdere mensen komt,
Eerst en vooral kwam er enkele maanden geleden een telefoontje van een mevrouw die van een lieve collega mijn boek had gekregen. Het verhaal van onze Brett had haar aangegrepen en ze had tegen haar dochter gezegd: "Dit moet je eens lezen, misschien is dit wel iets voor onze Lars en kan hij hiermee geholpen worden." Zo gezegd zo gedaan en op een goede dag gaat mijn telefoon met de vraag of deze mevrouw "Cindy" genaamd eens mag langskomen om haar verhaal eens aan mij te vertellen.
Toen we samen bij mij aan de tafel zaten heb ik onmiddellijk na haar verhaal te hebben gehoord aangeboden om haar te helpen. Wel duidelijk met de boodschap : Ik wil dit héél graag proberen, ik wil deze mama heel graag leren hoe ik als mama van Brett mijn eigen zoon heb geleerd hoe hij zijn muizenissen in zijn hoofd een plaats heeft weten te geven.
En het allerbelangrijkste voor kinderen zoals Lars en Brett is dat ze voor hun eigen problemen en moeilijkheden voor zichzelf een oplossing weten te vinden. Ik heb haar wel gezegd dat ik niets beloof, " Baat het niet dan schaadt het niet . We kunnen maar proberen. Nu moet je weten dat Lars ook autistisch is getest net als onze Brett en het ook moeilijk heeft met momenten om de dingen helder te kunnen plaatsen.
En zo gebeurde dat enkele weken later er een leuke jonge knaap Lars genaamd samen met zijn mama bij mij in de living zat. De eerste kennismaking verliep redelijk en ik had de indruk dat Lars zich toch wel een beetje op zijn gemak voelde. Cindy had namelijk aan Lars uitgelegd waarom hij naar mij thuis kwam. In eerste instantie wou hij daar niets van weten, nee mama ik ga niet naar die mevrouw wat moet ik daar gaan doen? Maar hij is toch gekomen en daar ben ik heel blij om. We hadden drie weken achter elkaar afgesproken en op die drie weken heb ik Lars een beetje geleerd wat ik met Brett heb gedaan als hij het moeilijk had. Geleerd zijn zorgen aan de engelen te geven, vertelt over zijn "Nonke Mario" die ik duidelijk bij hem zag staan en die nu ook een engel in de hemel is. Niet te zwaar, met zachte woorden heb ik Lars vertelt wat nonke Mario hem wou vertellen en ik denk dat hij daar wel blij mee was. We hebben samen gewerkt aan een schema waar Lars duidelijk kan zien dat iedereen anders is, en dat daar niets mis mee is. Maar dat hij zeker evenveel kwaliteiten heeft als andere kinderen. En ik moet echt wel toegeven ik heb genoten van deze kerel. Lars die even gek is van pokemon net zoals Brett dat was. En de drie weken die Lars is langsgekomen zijn omgevlogen. Tot deze week ik een mailtje kreeg van mama Cindy en deze wil ik echt wel met jullie delen. Waarom? niet om mee op te scheppen want zo zit ik niet in elkaar, wel om jullie allemaal te overtuigen wat ze hierboven toch allemaal voor ons kunnen verwezelijken. En hoe dankbaar dat ik me dan voel dat ik een héél klein puzzelstukje mag zijn om zo iemand als Lars te helpen.
de mail van Cindy:
Dag Han,
Ik wou je toch even laten weten dat ik op dit moment alleen maar positieve feed-back krijg van de school van Lars! Hij werkt weer goed mee, kan weer beter individueel en geconcentreerder werken. Ook hier thuis merken we toch wel dat hij weer wat rustiger is en veel beter slaapt. Dus, volgens mij is het allemaal niet voor niets geweest en daar willen we je ook voor danken! Elke avond weer dank ik samen met Lars dan ook onze engeltjes en in het bijzonder "Nonke mario engeltje" Ook al denken we mss dat Lars er niet mee bezig is of dat het hem allemaal niet interesseert,maar dit is minder waar! Hij zit meer dan vroeger alleen op zijn kamertje waar zijn engeltje van jou staat en volgens mij praat hij dan op zijn manier met hen! Lars kan zich heel moeilijk uiten en verwoorden, maar als hij het op zijn manier doet is dit genoeg voor mij! Dus nogmaals Han bedankt en we weten je wel te vinden als we je nodig hebben!
Groetjes cindy en lars
mijn mail terug:
Beste Cindy en Lars,
Echt fijn om te horen dat Lars het goed doet, fijn dat de engelen ook
voor hem de weg iets gemakkelijker maken in het leven.
Ik geef je een goede raad, laat ze nu nooit meer los en blijf met ze werken samen met Lars
en ze zullen nog mooie dingen brengen voor Lars en je gezin.
