Met de wereldberoemde proef van Miller is getracht aan te tonen dat materie zichzelf kan

gaan organiseren tot steeds grotere eenheden. Maar de proef toont het tegendeel aan: pas

nadat Miller een transportsysteem aan zijn bliksembol had bevestigd en de gevormde

grotere eenheden afvoerde naar een veilige kolf, ontstond daar een steeds

geconcentreerdere oersoep. Alle redenaties uit de  evolutietheorie in de trant van: "En toen

gingen moleculen zich ordenen tot dit, of dat, of tot dat…" hangen daardoor volledig in de

lucht, en zijn bovendien in strijd met de wetten van de scheikunde en de natuurkunde. De

basis van elke vorm van chemische industrie is dat moleculen (ook organische) zich NIET

vanzelf gaan ordenen tot steeds grotere eenheden.

2. Evolutie is even reëel als bijvoorbeeld de zwaartekracht.

De levende natuur is voortdurend in beweging. De evolutietheorie voert twee mechanismen

aan als verklaring. Het eerste bestaat uit de variatie en selectie van genencombinaties uit de

genenpool van een soort. De omvang van de genetische code groeit daardoor echter niet.

Dit mechanisme wordt dagelijks bevestigd bij het fokken van dieren en het veredelen van

planten, en ook in allerlei veldonderzoek. Het tweede mechanisme bestaat uit mutatie en

selectie van de genetische code van organismen. Hierdoor zou een DNA-strengetje van

enkele tekens kunnen gaan groeien tot de 3 miljard tekens van het menselijke DNA. Deze

groei zou het gevolg zijn van een opeenstapeling van miljarden overerfbare, onmiddellijk

voordelige, code-uitbreidende kopieerfouten. Kopieerfouten worden in werkelijkheid echter

voordurend gerepareerd door drie reparatiediensten in de celkern; ze zijn lastig overerfbaar

door de achtvoudige opslag van de genetische code (paren chromosomen, met elk twee

chromatiden, bestaande uit

een DNA-molecuul met twee complementaire

informatiestrengen), en leiden tot verminderd functioneren, tot kanker en erfelijke ziekten.

Bovendien kunnen de reparatiediensten in de celkern logischerwijs niet ontstaan zijn door de

processen die ze bestrijden.

Alle veranderingen in de levende natuur van bijvoorbeeld snavels, vinnen, en vleugels, zijn

het gevolg van het mechanisme van variatie en selectie van genencombinaties uit de

genenpool van een soort. Dit mechanisme, inclusief alle erop gebaseerde redenaties, duiden

we in het vervolg aan als de 'micro-evolutietheorie'. Het tweede mechanisme van mutatie en

selectie van de genetische code, inclusief alle erop gebaseerde redenaties, zullen we in het

vervolg aanduiden als de 'macro-evolutietheorie. Evolutie is inderdaad even reëel als de

zwaartekracht, maar alleen de evolutie door variatie en selectie van genencombinaties,

waarbij de omvang van de genetische code niet groeit. De groei van de genetische code

door mutatie en selectie van 0 naar 3 miljard tekens bestaat alleen in theorie.

3. Computerexperimenten bevestigen het mechanisme van de evolutietheorie.

Evolutionair programmeren is een optimalisatie techniek die variatie en selectie processen

gebruikt om een optimale instelling van de parameters van een programma te vinden. In de

literatuur hierover wordt dit variëren van parameters ('genen') meestal aangeduid met

'mutatie en recombinatie'. Maar het willekeurig muteren van de programmacode, in de hoop

dat het programma zal gaan groeien, vindt bij evolutionair programmeren niet plaats. Dat is

namelijk onmogelijk omdat elke byte in een computer is beveiligd is tegen mutatie. Dan

verandert het controlebit in de byte, en het programma crasht.

4. Soorten zijn zeer verwant en vormen een stamboom.

Ook schoenen of mobieltjes kunnen in een stamboom geplaatst worden, op grond van

uiterlijke verwantschap. Maar dat geeft nog geen informatie over hoe de stamboom ontstaan

is. Om het ontstaan van de stamboom te verklaren is een verklarend mechanisme nodig.

Het verklarend mechanisme dat de macro-evolutietheorie aanvoert voor het ontstaan van de

stamboom van levende organismen kan echter niet bestaan door de achtvoudige opslag van

de genetische code, de drie reparatiediensten en de talloze hindernisraces in de vrije natuur

waarin organismen met kopieerfouten in hun DNA verliezers zijn.

5. Soorten kunnen uit elkaar ontstaan.

Alle hondenrassen zijn door het mechanisme van variatie en selectie van genencombinaties

uit de genenpool van de oer-hond (de wolf) ontstaan; zowel de zeer kleine Chiwawa als de

enorme Deense Dog. Voor het ontstaan van soorten is helemaal geen mutatie van het DNA

nodig. Bovendien verhinderen de reparatiediensten, de acht-voudige opslag van de

genetische code en de talloze hindernisraces in de vrije natuur dat mutaties doorgegeven

worden. Genetici komen er steeds meer achter dat veranderingen in de natuur die

aanvankelijk werden toegeschreven aan mutaties (bijvoorbeeld resistentie van bacteriën

tegen geneesmiddelen) niet veroorzaakt worden door mutaties, maar door uitwisseling van

genen tussen verwante stammen bacteriën.

