|
Laatste bericht van Brita i.v.m. onze container: Hopefully no more delays are in order! It did sail last week and is still on target to arrive into port on February 8th. I will confirm arrival with you by February 9th. Jipieeeee!!!! Of Murphy nog meereist of niet, daar wordt geen melding van gemaakt!
Gisteren voor ’t eerst terug ‘koffie in Mechelen’ uitgetest. Door de kletsende regen, op een veel te smal en helemaal weggezakt voetpad had ik eindelijk heelhuids de Match bereikt. Aan de kassa kwam ik een buurvrouw tegen die me een ritje huiswaarts in haar auto aanbood. Ik bedankte want wou de koffietest doen, dus ik de Puro binnen met pak en zak. Heel gezellig, edoch totaal anders natuurlijk dan in de US.
Ik nam een krant en installeerde me aan een tafeltje van vier, aan het tafeltje (van 4) naast mij een dame lezend in ‘Flair’, verder zaten er nog een paar heren alleen, 3 jonge dames vrolijk kletsend, iemand aan de toog met de krant, 2 dames met koffie, fruitsap en een mandje croissants…, dit alles had ik in mijn vizier. Iedereen zat er netjes uitgedost bij, niemand in pajamas. Had ik natuurlijk ook niet verwacht. Kan hier gewoon niet (hmm, op zondagochtend bij de bakker daarentegen, in sweatpants en op sandalen...  ).
De koffie werd geserveerd op een mooi ovalen schoteltje, met 3 suikertjes in papiertjes (wit, rietsuiker en Canderel), een chocolaatje, een blikje melk en een glaasje advocaat met een torentje slagroom. Bij het bestellen van de tweede koffie vroeg ik de ober al die zoetigheden maar liever weg te laten, behalve het chocolaatje natuurlijk (ik kreeg er drie!).
Heel wat anders dus dan de koffie-met-niks-erbij van ginder en -al miste ik ‘mijn klapkes’ wel- genoot met volle teugen. Buiten stormde het, iedereen leek een gevecht te leveren met zijn paraplu, een van die ondingen vloog zelfs de straat op en werd prompt door een auto platgereden. Leuke tafereeltjes, zij het dan alleen aan de andere kant van het raam.
xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />Ondertussen krijg ik lieve mailtjes en telefoontjes, en dan jullie reacties hier op de blog, hartverwarmend. Ik wil met deze mijn bloglezertjes extra bedanken en benadrukken dat jullie reacties me altijd zoveel plezier gaven. Dat jullie altijd weer opnieuw mijn schrijfsels lazen, met mij ‘lief en leed’ deelden, want zo voelde het toch een beetje. Ik zeg makkelijk dat ik het vooral voor mezelf deed, dat bloggen, een soort dagboek, waar ik zelf nog kan in terugneuzen, maar het feit dat het door een aantal mensen zo gewaardeerd werd, hmm, het applaus zeg maar, het luisterend oor, verdomme, dat voelde goed!
http://en.wikipedia.org/wiki/Pajamas
03-02-2010 om 00:00
geschreven door Rikkert
|