Het doet me goed dat ik daar een kleine bijdrage aan mocht leveren en ik heb dat ontzettend graag voor jou zoon gedaan.
Nog bedankt voor je mooie en lieve mail en het ga jullie goed.
Ik wens Lars en jou gezin al het mooie voor de toekomst !!!
Warme groet,
Han Beeren.
Het tweede verhaal van een heel andere materie kwam ook geheel spontaan in mijn mailbox terecht waarvoor dank.
Beste Han,
Wat ben ik je zo dankbaar,
wat ben ik blij,
voor wat je onlangs
gedaan hebt voor mij.
Er viel een last van mijn schouders af,
dat voelt nu zo goed.
Ik voel zijn aanwezigheid
door de trilling in mijn voet.
Dankzij jouw gave,
helen eindelijk de diepe wonden,
en stilaan,
heb ik de rust gevonden.
Rust in mijn leven,
na vele jaren van pijn en verdriet.
Ik voel hem nu dichterbij mij,
ook al zie ik hem niet.
Ik ben vrolijker,
ik voel me terug stralen,
’t is me weer gelukt,
ook na zoveel jaren.
Dit doet deugd.
Ik voel en word sterker nu meer dan ooit.
Dit had ik nooit durven dromen,
maar wel gehoopt.
Papa’s aanwezigheid
en the big smile op m’n gezicht,
heb ik aan jouw te danken,
vandaar dit gedicht.
xxx Dikke knuffel xxx
Kathleen Dierckens
(afspraak 5 oktober 2011, een dag om nooit te vergeten)
Telkens als er zo een mail bij mij terecht komt via computer of via Facebook ben ik me er terdege van bewust hoe gezegend dat ik ben. ik ben dankbaar om al die mooie verhalen die telkens weer mijn pad kruisen. Hier houdt het voor mij niet op, dat voel ik héél goed. En als ik beste lezer héél eerlijk ben wil ik niets liever dan elke dag hiermee bezig zijn, mensen helpen en een stukje verlichting schenken tijdens de readings die ik geef..
Oja en dan mag ik tussendoor ook nog een beetje voor Sinterklaas spelen. De meeste onder jullie weten dat we (mag ik toch wel zeggen) een geslaagd engelen weekend hebben georganiseerd met een héél sterk team ten voordele voor Vzw Wiebe. Een organisatie die met kansarme kinderen 1 keer per jaar een week op vakantie gaat. Nu hadden de dames van Wiebe woensdagavond vergadering want ze vertrekken volgende week met de kinderen naar de zee. Per, Carol en mezelf zijn die avond binnen gevallen met een dikke vette check. Ik mag dan ook héél trots zeggen dat we 3065,00 € aan hun goed doel hebben kunnen schenken en zo weer kansarme kinderen een klein beetje hebben geholpen.
Maar één ding wil ik toch nog even kwijt: DIT WAS NOOIT GELUKT ZONDER ALLE MENSEN DIE WE DAT WEEKEND ALS GAST HEBBEN MOGEN VERWELKOMEN. ZIJ ALLEMAAL HEBBEN ERVOOR GEZORGD DAT ER GELD IN HET LAATJE KWAM VOOR DE KINDEREN VAN WIEBE. WAARVOOR MIJN OPRECHTE DANK AAN JULLIE ALLEMAAL !!!!
MAAR OOK WAS DIT NOOIT GELUKT ZONDER EEN STERK TEAM DIE ALLEMAAL VRIJWILLIG INGESTEMD HEBBEN OM HUN WEEKEND OP TE OFFEREN VOOR ONZE GASTEN EN WIEBE. MONIEK, EVELINE, FIA, JANE, MYR, LUCIA, GEERT, AN, VEERLE, CAROL, LIZE, JOAN, WENDY, ANNICK, STEFANIE, NICOLE, EVY, IRENA, MARIA, MAUD, LINDA. ROSETTE, KARIN, EN GERDA. LIEVE TEAMLEDEN BEDANKT !!!