6. De genen zijn zeer lenig en kunnen zich makkelijk aanpassen.

De genen van, bijvoorbeeld, mensen en chimpansees verschillen weinig, en kleine

verschillen tussen genen hebben vaak grote gevolgen. Maar dat bewijst nog niet dat de

genen van de chimpansee zich hebben omgevormd tot de genen van de mens. Het

verklarende mechanisme daarvoor bestaat in werkelijkheid niet (zie verder punt 5). De

aanpassing van, bijvoorbeeld, bacteriën aan wijzigende omstandigheden blijkt bij nader

onderzoek niet het gevolg van lenig muterende genen, maar van recombinatie van genen

tussen verwante stammen. Nieuwe genencombinaties maken het mogelijk om nylon te

verteren, of zorgen voor een alternatieve manier van voortbeweging na de uitschakeling van

een gen dat de normale voortbeweging reguleert. Door selectie ontstaat vervolgens in korte

tijd een hele kolonie nylon etende of alternatief bewegende bacteriën.

7. Sterk verschillende organismen beschikken over onderdelen die op elkaar lijken,

en moeten daarom uit elkaar ontstaan zijn.

In een elektronica winkel bevatten sterk verschillende apparaten dikwijls vergelijkbare

onderdelen. Maar dat feit bewijst nog niet dat deze apparaten door toevalsprocessen

ontstaan zijn. Om te bewijzen dat levende organismen vanzelf uit elkaar ontstaan zijn is een

verklarend mechanisme nodig. Het mechanisme van mutatie en selectie kan daarin niet

voorzien, omdat het alleen in theorie bestaat.

8. Er is een fossiel verslag van de evolutie.

Fossielen zien er net zo uit als de nu nog levende exemplaren (soms groter, soms kleiner),

afgezien van een aantal uitgestorven soorten, en de tussenvormen ontbreken, zoals Darwin

al constateerde. Het fossiel verslag ondersteunt slechts de micro-evolutietheorie. Bovendien

worden fossielen gedateerd door aardlagen en aardlagen door fossielen. Daarnaast kunnen

fossielen slechts in zeer uitzonderlijke catastrofale omstandigheden ontstaan, waarbij de

betrokken organismen in een oogwenk luchtdicht begraven worden onder dikke lagen grond,

waardoor de normale afbraak door micro-organismen verhinderd wordt en een proces van

mineralisatie kan starten. Tenslotte biedt radiometrie geen objectieve gegevens, omdat de

veronderstellingen over de beginvoorwaarden bepalend zijn voor de uiteindelijke datering.

Wanneer bijvoorbeeld verondersteld wordt dat al het lood dat thans aanwezig is op aarde het

vervalproduct is van uranium, dan leidt dat tot een zeer hoge ouderdom van de aarde. Maar

het is evengoed mogelijk dat op de oeraarde al grote hoeveelheden lood aanwezig waren.

9. De evolutietheorie en de rest van de wetenschap bevestigen elkaar.

De geologie en de paleontologie proberen op elkaars schouders te gaan staan en de

embryologie toont aan dat embryo's zich ontwikkelen van simpel naar complex, wat het geval

is bij ieder constructieproces. Maar daarmee houdt de bevestiging op. In huizen, kantoren,

fabrieken en laboratoria gaat materie zich nooit vanzelf ordenen tot steeds grotere gehelen,

in tegendeel. Elke orde verandert vroeg of laat vanzelf in de maximale wanorde. Daarmee is

de macro-evolutietheorie in lijnrecht conflict met de ervaring van alledag en met de

natuurwetenschappen.

10. Er zijn misschien nog wat problemen, maar die lossen we nog wel op.

De micro-evolutietheorie-wordt dagelijks bevestigd in de agrarische industrie, in laboratoria,

en in de vrije natuur. De macro-evolutietheorie echter poneert een mechanisme dat niet kan

bestaan, en waarvoor ook geen enkel empirisch bewijs bestaat. Tenslotte is de macro-

evolutietheorie in volledige tegenspraak met de ervaring van alledag en met de

natuurwetenschappen. Dit zijn onoplosbare problemen.

11. Zonder evolutietheorie stort de wetenschap in.

Theorieën waarvan het verklarende mechanisme niet bestaat en strijdig zijn met de ervaring

van alledag en met de natuurwetenschappen, worden normaliter verwijderd uit het

wetenschappelijke domein. Na verwijdering van de macro-evolutietheorie ontbreekt een

wetenschappelijke verklaring voor het ontstaan van het DNA. Maar het onderzoek van het

DNA en alle ermee samenhangende biochemische processen kan gewoon doorgaan. Ook

medici hebben geen antwoord nodig op de vraag hoe de mens is ontstaan om zieken en

ziekten te onderzoeken, te behandelen, en te voorkomen.

12. Zonder evolutietheorie is de wetenschap overgeleverd aan religie en pseudo-

wetenschap.

De leemte in het wetenschappelijke domein die ontstaat door verwijdering van de macro-

evolutietheorie, kan niet gevuld worden door de theorie "Het DNA is ontstaan door een

schepper of een intelligente ontwerper". Een dergelijke theorie is namelijk niet toetsbaar en

dus niet wetenschappelijk. Ook de theorie dat het DNA ontstaan is door 'spontane generatie'

dankzij een onbekende kracht die zich bij de oerknal verborgen heeft in de materie, kan de

leemte niet vullen, omdat ook deze theorie niet toetsbaar is. Bovendien is deze theorie in

strijd met de natuurwetenschappen, die ondubbelzinnig duidelijk maken dat onze

werkelijkheid niet gekenmerkt wordt door spontane generatie, maar door spontane DE-

generatie. De enige manier om de wetenschap te beschermen tegen religie en pseudo-

wetenschap is vast te blijven houden aan de eis dat wetenschappelijke theorieën over het

ontstaan van het DNA toetsbaar moeten zijn. En wanneer er geen toetsbare alternatieve

theorie is te leveren, dan kan het standpunt "We weten niet hoe het DNA is ontstaan"

ingenomen worden. Dat is een zeer respectabel standpunt, ook voor wetenschappers.