Gert Luyckx' loopervaringen...
Inhoud blog
  • Herstart 2011: corrida 't sas
  • Eerste keer DNF - Nazareth
  • Massa jogging De Olifant
  • Dwars door Hasselt
  • Twee keer Oostende

    Laatste commentaren
  • Alexa Amazon Setup (Brenda Miller)
        op Strandloop Oostende
  • www mywifiext net Call Toll-Free (866)-302-4260 (www mywifiext net setup wizard)
        op Strandloop Oostende
  • SBC Mail For Help Call @ (800)-414-2180 (natalia simmons)
        op Strandloop Oostende
  • http://www.newjordans2018.us (Paveperyaride)
        op Strandloop Oostende
  • http://www.nikeoutletstoresonline.us (Paveperyaride)
        op Strandloop Oostende
  • http://www.hardenvol2.us (Paveperyaride)
        op Strandloop Oostende
  • Pusat Kursi Kantor (Widya)
        op Trio van strandlopen
  • http://www.ugg-soldes.fr (leinf1caup)
        op Strandloop Oostende
  • http://www.canadagooseofficiel.fr (Paveperyaride)
        op Strandloop Oostende
  • http://www.pandora-bracelet.me.uk (Paveperyaride)
        op Strandloop Oostende

  • Foto

    Over mijzelf
    Ik ben Gert Luyckx
    Ik ben een man en woon in Ingelmunster (België) en mijn beroep is projectleider bij Aquafin.
    Ik ben geboren op 07/09/1970 en ben nu dus 48 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: lopen, fietsen (op 't gemak), TV kijken.


    Onze verbouwingswerken
  • volg ze hier op de voet

  • of hoe een Limburger woont in West-Vlaanderen, werkt in Antwerpen en loopt waar het hem uitkomt...
    09-11-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Les 4 cimes - Battice

    Zwaar was het, deze tocht van 33km door het land van Herve. Zwaar maar absoluut de moeite.
    Om 7u begon mijn zondag 8 november. Ik trok onmiddellijk mijn loopkleren aan en zette al snel een bord spaghetti in de microgolf-oven. Het is niet mijn gewoonte om op zondagochtend zo stevig te eten, maar vandaag zou ik het wel kunnen gebruiken.
    Rond 7u50' was ik in Bavikhove. Van daaruit zouden Nick Rosseel en ik meerijden met Dominiek Bekaert richting Battice. Een autorit van ruim 2u om deel te nemen aan een loopwedstrijd over 33km: 'Les quatre cimes du pays de Herve'.
    We kwamen ter plaatse aan om 10u. Het was daar al behoorlijk druk en dus moeilijk om een parkeerplaats te vinden. Maar we waren ruimschoots op tijd om startnummer af te halen en ons om te kleden. Daar was het nog even afwegen over de kledij die we zouden aantrekken. Je zag zowel lopers met muts en handschoenen als lopers in short en singletje. Ik hield het bij een 3 kwartsbroek, t-shirt en toch daaronder een shirt met lange mouwen. Voor de start zei een Nederlandse deelnemer nog even dat hij deze wedstrijd zwaarder vond dan een marathon. Bemoedigende woorden, zo vlak voor de start. Terugkeren was echter geen optie meer...
    Rond 11u15 werd de meute van 800 deelnemers losgelaten. Het begon direct met een forse afdaling (10%) van ruim een halve kilometer. Deze zouden we over een 32-tal km opnieuw nemen, maar dan in omgekeerde richting. Ik schat dat wij ongeveer in de helft van het pak startten. Niemand van ons had een uitgeproken doel vooropgesteld. Zonder problemen uitlopen en ondertussen genieten van de prachtige omgeving was het devies.
    De menigte bleef de eerste kilometers mooi in het gareel lopen. We liepen aan een tempo van ongeveer 5min/km. Voorbij steken was in de beginfase moeilijk wegesn de smalle, maar wal verharde weggetjes. Het was echter ook niet nodig aangezien het tempo ook datgene was dat voor mij comfortabel aanvoelde.
    Op de hellingen voelde ik wel dat ik redelijk goed bergop liep. Daar stak ik steevast een aantal lopers voorbij. Ik had dit eigenlijk niet verwacht aangezien ik toch vrij zwaar ben in vergelijking met mijn lengte (BMI van 22-23).
    Dominiek, Nick en ik bleven in mekaars buurt. Aan km 10 liepen we nog steeds mooi aan het tempo van 12 km/u. Dominiek en Nick liepen in een lange afdaling een tijdje serieus door (ongeveer 19 km/u). Ik liet hen begaan en liet ze een paar honderd meter weglopen. Op de volgende helling zou ik er wel weer naartoe lopen.
    Om krampen zo lang mogelijk uit te stellen, zorgde ik ervoor dat ik goed dronk aan iedere bevoorrading: overal dronk ik twee à drie bekers water of AA-drink. Deze was overigens veel te koud, zodat ik na iedere bevoorrading eventjes oorlog voelde in mijn maag en darmen. De te koude drank was overigens de enige opmerking bij de organisatie. Voor de rest was ze perfect:
    - elke kilometer werd aangeduid
    - bevoorrading met water, AA-drink en rozijnen
    - elke van de '4 cimes' werd met een informatiebordje aangekondigd: lengte, stijging,...
    Ik denk dat Nick ons ergens rond km 15 liet gaan. Dominiek en ik bleven verdergaan in mekaars buurt zonder echt op mekaar te wachten. Ik denk dat ik ietsje sterker was en dat hij me vooral op karakter volgde.
    De kilometers volgden mekaar op, steeds weer stijgen en dalen. In de beklimmingen doken steeds meer wandelaars op. De afstand en de hoogtemeters begonnen hun tol te eisen. Leedvermaak was er niet. De man met de hamer kon immers op de volgende klim op mij staan te wachten.
    Vanaf km 25 begon ik af te tellen. Dat was een teken dat ik de eindstreep binnen bereik zag. Ik zag in Dominieks blik dat bij hem het beste eraf was. Ik was de enige van ons drie die een energie-gel meehad en ik denk dat dit zeker geen overbodige luxe was.
    In de laatste kilometers putte ik nog moed uit het bijhalen van stervende zwanen. Ik denk dat Dominiek me liet gaan rond km 30.
    Op ongeveer anderhalve kilometer van het einde zat er nog een steile afdaling waar het moeilijk was om voldoende af te stoppen. Alles deed zeer nu. En vrij kort na deze afdaling kwam dan de laatste bocht naar rechts en de muur naar de aankomst toe. Man man man. Twee keer voelde ik mijn kuiten samentrekken. Het scheelde geen haar of de krampen schoten erin. Ik kon toch blijven lopen tot aan de finishlijn. Ik overschreed deze na 2u50'. Hiermee haalde ik de 244ste plaats. Plaats en tijd waren echter niet belangrijk vandaag.
    Direct na het overschrijden van de finish verstijfden mijn benen. Ook mijn rug begon op te spelen. Ik had in het begin van de week wat gesukkeld met mijn rug, nu tijdens de wedstrijd haast geen last, maar achteraf blijkt dan toch dat er nog iets niet helemaal in orde is.
    Achteraf genoten we nog na van een 'Val-Dieu'-ke en een 'cassecroute'. Ik moest wel nog even naar buiten gaan omdat ik binnen wat draaiierig werd. Ik was toch redelijk diep gegaan blijkbaar.
    Rond 16u30 begonnen we dan aan de 200km terug richting West-Vlaanderen.
    Onmiddellijk na de aankomst zeiden we tegen mekaar dat we dit nooit meer zouden doen, zo zwaar... Maar nu denk ik er al een beetje anders over...

