Relaas van een hardlopende Eeklonaar Welkom op de blog van Filip Hoornaert.
Ik heb deze blog gemaakt om mijn hardloop ervaringen met jullie te delen. Veel leesplezier, en laat gerust uw reakties en/of opmerkingen achter.
05-02-2012
spierscheurtje
Het verdict is uiteindelijk hard, het afscheuren van de musculus plantaris is gepaard gegaan met schade aan de linker kuitspier, en bij de DOW loop in Terneuzen is daarbij een nieuw scheurke ontstaan, op een plek waar ik vroeger in mijn voetbaltijd ook reeds een spierscheur opliep. Niet erg, maar toch goed voor minstens 4 weken inactiviteit, volgens de dokter zelfs 6 weken !
Woensdag reeds de eerste sessie bij de kiné/osteopaat, die volledig gewijd werd aan het rechttrekken van een gekanteld bekken, en het losmaken van de nek. Volgens de osteopaat grotendeels de oorzaak van mijn steeds terugkerende klachten : een onevenwicht in het lichaam laat zich steeds op dezelfde (zwakke) plek gelden, regelmatig onderhoud moet verbetering brengen. De knieperikelen doen hier ook geen goed aan, bilspier links is beduidend minder ontwikkeld dan rechts, door het jarenlang sparen van die knie bij elke beweging. Tweede sessie osteopatie afgewerkt, en begonnen met het bewerken van de spier, stimuleren van de doorbloeding om de genezing te versnellen.
De moed was wat in mijn schoenen gezakt vorige week, na een weekje rust komt de goesting al terug, nog maar drie weken eer ik voorzichtig kan hernemen (hoop ik toch). Vandaag de halve in Cadzand gemist, met deze temperaturen een geluk bij een ongeluk, vanochtend een 4-tal km gewandeld, berekoud ! Ook de Leopoldsloop in Watervliet zal ik moeten missen. De marathon in de Lembeekse bossen op 3 maart zal hopelijk mijn eerste publieke optreden worden, maar dan voor 1 of 2 rondjes, en de halve van Sluis op 18 maart op 't gemakske uitlopen. Ook de marathon van Lier op 25 maart wordt geschrapt, eerste doel wordt de marathon van Utrecht, clubreis van de Krekenlopers op 9 april, ook hier is rustig uitlopen de boodschap.
Het hoogtepunt van het voorjaar wordt de marathon van Luxemburg op 18 mei, clubreis van de cavalopers ! Niet minder dan 5 cavalopers gaan aan de start komen, we plannen een lang weekend in Luxemburg met een groep van 7 (of 8?) Geen ambitie qua tijd, gewoon genieten van het gezelschap en een avondlijke stadsmarathon.
Dus eens de training hervat alleen maar trage (en lange) duurlopen, geen snelheid- of brugtraining meer, genieten van het lopen en blessures vermijden !!
dat is het verhaal van 2012. Eerst gaan de trainingen goed, tot de musculus plantaris voor een down moment zorgt, nadien loopt het weer bijzonder lekker, na de twee duurlopen (zie vorig bericht) deze week op dinsdag een zalige lange duurloop gelopen, 23,2km aan 10,1km/h gemiddeld, hartslag 129 gemiddeld. Donderdag met Bart een paar cavatourkes, met een 8-tal km rond de 11km/h. Zonder pijn !
Gisteren de 1ste DOW trimloop in Terneuzen : 3 rondjes van 5,2km. Gestart met een groepje Krekenlopers en JCA'ers, tempo tegen de 12km/h, geen probleem tot km 2, achillespees begon te zeuren, tempo een beetje teruggeschroefd en het groepje laten gaan. Het verergerde niet, dus rustig doorgelopen tot het einde van de tweede ronde, af en terug de dijk op, en vanaf dan ging het snel, de laatste 100m zelfs niet vol gemaakt, achillespees besliste er anders over.
