Inhoud blog
  • Programma
  • 26 FEBRUARI 2019 Maaseik
  • Visé, 29 januari 2019
  • Etentje Bevershof
  • Hoei-Andenne
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Wielertoeristen uit Diepenbeek
    Fiets je mee ???
    08-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag zaterdag 7 augustus: Sean Kelly

    Verslag zaterdag 7 augustus: Sean Kelly

    We hadden om 6u00 afgesproken aan de carpoolparking en iedereen was netjes op tijd. Niets dan blije gezichten dat we weer samen een rit konden rijden. De autorit naar Vielsalm verliep probleemloos, we hebben een Luik een ommetje gemaakt via Sclessin om de wegwerkzaamheden te omzeilen.

    Aangekomen werd de koerskledij aangetrokken en werden de fietsen gemonteerd. Toen richting inschrijving, wat vlot verliep, allez .. ik wist het adres van Peter ( die naar ’t toilet was ) niet en heb hem dan thuis maar onderdak gegeven. Ook schatte ik hem vier jaar jonger, maar daar was ie niet kwaad van. Om 7u45 startten we het parcours .




    Valere Ph en Peter waren weer superkopmannen. Valere Ph moet niet ongerust zijn na zijn zestig jaar is hij nog altijd even sterk. Het weer was prachtig en windstil. Alleen de laatste 50km hadden wind op kop.

    Om een idee te geven dat er gevlamd werd: na 80km hadden we 30,7 gemiddeld en 950 hms. En wat we moesten beklimmen, amaai even de bekendste vernoemen: de Wanne,la Redoute, de Chambralle, de Ferrieres en nog tien andere zware beklimmingen. Maar de prachtige panorama’s maakten het afzien waard !




























    De bevoorradingen waren zeer goed er was veel te krijgen ( ’t was ook nodig ). Op één van de bevoorradingen stond een dame te roepen “ Aquarius keeps you going “. Valère kreeg het hier van op z’n heupen, hij begint tegen de dame te discussiëren waarom dat altijd in het Engels moet… maar uiteindelijk wordt de “ruzie” snel bijgelegd. Op de gevaarlijke punten stonden er zelfs seingevers. Een puike organisatie !



    Op 20km van het einde zijn Valere Ph, Paul en Peter doorgereden hun tempo lag voor ons ( Yvan, Marcel en Flor ) te hoog.

    Bij aankomst werd gezegd dat de rit van vandaag zwaarder was als L-B-L. We hadden wel onze koffie, choco en rijsttaart gemist. Tevreden met onze prestatie keerden we huiswaarts, nadat Valère zich fris gewassen had.

    In Luik hebben we wel een uur in de file gestaan door werken. Aangekomen in het Paenhuys werd er nog nagekaart over de rit.


    Valere Ph, Peter en Paul hadden 27,8 gem, 135km, 2230 hms
    Yvan, Marcel en Flor hadden 26 gem, 135km, 2230 hms

    Noot van de redactie: bedankt mannen voor ’t verslag en de foto’s ! Ik heb weer wat gemist





    08-08-2010 om 12:56 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    07-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit 7 augustus: Monschau

    Verslag zaterdag 7 augustus: Monschau

    Naar deze rit had ik al lang uitgekeken … maar toch had ik m’n twijfels … vorig weekend niet kunnen rijden omdat ik aan zee zat, deze week ook al niet omwille van de vakantie, donderdag niet op Zolder omwille van de regen … Maar goed dat ik me niet had opgegeven om de Sean Kelly mee te doen, dat zou zeker te hoog gegrepen zijn. Met z’n zessen waren ze vanmorgen om 6u00 per auto naar de Baraque Fraiture gereden om daar het parcours van de 130 te gaan doen.

    Om 8u00 vertrokken we in Lutselus, liefst 12 man kwam opdagen, wat zeker niet slecht is voor zo’n rit als deze, vooral de afstand en de hoogtemeters zouden deze rit toch wel pittig maken. Chauffeur van dienst was Jos, die deze rit veertien dagen geleden op z’n eentje was gaan verkennen.   















    We vertrokken richting Munsterbilzen, Rosmeer, Riemst, Vlijtingen en Eben waar we op de Hallembaye kunnen kijken of de benen goed zitten. Voor mij een meevaller, ze waren nog niet goed opgewarmd, maar ze voelen goed aan. Ik denk bij mezelf “ geen vleugels krijgen,doseren, want de weg is nog heel lang “. De volgende kuitenbuiter is de Richelle, voor mij een bijzonder mooie klim, Kristof heeft hier minder prettige herinneringen aan sinds hij hier omgereden is. Toen ik bovengepeddeld was vertelde Remi me trots hoe hij het gat nog had kunnen dichten, Leon zei “ dat moet ge laten “, wetende dat de rit nog lang zou duren.

    De weg zet zich verder over Dalhem en Froidhier, we klimmen tot Clermont waar Jezus ons met open armen ontvangt.
     



    Thimister-Clermont, genoemd naar de tijm die er in de Middeleeuwen geteeld werd, heeft z’n historisch uitzicht behouden, maar daar horen jammer genoeg kasseien bij ..

    Genietend van de mooie vergezichten komen we door Limbourgh, Goë, en rijden we via de kortste weg naar Eupen. We zetten ons bij onze vertrouwde bakker op het terras neer en bestellen koffie en taart. Maar de pret was er snel af, snel krioelde het er van de wespen ( en die waren niet tammer als bij ons ! ). Leon, Remi, Kristof en ik verhuisden naar binnen, de anderen bleven volharden.


















    En dan is ’t klimmen en klimmen, welliefst 12 km om een hoogteverschil van 345 meter te overbruggen, een helling die te vergelijken is met de Gileppe en de Baraque Michel, maar dan met een slechtere kwaliteit van het wegdek. Het zicht daarentegen is even adembenemend, pal door de Hoge Venen ...











    Boven werd op gewacht door de klimgeiten, de afdaling kan beginnen … maar wat voor één ! Eéntje die eindigt in de vallei van de Roer, in ’t centrum van Monschau : kasseien, zigzaggend tussen de toeristen. We stoppen even om onze bidons te vullen en geven onze ogen intussen de kost. Het is niet voor niets dat Monschau “de parel van de Eifel” genoemd wordt.

    Pa fluistert tegen me “ en nu gaat Leon seffens kwaad op me worden “. We moeten uit dit dal klimmen over kasseien, en vlak na de kasseien wijst m’n garmin 13% aan! Ik denk dat niet alleen Leon kwaad was ! Maar we haalden allemaal probleemloos de top, ieder op eigen tempo.

    De weg naar huis werd ingezet over Roetgen en Raeren, waar we even stopten bij een bakker om onze koolhydraten en suikers aan te vullen. Daar kreeg ik een sms van Paul binnen: ze zaten al in de auto op terugweg, die hadden weer eens goed door gereden dacht ik nog.

    Dan volgde een stukje Route Des Chateaux over Lontzen, Montzen, Hombourg. Het viel ons op dat er in Wallonië “ kermis à volonté “ was. Welliefst drie keren moesten we ons een weg banen tussen de foorkramen.

    En dan die andere parel, onze voerstreek … waar we het zwaartste stukje Limburgs fietsroutenetwerk voorgeschoteld krijgen: de helling van de plank, via de plankerweg. Wees maar blij dat we dit met een koersfiets mogen doen !

    Na de voerstreek gaat onze rit langs het gekende traject terug naar huis: vanaf Lixhe langs het kanaal tot in Vroenhoven, Gellik, Schoonbeek en Diepenbeek.

    ’t Was een heel mooie rit, in een goed gezelschap, en de benen waren beter dan verwacht ... wat wil een mens nog meer ?

    Merci pa, je hebt dat goed gedaan !

    Bijeen gepeddeld door: Jos P, Edgard B, Valère B, Fernand, Kristof, Robby, Leon, Remi, Bère G, Gislain K, Alex, Vanessa

    Ritgegevens: 193 kms, gem 26 km/uur, 1929 hms

    Link naar de rit: http://connect.garmin.com/activity/43501403

    07-08-2010 om 22:28 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    04-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit woensdag 4 augustus: Scherpenheuvel

    Verslag woensdag 4 augustus 2010: Scherpenheuvel

    Ikzelf moest  (voor de verandering weer eens werken ), maar gewoontegetrouw werd ik opgebeld toen de “mannen” terug in Diepenbeek waren, ze zouden me opwachten in den Alver. Op basis van hetgene wat ik gehoord heb, een kort relaas over deze rit.

    We waren maar met vijf vandaag, wellicht zat de slechte weersvoorspelling  daar voor iets tussen. De rit zou normaal gezien naar Aubel gaan, maar daar gaf buienradar nog meer regen aan, dus werd als bestemming Scherpenheuvel gekozen.

    De rit ging op over Terkoest, Stevoort, Geetbets, Kortenaken en  Wersbeek waar we een pittige klim voor de wielen geschoven kregen. Deze Bekkevoortste helling, de Wijndries, heeft amper een lengte van 400 meter, maar op die korte afstand wordt toch 32 meter hoogteverschil overbrugd, max 12%.

    In Scherpenheuvel, na de taart, demarreerde Leon , we dachten dat ie vergeten was een kaarske te branden . Na Zichem werd de Grasbosweg, beter gekend als de muur van Diest, werd ook nog beklommen en zetten we de rit huiswaarts verder over Meldert en Genebos. In Godske bleven we toch niet gespaard van de regen, maar al bij al was het doenbaar fietsweer, de afwezigen hadden weer eens ongelijk.

