Ik ben Goele Fonteyn
Ik ben een vrouw en woon in Hoge Akker 32, Brasschaat (België) en mijn beroep is leerkracht Latijn en Grieks.
Ik ben geboren op 10/03/1976 en ben nu dus 35 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: politiek, actualiteit, ballet, jazzdans.
Over mijn talrijke engagementen leest u elders op deze pagina!
9de plaats CD&V/N-VA Brasschaat Bruisend Brasschaat betekent voor mij:
- meer kinderopvang
- betere toegankelijkheid voor minder mobiele mensen
- 'brede school'
- een VLAAMSE gemeente!
26-11-2006
Rembert thuis!
Ziezo: eindelijk een fotootje van onze jonge aanwinst: Rembert!
Piep! Hier ben ik weer. Na heel wat slopende weken voor de bevalling en een klein weekje acclimatiseren na de geboorte!
De aanloop naar de geboorte was echt fysiek en mentaal uitputtend. AL weken zei de gynaecologe dat de baby wel eerder zou komen. Ik moest dringend stoppen met werken en veel rusten. Wel, ik heb sinds eind oktober zoveel gerust dat er ... niets gebeurde. Na 2 weken van slapen, dvd's kijken, boeken lezen (Vlaams geblokkeerd van Van Cleemput en het boek van Hugo Thibault) werd ik er bijna depressief van! Die kleine wou maar niet komen, ook al was hij volledig ingedaald en liep ik al weken met ontsluiting rond... EN voortdurend kreeg ik voorspellingen dat het nu wel ging gebeuren. Niet dus! Om een lang verhaal kort te maken: donderdag 16 november werd ik dan toch ingeleid. Nadat ook dat weinig opleverde, heeft men mijn vliezen gebroken. En dan pas begon ik iets te voelen. 2u heeft het geduurd! Kort en krachtig! Zonder epidurale, zonder knip. Om 14u kon ik Rembert in mijn armen vasthouden! Heb al veel goede reacties gekregen op de naam. Voor degenen die er nog nooit van gehoord hebben: het is de voornaam van de plantenkundige Dodoens! De naam zelf betekent "schitterende raadgever". In het ziekenhuis beleefden we ups en downs. Wat ik miste in Klina was de persoonlijke behandeling. Op die paar dagen heb ik een 20-tal verschillende verpleegsters de revue zien passeren. Elk met een eigen therorietje, eigen trucjes en middeltjes. In Klina ook mijn eerste slapeloze nachten doorgemaakt. Rembert kende een omgedraaid dag/nachtritme. Overdag kon hij uren aan een stuk slapen: je kon er alles mee doen, en was zelfs niet wakker te krijgen voor voeding. 's nacht liet hij natuurlijk van zich horen en was hij erg zeurderig. Eten is ook niet zijn sterkste kant. Beetje te lui om te zuigen! Dat belooft!
Ondertussen zijn mama en Rembert thuis! Beetje meer op het gemak en gelukkig krijgen we hulp van een kraamverzorgster en voedster. Ook papa Frederik springt in waar hij kan. Maar hij wordt ook opgeëist door zijn werk. Het is allemaal nog wat zoeken. Maar we komen er wel uit.
't is tijd om nog even wat te rusten: ik moet ervan profiteren als Rembert slaapt. Foto's heb ik ook al, maar papa moet die dit weekend nog op de computer zetten. Even geduld en ook jullie kunnen genieten van Rembert! Oh ja: gewicht 3,800kg en 55 cm lang!
Moeilijk weekend was dat! Belangrijke beslissingen te nemen over mijn bevallingsverlof!!
