Ik ben Godijn Robert, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Roberto.
Ik ben een man en woon in Brakel Everbeek(boven) (België) en mijn beroep is pré pensioen.
Ik ben geboren op 11/06/1948 en ben nu dus 63 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Tuinieren,klussen,lezen,reizen,internet.
Everbeek, blijft me boeien,het verleden,he
Verhalen,activiteiten, Everbeek,blijft ons facineren. Het is een mooi, rustig dorp op taalgrens in de mooie Vlaamse Ardennen,het frans is hier nooit ver af.
Deze site gaat over het dagelijks leven,vroeger en nu.
Vroege herinneringen, verhalen,merkwaardige figuren,gebeurtenissen.
U kunt er ook aankondigingen voor een plaatselijke festiviteit op plaatsen.
Uw mening geven, zelf een verhaal aan toevoegen.
Kortom dit is de site van en voor Everbeek!
11-01-2012
Onze kerk in de steiger- vervolg
11/01/012 Na de twee laatste stormen heeft onze kerk haar beschermende sluier verloren. Men zou kunnen zeggen ze heeft haar maagdelijk wit kleed verloren, of ook haar onschuld en staat daar nu terug helemaal naakt. De noord-wester wind is flink te keer gegaan, vergelijk de foto's .
10/01/2012 Vandaag tijdens het in de tuin wandelen, viel het me op, dat er een aantal vroege voorjaarsbloeiers reeds volop aan het uitschieten zijn. Wat een verschil met een jaar geleden, toen er eind december een pak sneeuw uit de hemel dwarelde, getuige daar van is de eerste foto. Inderdaad 21/12/10, en volop winter, wat normaal is in deze periode. Abnormaal is, dat bijna alle vroege bloemen reeds hun komst aankondigen. Of zou de opwarming van de aarde daar voor iets tussen zitten?
1. Volop sneeuw op 21/12/010, Maria heeft die bezoekers maar binnen gelaten, met zulk een weer laat men reizigers die van ver komen niet in de sneeuw staan, Jozef is net naar de winkel. Die zal raar opkijken, want de kerstman is ook net aangekomen en Rudolf zijn neus is wit van de kou. En Nick zal ook verbaasd zijn, dat zijn kerststal weer in de prijzen valt. 2. De hulst in al zijn glorie. 3. De kleine irisen staan al hoog aangestoken. 4. De krokusen melden zich ook al. 5. Ook de blauwe druif hyacint is al flink op weg. 6. De eerste tulpen priemen. 7.En wat dacht u van deze pioenen, die hebben zich ook misrekend. 8. De hortensia totaal in de war. Weet u hoe een hortense noemt in het echt Everbeeks?" En djuzemienne", voila t'is eruit. 9.Narcissen die zich melden, in het Everbeeks,"en tuiteluuze". 10. De sleutelbloem, heeft zich ook misrekend. 11. En deze dan, de boshyacint waar is die mee bezig? Normaal bloeit ze rond pinksteren. Everbeeks? "Blauwekouskies" " 12. Ook de fresia's beginnen te priemen. . 13. De grote iris wordt ook wakker En nu al paddestoelen? Die hebben zich grandioos vergist.
Katjes aan de hazelaar, ook een beetje vroeg. Al deze bloemen en planten beginnen zich pas eind februari te manifesteren. Alles is een dikke maand te vroeg, de datum op de foto's liegt niet!
06-01-2012 Het was terug kerst -en nieuwjaarskaarten tijd. Ieder jaar opnieuw schrijven we onze vrienden aan of schrijven onze vrienden ons aan, in België en de rest van deze aardbol. Ieder jaar opnieuw wachten we tot de komst van de postbode, en telkens opnieuw zijn we benieuwd wie er een kaarje schrijft en terugschrijft. Ieder jaar opnieuw doet het deugd dat we met zoveel mensen in de rest van de wereld, contact hebben. Mensen die als het past bij ons te gast zijn of wij bij hen. Het is werkelijk schitterend als men kan zeggen, ik ga naar ... - bijv. Swentiebold (dat oord bestaat echt! Clousseau heeft dat niet uitgevonden!) - en ik heb daar vrienden en die zullen mij hun gastvrijheid aanbieden en als vriend des huizes ontvangen.
Amerika, Rusland, Roemenië, Letland, Oekraïne en Hongarije zijn het meest vertegenwoordigd, naast de vele kaarten van onze Belgische vrienden, natuurlijk.
Postzegels uit alle landen, de mooiste omslag en postzegels kwamen uit Rusland (de blauwe).
Een uit Kocsola-Hongarije, een uit Berezan-Ukraïne, eentje uit Zilupe-Letland, en eentje uit Akasztó-Hongarije.
Eentje uit Taganrog-Rostov Oblast-Rusland, eentje uit Riga-Letland, en nog eentje uit Riga.
Uit Kocsola-Tolna-Hongarije en een zelfgemaakte, knappe uit de buurt van Oudenaarde.Proficiat de 4Ske's.
Bron: Eigen foto's en eigen archief - Tekst:Roberto.
01/11/011 De herfst nodigt ieder jaar uit tot het maken van mooie, kleurrijke foto's. Op een zonnige herfstdag, kriebelt het, dan en ga ik steeds op stap met de camera in aanslag. Men moet echt niet ver gaan om een mooi onderwerp te vinden, hier is het resultaat van een halfuurtje foto's maken.
Rijpe mispels, een lekkernij en een caloriebom!
De mispelaar in herfsttooi.
Prachtige hagebeuk.
De hulst, zoals ieder jaar rijkelijk voorzien van zijn rode vruchten.
De hulst.
Groen, bruin, geel. De Canadese esdoorn, de paardekastanje en de zilverberk in hersftkleuren.
Vooraan, de hazelaar, daar achter de notelaar en de zilverberk. Bovenstaande foto's zijn rond het huis gemaakt.
De koeien in de Poerensberg hebben hun wintermantel aan.
Stilleven.
De els in een kleurenpracht.
Deze vier foto's zijn van de Poerensberg.
De poort naar het Hayebos.
De Scheven Hoek, koestert zich in de herfstzon.
Het pad dat naar de Liviere leidt.
Zonder woorden.
D'haye uit een zeer laag zichtpunt.
Wat ziet men door de twijgen heen?
De linde van de St Jozefs kapel.
De St Jozefs kapel staat er tegenwoordig overwoekerd bij, dat heeft ook zijn charmes. Maar ik denk dat het eerder bij gebrek aan bezoekers is. Laatste volledige restauratie of opknapbeurt? 1964! Door de schrijver van deze tekst! Bemerk de kleuren van de linde langs deze zijde.
De St Jozef kapel.
En nog een mooi tafereel, blik over de Doensberg met in de achtergrond de Verrebeek molen. Foto's en tekst: Roberto.
24/10/011 Teruggevonden oude flyer, uit de tijd dat Everbeek nog leefde, aldus sprak Marcel. Interesant document van een event die jaarlijks plaats vondt in Everbeek, Marcel Van Snick en Pros Broeckaert waren toen de motors achter de talrijke eventen die ze toen organiseerden. Interesant op dit document zijn de vermelde personen en handelsondernemingen.
10/10/011 Onlangs kwam ik in het bezit van een aantal foto's van de Bevrijdingsstoet die hier in Everbeek-boven werd georganiseerd naar aanleiding van het einde van WW2. Deze foto's dateren waarschijnlijk uit het jaar 1945. Ook in de aangrenzende dorpen werden dergelijke stoeten georganiseerd. Heel juist weet ik het niet, ik persoonlijk herken een aantal personen, mijn vraag is aan iedereen die iemand van zijn familie, vader, moeder, broer zus enz. herkent op deze foto's , gelieve het mij te laten weten dan worden de namen bij de foto's geplaatst. Geef toe dat wordt een mooie souvenir voor iedereen die iemand van verwantschap op deze reeks staan heeft. Schrijf of mail me met de vermelding van het foto nr. en dan van links naar rechts en boven en onderste rij. Mijn e-mail adres: godijn.robert@pandora.be
Foto Nr 1 Bovenste rij: 1e links Van De Wattijne Lucien, daar naast Godijn Germaine. Onderaan: 2e van links Carbonel Ghislaine.
Foto Nr 2 Onderaan man in het zwart: Coeck Henri.
Foto Nr 3
Foto Nr 4
Foto Nr 5
Foto Nr 6
Foto Nr 7
Foto Nr 8
Foto Nr 9 Clement Van Ongevalle ment de paarden.
Foto Nr 10
Foto Nr 11 Linkse ruiter: Georges Van Asche.
Foto Nr 12
Foto Nr 13 Uiterst rechts, vooraan; De Koninck Raymond.
Foto Nr 14 Vlr. Clement van Ongevalle, uiterst rechts Georges Van Helleputte.
Foto Nr 15
Foto Nr 16
Foto Nr 17 Dame met het kind: Roman Martha. Achteraan: uiterst links vrouw met hoed en witte veer, Van De Wattijne Cordula, mijn grootmoeder.
Foto Nr 18 Aan de stick van deze zelfgebouwde P-51 Mustang, Albert Van Den Hoeke, de soldaat is waarschijnlijk Spitaels Gerard.
Foto Nr 19 Uiterst rechts; De Beck Albert.
Foto Nr 20 Foto Nr 21 Rechts, 2e met ronde muts, Wangermez Robert, 5e, vooraan Halliez Michel, daarnaast, 8e, Godijn Michel.
Zonder enige twijfel, onze " Muizer", oud -wielrenner , ex-burgemeester Roger Ghijselinck. Foto Nr 21
09/10/011 Sinds vorige week staat onze kerk ingepakt. Onze kerk werd opgetrokken door de bewoners van Everbeek-boven in het jaar 1868. In de periode 1967/68 werd onze kerk reeds volledig opgekallefaterd. In 1968 werd het 100-jarig bestaan van onze kerk uitbundig gevierd met een mooie stoet en alles erop en eraan gedurende 2 dagen. Maar nu na zoveel jaren was er terug nood aan een grote herstelling. Het kruis en de haan worden nu volledig vernieuwd, de vorige haan had na zovele draaibewegingen er in 1997 de brui aangegeven en sindsdien leven we zonder windhaan en zonder windaanduiding, heeft u er iets van gemerkt? Al hoewel ik vermoed dat er hier en daar wel eentje losloopt die toch het Noorden kwijt is. De werken zullen in de eerste fase ongeveer 140 werkdagen duren en zullen 360.000 Euro kosten. Dit weekend ben ik een paar foto's onder een dreigende hemel gaan nemen. We beginnen aan de vroegere pastorij, nu een bed en breakfast en gaan zo links volledig de kerk rond. Terwijl ik de foto's aan het maken was, moest ik steeds aan Jacques Brel denken en zij wondermooi liedje, "Le plat pays qui est le mien" . Werkelijk met dit eerste herfstweer, mooier kon ik het niet omschrijven.
23/09/2011 Onlangs, was ik opnieuw in Hongarije en mijn vriend Janos nodigde mij uit om samen naar de plaatselijke stokerij te gaan om pálinka te stoken, zoiets moet men mij geen tweemaal vragen, zo een aanbod krijgt men niet elke dag, dus hier volgt een fotoverslag van die dag.
Pálinka, dit magisch woord doet iedere Hongaar glimlachen! De godendrank bij uitstek en dan nog van eigen vruchten - dit verklaart de vele boomgaarden met pruimen, op den buiten, rond de huizen -, wie een pálinka weigert - die een Hongaar ten teken van vriendschap aanbiedt - die heeft het verknald, men neemt u niet als een echte man.
Pálinka, tussen haakjes, is +-52° sterk. De echte zelf gestookte (házi pálinka - vooral nog gestookt in Transsylvanië) is inderdaad zo sterk. In de winkel kan men soorten kopen die minder zwaar zijn. En men drinkt dat met veel eerbied! En soms als aperitief..... De glazen vol, effe tegen mekaar drukken voor de vriendschap en dan op de vriendschap, alles in een keer binnenslaan, zonder verpinken uiteraard, want anders is men een watje. "egészségédre= op uw gezondheid". Pálinka komt voor in verscheidene smaken naargelang het fruit waarvan het gemaakt is. Soms wordt dit spul gemaakt zonder fruit te gebruiken.....niet te pruimen! Őszibarack pálinka = perziken pálinka; szilva pálinka = pruimen pálinka; körte pálinka = peren pálinka enz. dit zijn wel de meest bekende.
Vroeger werd er aan huis gestookt met een rijdende alembic, nu sinds de EU was dat verboden en dus moest men naar een gemachtigd stoker, (ja die mannen in Brussel denken aan alles-in Belgenland is dit ook absoluut verboden..), alles netjes gereglementeerd en volgens het boekje, en zo gaan al die mooie streekprodukten verloren en eten en drinken we eenheidsworst uit een groot concern. Denk maar aan de Calvados, vroeger in Normandië kon men dit lekker spul in ieder dorp kopen, een lekker stuk spek van bij de boer, kan ook niet meer, moet uit slachthuis komen, enz., spijtig! Door een recente Hongaare wet mag men nu maximaal 50 liter zelf thuis stoken (of laten stoken), mits een aangifte, d.w.z. het betalen van accijns. Er zijn nu zelfs ministookinstallaties te koop........
De kleine blauwe pruimensoort, die in Hongarije voor ieder huis en in vele boomgaarden
staat, van dit soort bekomt men de pálinka Szilva pálinka in dit geval.
De afgevallen pruimen worden gemalen en in een groot vat bewaard, waar een spontane gisting ontstaat. Let op de pruimen worden niet geplukt, iedere dag oprapen, pletten en bij het vorige voegen.
Laci, is verantwoordelijk voor het transport, dus hij verdeelt alles over de vaten.
Vader Janos houd een oogje in het zeil en krijgt er voorwaar dorst van: egészségédre, Janos!
Deze is voor een specialeke, cseresznye pálinka.
Terri, houdt een oogje in het zeil en ziet dat het goed is.
Ondertussen is er tussen de teckel "Lady" en kater "Boris" iets mooi gegroeid. Enfin we wijken af, we waren toch bezig met de pálinka.
Alles keurig vastgesjord en weg zijn we, ik volg met eigen wagen want dat stookproces neemt ongeveer 5 uur in beslag, en dus speel ik op zeker, in die 5 uur moet er af en toe eens geproefd worden en natuurlijk van alles besproken worden bij... ja ja, een pálinka!
Aankomst in de stokerij.
De stookmeester neemt even poolshoogte.
De most wordt uit de vaten gezogen met die dikke witte leiding, en dan wordt de linkse ketel met de most geladen, het goedje komt aan de kook en verdampt en gaat dan via 2 distileerkolommen naar de volgende (rechtse) ketel waar het nogmaals wordt gestookt.
Hier de twee distileerkolommen.
Druk overleg tussen Janos, de brouwmeester en de baas van de zaak.
Ter voorkoming van eventuele fraude wordt heel de installatie door de accijnzen verzegeld, zie die plastieken rolletjes met een strip eraan waar een volgnr. opstaat. Iedereen heeft recht op een aantal liters (50) per persoon, maar geloof me, er staan op deze momenten veel familieleden op uit hun graf.
Nog een voorbeeld van verzegeling, die witte rolletjes met groene stip.
Janos, denkt diep na en is ongeduldig, hij wil zo vlug mogelijk de kwaliteit van zijn pálinka weten.
Officiële meter, hiermee wordt gecontroleerd hoeveel liter deze installatie produceert. De accijnzen willen ook hun deel.
Na de kook wordt de rest, het residue, in een grote vergaarbak geloosd.