Hopelijk lukt het ons volgend jaar om er opnieuw een mooi engelen getint weekend van te maken. Op dit moment hebben we de zaal in Ophoven niet meer ter beschikking. Dus moeten we noodgedwongen uitkijken naar een andere locatie. Alle suggesties zijn dus meer dan welkom. We zoeken een ruimte waar we gasten kunnen ontvangen +- 70 a 80 personen. waar slaapzalen en eetruimte's, keuken...aanwezig zijn. Maar wat vooral belangrijk is dat er ruimtes (kamers) zijn waar we individuele workshops kunnen laten doorgaan. Dus als iemand van jullie lezers een idee heeft of misschien zelfs deze ruimte ter beschikking voor het goede doel ? Laat maar weten dan via mail han@beerendruk.com
Alvast bedankt, maak er een leuke engelenweek van!!! Warme knuffel
Voor ik aan mijn blog verhaal begin moet ik eerst even met jullie terug gaan in de tijd nl April 2011. Mijn boek was net uit en ik zat met Dirk Hermans mijn uitgever van vertelpunt in mijn bureau aan de koffie. We hadden het erover hoe veel volk er was geweest op de receptie en hoe vol mijn agenda stond geboekt na de uitzending bij Goedele Liekens. Ik weet nog goed dat ik tegen Dirk zei dat we misschien eens aan het idee moesten denken om eens een zaaltje te huren om zo een grotere groep mensen te kunnen bereiken om een boodschap van hun overleden dierbare mee te kunnen geven. Kwestie om de lange wachttijden in mijn agenda zo een beetje te kunnen inkorten.
Die lieve Dirk zei kort maar heel duidelijk, zalen zijn duur Han ! En daar bleef het bij. Nu ben ik wel van het type "de aanhouder wint" en zei tegen Dirk " awel, als de engelen vinden dat ik dit moet gaan doen, dan komt er heus wel een zaal die niet veel kost op ons pad. En daar bleef het bij.
Twee weken later was het cursus bij mij thuis en kwam Inge met het verhaal op de proppen dat ze over mij gedroomd had. Ik stond in een zaal en sprak daar tegen 40 a 50 mensen. Alleen Dirk en mijn echtgenoot Perry wisten van mijn droom om mensen op deze manier te bereiken. Mmm dacht ik is dit een teken? Toen ik tegen Inge zei dat dat wel een hele leuke mededeling van haar was maar dat zalen geld kosten, zei Veerle die ook in deze groep zat van de engelencursus dat zij een zaal had waar 100 mensen in konden. En als ik wilde mocht ik er gratis gebruik van maken. Potjandorie, weer een teken? En toen ik daarbovenop nog vertelde dat ik dat geld aan het goede doel wou schenken sprak Carol uit dezelfde groep dat zij wel een goed doel had waar het geld goed besteed zou worden. Onmogelijk dacht ik 3 vliegen in één klap Problem sold in één avond?
En zo gebeurde het dat het idee van mij om boodschappen door te geven aan mensen in groep een heus opgesteld plan werd. Dat opgestelde plan groeide uit tot een Engelen Weekend ten voordele van vzw Wiebe, een organisatie die kansarme kinderen de kans geeft om een keer in het jaar een weekje naar zee te gaan. Het mooie aan deze organisatie is dat er ook kansrijke kinderen meemogen en zo een beter beeld krijgen dat sommige kinderen het niet zo gemakkelijk hebben als hun. Dat er kinderen met 5 uit één gezin één tube tandpaste moeten delen voor de hele week, dat er kinderen zijn die 2 onderbroekjes bij hebben voor de hele week en het daar mee moeten doen, vuil of niet. In ieder geval toen Carol over Wiebe vertelde was ik onmiddelijk verkocht om voor deze kinderen iets te doen. Ze zitten op Facebook je moet maar eens kijken.
In ieder geval werd dat opgestelde plan een heuse organisatie, en op enkele maanden tijd was alles in kannen en kruiken. Het werd niet alleen de groepsreading met praten met de overledenen, het werd een weekend vol workshops voor mensen die geinspireerd en geinteriseerd waren voor het spirituele. Allemaal eensgezinde die workshops konden ondergaan en ervaren van verschillende thema's die de spirituele wereld te bieden heeft. EEN ENGELENWEEKEND DUS !!!
Ik heb enkele mensen gebeld waarvan ik wist dat ze het hart op de juiste plaats hadden, en die goed bezig waren met hun materie in het spirituele. En zo kwamen we tot de slotsom dat we een aanbieding hadden van : voetreflex, mandala tekenen, reiki, aura reading, engelen kaarten leggen, familie opstellingen, aura soma, ionenlijning, lezing over hoogsensitiviteit, foto reading, praten met dierbare overledenen, chakra met muziek, shiatsu ..... Een goed gevuld aanbod dus.
Uiteindelijk hebben we ongeveer 60 gasten mogen verwelkomen op het weekend ten voordele van Vzw Wiebe. En heb ikzelf een groepsreading gegeven zaterdagavond en zondagmiddag. Ik had aan hierboven een teken gevraagd of het weekend zou slagen en of mijn groepsreading mocht lukken. Beide tekens ( een pauw voor het slagen van het weekend en en laurierkrans als ik niet de mist zou ingaan bij de goepsreading) werden mooi in de week voor de start afgeleverd bij mij.