De bedoeling was om te werken tot aan de Allerheiligenvakantie. Dan genieten van een weekje vakantie en daarna zou mijn bevallingsverlof ingaan. Dat was de theorie. Nu de praktijk. Mijn gynaecologe heeft een vermoeden dat de baby toch 2 weken eerder zou komen. Eigenlijk sta ik al heel mijn zwangerschap 1 tot 2 weken voor op de normale ontwikkeling, dus kwam het ook niet als een verrassing. Met al mijn activiteiten van september en begin okober was de baby ook al voor een groot stuk ingedaald. Dus ipv 18 november moet ik nu eerder denken aan 4-5-6 november als 'grote dag' of misschien nog eerder... Als ik dus nog wat wil rusten, moet ik het nu doen! En ja, het voelde ook zo aan de voorbije vrijdag: voor mij was het precies 'de laatste dag'. Maar met die verschuiving zou ik ook 2 of 3 weken op het einde van mijn bevallingsverlof verliezen. Minder leuk natuurlijk. Bovendien stond mijn interim niet te springen om mij deze week al te depanneren. Begrijpelijk: hij begint ook liever rustig na een vakantie. Uiteindelijk heb ik besloten om het van dag tot dag te bekijken. En vooral om te proberen de laatste vrijdag nog naar school te gaan. Op die manier verlies ik niet te veel weken bevallingsverlof.
Ondertussen lijkt hier alles klaar te geraken voor de komst van de kleine spruit. De babykamer is nu verder afgewerkt met gordijnen, kapstokje, lampen, ... Mijn koffers staan gepakt met de nodige spullen. Mijn mams heeft de geboortesuikertjes in elkaar geknutseld. En ikzelf moet nog enkele enveloppen schrijven en dan is ook dat werkje van de baan. Frederik regelt op zijn werk dat hij vanaf midden volgende week in Antwerpen kan werken ipv in Duitsland. Zo kan hij toch op tijd erbij zijn als het zover is. Met het eindigen van al die voorbereidende werkjes bekruipt me ook een angstig gevoel: nu is het alleen maar wachten, wachten op een baby. Help, wat moet ik daar in godsnaam toch mee? Zolang ik kon regelen en organiseren voelde ik me in mijn nopjes, maar nu...: ik kan niet meer terug! wat met mijn veilig eigen leventje! Het was zo makkelijk om enkel met mezelf rekening te houden... Dit wordt wennen... Ok, nog enkele dagen (weken?) om die vreselijke gedachten uit mijn hoofd te zetten en dan... We zien wel! De perfecte moeder zal ik zeker niet zijn. Maar als we al ons best doen... is dat misschien ook al genoeg?
Wat was me dat voor een weekje!!! Dacht ik dat ik na de verkiezingen eens lekker kon uitrusten!! Had ik het even mis...
Beginnen bij het begin. Zondagavond dus. Zo tegen 17u kende ik de uitslag van de verkiezingen. 13 zetels voor ons kartel, 2 erbij t.o.v. 6 jaar geleden. VLD had 3 zetels verloren, van 8 naar 5, groen 1 verloren, en spa-spirit was goed voor 4zetels. En voor mezelf? 256 stemmen! Zelf had ik gegokt op 200 stemmen, dus ik kon zeker niet klagen. Voor een beginneling in de politiek was dit zeker eervol. Maar dan bekeek ik de resultaten van mijn kartelgenoten. Wat een monsterscores! Akkoord: ik was omringd door heel wat schepenen en uittredende gemeenteraadsleden... Maar petje af: iedereen boven mij was rechtstreeks verkozen: het ging van 500 stemmen, 700 stemmen, de burgemeester zelfs meer dan 4000 ! tegenover die scores leek die van mij nergens op... Maar onmiddellijk kreeg ik telefoon van onze kopman Jan Jambon (zelf goed voor 500 + stemmen en dus rechtstreeks verkozen): "proficiat, je bent 1ste opvolger". Joepie, daar hadden we een beetje op gegokt. Als ik niet rechtstreeks verkozen zou zijn, hoopte ik het goed te doen bij de opvolgers. Maar mijn kartelgenoten hebben mij dankzij hun fantastische scores aan die 1ste opvolgersplaats geholpen. Ik kon profiteren van de pot! Voor mij betekent dat concreet dat als er iemand zijn mandaat niet opneemt of onderweg laat vallen, ik inschuif in de gemeenteraad. Waw!! Ideaal: eerst een beetje kat uit de boom kijken, en dan -met iets meer kennis van zaken- toch nog kunnen zetelen.