    Reageer (11)

    04-11-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Windstilte
    Niet direct een juiste omschrijving van de weersomstandigheden van de laatste dagen. Eerder een weergave van de toestand van deze blog.
    Maar veel was er dan ook niet te melden.
    Het lopen bleef vooral beperkt tot de middagtoertjes in Aartselaar. Sinds de intrede van het winteruur ben ik nog maar één keer 's avonds gaan lopen. Het was op de finse piste van Waregem. Samen met Aquafin-collega Jona liep ik mee met de lokale joggingclub. Joggingclub klinkt in deze een beetje misplaatst, want ze hielden er een serieus tempo op na.
    Ik vond het wel aangenaam om te lopen. Het vochtige weer en de winterse koude die eraan zit te komen. Binnenkort mogen muts en handschoenen terug uitgehaald worden. Ik zie het wel zitten.
    Afgelopen zondag maakte ik in de voormiddag een tochtje richting Leie. Tegen de middag moesten we op familie-bezoek en in had een 'gat' van anderhalf uur. Ik vertrok dan via het jaagpad richting Oostrozebeke en Ooigem. Daar vervolgde ik mijn tocht naast de Leie, richting Harelbeke. Een goed maand geleden kwam ik hier ook door, met een borstnummer opgespeld. Na exact 45 minuten lopen, maakte ik rechtsomkeer. Ik liep een perfect egaal tempo, want na 1u30'00'' stand ik terug aan onze achterdeur.
    Vanavond ga ik ook nog eens een toertje doen in Waregem. Ik zou een duurloopje willen doen met mijn trail-schoenen. Ik heb ze al veel te lang niet meer gebruikt en aanstaande zondag zou ik ze wel eens kunnen nodig hebben in Battice. Ik zou dan toch wel zeker willen zijn dat ze me nog een beetje passen. Bij een trail van 33 km is dat geen overbodige luxe.

    Reageer (1)

    20-10-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rustig weekje
    Sinds mijn Limburgse escapade werd er maar weinig gelopen. Vorige week nog op een uurloop op dinsdag (11,3 km) en een 10 km (4'30''/km) op donderdag. Daarna vier dagen zonder lopen.
    De plotse appendix-operatie van Clara en de verjaardag van mijn moeder zaten hier voor iets tussen. Zondagochtend heb ik wel nog een twee uur lange herfstwandeling met Victor gemaakt. Maar dat zal wel het enige moment geweest zijn dat mijn hartslag lichtjes omhoog ging het afgelopen weekend... Ik ga er maar van uit dat het lichaam af en toe een rustperiode nodig heeft en dat is nu dus gebeurd.
    Vanmiddag heb ik de draad terug opgepakt met een loop over 11km.
    Mijn verdere plannen voor de laatste maanden van 2009:
    - 8/11: les 4 cîmes
    - 11/11: halve marathon Deinze-Aalter
    - 29/11: westlaanrun Roeselare
    - 20/12: kerstcorrida Deerlijk
    Dit is een voorlopig lijstje en zal waarschijnlijk nog wel wijzigen. Ook op het programma staat de aanschaf van nieuwe schoenen. Ik zou nu wel eens willen gaan waar ze een degelijk advies geven. Mijn achillespees speelt me nog steeds een beetje parten en ik wil in elk geval vermijden dat deze problemen verergeren door te lopen met de verkeerde schoenen.

    Reageer (9)

    13-10-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dwars door Hasselt

    Vorig jaar was ik ingeschreven, maar moest ik deze wedstrijd toch links laten liggen omwille van onze verbouwingswerken. Dit jaar was ik opnieuw van de partij op Limburgse bodem. Zo'n anderhalf uur voor de start trokken de hemelsluizen volledig open viel er een serieuze stortbui naar beneden. Tegen 14u30, het startuur van de 10km-wedstrijd, stopte het met regenen. Het zou nu de rest van de namiddag droog blijven.
    Rond 15u15 begaf ik me naar het startvak. Het was nog wel een kwartiertje voor de start van de 15km, maar er begonnen steeds meer lopers zich aan te melden in de startzone. Ik wou ook niet te ver achteraan starten.
    Toen het startschot gegeven werd, denk ik dat er toch nog zo'n 500 lopers voor mij opgesteld stonden. De eerste anderhalve kilometer was het dan ook vrij druk. Ik liep lange stukken over het smalle borduurtje net naast de opgestelde nadar-hekken.
    De eerste kilometer kwam ik door in 4'10''. Toch nog vrij snel gezien de drukte. Ik hoopte op een schema van rond de 4'00''/km en dat zat dus wel goed.
    Het bordje van de 2km passeerde ik na 7'40''. Ik begon nu een beetje te vrezen voor een te snelle start.
    Na ongeveer 2,5 km begonnen we aan de eerste passage parallel met het Albertkanaal. Nu kon je pas echt goed in je ritme komen. Ik liep nu lange tijd in de buurt van Dirk Vlekken. Hij liep van het ene groepje naar het andere, maar aan een vrij onregelmatig tempo. Ik moest hem steeds laten gaan, maar kwam wat later steeds weer terug bij hem.
    Na 6km kwam er een klimmetje. Hier moest ik terug een gaatje laten en dacht dat het verval eraan zat te komen. Maar terug op het vlakke kon ik weer mijn tempo vinden en ook terug aansluiten met de lopers voor mij.
    Tot aan kilometer 10 had ik het nochtans lastig. De kilometertijden gingen omhoog en ik zat ondertussen opnieuw boven mijn schema van 4min/km. In deze zone werd ik ook voorbij gestoken door iemand die zei dat hij af en toe mijn blog leest (Steven Coeckelberghs, als mijn speurwerk in de foto's correct was...)
    Na 10 km begonnen we opnieuw aan een lange strook naast het kanaal. Hier vond ik mijn tweede adem. Dergelijke lange stroken liggen me wel. Op deze strook kwam ik bij een aantal lopers waar het beste vanaf was. Dat gaf weer extra moed.
    Op een bepaald moment kwam ik bij Bert Schaekers (nr 2853 op onderstaande foto). Ik wou hem ook voorbijsteken maar zag dat ik eigenlijk niet sneller liep dan hem. Ik heb me dan opnieuw achter hem gezet en een heel stuk in zijn zog gebleven. Aan km 12 heb ik dan overgenomen omdat ik voelde dat ik weer wat hersteld was. Zo kon ik helpen om de bres te dichten naar de lopers voor ons.  



    De laatste twee kilometers waren dan via de Hasseltse binnenstad. Veel draaien en keren. Ook veel klinkers en stoepranden. Deze zijn extra gevaarlijk als je al op je tandvlees zit. Ik hoorde een paar keer mensen tellen en hierdoor wist ik dat ik rond de 240ste positie liep.



