Bij voorbaat dank voor uw bezoek, uw tijd en uw reacties...
Zoeken in blog
Wie zich afvraagt wat een gehandicapte man van middelbare leeftijd zoal bezighoudt moet zeker verder lezen.
Verder hoop ik dat mensen (met en zonder handicap) hier af en toe terecht kunnen voor een glimlach of een tip die hen het leven gemakkelijker of aangenamer maakt.
Ik heb de waarheid niet in pacht en dus laat ik af en toe ook anderen aan het woord.
De (on)gezouten mening van een dwarszitter. Blog over het leven (met een handicap) en een knipoog naar de actualiteit.
09-04-2011
Identiteitscrisis
Je hebt het ongetwijfeld al gemerkt: het is hier de laatste tijd nogal stil. Logisch, want net nu zijn eerste verjaardag achter ons ligt, heeft Handikri last van een serieuze identiteitscrisis.
De oorzaak hiervan ligt niet zozeer bij het gebrek aan inspiratie van ondergetekende. Getuige daarvan de relatief grote activiteit op mijn andere blogs. Ik weet niet zo goed meer waar het met deze kolommen naartoe moet. En laat ons eerlijk zijn, van mijn kant zou het niet fair zijn om Handikri te stofferen met allerlei zie zielloze en gerecycleerde postjes. Voor jou, beste lezer, is dit tijdverlies.
Ik blijf bovendien worstelen met de weinig intuïtieve interface van dit platform, de beperkte personaliseringsmogelijkheden van de blogs en de al bij al vrij amateuristische "look and feel" van de bladspiegel. Kijk even op mijn andere weblogs en je begrijpt meteen wat ik bedoel.
Handikri zal dus nog wel even in slow motion draaien tot er meer duidelijkheid komt over zijn lot. Niet getreurd echter. Wie meer van mij wil lezen is en blijft altijd welkom op een van de volgende blogs:
Handikri(bbels):de stukjes van deze blog zijn niet onder één noemer te plaatsen. Logisch, want ook met ondergetekende is dat niet het geval.De actualiteit in de breedste zin van het woord is nooit veraf. En verder verneem je er alles wat me heden ten dage verbaast, ontroert, boos maakt, verdriet bezorgt onsmakelijk aan het lachen brengt. Niet zelden is het een combinatie van dat alles. Enige zin voor relativering en wat gevoel voor humor strekt tot aanbeveling.
Handitheek bundelt dan weer allerlei postjes die "kansengroepen" - om maar eens een spuuglelijke term te gebruiken - zouden kunnen interesseren. Tips, trucs, links en min of meer brandende actualiteit omtrent mensen met een kleine of grote beperking zijn uw deel...
SoftpriceSoft van zijn kant is mijn jongste geesteskind. Oorspronkelijk lag het in mijn bedoeling om via deze site mijn ervaring te delen met vaak gebruikte gratis software. Maar nu reeds voel ik aan eens dat het werkterrein gaandeweg zal uitbreiden.
Cuisine Nostalgia vormt een buitenbeentje, in die zin dat ikzelf niet geheel alleen verantwoordelijk ben voor de inhoud ervan. Het is een soort online familiekookboek waarbij - zoals de naam het al zegt - de recepten vooral afkomstig zijn van mensen uit mijn familiekring. Het gaat daarbij vooral over eenvoudige, maar overheerlijke gerechten die weliswaar door iedereen klaargemaakt kunnen worden.
Het is vandaag precies een jaar geleden dat Handikri zijn aarzelende eerste stapjes zette. Figuurlijke stapjes dan. En in de blogwereld, welteverstaan... Zijn geestelijke vader heeft intussen de smaak te pakken, zoals hier, hier en hier mag blijken.
Maar goed, we hadden het over Handikri. Tijd voor enkele cijfertjes en weetjes. De blog:
- telt intussen 104 postjes (het ene al wat serieuzer dan het andere) goed voor zowat 1 bericht om de 3,5 dagen.
- kende 4924 unieke bezoekers, die in totaal 6927 berichtjes aanklikten, waarvoor dank!
- kent daarmee 14 unieke bezoekers per dag
- kende op 29 september 2010 de dag met de meeste bezoekers (35)
- kende 48 lezers die het nuttig, nodig of gewoon leuk vonden om in de pen te kruipen en deden zijn geestelijke vader daarmee veel plezier. Feedback is altijd leuk!