Zondagavond op tijd in bed gekropen met een grote smile. Niet voor Jan dus: die is zondagnacht al met de coalitiegesprekken begonnen: Vld- spirit/spa. Maandagmorgen, -namiddag en -avond ging het verder. Tussendoor kreeg ik telefoontjes met de stand van zaken. Met spa-spirit zou er maar een nipte meerderheid zijn: verre van ideaal! met groen erbij moest er teveel afgegeven worden: iedere partijtje eiste immers zijn schepen... Vld vroeg 2 schepenen. Dinsdagmorgen kwam dan eindelijk het geruststellende bericht: cd&v/n-va gaat in zee met Vld. Vld krijgt 1schepen en o.a. gemeenteraadsvoorzitter (een nieuwe functie). Na goedkeuring door de verschillende partijbesturen op dinsdagavond werd het bericht aan de pers bekend gemaakt. Ik vond het echt boeiend om de vorderingen van de besprekingen vanop de 1ste rij mee te maken! En ik bedank Jan voor zijn goede onderhandelingen. Hij heeft dit voortreffelijk gedaan! Op dit moment zijn de besprekingen nog bezig over het schepencollege. Wie wordt er allemaal schepen en wie krijgt welke bevoegdheid? Ik hoop dat ik jullie daarover volgende week uitgebreid kan inlichten.
Dat was het begin van mijn week: spannende besprekingen, nog een extra bestuursvergadering, en voortdurend telefoontjes van Jan en alleman over de stand van zaken en over de bevindingen van mijn eigen score. Helaas was het ook diezelfde week dat de schoolse zaken mij volledig opeisten: maandag en dinsdag had ik heel wat toetsen gepland. Die moesten allemaal ververbeterd zijn tegen woensdag (rapportpunten van de maanden september-oktober)! Tel daarbij nog eens de klassenraden, nog een excursie naar Leuven met mijn vrije-ruimte-student Grieks, donderdag een lesdag van 7uur en vergadering ... Euh: ik moet er geen tekeningetje bij maken: tegen donderavond was ik doodop! mijn pijp volledig uit! gedaan! hoofdpijn, spierpijn, ... ik kon geen stap meer verzetten... Time out! Ik en mijn dikke buik moesten dringend rusten! Donderdagavond in mijn bed gekropen enne... zo tegen vrijdagnamiddag (het was al 4u!!) ben ik er terug uitgekomen... Dit was echt nodig! Hopelijk kan ik dit weekend wat bijwerken voor school.
Nog 2 weken te gaan tot de Allerheiligenvakantie: ik tel af ...
Eindelijk is het zover: 8 oktober is aangebroken. Straks heeft iedereen gestemd en kunnen de zetels en postjes verdeeld worden...
Gisterenavond ben ik op tijd in mijn bedje gekropen - kwestie van toch een beetje fit te zijn op "de dag". Maar wat was dat gisterenavond... ik kon echt niet in slaap geraken. Ukkie in mijn buik is beginnen stampen , boksen, ... alsof hij/zij er ieder moment uit wilde!!! Voelde het de spanning? Kan toch niet want ik was vrij relaxed: al het werk was gedaan, ik had mijn best gedaan, het was enkel nog rustig afwachten... Het duurde dus uren vooraleer ik in slaap viel en ukkie rustig werd. Maar ook vandaag lijkt ie levendiger dan ooit. Plaatsgebrek? 't is ondertussen al een 50cm groot en 2.7 kg. En hou je vast: nog meer dan een maand te gaan ... Zelf vermoed ik dat ik sneller mama ga worden dan gepland.... Maar nu moet het nog even blijven zitten!!!!
Eerst de verkiezingen dus... Vanmorgen op tijd ontbeten. Frederik had heerlijke broodjes gehaald bij bakkerij Manus. Normaal had ik dat als politica moeten doen - stemmen ronselen tot de laatste minuut - maar ach, ik mocht toch ook wel eens verwend worden. Tegen tienen ging het dan richting kiesbureau. Toch eenmaal herkend op straat: "We hebben op de goei gestemd" kreeg ik te horen. Hopelijk bedoelt hij daar ons kartel mee, en misschien ook nog mijzelf?!? Gelukkig niet moeten aanschuiven in kiesbureau 46 in gemeenteschool van de Kaart. En stemmen was vlug gebeurd... toch één stem waar we zeker van zijn! Vervolgens ging het naar kiesbureau 50 voor het uitbrengen van de stem waarvoor ik een volmacht had. Leuk om 2 keer je "burgerplicht" te mogen doen!!! Na het stemmen ben ik nog 2 kandidaat-collega's-van de kaart tegengekomen. Frans Van Bergen natuurlijk, die al handjes stond te schudden, en jongeren-collega Elke De Maeyer. Tot nu toe enkel lachende gezichten. Het was eindelijk voorbij die slopende campagnedagen, en nu viel er al een soort spanning van ons af, ook al kende we de uitslag niet. We spraken af om 's avonds elkaar terug op te zoeken in de Ruiterhal in Brasschaat.