Overzicht van het stokerijtje. Foto's en tekst: Roberto
Mag ik me voorstellen? Ik ben Mickey en ben nogal kurieus, vandaar deze close-up van mij! Mijn baasje was met zijn fototoestel aan het spelen en zoals steeds sloop ik rond , nieuwsgierig kijkend wat baasje allemaal deed met dit biezaar aparaat dat steeds maar klikte. Hieronder volgen een paar mooie beelden uit de natuur, ik kon het niet laten om ze op de blog te plaatsen, vindt u ze mooi laat het weten, niet mooi laat het ook maar kenbaar worden. De meeste foto's zijn rond ons huis deze week genomen. Mijn toestel? Een doodsimpele Canon Ixus 300 HS. Waar is de tijd heen? Mijn eerste zwart kastje, toen was het ook een doodsimpele Agfa Clack, zwart/wit, 6 of 12 beelden! Ik kocht hem met mijn spaarcenten, die ik gekregen had voor mijn plechtige communiefeest. Nu, in een paar seconden zijn de foto's op de PC, bewerkt, verkleind, de wereld rond. Toen, filmrolletje(zwart/wit) bij de fotograaf kopen, de film in het toestel inbrengen wat ook al een kunst op zijn eigen was, de film tot foto nr 1 voorzichtig doordraaien, alles instellen en afdrukken, foto mislukt? te laat, nieuwe foto maken, zonde voor de centen, toen keken we heel secuur om die ene foto te maken, we kregen geen tweede kans. Fotorol binnen dragen bij fotograaf Noël Deloose in de Statiestraat of Fernand Coppens in de Neerstraat, Brakel. En dan een week geduld hebben, want zolang duurde het voor je ze terug zag! Soms was het een en al teleurstelling, de helft gelukt of mislukt, de andere helft onscherp enz. Nu weten we waarempel geen blijf meer met al onze foto's.
Paddestoelen.
Champignons.
Mushrooms.
Pilzen.
Gribby.
Stilleven van paddestoelen.
Bloemen. Volgende foto's zijn genomen in Ukraïne, in de Krim.
Maandag, 16 augustus, dag na Maria Hemelvaart is het steeds feest op D'Hoppe, Vlaamse wijk van Flobecq. Ik kon mijn ogen niet geloven, plots kreeg ik hem in het vizier, een autentieke AGFA CLACK, is dat nu toeval of niet, 3 dagen vroeger had ik vol heimwee over mijn trouwe Agfa geschreven. Haast niet te geloven, ik kon er niet meer van bij weg, en heb dan ook, na wat afdingen tot de ronde som van 2€ en 50 ct., deze camera aangeschaft! Wat een toeval! Alleen in mijn euforie heb ik niet gezien dat het vizier ontbreekt, maar dat is niet erg. De meesten zullen het toch niet merken. Olga dacht dat ik een fata morgana had gezien! Ik kon er niet van rond, tot ik uiteindelijk besloot tot de aanschaf van dit historisch (voor mij, althans!) toestel, dit na drie maal gans de markt afgeweest te zijn! Dit ding is meer dan 40 jaar oud en het werkt nog, en dan nog met een simpele veer. Met het lederen zakje lijkt hij indrukwekkend. Naakt is hij zeer sexy!. Camera instellen, geen probleem, stand 1; zon en bergen, stand 2 ; bewolkt en bergen ( hij komt tenslotte uit Beieren, vandaar dat de bergen steeds weerkeren), stand 3 ; van een tot drie meter(voor macro opnames!). Open en dicht in een beweging met een eenvoudig draai slot. men moest de camera open doen om de film er in te leggen. Binnenin: reclame voor eigen winkel, zo van koop steeds een Agfa Isopan film! Foto's en tekst: Roberto.
29/07/2011 Sinds 02/07/2011 tot 11/09/2011 , is er een fototentoonstelling lopende op een traject van ca. 15 km tussen Everbeek- boven en Flobecq. Organisatie: Herman De Croo Centrum, Centre Culturel de Pays des Collines en Bozar- Paleis voor Schone Kunsten Brussel. De fotografen staan vermeld in de hier onder gepubliceerde folder. De route start aan onze kerk van Everbeek-boven en via de Maandagstraat overschreidt men de onzichtbare regio- provincie en taalgrens op de Motte, dan verder via Le Bois, Hurdumont, Marais à l'eau, Le Fresnoit, Rue Dubreucq, de plaats van Flobecq, rue de la Gare , le Wahier, Aulnoit, de Kremerstraat en Nieuwpoort en zo terug naar de kerk van Everbeek- boven. Met enkele foto's hieronder krijgt men een indruk van de foto's op het parcours, dit alles op diverse locaties en wijdse landschappen. Folders van deze tentoonstelling zijn te verkrijgen op het toeristisch kantoor Brakel en Flobecq
Dit is de passe-partout van een van de fotografen die het Russisch niet machtig is en toch in dit land wil gaan fotograferen, de tekst luidt: Ik zoek een plaats om te overnachten.Kent u mensen die een bed voor deze nacht voor me hebben? Ik heb niets speciaals nodig, ik heb een slaapzak bij. Ik verkies geen hotel, want ik heb niet veel geld en ook om dat ik de Russiche levensstijl beter wil leren kennen. Misschien kan ik bij u verblijven? Bedankt om mij te helpen.
Tekst: Roberto. Foto's v/d tenstoonstelling: diverse fotografen en nadien op locatie geportreerd door Godijn Robert. Folders: te verkrijgen op de VVV Brakel, die verder op geen enkel moment of enige mate bij dit project betrokken werd.....merkwaardig!
20/06/2011 "Ontmoetingen" onderweg op reis in Oekraïne, soms ontmoet men opvallende personen en maakt men merkwaardige gebeurtenissen mee. Het is aan de fotograaf om die kop, die gebeurtenis vast te leggen. Mijn ervaring leert mij dat men met een "goedendag" of een kwinkslag vlug contact legt. Hier een paar van de foto's van personen of gebeurtenissen die er zo uitspringen. Zo bijvoorbeeld is er de foto van de visser uit Berezan die vroeg in de morgen ging vissen, en dacht dat hij geverbaliseerd ging worden (geen vergunning), tot ik hem duidelijk maakte dat ik een toerist was en samen met Eric, vogels aan het meer aan het spotten waren.
Babouchka,(grootmoedertje) Maria, Leninstraat uit Berezan. Oksana (een studente), uit Zhytomyr, onze sympatieke gids voor Kiev, die perfect Frans sprak. Zij wilde zo graag ergens in de EU gaan studeren Kapper aan huis in Berezan. Mama Maria zag dat het goed komt. Je moet weten dat Slavische dames 'ijdel' en bijzonder graag mooi zijn Gedroogde vis verkoopster langs de weg E 105 - M18, in Novooleksiivka, aan de grens met de Krim (autonome republiek). De vis is afkomstig uit de Zee van Azov
. De verraste visser uit Berezan. Hij verklaarde zelf "stroper" te zijn
Kvass verkoopstertje in Pereyaslav. Kvass, is een lekker alcoholvrij drankje op basis van gegist brood en gerst, zeer dorstlessend. Sinds de komst van Coca Cola aan het verdwijnen in tal van voormalige Oostbloklanden.
Brillenverkoper in Kiev, met zijn model die de zonnebrillen moest showen.
Bedelaar aan het Kravnogirskij vrouwenklooster van Bakaivka. Mijn Grieven liggen in de hoed !!
Veteranen (beladen met eretekens) van de ter ziele gegaane Sovjiet krijgsmacht op uitstap in Kiev. Links de luchtmacht, rechts de landmacht.
2 vrouwelijke "helden" van de Sovjiet Unie; rood lint met gouden ster, was de hoogste onderscheiding in de voormalige USSR. Achter beide dames een oude officier van de marine.
Twee reclamejongens delen aan een nietsvermoedende westerling pamfletten uit. En gingen graag op de foto.
Een Zweedse monnik en een banduraspeler in het domein van de Michaëlovsky katedraal, Kiev.
Een fiere Krimtataar in Akasakak.
Een bruid in Kiev. Zij komen champagne drinken met de familie aan het monument van de onbekende soldaat en mooie kiekjes schieten. Blijkbaar is het daar het gebruikelijk om van de bruidegom van het eerste ogenblik te misleiden! Bekijk goed deze foto, ze heeft van nature blond haar. Of is het daar als in Afrika? Ttz, daar willen ze blond haar en hier in Oekraïne willen de bruidjes zwart haar, want ze zijn meestal blond!
Effe een speciale foto maken van een speciaal meiske, op het plein van de eeuwige roem, Kiev.
Dienster in traditionele kledij in Cherkassy.
De banduraspeler, de Zweedse monnik en een bekende Brakelaar, in het domein van de Michaëlovsky katedraal. Het verhaal: de Zweed ving ons gesprek op en vroeg in het Engels, "welke taal spreken jullie?". Wij: "Vlaams", dus jullie zijn Belgen zei Olaf, "ja"," Ik ken goed Brussel en Luik, ik was daar bezig met de Oekraïnse gemeenschap" zei Olaf en "ben daar een tijd in het klooster geweest en spreek ook Frans". Dus adressen uitwisselen. De brave man houdt zich in Kiev bezig met de arme kinderen en vroeg of we geen interesse hadden in een project. Eric was alvast geïnteresseerd vandaar dat het gesprek wat uitliep, nu is het aan onze Olaf om terug contact te maken, ik moet zeggen het waren twee zeer interessante mensen en het was een zeer warm, interessant gesprek.
Het bruidje heeft haar gemaal gevonden.
In de privéklas van de Romanov kinderen, in het Livadiapaleis, waar tijdens de Jalta conferentie, Winston Churchill en Roosevelt door de "charmes" van Stalin in de luren gelegd werden. Bloed kruipt waar het niet gaan kan, ook bij onderwijzeressen op pensioen.
De kinderen van Cherkassy op museum bezoek. Zie vooral naar het T-shirt van het meisje in het rood. De tijden zijn veranderd," de pioniertjes van de Komsomol" zijn ver weg, al ben ik 100% zeker dat hun ouders nog het rode halsdoekje verplicht droegen.
Komsomol: Dit kenteken werdt (verplicht) gedragen door de leden van de Komsomol. Dit speldje meet; +- 1cm. B= V; 2e= L; K= K; C= S; M= M. Vertaald: Verenigde Lenin Komsomol Soviët Jeugd. Niet leden van de Kosomol werdt het leven zuur gemaakt, je had bijna geen andere keuze. We hebben dat nog ergens in een ander land gehoord!
Muziek bij het eten in het Tarras Bulba restaurant in Cherkassy. Dit was een héél gezellig restaurant, de artiesten speelden liedjes op aanvraag. Dus op mijn vraag werd " Otschi Tschornije" gespeeld, vraag maar aan Helmut Lotti over die "Zwarte Ogen", want dat liedje heeft hij menig maal gezongen in zijn Russiche periode (spijtig genoeg zingt hij nu helemaal niet meer). Enne, wat denken jullie van een gekleurde Oekraïnse zanger, staat niet mis, hé, moet zeggen hij zong met een Afrikaanse tongval.
In de buurt van Poltava, een ambulante hoedenverkoper.
Op de E 40, tussen Kiev en Charkiv. Groenten en fruit worden langs de weg aangeboden. Dit is meestal uit de eigen moestuin en dus seizoens gebonden.
In de tuinen van het Livadia paleis, waar de Jalta conferentie plaats vond. Een valkenier tracht een graantje mee te pikken!
And at last, Sacha, was 27 jaar in de United States of America geweest, had zich ginder opgewerkt tot foreman, en was na gemaakte carriére terug naar zijn geboortedorp gekomen, om een rustige oude dag te slijten, maar dat viel tegen, want niemand in dit armtierig dorp wou spreken met een rijke kapitalist die het gemaakt had. Hij sprak ons spontaan aan, was heel gelukkig om zijn Amerikaans (Engels) ten berde te brengen, maar iedereen van het dorp bleef onverschillig. Kan ook moeilijk anders, want Sacha was nog steeds in het bezit van zijn Amerikaans paspoort en was daar oneindig fier over en de dorpelingen waren stikjaloers.
Antonivka, op de H-14, tussen Mykolaiv en Kirovohrad. Sacha, had ons een pint aangeboden. Ludmila, de waardin kwam er bij voor de foto. Niet iedere dag komen er Brakelaars in haar zaak.
04/06/2011 Ontmoetingen die men niet kan voorzien, laat staan ensceneren. Toeval of niet? Wie weet da, jong! Maar dit is echt een waar gebeurd verhaal. We waren op reis in Oekraïne en bezochten met een huurwagen Kiev en zo verder naar het Krim-schiereiland. Op terugweg naar Kiev hielden we halt in Cherkassy en besloten de volgende dag het slagveld van de "Korsun of Cherkassy kessel " te bezoeken . Na de middag vertrokken we op de weg P10, Cherkassy - Kanif, na een 20 tal km besloten we in een dorp om wat water enz. te kopen in de plaatselijke GB. Vanaf dit moment zal Moshny voor altijd in onze diepste herinneringen blijven. Olga en Rita gingen naar de winkel en wij effe een luchtje scheppen. Plots kwam uit een aanliggende straat een hels lawaai, sirenes, bellen, politie geloei, muziek enz. Eric en ik dachten dat daar iets serieus aan de hand was en hielden ons allert. Hier na volgt dan een fotoverslag over de gebeurtenissen van deze namiddag, onnodig te zeggen dat we niet meer verder geraakt zijn deze namiddag! En zoals altijd, hebben we er een bende vrienden aan over gehouden. Tkachenko Svitlana en Olena studeren in Kiev en spreken vloeiend Engels en waren ons zeer behulpzaam deze dag en we blijven er dan ook contact mee houden. Wat een warme gemeenschap.
Moshny en zijn inwoners, jullie bezorgden ons een onvergetelijk dag.
Oorzaak van dat hels lawaai: een Niva met aanhanger met daar op de twee ouderparen van een pas gehuwd koppel. Het was de tweede dag van het huwelijksfeest. Heel de gemeenschap was op stap en vierde mee. Op de aanhanger: Nina, Ira, Sergiu en Andreiy.
Eric wilde een foto van het gebeuren en werd spontaan ontvoerd!
Eric,was er nog niet echt gerust in (iemand bleek daar perfect Engels te spreken), allez Nasdarovnje, Vodka en een stuk Kleb (brood) was de boodschap, je komt er niet onderuit!
Ook kreeg hij een vaste bewaker met een flink stuk hout in de hand. Er niet vanonder muizen is de boodschap! Tanya, Sasha en Eric die het nog steeds niet vertrouwd, je zou voor minder.
Na wat overleg via de internationale gebaren taal kwam ik te weten, dat ik 20 Grivne (2 €) losgeld voor Eric moest betalen. De vrouw links van mij neemt het geld in ontvangst, de rechtse geeft aan de ze de eerste was, om me in te palmen. Tanya, ikke (Robert), en Inna.
En ja hoor, het was haar bijna gelukt! Tot Olga op de proppen kwam, wat een teleurstelling voor haar en de andere vrouw, ze dachten dat we beide alleen op stap waren. Het hele verhaal luidt: Als er vreemdelingen op het feest (m.a.w. de stoet na de huwelijksdag) aanwezig zijn, brengt dat geluk.Vandaar die aanslag op ons. Tanya en Robert, wat een mooi stel, zeg!
De aanhanger wordt naar de plaatselijke visvijver gereden, en de ouders van het koppel werden in het water gekipt.
En de twee vaders trekken droge kleren aan, maar dan wel verkleed als 'vrouw' !!
De Niva staat klaar om naar de volgende halte in het gebeuren te rijden. Intussen vloeit de vodka gul
Wat een ambiance aan de vijver
De stoet is nu in een weide geraakt, tussen de koeien, er wordt een vuurtje gestookt en de broek van de bruidegom gaat er aan.