- kende 23 mensen die via een poll hun waardering lieten blijken
Deze cijfers bezorgen Handikri een 4de* plaats in de blogcategorie "commercieel - Diensten & info" van www.bloggen.be.
Speciale hulde en dank is op zijn plaats voor de volgende mensen. Neem ook eens een kijkje op hun blog(s):
Op vele blogs vind je ze terug: de polls, de enquêtes en de beoordelingen. Deze blog vormt daarop geen uitzondering. Al probeer ik daarin niet te overdrijven. Overdaad schaadt immers.
Eén ding valt me echter op: de polls kennen meestal maar een zeer beperkt aantal stemmen. Dat verbaasd me eigenlijk wel een beetje.
Natuurlijk ben ik geen SMO-expert, maar ik vind het vreemd dat bezoekers schijnbaar sneller in de pen kruipen dan dat ze met een simpele muisklik laten weten wat ze van een site vinden.
Zelf denk ik vaak: "verrek, wat een leuke site/blog, maar ik heb geen tijd of zin om nu snel even een commentaartje te schrijven." Ik ben dan maar wat blij als ik via een of andere enquête/poll snel kan laten weten dat ik de blog of het berichtje in kwestie erg apprecieer. Of net niet natuurlijk...
Of ben ik echt de enige die liever lui dan moe is?
Versta me echter niet verkeerd: iedereen is en blijft hier welkom, of je nu een gepatenteerd commentaarschrijver bent, even snel een poll aanvinkt, gewoon even komt lezen of even snel verdwijnt als je gekomen bent.
Sommige polls zijn natuurlijk niet meer dan amusante niemendalletjes, maar soms bieden ze mij als blogeigenaar waardevolle informatie over waar het met deze blog naar toe moet, wat er kan verbeterd worden enz...
Enfin, mocht je een mening hebben over de zin of onzin van blogpolls, enquêtes en beoordelingen dan hoor ik dat graag. Het kan eenvoudig via de poll op mijn andere blog of d.m.v. een commentaartje. Uw medewerking wordt zeer gewaardeerd!
Bent u het beu dat uw gsm steevast op de voicemail springt nog voor u 'm kan opnemen? Nochtans kan u uzelf op een eenvoudige manier meer tijd geven om uw mobiele telefoon te beantwoorden. U toetst gewoon via de gsm een code in en klaar is kees. Welke code u precies moet intoetsen, hangt af van uw operator:
Proximus: **61*+32475151516*11*30#
BASE: **61*+32486191933**30#
Mobistar: **61*5555**30#
Toets de code van uw gsm-operator in en bevestig met de groene knop (alsof u het nummer zou bellen). De '30' voor het # staat daarbij voor het aantal seconden. Is 20 seconden voor u voldoende, dan vervangt u '30' gewoon door '20'. Let op: het werkt enkel in stappen van 5.
Operatoren zwijgen als vermoord over het bestaan van dergelijke codes. Bovendien hebben zij er belang bij de tijd tussen uw oproep en het moment waarop u op de voicemail terecht komt zo kort mogelijk te houden. Bij iedere connectie passeert men immers langs de kassa. Want wat wil het geval?
U belt mij op. Ik ben voor de zoveelste keer te traag of simpelweg te onhandig opdat ik snel mijn telefoon zou beantwoorden. U komt bijgevolg op mijn voicemail terecht. Ik moet u dus terugbellen, in hoop dat u wel snel genoeg opneemt, zo niet... Enfin, nog voor u en ik ook maar één woord met elkaar hebben gewisseld, rinkelt de kassa van onze beider telecomoperatoren al 3 keer.
U weet dus wat u te doen staat...
Het heeft een tijdje geduurd, maar uiteindelijk is Sharp Ben overstag gegaan. Ook ik kon niet aan de lokroep van Twitter weerstaan.
Twitter bevalt me wel moet ik zeggen. Terwijl Facebook zich vooral beperkt tot "kijken en bekeken worden" binnen je eigen kennissenkring, vind je via Twitter makkelijk nieuwe mensen die ook daadwerkelijk iets interessants te vertellen hebben over een onderwerp dat jou interesseert. Daarom is Facebook niet echt aan mij besteed en vind ik Twitter wel te pruimen. Verder is Twitter ook vaak snel, gevat en grappig.