Om twaalf uur gingen Frederik en ik een hapje eten in de Pastorie. Mooi herfstzonnetje... gewoon zalig terrasjesweer. Later werden we vergezeld door Erik, Karel, Jan en zijn vrouw, Patrick met vrouw en kinderen, Sven, ... Er werden pronostieken gemaakt, ambities blootgelegd, ... Ach: eigenlijk hadden we niets te verliezen, was de algemene conclusie. Voor ons stonden er geen jobs op het spel. We deden als N-VA'ers voor de eerste keer mee, en iedere stem voor ons, is al een overwinning op zich.
Maar toch hebben we grootse verwachtingen. Jan, onze kopman, durfde zelfs hopen dat we 3 van ons in de gemeenteraad zouden krijgen! Zelf lijkt me dat wat hoog gegrepen. Jan en Sven zouden zeker verkozen moeten worden. Voor de andere drie zal het al iets moeilijker zijn. Maar wie weet ... Straks zullen we het horen in de Ruiterhal.
Ik probeer jullie op de hoogte te houden van de uitslagen. En morgen of later op de week kunnen we al evalueren!
Donderdagavond 5 oktober. Nog 3 dagen tot de verkiezingen. We tellen echt af op dit moment.
Wel nog leuke momenten beleefd in de slotdagen van mijn campagne. Vorige week kreeg ik tot mijn grote verbazing een oproepingsbrief in mijn brievenbus om te fungeren als bijzitter op de 'grote dag'. Tja, je bent 30, leerkracht, ... en dan heb je het zitten - schijnt. Dit is trouwens al de 2de maal dat ik word opgeroepen. De eerste keer zat ik nog in het reservedepot: ik moest me om half acht 's morgens aanmelden, maar mocht gelukkig meteen weer naar huis; er was genoeg volk komen opdagen. Deze keer had ik 2 goede redenen om deze dag niet van 's morgens vroeg tot 's avonds laat in een muf (n.b. school!) lokaaltje door te brengen: door mijn kandidaatschap aan de kartellijst CD&V-N-VA kan ik mijn neutraliteit niet bewaren. Bovendien kan je van een hoogzwangere vrouw toch niet verwachten dat ze op haar 'rustdag' meer dan 8 uur aan het werk is! Ze moesten eens weten ... Voor mijn man Frederik zit de situatie iets complexer in elkaar! Ook hij is opgeroepen! Alleen zou ik dit dagje toch liever met hem doorbrengen i.p.v. weer eens alleen te zitten. Gelukkig kon hij argumenteren dat hij in het buitenland werkt. En zoals gewoonlijk, vertrekt hij op zondag na het middagmaal richting Ludwigshaven (BASF). Geen tijd dus om bijzitter te zijn in het verkiezingsbureau!
Nog een interessant nieuwtje: vorig weekend een telefoontje gehad van een N-VA-lid die mij een volmacht wilde verlenen! Op het moment van de verkiezingen zou hij in Frankrijk zitten. Ik had de man in kwestie nog nooit gezien, wel eventjes zijn echtgenote. En blijkbaar was daar al genoeg vertrouwen gegroeid om mij een volmacht te verlenen. Je kan per persoon maar 1 volmacht krijgen, dus die van zijn vrouw ging naar mijn man. Hopelijk vergeet Frederik niet op mij te stemmen Om te grappen zegt hij soms dat hij nog niet helemaal overtuigd is om op zijn vrouw te stemmen... Bovendien heb ik het blijkbaar nog nooit expliciet aan hem gevraagd! Tja, je gaat er wel van uit ... Bij deze doen we het officieel. "Frederik-lief, wil je zondag alsjeblieft op me stemmen? Ik zal je vertrouwen niet schaden! En ik beloof om ook nog voldoende tijd te besteden aan ons gezinnetje!"