Dus morgen terug naar de dokter, ik vermoed nu toch een ontsteking, momenteel doet het nog steeds pijn bij het stappen. Geen goed gevoel meer bij het lopen, loont het nog wel de moeite om nog te herbeginnen ? Ik loop toch maar steeds van blessure naar blessure, en als ik geen marathons meer deftig kan lopen, dan hoeft het allemaal niet meer voor mij.
Daar had ik nog nooit van gehoord : Musculus Plantaris. En toch ... is het dit spiertje dat me vorige week zwaar parten speelde !
Na de mislukte test zaterdag, een echografie van de kuit laten nemen, en daar kwam volgende diagnose uit : de musculus plantaris is afgescheurd. Tot daar het slechte nieuws, het goede nieuws is dat je die spier helemaal niet nodig hebt om te lopen (of voor iets anders). Volgens de dokter is dit een overblijfsel van onze afstamming van de apen, een grijpspier die kracht geeft in de voeten. Ik mocht dus onbezorgd lopen ! Was een beetje sceptisch toen ik het dokterskabinet verliet, zaterdag kon ik niet zonder pijn de trap op, en twee dagen later zou ik terug moeten kunnen lopen ??
Woensdag dus met een klein hartje de loopschoenen aangebonden, en na 10km stond ik terug thuis met een big smile : niks gevoeld. 'k was er echter nog niet helemaal gerust in, nog niet op mijn blog gezet, het weekend afgewacht. Donderdag niet gelopen, niet forceren ! Vrijdag was er de nieuwjaarsreceptie van de krekenlopers, terug een voltreffer qua ambiance aan de tafel van de cavalopers, de leffe vloeide rijkelijk ... Zaterdag een rustige duurloop van 18,3km, met pijn aan de kuit, veroorzaakt door het rechtstaan op de receptie, dus doorgebeten en 's namiddags intensief verzorgd, en gisteren een duurloopje in het Leen met een karige bezetting, enkel Bart en Ronny waren present, de rest ging 's middags naar de Leffeloop in Markegem. Terug 13,8 km gelopen, zonder pijn aan de kuit.
De dokter had dus gelijk ! We zijn terug in the running, vandaag en morgen nog profiteren van 2 daagjes verlof om nog wat km's te malen, ondertussen ook al ingeschreven voor de halve marathon te Cadzand op 5 februari, voor mij de mooiste halve marathon die ik ooit liep !
Hieronder volgt een artikel over dat spiertje, kwestie van onze medische kennis op peil te houden !
M. plantaris - een grijpspier in je been?
Ons lichaam staat bol van de sporen van de evolutionaire afstamming van de mens. Dit is slechts één voorbeeld daarvan...
De spier M. plantaris loopt van het bovenbeen (condylus lateralis femoris) via de achillespees (tendo calcaneus) naar de hak van de voet (tuber calcanei). De spier heeft een kleine spierbuik van zo’n 7 tot 10 centimeter. De spier maakt deel uit van de spiergroep M. triceps surae. Deze spiergroep bestaat naast de M. plantaris nog uit de twee grote twee grote kuitspieren: de M. gastrocnemius en de M. soleus. De functie van de spiergroep M triceps surae is het buigen (flexie) van het kniegewricht, het buigen in de enkel (dorsaal flexie) en het naar binnen draaien van de voet (supinatie).
Bij ongeveer 10% van de populatie ontbreekt de spier. Ook komt het voor dat de spier slechts bestaat uit een dunnen pees of vergroeid is met de M. gastrocnemius. De werking van de M. plantaris en valt in het niets vergeleken met de twee grote kuitspieren ( M. gastrocnemius en de M. soleus). Het kleine spiertje levert, als die al aanwezig is, geen significante bijdrage de functie van de M. triceps surae. Waarom zouden wij zo’n spier bezitten? Het antwoord is te vinden in onze voorouders die in bomen leefden.
Bij apen, die grijpkracht met hun voeten nodig hebben (voor het leven in bomen), is de M. plantaris wel goed ontwikkeld en verbonden met de aponeurosis plantaris. Deze bindweefselplaat staat weer in verbinding met de tenen Hierdoor is het dier in staat de tenen krachtige te flecteren en zo goed takken vast te kunnen houden met de voeten. De spier hecht bij deze dieren dus op de tenen aan, en niet op de hak zoals bij de mens. De M. plantaris is dus een rudimentaire spier.