    We ( Leon, Edgard, Flor, Paul en Yvan ) sprokkelden 110 kms bijeen aan een gemiddelde snelheid van 28,8 km/uur.

    In den Alver werden de volgende ritten bepaald. Zaterdag zal de groep gesplitst rijden, één deel zal kiezen voor hoogtemeters ( Sean Kelly Classic ), een ander deel zal kiezen voor kilometers ( Monschau )

    We wensen kopman Valère Ph nog een dikke proficiat met z’n verjaardag !




    eindelijk nog eens iemand die de bus neemt,
    een mens zou beginnen te denken dat dat buskotje er speciaal voor ons staat








    Noenke Plop

    04-08-2010 om 16:21 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    31-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag zaterdag 31 juli 2010: Andenne

    Verslag zaterdag 31 juli 2010: Andenne

    Dit weekend was ik aan zee, en moest ik, spijtig genoeg, deze rit aan mij voorbij laten gaan. Het fietsen zelf heb ik vervangen door een uur met zo’n mastodont van een go-cart te rijden. Pffff ... lang leve m’n carbonnen fiets ! Niet alleen het fietsen heb ik gemist maar vooral onze vriendschap, de leuke babbel, de rijsttaart en zelfs het samen afzien ! Maar volgende week ben ik er terug bij !

    Dat ook jullie de blog hoog in het vaandel dragen doet me een enorm deugd want in m’n mailbox vond ik zojuist én een verslag én foto’s. Bedankt Jean-Pierre en Flor voor de geleverde prestaties !

    Ziehier wat ik in m’n mailbox vond:

    Hallo tante Kwebbel,

    Zonder Vanessa aan de start is het toch maar stil. We stonden met elf aan de start. Er werd nog even gewacht op Peter, maar uiteindelijk werd het startschot gegeven door Leon.

    De rit ging langs Guigoven, Orey, Waremme, Remicourt en Oteppe,waar Marcel plat viel. Er
    werd besloten om in de kantine aan de forellenvijver iets te drinken. Dan ging onze rit verder naar Andenne, onderweg hadden we een paar stevige beklimmingen maar  boven werd er altijd mooi gewacht.

    In Andenne aangekomen leverde onze vaste leverancier Ivan weer drie lekkere rijsttaarten. Tijdens het eten vertelde onze Marcel weer een grote wijsheid: hij zei “oude wijven kun je overal krijgen”,de hele groep plat van het lachen.

    Na de koffie en de choco werd de terugweg aangevat. We reden via Villers-le Bouillet
    en we kregen weer stevige hellingen voor de wielen, maar ook hier werd boven altijd gewacht.
     

    Op ongeveer 70km van het einde haalde Remi ineens een verdacht zwart flesje* uit z'n zak, Leon riep “nog te vroeg Remi”  maar hij dronk het toch uit. Verder ging het langs St-Georges, Orey, Heers, Wellen, en Vliermaal waar er stevig gedemarreerd werd door Marc K, Paul en J-P. De eindsprint werd gewonnen door Remi.

    Marc K heeft de ganse rit kop gedaan en werd geholpen door Valère Ph, Paul en J-P. Valère Ph hield altijd de groep in het oog hield, een top-kapitein ! In het Paenhuys werden we verwend met een banaan en een frangipane wat toch deugd deed ( merci hiervoor ! ).
     

    Het was een mooie rit die bewolkt begon maar zonnig eindigde.  De wegen waren droog en goed berijdbaar en zoals Valère Ph het zegt “ we hebben weer mooie plaat(s)jes gezien “.

    Bijeen gesprokkeld door: Valère B, Ivan, Remi, Valère Ph, Marc K, Marcel, Paul, Leon, Jean-Pierre, Edgard en Flor
      

    Ritgegevens: 160 kms, 29,4 gemiddeld, 1545 hms

    Met sportieve groetjes.
                    Flor”

     

    Noot van de redactie: het zwarte flesje is “ Energizer Plus “ (Performance) dat genomen kan worden in de laatste fase van de training, het geeft energie op korte termijn.




    animator Remi


    maar geloven ze alles wat ie zegt ???


    koprijder Marc K, in de mooie uitrusting van de "mannen van Godske"


    In Oteppe


    pech onderweg ...


    sanitaire stop


    Remi & Leon














    poseren voor het stadhuis van Andenne











    31-07-2010 om 00:00 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    27-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit dinsdag 27 juli 2010: Banneux

    Verslag rit dinsdag 27 juli 2010: Banneux

    Een dikke kaars moesten ze branden ( of was ’t uitblazen ? ) voor Remi. Ikzelf kon er vandaag niet bij zijn maar sprokkelde nadien in ’t Paenhuys wat gegevens voor ’t verslag.

    Om 8u30 werd verzameld aan de 3x20, al heel wat frisser dan de voorgaande weken, wat zijn we het snel gewend dat mooie weer !

    Aan de start: Peter ( Ciao Bello !, net terug van Italië ), Florke Vertongen ( welcome back ! ), Marcel ( “pure dynamiet” ), Yvan ( die zeker niet in een zwart gat gevallen is ), klimgeit Valère B, koptrekker Paul, m’n leermeester Leon …. But most of all….. Jos Bollen , eindelijk terug na een lange revalidatie !!! Het mag gezegd worden dat die man een bewonderenswaardig karakter heeft … maar dat moet je ook wel hebben, wil je met deze groep mee willen/kunnen rijden. Jos zou wel maar een gedeelte meerijden want hij moest op tijd thuis zijn voor een BBQ, maar we zijn blij dat ie er bij was !








    In april gingen we ook naar Banneux, maar nu werd de route omgekeerd gereden. Dus op via Visé waar Jos B de groep verliet, over de Richelle en via Blégny. Bij de bakker aan ’t rond punt werd gestopt om de hongerige magen te stillen.

    De kaarsjes werden gebrand maar Marcel kreeg wat prul door z’n luidruchtigheid ( maar goed dat Remi er niet bij was  ). De terugrit werd ingezet … de ene trapte hier al wat meer in de boter als de andere, maar da’s normaal hé … iedereen heeft z’n sterke momenten, en ieder z’n zwakke momenten en deze vallen spijtig genoeg niet voor iedereen samen.

    Ritgegevens: 145 kms, 28,4 gemid, 1560 hms

    In ’t Paenhuys werd bij ne goeie Westmalle, Kriek,Duvel en warme choco wat bijgebabbeld. Ik was was content jullie allemaal gezien te hebben, want volgende week kan ik niet mee ( ik mis het nu al ! ). En net toen ik naar huis wilde gaan kwamen de mannen van Lutselus van hun dagrit terug, dus weer wat bijpraten !

    Een dikke merci aan de fotografen, wat een luxe: vandaag twee fotografen van dienst !

















    27-07-2010 om 00:00 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit zaterdag 24 juli 2010: Xhoris

    Verslag rit zaterdag 24 juli 2010

    ’t Weer zag er vanmorgen bedenkelijk uit. Kmi blogde regen ten zuiden van Samber en Maas, maar op de buienradar was geen spatje regen te zien, althans niet de eerste uren. De benen voelde in eerste instantie ook niet erg geweldig aan, misschien had ik iets te veel van mezelf gegeven in de Tocht der Lage Landen van afgelopen woensdag.

    Aan de start stonden we met 10 man, grote afwezige was Flor die het misschien nog niet verteerd had dat hij er vorige week in laatste instantie van af gereden werd en dat er eigenlijk niet op hem gewacht werd, althans niet zoals het hoorde. Bij deze biedt de groep haar excuses aan Flor, we hebben je d’er graag (terug) bij.











    De rit van vandaag zou naar Xhoris gaan. We reden de kortste weg naar Engis, over Kortessem, Jesseren, Crisnée, Fexhe-Le-Haut Clocher. Dit alles aan een zeer strak tempo, onder kopwerk van Jean-Pierre en Valère die zoals gewoonlijk regelmatig achterom keek om te kijken of iedereen volgde. En we volgden … al was de babbelgrens op een bepaald moment overschreden. De mannen hadden op een veldweg in Fexhe al de kans gehad om te plassen, voor mij vertaalde dat zich in “ tijd voor een banaan te eten “. Valère zei heel bezorgd dat als ik ook moest, ik dit maar moest zeggen, dan zouden we in Engis wel stoppen. Maar ’t was niet nodig en ’t tempo zat goed strak, dat wilde ik absoluut niet verstoren.

    Vanuit Engis klimmen we uit de Maasvallei via de “ Rue des trente-six tournants “ en overbruggen zo welliefst 300 hoogtemeters. Maar op eigen tempo lukt dat probleemloos, de benen protesteren niet. En dan is ’t bergaf tot in Esneux … wat een gevoel ! We kregen door de bomen in de hoogte het prachtige Kasteel van Fy ( villa van Parys ) te zien. Valère B was zich al meteen aan ’t afvragen of je tot aan het kasteel kon klimmen, ook een ritje waard. Meer info over het Kasteel: http://www.belgiumview.com/belgiumview/tl1/view0000859.php4

    Omdat er in keerpunt Xhoris niet veel taart te rapen valt, stoppen we op verzoek van Leon in Comblain-au-Pont. We nuttigen onze koffie naast de bakker, kan het gemakkelijker ? Bovendien kon de rijsttaart niet verser zijn … ze was zelfs nog warm !