Mochten er mensen zijn die me via Handikri(bbels), Handikri en Handitheek doorgaans te breedsprakerig vinden; zij kunnen zich troosten met de idee dat Twitterberichtjes zich beperken tot maximaal 140 karakters...
Wie mij wil volgen in mijn strijd met 140 tekens kan/mag - indien je een Twitteraccount hebt -op de button in de linker kolom klikken!
Het Hasseltse stadsbestuur wil een beperkt aantal parkeerplaatsen in de binnenstad voorbehouden voor 65-plussers.
De senioren van de stad van de smaak zijn vragende partij voor dergelijke speciale parkeerplaatsen, zo klinkt het.
Op zich lijkt dat idee zo slecht nog niet. Ik vrees wel dat deze goed bedoelde maatregel êen slag in het water zal zijn.
Een niet onbelangrijk deel van de senioren is inderdaad minder goed te been, maar ik zou de kost niet willen geven aan hen die de 65 gepasseerd zijn en toch nog zeer kwiek door de stad dartelen. Het gevaar bestaat dat we weer maar eens een bevolkingsgroep gaan stigmatiseren: de bevolkingsgroep van de sukkelachtige oudjes! Trouwens, ook het woordje "betutteling" loert hier wat mij betreft al te nadrukkelijk om de hoek.
Er schort als u het mij vraagt ook wat aan de timing. De maatregel komt er op een moment dat zowat iedere gepensioneerde het doodnormaal vindt om voor zijn verplaatsing het gratis openbaar vervoer te gebruiken. Dat is toch de natte droom van iedere beleidsmaker op openbare werken? Voorbehouden parkeerplaatsen voor ouderen passen toch niet in een dergelijk plaatje, of vergis ik me nu?
Blijft dan nog de vraag hoe men één en ander zal organiseren en -vooral - controleren. De gehandicapte op zoek naar een voorbehouden parkeerplaats weet waar ik het over heb...
Wat belet die sukkelachtige 65-plusser om desgevallend een speciale parkeerkaart voor gehandicapten aan te vragen? Hij/zij zal zich echter geen illusies moeten maken: ook met een dergelijke blauwe kaart is een voorbehouden parkeerplaats moeilijk te bemachtigen...
Is de kiescampagne voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 al begonnen?
Ik vertelde al eerder honderduit over het hoe en waarom van ADL-assistentie. Tot nu toe hoorde u enkel mijn klok luiden: de klok van "verwende" cliënt van een Dienst Zelfstandig Wonen. Maar hoe zou een en ander aanvoelen voor de "andere kant": de ADL-assistent?
Hieronder kan u de mening/visie lezen van een door de wol geverfde ADL-assistent:
Werkzaam zijn in een Dienst Zelfstandig Wonen project is niet altijd vanzelfsprekend.
De persoon met een fysieke handicap kan 24/24 uur beroep doen op een team van
adl-assistenten. Maar wat is adl-assistentie eigenlijk? Onze taakomschrijving is
op dat vlak nogal vaag, de bedoeling is dat je armen en benen vervangt maar waar
begin je en waar eindigt het, want we zijn geen butler die je met een knip van je
vinger op je wenken bedient, we zijn ook geen room-service of gezelschapsdames/
heren. Wat we wel doen is het opvangen van de dagdagelijkse behoeften zoals
opstaan, wassen, eten, naar het toilet gaan, gaan slapen, enz… , deze opdrachten
kunnen nu eenmaal geen uren duren want anders worden de wachttijden te hoog
voor de andere gebruikers van dit systeem. Voor andere taken kunnen zij een
gezinshulp, kinesist, enz… inschakelen naar gelang hun behoeften. De adl-assistent
verwacht van de cliënt vooral respect en een duidelijke vraagformulering net zoals
de cliënt respect en privacy over zijn gezinsleven verwacht van de adl-er. Wanneer
deze in evenwicht zijn kan men spreken over een vlotte samenwerking zoniet
verloopt de assistentie stroef en zal de cliënt zijn/haar draai niet vinden in dit project.