Vanuit het idee dat wij van dieren afstammen die in bomen leefden, is de spier dus logisch te verklaren. Een bewijs voor (macro-)evolutie!
De titel spreekt voor zich, dinsdag een plezant loopje met Bart afgesloten met een pijnlijke kuit. Na een goeie 12km aan een mooi tempo van 10,5km/h spraken we af om woensdag terug te lopen, en liepen we beiden huiswaarts, voor mij was dat nog een goeie kilometer.
Op 500m van huis begon mijn linkerkuit te zeuren, tempo laten zakken tot bijna wandelen, echter de laatste 100m verslechterde het snel ! Op de plaats waar de achillespees aanhecht diep in de kuit, waar ik twee jaar geleden een klein spierscheurtje heb gehad, een zwakke plek dus.
Woensdag een stijf gevoel, donderdag niks meer. Overbelasting ? Gisteren stond de halve marathon van Watervliet gepland, 's morgens toch maar een klein testje gelopen. Eerste 1,5km niks, voelde goed, maar de laatste 500m terug net hetzelfde als dinsdag. Forfait voor Watervliet dus, balen !
Hier zit ik dus weer, ijs en Voltaren, morgen naar de dokter, zo snel mogelijk kiné opstarten, ik vermoed een ontsteking, met mijn voorgeschiedenis ben ik er vrij zeker van. Hopelijk kan ik snel terug lopen, heb ik nodig als uitlaatklep om de stress van het werk te verdrijven. 't zal bepaald geen prettige periode zijn de komende weken.
En mijn programma ? Halve marathon Cadzand : de mooiste halve die ik ooit gelopen heb : schrappen Marathon Lembeekse bossen op 3 maart : hopelijk kan ik daar een lange duurloop van maken (rondjes van 7km) Marathon Lier op 25 maart onder de 4 uur kan ik vergeten. Eerste echte doel zal nu de marathon van Utrecht worden op 9 april.
Traditioneel de eerste zondag van het nieuwe jaar : receptie van de cavalopers !
Met zeven cavalopers present in het Leen : Patricia en Eddy, Bart, David, Filip, Ronny en ikzelf. Eerst een duurloopje : 18km met een eerste deel van 13km aan 9,4km/h, en een sneller tweede deel van 5km aan 10,5km/h, goed voor 1h51 loopplezier.
En daarna de cava ! Met dank aan Inès voor de catering, de partners waren ook uitgenodigd, een paar sfeerbeelden :
groepsfoto van de cavalopers (alleen Kevin ontbreekt) :
Het jaar loopt op zijn einde, tijd om even stil te staan bij de sportieve verwezenlijkingen in 2011, en vooruit te blikken op 2012.
Als ik even terug blader in deze blog naar mijn doelen voor 2011 dan kom ik tot de vaststelling dat ik weinig doelen had gesteld, en ze dan ook nog ne keer niet gerealiseerd heb : - grootste doel was blessurevrij blijven : niet gelukt, tot eind juni gesukkeld met de achillespees. - tweede doel : boven de 2.000 km geraken : niet gelukt, blijven steken op 1.835 km - derde doel : plezier in het lopen en de après : wel gehaald, ondanks blessures toch plezier gehad in de joggings, en een paar wedstrijdjes waren voltreffers na de douche... Dan maar een overzicht in cijfers : - aantal km : 1.835 zoals hierboven al geschreven - aantal dagen gelopen : 110 - aantal km per loopje : 16,68 - aantal wedstrijden : 32, waaronder : 10 miles : 1 Halve marathon : 5 Marathon : 6 Ultra : 1 - voor de eerste keer sta ik ook in de uitslag van de Marathon en Ultracup : 169ste met 106 punten Ik sluit 2011 af met een goed gevoel, mijn ultradebuut was een voltreffer, en 6 marathons, waaronder de natste ooit (Monschau), de mooiste (MontStMichel) en de zwaarste (Geldrop 't is voor niks). Na een voorjaar vol blessureleed blijft me vooral de tweede jaarhelft bij, waar ik zo goed als blessurevrij ben gebleven en een aantal mooie loopmomenten heb beleefd.