Spek met eieren worden dan op het vuur klaar gemaakt! Sasha is in een heftige discussie met Olga, want ik eet geen zuiver vet varkensvlees. Dat ging er bij hem niet in, hij vroeg letterlijk, is uw man," moslim of jood"?
Rita heeft er Inna bij als nieuwe vriendin . Groepsfoto met de familie Tkachenko, links de zussen Svitlana en Olena, met hun moeder Olga en papa Petro de vader en een paar Brakelaars, die intussen een paar vodka's hadden 'geproefd'. Sveta, Lena, Olga, Vitalik, Eric, Inna, Sasha, Robert en Olga.
Poseren voor de buitenlandse gasten hoort bij het feest Vika, Kolya en Inna.
De aanstookster (met a.w. de ontvoerdster) laat zich maar al te graag fotograferen Inna en Ninna.
Idem voor deze vrouw uit het bonte gezelschap Nadya.
De zussen Svitlana (Sveta) en Olena (Lena). Zij hebben een privé talenschool in Kiev. Ze spraken o.a. vloeiend Engels en Frans
De bruid, Yulia. Een dansje kan er altijd af, nietwaar meisjes! Sveta, Yulia, Lena en Inna.
Babouchka , oh Babouchkaatje haal de fles vodka nu maar van onder het gras!
Ik krijg eten van Tanya, mijn aanbidster, ze is van oordeel, "de aanhouder wint altijd!".
Foto's: D'haeyer Rita en Roberto. Tekst: Roberto/ Eric Vertaling ter plaatse: Olga. (wat zouden we zonder haar daar hebben uitgespookt?)
Klik op de foto Op de foto bovenaan, embleem Russiche leger, gekregen van piloot van het Russian knights stuntteam op Sukhoi SU-27, vliegmeeting Oostende, onder links, medaile voor 5 jaar zware arbeid , rechtsonder, oorlogherinnering, tekst luidt," Niemand wordt vergeten, Niets wordt vergeten". 1MEI. Vandaag is het feest van de arbeid, nu is dat gewoon een betaalde feestdag, iedereen kijkt er naar uit, want we worden betaald om een dag stoom af te blazen in deze razend drukke tijden. Vraag je op straat naar de betekenis van 1 mei: dan krijg je als antwoord: ne vrijen dag - men is blijkbaar de achtergrond volledig vergeten! Maar vroeger is er hard geknokt geworden om deze dag te bekomen, met name door de Socialisten, aan hen hebben we deze dag te danken. Ik herinner mij nog de jaren '60, die grote optochten in héél het land, die werden dan uitgebreid vertoond op de beeldbuis. In Brakel was het een must , dat de militanten met de rode vlag en fanfare op kop door de straten marcheerden . Belangrijke personen van die partij hadden dan hun handen vol om elke afdeling met een blitzbezoek te vereren, en fier dat de militanten dan waren. Ge moest op die dag, als je van een andere partij was, verdomd goed uit je doppen kijken, want als je in hun vizier kwam, dan kreeg je de volle lading, zo van da's ne vuile kattekop (CVP), ne zwarten (VU) of ne blauwen hond (Liberalen). Den blue(+), de Walter, de Raf , den Wilfried en andere voortrekkers die zijn moe gestreden .De nieuwe generaties zijn blijkbaar minder in de politiek geinteresseerd, dat geldt ook voor andere partijen, maar allee het waren andere tijden. Met de vieringen van Rerum Novarum is het niet beter!
1 MEI. Dat was 's avonds naar de nieuwsuitzending kijken op de N.I.R (VRT), hoe de Russen hun manschappen met duizenden deden marcheren op het Rode Plein in Moskou, hun duizenden pantsers opblonken en liefst van al een heel leger van nepraketten demonstreerden. Nikita, Leonid, ijzig en fier, beladen met 100 kg decoraties (volgens bepaalde geruchten werd hen een verbreedde borst aangemeten om al dat metaal te kunnen torsen) die verstijfd stonden te wuiven en een eindje achter hen den Boris en Michael die waren al aan het denken, "hoe lap ik deze gasten nen toer zo dat ik op de eerste plaats kan staan"
En wij hier maar rillen van al dat machtsvertoon, iedereen had schrik van de grote russiche beer. Ik was soldaat in Duitsland, toen op 28 augustus 1968 de opstand in Praag met veel geweld werd uiteen gedreven, door kameraad Bresjniev. Toen pas besefte ik hoe reëel het gevaar van de grote beer wel was, heel de kazerne werdt ontruimd, alles in de vrachtwagens geladen, klaar om tegen de communisten en socialisten te gaan vechten. Niemand staat daar nu nog bij stil, maar de reële dreiging en de schrik waren dagelijks aanwezig!.
Toch maar opletten want die Vladimir P. is ook gene gewone en zijn praktijken zijn er nog uit de tijd van toen, weet je nog, de koude oorlog. Beetje bij beetje begint de heropstanding van de grote beer, met als nieuw wapen, OLIE ! Dat de Duitsers toch maar tweemaal nadenken over die nieuwe pijplijn dwars door de Baltische zee (Nordstreem), rechtstreeks naar Duitsland, wie weet op een dag steken de Russen er mosterdgas in. (Yperite,destijds door de Duitsers uitgevonden, en voor het eerst gebruikt in Ieper in 14/18 !) Maar ja , zoals ik al zegde, het zijn andere tijden.
Vrijdag 18 maart 2011 Congres over Toeristische Evenementen - Opening Toeristisch Seizoen 2011. Hof Van De Putte, Zegelsem. Toerisme Vlaamse Ardennen vzw en Toerisme Brakel vzw. Organisator: Eric Van Cauwenberge. De logo's van de twee verenigingen beiden vzw's
Dit evenement werd georganiseerd naar aanleiding van het 35-jarig bestaan van Toerisme Brakel vzw een klassieke V(ereniging)V(oor)V(reemdelingenverkeer) die bestaat uit een aantal dynamische vrijwilligers. Deze keer werd samengewerkt met Toerisme Vlaamse Ardennen die hun klassieke opening van het toeristisch seizoen koppelden aan het congres van Toerisme Brakel
Briefing van de hostessen (leerlingen van de richting hospitality) uit de hotelschool Stella Matitunia Michelbeke. Zij zorgden voor het onthaal en de charmante noot op het congres. Zij bezorgden elke deelnemer, na afloop, een geschenktas voor lokale 'goodies'.
Effe inspelen. Presentator Marijn Devalck en Chris De Brakeleer stemmen de 'guitaren'. Andy d'Hondt van Studio Ohm die voor een feilloze technische ondersteuning houdt een oogje in het zeil
Marijn Devalck en Chris De Braekeleer openden het congres met " Mijn Broakel Lief ". Wondermooi liedje over ons Brakel, geschreven door Marijn himselve," Mijn Gedacht !!".
Brakels Schepen van Toerisme, Johan Thomas gaf de inleiding. Hij verwelkomde de talrijke deelnemers, allen stakeholders van het toerisme in de Vlaamse Ardennen. Hij is tevens ondervoorzitter van Toerisme Brakel
Organisator Eric Van Cauwenberge, voorzitter Toerisme Brakel vzw. Hij gaf een presentatie over wat een "evenement" is. Hij haalde zijn inspiratie uit zijn eigen boek 'Roadbook Event Management' onlangs verschenen bij Die Keure B & E
Een zeer aandachtig publiek.
Lea Winkeler, stafmedewerker Toerisme Vlaanderen. Zij gaf de visie van Toerisme Vlaanderen op evenementen en schetste de taak van deze instelling van de Vlaamse Gemeenschap
Spreker, Franki Hervent, intendant en organisator Ros Beiaardommegang Dendermonde. Hij gaf interessante achtergrondinformatie over dit tienjaarlijks mega-evenement
De impact en het belang van de Ronde Van Vlaanderen werdt besproken door Wim Van Herreweghe. Wim is o.a. koersdirecteur van de Ronde van Vlaaanderen. Na afloop werd hij druk gesolliciteerd door de talrijke aanwezige lokale politiekers.........
Joeri Wannijn van het Centrum Ronde van Vlaanderen, gaf toelichting, over de talrijke randevenementen rond De Ronde Van Vlaanderen. De Ronde is een belangrijke motor voor het toerisme in de Vlaamse Ardennen
Opening van het toeristisch seizoen 2011 door Luc Hoorens (schepen van Herzele), voorzitter Toerisme Vlaanderen vzw.
Slottoespraak door Marc Andries - kabinetchef van minister voor o.a. Toerisme Geert Bourgeois. Hij gaf bijzonder nuttige informatie over o.a. de economische impact van verblijfstoerisme in de Vlaamse Ardennen. Hij had lof voor de organisatoren en het evenement
Een paar bekende congresdeelnemers genieten na bij een lekker Brakels biertje van De Graal.
En wat heeft deze dame te bespreken?
Brouwerij De Graal onze Brakelse bierbrouwer zorgde dat na het congres de smaakpapillen getinteld werden. Keuze van streekbier genoeg: De Graal Blond, Dubbel, Trippel en wat mij het meest smaakte was het spéciaal Triverius Bier, da's pas lekker bier en van bij ons!
Bruno Tuybens wordt door reporter Bert op de rooster gelegd. Zwalm is dit jaar Dorp van de Ronde
Allez "santé, hé", Marc Carlier, o.a. ondervoorzitter van Toerisme Brakel.
Hier worden serieuze plannen besproken. Fernand Detandt, Noel Morreels, beiden gemeenteraadsleden, in gesprek met Christelle Demooi.
Gemeenteraadslid, Peter Vanderstuyf in aangenaam gezelschap.
José Deprez, secretaris van Toerisme Brakel, Gary De Nooze penningmeester en de voorzitter van de Seniorenraad H De Potter, genieten na, bij een lekker glaasje.
Organisator, Eric Van Cauwenberge en Gary De Nooze (gemeenteambtenaar en penningmeester) van Toerisme Brakel in druk overleg met Noel Morreels (gemeenteraadslid, voormalig schepen voor toerisme en lid van de Raad van Bestuur van Toerisme Brakel) en Fernand De Tandt (gemeenteraadslid en lange tijd grote bezieler van de Zegelsemse kasseifeesten).
18/03/2011 Ons Everbeeks is altijd een speciaal taaltje geweest. Veel van ons woordgebruik leunt tegen het Frans aan, ttz. veel woorden zijn uit het Frans overgenomen en dan "geEVERBEKiseerd". Spijtig dat ook ons dialect aan het verdwijnen is en het wordt vervangen door een soort Nederlands- Vlaamse mengelmoes die voor het Nederlands wil doorgaan. Sorry maar het ABN van vroeger is ver af. Zo ook in Nederland, als men een Nederlander hoort spreken dan merkt men duidelijk dat er wat schort aan het gebruik van hun taal, totaal verENGELSt, alleen, als men een Engelse uitzending op TV beluisterd en de Nederlanders hebben het voor het zeggen, dan valt het wel op hoe slecht hun Engelse uitspraak wel is. Soms doen ze dan nog een poging om er een vleugje Frans tussen te mengen, al was het maar om interessant te doen, spijtig van de uitspraak, denk maar aan "zuus d'oranze" of vandaag gaan we eten in "het petiet restoorang" enz. Hier ten lande waar vroeger den boerenstiel de plak zwaaide moest men zich niet aan verfijnde uitspraken wagen, want je werd vlug bestempeld als "nen steeman", iemand van de stad. Toevallig kreeg ik een papiertje onder mijn neus gestopt met allemaal uitspraken in verband met onze "mannelijke edele delen". Hier volgt dan de lijst.
Ik heb er genoeg van. "daa hankt men kluten et"
Hij maakt veel lawaai . "hurt den dienen ne kjer van zen kluten moaken"
Ik heb er genoeg van. "da ze ne kjer men kluten kessen"
Wat je daar zegt verbaasd me niet. "maor kest nau men kluten"
Hij vloog buiten. " ie vloog mee z'n kluten opstroate"
Iemand een loer draaien. "iemant ne klut aftre'kken"
Daar vertsa ik niets van. "dor verstoik gi'en kluten van"
Ik heb daar goed ge-eten. " ke' doar goed men kluten gevu'lt"
Ik heb slaag gekregen. "ke' dor ferm op men kluten gekregen"
Iemand plagen. " mee ienant zen kluten spelen"
Hij is dronken geweest. "din oot en ferm stek en zen kluten"
Ik ben gevallen. " 'k ben op men kluten gepletst"
t' Is een verloren zaak. "tes nor de kluten"
Hij is platzak. " ie eet genen noagel om on zen kluten te krabben"
Ik vertel zo maar wat. "ek smijte zu moar wat et men kluten"
Hij is een luierik. " ie es te luij om on zen kluten te krabben"
Dat is niets waard. " da es van den hond zen kluten"
Berkensap: een lekkernij en een caloriebom. Berkensap is glashelder,zoet kleverig en heeft een beetje de smaak van vers hout, men proeft de boom. Het bevat: aminozuren,veel kalium, andere mineralen en acht verschillende soorten suikers ( fruit en druivensuiker oa ) en heeft een hoog gehalte aan anti-oxidanten, die dan weer goed zijn voor het hart en de bloedvaten. Een paar jaar terug heb ik deze heerlijke lekkernij leren kennen in het hoge Noorden. Iedereen is in de maand maart bezig met verzamelen van dit sap. Sommigen geven het een andere smaak door toevoeging van gedroogde pruim of rozijn enz. Maar na een lange winter is deze calorierijke drank een stevige opkikker. Sindsdien kijk ik er ook ieder jaar naar uit en kan niet wachten om dit lekker sap te oogsten. Bewaren kan, maar niet langer dan +- 2 weken, dus onmiddelijk opdrinken! Het oogsten: wanneer begin maart, de t° +- 8° graden bereikt en de botten beginnen tot leven te komen, dan gaat men aan de slag. Hoe warmer, hoe meer sap de boom geeft. Men kan oogsten tot wanneer de blaadjes beginnen te openen, maar vraag niet te veel van uw boom, het zou ze leven kunnen kosten. Men oogst een 10 tal lieter per volwassen boom.
1ste methode: men neemt een petfles, een stukje propere, holle, plastiek of rubberslang, niet te dik, tot +- 10 mm max. . Men boort in de stop van de fles een gaatje van de zelfde diameter, en steekt het naar boven toe afgeplat buisje door de stop, en uw recpiënt is klaar. Het touw rond de hals van de fles dient om de fles rond de boom vast te binden, maar dit is niet verplicht. Ten slotte boort men een gatje van de zelfde diameter op de gepaste hoogte, +- 5 cm diep in de boom, zie tweede foto. Dan steekt men de slang in de boom en die begint onmiddelijk te leveren. Nadat u besloten heeft om niet meer te oogsten trekt men de slang uit de boom en sluit men het gaatje af met een stevige houten plug, anders bloed de boom dood of treedt er infectie op. Bomen met houtrot leveren onzuiver, troebel en onsmakelijk sap op. Men kan aftappen tot het sap wit begint te verkleuren.
Methode nr 2: Men neemt een petfles, doen een stuk touw rond de hals en maken met een scherp mes een kleine inkeping is de stop. Men neemt een twijg op werkhoogte, snijdt hem op 1/2cm tot 1 cm dikte door en we snijden een lange scherpe punt aan het uiteinde. Men stopt de twijg met zijn scherpe punt door de inkeping in de stop, en tappen maar !! Niet vergeten van uw fles aan de boom of tak vast te binden anders moet je er blijven bij staan!!! Dat die slang of dat twijgje net in de stop moeten passen heeft zo zijn reden. Nl, zo verhinderdt men dat er vuil of insecten in de fles tuimelen. Zie de foto's hier onder.