Soms verloopt dit natuurlijk met vallen en opstaan maar het uiteindelijke doel is om
het leven van deze fysiek gehandicapt persoon zo aangenaam mogelijk te laten
verlopen.
Doet u ook aan goede voornemens? U weet wel: die als wensdromen verpakte dure eden die gezworen worden ter gelegenheid van de jaarwende. Als het goed is wordt diegene die die dure eden zweert een beter mens. Afgaande op het aantal eden die in deze periode gezworen worden, kan het haast niet anders dan dat we in een betere/mooiere wereld moeten ontwaken. Maar aangezien de dure eden zelden of nooit het stadium van wensdroom ontgroeien...
Terwijl er mensen zij die de zaken duidelijk anders en grootser aanpakken, neem ik mezelf voor om vooral gezond te blijven. Gezond van geest en lichaam. Al is vooral dat laatste ook weer relatief. Weinig ambitieus, ik weet het. Maar het is nu éénmaal mijn hoogste goed. Laat ik u, beste lezer, bij deze een zondermeer goede gezondheid wensen... Naar men zegt zou veel uit die goede gezondheid moeten volgen.
Dat beloofd voor 2011!
Misschien komt het volgende scenario je bekend voor: je zit op zondag middag bij je (schoon)moeder aan de koffie. Zoals gewoonlijk zorgt ze voor zelfgemaakt gebak om duimen en vingers van af te likken. Voor één keer slaag je erin het recept te ontfutselen, dat je haastig op 'n papiertje kribbelt. De dag erop blader je door een tijdschrift en je vindt nog 2 of 3 heerlijke recepten, en natuurlijk verdwijnen de bewuste bladzijden bij je verzamelde verfrommelde papiertjes waar binnen de kortste keren geen kat haar jongen terugvindt. Natuurlijk kan je - zoals wij - een kookblog beginnen om je recepten op die manier te bewaren... Voor wie dat een stap te ver vindt, kan Carta een oplossing bieden.
Carta is een receptenprogramma dat je in staat stelt op een snelle en makkelijke manier je recepten te verzamelen. Het programma is volledig Nederlandstalig en biedt de mogelijkheid om recepten snel te catalogeren. Foto's toevoegen is eveneens mogelijk. Een uitgebreide zoekmachine stelt je in staat om vliegensvlug door je verzameling te bladeren.
Om kort te gaan: Carta is een verdomd handig stukje software. En het beste bewaren we voor het laatst. Carta is helemaal gratis te downloaden!
Uit onderzoek van de KU Leuven en het Elektronisch Nieuwsarchief (ENA) in opdracht van de Vlaamse minister van Gelijke Kansen, Pascal Smet (SP.A), blijkt dat personen met een handicap 'extreem ondervertegenwoordigd' zijn in de tv-journaals van VRT en VTM.
Wanneer ze wel aan bod komen, gaat het bijna uitsluitend over hun handicap. Minister Pascal Smet en Ingrid Lieten, bevoegd voor Media, roepen de mediamakers op om personen met een handicap meer en op een betere manier aan bod te laten komen.
Onderzoeker Marc Hooghe (KU Leuven) legt uit: 'Het onderzoek gaat om 40.264 nieuwsitems die in 2007, 2008 en 2009 uitgezonden werden op VRT en VTM. In slechts 0,15 procent van deze nieuwsitems kwam een actor met een zichtbare handicap aan bod. Als we er van uitgaan dat circa twee procent van de Vlaamse bevolking een handicap heeft, dan betekent dit een zware ondervertegenwoordiging. Die ondervertegenwoordiging is nog erger als je uitgaat van een andere definitie die bepaalt dat meer dan tien procent van de Vlamingen aan handicap heeft'.
Bovendien blijkt dat personen met een handicap vaak op een éénzijdige manier in beeld worden gebracht. 'In meer dan 80 procent van de nieuwsberichten waarin een gehandicapte actor voorkomt, staat ook meteen de handicap centraal in de berichtgeving', luidt het.
De VRT maakte onlangs bekend dat het streefcijfers, onder meer voor personen met een handicap, gaat hanteren om meer diversiteit op het scherm te realiseren. Mediaminister Lieten hoopt dat ook andere mediabedrijven dit voorbeeld zullen volgen.