    Op het einde was ik vooral gefocust op mijn uurwerk. Ik had de stille hoop van binnen het uur binnen te zijn en ik besefte nu dat dit er in kon zitten. Ik spurtte naar het aankomstpodium en klokt af na 59'57''. Heel content dus!
    Officieel werd dit nog gecorrigeerd naar 59'56'' en bleek ik zelfs 188ste (netto-tijd) te zijn op ongeveer 3.000 deelnemers. Volgend jaar zal ik dus waarschijnlijk een laag startnummer krijgen en wat meer vooraan mogen starten. Ik kijk er al naar uit.

    Reageer (11)

    05-10-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lazy weekend

    Het afgelopen weekend heb ik vooral veel over lopen gelezen. Over 'Rapper dan een ezel' in Kuurne, over de 'Hermesloop' in Oostende en dan ook nog over een wedstrijdje in Brussel. Berichtjes op Facebook en wat langere verhalen op de verschillende blog-sites. Ook de stijgende koorts in de aanloop naar de marathon van Eindhoven hangt in de lucht.
    Mijn schoenen bleven aan de haak. Spreekwoordelijk dan, want meestal slingeren ze ergens rond. Vandaag of morgen plan ik nog een duurloop van een kilometer of 20 en dan rustig uitbollen naar 'Dwars door Hasselt'. Mijn laatste kans om Rik Ceulemans te kloppen

    Reageer (5)

    29-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ekiden Brussel
    Net zoals twee jaar geleden, namen we dit jaar met 4 Aquafin-ploegen deel aan de aflossingsmarathon in Brussel. En ook net als twee jaar geleden was het terug stralend weer. Zelf voelde ik me niet echt super. Misschien zat het trouwfeest van de nacht voordien er voor iets tussen. Om 4 u in bed beland... en ik was geen Bob
    Natuurlijk was ik zo slim geweest om ploegkapitein te zijn, waardoor ik ervoor moest zorgen dat ik als eerste in Brussel was om de startnummers op te halen. Rond 11u was ik dan ook al ter plaatse.


    Clara geeft hier een beetje aan hoe ik mij voelde in de ochtend.

    De start zelf werd om 13 u gegeven. Ik moest als 4de loper van start gaan en dat zou zo rond 14u40 zijn. Tegen die tijd voelde ik mij al een stuk beter. Maar als ik mij moest bukken om iets op te rapen of zo, voelde ik toch dat mijn evenwichtsorgaan nog niet op zijn volle 100% functioneerde. Nu ja, 't ging hier ook niet om de Olympische Spelen en we zouden wel zien wat het ging worden.
    In de eerste 100-en meters van mijn 10-km gedeelte kwam ik moeizaam op gang. Mijn ademhaling verliep net alsof ik de hele nacht in een rokerig café had gezeten. De opeenvolgende beklimmingen en afdalingen maakten het extra moeilijk om je ritme te vinden.
    Halverwege was mijn doorkomsttijd ongeveer 21'30''. Mijn ademhaling was nu beter onder controle. Net buiten het stadion kwam het AVR-team me voorbij en gaf me nog een exta aanmoediging. Volgen zat er niet onmiddellijk in, maar eens ze me voorbij waren, gaven ze me een goed mikpunt en kon ik de afstand min of meer constant houden. Op de tweede lange beklimming in het park kreeg ik even last van steken in mijn rechterzij. Als ik bovenkwam, was dit voorbij en was ook het ergste leed geleden. De laatste steile beklimming zou ik wel op karakter bovenkomen. Ik eindigde mijn 10km deel in 43'52''. Geen echte toptijd, maar gezien de moelijkheidsgraad van het parcours en de uitspattingen van de nacht voordien was ik toch tevreden. Deze tijd was trouwens bijna anderhalve minuut sneller dan twee jaar geleden.


    Mijn doorkomst in het stadion na 5km.

    Hieronder nog een collage van onze ploegleden: Margo Annemans, Erik Verbeke, Ward Scholiers, ikzelf, Jona Londers en Daniël Beeckman. Onze eindtijd bedroeg 3u21' en hiermee werden we 137ste op 601 ploegen. In het klassement van de gemengde bedrijfsploegen waren we 34ste op 214.


    De snelste Aquafin-ploeg eindigde in 3u08' minuten. Misschien moeten we volgende keer eens proberen om onze snelste lopers bij mekaar te zetten en zo in de buurt van de 3u te komen. Dit zou dan resulteren in een plaatsje in de Top50 algemeen en bij de gemengde bedrijfsploegen rond de Top10.

    Reageer (4)

    23-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vertering Leiemarathon
    We zijn nu 3 dagen verder. Tijd om een korte balans op te maken. Was het toch een absurd idee om zonder specifieke voorbereiding deel te nemen aan een marathon?
    Ik denk het niet. Natuurlijk was ik ook niet helemaal onvoorbereid. Mijn conditie begon terug op peil te komen, voornamelijk door duurloopjes van ongeveer 45 minuten tot een uur en wedstrijden van een kleine 10km. Eén dertiger zat er ook tussen, m.n. 'Dwars door Izegem', twee weken voor de marathon.
    Maandag waren de benen nog redelijk stijf. 's Avonds liep ik een half uurtje los aan de Finse piste in Waregem (tempo van 11 km/u) en dit deed deugd.
    Dinsdagmiddag ging ik, samen met twee ploeggenoten voor de Ekiden van volgende zaterdag, vertrekken voor een toertje van 10km. Een andere collega - van een concurrerend Ekiden-team - vertrok samen met ons en hij plande een intervaltraining. Zes keer een versnelling van 800m aan 3'45''/km (16km/u), afgewisseld met 800m joggen. In eerste instantie had ik iets van: 'Doe maar, mijn benen zijn er nog niet aan toe'. Maar uiteindelijk besliste ik toch om proberen te volgen. En dit lukte wonderwel. De laatste versnellingen lukten zelfs beter dan deze in het begin.
    Omdat ik 's avonds nog één van de kinderen moest ophalen bij de voetbaltraining in Waregem, liep ik daar nog een keertje. Een kleine 8km in ruim 41 minuten. De eerste ronde liep ik wat sneller om de mensen van de Waregemse joggingclub bij te halen. Vervolgens kon ik me laten meedrijven. Nu voelde ik wel de vermoeidheid.
    Vandaag wordt een rustdag. Morgen volgt dan waarschijnlijk een laatste rustig (d)uurloopje. Vrijdag dan nog een looploze dag om dan zaterdag hopelijk uit te pakken op mijn deel (10 km) van de Ekiden.
    Vrijdagavond hebben we wel een trouwfeestje, maar dat vormt tegenwoordig geen bezwaar
    Ondertussen heb ik al een keer of 389 geklikt op de site van de Alpro Leiemarathon om te zien of de officiële uitslag en bijbehorend fotomateriaal al beschikbaar is. Nog altijd tevergeefs...