23/12/010 Uit mama Nina's receptenboekje. De echte Russischise soljanka soep. Let wel dit is soep en maaltijd in een klap. Een eenpans gerecht.
Met een snee boerenbrood en een lekkere vodka, wat wilt de mens nog meer?
Het recept is Russich, de vodka Pools en wat men ook beweert deze ZUBROWKA is de lekkerste. Afkomstig uit Byalistok, noord-oost Polen in het Mazure gebied net aan de grens met Wit Rusland. In iedere fles Zubrowka zijn steeds twee grassprietjes aanwezig en deze geven de zo typische smaak en de lichtgroene kleur aan deze lekkere vodka. Dit gras wordt bizongras genoemd en komt alleen in die streek voort, want daar grazen nog steeds deze Europese bizons of wisent op deze weiden. Dus een goede fles Zubrowka in de frigo, ijskoud serveren en "Nasadarowje". En niet vergeten de Soljanka uit te lepelen!
Benodigheden voor de Soljanka soep.
Rundsvlees met been 500 gr. Ui 1 Wortel 1 Witte bonen handvol Groene kool 1/4 Augurken 2 (uit bokaal) Weense worst 2 Ham 1 stevige plak (1 cm dik) Gerookte worst (Poolse worst) Paar stevige sneden Tomaten 2 Bladpeterselie Peper en zout en kruidentuiltje van thijm en lauwerier
Bereiding: Doe in een kom +- 2 lieter koud water, voeg daarbij het been van het rundsvlees, 1 grote gesneden ui, de in grove stukken gesneden wortel en de witte bonen, die men vooraf 2 uur heeft laten weken en het kruidentuiltje. Als het water begint te koken, het runsvlees toevoegen. Als het vlees zacht is, voegt men de geraspte kool en de 2 in schijfjes gesneden augurken toe. De weense worstjes in 1 cm stukjes, de ham in teerlingjes en de gerookte worst in sneden van 1/2 cm dik snijden. De 2 tomaten in 8 stukjes snijden en in een weinig olijfolie bakken. Neem het gare vlees uit de kom en snij het in blokjes van +- 1cm.. Verwijder het been en het kruidentuiltje. Daarna voegt u alles terug toe aan de soep, (Het vlees, de stukjes weense worst, de ham, de schijfjes gerookte worst en de gebakken tomaten) Laat even doorkoken en voeg op het laatst, peper en zout toe, volgens smaak. Serveer de soep in een groot diep bord en garneer met bladpeterselie. mag ook gewone zijn bij gebrek aan . Smakelijk.
23/01/2011 Vergane glorie ! Sylvain De Boe, fervent filmmaker is nog eens in zijn archieven gedoken en ja hoor, der kwam terug iets moois boven water. Deze prachtige film gaat over de Reuze Cavalcades, die in de jaren 70 van de andere eeuw ieder jaar plaats vonden in Brakel. Helaas is ook dit prachtig initiatief verloren gegaan, bij gebrek aan geld of belangstelling, wie zal het zeggen. Ik persoonlijk heb verschillende jaren mee gewerkt met de groep van Valkenberge, met als uitgangspunt café "De Venus". Ik herinner me nog die gezellige drukte die weken op voorhand al begon met vergaderen en ontwerpen van een gekozen thema. Iedere vrije zaterdag werd dan opgeofferd aan de wagen opbouw en natuurlijk nadien samen nog wat nabesproken bij Jeanette in de Venus. Berke Coessens, (den buremeester van Valkenberge) was onze grote leider, de brave man werdt dan ook door iedereen serieus op de stang gejaagd, gelukkig was Marcel, de facteur steeds in de buurt om alles onder controle de houden. Geniet nu maar van dit uniek document u aangeboden door Sylvain De Boe.
21/12/010 Op de Marolle maken ze er hun werk van, nu er sneeuw volop voorhanden is. Ik moet zeggen, men krijgt niet ieder jaar de kans om zo'n sneeuwmannen te maken, natuurlijk als ik deze kunstwerken zag, kriebelden mijn vingers, dus maar vlug foto aparaat in aanslag, misschien is het morgen te laat en is alles gesmolten.
Erika heeft er haar werk van gemaakt, het resultaat mag gezien worden zo wel bij dag als bij nacht.
Een verloren schaap bij den André.
Men moet de buurt wat opfleuren zei André, en prompt maakte hij deze diarama. maar naar mijn oordeel, loopt dat schaap toch weg! Of is het beschaamd?
En toch heeft die geit maar een oor!!
Bij Elsie een flink uit de kluiten gewassen dikkert.
Wat verderop eentje met een gezwollen hoofd. Wordt vervolgd.
07/12/2010. Sylvain De Boe, meldt dat hij een 8 mm film over Everbeek - Boven op You Tube heeft geplaatst. Het gaat over een speciale uitgave van de kermis en waarschijnlijk georganiseerd door het "Boemelfeesten Comité". Want de officiële kermissen gaan telken jare door op volgende data ; 1e kermis, 3 weken na Pasen, 2e en laatste kermis, laatste zondag van September. Volgens de bijhorende affiche, die prachtig gefilmd is, gaat het dus over: Zondag 13 augustus 1978. Dit was een thema kermis, "Dorps Kermis anno 1900", om het dorp wat meer bekendheid te geven. De organisatoren, "Het Boemelfeesten Comité", slaagde er telken jare in om er een prachtig- week end van te maken, dit met veel bekende zangers en orkesten en natuurlijk hun beroemd varken aan het spit! Op deze week- ends daverde Boembeke op zijn grondvesten. U kan deze film bekijken door links bij "MIJN FAVORIETEN" op "SYLVAIN DE BOE" te klikken. Veel kijk genot. Met dank aan Sylvain De Boe, die deze film zelf heeft gerealiseerd. Meerdere films van Sylvain kunt u bekijken door steeds op de link van You Tube hier onder te klikken.
09/12/010 Dit jaar werdt de winter vroeg ingezet, op 27-11-010 is al de mizerie begonnen. Verleden jaar begon de winter op 17-12-09. Winter hoeft niet saai te zijn, het is de moment om eens onze omgeving uit een andere hoek te be-zien, ik pak dan ook graag mijn fototoestel om een paar mooie winterse beelden te schieten.
Dreigende hemel op 27/11, dit was de voorbode van deze winterse prik.
27/11, in de namiddag, helder weer, dit voorspelde strenge vorst.
Op 30/11 kwam er nog een klein schepje sneeuw boven op. Brr, -9° s'morgens, met deze boodschap werden we brutaal voor een lange periode van sneeuw en vrieskou klaar gestoomd.
Het Poerensveld richting Flobecq.
Steneplein in de greep van de sneeuw.
Steneplein ,richting Kroonstraat.
De Poerensberg.
Steneplein, richting Maandag.
Onze poes moest ook even bekomen van al die sneeuw.
Onze vogeltjes worden goed gevoederd, als men deze fragiele beestjes in de winter goed verwent, heeft men in het voorjaar en de zomer dubbel plezier met ze.
06-11-10 Op vrijdag 05 nov 2010 werdt in Ieper het Roemenië Comité, beter gekend onder de naam "VZW Humanitaire Organisatie Ieper-Roemenië" gelauwerd. De voltallig bestuur en de helpers werden allen feestelijk verwelkomd en in de bloemetjes gezet door het Iepers stadsbestuur, dit voor hun 20 jaar belangloze inzet voor de Ieperse adoptie dorpen in Roemenië, de dorpen Sausa, Reccea en Vidrasau (Hungeni,) bij de stad Tirgu Mures, Jud Mures. En ja, iemand van Brakel -Everbeek was ook uitgenodigd. Sinds vele jaren neem ik deel aan deze missies en was dan ook een welgekomen gast in Ieper, want door dit comiteit en de samenwerking is er een band onstaan, al zeggen ze soms in Ieper "Brak'le wa legt dadde ?, We-k veur taale spreekte giedere doare? ". De vele uren die we samen doorbrachten in het verre Roemenië en de projecten die de groep er verwezentlijkt heeft, de vele problemen die opgelost moesten worden werden allen nog eens opgehaald, dat geeft toch een zekere vorm van fierheid als men er over praat. En ja, ik ben er een beetje fier op!, waarom niet?
Het bestuur, de helpers en een paar schepenen van de stad Ieper, samen op de foto.
Secretaris Pol Morisse aan het woord, voorzitter Rik Morisse is al aan het volgende project aan het nadenken.
Samen gezellig babbelen, dat hoort er ook bij. Oud- burgemeester, André Verstraete lag aan de basis van dit project.
Voorzitter Rik Morisse, enne .......
Olga was niet weinig verbaasd, toen ze deze reuze poes zag, en wou dan ook prompt samen op de foto. Jazeker, Ieper is de kattenstad bij uitstek !!
03/11/010 Onlangs kreeg ik deze medaille in mijn bezit, ik vermoed dat ze afkomstig is van de "Tweelingen Parade", die georganiseerd werd door het "MIK EN PROS", comité van Marcel Van Snick in het jaar 1976. Van wie deze medaille is, aan wie ze geschonken is, aan wie ze heeft toebehoord, daar heb ik het raden naar, feit is dat ze heel de tijd in Everbeek is gebleven en bij mijn weten zijn er hier niet zoveel tweelingen. De medaille is genummerd en draagt het nummer 332, en werdt vermoedelijk ontworpen door ene H. NORGA. Misschien kan iemand, aan de hand van het nr. te weten komen aan wie ze heeft toebehoord! Misschien kan Marcel aan de hand van het nr. te weten komen aan wie ze indertijd is geschonken.
Mijn 1e school was gelegen rechtover de kerk, nu huis van De Wael Bart, dit gebouw bevatte 4 klassen, 2 kleuterklassen, 1e en 2e kleuter geleid door Mevr. Meganck( Mme Pinne), die toen net op pensioen ging en werd opgevolgd door de pas beginnende Mevr. Dumont in onze tijd was dat: Madame Dumont, dit is de familienaam van haar man, Gilbert. Haar echte naam is Erna Foubert en is afkomstig uit Schorisse. Hieronder een zeldzame foto van Mme Dumont en Zuster Remiggia. Zuster Remiggia was lerares van het 1e en 2e leerjaar. Deze prachtige foto werdt mij toegestuurd door Denis Macron. Waarvoor dank.
Foto: Denis Macron.
Hieronder een foto van het 1e studiejaar, rechts op de foto en het 2e studiejaar, links op de foto, onderwezen door Zuster Remiggia. Bemerk in het midden de grote kolenkachel, die iedere morgen moest worden aangestoken. 1e studiejaar, vlnr per rij: Godijn Robert en Vanden Bossche Eric (+). 2e rij; Vanlerberghe Annie en Ghijselinck Jacqueline (+). 3e rij; De Koninck Emilienne en Kindts Ghislaine. 4e rij; Ghijselijnck Claudine en De Geeter Lucinne. 2e studiejaar, vlnr per rij: Ghijselinck André (+), Broddelez Luc (+) en Spitaels Sady. 2e rij; Carbonel Albert, Mincke Emilien (+) en De Cubber Herman. 3e rij; Van Cauwenberghe Claire, De Roe Anita, en Mincke Dyna. 4e rij; Coeck Liliane en Vanwinnendaele Annie.
10/10/10 Klompen-kloefen-kloffers-kloppers-blokken-bootjes-butjes-butsies--tsjabauwen-tsjaboo's. Tsjaboo's komt van het Frans, "des sabots". Niet vergeten dat Everbeek vroeger bij Henegouwen hoorde. Hieronder mijn verzameling kloppers, onlangs aangekocht in onze buurtwinkel, die er nog enkele paren op zolder staan had. Deze verzameling is een beetje uniek, want ze toont de verschillende varianten van deze klompen. Begin de '60er jaren van vorige eeuw zijn die stilletjes verdwenen. Vroeger had men handarbeiders (kloppermoaker-tsjabauwenmoaker) die deze klompen thuis maakten en ze dan in de winkels afleverden. Deze hieronder komen van een klompenmaker uit Flobecq, voorlopig is zijn naam nog niet gekend. Voor de winter kwam er een bomenkoopman rond, die de mooiste wilgen opkocht om er de klompen uit te vervaardigen. In Roemenië heb ik nog gezien hoe er een rondreizende man kwam en die van de wilgen allerlei gebruiksvoorwerpen ter plaatse maakte. Pollepels, troggen enz. zeg het maar, in een wip sneedt hij het gewenste, ik heb er nog een paar hier thuis, als souvenir. Hij gebruikte niets anders dan een paar houtbeitels,een zaag, snijmessen en een bijl.
Na wat gekuis en inwrijven met lijnolie zien ze er prachtig uit. De lichtbruine lederen riem op het zwarte paar moest men zelf aanbrengen, die waren aan te passen, het was confortabeler, de klompen hielden beter aan de voet. Bemerk op deze foto ook de grote sikkel, die is nog van mijn grootvader en werd voor alle ruimwerk in het bos en rond het huis gebruikt, voorwaar een gevaarlijk wapen.
Hier de twee varianten van de mannelijke kloeffen, de zwarte voor algemeen gebruik, de rode waren meer voor snoei- en oogstwerk, ze boden een wat betere bescherming tegen kapmessen, bijlen, pikken en noem maar op. De rode waren ook handig om een bussel stro samen te trekken, ze trokken met de pikhaak de schoof via hun klomp tegen hun been en klaar was de schoof (bussel), de vrouwen die achter kwamen bonden de schoof dan te samen met een van stro gevlochten binding.
Hier de vrouwelijke varianten, beide met een prachtige originele decoratie - let op iedere klompenmaker had zo zijn stijl en kleur en dit was dus zijn handelsmerk -. Ook was er soms discussie over het comfort van sommige klompen door een bepaalde klompenmaker gemaakt. Het was vroeger zo en nu nog. Hier ook de lederen band, op de rechterklomp heb ik ze zelf aangebracht, alleen maar om te tonen hoe ze werkelijk gedragen werden.
Nogmaals dezelfde twee tsjabauwen.
Vroeger spraken de heren van: "ekke hebbe ne kiër mijne tjaboo tegen zen eekels gestampt". Liever niet vriend, want dat komt waarschijnlijk hard aan. Let op deze klompen, na aanpassing, want het is even wennen, zijn heel comnfortabel, licht, warm en waterdicht.
Nog in originele verpakking !!! Zo werden de klompen aangeleverd en verkocht, per twee, samengebonden met "nen be-dzen droad",(draad om houtbundels bestemd voor de oven, te binden). Geïnteresseerd in een paar van deze originele klompen? Als men vlug is kan men er nog een paar op de kop tikken in de "Prima Gosset", hier op het dorpsplein. Let op beleefd en discreet vragen aan Albert, want ze zijn beperkt. Niet te vergeten dat men er de bewoners ( houtworm) gratis bij krijgt. Want vergeet niet, ze zijn waarschijnlijk minimum 50 jaar oud en hebben heel die tijd op stock gestaan.
"Ie es op zen tjabauwen toe gekommen en ie es op zen kousevoeten were gekierd".aldus sprak Pee Klakke. Hij is met veel sier en lawaai aangekomen en is heel stilletjes terug gekeerd van waar hij kwam.
Mooie compositie van vergane glorie. En zeggen dat de mensen van hier, met dit schoeisel te voet naar Lessines gingen werken.
De onderkant, bemerk de fraai gesneden hiel en de riem, deze lederen riem werdt vast gespijkert met speciale nagels.Deze hier, zijn niet de originele nagels (thetsen), die daar voor gebruikt werden, die hadden een grote platte kop, maar ik denk dat die niet meer in de handel te verkrijgen zijn. In de winter als er sneeuw en ijs lag, zette men ze "ten ijze", ttz. men klopte een aantal van deze nagels in het loopvlak.