Ondertussen zijn nog heel wat mensen voor mij in de weer geweest! Zelf heb ik het iets rustiger aan moeten doen...om begrijpelijke redenen. Maar die mensen die nog eens extra hun handen uit de mouwen hebben gestoken, wil ik nu bedanken. Gui en Karl, trouwste leden van mijn 'fanclub', voor de extra rondes die jullie zijn komen doen! Dan de N-VA-leden Francis, Frieda, Leo voor de vele folders van partijgenoten die jullie ronddroegen. Ed die vandaag nog mijn laatste foldertjes aan het verspreiden is. Karel die op maandag-marktdag reclame voor mij is gaan maken. Erik die samen met zijn kinderen voor de Delhaize postvatte om de mensen aan te spreken. Tot slot mijn oud-leerling Willem die zijn Brasschaatse klasgenoten nog probeert te overtuigen. Ongelofelijk op hoeveel mensen ik ondertussen al kan rekenen! Dat doet echt deugd! Weten dat je niet alleen staat, maar gesteund wordt door een toffe ploeg mensen die het goed met je voorhebben.
Gisteren was er nog een laatste bijeenkomst voor de jongeren. Door mijn lesrooster die grotendeels veranderd is, heb ik helaas verstek moeten laten gaan. Donderdag is sinds deze week mijn zwaarste dag: 7 uur les te geven. Daar kruipt wat voorbereiding in ... En dan kreeg ik ook nog eens bezoek van Gerda van Langendonck, provinciekandidaat van Kapellen, zodat het helemaal niet meer de moeite was om nog naar de vergadering te gaan. Ik hoop dat Robin en co het zonder mij hebben kunnen redden en de laatste actie tot een goed einde gebracht hebben. Toch nog eens een pluim voor de jongerenploeg: originele ideeën, blitse over-alls, coole site, veel energie en enthousiasme!!! Neem een kijkje op www.f-magazine.be !!!
Rest er ons nog zaterdag: laatste actie met de voltallige ploeg! Verrassing!!! Zie zondagmorgen.
óns Brasschaat... een toegankelijk Brasschaat? (3)
Amici,
Ik ben overtuigd. Overtuigd dat actie ondernemen zijn nut heeft in gemeentepolitiek.
Meer dan een maand geleden ondernam ik met Erik van Cleemput en Jan de toegankelijkheidsactie in Brasschaat! We testten de openbare gebouwen op hun toegankelijkheid voor de minder mobiele mens en bezochten heel wat personen van het middelveld (MS-groep, KVG, ...). Helaas konden we - in volle verkiezingsstrijd - niet voldoende berichten over deze actie in ons huis-aan-huisblad. De voorstelling van de kandidaten kreeg uiteraard voorrang. Dat onze actie toch gehoor heeft gekregen, bleek uit een artikel in de Parkbode van 2 weken geleden. We citeren:
Gebouwen toegankelijk voor het publiek
Bij het ontwerpen van een gebouw dat voor publiek toegankelijk is, of bij het plannen van verbouwingswerken aan een gebouw, is de zorg voor het gebruikscomfort van het grootste belang.
Een vlotte toegankelijkheid voor iedereen, ook voor mensen met een verminderde mobiliteit, waaronder mensen met een handicap, bejaarden, leveranciers, ouders met kinderwagens en kinderen is bepalend voor de doeltreffendheid en het succes van uw zaak.
Daarom organiseert het gemeentebestuur op dinsdag 3 oktober een informatievergadering rond deze problematiek. De vergadering start om 20.00u en vindt plaats in de gemeenteraadszaal, Bredabaan 399 op de 2de verdieping (ingang via het binnenplein).