Ik heb dan ook géén moment meer getwijfeld , maar had het zeker niet gekund zonder een fantastisch team Veerle en Carol, Lucia, Annick, An, Jane, Maria, Wendy, Lize, Fia, Eveline, Evy, Nicole, Joan, Monique, Geert, Stefanie De dames van Wiebe kwamen mee helpen koken met Carol en schotelde ons een heerlijke verse BBQ voor. Maud en Linda achter de schermen kortom een heerlijke bende.
Ik kan alleen maar zeggen dankjewel allemaal vanuit mijn hart om al onze gasten een ongelooflijk weekend te bezorgen, de reactie's in mijn mailbox en op FB liggen er niet om. Hopelijk tot volgend jaar.
En lieve uitgever Dirk Hermans, zeg niet te snel de zalen zijn duur, hierboven vinden ze wel de oplossing, wie weet waar het ons nog gaat brengen. ;-)
De zomer vakantie zit erop en ik hoop dat jullie allemaal hele fijne dagen hebben gehad in het gezelschap van al jullie dierbare. Ook hier begint alles zo weer terug zijn gewone gangetje te gaan. Kids terug naar school, de zaak terug open en nog enkele dagen en dan start ik ook weer terug met readings en de engelencursussen. De kids hier zijn vanaf dit jaar naar het middelbaar en ook dat is voor hen maar ook voor ons als ouders weer een nieuwe spannende fase in hun (hoe zal ik het zeggen) tienerleven? Nee laat ik het voorlopig nog maar even mijn knauwels noemen, ze worden nu al zo snel groot.
We zijn in augustus richting Italie getrokken naar het Gardameer. En het moet gezegd het is een prachtige streek met lekker eten, genoeg bezienswaardigheden op cultureel vlak en vooral mooi weer. We zijn met de camionette naar daar gereden, goed gepakt en gezakt en vooral onze (gezamelijke hobby) vespa's geladen. Toen ik op een bepaald moment richting Oostenrijk reed met mijn beide mannen (Perry mijn echtgenoot en Brett onze zoon) al snurkend op de achterbank en Nette (onze kei coole griet van een dochter) hadden wij meiden het erover hoe fijn het was sinds de engelen in ons leven waren gekomen. Nette had duizend en één vragen over mijn readings. Welke ik de speciaalste vond, de mooiste de grappigste (want geloof mij iemand verliezen is nooit leuk en toegegeven de mensen die bij mij op de bank zitten hebben veel verdriet, maar er is ook ruimte voorzien door hierboven om samen te lachen, om die typische leuke herinneringen die ik mag doorgeven aan de persoon die bij mij een reading krijgt) Plots zegt Nette gaan ze ook mee op vakantie mama? Of hebben ze nu ook even verlof? Wel antwoord ik, ze zijn er altijd moppie zullen we even vragen of ze zich aan ons tonen? Wauw zegt Nette als dat even kan. Hardop vraag ik aan de engelen of ze zich even aan ons willen tonen, dat ze met ons meegaan naar het mooie Italie . Geen minuut later zien we het volgende boven onze camionette. Een wolk pakt zich duidelijk samen, recht voor de voorruit van onze camionette en vormt zich binnen enkele seconde tot de prachtige vorm van een stel vleugels. Cadeautje nummer 1. Vlug neemt Nette ons fototoestel en legt dit beeld vast op camera (Foto staat hieronder afgebeeld.) Dankjewel lieve engelen voor dit o zo duidelijke teken dat jullie overal met iedereen meereizen.
3 dagen later liggen we na een lekker ritje op de Vespa richting plaatselijke markt languit aan het zwembad. Nette en mezelf liggen lekker op een strandstoel langs elkaar te ladies talken (zoals de mannen het al lachend en plagerig noemen). Aan onze voeten groeien er een hele hoop klavertjes drie. Ik zeg tegen Nette "dat zou nog eens wat zijn hé moppie als we hier eens een klavertje vier zouden vinden" en hopla Nette trekt nog 20 seconde later zomaar uit het niets een klavertje vier uit de hele bende van klavertjes drie. Cadeautje nummer 2. Tegenlijkertijd zeggen we allebei "wauw bedankt hé engelen". We hadden het klavertje vier tussen een leesboek gestopt om het later mee naar huis te nemen, maar op één of andere manier zat het bij thuiskomst niet meer in het boek. Het zal waarschijnlijk nog moeten dienen voor iemand in Italie dacht ik bij mezelf.