    Reageer (4)

    21-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leie marathon

    Relatief onverwacht voegde ik gisteren marathon nr 5 toe aan mijn palmares. Eigenlijk was ik van plan om als toeschouwer te gaan en de marathon deelnemers een beetje te gaan aanmoedigen. Maar zoals Koen al reageerde op een vorig artikel, kon ik net zo goed mijn loopschoenen meenemen...
    Vrijdag stuurde ik dan een e-mail naar de organisatie om te vragen of ter plekke inschrijven ook nog mogelijk was. Indien het antwoord 'nee' was geweest, dan was de kous af en zou het een rustig zondagje worden. Maar het antwoord was 'ja'. Nog een volledige zaterdag om erover na te denken. Een zaterdag waar ik naar een trouwreceptie mocht in Moerbeke-Waas en naar een verjaardagsfuif t.e.v. een 40-jarige in Boutersem bij Leuven. Niet echt een rustdag dus. En ook geen dag van gezonde voeding en drank.
    Op de receptie heb ik - tegen mijn natuur - de cava'tjes afgewisseld met fruitsap. Hapjes liet ik niet passeren.
    Op de fuif hield ik het bij één pintje en twee blonde Leffes... en voor de rest frisdrank. In mijn achterhoofd stond mijn besluit al vast. Maar ik zou pas zondagochtend effectief beslissen. Om 1u30 belandde ik in mijn nest.
    Zondagochtend heeft het me dan nog een beetje tijd gekost om Chris te overtuigen dat het toch geen absurd idee was om te starten. Maar ze weet ondertussen ook wel, dat als ik het in mijn kop heb, dat het moeilijk is om me ervan af te brengen. Eerst wou ik nog op zoek gaan naar energie-gellekes voor onderweg. Maar aangezien het plan was van er een rustige duurloop van te maken en er op de website aangegeven werd dat er om de 5km energiedrank en voeding was, werd het winkelbezoek geschrapt.
    Rond 10u45 arriveerde ik in Deinze. Helemaal geen zenuwen, want ook heel weinig ambities. De praatjes met het toch wel groot aantal bekende lopers aan de start, zorgde ervoor dat het startuur van 12u snel dichterbij kwam.
    In tegenstelling met de meeste wedstrijden, stond ik nu niet vrij ver achteraan. Deze keer stond ik helemaal vanachter
    Ik stond tussen de 'die hards' die elk weekendje een marathon van om en bij de 4u lopen. In de eerste 4km liep ik in het gezelschap van Jan Deschacht, Joeri Schepers, Koen Vansteenkiste en Peter De Decker, die voor de gezelligheid de eerste 4km meeliep.
    Na deze 4km lag ik plots een stuk vooruit op mijn collega-bloggers en besliste dan maar om mijn eigen tempo te zoeken. Ik liep nu van het ene groepje naar het andere. Ik voelde dat het wel goed zat. Alleen zat ik precies met een volle blaas, maar stelde een stop toch zo lang mogelijk uit.
    Veel spectaculairs gebeurde er dan niet. Ik zette mijn solo-tocht verder van loper tot loper, af en toe enkele woorden wisselend met iemand die ik inhaalde. De meeste waar ik bijkwam, zaten op een schema van 3u45'. Zelf zou ik hier ook tevreden mee zijn.
    Halverwege kwam ik door in 1u50'. Als ik mijn tempo kon houden, zou een tijd van 3u40' er dus inzitten. Ik begon wel een beetje te vrezen om zonder brandstof te vallen. Bij de eerste bevoorradingen was er immers alleen water te krijgen. Bij de bevoorrading aan 20km was de eerste energiedrank ter beschikking en ook banaan-sinaasappel. Meer dan welkom allemaal.
    Net voorbij halverwege heb ik me dan ook even aan de kant gezet om de blaas te legen. Dat was het enige moment dat er iemand me voorbijstak. Maar dit waren ook de enige lopers die ikzelf twee keer voorbij stak
    Ondertussen was het serieus warm geworden. Bij de doorkomst in Kortrijk was het precies of de warmte uit het beton omhoog steeg. Nu stak ik ook van tijd tot tijd een concurrent voorbij die aan het stappen was. Voorbij de 30 kilometer werden er dit steeds meer en meer. Ik hoopte maar dat ik met niet vergaloppeerde en over een paar km hetzelfde zou meemaken. Maar het gevoel bleef goed en ik putte ook steeds meer moed uit het feit dat ik anderen kon bijhalen. Ik stopte aan iedere bevoorrading om een stuk banaan te eten, één of twee bekers energiedrank te drinken en nam dan een flesje water voor onderweg.
    Aan 35km had ik een tussentijd van 2u56'. Nu wist ik dat een tijd in de buurt van 3u30' er nog in zat. Ik moest het wel nog ruim een half uur kunnen volhouden dan.
    In deze laatste kilometers stonden er terug verschillende lopers geparkeerd. Ik heb het vorig jaar bij In Flanders Fields zelf meegemaakt en dacht dat ik toen één van de enige was. Nu waren het er opvallend veel.
    Het wegdraaien van de Leie in Wevelgem vormde nog een laatste lastige hindernis. Er liepen in de laatste rechte lijn nog enkele lopers binnen inhaalbereik, maar ik zag er het nut niet van in om ze effectief proberen in te halen. Op mijn klok was de 3u30' toch al gepasseerd, dus wat maakte het uit. Maar enkele toeschouwers riepen me toe dat ik nog een paar plaatsen kon winnen. En ja, enkele sonden later zette ik dan toch een eindspurt in en stak ze voorbij.
    Ik klokte af na 3u31'11''.
    In de recovery zone begon ik na een 10-tal minuten een beetje draaiierig te worden en dan werd het tijd om toch een stoel op te zoeken en een cola of 5 naar binnen te gieten. Er was door voor de rest voldoende drank en eten voorzien om terug nieuwe krachten op te doen. De massage liet ik aan mij voorbijgaan wegens veel te veel wachtenden voor mij.
    Merci nog aan Philippe, Veerle, Nathalie, Katrien, Dominiek... voor de aanmoedigen onderweg. Ook de applaudisserende toeschouwers op de bruggen en t.h.v. de bevoorradingszones zorgden voor een welgesmaakt ruggesteuntje.

    Reageer (16)

    19-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dwars door het Westerkwartier
    Het Westerkwartier. Nooit van gehoord, tot een 10-tal degen geleden. Toen kwam ik voor het eerst op de internet-site van het Oostends Loopcriterium terecht. En 10 dagen later werd het voor mij de tweede wedstrijd van ditzelfde criterium.
    Ongeveer drie kwartier voor de start kwam ik aan de inschrijving. Daar werd me gemeld dat er omwille van verbouwingswerken geen kleedkamers en ook geen douches waren. Dan maar vlug van kledij gewisseld in het café en vervolgens buiten een beetje gaan loslopen. De wind begon op te steken en doordat de zon begon te verdwijnen, werd het redelijk fris. Een extra motivatie om wat langer los te lopen.
    Alhoewel ik me had voorgenomen om wat meer vooraan te starten en zo proberen mee te gaan met de wat snellere lopers, stond ik toch weer achteraan in het pak. Onmiddellijk na de start was er een soort van trechter, waardoor het extra moelijk werd om naar voor te schuiven. Daarbij kwam dan nog eens het laveren tussen de geparkeerde wagens en paaltjes op het trottoir. Voorzichtigheid geboden.
    Op het eerste lange rechte stuk kon ik een groot aantal deelnemers voorbijlopen. De wind volop op kop.
    Na het keerpunt liep ik voorbij Johan Watthy, die het rustigaan ging doen met het oog op de Leie-marathon. Na de eerste ronde kwam ik bij een 2-tal lopers waar ik me even achter zette. Zo'n 500m verder nam ik de kop over, ervoor zorgend dat ik niet te hard liep en ze me konden volgen. Ik vond het zinloos om er alleen op uit te trekken. Ik liep een hele tijd met die twee man achter mij en toen we in de derde ronde terug op het gedeelte met wind tegen kwamen, hield ik even in om de twee anderen voor te laten. Het tempo zakte echter flink en na een 100-tal meter ging ik dan maar zelf terug op kop lopen. Een beetje later haalden Johan Watthy en Martin Rogier ons bij. Ik versnelde dan ook. Johan was echter vertrokken en ik liep samen met Martin door. Ik kon de snelheid aanhouden tot aan de finish en eindigde rond de 36minuten voor een afstand die iets langer bleek dan 9km. Meer dan 15 km/u gemiddeld dus.
    Na de aankomst kon er dus niet gedouched worden... pfff. Vervelend.
    De plezante babbels en bijbehorende drankjes maakten veel goed. We stonden buiten omdat er binnen veel te veel rook hing voor onze geteisterde looplongen. Hierdoor konden we de prijsuitreiking maar vaag horen. Niet dat we daarvan moesten wakker liggen. Maar er was ook een aanwezigheidstombola. Plots kwam Clint Lenaers neer buiten gelopen: 'Is Gert Luyckx hier nog?! Je heb de hoofdprijs gewonnen! De BBQ van xxx EURO!'
    Ik dan vlug naar binnen en daar stond inderdaad een gigantische barbeque te blinken. De mensen van de organisatie verifieerden even of ik echt wel 'luyckx' was en mocht dan op de foto.
    Daarna werd het nog gezelliger en werd er nog goed gelachen. Om 1u kwamen we thuis, ik en mijn barbeque.