    En maar goed dat we de nodige suikers weer binnen hadden ! Een volgende klim lag op ons te wachten… Vanuit Comblain-la-tour  naar Xhoris. We bevinden ons op de route Buissoniere, ook wel gekend als de kreupelhoutroute. In vakantieoord Relaxhoris laten we een groepsfoto maken en zetten we de weg naar huis in.








    Na een klim komt gelukkig ook een afdaling, dit keer tot in Aywaille. Druk was het daar anders genoeg, terrassen overvol. En dan ? Weer een klim tot in Florzé, waar netjes gewacht werd tot iedereen boven was. En dan volgt er een mooie afdaling tot aan Chaudfontaine. Net aan de voet van de afdaling horen we Leon’s band springen, “ je moet geluk hebben zegt ie “. Uiteindelijk bleek er een scheur in de buitenband te zitten, een lapje wordt gestoken. We staan net aan een tankstation zodat de bidons gevuld kunnen worden . Remi houdt een sanitaire stop, in een bijna doorzichtig wc-kotje. Maar ’t kan maar deugd doen hé.














    We klimmen naar Romsée, zoals we ook al wel eens gedaan hebben tijdens een ritje Banneux. En dan is ’t bergaf tot thuis, alhoewel je dat met een korrel zout moet nemen. Herstal, Juprelle, Tongeren brengen ons dichter bij de stal. In Romershoven roept Remi: ketting stijf ! Valère Ph, de hele rit al op kop, stuurt Remi de kop op maar die beseft heel snel dat wind tegen de ketting niet stijf gehouden kan worden en verdwijnt braafjes terug achter Valère.   We horen hem nog iets mompelen van “ amaai, en die mannen rijden de hele rit op kop “.





    En voor we ’t weten strandden we in ’t Paenhys waar Jan ons opwachtte met bananen en cake. Merci Jan !

    ’t Was weer een mooie en plezante rit, onverwacht waren de benen super vandaag. Wel was ’t jammer dat Flor er niet bij was, we hopen dat ie snel terug mee gaat !

    Ritgegevens: 166 kms, 28,5 gemidd, 1694 hms

    Aanwezigen: Valère Ph, Jean-Pierre, Paul, Valère B, Remi, Leon, Marcel, Yvan, Willy, Vanessa

    Link naar de rit: http://connect.garmin.com/activity/41602490

    25-07-2010 om 16:08 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    18-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit zaterdag 17 juli 2010: Route des Chateaux

    Verslag rit zaterdag 17 juli 2010: Route des Chateaux

    We hadden gisteren wel wat gevierd maar toch stonden we met 10 man aan de start.







    Vandaag stond de burgenroute op het programma, maar daarvoor moesten we eerst naar Sippenaken rijden. We reden over Eigenbilzen, Hees, Vroenhoven. Daar reden we over de verplaatste brug richting kanaal, waar het toch wat frisser aanvoelde dan vorige week.  In Lixhe verlieten we het kanaal en fietsten we over  Eijsden en Mesch de Voerstreek in. De eerste helling kondigde zich aan: de Plank. Boven werd netjes op me gewacht, m’n compagnons hadden daar ook m’n vader gesignaleerd maar die verkoos liever alleen te rijden, op eigen tempo.

    Na de volgende helling, tussen Teuven en Beusdael, stootten we op het Draadmonument dat de Voerense en Limburgse slachtoffers van de draadoorlog herdenkt.





    Na 63 km bereiken we het eerste kasteel, dat van Beusdael . Dit indrukwekkende kasteel dateert uit de veertiende eeuw. Meer info ? zie: http://www.trois-frontieres.be/N/chat_beusdael.php

    We klimmen verder richting Gemmenich, waar Leon onderweg lekke band krijgt. Remi en ik nemen wat voorsprong in het klimwerk. We komen onderweg zingende padvinders tegen en genieten van de prachtige vergezichten.





    En dan komen we aan in Kelmis, la Calamine. Leon en Yvan gaan taart halen, die getrakteerd wordt door Yvan vanwege z’n brugpensioen, merci Yvan. Marcel kan dankzij z’n Kurings perfect communiceren met de plaatselijke klanten, die vandaag blijkbaar allemaal met hun hond op café gingen.







    Na onze rust klimmen we verder tot in Raeren waar we ons hoogste punt op 340 meter bereikten.

    Door de westenwind, hadden we de wind op kop en opzij, wat de rit niet gemakkelijk maakte. Korte venijnige klimmetjes die toch in de benen bleven hangen …. Hier en daar werd ik een beetje bijgeduwd, waarvoor dank.

    Toch hadden nog maar één kasteel gezien. Na 103 km zagen we ons tweede kasteel, eindelijk ! Het 13e eeuws kasteel van Lontzen prijkte boven de bomen uit. Meer info vind je op http://www.trois-frontieres.be/N/chat_lontzen.php







    In Hombourg kozen we ervoor om de weg naar huis via een stop in Aubel in te zetten. En voor mij was die rust welkom. Na een paar cola’s, energierepen en een banaan kon ik er weer even tegen. We reden over Mortroux, Dalhem en beklommen de Richelle. In de afdaling van de Richelle zaten  mensen aan de kant van de weg in klapstoelen, wachtend op een koers.

    Oupey, Heurle le Romain, Bassenge … het einde nadert … maar goed. Dan die ellendige klim in Valmeer … Plots verschijnt Remi aan de kop, naast Paul, Valère schuift naast me op de tweede plaats. De ketting wordt strak gehouden: Herderen, Grote Spouwen, Kleine Spouwen, en dan (neen niet Kotshoven Remi maar) Martenslinde. Een hele rits dames op de vespa staan klaar om een groepsfoto te trekken, net op ’t wegje waar we in moesten … maar ze hadden er duidelijk pret in !

    Hier is Remi op gekend terrein, 't is z’n weg terug van ’t werk .. hij is niet meer te houden. Zonder we het beseffen wordt Flor er van af gereden, we laten hem bijkomen maar z’n cartouchen zijn op. Misschien had Leon hem toch maar beter een “chocolat chaud” moeten laten drinken ipv fruitsap.





    En wie zat er op ons te wachten in ’t Paenhuys ? Jawel, Jos Put die uiteindelijk op eigen tempo ook de route des chateaux gedaan had, met één stop minder, en één kortere stop waardoor ie ocharme al aan z’n vierde Hoegaarden Rosé zat toen wij arriveerden.

    ’t Was vandaag een mooie rit, prachtige landschappen heb ik gezien maar dit maal was het niet de warmte maar zeker de straffe wind die de rit nog wat zwaarder maakte.

    Een dankjewel aan de kopmannen: Valère, Paul, Jean-Pierre en voor ’t eerst ook Remi. Merci voor de duwtjes in m’n rug waar dit nodig was, maar bovenal: bedankt voor ’t gezelschap ! Aan Jan van ’t Paenhuys: merci voor de bananen ( dan hadden we nog eens reden om de aap uit te hangen ! )

    Ritgegevens: 174 kms, 1691 hms, mijn gemiddelde ( het laagste van iedereen ) was 28,5

    Reden mee: Valère Ph, Valère B, Leon, Marcel, Paul, Jean-Pierre, Remi, Yvan, Flor, Vanessa

    Link naar de rit: http://connect.garmin.com/player/40715668



    18-07-2010 om 09:33 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    17-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Yvan met pensioen

    Yvan met brugpensioen


    De voorbereidingen

     

    Enkele weken geleden ving ik tijdens één van onze fietstochten op dat Yvan binnenkort ’s dinsdags wel mee kon fietsen want hij zou met brugpensioen gaan. Dit konden we niet onopgemerkt voorbij laten gaan, ik deed een oproep met de vraag wie wist wanneer hij z’n laatste dag zou maken en wie ideeën had om er een onvergetelijke dag van te maken.

     

    Jos Bollen sprong snel op de kar en bood direct z’n hulp aan, waarvoor dank. Het idee om Yvan van ’t werk af te halen met de fiets leek zo vanzelfsprekend. Maar ’t mocht natuurlijk niet zomaar met de fiets zijn …. De minifiets van Jos zou nog eens van stal gehaald worden. En ’t is net op zulke fietsen dat Yvan het niet zo begrepen heeft, maar voor één keer zal ie wel een uitzondering maken zeker ?

     

    Tja, afhalen met de fiets. En dan ? Allen naar huis ? Niks van, gezellig blijven hangen … dat zagen we meer zitten. Dus werd beslist er een kleine receptie van te maken. Het geheel moest ingekleed worden, we wilden Yvan letterlijk in de bloemetjes zetten. Dus moesten er bloemen gemaakt worden. In ’t Paenhuys spraken we af om met z’n allen bloemen te maken. De vrouwen hielpen gelukkig ook mee … Zelfs de mannen die op driedaagse geweest waren hebben, nog in koerstenue gekleed, meegeholpen. Er werd natuurlijk nog wat nagekaart met een goei pint.

     

    Ikzelf wilde Yvan nog een blijvend aandenken schenken in de vorm van een gedicht. Om wat meer informatie te bekomen, sprak ik af met Godelieve, de vrouw van Yvan. Het werd een gezellige namiddag, en het belangrijkste: ik kreeg stof genoeg om m’n gedicht te spijzen.