13/09/2010 Everbeek- boven: deelgemeente van Brakel
09/09/2010 Algemene inleiding Everbeek is een plaats in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van de Brakel. Everbeek ligt in het zuiden van de provincie, tegen de grens met Wallonië. De oude dorpskern ligt in het zuiden van de deelgemeente, en wordt Everbeek-Beneden genoemd. Een jongere en afzonderlijke parochie ligt in het noorden, en wordt Everbeek-Boven genoemd. Bij de officiële vastlegging van de taalgrens in 1963 werd de toenmalige gemeente van Henegouwen naar Oost-Vlaanderen overgeheveld.
Dit artikel is overgenomen van de "Hongarije-Brakel", blog. http://www.bloggen.be/hongarije_brakel_be/, die beheerd wordt door Eric Van Cauwenberge(Opbrakel/Akastzó) en mijzelf, op deze blog vindt men veel wetenswaardigheden over Hongarije, een land dat ons nog al nauw aan het hart ligt.
Brakel (de gemeente van de initiatiefnemers van deze blog) ligt in een veelhoek die grosso-modo gevormd wordt door de steden: Oudenaarde, Zottegem, Ronse en Geraardsbergen. Deze gemeente behoort ontegensprekelijk landschappelijk tot de Vlaamse Ardennen, een heuvelend gebied in het zuiden van de provincie Oost-Vlaanderen.
Brakel (circa 14.000 inwoners) is de verzamelnaam van 8 deelgemeenten: Elst, Everbeek, Michelbeke, Nederbrakel, Opbrakel, Parike, Sint-Maria-Oudenhove en Zegelsem. De 8 dorpskernen liggen verspreid op de flanken en in de dalen van de heuvelruggen die Schelde, Zwalm en Dender van mekaar scheiden. Talloze bronnen en beekjes schilderen de vruchtbare Brakelse bodem in duizenden groene en goudgele tinten.van de heuvelruggen die Schelde, Zwalm en Dender van mekaarscheiden. Talloze bronnen en beekjes schilderen de vruchtbare Brakelse bodem in duizenden groene en goudgele tinten. Het landschap glooit, stijgt en daalt dat het een lieve lust is. Op elke kam ontdek je een nieuw heerlijk vergezicht. In Brakel liggen wandelpaden (in elke deelgemeente is een uitgepijld wandelpad met aangepast startpaneel), mountainbikepaden, ruiterpaden, kan men een uitkijktoren beklimmen en is het heerlijk (doch lastig) fietsen. Er is een gevarieerd aanbod van logementen zowel hotels, B & B's als particulier aanbod. Over het jaar gespreid zijn er diverse evenementen in elk van de deelgemeenten. Gastronomisch is er heel wat te proeven. Als elke volwassen Vlaamse gemeente heeft Brakel een eigen familiale brouwerij "De Graal". Brakel is dus uiterst geschikt voor een "actieve vakantie". De lezer vindt alles wat nuttig is op de viertalige toeristische website: www.toerisme-brakel.be (een initiatief van de lokale VVV & Toerisme reeds in 2003). Er is een erkend toeristisch info-kantoor op het marktplein te Nederbrakel, open op de normale kantooruren (niet in het weekend). Sedert kort is er een electronisch kantoor door middel van een gloednieuw "touchscreen" waar heelwat info kan geraadpleegd worden, op dezelfde plaats.
BRAKEL zoals voorgesteld in de laatste toeristische uitgave van de V(erening)V(oor)V(reemdelingenverkeer) & Toerisme
"Probeer maar eens iets zinnigs over Brakel te beweren, zonder adjectievenals ‘schilderachtig’ en ‘pittoresk’ in de mond te nemen. Onbegonnen werk. Afhankelijk van de hoek, de heuvel, de bocht van waaruit je kijkt, waan je je in de Dordogne, Toscane of Umbrië.
De golvende landschappen, waarin kleurrijke velden en bossen haast magisch met elkaar afgewisseld worden, zijn doorspekt met kleine en nog kleinere dorpskernen waar het leven van weleer zich niet laat verstoren door de stress die we modern noemen. Brakel is één van die alsmaar zeldzamere gemeenten waar je moet zijn om uit te blazen, om op adem te komen, maar evengoed om je ademhaling te testen.Want wie zich, zoals de vele renners en wandelaars die de streek verkennen, van deelgemeente naar deelgemeente wil verplaatsen, die zal over een tweede adem moeten beschikken.
De acht deelgemeenten zijn eigenlijk allemaal aanraders, allemaal dorpjes met een eigen charme en een eigen verhaal. Allemaal hebben ze prachtige landerijen, zoals je ze elders nog zelden vindt, heuvels, weiden en akkers met een verscheidenheid in fauna en flora die even gevarieerd en zeldzaam is als de sterk wisselende bodems die je alleen in deze streek aantreft. De naam Brakel zou ontstaan zijn uit de Germaanse termen 'braco' (=varen) en 'lauca' (Germaans voor 'bosje' op hoge zandgrond). Je treft er kleine en grote bospartijen aan. Weiden, akkers en beekoevers zijn vaak afgezoomd met bomen. De natuur is hier nog de baas.Mede daardoor is de grootste troef van Brakel misschien wel de rust.Niet van het soort rust dat roest verwekt. Want Brakel leeft."
De deelgemeenten voorstellen:
ELST: het geutelingen dorp
Een eigen champetter, gemeentehuis en postkantoor hebben ze in Elst al lang niet meer, maar de geutelingen kan niemand de Elstenaars afnemen.Tot de jaren ’30 was het bakken van geutelingen een gebruik dat bij de vele huisarbeiders in de Vlaamse Ardennen voorkwam. Rond Maria Lichtmis maakte ieder een ketel deeg en trok ermee naar de dichtstbijzijnde oven alwaar een soort pannenkoeken werden ‘gegoten’ op de gloeiende stenen van een houtoven.Vervolgens werd het lekkers in gezelschap verorberd.De kelen werden gespoeld met een fles jenever (Balegemsen).Met de teloorgang van de huisarbeid verdwenen de geutelingen in de goot. Tot de plaatselijke jeugd in de jaren zeventig de typische pannenkoeken nieuw leven inbliezen. Nog eens tien jaar later werd Het Geutelingencomité opgericht.De zondag na 9 februari worden in Elst tijdens Apolloniakermis steevast de Geutelingenfeesten georganiseerd.
EVERBEEK: het twee kerkendorp
Dit heel landelijke, bosrijke, heuvelachtige en afgelegen dorp paalt aan Henegouwen en hoorde tot 1963 bij de Waalse provincie.Maar de naam van het Tweelingendorp heeft het niet aan zijn taalmatige dubbelheid te danken.Opper-en Neder-Everbeek zijn gewoon twee afgescheiden woonkernen.De benedenkant is het oorspronkelijke centrum. Het gehucht Everbeek-Boven groeide in de negentiende eeuw heel sterk aan en in 1868 bouwden de inwoners er een eigen kerk. Wie ongerepte natuur en stilte zoekt, kan nergens beter terecht.Smalle veldweggetjes, kronkelende paadjes en kabbelende beekjes doorsnijden de glooiende landschappen.Doordat de inwoners van het dorp noch bij Vlaanderen, noch bij Wallonië wilden horen, werd beide centra van Everbeek lange tijd aan hun lot overgelaten en werden er geen industriële activiteiten ontwikkeld. Tegenwoordig is dat natuurlijk een troef.
XML:NAMESPACE PREFIX = O />
MICHELBEKE: Het bloemendorp
De eerste Michel die durft te beweren dat Michelbeke naar hem genoemd is, is een leugenaar die zijn geschiedenis niet kent.Hij heeft buiten de Germanen gerekend.Zij passeerden veel eerder in deze buurt.De Romeinen waren nog maar goed verdwenen toen ze de beboste streek rond de Zwalm en de Boembeek aandeden.Iedere al te mondige Michel zou zich dus beter gedeisd houden.Of hij zou wel eens lelijk door de modder kunnen worden gesleurd. Blijkt dat Michelbeke afkomstig is van de Germaanse woorden 'migla' en 'beca', die respectievelijk staan voor ‘op urine gelijkende modder’ en ‘beek’. Gelukkig is er niets van de onwelriekende geur aan Michelbeke blijven plakken. Wel integendeel. De Michelbekenaars doen hun best om hun prachtige dorp overvloedig van bloemen te voorzien.Het is dus vooral een welriekend dorp en daar zal geen enkele modderbeek iets aan kunnen veranderen.
NEDERBRAKEL: Een centrum met hoogtepunten
Is met zijn 6500 inwoners de grootste kern van de gemeente.Veel volk dus en waar volk is, zijn er voorzieningen.Nederbrakel is het administratieve centrum van Brakel, waar mensen niet alleen voor al hun diensten terechtkunnen maar ook op cultureel vlak aan hun trekken komen.Er zijn winkels en verzorgingscentra, zoals elders in de beschaafde wereld.Nederbrakel dankt de volkstoeloop natuurlijk aan zijn gunstige ligging op het kruispunt van wegen die leiden naar omliggende steden als Ronse, Oudenaarde, Zottegem en Geraardsbergen.In 1515 beschikte de gemeente al over een overdekte markt en toen al was er een wekelijkse marktdag.Maar Nederbrakel moet qua natuurschoon niet onderdoen voor de meer pittoreske deelgemeenten van Brakel. Met zijn twee uitzonderlijke hoge uitzichtpunten, de Valkenberg en de Toepheuvel, kunnen ze daar al eens hoog van de toren blazen. Op de Toepheuvel bevindt zich het Toepkasteel, het Toeppark, waar de onuitputtelijke bronnen op een hoogte van 100 meter ontspringen. Op die heuvel staat ook de befaamde Toepkapel.
OPBRAKEL: Waar een weg is…
Het ziet er een liefelijk plattelandsdorp uit vol bekoorlijke uitzichten, maar het is evengoed een dorp met een geschiedenis, waarin de Romeinen figureren en waarvan de naam en de St-Martinuskerk aan het eind van de elfde eeuw al in twee aktes vermeld stonden. In de eerste eeuw van onze tijdrekening kwam er een Romeinse heerbaan voorbij (Bavai-Gent), in de Middeleeuwen werd Opbrakel een heerlijkheid in handen van de familie Van Brakel enliep de Brunhildeweg er doorheen om de rivaliserende graafschappen Henegouwen en Vlaanderen met elkaar te verbinden en nog veel later werd de gemeente doorkruist door een inmiddels ook alweer vergane spoorlijn tussen Brakel en Ronse, die nu tot wandelweg is omgevormd. De talrijke bronnen en bovenlopen van de Zwalm, alsook de Molenbeek, waarlangs ooit het riante waterkasteel van de heren van Brakel stond, zorgen ervoor dat er niet alleen te land maar ook te water iets te beleven valt in Opbrakel. De Sint-Martinuskerk is op een hoogte van 56 meter gelegen en prijkt met haar vroeggotische westtoren boven het adembenemende landschap uit. PARIKE: Het verbrande dorp.
Een dorp met een geurtje aan.Die faam heeft Parike te danken aan de weerspannige Gentenaars, die in hun strijd tegen de Bourgondische hertog Filips de Goede het dorp in 1453 gewoon in de fik staken.Hoewel het niet veel meer kan geweest zijn dan een veredelde straat was de nederzetting in 866 al in een document vermeld.De dorpsnaam zou afkomstig zijn van het Ligurische ‘Parnankom’, wat een door sparren of balken afgescheiden ruimte moet geweest zijn. Parike brandt nog altijd.Al heeft dat niets met Filips de Goede en de Gentenaars te maken.Om de traditie van een oud heidens volksfeest in ere te houden, wordt op de Parikeberg ieder jaar het ‘Walmkebrand’ aangestoken, een groot vuur dat de kille winter afsluit en een nieuwe lente verwelkomt. Parike ligt langs de gewestweg Brakel – Geraardsbergen en de verkeersdrukte langs die weg heeft ervoor gezorgd dat het gehucht in de tweede helft van de 20ste eeuw zienderogen is gegroeid.
ZEGELSEM : Het kasseidorp.
Warme herinneringen zijn gewoonlijk gekleurd door de gloed of het patina der tijd.Zo ziet een landelijk dorp uit lang vervlogen tijden er altijd mooier, rustiger, sprookjesachtiger uit dan de werkelijkheid het verdraagt.Wel, Zegelsem ziet er precies uit zoals een dorp uit lang vervlogen tijden er moet hebben uitgezien, kinderkopjes incluis.Het is een plek waar de tijd geen vat op lijkt gehad te hebben.Geen tijd voor realiteit. Schrijver Herman Teirlinck, tegenwoordig vooral nog bekend als stichter van de Antwerpse toneelschool ‘Studio Herman Teirlinck’, waar zoveel bekend Vlaams acteertalent het vak leerde, was als jongeman niet bepaald een gezonde knaap.Daarom bracht hij veel van zijn jonge dagen door op de buiten, bij zijn grootouders in Zegelsem.Het was daar dat hij de inspiratie vond voor zijn bekendste roman, ‘Maria Speermalie’. Wie Zegelsem binnenrijdt, rijdt gewoon het jeugdlandschap van Herman Teirlinck in. Zeg maar, het platteland zoals het er aan het eind van de 19de eeuw uitzag. "Ik heb te Zegelsem geleerd te leven van de simpele vruchten van de aarde, want in Zegelsem is alles aarde en water en lucht en groen en ruimte," schreef Teirlinck in zijn aantekeningen. Vandaag zou hij het niet anders zeggen.
SINT-MARIA-OUDENHOVE: Een halve gemeente
In 1428 was de naam van de gemeente Sente-Marien-Oudenhove. Nog altijd nemen sommigen in de streek de naam ‘Aunove’ in de mond. Die naam zou afkomstig zijn van ‘het oude hof’ waarrond de toenmalige dorpsgemeenschap is gegroeid. Aanvankelijk was het een heerlijkheid die in handen was van Arnoldus en Ghislenus Lilar.Zij bewoonden het kasteel van Lilare.Later behoorde het dorpje toe aan de familie van Egmont.Die familie verkocht het in 1675 samen met Michelbeke aan Pieter Blondel, die de titel kreeg van baron van Michelbeke, Sint-Maria-Oudenhove en Rye.Aan het eind van de negentiende eeuw werd de gemeente bekend door de vele thuiswerksters die handschoenen vervaardigden, waardoor er een heuse handschoennijverheid ontstond. In 1975 werd een gedeelte van Sint-Maria-Oudenhove toegevoegd aan Brakel en een gedeelte aan Zottegem. Het is dus een verscheurde gemeente.
Een fotowandeling door Brakel met commentaar
Nederbrakel: marktplein: De Kerk van Sint-Pietersbanden : als je de klokken hoort luiden, zul je wel weten waar de klepel hangt, want er zijn maar liefst 49 klokken in de torenbeiaard, die in 1959 geïnstalleerd werd.De kerk zelf is relatief jong. Ze werd in 1828 helemaal verbouwd en vergroot, maar de monumentale, gotische toren is nog die van de eerste kerk uit 1515-1551. Het meubilair is voor het grootste deel achttiende-eeuws, zoals de preekstoel die werd gemaakt in 1760 door Damianus De Staercke.
Het gemeentehuis in het centrum Nederbrakel op het marktplein: de voorgevel
Het Fietsmonument: op het Rondpunt te Nederbrakel.Het monument werd gerealiseerd in 2005 toen Brakel de titel droeg van ‘Dorp van de Ronde’. Dit momument is opgebouwd uit fietsen opgehangen aan een kadersysteem. Ontwerp: Marc Carlier en vervaardigdt door de leerlingen van de plaatselijke vakschool.