Onze camping die we hadden uitgekozen was wel gezellig maar véél te druk vooral aan de zwembaden moest je toch grondig zoeken naar een strandstoel en dan nog lag je toch wel héél erg kort bij elkaar. Je kon ook geen 3 zwemslagen na elkaar doen of je raakte altijd wel iemand als je een poging deed. Nette is een beetje vies van zoveel mensen in hetzelfde bad en Brett vind dat hij te weinig ruimte heeft voor de prijs die we betaald hebben. Hij zegt er lekker droog bij dat zijn plaatsje in het zwembad dat hij gereserveerd had niet gerespecteerd wordt en dat hij morgen op de receptie een klacht zal gaan neerleggen. Ik opper aan mijn knauwels om de engelen te vragen om iets meer plaats te krijgen in het zwembad en daar gaan ze allebei gretig mee akkoord. Zo gezegd, zo gedaan en samen vragen we aan onze prachtige engelen of ze ervoor kunnen zorgen dat we toch iets meer plaats mogen hebben in het zwembad. Per zegt dat iedereen nu waarschijnlijk morgen richting huis vertrekt en de camping voor 3/4 de gaat leeg lopen. Samen moeten we er met ons 4-tjes mee lachen. Als we in de late namiddag aan ons gehuurd huisje komen staat er een bericht op mijn gsm. Mario en zijn vrouw Carine (die we kennen omdat we daar regelmatig in hun cafe-restaurant lekker gaan eten) en hun dochter Jana wisten dat we naar Italie trokken en nu ze ook aan het Gardameer waren hadden ze de vraag of we samen die avond iets zouden gaan eten. Enof dat zagen we helemaal zitten. Het bleek dat ze op amper 500 meter van onze camping een hotel hadden om U tegen te zeggen. Met een héél ruim zwembad inclusief broebelbad waar nog géén 10 man inzaten. We zijn daar elke dag lekker gaan zwemmen met alle plaats en ruimte om meerdere slagen na elkaar te kunnen doen. Cadeautje nummer 3. Bedankt engelen en Mario en Carine voor de uitnodiging en het mogen gebruik maken van al de faciliteiten die jullie hotel te bieden had. Het werd weer zo mooi op een presenteer blaadje aan ons gezin gegeven. En de camping die liep niet leeg. (hihi)
Op vrijdag toen Mario, Carine en Jana al terug naar huis waren hadden we gepland om het hélé Gardameer met onze vespa rond te rijden. Halverwege kregen we honger en dorst en toen onze magen gevuld waren wou Per zijn vespa niet meer starten. Hat was 40 graden buiten en de vespa had het blijkbaar ook te warm om in aktie te komen. We stonden geloof het of niet vlak voor een garage waar ze auto's repareerde en géén vespa's maar omdat het op de middag was en het Siésta bleek te zijn konden we er niemand te pakken krijgen. Per wou op mijn Vespa al terug rijden naar de Camping en de camionette gaan halen om de zijne op te laden. Maar nu Mario en zijn gezin al naar huis waren getrokken zag ik het niet zitten om weer aan ons drukke zwembad gaan te liggen voor de twee laatste dagen dat we in Italie waren. Dus belde ik naar tour en wegenhulp in Belgie of ze me een adres konden geven in de buurt waar we gestrand waren die ons onmiddelijk kon verder helpen. Terwijl ik in hold stond en de vriendelijke dame van tour en wegenhulp een adres voor me aan het zoeken was, riep Brett geheel spontaan, " komaan hé engeltjes onze Papa wil zo graag rond het Gardameer en vooral die Brasa Schlucht zien (knappe rit door de bergen voor de motor liefhebber), laat aub zijn vespa starten. Toen ik Brett dat hoorde vragen heb ik heel beleefd afscheid genomen van de dame aan de telefoon en gezegd dat ons probleem opgelost was en de gsm afgesloten. Ik keek Per aan en zei start maar Brett heeft het geregeld voor je met de engelen. En ja hoor de vespa ging aan de gang alsof hij nooit had stil gelegen. Cadeautje nummer 4.
Donderdag 1 september gaat de zaak terug open en plots komt er een man binnen (N.) met een prachtig boeket van zonnebloemen. Han zegt hij, deze zijn voor jou omdat je me zo goed op weg hebt geholpen om met de engelen te werken. Amai zeg ik, wat lief maar dat had je echt niet moeten doen, ik ben er even stil van. En bovendien zijn het ook nog mijn lievelingsbloemen, hoe is het mogelijk. Ja zegt hij, dat had ik gedacht want je profielfoto op facebook is op dit moment een zonnebloem. Ik heb hem een dikke knuffel gegeven en bedankt voor de mooie bloemen (foto hieronder) Cadeautje nummer 5 denk ik stil bij mezelf kan het nog mooier ?
Lieve mensen allemaal nu de vakantie voorbij is pik ook ik de draad weer op met het blog. En hoop ik om jullie verhalen via mail te mogen ontvangen en hier te posten. Dus lieve vrienden allemaal als jullie iets moois hebben meegemaakt met de engelen mag je me altijd een mailtje sturen op han@beerendruk.com Maak er een mooie getinte engelenweek van en tot snel ! Warme groet, Han Beeren
"Wauw Mama dat is leuk dat andere mensen ook aan de engelen dingetjes gaan vragen zoals ik dat doe" !!!!