Mooi initiatief toch? Eigenlijk bedoeld voor de winkeliers die er aan denken hun winkel/zaak toegankelijk te maken. Maar ik lichtte ook de mensen in met wie ik in augustus gesproken had over toegankelijkheid en stimuleerde hen om zeker te komen naar deze vergadering. Een aantal mensen gingen in op die uitnodiging. Ook van andere partijen waren er geïnteresseerden. Bovendien werd het gezelschap aangevuld met een groep architecten. Enige minpunt: de spreker ontbrak! De spreker zou de mogelijkheden toelichten die resulteerden in het toegankelijk worden van winkels en privé-zaken. Opeens iedereen verplichten met regeltjes kan je natuurlijk niet. Maar bij een bouw- of verbouwingsaanvraag kan men wel eisen gaan stellen omtrent deze zaak. Dat zou al mooi zijn. We zijn er natuurlijk nog niet en de wettelijkheid hiervan moet nog verder onderzocht worden, maar ik bedankt de burgemeester (Dirk de Kort) en betrokken schepenen (Berre van Deure en Wim van der Steen) nu al voor hun inzet bij dit thema! Brasschaat moet voorloper worden wat toegankelijkheid betreft! Een voorbeeld voor andere gemeenten!
Voor zo'n Brasschaat wil ik opkomen! Voor zo'n Brasschaat wil ik de handen uit de mouwen steken! Voor zo'n Brasschaat heb ik ook uw steun nodig!
Met uw steun op 8 oktober kunnen we verder werken aan een bruisend brasschaat!
De laatste 2 weken voor de verkiezingen zijn ingezet. Het aantal affiches in het straatbeeld is meer dan verdubbeld; de brievenbussen puilen uit van de folders en partijblaadjes; de Brasschaatse film verdient hopen geld aan de advertenties van de kandidaten; ... Ook ik zit niet stil deze week, hoewel ik me ver van de affiche-oorlog houd! Vorig weekend zijn een aantal vrienden mijn folder komen bussen. Zelf kan ik helaas geen grote ronden meer doen, maar in de plaats daarvan had ik als een echte gastvrouw Hoge Akker 32 ingericht als crisis- en bevoorradingscentrum! Bedankt, lieve mensen, die mij geholpen hebben: Frederik, Gui, Karl, Matthias, Ruben! Wat zou ik zonder jullie beginnen! Maandagavond heb ik een aflevering van Ter Zake bijgewoond in het kasteel van Schoten. Ik was er op uitnodiging van Mark Demesmaeker. Inzet was echter cordon sanitair in Schoten: een debat tussen Harrie Hendrickx, burgemeester en Marie-Rose Morel van Vlaams Belang. Ik moet eerlijk toegeven dat N-VA daar een beetje marginaal behandeld werd. Uiteraard mochten de aanhangers van Harrie en Marie-Rose vlak achter de hoofdgasten plaatsnemen. Maar het zal weer typisch VRT zijn dat er ook een SPa'er aan tafel mocht, samen met een troep partijgenoten. En N-VA? Die werden verdrongen naar de achterste regionen, helemaal uit beeld uiteraard. Even overwogen Sven - mijn partijgenoot - en ikzelf om op te stappen. Maar goed, nu we toch daar waren, konden we beter dat half uutje gemanipuleer van Siegfried Bracke beter uitzitten. Na de opname ging het richting partijsecretariaat: even de neuzen terug in de juiste richting zetten, beetje bijbabbelen, elkaar moed inpraten, en de laatste blaadjes verdelen. Even doorzakken bij pot en pint heb ik aan me laten voorbijgaan - helaas -, maar ik moet zien dat ik voldoende rust. De gynaecoloog raadde me dit ook voorzichtig aan... Maar tot nu toe was alles in orde met ukkie in de buik. De slimmerd had zich zelfs al gedraaid en ligt nu in prima houding. Wel een grote baby: nu al 47 cm en nog meer dan een maand te gaan ... Ik kijk ernaar uit Dinsdagavond nog even heerlijk ontspannen met muziek van Mozart. Davidsfonds organiseerde deze openinslezing: levensverhaal van Mozart werd verteld met bijhorende muziekfragmenten. Achteraf nog leuke gesprekken gehad. Vandaag, woensdag was het dan weer tijd voor actie!! Met de cd&v-jongeren hadden we vorige week al actie gehouden over "wonen in Brasschaat". Op elkaar geduwd in wat kartonnen dozen vroegen we ons af of we als jongere in Brasschaat konden blijven wonen? Het resultaat van die sessie kon je bekijken in de Brasschaatse film van deze week. Deze week kaarten we het tekort aan kinderopvang aan, notabene één van de thema's waar ikzelf - als zwangere - mee bezig ben. Mijn verklede cd&v/n-va kindjes waren moeilijk in toom te houden: al het kinderspeelgoed moest uitgetest worden. Grote kinderen (vooral de mannen!) zijn soms nog kleine kinderen! Enfin, we bedanken in ieder geval Carina Vester, een echte onthaalmoeder, voor het ter beschikking stellen van haar kindvriendelijk huis met alle toebehoren. Al snakte ze, geloof ik, bij momenten naar haar eigen rustige kindjes... Resultaat volgende week te zien in de Brasschaatse film. Ben benieuwd! Zondagavond weer actie met de jongeren: weet zelf nog niet precies wat... Brasschatenaren zullen het maandag wel ontdekken. Eén ding is zeker: de jeugd, en zeker cd&v-n-va-jeugd zit niet stil! Dat belooft voor de toekomst! Zelf heb ik een goed gevoel bij de samenwerking van onze kartel-jongeren! Veel succes Robin, Sven, Elke, Stephanie, Griet, Dennis, Michiel, Nathalia, ...