Boulevard Spets een leuk pleintje in deelgemeente Parike. Wat zouden die kerels te bespreken hebben? Dit beelhouwwerk werd gecreëerd door Yvan De Vos, beeldhauwer uit Parike.
De Vlaamse Ardennen, waartoe Brakel behoort zijn bijzonder landschappelijk mooi (overigens de grootste troef van Brakel)
Everbeek-beneden.De Sint-Mariakerk werd in 1719 gebouwd en in 1959 beschermd. Het is een laatbarokke, driebeukige kerk.Ze bevindt zich in het benedenkwartier en ze bevat heel wat opmerkelijke kunstwerken, zoals de levensgrote, laatgotische Kruisdragende Christus, een werk dat dateert van 1500. Het interieur van de kerk is bijzonder mooi gerestaureerd
Everbeek-boven.Sint-Jozefskerk: deze driebeukige neogotische kerk in 1873 opgetrokken door de bewoners van het bovenkwartier die een eigen gebouw wilden om de toen nog vaak dagelijkse eredienst te vieren. Aan het luiden van de klokken van deze kerk danken die van het bovenkwatier hun roepnaam: "boembeke". Hier, in de buurt van Akaszto hebben ze een dorp genaamd:Csengőd letterlijk vertaald: klokkenspel. Zou dat toeval zijn? Of stak de geschiedenis hier een handje toe?
Elst.Sint-Appoloniakerk: ‘Sente Ploone’ wordt de patrones van deze kerk in de volksmond genoemd.Mensen kwamen van heinde en ver om haar te vereren, in de hoop van tandpijn bespaard te blijven of verlost te geraken.Nu worden er geutelingen gegeten rond 9 februari, haar feestdag.En haar impact blijft.Men gelooft nog dat een beet in zo’n geuteling de tandpijn kan verdrijven.Zelf is ze niet van tandpijn bespaard gebleven. Ze werd de tanden uitgeslagen en vervolgens doodgemarteld toen ze in 249 in het Egyptische Alexandrië haar christelijke geloof niet wou afzweren. Haar marteling staat ook afgebeeld op een 17de eeuws schilderij in de kerk. Die kerk is classicistisch van stijl en werd gebouwd tussen 1775 en 1778.
Michelbeke.De Sint-Sebastiaankerk : Patroonheilige Sint-Sebastiaan werd er destijds aanbeden tegen de pest die onder het vee woedde en nog ieder jaar is er een ruiteromgang die op de derde zondag van juni ter zijner ere wordt gehouden.Zijn kerk ligt een beetje verscholen op het dorpsplein.Ze is classicistisch van stijl, dateert van 1792-94, maar de toren staat er al een stuk langer: van beging de 16de eeuw. Binnen hangt het vol met kunstschatten, zoals bijvoorbeeld het schilderij uit 1866, 'De Aanbidding door de Herders', waarop de wapens van Petrus Blondel te zien zijn, heer van Sint-Maria-Oudenhove en Michelbeke.
Opbrakel.De Sint-Martinuskerk : de kerk staat niet alleen hoog, ze staat er ook stoer en robuust bij met haar 8-kantige toren. De toren dateert van de 13de eeuw, terwijl de rest van de kerk in het midden van de 18de eeuw werd gebouwd en classicistisch van vorm is. Ga gerust eens binnen, want voor het rococo-stukwerk met rocaille- en schelpmotieven is best de moeite. De hemelse klanken komen er uit een origineel Van Petegem-orgel dat in 1789 gebouwd werd.
Parike.Sint-Lambertuskerk : het pittoreske kerkje is in 2007 nog helemaal gerestaureerd en geverfd.De bedekking van de verschillende dakpartijen is helemaal vernieuwd met leien uit Gallicië en er is een nieuwe torenspits geïnstalleerd. Er is in het verleden vaak aan de kerk gewerkt. De eigenlijke kerk zou in het midden van de achttiende eeuw in classicistische stijl zijn opgetrokken, maar heeft daarna veel wijzigingen ondergaan.Het ommuurde kerkhofheeft de vele verbouwingen overleefd. De kerk werd recent fraai gerestaureerd zowel binnen als buiten. Men ziet ook een "startpaneel" van de een van de vele wandelingen die Brakel rijk is.
Zegelsem.De Sint-Ursmaruskerk: deze classicistische kruiskerk is gelegen in de dorpskom van Zegelsem.De gotische toren dateert uit de dertiende eeuw.De prachtige oude linden die naast de kerk staan zijn ook niet meer van de jongste.
Everbeek: Priemstraat, een mooie veldkapel tussen twee oude linden. Hier is een soort plateau met een eindeloos vergezicht. De mooiste landschappen van heel Brakel zijn in deze deelgemeente te vinden.
Nederbrakel. De Toepkapel. Op de weg naar Lierde ligt op de top van de heuvel bij de Top-bronnen een kapel die genoemd is naar haar ligging.Toen de Duitsers begin november 1918 door de Engelsen werden teruggedrongen en al plunderend de aftocht bliezen, zag het er benard uit voor Nederbrakel, maar op 11 november gaven de Duitsers zich over en uit dank voor de vrede lieten de inwoners van Nederbrakel in 1924 een kapel optrekken ter ere van Sint-Jozef, de beschermheilige van België tijdens ‘den grooten oorlog’. Van hieruit is een mooi uitzicht over de omgeving.
Een algemene folder door de VVV uitgegeven (de voorpagina). De folder is gratis en te verkrijgen bij de VVV
Als dit geen landelijk tafereel is, normaal in Brakel
Bronnen: Eric Van Cauwenberge (Opbrakel-Akastzó), voorzitter V.V.V. Brakel, voor de tekst; de foto's zijn van mijzelf. Teksten: diverse uitgaven van de VVV & Toerisme Brakel een dynamische 35 jarige vereniging zonder winstoogmerk (vzw), samengesteld uit deskundige vrijwilligers.
26/08/10 Deze week stopte iemand me dit verkiezingsfoldertje van Oktober 1988 toe. Het is afkomstig van de campagne van Marcel Van Snick die toen opkwam voor de PVV Brakel. Dat "MIK" toen gevoel had om een goede campagne te voeren zal niemand betwisten, de Everbekenaars die deze periode meegemaakt hebben, houden daar nog schitterende herineringen aan over, want de strijd om de burgemeesters sjerp was hard in die dagen. Mik zoals we hem toen kenden was niet verlegen om een wel doordachte stunt , zijn beroemd logo met motto "MIK van Snick", was daar een voorbeeld van. Hoe rijk aan verenigingen Everbeek toen was kan je uit dit document af leiden. Omdat dit zo een mooie folder is en die heel onze gemeente en het sociaal leven weergeeft, heb ik hem dan ook integraal afgedrukt. Met dank aan "Tante Germaine"
16/08/010 Dit is waarschijnlijk de oudste foto van SV die bestaat. Deze foto werdt genomen, rond 1968/69, in Opbrakel op een weide in Riebeke, we speelden een vriendenmatch tegen het toen ook opkomende SK Opbrakel. Deze hadden als thuisbasis "Café Ternoot Frans", "bij Schuitze Frans", op het dorpsplein van Opbrakel. Helaas is dit café en zijn concurent er naast gesloopt in de jaren '70.
Vlnr. -Ghijselinck Claude, Rogge Marc, De Dapper Carlos, Vandewattijne Willy, Soetens Lucien, Basselier Hubert, Godijn Robert. -Bonnier Luc, Soetens André, Rasschaert Marc, Pollez Marc en Basselier Freddy.
Deze foto is genomen op een weide in de Vunkstraat tijdens een match tegen de ploeg van de Shivaree," Bij den Blue"(Jouretz Libert), een jongeren café op het statieplein, Brakel. De foto is gedateerd op mei 1969. Vlnr.- De Temmerman Michel, Basselier Hubert, Spitaels Marcel, Spileers Willy, Broddelez Lionel, Wangermez Michel, Rasschaert Marc, Gijselinck Claude. - Basselier Freddy, Depelseneer Johnny, Basselier Jacky, Vandewattijne Willy, Pollez Marc en Godijn Robert. Bemerk de goallatten, in die tijd durfde men ze nog zelf uit het bos halen!!!
Nog een foto van het prille begin. Vlnr.-Soetens André, Basselier Freddy, Rogge Marc, Broddelez Luc, De Temmerman Michel, Spileers Willy. -Pollez Marc, Vandewattijne Willy, Basselier Jacky, Basselier Hubert en Ghijselinck Claude.
Deze foto stamt ook uit deze periode. We hadden onze oudere supporters zo warm gekregen dat ze het voorwaar met 2 ploegen tegen elkaar opnamen, helaas is de foto van de 2de ploeg verdwenen, zonde. In vol ornaat: Vlnr. -Lijnrechter, Ghijselinck Jozef, arbitrage, De Ruyver Willy, Cabernel Roger, Rasschaert Marc, Godijn Robert, Wangermez Charles, Rasschaert Marcel, Soetens Lucien, Joël ...., Noels André, Basselier Freddy, Depelseneer Willy -Godijn Lucien (veldhospitaal!), Mincke Frans, Van Wijmeersch Clairy, Basselier Willy, Godijn Jules (Adriên), en Verstichelen Germain.
24/07/2010 Onze S.V. EVERBEEK is 40 geworden. Uitnodiging tot onze jaarlijkse B.B.Q.
KINDEREN: Betalen terplaatse; € 7,00.
Foto van de 1e officiële ploeg. Op de foto, vlnr boven: Claude Ghijselinck,Gilbert Loterman,Marc Rogge, Freddy Basselier,Germain Destercke, Michel De Temmerman, Claudy Vande Pontsele, Luc Broddelez,Michel Wangermez, Hubert Basselier,Clairy Van Wijmeersch. vlnr onder: André Soetens, Marc Pollez, Willy Vande Wattijne, Marc Rasschaert, Willy Spileers, Albert Deruyver.
Hier zijn we op weg: naar ons 1e voetbal terrein op het Steneplein. Vlnr: Nicole Wagermez, de vlagdraagster van dienst ( nu voorzitter), Pastoor Vandermeeren,Johnny Depelseneer draagt de schaar om het lint door te knippen, verder leden van het gemeentebestuur; Pierre Deweze; Roger Ghijselinck ( burgemeester), en Albert Deruyver, daarna volgt onze fanfare; " De Verenigde Vrienden".
De officiële opening door het gemeente bestuur. Vlnr; Johnny Depelseneer; burgemeester Roger Ghijselinck, die het lint doorknipt; secretaris Claude Ghijselinck; onder voorzitter Robert Godijn; bestuurslid Willy Depelseneer. Ons 1e inganghokje werdt vlug in mekaar getimmerd door Willy.
Onze allereerste kantine, was afkomstig uit Brakel, waar ze jaren trouwe dienst achter de rug had op het oude F.C. Brakel veld. Onze 1e bierleverancier was R. Godijn, die toen de bieren van de brij. Concordia uit Geraarsbergen verdeelde. Aan de kantine voor een officiele 1e drink, Pastoor Vandermeren ; Burgemeester R. Ghijselinck, raadslid Frans Casieris, Alfons Godijn, Pierre Deweze; Ernest D'hose, voorzitter van de muziekmaatschapij, De Verenigde Vrienden en Johnny Depelseneer. In werkelijkheid hadden de mannen het bestuur en de vele vrijwillig helpende handen om het terrein en de accomodatie klaar te maken, de kantine al uitvoerig getest. Der moet gezegd worden, een paar weken voorheen was dit nog een gewone weide.
De openingsmatch: Bestuurleden Robert Godijn en Charles Wagermez en de andere bestuursleden zagen dat hun inspanningen om een voetbalploeg op te richten, geslaagd waren. SV- EVERBEEK was geboren!!
Het bestuur en de spelers van het eerste uur: Vlnr. Claude Ghijselinck, Willy Depelseneer, Robert Godijn, bijna onzichtbaar Clairy Van Wijmeersch, Albert Deruyver, Charles Wangermez en de spelers.
"Helaas, we hebben er spijtig genoeg naast gegrepen!! " Maar volgend jaar doen we opnieuw mee! En dan winnen we vast en zeker !
22/06/10 Onze burgemeester, Herman De Croo is duidelijk in de ban van het kunstwerk. Foto: Baudewijn Thijs.
Ode aan het beeld: "Die schone benen"
Waar is de tijd naartoe Dat ik hier als een klein manneke In mijn kort broekske stonde Mee in mijn hand een kanneke Veur achter melk te gaan Bij d'n enen of d'n ander'n boer Ik zie mij daar nog staan Mee de zoutpot op de loer Tot als er een muske kwam Dat op haar staart liet strooien Maar ik moet eerlijk zeggen Ik heb dat nooit gemogen Mijn Broakellief Ik zie ou giëren Waar is den tijd naartoe 'k Peis op juffrouw Gaby En op mijn juffrouw Maria En tons meneer Henri En op de Broedersschole Waar da'k moest huiswerk maken Als ik als missendiender Mee mijn beschaamde kaken De sacristij uitvloog Omdat meneer den Deken Gezien had dat er weer enen Aan de wijn had gezetenen Dat beeld uit den tijd van toen Heeft mij nooit losgelaten Konden we 't maar overdoen We speeldegen op de stroate We tekenden met krijt Een hinkelspel op d'n trotoir Met juist een bloksken hout Als enig accesoir 'k Zie nog die meiskesbenen Hinkelen op de kasseien En van 'tzien van die benen Kreeg ik goesting om te vrijen Mijn Broakellief Ik zie ou giërn Dat beeld uit den tijd van toen Gaan we weer tot leven bringen We gaan d'r den 'al' voor doen veur pleiten en veur zingen 't Zal bij ons op De Rijdt Een ereplaatse krijgen Tot spijt van wie 't benijdt Niemand kan ons bedreigen We willen ze veur ons winnen En in mijn fantasie Streel ik al die schone benen Die benen van Sofie Mijn Broakellief Ik zie ou giërn
Tekst: Marijn Devalck Tekst gemaakt voor "Een thuis voor een beeld", op het bestaand nummer "Mijn Broakel lief", ode aan onze jeugd in Brakel in de zestiger jaren.
21/06/010 Zonnewendedag Voor een keer verlaat ik het pad en neem er Brakel bij, we zijn tenslotte ook Brakelaars geworden, al blijven we eigenzinnige Boembekenaren. Dus vandaag was het zover, de VRT streek neer voor het live spectakel, een thuis voor een beeld op RADIO2 . De gemeente nodigde iedereen uit om bij een natje en een droogje het spectakel mee te maken. De inzet is een mooi bronzen beeld "leap of faith", dit beeld zal indien het gewonnen wordt door onze gemeente op de vijver van de Rijdtmeersen geplaatst worden. En inderdaad we zijn door de préselecties gegaan met glans. Vandaag kwam er nog een opdracht tijdens de rechtstreekse uitzending op Radio 2 van 12:00h tot 13:00h. De opdracht luidde: maak een rok waar minstens 100 mensen in kunnen. Dit leek niet zo eenvoudig maar na een valse start zijn we dan ook met glans in de proef geslaagd. Er was mooi volk op de been, bekende personen waren er genoeg iedereen heeft zijn steentje bijgedragen, vandaar " PROFICIAT BRAKEL" we hebben het gedaan!!
"Leap of Faith", van Sofie Muller, stelt twee meisjesbenen voor op een driedimensioneel hinkspel met zeven vakken, en is uitgevoerd in gepatineerd brons.
Ludwig De Temmerman en Gary De Nooze, hebben zich de naad uit de mouwen gewerkt voor dit spectakel.