    Reageer (6)

    18-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Laatste zomerdagen
    Deze week heb ik nog 3 keer gelopen:
    - dinsdagmiddag 7,3 km in Aartselaar @ 4'20''/km
    - dinsdagavond 3,8 km loslopen in Waregem @ 5'10''/km
    - donderdagavond 11,3 km in Waregem @ 5'00''/km. Hierin zat een versnelling van 3,8 km @ 4'35''/km.
     
    Waarschijnlijk ga ik vanavond proberen om op tijd in Oostende te geraken om daar mee te lopen in 'Dwars door het Westerkwartier'. Het is een volgende wedstrijd van het Oostends Loopcriterium. De vorige is me goed bevallen, dus voor herhaling vatbaar. Nog één keertje proberen goed door te lopen en dan niet meer tot op de ekiden in Brussel. Ik moet toch zien dat ik me daar niet belachelijk laat maken door collega's die veel minder kilometers afleggen.
    En zondag ga ik misschien eens als toeschouwer naar een marathon. Iets met hard steken onder een riem...

    Reageer (2)

    14-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In Flanders Fields
    In gedachte was ik er gisteren bij, toch eventjes. Bij de deelnemers aan de marathon van Nieuwpoort naar Ieper. Ik heb nog een poosje met de gedachte gespeeld om ook mee te doen. Niet voor een PR - maar voor een mooie lange duurloop. Een marathon blijft echter een marathon. Niet zomaar een wedstrijdje dat je tussen de soep en de pattatten meeloopt.
    Vandaar dat ik wijselijk besliste om niet deel te nemen. Hierdoor kon ik ook live meemaken hoe een vrouwelijke lijnrechter met de dood werd bedreigd bij de US Open. Sport kan toch mooi zijn om naar te kijken...
    Mijn weekendje sport bleef beperkt tot een intervaltraining op zondag. Twee looprustdagen werden ingelast op vrijdag en zaterdag. Niet echt bewust, lopen kwam er gewoon niet van. Mijn intervaltraining begon met 10min loslopen. Vervolgens afwisselend 3 min versnellen en 3 min op adem komen. Afgaande op mijn totaal gelopen tijd (51'36'' over 10,8km) moet ik mijn versnellingen aan ongeveer 3'50''/km gelopen hebben.
    Zou ik veel vaker moeten doen, die intervals. Je hebt het gevoel dat je diep bent gegaan en je bent toch op tijd terug binnen om naar de Vuelta te kijken...

    Reageer (3)

    09-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rond de Nieuwe Koerswijk

    Het kan verkeren. Om 16u zat ik nog in Antwerpen, ervan overtuigd dat ik 's avonds nog wat kilomtertjes zou doen aan de Finse pist in Waregem. Eigenlijk was dat al een plan B, want in eerste instantie zou ik 's middags op het werk gaan lopen. Daar wou echter niemand meegaan en stelde ik dus uit naar later. In de late namiddag kreeg ik dan het idee om op internet te kijken of er nergens een wedstrijdje georganiseerd werd op deze woensdagavond. Zo kwam ik terecht bij 'Rond de Nieuwe Koerswijk', een wedstrijd die deel uitmaakt van het Oostends Loopcriterium. Ik weet dat er een aantal van mijn blog-connecties deelnemen aan dit criterium en zag het direct zitten om daar naartoe te trekken.

    Zowat een uur voor het voorziene startuur van 19u30 was ik ter plaatse. Ik stopte nog snel bij de lokale Delhaize voor drank en wat koeken. Mijn broodje van 12u was immers al lang verteerd.

    Voor de start sprak ik kort met Francis, JohanDirk en Wim. Ze waren allen een beetje verwonderd dat ik hier opdook. Ik had ondertussen ook al links en rechts horen vertellen dat dit niet direct de mooiste wedstrijd van het OLC is.
    Ik liep nog eventjes los samen met Wim en stelde me ook in zijn buurt op aan de start, vrij ver achteraan. Na het startschot baande ik me een weg naar voor. Enfin, wat meer naar voor.
    Na een halve ronde kwam ik bij Chris Peeters. Zij verloor net de voeling met een groepje olifanten. Ik liep haar voorbij en spoorde haar aan om me te volgen. We sloten aan en ik nam de kop over van het groepje. Op dat moment was ik iets te sterk en ze lieten me lopen.
    Wat later kwam er een andere olifant bij mij. Een grote jongeling die door een aantal toeschouwers 'Benny' werd genoemd. Benny Bleyen blijkt achteraf volgens de uitslag / foto's. Dit was nog steeds in de eerste ronde. We bleven bij mekaar tot in de derde ronde. Op een aantal plaatsen stond de wind fors in het nadeel en deed het deugd als je even kon schuilen. Ik zag ook steeds Martin Rogier een 30-tal meter voor ons lopen. Soms leek het of we erbij gingen komen, wat later werd het gat weer een stukje groter.



    Vlak voor het eind van de tweede ronde kwam Alexander Vanwalleghem bij mij en Benny. In het begin bleef hij een tijdje achter ons lopen. Wat later kwam hij op kop en voerde een versnelling door. Hij keek wel achterom om te zien of we meewaren. Olifant Benny moest eraf en ik kon volgen. Een paar honderd meter toch en dan moest ik er ook af.
    Alexander liep zo'n 20 meter van me weg, maar dan werd het gat niet meer groter. De posities lagen nu definitief vast.
    Ik bereikte de finish na 37'25''. Als ik uitga van een afstand van 9,2 km, haalde ik een gemiddelde van 14,7 km/u. Het was toch een 3-tal maanden geleden dat ik zo dicht in de buurt van de 15 km/u zat voor een wedstrijd met vergelijkbare lengte. Ik werd 50ste op 150 aankomsten.
    De laatste dagen liep ik veel (11 keer op 12 dagen); echt uitgerust kwam ik dus niet aan de start. Ik mag dus tevreden zijn met dit loopavondje.
    Achteraf nog wat nagepraat met DirkFrancis, Clint Lenaers en Frederik Fiers. Over achillespezen, marathons, voetbal, mazoutjes...