     

    Donderdag 15 juli: paniek ! Yvan wilde om 12u00 stoppen met werken ipv om 15u30 … Maar Tine, Liesbeth en Godelieve hebben hem toch kunnen overhalen te blijven tot 15u30.

     




















    Yvan ’s laatste dag

     

    Om 13u00 spraken we af bij Yvan z’n thuis. De camionette van Jos werd leeggehaald en dankzij de deskundige aanwijzingen van Edgard stond de partytent in een mum van tijd recht. De bloemen en foto’s werden opgehangen, tafels en stoelen werden aangerukt, het zag er mooi uit.

     

    Om 14u45 vertrokken we met de fiets naar Jos. Daar werd de“Colnago “ mini-fiets opgepikt, Leon bracht hem naar Polyvision, het bedrijf waar Yvan werkt.

     

    En dan maar wachten … en wachten .. Maar om 15u45 kwam ie toch afwandeld… Godelieve en de dochters namen z’n boekentas over. Groot was z’n verbazing met wat voor ’n fiets hij naar huis zou moeten rijden. Meteen begon ie te sleutelen: de zadel werd op z’n hoogste gezet zodat ie niet met z’n knieën tegen het stuur zou komen.

     

    Keuvelend reden we naar z’n thuis waar intussen nog wat feestvierders verzameld hadden. Godelieve had hapjes voorzien, en drank was er in overvloed. Ik las het gedicht voor waarvan ie toch wel even stil werd. Als herinnering kreeg ie het gedicht mooi ingekaderd als cadeau, ik ben er zeker van dat dit een speciaal plaatsje zal krijgen.

     

    Yvan, nogmaals van harte gefeliciteerd !














































    Yvan is met brugpensioen

    Ocharme, en hij heeft de poen zo vandoen

    In de plaats krijgt hij een zee van tijd

    Waarin hij hopelijk vele kilometers rijdt

    Want zijn geliefkoosde tijdverdrijf is fietsen  

    Yvan is geen mens om te “nietsen”

     

    Wij fietsvrienden vinden deze dag voor jou heel speciaal

    En daarom staan we hier ook allemaal

    In een gedicht

    Wordt nu toegelicht

    Wat we allemaal van je weten

    Maar geloof ons … ’t was zwoegen en zweten

    Maar… we hebben hulp gekregen van je dochters lief

    En van je vrouwtje Godelieve

     

    In je jeugd ging je voetballen:

    Lekker tegen de bal knallen

    Eerst in Alken, je geboorteplek

    Nadien in Gellik en Waltwilder na je vertrek

    Bevordering was je hoogste niveau

    Daartegen hadden de Veteranen van Rozendaal maar een pover tempo

     

    Na het voetballen koos je voor lopen

    Maar na wat knie-blessures kwam je naar huis gekropen

    Wist je dat Yvan zelfs ooit deelnam

    Aan de marathon van Rotterdam ?

     

    Dan maar fietsen, dat was minder zwaar

    Dat dacht je toen…maar wat gebeurde was onvoorspelbaar

    15 jaar geleden strandde je bij Vet Te Veel

    Daar reed iedereen netjes z’n deel

    Maar toen Valère er de brui aan gaf

    Belandde jij aan kop, en was je na iedere rit bekaf

    Maar je hield vol en werd alleen maar sterk

    Vandaar dat je altijd spreekt van “ het grote werk”

     

    Eén van die grote werken is de beklimming van de Mont Ventoux

    En daar ga je naar samen met Valère en de vrouwen in september naar toe

    Zo’n dingen doen is puur genieten

    Als de krampen ten minste niet in je kuiten schieten

    Maar ’t fietsen liep niet altijd van een leien dak

    Denk maar aan hoe je je sleutelbeen brak

    En enkele jaren geleden kwam je in Herstappe lelijk ten val

    Een gesplinsterde schouder en pijn overal

     

    Als geen ander weet jij de beste bakkers te vinden

    Zodat we met z’n allen massa’s rijsttaarten kunnen verslinden

    Overtijd ging je alleen met Paul naar Aubel

    Allebei een halve vlaai, zo ging het wel !

    Je bent ook een kei in het wijzen van de weg

    En heel belangrijk… een helpende hand in geval van pech

     

    In ’t Paenhuys zitten we na onze ritten

    En drinken we wat Westmalles tegen het verhitten

    Er wordt dan gelachen en gepraat

    En voor we ’t weten wordt het dan snel laat

    Tijd om weer op te stappen,

    Op de fiets te springen en naar moeder de vrouw te trappen

     

    Maar buiten het fietsen kan jij ook genieten

    Van een vidée in de Zjat, al dan niet met frieten

    Of wat dacht je van een Rochefort, een Kasteelbier of een Chimay blauw ?

    Gewoon bier smaakt je wat flauw

     

    Maar jij hebt ook je ruige kant

    Zo heb je een concertje van U2 gepland

    Of op muziek van de Stones luchtgitaar spelen….

    Dat boekhouders saaie mensen zijn, zijn alleen maar vooroordelen

     

    En zoals van een nieuwe man wordt verwacht

    Weet je dat je vrouwtje glimlacht

    Als haar helpt in het huishouden

    Da’s wat andere koek dan balansen en belastingsfraude

     

    En plots valt er ineens zoveel over je te schrijven

    Maar we gaan nu ook weer niet overdrijven

    We zijn hier samen komen sieren

    In de hoop nog verder te kunnen vieren

     

    Een dikke proficiat vanwege

    Je fietsvrienden

    17-07-2010 om 19:17 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    14-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit woensdag 14 juli 2010: Huy

    Deze week was er geen rit op dinsdag maar op woensdag, Leon moest gisteren oppassen op z’n kleinzoon.  Ik vroeg Jean-Pierre een verslagje te maken en wat foto’s te trekken om de blog op te fleuren, waarvoor dank.

    " Met zeven man vertrokken we voor de rit naar Hannut. Voor ’t eerst zag ik Marc T, die er net een nachtshift had opzitten en dan nog eens van Stevoort was afgekomen. Buiten een “klein klopke” tijdens het oprijden ondervond hij geen hinder van zo’n nachtje door doen … gene gewone dus !

    Ook nieuw aan de start was Erik, nieuw voor de groep maar voor mij al ruim 30 jaar een collega op de Ford. Het was hem heel goed meegevallen, hij bood zich zelfs spontaan aan om kopwerk te verrichten tijdens de terugrit.

    Via Kortessem, Borgloon en Waremme ging de rit naar Huy ipv naarHhannut, wegkapitein Leon had een afslag gemist. De taart die hij ons in Huy serveerde was lekker genoeg om daar niet over te zeuren.  Wel een grappig voorval: toen nieuweling Erik z’n helm en bril af deed werd ie plots herkend door Leon en Paul … de kleren maken de man ?!

    Op de terugweg over Amay, en een klim naar Stockay ging het met de wind vol in de rug via een rits mooie dorpjes die Edgard op z’n ‘harde schijf ‘ heeft staan naar den Alver.

    Aan de Alver werden volop plannen gesmeed voor de volgende weken. Marcel wil de Sean Kelly wel meerijden maar vraagt zich af of z’n auto wel tot boven op de Baraque de Fraiture geraakt ! In noodgeval moet ie z’n fiets maar uit de auto halen en naar boven fietsen.

    Gereden door Marcel, Paul, Leon, Edgard, Jean-Pierre, Erik, Marc T

    Een leuk ritje van 114 km met een gemiddelde van 28,9"



    Link naar de rit, gegevens van Marc T (merciekes ! ):
    http://connect.garmin.com/activity/40433566

    Voor degenen die voorstelden bij mij  te komen ontbijten …. Hier het recept uit het Wielerkookboek ( echt een aanrader !):

    Wafel van melkbrood met banaan en hazelnoot/chocopasta

    Voor 4 personen: 16 sneetjes toastbrood, 4 bananen, 8 eetlepels chocopasta, magere melk

    -          Smeer de chocopasta op de sneetjes brood

    -          Snij de banaan in schijfjes en beleg er de sneetjes brood mee

    -          Smeer de boterhammen in  met melk en plaats in een heet wafelijzer ( zeker 4 minuten )

    Voedingswaarde pp: 566 kcal, 103 g Koolhydraten, 14 g Eiwitten, 11 g Vet

    Smakelijk !

















    14-07-2010 om 23:04 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    11-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit 10 juli: Eupen

    Verslag zaterdag 10 juli 2010: Eupen

    Alhoewel de weermannen adviseerden om vandaag geen zware inspanningen te verrichten stonden we toch weer met 12 man aan de 3x20. Vandaag zouden we naar Eupen rijden: amper vier weken geleden was dit nog een bibberrit met meer dan 50 km regen. Vandaag was er geen wolkje te bespeuren en was de vertrektemperatuur 23°.

    De rit ging andersom gereden worden dus met de beklimming van de Gilippe en de Baraque Michel. Er werd beloofd voldoende te stoppen om bij te tanken.

















    We reden op over Hoeselt en Rijkhoven, waar we al deelnemers aan de Alden Biezen Classic tegen kwamen. ’t Is te hopen dat de organisatie voldoende drank hebben laten aanrukken. We passeren Herderen, Val Meer en Bassenge waarna we de Houtain beklimmen als opwarmertje. Tot nu toe valt de hitte nog wel mee. Toch is het een warme verademing als we de schaduwrijke Richelle aandoen. Dalhem, Mortroux en Saint-Jean Sart  en de abdij van Val Dieu worden gepasseerd vooraleer we rond 9u30 stoppen in Aubel.