Gary had zelfs de "Rode Loper" uitgerold! Ginds, waar nu dit wit eiland drijft komt als het van ons afhangt dit mooi beeld.
Wie kent deze twee heren niet? Marijn Devalck en "Baudewijn met de Grote Handen" alias Boudewijn Thijs.
Twee dikke vrienden.
Herman en de heer en mevrouw Henry Van Herreweghe - Hoorens, alias Panamarenko en zijn sympatieke Evelien.
Schepen Stefan De Vleeschauwer had 45 seconden de tijd om Brakel aan te bevelen.
Ook Burgemeester De Croo werdt op de rooster gelegd door Radio 2 .
Eerste poging, wordt afgekeurd, men had er niet beter opgevonden dan allemaal pull's aan mekaar te knopen. Menige man hield zijn hart vast en dacht "en nu nog de bloezjen !!! ypie" , maar helaas.
tweede poging, we slaagden met glans, waar al die lakens en tafellakens vandaan kwamen weet niemand.
Marijn en Kris de Brakeleer, twee dikke vrienden. Ze brachten het door Marijn geschreven nummer "Mijn Broakel lief", in een aan de wedstrijd aangepaste versie! Knap, Marijn !!!! Het blijft een mooi nummer, die steeds aanzet om het mee te zingen.
Allez, ik sta ook eens op de foto met mijn jeugdvriend en copain. Ttz. de mannen van de tijd van "Bij Liesbeth van den Engel", "Je n'ai plus mon papa" en "Ma première cigarette".
Ja, ja de Marcel van Beneden-kwartier, was ook van de partij. - Zegde de Marcel tegen mij:" 'K benne kek jek naar Broakel gekommen hein. Mijnen nujen Dacia moest ne ki-jer etgeloaten wèrren." -Maar de echte reden was aldus de Pros. "Hie moet van onder men voeten, iewelt gi-en patotters schellen en ie stoat altijd en de weg, de kerjeuzeneuze"
2 Generaties muziek, Pa Willy (Den Brack) en Kris De Brakeleer.
En wie in Brakel kent deze personen niet?
En terug Baudewijn en Marijn. Tot volgende keer. Boudewijn begroete met een "Gruss Gott" en ik antwoorde "Sorry, Baudewijn, maar vandaag raak ik niet meer zo hoog". En het was een prachtige dag vol leuke vrienden echt op zijn "Broakels"! Salut, Roberto.
15/06/010 De militairen van de 4e TTR uit Marche en Fammene; zijn druk bezig met nieuwe zendaparatuur uit te testen op de grensscheiding tussen Everbeek en Flobecq. Opgelet ze zitten net op Vlaamse bodem, men weet maar nooit of de Walen zich voorbereiden op een oorlog tegen ons Vlamingen en dit net na die alles overrompelende verkiezingen. Grapje hoor, ik heb met deze sympatieke militairen gesproken, ze waren zeer vredelievend en open.
- Reactie op dit artikel door Peter Vanderstuyf. - De Geschiedenis van de 4TTr:
De 4 TTr was vroeger een bataljon dat instond voor de verbindingen van het hoofdkwatier van de Belgische troepen in Duitsland. Het bataljon was gekazerneerd te Weiden (Keulen). Bij de terugtrekking uit Duitsland verhuisde 4 TTr naar Saive, om nadien opnieuw te verhuizen naar Marche-en Famenne. Bij de verhuis naar Marche-en-Famenne vond tevens een reorganisatie plaats, het bataljon werd immers omgevormd tot de 4 de Groep CIS (communication and information systems). Met de laatste hervormingen stijgt het belang van de 4 de groep terug en dit omdat 2 van de 5 bestaande CIS-groepen worden ontbonden. Zo verdwijnen de 2 de groep CIS te Haasdonk en de 5 de groep CIS te Doornik. Bijgevolg blijven nu nog drie groepen over: de 4de te Marche-en-Famenne, de 10 de groep te Leopoldsburg en de beste groep, de 6 de uit Peutie (hoe kan het ook anders, ik ben daar ten slotte compagniecommandant geweest!!!!).
03/06/2010 Hongaarse gerechten De Hongaarse keuken is kruidig en lekker, meestal komt paprika en look erin voor. Vrijwel iedereen heeft weleens 'goulash' ge-eten of er over gehoord. Maar wist u dat goulash eigenlijk een soep is ,die men hier in Hongarije “gulyás” (goelaasj) noemt. Het is het meest bekende gerecht uit Hongarije dat oorspronkelijk een simpel eenpansgerecht is, die herders (gulyás) vroeger op de poesta bereidden. Deze herders hadden een nomadenbestaan en trokken met hun runderen en schappen over de steppes, de zgn puszta. De herders moesten dus met zo min mogelijk spullen reizen en daarom werd alles in één ketel boven een open vuur klaargemaakt. -Algemeen gezien zijn éénpansgerechten hier zeer populair-. Dit kookstel bestond eigenlijk uit een driepoot (állvány) met daaronder een op speciale manier gevormde ge-emaileerde kom (bogrács), deze kookuitrusting wordt heden ten dage nog steeds door iedereen gebruikt en dat voor zomerse etentjes en grote party's. De kok, een man meestal, neemt zijn taak "au serieux", bij een goed glas wijn en wat vrienden, kokkerellen ze een paar uur tot alles klaar is. Deze kookstellen met speciale gasbrander, zijn zowat overal te koop en denk niet dat het iets is voor de toeristen. (Hongaren zijn gek op die manier van koken).Vaak gebruikten zij ingrediënten die op dat moment voorhanden waren: ui, tomaat, paprika, andere groenten die zij verder nog konden vinden en natuurlijk rundvlees. Een speciale versie voegt er dan nog bonen aan toe. Dat suddert dan een paar uur in de ketel totdat "de smaken met elkaar waren getrouwd". De gulyás komt het meest tot zijn recht als deze in de ketel op open vuur is bereid, maar smaakt ook heerlijk als u deze zelf in de keuken maakt.
Hongaarse goulash Ingrediënten voor goulash
500 gram stoofvlees in fijne blokjes
1 rode paprika grof gesneden blokjes en ontdaan van zaadlijsten
1 groene paprika, grof gesneden blokjes en ontdaan van zaadlijsten
4 tomaten, in stukken
1 bakje champignons grof gesneden
2 uien grof gesneden
2 eetlepels boter
1 eetlepel paprikapoeder
5 teentjes knoflook
4 eetlepels tomatenpuree
zout
peper
maizena
Bereidingswijze van Hongaarse goulash
Verhit de boter en braad hierin het met zout en peper bestrooide vlees aan. Blijven omscheppen. Als het vlees wat gekleurd is, voeg je de uien en het paprikapoeder toe en pers je de knoflook boven de pan. Bak de uien en knoflook ca. een minuut of 5 mee. Voeg de verse tomaten en de champignons toe en bak deze ook even mee. Voeg de tomatenpuree met ruim water toe en roer goed door. Breng opnieuw aan de kook en laat alles ca. 2 uur sudderen op klein vuur met een deksel op de pan. Paprika toevoegen en nog ca. 30 minuten laten sudderen. Evt. binden met maizena aangelengd met water...
Goulash wordt opgediend met brood, rijst of frietjes
Pörkölt (varkensstoofpot) Ingrediënten voor Pörkölt
750 gram varkensschouder
2 eetlepels bloem
75 gram boter
4 uien
3 teentjes knoflook
1 theelepel paprikapoeder
1 theelepel piment
1 theelepel gemalen komijn
zout
1 theelepel vers gemalen peper
2 eetlepels tomatenpuree
4 deciliter vleesbouillon
2 deciliter rode wijn
400 gram snelkookrijst
3 paprika's
4 tomaten
2 deciliter zure room
1 eetlepel fijngehakte peterselie
Bereidingswijze van Pörkölt (varkensstoofpot)
Snijd het vlees in blokjes van 3 cm. Doe ze in een kom en bestrooi ze met de bloem. Verwarm de boter in een grote braadpan. Pel intussen de uien en knoflook en snijd ze klein. Bak ui en knoflook in de boter goudgeel en zacht op matig vuur. Doe het vlees erbij en bak dit al omscheppend aan alle kanten aan. Voeg paprikapoeder, piment, komijn, zout en peper toe en roer er de tomatenpuree door. Schenk de bouillon en wijn erbij, roer het geheel even door en dek de pan af. Breng aan de kook en temper het vuur. Laat ca. 1 uur zachtjes stoven tot het vlees gaar en mals is geworden. Was de paprika's en snijd ze doormidden. Verwijder zaad en zaadlijsten en hak het vruchtvlees in niet te kleine stukken. Snijd de gewassen tomaten grof. Voeg paprika en tomaat in de laatste 30 min. van de stooftijd toe. Kook de rijst volgens de aanwijzing op het pak en houd hem warm.Roer de zure room (tejfol) er vlak voor het serveren door. Doe de pörkölt over in een voorverwarmde diepe schaal. Bestrooi nog met de peterselie en doe de rijst apart. Tip: Als het stoofvocht te veel inkookt, voeg dan zo nu en dan wat extra bouillon, vermengd met wijn, toe. Blijft het geheel te nat, stoof dan enige tijd zonder deksel zodat het vocht kan inkoken
19/5/2010 Toeristerend langs het Balaton meer op de weg Nr 7, tussen het veer naar Tihany en Zamardi, kwam ik deze mini verzameling van militaire voertuigen tegen.Wat vinden jullie trouwens van dit nieuwe woord dat ik nu terplaatse heb uitgevonden? Toeristeren, knap hé. Deze privaat verzameling is vrij toegankelijk, mits betaling van een kleine inkom. Deze heren hebben hun speeltjes op deze weide samengebracht tot een heus museum, ze sleutelen, testen, laden toeristen voor een ritje in hun truck en men kan er zelf een rit maken met een van de voertuigen, jeep, truck, personeelscarier of een heuse tank, dit alles op hun eigen piste. Mits betaling uiteraard, ze moeten tenslotte brandstof, olie en onderdelen kopen. Alle voertuigen zijn van Sovjiet makelei en komen van het Hongaarse leger. Dus ik kon er niet aan voorbij om eens met een echte KrAZ te rijden, gezien mijn verleden. Zo'n gelegenheid komt men niet vaak tegen! Voor de liefhebbers: Voertuig: KrAZ-214, gebouwd in Ukraïne vanaf 1958, naam van de fabriek, Kremenchugsky Avtomobilny Zavod uit Kremenchug -Ukraïne. Deze fabriek is gebouwd in opdracht van papa Stalin net na de oorlog, en had als voornaamste opdracht bruggen te bouwen die in de oorlog kapot geschoten waren, eens alle bruggen hersteld werd overgeschakeld op het bouwen van zware trucks, deze KrAZ is een kopie van een Amerikaanse Diamond uit ww2. Dit voertuig hieronder is een kraanwagen, andere versies: bruglegger, dumptruck, vlotten vervoer, personen vervoer, brugdelen vervoer en vele andere versies.
Olga wordt hier geholpen door de plaatselijke Rambo bij het instappen van deze truck, een ladder is hier geen overbodige luxe, zie maar eens naar die wielen.
Effe alles checken, de sleutel omdraaien en een prachtig lopende diesel komt tot leven, met een grote wolk blauwe rook natuurlijk. Beetje geduld, even op druk laten komen en los die handrem, en daar gaan we!
Olga is er niet helemaal gerust in. Goed de sakoche vaste houwen , hé!!!
Geen comentaar, zie die gezichten, die spreken boekdelen.
Precisie werk in een nauwe doorgang.
Blik in de achteruitkijkspiegel, ja deze truck is een maatje groter.
Effe de weg aanschouwen, en weg zijn we weer, 2 en 3, meer gebruik ik niet. 't Is wel even in de sauce roeren hoor, want die versnellingen liggen meters uit elkaar, men moet ook een beetje zoeken naar de plaats waar de gewenste versnelling zit. Gokken kan, maar in gelijk welke versnelling rolt dat ding, zonder een zuchtje!
Zonder commentaar,en genieten. Het servostuur van deze wagen werkt zeer licht. Met een vinger te besturen.
Blijkbaar is deze jongen nog in voormalig Joegoslavië aan het werken geweest, vandaar het opschrift SFOR. (Stabilization Force) er geplaatst na de burgeroorlog om vooral in Bosnië Herzegovina te waken over o.a. de akkoorden van Dayton
Een gelukkig man. Een nooit verwachte droom komt uit. Wie had dat ooit gedacht een jaar of twintig vroeger!
Een T- 72, vrij te bezoeken, alleen voor slanke, jonge mannen, ik had er alle moeite mee om er terug uit te komen.
Wat een bak, die rechtse uiteraard.
Ja, die waren echt bedoeld om ons kapot te schieten .
Beide voertuigen zijn uitgerust om straatbarricades weg te vagen, blijkbaar hadden men daar ook oppositie.
Twee stoere jongens en een Kalashnikov. In de verte een brugslagtank. Het terrein wordt afgebakend door raketneuzen.
28/04/10 Op vrijdag 23/04/10 was het dan zo ver.Tijdens de uitzending van "man bijt hond", Everbeek boven, en het vroegere bestuur (1968) van de St Jozefsgilde waren op TV. Beetje hilarisch zoals "man bijt hond" is, maar goed, iedereen heeft er van genoten, en ik wist niet dat zoveel mensen mijn stem erkend hebben. De dag nadien was er al reactie, via e-mail en gewoon op straat.
Een paar foto's genomen met een gewoon digietaal fototoestelletje, meer uit nieuwgierigheid voor het resultaat dan voor de kwaliteit.
Eerste contact, iemand van "man bijt hond", speurt waarschijnlijk de Vlaamse blog's af, op zoek naar iets interesants voor de rubriek.
Beste Meneer Godijn,
Ik mail u even in verband met onderstaande foto.
Het is namelijk zo dat we voor het televisieprogramma Man Bijt Hond op zoek zijn naar mensen die nog oude foto’s hebben (van voor 1980) van hun vereniging, een familiefeest of dergelijke, waar minimaal zo een tiental mensen opstaan. De bedoeling is dat we iemand kunnen contacteren die zo een foto heeft, er zelf opstaat en die nog het één en ander kan vertellen over de mensen die op de foto staan. In de uitzending zien we in beeld dan de foto. En je hoort een vertelstem de anekdotes ophalen bij de mensen die we in beeld zien. Aan de hand van die anekdotes worden er op de digitale versie van de foto kleine tekeningen aangebracht om ze visueel te verduidelijken. De verteller komt dus niet in beeld.
Ik zou nu graag wat meer te weten komen over onderstaande foto. Wie staat er op? Wat gaan jullie doen? Wat deed de gilde? Waarom zijn de 2 personen vooraan zo speciaal gekleed? Wat hebben jullie op jullie kostuum geprikt en waarom?...
Moest u mij kunnen verder helpen hiermee, dan mag u me zeker mailen op bellen op het nummer 02/************
Alvast bedankt & hopelijk tot snel,
Met vriendelijke groeten,
xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />Kelly Van den Bleeken Redactie Man Bijt Hond
02/**********
Hier volgt dan het hele verhaal, zonder geknipt te zijn, want sommigne vonden het spijtig, dat ik over Jerome of Michel, niets verteld heb . Sorry, maar ik bedien de schaar niet bij "man bijt hond".. Mail van 04/02/2010:
Beste Kelly, alvast bedankt voor de interesse, ik zou het prachtig vinden moest u dit eens uitzenden op "man bijt hond", ik ben een trouwe kijker, en had nooit gedacht dat dit nu zou gebeuren!
Over de bewuste foto:
Deze foto is genomen in 1968 op het feest van het 100 jarig bestaan van de "St Jozefs gilde" van Everbeek-boven.