    Reageer (12)

    05-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dwars door Izegem
    Een absoluut geslaagde dag is het geworden. Een mooi concept ook: 22-23 km samen lopen en daarna een 7,5 km volle gas voor de liefhebbers.
    Als ik in ter plaatse toekwam om iets na 13u, zag ik direct Fré Ampe zitten. 't Maakt het altijd wat aangenamer als je een kennis ziet zitten wanneer je je gaat inschrijven voor een loopwedstrijd. We praattten wat bij en zo verstreek de tijd snel. Om 14u werd het loopgebeuren in gang gezet. Ondertussen waren ook Tom Hoornaert en Carlos Deprez toegekomen. De eerste ken ik al een hele tijd, de tweede ken ik van toen hij mij voorbijstak tijdens mijn inzinking bij de Nacht van Vlaanderen. In totaal waren we met ruim 60 deelnemers; een gezellige bende.
    Tijdens de eerste kilometers hoorde ik van de anderen dat het tempo vrij goed in de buurt lag van de voorziene 12 km/u. Voor het eerst dit jaar (!) had ik mijn hartslagmeter om en ik stelde met genoegen vast dat de harstlag voortdurend in de zone 140-150 zat. Ook voor de alllereerste keer had ik een gelleke mee voor de energievoorziening. Bij elk van de drie bevoorradingen in de eerste 22km nam ik hiervan een gedeelte in mijn mond en spoelde daarne door met wat water. Werkte perfect.
    Wat mij ook verheugde was het feit dat mijn achillespees enkel in het begin een beetje opspeelde. Na een km of 5 praktisch geen last meer. Ik liep vandaag opnieuw mat mijn oude Asics en ik ben nu bijna zeker dat de eerdere last voortkwam van mijn nieuwe schoenen.
    De gezellige bende bleef mooi samen tot aan het startschot na ruim 22km. Dan spatte de boel uit mekaar. Vooraf wist ik niet goed wat te doen: alles geven of er gewoon een duurloop van 30 km van maken. Als ik vooraf een beetje rondhoorde, was ik lang niet de enige die voor dit dilemma stond. Maar uiteindelijk zullen er niet zo veel geweest zijn die niet versneld hebben.
    Ik zorgde ervoor dat ik kon aanpikken bij een groepje van een man of 8, met o.a. Fré Ampe, Patricia Delvael, Tom Hoornaert, Carlos Deprez en Steven Ameel. De hartslag ging nu hoog in de 160. Fré ging er wat verder vandoor, wat later gevolgd door Steven en nog wat later door Carlos.
    Ik bleef zitten, mooi uit de wind. Na de bevoorrading, waar ik trouwens de drinkbeker miste, verloor ik de aansluiting met het groepje. Een heel stuk bleef ik op een 10-tal meter hangen. Vlak voor de lange passage naast het kanaal Roeselare-Leie kwam ik er opnieuw bij en wat verder kon ik zelfs terug de kop trekken. Een aantal moesten eraf en op het einde van het kanaal zat enkel nog Patricia in mijn zog. Ze had ondertussen ook wel overgenomen en ik had gezegd dat bij mij het beste er af was. Toch kon ik het nog redelijk volhouden. Bij de beklimming van de laatste brug moest ik er toch af.
    Na de afdaling bleven de tussenafstanden min of meer gelijk. Ik had steeds geen enkel idee over de afstand die we nog moetsen afleggen en was dan ook opgelucht toen ik ineens de aankomstlijn zag opduiken. Ik versnelde even tot in het zog van Patricia en had onmiddellijk een tevreden gevoel als ik de finish-lijn overschreed.
    Na het douchen nog een leuke babbel met Fré, Steven en Olivier D'Haene. Deze laatste werd derde en maakte ook uit van het pacer-duo voor de 3u15' bij de marathon van Antwerpen. Aan hem heb ik dus voor een deel mijn PR van 3u12' te danken. Wat later kwam ook dagwinnaar Lorenzo Coopman bij ons zitten. Er werd o.a. veel gelachen met het feit dat Fré slechts op een 31ste plaats werd geklasseerd. De traagste van onze tafel; in werkelijkheid moet hij ongeveer als 10de de finishlijn zijn gepasseerd. Zelf werd ik 23ste op 61 aankomsten en legde de laatste 7,5 km af aan een gemiddelde van 14,1 km/u.
    De tevredenheid werd alleen maar groter toen ik bij de tombola ook nog eens 4 kasteelbieren won. Een geslaagde 5 september dus.

    Reageer (6)

    03-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Blessure-leed
    De laatste dagen is het een beetje kwakkelen. Ik liep wel 4 dagen op rij, maar echt goed ging het niet.
    Maandag liep ik 7,5km tijdens de middagpauze. Nog rustig loslopen na de wedstrijd van zaterdag voordien. Ik liep aan een tempo van 5'03''/km. De achillespezen voelden stijf aan, maar dat begin ik stilaan gewoon te worden.
    Dinsdagavond was ik eerst zinnes om in Waregem te gaan lopen, maar door de drukte van het jaarlijkse paardenfestijn besloot ik toch om uit te wijken naar de Gavers in Harelbeke. Het plan was om 18km te lopen. Van in het begin had ik niet alleen last van mijn linker achillespees, maar ook van mijn linkerknie. Dit ongemak ging in de loop van de eerste ronde van 6km over maar na een km of 9 kwam ze ineens veel heviger terug. Ik heb dan maar gestopt en verder gewandeld. Zou deze pijn komen doordat ik een beetje compenseer voor de ongemakken in mijn achillespees? Na een 5-tal minuten stappen was de pijn weer weg en heb ik nog een kleine 3km gejogged tot aan de auto. Zonder verdere last.
    Omdat ik me begin af te vragen of de last in mijn achillespezen niet kan voortkomen van andere schoenen (New Balance), heb ik woensdag terug gelopen met mijn oude Asics. Ik liep 6,5km met slechts een klein beetje last in de achillekes, wel nog steeds last van een opspelende linkerknie.
    Vanmiddag liep ik samen met collega Erik 10km, opnieuw met de oude schoenen. Het leed in de knie lijkt voorbij, de lager gelegen ongemakken blijven. Spijtig eigenlijk, want de conditie is goed. Ik kon zonder veel moeite (en met veel tegenwind) lopen aan een tempo van 4'40''/km.
    Ik weet nu niet zo goed wat ik best kan doen:
    - verergert het probleem als ik blijf lopen? Rusten lijkt niet veel te helpen; na drie dagen looprust komen de ongemakken vrij snel terug.
    - kan het probleem voortkomen van de schoenen?
    - helpt het om ijs te leggen na het lopen? Zalf smeren?
    Volgende zaterdag zou ik graag een 20-30 km-wedstrijdje lopen, ofwel de halve marathon in Evergem, ofwel 'Dwars door Izegem. Misschien moet ik op deze blog een poll organiseren
    Of zou ik beter de pezen laten rusten... 