    Geen enkele café open , maar we zijn vindingrijk: kopen onze drank in een krantenwinkel en zetten ons op het terras van de nabijgelegen cremerie. Boterhammen en bananen worden naar binnen gewerkt, de bidons worden bijgevuld. We kunnen er weer even tegen aan.











    Stiekem begint de temperatuur te klimmen, drinken is en blijft de boodschap. Ikzelf had een beetje zout in m’n bidons gedaan om daar toch geen tekort aan te krijgen. Ook zouden de Magnesiumtabletten me moeten sparen van krampen.

    We steken het riviertje Berwinne ( Berwijn ) over en klimmen richting Clermont en dalen naar Limbourg.








    Het grote werk nadert… maar Leon roept plots “ rechtdoor “, Remi volgt hem en wij blijven verweesd achter. Dit was niet afgesproken, ik neem het heft in handen en sla rechtsaf, Valerè B volgt me, en nadien de anderen ook. Wij zouden we de Gileppe en de Baraque Michel opgaan, “wel op m’n eigen tempo” roepte ik ze nog na… Willy stond me bij tijdens de prachtige beklimming van de Gileppe. We bevinden ons in de bosrijke Hoge Venen, maar kunnen op geen enkel moment genieten van een beetje schaduw. De zon, staat pal boven ons en maakt van dit “ grote werk “ een nog groter werk, maar de leeuw blaast me moed in.








    Boven aan de Gileppe staan de anderen te wachten. Een deel van hen is drank kopen, maar Willy, Valère B, Valère Ph, Jean-Pierre en ik rijden door de Baraque Michel op, ik heb nog één volle bidon, dat moest lukken. Jean-Pierre trekt lustig wat foto’s terwijl ik zorg dat m’n cadans tussen trappen en ademen niet verstoord wordt. De anderen zijn, zoals  gewoonlijk weer veel sterker, maar Valère B blijft bij me. Gefascineerd luister ik naar de verhalen die hij heeft te vertellen van de driedaagse waarvan hij net terug is. En op die driedaagse werd ook deze helling aangedaan … chapeau mannen … denk ik bij mezelf. Na 12 kilometer peddelen stegen we van 231 naar wel liefst 579 meter. En dan volgt de beloning: een afdaling van 11 km, eindelijk wat afkoeling !!!







    In Eupen zitten Remi en Leon al op ons te wachten, we schuiven aan en laten ons de taart en cola ( dit maal geen koffie ) smaken. Alleen Flor houdt voet bij stuk en bestelt zich een warme choco. We vragen ons wel af of dat gezond is met zo’n weer.







    Loei-heet is het, ik lees 33° af, gelukkig zit het zwaarste er op. Over Baelen en Welkenraedt passeren we het Amerikaans kerkhof in Henri-Chapelle. Snel is Limburg in zicht: we tanken bij aan een tankstation in ’s Gravensvoeren. De hitte is onmenselijk … intussen al 41° . Ik proef het zout op m’n lippen en voel het zweet van me afstromen. Eén bidon zit vol water en daarmee zal ik me af en toe verfrissen, alhoewel … het water is warm, frisdrank proeft naar appelthee. Eten blijkt moeilijk te gaan, m’n lichaam protesteert bij iedere hap die ik neem … maar toch prop ik een banaan naar binnen.
     




    De enige die “fris” zit is Remi, die heeft nog de moed om bij iedere auto die uitgedost is met Nederlandse vlagjes “ Eviva Espana “ te zingen. Hij ziet duidelijk liever de Spanjaarden wereldkampioen worden. Remi rijdt op zonne-energie !

    Oververhit rijden we verder, langs ’t kanaal. Ik hoop dat ellendig bergske in Vroenhoven nog omhoog te kunnen. Dat lukt me nog net, Flor moet afstappen wegens krampen. Een deel van ons blijft bij hem, anderen zoeken, over de brug, de schaduw op. Intussen draait Yvan, die zelf last heeft van opkomende krampen,  m’n bidonhouder vast. Het einde nadert … en maar goed ook.













    In Eigenbilzen houden we nogmaals halt om bij te tanken en even op adem te komen. Op de industrieweg perst Remi Zonne-energie er nog een sprintje uit, maar wordt toch nog geklopt door Jean-Pierre. In ’t Paenhuys worden we opgewacht door Sabine. Tof dat we nog eens hebben kunnen bijpraten !

    Buiten het kleine misverstand over het al dan niet beklimmen van de Gileppe was het weer een plezante rit, het had iets minder warm mogen zijn, maar als ’t regent of vriest klagen we ook hé. Een speciale dank aan de koprijders van dienst, aan Valère Ph voor het samenhouden van de groep, aan Willy en Valère B voor de morele steun tijdens het klimmen, aan Leon voor het duwtje in de rug toen m’n cartouches op waren. Ook een dankjewel aan Jean-Pierre voor het maken van de actiefoto’s.

    Eigenlijk was het onverantwoord om in zo’n hitte zware inspanningen te leveren …. De weermannen hadden gelijk.

    Ritgegevens: 174 kms, 1662 hms, mijn gemiddelde snelheid: 26,5

    Deelnemers: Valère Ph, Flor, Paul, Marcel, Leon, Yvan, Remi, Willy, Valère B, Jean-Pierre, Edgard, Vanessa

    Link naar de rit: http://connect.garmin.com/activity/39880729

     

    11-07-2010 om 19:53 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    08-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag driedaagse Birkel: dag 1

    Verslag 3-daagse Birkel: Van-8 juli 2010

    15 fietsers : Bère G., Edgard B, Valère B, Ronny, Rik, Hary, Jean J., Gislain, Jeanke, Kristof, Jefke B., Ludo B, Fernand , Jos P., Alex C .

    Volgwagen : Begeleider Stefan , onze engelbewaarder met voertuig zwarte peugeot camionette.

    Kopmannen van dienst : Edgard Bijnens en Jean Jorissen.

    Dag 1:
     Diepenbeek – Birkel  (Stadje gelegen in de Duitse vulkaaneifel).

    De bagage was al in de wagen van de dag voordien, alleen onze handbagage wat we nodig hadden voor onderweg werd nog vlug in de auto geladen aan het vertrekpunt Lutselus pleintje. Om 8Hr 15 was het dan zover , de start van onze 3daagse.De eerste dag was het aangenaam, niet te warm en ideaal fietsweer, 18 à 23 C°. We vertrokken langs Munsterbilzen, Waltwilder , Rosmeer, Vlijtingen , Riemst waar we de eerste onverwachte omleiding gemaakt hebben wegens werken.  Na de beklimming van de Hallembay volgden de steden Visé, Dalhem, Mortroux, Val Dieu, Bilstain, Clermont , Geo, Limbourg. Daar begonnen we aan de klim van 20Km tot op de Botrange via Jalhay , Baraque Michel. Schaft in de zaak Botrange. Verder naar Elsenborn-Murringen-Honsfeld(111km)-  We hebben een terras gedaan op 25Km van Birgel. Wat opviel waren de zeer vele windmolens die we zagen op de heuvelflanken , allen goed werkend.

    Juist op de Duitse grens in Ormond zijn we ons eerste Duitse Pint  nl een bitburger van 0.5l gaan drinken. Zo kwamen we langs Manderveld waar 3 oranje windmolens stonden tegen een bergflank. Zo zie je dat de Duitsers toch ook  van oranje houden. Verder fietsten we  Lissendorf in , een zeer mooi dorpje waar de fietsers een vorige maal hun driedaagse hebben doorgebracht en daarna  bereikte we onze eindbestemming  nl. het stadje Birgel. De aankomst was om 17hr45 en de rit was 155km. Ook werd de carwash getoond waar de fietsers een vorige driedaagse hun fiets en zichzelf hebben moeten zuiveren daar ze kompleet onder de dikke modder hebben gezeten, wegens slecht weer en zo niet naar hun hotel konden in die omstandigheden, was voor Lissendorf. Pechvogel van de dag was Kristof. Het enige steentje dat in Duitsland op de weg lag heeft Valèrke B tegen zijn wiel gekatapulteerd wat een kapotte spaak opleverde. De koprijders hebben 2x in de remmen moeten gaan omdat er een vosje  voor hun doorliep. Dit was op een 10 tal km van Birkel.

    In gasthotel Birgel , een zeer mooi hotel waar we de kamers allemaal van afgehuurd hadden mochten we onze fietsen stallen in een achterliggend zaaltje. Rik had op voorhand de hotelmeester al verwittigd  als we aankwamen dat we grote dorst zouden hebben . Iedereen nam plaats op het buitenterras en al vlug werd een bestelling opgenomen. Tot onze grote verbazing kwam er een mooie blonde slanke serveerster af met pinten van 0.5l en zo werd onze grote dorst weeral gelest. Iets daarna stuurde ze hun nog wat jongere serveerster op ons af, ook zeer mooi en ze vroeg heel lief in het Duits “Möchten Sie noch etwas trinken”? En of dat onze fietsers toen nog grote dorst hadden en ze bestelden meteen nog zo een grote pint.