Nog even volhouden en we kennen de uitslag! Steun ons!
óns Brasschaat... een Brasschaat op maat van senioren
amici,
Eén van de speerpunten in het programma van kartel cd&v/n-va is de aandacht voor senioren. Uit een rondvraag blijkt dat het grootste probleem bij senioren de vereenzaming en de niet aangepastheid van woningen is! Toch iets om over na te denken: niet veiligheid, niet mobiliteit, wel vereenzamingn houdt de senioren het meest bezig! En wees je ervan bewust dat er in Brasschaat een meer dan grote groep senioren woont! Natuurlijk, zij hebben heel hun leven hard gewerkt; het geld verdient om een kleine of grote villa neer te zetten; de kinderen zijn allemaal het huis uit;.... En dan volgt het pensioen: de welverdiende rust. Alleen is er op dat moment niet meteen een sociaal netwerk om op terug te vallen. Het verenigingsleven is verwaarloosd (geen tijd! de kinderen!). Contact met de buren is er niet altijd. Wanneer ook nog eens de partner wegvalt, slaat de vereenzaming helemaal toe. "Maar Brasschaat heeft toch een bruisend verenigingsleven, ook voor senioren!" hoor ik u al roepen. Ik spreek dat zeker niet tegen: OKRA, Kristelijke Beweging van Gepensioneerden, seniorenbond, Vlaamse vereniging van gepensioneerden, Vroeg-op-pensioengestelden, Plus 3, ... Er is genoeg om uit te kiezen! Alleen.... dringt dit aanbod ook door tot bij de senior? Ik kan een beetje surfen op internet en na wat klikken geeft de webstek www.brasschaat.be mij het aanbod van verenigingen. Maar hoe zit het met de doorsnee senior? Mijn moeder van 63 bv. overweegt op dit moment een internetabonnementje te nemen, maar die wondere wereld van google en co heeft zij nog niet ontdekt. Ik veronderstel dat zij geen geïsoleerd geval is, integendeel. Met de seniorengids en ander informatief drukwerk probeert het gemeentebestuur uiteraard dit probleem op te lossen. Ook cursussen computer en internet helpen waar nodig. Maar de stap zetten naar een vereniging, doe je nog zelf. En daar is wat moed voor nodig. Een goede buurtwerking kan ook wat problemen opvangen! Wat de onaangepastheid van woningen betreft zijn er ook oplossingen. De huizen waar men 4à 5 kinderen heeft grootgebracht, zijn niet meer op maat gesneden van de alleenstaande en/of minder mobiele senior. Toch kan men in het eigen huis blijven wonen, mits een goede thuiszorg. Dit moet blijvend gestimuleerd worden. Daarnaast zijn er de nieuwe, ingrijpendere oplossingen: kangoeroewoningen en aanleunwoningen. Kangoeroewoningen zijn samenleefvormen waarbij een jonger koppel boven of naast een ouder koppel woont. Jong zorgt voor oud. Oud houdt contact met de buitenwereld. De aanleunwoningen zijn woningen die gebouwd worden in de buurt van een dienstencentrum. Voor ontspanning, gezelschap en een warme maaltijd hoeft men zich slechts een weinig te verplaatsen. Tot slot nog een oproep aan de cultuurverenigingen. Oudere mensen zijn vaak een dankbaar publiek: zij genieten van kunst, een optreden, muziek, een fotoreportage, enz... Zij hebben bovendien de tijd hiervoor! Wacht daarom niet tot de iets minder mobiele mens naar de cultuuractiviteiten komt, maar breng de cultuur naar de senior!! In en nabij de dienstencentra is er die grote concentratie aan senioren, gepensioneerden, bejaarden. Is het dan ook niet mogelijk activiteiten te laten doorgaan in dienstencentra als Vesalius, Antverpia en Maria-ter-Heide? Op die manier blijft de verplaatsing beperkt, de zalen worden ten volle benut, en het (cultuur)aanbod kan hier overzichtelijk gepresenteerd worden. De werking van dienstencentra en het verenigingsleven voor de senior moet niet concurrentieel zijn. Integendeel: van samenwerken wordt iedereen beter! Zeker de Brasschaatse senior! Want samen kunnen we nóg meer!