    Reageer (7)

    31-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dwars door Grijsloke
    We waren al van voor 13u ter plaatse, daar in het beruchte Grijsloke. Ik had Victor nog eens kunnen overtuigen om mee te lopen bij de Kids Run. Voor hem was het hier ook al de derde deelname op rij. Het was de eerste keer dat hij drie rondjes van 500m voorgeschoteld kreeg. Drie keer dus ook een behoorlijke beklimming. Maar hij doseerde redelijk goed en hield goed vol. Hij (° 1999) was nu bij de jongste deelnemers van zijn leeftijdscategorie (1997-1999).


    Victor's doorkomst na de eerste ronde.


    Tevreden met zijn derde Grijsloke-medaille.

    De start van de 10 mijl-wedstrijd was pas om 15u30. Nog tijd genoeg dus om een beetje rond te hangen, een hapje te eten, te drinken, kijken naar de doorkomst van de 7km-wedstrijd... Zeeën van tijd dus. Ook om de nodige sanitaire stops te maken. Maar toch...
    Zo tegen 15u daalde ik van de finish-zone af richting startlijn. Afdalen klinkt misschien een beetje bergbeklimmer-achtig, maar diegene die hier al een keertje gelopen hebben, begrijpen me wel. Ik praatte daar eerst nog wat met Peter en Herman en begaf me ruim 5 minuten voor de start naar het startvak. Hier stond ook Dominiek al klaar. Ik besloot toch nog maar vlug een wildplas-moment in te lassen. Peter passeerde enkele seconden later met dezelfde bedoeling. Ineens hoorde ik een schot. Een beetje verward keek ik op mijn horloge: 15u27'. 'Ze zullen zeker het startpistool eens testen'. Toen ik me dan omdraaide en naar de lopers keek, zag ik dat het pak zich toch op gang trok. 'Miljaar!'
    Ik maakte snel een einde aan waar ik mee bezig was en liep dan als een van de laatste over de startlijn. Zeker niet als allerlaatste, want Peter was nog achter mij. (Achteraf bleek dat het verschil tussen mijn bruto- en netto-tijd maar 20 seconden was, dus het tijdsverlies viel nog mee.)  



    De eerste klim direct na de start.

    De eerste honderden meters liep ik er veel voorbij. Je wilt dan op zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk goed maken, maar hier - zeker hier - kom je jezelf al snel tegen. Na de eerste helling was de eerste schifting doorgevoerd en lag het deelnemersveld volledig uit mekaar. Halverwege de eerste kleinere ronde zag ik Dominiek zo'n half minuutje voor me uit lopen. De afstand zou alleen maar groter worden.


    Passage aan de kerk (halverwege 2de ronde).

    Ik kon redelijk goed mijn tempo houden in de loop van de wedstrijd. Van de twee voorgaande edities herinner ik mij dat er naar het einde toe toch wel enkele tragere starters me voorbijstaken. Dit jaar gebeurde dat wel nog in de eerste ronde, maar daarna niet meer. 
    In de loop van de tweede ronde kreeg ik even last van mijn linker-achillespees. Niet dat het echt zeer doet; het is eerder een soort van gevoelloosheid. Het lijkt dat of je in dat been minder kracht hebt. Enkele seconden speelde het door mijn hoofd om te stoppen bij de volgende doorkomst aan de aankomst. Maar tegen dat ik daar was, was deze gedachte alweer ver weg.  


    Stefaan Eggermont (Anzegem) op de voorgrond, Luc Van Nieuwenhuyse (Machelen) en ikzelf daarachter. Nog één ronde te gaan.


    Nu nog een halve ronde te gaan. Dichterbij kwamen ze niet meer.

    In de laatste ronde had ik een goed gevoel. Ik kon wat lopers inhalen en dat zorgde toch voor wat bijkomende moed. Hier weet je dat je voorgangers nog ongelooflijk kunnen stilvallen en dat je op een korte afstand veel achterstand kan goedmaken. Zo haalde ik nog twee deelnemers in op de voorlaatste klim en ook eentje in de laatste rechte lijn.
    Mijn (netto-)eindtijd was 1u12'05''. Onderweg had ik niet die indruk, maar toch was het meer dan 2 minuten sneller dan vorig jaar. Dik tevreden dus. Ik behaalde de 61ste plaats op 218 deelnemers.

    Reageer (5)

    28-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dwars door Aartselaar
    Mijn tweede 10-kilometerwedstrijd in 10 dagen werd dinsdagavond gelopen. En een tweede keer in 42 minuten: 42'30'' werd het ditmaal. 


    Dit was het Aquafin-gezelschap (op enkele laatkomers na). Het borstnummer geeft aan hoeveel rondes van 2 kilometer gelopen gaan worden.



    Doorkomst na 1 ronde: ongeveer 8'15'' na 2km.

    Ik kon het tempo van 4'07'' per km aanhouden tot ongeveer 5km. Vanaf dan liep ik alleen en zakte het tempo wat. Resultaat dus: 42'30'' na 10km. Gezien het grote kilometer-aantal van de laatste dagen kan ik hier wel tevreden mee zijn.

    Woensdagochtend zat ik met een redelijk stijve (linker)achillespees. Daarom lastte ik maar een paar looprustdagen in. Sinds gisteren is de last volledig verdwenen. Voor Grijsloke zal er normaal geen probleem mogen zijn.

    Reageer (2)

    25-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Meer dan voorzien.

    Na mijn 32 km van zondag wou ik gisteren de benen een beetje loslopen. Vooral omdat er vandaag in Aartselaar een wedstrijdje moet gelopen worden. Bij de jaarmarkt wordt daar de jogging 'Dwars door Aartselaar' ingericht. Samen met een aantal collega's loop ik daar mee. Het is - toch als het concept van de voorgaande jaren behouden blijft - zonder tijdsopname. Maar daarom gaat het er niet trager aan toe.
    Een 8-tal km loslopen in Waregem was dus gepland op maandagavond. Rond 17u40 was ik ter plaatse. Maar net voordien belde Chris me om te vragen of ik haar jongste zoon Lyon kon meebrengen na de voetbaltraining, ook in Waregem. Deze training zou duren tot 19u.
    Dat zou wel lukken, maar dat betekende dat ik ongeveer 1u15' had om 8km te lopen. Zou wel heel traag worden.
    Flexibel als ik ben, heb ik dan mijn planning aangepast. Ik zou dan blokjes lopen van 3 grote rondes (5,6 km) en dan telkens een 5-tal minuten stretchen. Doordat de voetbaltraining ook nog langer duurde, tot ongeveer 19u30, kwam ik aan drie blokken. Ongeveer 17km in totaal dus. Ik had nog tijd om aan een vierde blok te beginnen, maar dat zag ik niet meer zitten. In plaats daarvan ben ik in de cafetaria een ice-tea gaan drinken.
    In twee dagen tijd liep ik een kleine 50 km. Vijftig trage kilometers.
    En vanavond 10 snellere kilometers in Aartselaar...