Ze zijn er met zoveel dat ik er wel enkele kan missen voor de mensen die hen ook nodig hebben.
Toen ik zei dat ik dat kei chick vond dat hij zijn engelen wilde delen kwamen de volgende woorden.
"Awel Mama dat doe ik met plezier.
Dus bij deze lieve mevrouw Marie-Heléné stuurt onze Brett enkele van zijn goede helpers uw richting uit en mag u met zijn toestemming er onbeperkt gebruik van maken.
Héél véél plezier ermee.
Geniet ervan zou ik zeggen.
Brett melde later nog dat alle lezers zijn engelen mocht roepen, als hij ze nodig had zou hij ze wel terug inschakelen.
Het verhaal van Marie-Heléné.
Hoi Han,
2 verhalen in 2 dagen.
Woensdag heb ik je verhaal gelezen van Brett bij zijn oma en de vogeltjes.
Iedere woensdagavond, indien het weer het toelaat spelen we met vier vriendinnen altijd tennis met op het plein naast ons vier mannen die het beste bovenhalen om ons gelach, plezier te evenaren. Blijkbaar werkt het zo aanstekelijk dat ze bij momenten meer decibells produceren dan wij en dat wil wat zeggen geloof me vrij.
Het weer voorspelde voor 's avonds een ramp te worden. Ondanks dat begonnen we eraan vol goede moed. Een half uur later werd de lucht echt zwart en toen dacht ik aan Brett en zijn vogeltjes. Ik heb onmiddelijk aan mijn engeltjes gevraagd om het droog te houden. De mannen riepen al dat er druppels begonnen te vallen. Ik zei hen dat ze zich geen zorgen moesten maken dat het zeker droog zou blijven tot na ons spel. Ze lachten me uit en het was net of die zwarte wolken ook de spot met me dreven maar ik was gewoon zeker dat die lieve dames het droog zouden houden.
Er viel dus geen regen, enkele minuten later zaten de zwarte wolken links en rechts van ons met recht boven ons het licht van de ondergaande zon! Ik heb de ganse avond met een lach op mijn gezicht gespeeld en zelfs luidop gelachen en de rest van de bende begreep maar niet welke binnenpretjes ik had ;-))) Ongelooflijk hoe zeker dat ik was, alsof ze het mij in mijn oor gefluisterd hadden.
En dan ook nog dit:
Gisteren gingen we met de Viano van mijn schoonbroer op bezoek bij mijn ouders en om er een relaxzetel af te zetten. Alvorens van auto's te wisselen had mijn schoonbroer mij gezegd dat er een kleine kans bestond dat hij uitzonderlijk niet wil starten en ik dan gewoon het contact een keer moet uitzetten en opnieuw starten dan zou de auto wel starten.
De meisjes en ik reden dus eerst naar mijn vriendin om de zetel op te halen, daarna naar mijn ouders. Ik ben met mijn moeder gaan boodschappen doen en heb de meisjes+lief naar mijn broer gereden om ze een uur later terug op te halen. De Viano was voorbeeldig. Op de terugweg naar mijn ouders was afgesproken dat we frieten zouden uithalen. Tegenover het frietkot was er een tankstation en ondertussen dat de meiden +lief voor de frieten gingen zou ik voltanken.
Het voltanken was gebeurd en ik wilde vertrekken maar opeens liet de Viano het afweten. Met de uitleg van mijn schoonbroer in gedachten, zette ik het contact uit, bleef even wachten en probeerde opnieuw. Nietes, noppes, nada, hij weigerde elke medewerking. Toen ik zo een 7x geprobeerd had kwam de uitbater van het tankstation in paniek naar mij om te vragen wat er scheelde en hij zei dat hij aan zo een auto zelfs geen startkabels durfde hangen en of ik lid was van da VAB.
Ik antwoorde hem dat ik lid ben maar de eigenaar van de Viano niet. Ook zei ik hem zich geen zorgen te maken, het zou wel lukken. Na een kwartier en vele pogingen later stond ik nog steeds stil. Toen vond ik het hoog tijd om mijn engeltjes in te schakelen en ik heb hun dus heel beleefd gevraagd om mij aub te helpen, dat het zonder hun hulp echt niet zou lukken.
Dit ga je niet geloven maar de volgende keer dat ik de contactsleutel omdraaide, sloeg de motor aan en kon ik wuiven naar de verbaasde uitbater ;-)))
Super toch.
Bedankt voor de tip Brett !!!
Marie-Heléné
Wat jullie lieve lezers allemaal betreft, wens ik jullie héél véél fijne vakantiedagen, Ikzelf ga er voor 2 maandjes even tussen uit wat het blog betreft.