De verkiezingsdrukte heeft op dit moment waanzinnige proporties aangenomen! Voor de gewone mens komt het nog allemaal wat vroeg: hij ligt er nog niet echt wakker van. Voor ons kandidaten daarentegen? we weten niet meer wat eerst doen...: affiches afhalen, affiches plakken, laatste foto's trekken, advertenties laten maken, huis-aan-huisblad schrijven, verbeteren, afhalen, verdelen, de eigen folders/kaartjes moeten op een of andere manier de deur uit geraken, huis-aan-huisbezoeken afleggen, enz... Voor een normaal mens al bijna geen haalbare kaart, toch zeker niet als er ook een fulltime-job uitgeoefend moet worden. Laat staan voor mij, een hoogzwangere vrouw! Op de babysites lees ik dat ik nu in mijn 2 laatste maanden voldoende moet rusten, geen trappen meer moet doen, sport en inspanningen beperken, ... En wat doe ik? op mijn fietsje cross ik Brasschaat door om mensen te zien, te spreken, te overtuigen ... Tot ukkie in mijn buik protesteert! Groot gelijk, zou ik zeggen, maar waarom net nu? Heel politiek Brasschaat is op zijn actiefst! en ik moet even gas terug nemen: die vervelende harde buiken, en die druk en spanning op mijn ledematen. Ok, even gaan liggen dan maar... ook dit is voor een goed doel!!! Hopelijk begrijpen mijn collega N-VA'ers dit! Ik kan nu even niets bussen, geen debatten doen - zeker niet als ze je maar 2 dagen van te voren verwittigen! Ik geef ook nog eens 22u les en heb deze en komende week alle klassenraden! ook dat moet weer gebeuren... Maar goed: dit is niet het moment om te zeuren. Even rusten, en dan weer met nieuwe energie er tegenaan. Nog 2,5 spannende weken te gaan. En dan is alles verdeeld. Niet te geloven: je hebt er zo naar toe geleefd, bent er al (meer dan) een half jaar mee bezig. En dan moet het op die 3 laatste weken allemaal gebeuren. 8 oktober zal snel daar zijn. En dan? daar durf ik nog niet aan denken! eerst de balans opmaken binnen de partij, verdere afspraken maken, én uitkijken naar de nieuwe samenstelling van de gemeenteraad in januari! Ben benieuwd wie erbij zal zijn!
Dus, ondanks mijn kleine terugval deze week, ben ik niet van plan de moed op te geven. Maar, meer dan eender wie, heb ik even jullie (morele)steun nodig! en natuurlijk ook de (electorale) steun op 8 oktober !
Ik ben Goele Fonteyn
Om te grappen zegt hij soms dat hij nog niet helemaal overtuigd is om op zijn vrouw te stemmen... Bovendien heb ik het blijkbaar nog nooit expliciet aan hem gevraagd! Tja, je gaat er wel van uit ... Bij deze doen we het officieel. "Frederik-lief, wil je zondag alsjeblieft op me stemmen? Ik zal je vertrouwen niet schaden! En ik beloof om ook nog voldoende tijd te besteden aan ons gezinnetje!"