Deze gilde werd in 1868 opgericht door de plaatselijke abambachtslui, die dan iedere jaar een feestmaal organiseerden op de zondag na St Jozef ,patroonheilige van onze parochie.
Deze rozetten had ik speciaal laten maken voor het 100 jarig bestaan, de kleuren waren rood en wit, kleuren van de gilde en van de parochie. Ook de leden kregen allen een klein exemplaar en een gratis maal als dank voor hun jarenlange trouw lidmaatschap
De man met de baard beeldt St Jozef uit, op zijn linker schouder draagt hij zijn werktuigen ttz schrijnwerk gerief.
- + Gaston Dernicourt,bijnaam, Boer Manssens, was jonkman en knecht op boerderij Manssens, en die speelde dan heel die dag de heilige man, natuurlijk voor een aantal pinten bier wel te verstaan.
-Ook vooraan " Kinneke Jezus", de voedster zoon van St Jozef, deze maal was het de beurt aan Martin Loterman, zoon van de voorzitter van de gilde, om die dag die rol te spelen. Eens ze uit hun kleed gegroeid waren moesten we een nieuw kindje Jezus op de kop tikken, die kinderen deden dat toen nog voor een limonade en een paar stukken chocolade.
Boven van l.n.r., + Loterman Gilbert, meubelmaker en voorzitter van de gilde, Godijn Robert (ik, dus), onder voorzitter van de gilde en indertijd bier handelaar, toen dit beroep begon te verdwijnen ben ik dan maar de Europese wegen gaan onveilig maken, + Gaublomme Michel, keukenmaker en plaatser, was van Nederbrakel afkomstig, was de man van ons aller Yvette, lerares ter gemeente en nu sinds jaar en dag voorzitster van de plaatselijke Open VLD, achter St Jozef, links (hoofd), De Pelseneer Willy, (bijnaam Willy David) bouwvakker en moppentapper en wereldberoemd in de streek voor de onwaarheden die hij verkondigde, op een dag hebben we hem ook ferm liggen gehad en hadden een nagel in een wieldop van zijne Morris Minor gestopt, alle omliggende garages hebben der zich dood opgezocht, ,tot het uiteindelijk uitkwam ,maar géén woord daar over!,+ Beerens Aimé, bijnaam, Valke, woord dat verwees in zijn dialect naar zijn pet, was afkomstig van Grotenberge, metser van beroep, als hij dan eens uitbrak, dan danste hij steeds gehurkt, zoals de Russen, de Russiche Kasatjok . Nadien was hij steeds voor een poosje zoet, zijn Anselma hield hem een tijdje zeer kort, + Gijselinck Jozef, bijnaam Djef Roape(raap), was de broer van de burgemeester( de beroemde wielrenner, Roger Gijselinck, beter gekend als "de muizer") en was ex-koolmijner, en zou voor zijn broer door het vuur gegaan zijn, was op iedere feestelijkheid de kassier en met Jozef aan de kassa was er geen vrije ingang bij, want hij deed zijn job met zoveel fierheid, + Arthur Stevens, bijnaam Tuur Rootels, was een aan de benen gehandicapte (kinderverlamming) , steeds vrijgezel gebleven en was de beste werver voor onze gilde, als laatste + Verleyen Jerome, bijnaam Djérommeke, wegens zijn niet al te groot gestalte, was de penningmeester van de maatschappij, van beroep was hij treingarde, "trein wachter" en gene gemakkelijken, maar steeds correct, met Jerome in een bestuur had men geen zorgen, hij regelde alles tot in de puntjes en we konden uren zitten tellen bij een kasverslag om toch maar uit te vinden waar die ene Belgische Frank verschil was gebleven, van iedere vergadering maakte hij nadien een keurig verslag.
-Zo mijn beste Kelly, interessant genoeg? voor bijkomende vragen kan u mij steeds bereiken via E mail of tel,
Ps ik heb ook nog een paar prachtige foto's uit die jaren, van onze fanfare en de voetbalploeg en nog van st jozef
Groetjes, Robert Godijn.
En de bedanking van Olga, die de reportage ingeblikt heeft .
26/04/2010 Deze foto's geven een duidelijke vergelijking tussen het begin van de 20e eeuw en nu. Steneplein en de Muiterij .
Foto 1: Steneplein: de villa van de familie Van den Haute. rond 1920
De zelfde plaats: anno2010
Foto2 :splitsing Kroonstraat en Steneplein, genaamd "den drijhoek", zelfde periode. De hoeve was toen eigendom van de familie Leroy, gesloopt rond 2000. Nu volop nieuwbouw. Wat opvalt op deze foto, is het gebrek aan respect. We weten het, de priesters, de bisschoppen enz, maar die zijn niet "het",waar dit gebouwtje (kappel, weet je! ) voor staat. Beetje respect aub!.Dit is cultureel erfgoed. Schijt voor uw deur! aub.
De oude foto's werden toegestuurd door Michel Rogge.
10/04/010 Feest ter gelegenheid van het 100 jarig bestaan van onze kerk. De feesten ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van onze kerk, werden van in het begin heel serieus aangevat, reeds in het jaar er voor hadden een paar mensen die "van wanten weten", het idee opgevat om iets grandioos op poten te stellen. Er werdt een raad samengesteld, die bestond uit het bestuur van volgende maatschapijen: de Sint Jozefs Gilde, de fanfare De Verenigde Vrienden en het lerarenkorps van Everbeek- boven. Om de paar weken werdt er serieus vergaderdt en in het begin werden alle ideeën besproken tot men tot een mooi eindresultaat kwam. Alle bonden en verenigingen zouden meewerken aan dit spectakel. En inderdaad iedereen deed entoesiast mee, iedereen had zo zijn opvatting, over hoe een bepaald onderwerp uitbeelden, zie maar eens naar de verhouding tussen het kerkschip en haar toren. Anderen hadden geen moeite om een praalwagen te bouwen, zie maar hoe de Boerinnen Bond het klaar speelde, de tractor en de mestkar goed afgespoten, een paar pannelatten wat "stalkoordjes", ja zo heten deze sisal koorden die rond een bot stro waren gebonden, wat bosranken en paar rollen crèpe papier van bij Angèleke, daar sneedt men driehoekjes uit en men plakte alles op een lange koord en voila versiering genoeg. Wat kledij betreft dat was toen ook geen probleem, de mensen bewaarden de mooiste kleren van hun voorouders op zolder in een grote houten kist. En die werden dan voor zo een gelegenheid naar beneden behaald. In opbouw, Roberto.
Lerares Mme Yvette Goublomme- Claes en haar klas, omringden een enorme klok, die symboliseerde de terugkeer van de klokken in halfweg de vijftiger jaren.
Het bestuur van Sporting Everbeek op zijn best. De St Jozefsgilde, bouwde een hut na, die in het Lievieren bos bestaan heeft, de inwoner was blind. Vlnr: D'Hose Jules, Van Hooland Frans (de chauffeur van de wagen), Stevens Arthur en De Pelseneer Willy. Een dansgroep met jonge meisjes uit de parocie: Herregodts Gaston was dj van dienst. Verder op de foto, vlnr. Mincke Dyna, Deprez Annie, De Geeter Lucinne enz.
Gerard Wattiez had zijn oude Ford opgeblonken. Verleyen Jerome was cordinator, Cools Daniel zag dat het goed was.
De notabelen van de parochie zaten op de tribune, vlnr : Pieteraerens Sylva, Casieres Frans, Pastoor Vander Meiren, burgemeester Gijselinck Roger, De Stercke Germain, en .... . Vooraan links, Mincke Lucien.
Die van de Marolle hadden als thema: het moderne huisgezin, koffie en gebak voor de vrouwen, voor de mannen dweil, stofvod en schoteldoek. Vlnr : Cabernel Roger, Donckerwolke Christiaan,Ottevaere Lucienne, Arlette ..., Bonami Agnes, Delestré Jeanne, Van Snick Georges en De Koninck Raymond.
De vrouwen van de Boerinnen Bond.
Een niet te achterhalen majoretten corps.
De wagen van de St jozefs Gilde, startens klaar.
Van Loven Danny en Flamand Valère op den tadem.
Een fiere voorzitter, D'Hose Ernest. Ernest was gedurende vele jaren voorzitter van onze fanfare " De Verenigde Vrienden".
De stenenbakkers: de gebroeders Van Winnendaele van de "Marolle". Vlnr. Theophiele, Léon (mijn grootvader) en René. En Godelieve Van Winnendaele (kleindochter van Theophiele) zorgde voor het gerstenat.
De lolbroeken van de Sporting: vlnr. Van Wijmeersch Clairy, Van Loven Arthur en De Vuyst Roger .
Hier kloppen een paar verhoudingen niet echt, maar toch het symboliseerde onze kerk in haar begin jaren, ze was inderdaad gedurende jaren met stro bedekt. Op de tractor Cabo Clairy en begeleider Dupont Michel.
Onze oudstrijders met hun vlag, vooraan midden met cigaret in de hand, Van den Houte Robert, van café "Den Hebdo".
Schoon koppel: Godijn Marguerite en Cordier André in de ponywagen.
Danny Wattiez en vader Gerard en Motte Johnny.
De fanfare "De Verenigde Vrienden": vlaggedrager, De Ruyver Yvan, grote trom, Broddelez Luc.
De St Jozefs gilde, vlnr, Loterman Gilbert (voorzitter), De Ruyver Albert en Sonck Gilbert, bestuursleden. Achteraan verschillende leden, die mee opstapten.
Een winderig tafereel van St Jozef en Kinneke Jezus. Dernicourt Gaston en Dupont Alain.
De hut van de blinde man. De bestuursleden van St Jozef, Stevens Arthur, ondervoorzitter Godijn Robert, en De Pelseneer Willy. Willy en Robert bouwden de wagen.
31/03/010 Sinds meer dan een halve eeuw is dit waarschijnlijk de meest bekende kop (hoofd) in wielermiddens. Buurman Lucien Blyau, reist sinds vele jaren de renners achterna ,of het nu "De Vuelta, de Giro, de Tour de France, het wereldkampioenschap of eender welke klassieker, Lucien met zijne kamper is steeds van partij en door vele renners gekend en bekendt, want in een zware bergrit weten ze, als ze Lucien zijn kamper met de gele streep zien dat ze steeds op een frisse slok water kunnen rekenen, van iemand anders nemen ze niets aan, en dat heeft zo zijn redenen. Lucien wordt gewaarderdt en gerespecteerd door de renners, de ploegleiders, de cameramensen en al wat rond een koers draaidt. Opgelet: Lucien was in zijn jonge jaren ook een gewaardeerd renner, vandaar, maar je moet het toch maar blijven doen, nu Lucien een eindje in de 80 is, van "Een Flandriën" gesproken!!!!
Zaterdag,27/03/2010, E- 3 Prijs, de voltallige VRT cameraploeg streek neer bij Lucien voor een bak koffie met taart.
30/03/010 Naar aanleiding van deze foto van onze St Jozefsgilde, werdt ik onlangs gecontacteerd door het TV productie huis "De woestijn vis". Voor de rubriek "De Foto", op vrijdag in "Man Bijt Hond", of ze een reportage er over mochten maken. Ik heb mijn medewerking en toestemming gegeven en nu is het iedere vrijdag uitkijken wanneer de foto verschijnt.
Foto uit de oude doos, deze foto uit 1969 werdt genomen rechtover de school. Het hele bestuur met de patroonheilige, St Jozef en het kindje Jezus. St Jozef werdt jarenlang uitgebeeld door Gaston Dernicourt (Boer Manssens was zijn bijnaam), het kindje Jezus was voor de gelegenheid uitgebeeld door Martin Loterman. Het Bestuur vlnr., Loterman Gilbert, Godijn Robert, Gaublomme Michel, De Pelseneer Willy, Beerens Aimé, Ghijselinck Jozef, Stevens Arthur en Verleyen Jerome. In die tijd, op het feest van St Jozef, was het de gewoonte om met de autobus (Cars St Chrisophe, weduwe De Vos, Brakel), alle cafés van de gemeente de bezoeken met de leden die dan overal een gratis pint van de gilde kregen, de muziek maatschapij " De Verenigde Vrienden" ging dan ook met de bus mee en speelde aan ieder café een liedje. In die periode waren er nog een 10-tal cafés, zo te zien is de foto gemaakt bij het vertrek van de rondrit! ***************************************************************************************************************
Op 30/03/010, kreeg ik dan bezoek van de sympatieke Olga, reporter/intervieuwer bij de Woestijn Vis, en werd alles ingeblikt. Dat het er gemoedelijk aan toe ging tonen de bijgaande 3 foto's.
16/02/10; Hoed af voor onze postbode Luc , die iedere dag opnieuw en opnieuw, steeds met de zelfde vriendelijkheid stipt op tijd onze post aan huis bezorgt. Laten we niet vergeten dat deze winter extra lang is voor deze mensen die lang voor het klaar wordt op pad zijn om uw post en uw krant op tijd te bezorgen.Als ik mij goed herriner begon de winter van 2010 reeds rond 17/12/09 met veel sneeuw en temperaturen tot - 15° en vandaag 16/02/10 is de vriezeman nog steeds van de partij. Dus een daverend applaus voor Luc en zijn vele coléga's.
De foto's werden genomen aan huis nr 2 op Lobé, Everbeek- boven.
16-02-2010 De meisjes klas van Everbeek- Boven anno: 1958/59 -Bovenste rij, v.n.r., Kindt Ghislaine, Gijselinck Claudine, De Roe Anita, (?), Van Cauwenberghe Claire, De Geeter Lucinne, Mincke Dina, Gijselinck Jacqueline. -Midden, v.l.r., De Lepeleer Godelieve, Dupont Monique, De Groote Marie- José, Halliez Myriam, Dupont Andréa, -Onderste rij, v.l.r., Van Lierde Marie Ghislaine, Vanwinnendaele Annie, Vanden Bossche Florinne, Matthijs Christine, Coeck Josianne, Van Lierde Marie- Paule.
Een familie foto uit het jaar 1923, ter gelegenheid van het huwelijk van Cordier Laurent en De Temmerman Marguerite. -De bekende Brakelse fotograaf L. Coppens nam de foto. -Laurent Cordier ° 30/12/1899 Marguerite De Temmerman ° 27/12/1897 landbouwers -Toen: Muiterij 32, Everbecq, Province du Hainaut -Nu: Maandagstraat 13, Brakel-Everbeek, Provincie Oost Vlaanderen
Foto's terbeschikking gesteld door Claude en Andréa Gijselinck - Dupont
03/02/10 De school van Everbeek- boven anno 1932. Onlangs, toevallig vond ik deze 2 foto's van de klas 1932, afgaand op het geboortejaar van mijn vader , 1922, hij staat op de laatste foto, zijn die jonge gasten op de 3e foto dus +- 10 jaar. Hun schoolmeester (leraar) was de beroemde Theodule De Bontridder, bijgenaamd, "het vegge",(big- biggetje), knappe bijnaam voor een leraar, hé. Mr De Bontridder, durfde wel eens zijn klas verlaten om een paar pinten te gaan pakken in de café's aan de kerk.
Foto 2, moet van de 7 a 8 jarigen zijn, als maatstaaf neem ik , "nonkel Penne-tjoppe", Godijn Lucien geboren in 1924.
Foto 1, zo vondt ik deze enveloppe tussen allerlei oude foto's, mijn moeder heeft dit jaren bewaardt en alle personen hun naam correkt opgeschreven, iets wat uniek is, zodat we alle personen een exacte naam kunnen geven.
Ik ben Godijn Robert, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Roberto.
"
Hongaarse goulash
30/03/010