    Nadat iedereen zijn bagage op de kamer had gedaan en zich gedoucht had was er om 20hr  het avondmaal ,dat zeer lekker was .Daarna zijn er sommige van ons een wandelingetje gaan maken in het stadje en ook sommige hebben naar de voetbal gekeken. Toen zijn we met zijn allen maar gaan slapen want de dag nadien was het weer een zware fietstocht die  op het programma stond.

    1e dag : 153.8km     6h29min    Hm 2105    23.7 km/h http://connect.garmin.com/activity/39743788

                                                                                                                          Fotograaf van dienst : Joske Put

                                                                                                                          Hellingfotograaf van dienst : Kristof

                                                                                                                          Redacteur van dienst : Alex C.

























































    08-07-2010 om 00:00 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    07-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag driedaagse Birkel: dag 2

    Dag 2: Rondrit vanuit Birkel. 7Juli 2010.

    De nacht was lekker fris en we waren allen goed uitgeslapen. We zagen dadelijk dat we ons in zomertenue moesten zetten wegens het mooie weer. Na het lekkereontbijt begonnen we aan onze tweede rit, het zouden er ,ofwel 103 km worden en  ofwel  112,5km en het zijn er uiteindelijk 112.5km  geworden wegens het prachtige weer. De fietsen werden weer  te voorschijn gehaald, banden opgepompt en nagekeken  en we zijn rond een uur of 9 toch kunnen vertrekken. ‘ s Morgens bij het vertrek had Gislain zijn loopsloefen nog aan ipv zijn koersschoenen.

    We zijn daardoor met vertraging gestart. Dadelijk de 1ste km al een equivalent met “Hallembay” maar dan langer. Daarna tot ongeveer 60 km lichtlopend en afdragend parcours door de vallei van de Ahr en de laatste 50km hebben we ongeveer 1100Hm gemaakt. Rond de middag hebben we haltgehouden in Aldenau voor een snackje waar een blonde met paardestaart en rugtatoes die iedereen wel gezien zal hebben, ons bediende. Rik had dit mooie plekje voor ons gereserveerd en onze fietsen stonden daar ook goed tegen een muurtje, je moet het maar klaar krijgen midden in een stadje. Chapeau voor Rik, zeer goed georganiseerd, gewoon fantastisch. Opvallend was het toilet waar iedereen om moest lachen omdat het die dag Duitsland-Spanje was, was er een goaltje met bijbehorend grasmatje- zeefje geïnstalleerd in de urinoir.  In Adenau (260Hm) begonnen aan een klim tot 640Hm, 1e helft 2 à 3% daarna tot 10% steile klim. De steile, lange klimmen  volgden elkaar op tot we bijna terug in Birgel waren. Op het laatste hebben we nog een mooie huifkar gezien getrokken door twee mooie paarden met Duitse vlaggetjes op en we hebben ook een laagvliegende buizerd gezien en die landde op een hooibaal, gewoon prachtig. Verder hebben we genoten van de prachtige natuur en de mooie horizonten, mooie stadjes met streekgebonden huisjes, weinig industrie, ik denk alleen maar dat er veel schrijnwerkerij is , houtbouw en grasteelt, veeteelt en verder niets.

    Na het eten hunkerend naar nog eens een terraske om bij te tanken dit pas gevonden op 15Km van het einde. We hebben verschillende terrasjes gezien maar meestal waren ze niet open en het werd in de namiddag toch zo heet. Ikzelf heb soms ook eens mijn ogen toegepitst en een beetje in slaap gevallen van de warmte op mijn stoel, ik geef dat eerlijk toe maar ik had dat verdoezeld met mijn zonnebrilletje en het zal niet zo opgevallen zijn of toch, dat hebben ze me nog niet verteld?  Wat wel opviel is dat daar een vrouw haar paard kwam halen in de wei zonder bh aan onder haar t-shirt , zal wel iedereen ook gezien hebben en ze vroeg als we onze fietsen konden verplaatsen die voor de ingang van de wei stonden voor haar paard te zadelen.  Hihi. (nota van we webmaster: dan is hij wel wakker hé Alex )

    Eerst nog die steile afdaling in Lissendorf genomen waar we de 1ste dag waren aan opgereden eer we terug in Birgel waren. We waren allen blij dat we het gehaald hadden en de halve liters bier stroomden vlot binnen. Er waren een paar fietsers die de man met de hamer waren tegen gekomen vandaag!

    Gislain  is op het terras in zijn stoel in slaap gevallen en Gerard B heeft hem met een schok wakker gemaakt. Chance dat Gislain geen kwartier eerder in slaap was gevallen want toen zaten we nog op de fiets!   Hoogste punt vandaag 639m, 1360Hm gemaakt, steilste helling 10% .We namen ons diner vandaag om 19hr. Weer zeer lekker . Specialeke van de dag : uiensoep. Onze fietsen konden we niet onmiddellijk  binnen stallen daar er in dat zaaltje de voetbal kon gevolgd worden op groot scherm. Degenen die wilden konden meekijken en anderen genoten nog na op het buitenterras met een drankje. Spijtig voor Duitsland maar de besten zijn gewonnen. Bij de briefing voor de laatste dag liet Rik ons weten dat we om 7hr zouden ontbijten om stipt om 8hr te kunnen vertrekken.

    2e dag :  112.7 km    4h50min    Hm 1398    23.3km/h    http://connect.garmin.com/activity/39743784



























    07-07-2010 om 00:00 geschreven door eaglejos  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    06-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag driedaagse Birkel: dag 3

    Dag 3 : Rit Birkel-Diepenbeek ,8Juli 2010.

    Afspraak op de fiets  vandaag 8Hr volgens briefing gisteren en ook stipt vertrokken na ons ontbijt om 8Hr ‘s morgens. De groep had gevraagd of ik iets in het Duits in het gastenboek wou schrijven en dat heb ik ook gedaan. De hoteleigenaars hebben ons ook uitgewuifd bij het vertrek en ons een goede heenreis toegewenst. Het zou vandaag zeer warm worden en dat was het ook, hoogste temp vandaag 37°c. We volgden het traject Dahlem (ook in de Eifel)-Blankenheim-Nettersheim-Kall. Dit is een zeer heuvelachtig gebied dwars door het natuurpark Hohen Venn-Eifel. Prachtige asfaltwegen zoals we ze in België niet kennen, ongeveer 3,5m breedte, meer niet met aan de kanten doorlopende witte lijnen en meestal een 10% bergop. Zeer weinig huizen, praktisch geen auto en zeer veel prachtige natuur. We hebben genoten van de stilte die er heerst. Na Kall zijn we even gestopt om onze drinkbussen bij te vullen en begonnen we aan een klim richting Vogelsanck  , een klim van 6km met heel veel bochten en na elke bocht denk je dat je boven bent maar dan gaat het nog door.

    Er zaten stijgingspercentages tussen van rond de 10% . Na de klim kregen we een heel lange afdaling van een 5 tal km waar we zeer attent moesten zijn  met zijn vele bochten. Onder gekomen zagen we de prachtige “Ruhrsee” liggen met enkele boten gemeerd. Na deze vallei kwam er weer en lange klim van 8 km tot in Kessenich met vele bochten en ook grote stijgingspercentages. We waren aan het wachten boven op de rest van de groep en Jefke B wou niet verder rijden tot in Simmerath waar we zouden dineren en hij zei de eerste café dat hij tegenkwam zou halten. Rik heeft de groep toch kunnen aanporren om toch door te rijden tot Simmerath waar we op een prachtig terras weer de nodige spijs en drank hebben verorbert. Het was ondertussen 13Hr geworden toen we terug op de fiets zaten en het was snoerheet geworden. Rik zei dat we voor dat we in België waren in Roth nog wel effen het fietspad zouden moeten nemen wegens te veel verkeer en toen zijn we effen onze volgwagen kwijt geraakt daar we toen links ingedraaid waren. Edgard is hem toen met de fiets gevolgd tot beneden en heeft hem terug tot bij ons gebracht.  Verder ging de route via Aken- Raeren- Eupen- Montzen-Lontzen-Plombières waar Jefke B even halte van de hitte maar toen toch terug de fiets opsprong  en naar boven reed. Het was voor ons ook heet, niet alleen voor Jefke! We hebben hem dan ook aangemoedigd. In Aubel zijn we aan het ijzerenbos ondergereden waar de koelte ons goed deed.

    Verder planck-St-Maartensvoeren –‘s gravenvoeren waar we bij de zaak Blanckthijs op het terras nog een beetje bekwamen van de hitte en de nodige drank zeer welkom was. Ook trakteerde Rik ons regelmatig op bananen en een potje rijst en deze keer ook op een drankje. Rik dank je wel voor alles want het was zeer goed georganiseerd, kan niet beter. Het traject was nog 42km tot thuis en we zouden rond 18hr aan het Demerstrand te Diepenbeek aankomen voor de bagage en dergelijke  uit te laden op de parking en nadien nog eens een terrasje. We kozen na  ‘s Graven-voeren  voor de beklimming van de Hautain en niet de Hallembay als eerst gepland en zo langs Bitsingen terug thuis te rijden. Fernand heeft de 3de dag plat gestaan, de anderen hebben in die 3dagen niet lek gereden. Einde verslag 3daagse VulkaanEifel. Hopelijk komt er nog zo een fijne fietsvakantie dit jaar!