Nu naar 2012, op mijn programma staan al 2 ultralopen, 10 marathons en (voorlopig) 5 halve marathons .... ik denk dat ik nog een beetje zal moeten schrappen ! Een paar wedstrijden met een specifiek doel staan echter al vast : - Marathon van Lier met een tijd onder de 4h - Marathon van Utrecht met de Krekenlopers - Marathon van Luxemburg met de Cavalopers - Bottrop 50km de dag voor mijn verjaardag en in de eindstand van de Marathon en Ultracup wil ik hogerop ! Qua kilometertotaal wil ik nu toch de kaap van de 2.000 ronden, als ik blessurevrij blijf komt dat vanzelf !
Mooie doelen, leuke vooruitzichten. Aan alle lezers van deze blog, (loop)vrienden, collega's en familie : geniet van de eindejaarsfeesten, en ik wens jullie een sprankelend 2012 !!
Na een tip van Ronny Goethals over een strandloop in Breskens aan de Napoleonhoeve ben ik vandaag bij onze noorderburen gaan lopen.
Gisteren had ik al de kerstmenu's uitgezweet in het Leen, een echt crossparcours door de modder, en toch nog een gemiddelde van 10,3km gehaald. Op 't einde voelde ik de achillespezen wel, 't was zware kost hoor.
En vandaag dus opnieuw een zwaar parcours daar in Breskens, op en af de dijk, stuk over het strand alleen bereikbaar door mul zand, door de duinen, één van de mooiste omlopen in de regio toch. Eddy was mee, de rest van de cavalopers was verontschuldigd. Bij de inschrijving viel het al op, de krekenlopers maakten op de lange afstand ongeveer 20% van het deelnemersveld uit !
Start om 14h10, met de bedoeling om een stevig tempo te lopen, doch niet te forceren gezien de aard van het parcours. Echter het is een rondje dat uitnodigt om tempo te maken, een vlakke aanloop, stevige klim naar de dijk, golvend verder op de dijk, duik naar het strand, zwaar stuk naar de branding en terug, de dijk weer op, even bekomen, de duinen in, mul zand, op en af, een vlak intermezzo alvorens weer de duinen in te trekken, en 100 meter voor de finish terug verhard.
Met een groep krekenlopers van zes, vijf na de eerste ronde toen Ronny ermee stopte, zowat de ganse afstand samen gelopen, een paar aan het rekkertje (waaronder ik), en finished na 1h09 voor 13,41km volgens Garmin, gemideld 11,6km/h.
Op het einde van de derde ronde speelde mijn knie serieus op, op sommige plaatsen werd de snelheid er volledig uit gehaald, en dan moest je teveel druk zetten op de knieën om door het mulle zand te raken, of het heuveltje op te lopen. Gelukkig niet geforceerd zodat ik nu geen last meer heb.
Kortom, een mooie loop die zeker voor herhaling vatbaar is, hopelijk volgend jaar terug
En ik neem de titel tot op heden letterlijk, lopen ? Ja, maar enkel als ik er echt zin in heb ! Na de 'T is voor niks marathon in Geldrop zat ik er fysiek door, volgens mij het gevolg van te weinig basisconditie. In het voorjaar heb ik bijna niet kunnen opbouwen door blessures, en daar ik niet in het aantal marathons heb gesnoeid, 6 in totaal + mijn ultradebuut erbovenop, en dat liet zich voelen !