Nieuwe verhalen op me af laten komen en energie opdoen samen met mijn gezin.
Geniet van de vakantie, dikke warme knuffel en tot in september !
Iedereen die mijn boek "En toen kwamen de Engelen" heeft gelezen heeft ook een beeld gekregen van ons gezin en voornamelijk de moeilijkheden die onze zoon Brett heeft gehad.
Heel veel mama's hebben me nadien aangesproken of een mail gestuurd dat ze het knap vonden dat ik onze problemen durfde op tafel te zwieren hoe ze echt waren.
Ook waren er mama's die dingen herkende in hun eigen kinderen.
Nu om uw een idee te geven hoe onze Brett iedere keer weer op zijn engelen vertrouwd wil ik volgend verhaal met jullie delen.
Vorige week zaterdag bleven Brett en zijn zus Nette bij Moeke slapen (mijn schoonmama)
Een super leuke madam met het hart op de juiste plaats en een schoonmama om U tegen te zeggen.
Nu moet je weten dat onze Brett nooit geen geweldige slaper is geweest en die zaterdagavond ook bij Moeke en Bopa de slaap niet goed kon vatten.
Toen we onze kids de zondag weer gingen ophalen zei Moeke "Awel Han ik ga echt nog geloven dat de Engelen onze Brett zo goed helpen"
Oja hoe bedoeld uw? Vroeg ik
Awel ,deze morgen was Brett weer vroeg wakker en echt niet uitgeslapen,
Hij wou lekker met mij in bed nog even na hummelen en even terug in slaap vallen.
Maar toen zei hij, potverdorie Moeke, ik wil nog zo graag slapen maar de vogels buiten fluiten veel te hard .
Moeke zei " Brett nu kan ik veel voor je regelen, maar dat de vogels niet meer fluiten buiten daar kan ik echt niet voor zorgen".
Awel Moeke zei onze zoon, ik ga dat aan de Engeltjes vragen en dan gaan we allebei nog even kunnen pitten.
Zo gezegd, zo gedaan, en Brett ging met zijn engelen in gesprek en vroeg of ze er even voor konden zorgen dat ze het stil konden maken daarbuiten zodat hij en zijn Moeke nog even gezellig in bed konden blijven liggen en slapen .
Moeke zei en niet te geloven plots was echt alles stil, geen vogel meer die floot.
Ik dacht dat ik iets aan mijn oren had, ben buiten aan de venster gaan luisteren, maar echt, geen vogel die zijn snavel liet zingen.
Het is zeker 20 minuten stil geweest met als gevolg dat Brett terug weg dommelde en geslapen heeft tot 10.30 uur.
en Moeke dan ook maar verder een uiltje ging knappen, kort tegen haar kleinzoon aan.
En om deze verhalen ben ik dan zo dankbaar met heel mijn hart, dat mijn kind zo een ongelooflijk vertrouwen heeft in hierboven, niet twijfelt en enkele uren daarna heel gewoon tegen zijn grootmoeder zegt:
"Zie je wel Moeke dat ze de vogels even kunnen laten stoppen met zingen zodat wij nog lekker konden door slapen"
Mijn lieve schoonmoeder 70 jaar die zo gek is van al haar kleinkinderen wordt op haar leeftijd nog onderricht door haar kleinzoon wat de engelen kunnen doen voor ons mensen, super toch gewoon !!!!!
Ik vond hem zo mooi dat ik hem zeker met jullie wil delen.
Beste Han,
Mijn naam is José en ik ben 81 jaar.
Ik zou je graag mijn verhaal vertellen.
Wat ik vertel is geen verzinsel of een vorm van bijgeloof.
Maar ik heb echt elke dag het gevoel dat de engelen heel dicht bij mij zijn.
Verleden week heb ik een mooie reis gemaakt met enkele vrienden
Ik heb deze reis aan mijn kinderen te danken.
Omdat zij tijdens mijn afwezigheid voor mijn man (hun Vake) zorgde mocht ik zo'n mooie dagen beleven met mijn zus en enkele vrienden in Frankrijk.
Ik dank elke dag de hemel om het geduld dat zij allemaal hebben met hun oude moeder en vooral voor de vriendschap die ik van hun krijg.
Vandaag was ik in mijn tuin aan het werken, wat bloemen aan het bekijken, bosbessen plukken en oude stengels aan het verwijderen.
Door het milde zonnetje dat scheen voelde mijn geluk als een stralende heldere zon.
Ik vroeg aan de engelen maar echt heel overtuigend, of de engel van onze tuin mij een klavertje vier kon schenken.
Ik moet wel echt overtuigd gevraagd hebben want kort na mijn wens vond ik een pril klavertje vier.