    3e dag :  164 km    6h52min        Hm : 1836    23.9km/h    http://connect.garmin.com/activity/39743776 





























    06-07-2010 om 00:00 geschreven door eaglejos  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit 3 juli 2010: Gemmenich

    Verslag zaterdag 3 juli 2010: Gemmenich

    Flor op yogaweekend, Marc T babysitten, Peter kon gene congé krijgen, Yvan had zich afgemeld via de blog, …. Ik was benieuwd wie er aan de 3x20 zou staan met zo’n hitte. ’t Was om 7u al 23°  Maar de hitte van gisteren zouden we, volgens de weerman, niet meer krijgen ( maar goed want dan is fietsen ongezond ). Marcel had op teletekst regen gezien in Deurne, dus had ie ( de rit naar Eupen van drie weken geleden nog in ’t geheugen gegrift ) z’n regenjasje maar meegenomen. Er kwam een onbekend aangereden die zich voorstelde als Jean-Pierre. Nadien bleek ie de kopman van de Pettem-sjudders te zijn, dus kende hij Edgard en Remi al. Nog op post: Paul, Leon ( met piepende velgen ) , Valère, Edgard, en met een beetje vertraging: Remi.









    Vlak voor vertrek werd het parcours een beetje afgesproken en beloofd genoeg te stoppen voor drinken ( Marcel had al een halve bidon leeggedronken van Kuringen tot Diepenbeek, ikzelf was voor ’t vertrek nog een blik aquarius gaan drukken uit de automaat  aan de Go-Sport, …). Het zou dus zeer dorstig worden.

    Onder kopwerk van Valère en Paul reden we via Zutendaal en Opgrimbie richting Kotem. Hier zouden we snel ene drinken in de Panderosa en de lege bidons bijvullen. Maar bij het anders zo overvolle fietscafé was niemand te bespeuren. Dan maar doorrijden, we zouden snel iets vinden.

    Onder de oranje vlagjes door baanden we ons een weg door Elsloo, Geverik, Oensel en Arensgenhout. Ongelofelijk hoe Valère ons door deze dorpjes naar Valkenburg gidste. Alle cafeetjes die we tot hier toe tegen gekomen waren, waren dicht, waarschijnlijk hebben de feestjes na de overwinning van Nederland op Brazilië daar veel mee te maken. Oranje-gek Nederland slaapt uit. Maar in Valkenburg zien we een hotel waar nog een klant op het terras zit. Aan het Oostbloks dienstmeisje bestellen we onze drank, maar ze moet drie keer teruglopen vooraleer ze het juiste brengt ! We vullen onze bidons en zetten koers  naar Wittem, Mechelen en rijden voorbij Epen waar we ook wel eens stoppen voor “taart met sneeuw”.






    En dan begint het zware werk: de beklimming van “ Camerig Zuid “ Paul, Valère, Jean-Pierre en Edgard laten we aan hun tempo rijden, dat veel sneller is dan dat van ons. Leon, Marcel, Remi en ik peddelen op ons gemak naar boven, terwijl we genieten van het prachtige panorama en gesjirp van de krekels. Enfin, ik dacht krekels te horen, Marcel dacht dat het mijn ketting was die ik beter had kunnen smeren.  Na 3600 meter hadden we 145 hoogtemeters bij op het tellerke. Boven stonden de anderen netjes te wachten.

    Aangekomen in Gemmenich gaat Leon taart halen terwijl wij plaats nemen op het terras van het bruin café Tychon Francis. Opnieuw worden voor ’t vertrek de bidons bijgevuld. Nieuwkomer Jean-Pierre stelt voor Paul te vervangen op kop. We volgen de N608 richting Aubel en rijden zo door Plombière en Hombourg. Vanaf Aubel tot Dalhem worden de remmen open gezet en vlammen we, weliswaar bergaf, tegen snelheden van rond de 40 per uur, een heerlijk gevoel, vooral omdat de temperaturen inmiddels geklommen zijn tot boven de 30°C






    We rijden, na een korte klim, de Richelle af, en stoppen aan ’t winkeltje in Oupey dat pas opnieuw open gaat om 13u30. Gelukkig staat er een drankautomaat en we laten alle beschikbare aquarius er uit rollen. De Houtain over, dan in Bassenge de klim langs le Petit Lourdes. Af en toe wordt er gezongen “ papie fiets niet zo snel “ waarop de koprijders een beetje temporiseren.








    In Val-Meer springt Remi achter een brommerke aan en verschiet alzo z’n laatste cartouche. Maar we zijn bijna thuis en hij houdt vol: Spouwen, Bilzen, Schoonbeek en dan eindhalte: ’t Paenhuys waar Jan ons trakteert op een stukje cake, merci Jan !

    We babbelen nog gezellig na en spreken af waar volgende week naar toe gereden zal worden. En net toen Marcel, Edgard en ik als laatsten  naar huis wilden gaan kwam Jos P aangefietst. Hij was alleen naar Banneux gereden om z’n fout van vorige dinsdag te herstellen. Je moet maar zin hebben hé…

    We hopen dat Jean-Pierre het plezant gevonden heeft en nog eens mee komt !

    We wensen de mannen van Lutselus een mooie, veilige drie-daagse ! Veel plezier !

    Ritgegevens: 146 kms, 1233 hms, 28,1 gemid

    Link naar de rit: http://connect.garmin.com/activity/39041237

    03-07-2010 om 00:00 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    29-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag dinsdag 29 juni 2010: Banneux

    Verslag dinsdag 29 juni 2010: Banneux

    Vol goede moed vertrokken we ’s morgens met wel liefst 17 kandidaten om mee naar Banneux te gaan. Deze rit werd immers al eens uitgesteld omwille van slecht weer, en vandaag beloofde een mooie dag te worden.

    Jos had de route uitgestippeld en was vorige vrijdag het eerste gedeelte ( tot Soumagne ) nog gaan verkennen. Voor het vertrek werd de rit draadloos van de ene gps op de andere gezet. Klaar voor vertrek.




    We reden op over Eigenbilzen, Zussen en beklommen in Eben de Hallembaye. De volgende beklimming was de Richelle, waar ook weer netjes gewacht werd tot iedereen boven was. Het grote werk moest nog komen …  vanuit Dalhem klommen we 10 km en kregen zodoende 219 hoogtemeters bij op onze teller.

    We zetten verder koers richting land van Herve, Xendelesse. Daar worden de mooie wegen die we tot nu toe hadden vervangen door wegwerkzaamheden, onverharde stukken, kuilenwegen…  hier zonder lekke banden uitgeraken was een utopie. En inderdaad: Bère rijdt lek, en niet veel erna ook Marc. Terwijl de lekke banden vervangen worden genieten we van het toch wel mooie panorama: in de verte zien we de mijn van Blegny liggen. Ter hoogte van Dison is ’t weer prijs .. opnieuw Marc, zijn buitenband vertoont een slip  




     lek...



    nog eens lek

    genietend van het landschap...

    wegwerkzaamheden



    nog eens lek

    Alsof dit nog niet erg genoeg is spelen we in Verviers onze kopmannen kwijt, we hadden al van ’t uitgestippelde parcours moeten afwijken omwille van wegwerkzaamheden dus weten waar ze naar toe zijn gegaan via het ingeladen parcours was geen optie. In Verviers worden we vooral toerist, ipv wielertoeristen, zoekend naar onze campagnons… Marc  besluit een fietswinkel te zoeken en op z’n eentje na te komen naar Banneux. Rik is bij de laatste lekke band alleen doorgereden naar Banneux maar of ie daar ook wel aangekomen is weten we niet …. Bellen dan maar naar Jos, blijken dat ze een eindje verder staan te wachten, dus dat valt nog mee. En nu …. We zitten in Verviers en moeten hier uit zien te geraken…. We vragen de weg aan een agent … 



    de markt in Verviers

    de kerk in Verviers

    Omdat Verviers in een dal ligt, moet er geklommen worden om er uit te geraken. Die klim blijkt na opzoekwerk in de Cotacol “ Côte de Lambermont “ te heten: 1100 m, gem 9,5%, max 13%, we stijgen van 155m naar 260m. Maar we zijn er uit geraakt, en dat is wat telt.

    Vanaf Pepinster zijn er een aantal die de weg zo kennen.  Het middaguur is intussen al ver gepasseerd, ikzelf dreig zonder drinken te geraken, maar ik werd gerustgesteld dat het niet meer ver was. Dus volhouden was de boodschap … en ik zag zelfs al bordjes “ Banneux “ staan. Weeralom klimmen, dit maal de Côte de Tancrémont: 3km, gem 5,3%, max 7%, we stijgen hiermee van 143 m naar 302 meter. We komen de bedevaartplaats langs de achterkant binnen. Eindelijk water !!!! En nog wel heilig bronwater !! Er wordt gedronken , de bidons worden bijgevuld en we zetten onze tocht verder naar de bakker op ’t rond punt. Wie staat er ons op te wachten ? Marc … met een nieuwe achterband !



    bidons vullen

    nooit was water zo lekker !

    De bakker waar we gewoonlijk gaan was gesloten, dan er tegen over maar. Maar die waren duidelijk niet voorzien om zo’n grote groep te ontvangen. Alle rijsttaart en cola die ze in huis hebben wordt geconsumeerd. We rekenen af en hopen dat de terugweg beter verloopt dan de heenweg ( ik denk dat hier zelfs stiekem kaarsjes voor gebrand werden ).







    een kaarsje branden om veilig thuis te geraken

    el pistolero ...


    euh ???