Rusten dan maar in december, 60km in de afgelopen 4 weken ! Waaronder toch met stip te vermelden : de kerstloop in Lembeke afgelopen vrijdag : de cavalopers waren goed vertegenwoordigd : Patricia en Eddy, Bart, David en ikzelf. Ronny moest werken en Filip zit in het zonnige zuiden. Traditioneel een mooi rondje daar in Lembeke, elk jaar weer anders door de weersomstandigheden. Dit jaar geen sneeuw, nu was de finse piste uit het parcours gehaald wegens te nat. De langste afstand = 4 rondjes. Na de start al meteen een flessenhals waardoor het tempo er volledig uit werd gehaald, maar dan toch een gezapig tempo aangehouden met Bart, David en Krekeloper Ronny. De tweede ronde toch iets versneld samen met Ronny die maar twee rondjes liep, Bart en David deden het rustig aan. Bij aanvang van de derde ronde was het gat met Bart en David te groot om te wachten, er dan maar een tempoloopje van gemaakt. Ondertussen begon het te regenen waardoor Bart er een beetje doorkwam, en bij het begin van de vierde ronde kwamen ze weer aansluiten. Tempo dan nog een beetje opgetrokken, km 9 aan 12km/h, en de laatste 600 meter zelfs aan 13km/h. Dat bracht ons aan de finish na een goeie 52 minuten voor 9,64km, gemiddeld 11,1km/h.
Zoals steeds daar in Lembeke was de après dik in orde, voor sommigen zelfs iets te dik ...
Vanaf morgen start ik terug de opbouw van de basisconditie naar de voorjaarsmarathons toe, met als grote doel in het voorjaar de marathon van Lier, waar ik onder de magische grens van 4h wil duiken. En dinsdag hoogswaarschijnlijk naar Breskens voor de strandloop aan de Napoleonhoeve.
Vorige zondag 27 november stond de afsluiter van mijn marathonseizoen op de kalender : 't is voor niks in Geldrop. De naam van de marathon zegt het zelf : geen inschrijvingsgeld !
Filip G verzorgde het transport gezien hij "slechts" de 30km ging lopen, pikte me om 6h30 op, daarna nog Luc en Vincent opgehaald. Tijdens de rit ingepraat op Filip om vandaag zijn marathondebuut te maken, de voorbereiding was er, en 't is maar 12 km verder dan de 30 ... Nu, veel overredingskracht hadden we niet nodig !
Bij aankomst al direkt een pak bekende gezichten, te veel om op te noemen, deze wedstrijd wordt steeds populairder bij belgische lopers. Op 't gemak borstnummers afgehaald, nog wat voorbeschouwingen gedeeld, omkleden, sportdrank voor aan de bevoorrading afgegeven, en iets voor 10h stonden we paraat aan de start. Gekozen voor lange broek en trui, stond een frisse bries daar in Holland.
Ik had Filip beloofd om hem doorheen zijn marathondebuut te loodsen, dus namen we samen de start, de eerste kilometers gingen aan 5:45, 10,4km/h dus, beetje te snel, maar het liep lekker door een ronduit schitterend panorama, de Stabroekse heide en mooie bossen. Mooie single tracks door de bossen (opletten voor de boomwortels) en wandelpaden loodsten ons door de eerste 30km, geen verharde weg gezien ! Aan de 30km kwamen we door in 2h55, het was bij mij dan al lang duidelijk dat de 55km in Troisdorf nog in de benen zat, de benen wilden niet echt meer mee. De laatste bevoorrading op km 31,5 was welkom, even gepauzeerd, en terug vertrokken voor de laatste etappe.
En het venijn zat duidelijk in de staart, zandstroken, regen, stuk door verbrande heide en bosgebied met korte nijdige hellingkjes, draaien en keren, en als toemaatje een kilometers lang stuk met de wind, die ondertussen fel aangewakkerd was, op kop. In een stukje bos dan ook nog gestruikeld over een boomwortel, gelukkig zonder al te veel erg. De vermoeidheid zeker... Aan km 36 ging het licht dan even uit, ik stuurde Filip vooruit, hij moest zijn eigen tempo zoeken en niet op mij wachten. Wat volgde waren een tweetal km recuperatie, afwisselend wandelen en lopen, waarbij ik in de loopstroken terug inliep op Filip.