Hoe is het mogelijk, nooit had ik dit kunnen denken.
Maar nu weet ik het zeker 'De engelen zijn er elke dag" bij ons thuis en ze luisteren naar ons mensen.
Ik heb het volle vertrouwen in God en alles wat hierboven beweegt.
En dat ze er zijn om ons hulp te bieden.
Lieve Han ik ben blij dit jou te kunnen mailen.
Vele lieve groeten van de 81 jarige José
Ik heb deze mevrouw (die ik van haar nog pluim ken) terug gemaild met de vraag of ik haar verhaal op mijn blog mocht plaatsen. (ik moet haar trouwens eens vragen hoe ze aan mijn mailadres is geraakt.)
Ze heeft hier heel positief op geantwoord dat ze dat wel heel fijn zou vinden.
Dus lieve vrienden allemaal, als iemand van 81 jaar een zo duidelijk mooi tastbaar teken krijgt van de engelen,iemand die ondanks haar leeftijd toch ook wel al de nodige tegenslag in haar leven zal gekend hebben.
En dan toch nog zo achter die mooie lichtwezens blijft staan, wie zijn wij dan om te twijfelen?
Ik in ieder geval niet !!!!!! Maak er een mooie,leuke engelenweek van ! Warme groet, Han Beeren.
Dinsdag kwam Cindy langs. Cindy en Miakel waren een tijdje terug zwanger maar moesten helaas wegens te vroeg geboren en enkele dagen als ouders te mogen genieten hun prachtige dochter Lara aan de engelen toe vertrouwen. Cindy zat erdoor en kwam enkele keren langs om haar kaarten te laten leggen. Iedere keer als we elkaar zagen vertelde ze me hierboven dat ze terug zwanger zou geraken. Ja ja zei Cindy je vertelt dat wel, maar het gebeurd maar niet hé Han . Enkele weken geleden belde ze me en vroeg een nieuwe afspraak, ik zei haar: "weet je wat Cindy ?" Doe me een plezier en schrijf eens alles op wat je dwarszit, schrijf alles eens van je af Het verhaal van jullie Lara, maar ook andere dingen waar je je niet lekker bij voelt. Alle ballast waar jij nu al zolang mee rondloopt in je rugzak zet je nu eens op papier. Neem er echt je tijd voor, al duurt het enkele weken en als echt, maar dan ook echt alles op papier staat bel je me opnieuw, ok ? Zo gezegd zo gedaan, Cindy zei dat ze er werk van ging maken om al haar hersenspinsels eens aan het papier toe te vertrouwen.
Ik had namelijk door gekregen dat Cindy terug zwanger zou zijn als ze met haar papieren bij mij in de winkel zou staan. Tot afgelopen dinsdag dus, we een afspraak hadden gemaakt, Cindy zei: Han ik ben klaar met mijn huiswerk. Ze kwam de winkel binnen gelopen met enkele A4 velletjes. Ik heb al jaren een zinken emmer, waar ondertussen al een gat is ingebrand op de bodem. Hij is dus al verscheidene mensen van dienst geweest. We zijn samen onze tuin in gelopen en hebben de papieren van Cindy samen verbrandt. Terwijl we dat deden was haar grootmoeder bij ons, en ze had Lara op haar armen. ze vertelde dat ze voor haar zorgde en dat Cindy op dit moment opnieuw zwanger was. Dat klopt zei Cindy !!!
Ik ben inderdaad opnieuw zwanger.
Vreugde dansje alom. Ook de broer van haar mama gaf enkele persoonlijke dingen aan Cindy door via mij en samen hebben we aan de engelen gevraagd om alle ballast wat Cindy aan haar A4tjes had toevertrouwd mee te nemen naar de cosmos om Cindy haar rugzak vanaf nu alleen te vullen met mooie herinneringen aan Lara en mooie dingen voor de toekomst. Ook kreeg ik nog een uitnodiging voor hun bruiloft ,want bovenop een baby was er ook nog een trouw op komst. You go girl !!!!! Geniet van je trouwdag, en de komst van een nieuw wonder het is jullie echt gegund. Dikke warme knuffel voor jou en Maikel.
En voor jullie lezende vrienden allemaal een hele mooie getinte engelenweek x
welkom op mijn blog. Ik ben Han Beeren, woonachtig te Bree (Limburg). Geboren op 24 februari 1971, gehuwd met Perry Brulez sinds 1999 en ook in dat jaar mama geworden van een kei leuke tweeling Brett & Nette.
Ik wens je heel veel plezier op dit blog samen met de engelen.
E-mail mij
Zin om in contact te komen met een dierbare overledene ?
Of om een engelencursus bij mij te volgen ?
Je mag mij steeds vrijblijvend een email sturen via onderstaande link
Gastenboek
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