    Reageer (1)

    23-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.3 uur Gaverloop
    Het is er nog eens van gekomen: een duurloop van meer dan 30km. Dat blijft toch altijd iets speciaal. Ik kijk er altijd een beetje bevreesd naar uit. Maar na een goede afloop, is er telkens weer een zeer voldaan gevoel.
    Deze keer liep ik aan de Gavers in Harelbeke. Ik was van plan om er tegen 8u30 aan te beginnen. Ten laatste 9u. Maar doordat ik te lang in mijn nest bleef liggen, was het pas 10u15 toen ik van start ging. Het plan was van 5 rondjes te lopen van 6km. Na ieder rondje zou ik een korte stop maken op de parking om een paar slokken te drinken en een paar happen van een muesli bar te bijten.
    De eerste ronde kwam ik veel lopers tegen. Dat zorgt altijd voor wat verstrooiing. Vooral bij een lange duurloop in je eentje zijn deze afleidingen meer dan welkom. Zoals nu al meer dan een half jaar, liep ik zonder hartslagmeter. Op het gevoel, een tempo zoeken dat lang vol te houden is. Het eerste rondje legt ik af in ongeveer 33 minuten. Niet zo moeilijk om uit te rekenen dat ik dan aan ongeveer 5'30''/km gelopen had.
    Het bevoorraden verliep vlot en ik had er geen probleem mee om na de korte stop terug op gang te komen.
    Ditzelfde patroon herhaalde zich nu in de volgende ronden. Na 1u20' viel het me op dat ik op automatische piloot aan het lopen was. Het kostte me op dat moment geen moeite meer, alles ging vanzelf. 'Runner's high' moet zo ongeveer aanvoelen...
    Na verloop van tijd vielen er steeds minder lopers te bespeuren. Het leek af en toe of ik alleen achtergebleven was in loopland. De andere zaten waarschijnlijk al proper gedouched te aperitieven.
    Het was ook al serieus warm aan het worden ondertussen. Niet dat ik daar veel last van heb. Vroeger meer, maar de laatste week valt het me op dat ik beter tegen de warmte kan. Misschien een bewijs van stijgend vormpeil.
    Mijn 5 ronden zaten erop na 2u50'. Ik besloot dan maar om de 3u vol te maken. Dat betekende dus nog 5 minuutjes verder lopen en dan terugkeren. Na exact 3 uur lopen stond ik dan terug aan mijn wagen. Tevreden met een volgende 30'er in mijn logboek (32km om precies te zijn).
    Als ik deze opbouw kan verderzetten, moet ik misschien toch eens kijken of ik dit najaar nog ergens een marathon kan inplannen. Eentje om te lopen in 3u30'.

    Reageer (5)

    22-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Levenslijnloop Sijsele
    Change of plans... Zo kun je dit wel noemen. Ik zat klaar om te vertrekken naar Oostende voor de strandloop en ik meldde dit nog vlug op deze blog. Niet veel later zag ik de reactie van Peter: 'Wij gaan naar Sijsele'.
    Ik herinnerde me dat het daar vorig jaar redelijk plezant was en begon toch te twijfelen. Snel een mailtje naar Peter om te vragen wie hij bedoelde met 'wij'. Het ging om bloggers Stofke, Nico, Koen en hijzelf.
    Dan hakte ik de knoop door en reed ook naar Sijsele.
    Ik was er een uurtje voor de start en zag al snel alle bekenden staan. 't Was er redelijk winderig. Hiervoor was ik al blij dat ik niet naar Oostende was gegaan.
    De start werd redelijk stipt om 19u15 gegeven. Mede onder invloed van Peter stond ik vrij vooraan bij de start. Ik had niet het gevoel dat ik (te) snel startte, maar bij de eerste doorkomst aan de aankomstlijn begon ik dit toch een beetje te vrezen. Dit was het zwaarste gedeelte van het parcours: een lange rechte lijn met de wind volop in het aangezicht. Ik werd hier voorbijgelopen en kon niet aanpikken. Alleen tegen de wind in dus. Mijn doorkomsttijd was net boven de 10 minuten (ongeveer 2,5km). Dat tempo is op dit moment nog te hoog voor mij om 10 kilometer vol te houden. De volgende rondes zakte het tempo dan ook lichtjes. In de loop van de derde ronde kwam een groepje met Paul Meulebrouck en Tanja Cleppe me voorbij gestoken. Ik kon hierbij aanpikken. Net op het einde van onze derde ronde kwamen de eerste twee al aan de aankomst. 't Was lang geleden dat ik nog gedubbeld werd in een wedstrijd over 4 ronden (en ik zou dat in de toekomst ook terug willen vermijden )
    Bij deze aankomst reed er ook een wagen een beetje in de weg, waardoor ik de aansluiting met het groepje verloor. De volledige laatste ronde liep ik op een 20-tal meter van deze 6 lopers. Raar eigenlijk: ik voelde dat ik door een kleine tussentijdse versnelling erbij zou zijn, maar toch kon ik het niet opbrengen. Ik wist ook dat ik ze kon inhalen in de laatste rechte lijn.
    In de laatste rechte lijn versnelde ik dan ook tot in het zog van Paul en Tanja. Ik kon hen ook voorbijsteken en zo nog enkele plaatsjes winnen. Maar een beetje als dank om mijn wagonnetje een ronde aan te mogen hangen, bleef ik toch maar achter hen. Ik klokte af na 42'15''. Geen supertijd, maar helemaal ontevreden ben ik ook niet. 't Was lastig door de wind en het vele draaien en keren. Een nachtje met vier uur slaap is ook niet de meest ideale voorbereiding. Maar er is dus nog werk...
    Achteraf kon ik met de betere mee. Nog steeds geen problemen daar, ook al zijn de trainingen daar de laatste tijd ook wat minder geweest  

    Reageer (2)

    21-08-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Strandloop
    Gisteren heb ik door de hitte en het daaropvolgend onweer een looprustdagje ingelast. Voor vandaag keek ik al langer uit om nog eens een wedstrijd op een vrijdagavond te lopen. Eerst had ik De Pinte in gedachte. Maar op verschillende blogs lees ik over de 'Strandloop Oostende'. Spreekt me toch iets meer aan en dat zal het ook worden. Ik kijk er al naar uit om eens goed uit te waaien.

    Reageer (1)

    ?

    km's laatste 12 maanden


    2011-Feb: 75
    2011-Jan: 109
    2010-Dec: 40
    2010-Nov: 0
    2010-Okt: 171
    2010-Sep: 148
    2010-Aug: 224
    2010-Jul: 220
    2010-Jun: 186
    2010-Mei: 159
    2010-Apr: 179
    2010-Maa: 201

    Andere loopblogs


    Berry
    Betty
    Carlos
    Chris
    Clint
    Cremke
    Dirk L.
    Dirk v T.
    Dominiek

    Etienne
    Francis
    Frank
    Fré
    Gerry
    Gino
    Guy
    Jan
    Johan
    Jurgen
    Katrien
    Koen
    Lorenzo
    Maarten
    Nathalie
    Nico
    Peter
    Sandra
    Stofke
    Tiny
    Tom
    Veerle
    Wim B.
    Wim Olifant
    Wouter


    Gelopen wedstrijden 2009

    Leiemarathon
    Dwars door het Westerkwartier
    Rond de Nieuwe Koerswijk
    Dwars door Izegem
    Dwars door Grijsloke
    Levenslijnloop
    Beach Run De Panne
    Nacht van West-Vlaanderen
    Mc Bride Run
    HM La Roche
    Kortrijk Loopt
    Dwars door de Zilten
    Permekeloop Jabbeke

    Rembertcorrida Torhout
    10 Mijl Aalter
    Marathon Antwerpen
    Halve marathon Lakosta
    Bruggenloop Wijnendale
    Zwinstedenloop
    Oostende-Brugge 10 miles
    Halve marathon Cadzand
    Archief 2008
    Archief 2007


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!