Na km 38 staken we de autoweg terug over, de finish wenkte. Ik was over mijn dipje heen, en was vastberaden om de laatste 4km gewoon uit te lopen. Filip was niet zover weg, en ik begon langzaam maar zeker terug in te lopen, en rond km 40 had ik hem terug te pakken. Net op dat moment kwam het laatste lastige stuk eraan, enkele duinen, mul zand. De laatste km's Filip dan op sleeptouw genomen, hem aangemoedigd, en het was nodig, hij zat er helemaal door ! De finish was toch weer een kippenvelmoment, mijn 14de, Filip z'n eerste, en qua parcours één van de zwaarste. We bereikten samen de finish na 4:17:59.
De tijden van de anderen uit ons gezelschap : Vincent Meers : 3:22:13 Luc De Jaegher-Braet : 3:33:39
De après was ook weer een schot in de roos, veel bijgepraat, veel sfeer, veel Grimbergen ... Tot ik een telefoontje kreeg van mijn vrouwtje, mijn moeder was aangereden door een auto tijdens een wandeling, dubbele beenbreuk ! En mijn vader had vrijdag al een kleine ingreep aan de schouder ondergaan. Dus thuisgekomen, eten, en direkt op ziekenbezoek, om 21h30 dan mijn zetel opgezocht, pfff.
Tot op heden is er van lopen nog niks in huis gekomen, zwaar vermoeid, fikse verkoudheid, trip naar Milaan voor 't werk, ik hoop dinsdag terug de schoentjes aan te trekken.
Zo, mijn marathonseizoen zit erop, december wordt een kalme(re) maand, een paar joggings en kerstlopen, geen te lange duurlopen, om dan na nieuwjaar de voorbereiding voor het voorjaar op te starten. Ik kijk er alweer naar uit !
Deze week moest een herstelweek worden na de 55km in Troisdorf, geen plannen, er stonden enkel een paar ontspannen recuperatieloopjes op het programma.
Zondag had ik de cavalopers cava beloofd na de traditionele zondagochtendloop :
voor de toevallige bezoekers, van links naar rechts : Patricia, Filip, mijn vrouwke Inès, Kevin, ikke, Ed en Ronny. Bart was verontschuldigd. Van stijheid geen sprake, enkel de achterkant van de linkerknie trok tegen, ook op maandag geen noemenswaardige last.
Woensdag afgesproken met Ronny voor een eerste recuperatieloopje van 10km. Het liep echter zodanig lekker dat we er 16,25km van hebben gemaakt, met een gemiddelde van 9,7km/h. Mooi zo kort na een ultraloop.
Vrijdag met Patricia afgesproken, voor een tempoloopje, drie cavatourkes zorgden voor 13,75km aan een tempo van 11,5km/h. Straf tempo voor mij, ik wil echter een beetje snelheid trainen met het oog op een marathon onder de 4h volgend jaar.
En vandaag zondag de tweede loop in Ursel, samen met Pat en Ed. Bedoeling was om tegen 11km/h te lopen, mijn hazen dachter er anders over, gemiddelde van 11,8km/h over een deels onverhard en niet biljartvlak parcours. De derde ronde was ferm lastig, maar toch volgehouden dankzij Pat en Ed, thanx folks. Den après was ook weer in orde, Kurt en Carine kwamen ons gezelschap vervoegen, plezante babbel.
Weektotaal : 45km met een gemiddelde snelheid van 10,8km/h, en dat in een herstelweek ! Volgende week : dinsdag 10 en donderdag 7km, en zondag de afsluiter van het marathonseizoen in Geldrop. Een natuurmarathon, quasi volledig onverhard, ik zie er al naar uit.
De spier M. plantaris loopt van het bovenbeen (condylus lateralis femoris) via de achillespees (tendo calcaneus) naar de hak van de voet (tuber calcanei). De spier heeft een kleine spierbuik van zo’n 7 tot 10 centimeter. De spier maakt deel uit van de spiergroep M. triceps surae. Deze spiergroep bestaat naast de M. plantaris nog uit de twee grote twee grote kuitspieren: de M. gastrocnemius en de M. soleus. De functie van de spiergroep M triceps surae is het buigen (flexie) van het kniegewricht, het buigen in de enkel (dorsaal flexie) en het naar binnen draaien van de voet (supinatie).