    We rijden terug over Louveignee, laten de Forges links van ons liggen, maar beklimmen de Rue Bay Bonnet en komen 165 meter hoger uit in Fléron.  Vanaf dan is het dalen tot aan de Maas. Via de gekende weg rijden we, windtegen, langs Maas en Kanaal tot in Vroenhoven. Daar hadden we wel wat gerekend op werken door het opschuiven van de brug. Maar toch nog een misverstand: Johnny rijdt over de brug, terwijl de rest van de groep het kanaal volgt tot in Veldwezelt en nadien Genk.

    Iedereen was content terug in Diepenbeek aan te komen ! Wat een dag !!! En tot overmaat van ramp bleek “ Café Bijnens “ dicht te zijn, en trekken we naar ’t Paenhuys.





    Maar ach, ondanks alles was dit toch weer een plezante rit. ’t Is niet gemakkelijk om via de computer en route uit te stippelen… er kan niets tegen ervaringsdeskundigheid op ! En zoals Flor het zegt “ je kan toch niet verloren rijden als je gaat fietsen “.

    Ritgegevens: 160kms, 1309 hms, gem snelheid werd uiteindelijk nog opgetrokken naar 25,5 km/u ( in Banneux hadden we nog een gemiddelde van 23,2 ).

    Link naar de rit: http://connect.garmin.com/activity/38618435

    Toeristen: Jos, Rik, Jefke B, Harry, Johnny, Marcel, Marc T, Fernand, Flor, Gislain, Edagrd, Willy,Alex, Bère G, Jean J, Valère B, Vanessa




    29-06-2010 om 22:36 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    26-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit zaterdag 26 juni 2010: Durbuy

    Verslag zaterdag 26 juni 2010: Durbuy

    Onder een stralende zon en het vooruitzicht op warme temperaturen verzamelden we om 7u30 aan de 3x20. Remi dit keer zonder fiets, want hij had duidelijk nog wat last van z’n val van afgelopen woensdag. Maar toch tof dat ie ons kwam uitzwaaien !




    Er werd afgesproken dat als iemand zonder drinken zat hij dat tijdig zou melden zodat we zouden stoppen om bij te tanken want zoals Valère Ph het zegt “ vochtverlies is krachtverlies “. Na Kortessem, Bommershoven en Vechmaal verlaten we Haspengouw. Via de Romeinse kassei komen we in Oreye en nadien Remicourt. Peter, nog geheel in fietsvakantiestemming, ziet overal lavendel-velden opduiken. We brengen hem met de voeten op de grond als we zeggen dat het lavendel vlas is, en dat die gele bloemen geen zonnebloemen maar “pisbloemen” zijn.

    Het parcours wordt adembenemender met de kilometer. Langs koren- en tarwevelden, die hier en daar opgefleurd worden door een klaproos doorkuisen we Donceel en Verlaine. Nadat we een glimp opvangen van het kasteel van Jehay, dat in de verte boven de boven uitprijkt, en we de afkoelingstorens van de kerncentrale van Tihange zien liggen houden we halt in Amay. Omdat daar ’s zaterdags markt is treffen we er gelukkig al een café aan dat open is, en het moet gezegd worden dat de cafébazin haar uiterste best deed  om ons in het Nederlands te bedienen. Bananen en koekjes worden naar binnen gewerkt, de bidons worden bijgevuld … klaar voor vertrek.




    Om uit de Maasvallei te geraken klimmen we van Ombret naar Strée.  We zien de hoogte stijgen van 75m tot 270m op een afstand van 10 kms. Maar we blijven klimmen via Terwange en Atrin, in Borlon ( deelgemeente van Durbuy ) wordt het hoogste punt van de rit geregistreerd: 322 meter.





    We komen “de kleinste stadskern van België “ langs de achterkant binnen ttz via het “ Parc des Topiares “ waar meer dan 250 gebeeldhouwde buxusplanten te bewonderen zijn. In Durbuy houden we even halt om onze ogen de kost te geven. Een drukte van jewelste …. Auto’s die op en aan rijden, motards die de terrassen  overspoelen, …. We laten een groepsfoto nemen en zetten verder koers naar Barvaux.










    Amaai … wat een klim, stukken van 14% die ik probeer te bedwingen met de ketting op het kleinste verzet … wat een opluchting toen ik plots een helpende hand voelde ! Plots de keuze Rome: 3km. Alle wegen leiden naar Rome ? Maar we kiezen toch maar voor Barvaux waar Leon taart gaat halen en we ons neervleien op een terras vlak naast de Ourthe, waar de kajaks van durbuyadventure uit het water gehaald worden.


    Alle wegen leiden naar Rome ????

    We verlaten Barvaux en rijden langs het maïslabyrinth waar de bezoekers vanaf 3 juli verloren kunnen lopen in het thema van Yakari. Ik stel me de vraag of maïs op één week tijd zo snel kan groeien … vandaag kon je er nog over springen !





    " En nu jij Vanessa ! ", maar ik heb het verzoek vriendelijk afgewezen


    Ik mag kop trekken naast Valère, tot aan het winkeltje. Maar snel besef ik dat de wind tegen me kapot maakt, en gelukkig ziet ook Peter dit die m’n plaatsje inpikt. “ Een schoon stukske om 50 te rijden “, roept Leon en de grote molens worden opgelegd. Heerlijk sprinten, dat is eerder m’n ding. Is ook normaal zegt Valère … gij hebt dikke euh bullen? Maar eigenlijk was ik tegen hem aan ’t praten over Bullen die me opgemeten heeft en zei dat ik eerder een sprinter dan een klimmer ben. Hij zal wel wat wind in de oren gehad hebben zeker, onze Valère ?

    In Hamoir stoppen we aan een winkeltje waar ik buiten kom met 1,5 liter koude spa, twee pakken suikerwafels en 2 bananen. De wafels deel ik uit, de bananen steek ik weg en het water wordt gemengd met isostar-poeder in m’n bidons. Deze rit rij je onmogelijk uit op water alleen. Door het zweten ( alleen al van de warmte ) verlies je te veel zout … En die man met de hamer, die wil ik nooit tegen komen.. dus prop ik me onderweg vol en drink ik me te pletter.

    In Hamoir zal op 5 juli de tour doorkomen, jammer dat dat op een maandag is, anders wel een fietstochtje waard.

    We volgen de kronkelende Ourthe tot in Esneux, waar het klimmen geblazen is tot we ons op het Condroz-plateau bevinden. We stijgen van 98 m naar 272 m… maar de vergezichten maken alles goed. En gelukkig is er na iedere klim een afdaling, in dit geval de rue des 36 tournants die ik veel voorzichtiger en dus minder snel neem als de anderen, ik heb het niet zo begrepen op tegenliggene auto’s die ook wel eens van hun rijstrook durven afwijken.









    In Engis houden we halt, volhardend in de boosheid neemt Florke Vertongen de zoveelste “chocolat chaud “, en dit onder een stralend zonnetje van 30°. “Zou het weer nog zo blijven ? “ vraagt ie dan nog. Maar de hitte was best doenbaar, er was genoeg wind en dus ook genoeg zuurstof in de lucht.






    "Even m'n helm nog uitwringen"

    Via Awirs en de kermis in Momalle zetten we koers richting Vechmaal waar Leon lek rijdt. We houden halt aan een woning waar de heer des huizes in z’n prachtige tuin aan ’t werken is. Valère ziet de tuinslang liggen en bezorgt ons een plaatselijke regenbui. Dus Flor “ neen, het weer bleef eventjes zo niet ! “. Maar het deed deugd die douche !



    Een geschenk uit de hemel deze verfrissende douche !

    Terug werd gereden zoals we opgereden zijn … en na meer dan 180 kms worden we in ’t Paenhuys opgewacht door onze supporters: Omer & Irma en Wivine. Ook Moeke Simone komt er nog even bijzitten, en zelfs Mieke en Remi kwamen ook nog even afgezakt. De Westmalles, Duvels, Krieken .. waren dik verdiend, en Edgard trakteerde ons nog eens extra omwille van z’n verjaardag, proficiat Edgard.

    Ritgegevens: 184 kms, 1871 hms, gem 28,2

    Link naar de rit: http://connect.garmin.com/activity/38226548

    Bijeen gesprokkeld door: Valère Ph, Valère B, Flor, Peter, Marcel, Leon, Edgard, Vanessa

    Jammer dat Paul en Ivan kozen voor een kortere rit naar Aubel omwille van de warmte, maar we hopen dat ze ook een mooie rit gehad hebben.

    Ne dikke merci voor het verstandige kopwerk, en voor de helpende handen ( de hand Gods ! ). Voor Valère: sorry voor de stijve nek die ik je wel eens bezorg, en bedankt om na de zware hellingen terug te keren en naast me te rijden tot boven !




    Omer .... met de fiets in 't Paenhuys, blij je terug te zien !

    Ja Moeke, die foto was voor op de blog !

    26-06-2010 om 23:16 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    24-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verslag Peter: 3 Ballons

    Mijn 3 Ballons

    Donderdagmorgen, 10 juni omstreeks 7u vertrokken we richting Bessoncourt in de Vogezen. ‘We’ zijn Mark, een collega van me, en zijn schoonvader, de alom bekende Fons Moors.

    Vijf uurtjes later stapten we uit aan ons hotel, het gereserveerd kamertje bleek wel erg klein, maar wat kon ons dat deren? We waren immers hier om te fietsen!

    Diezelfde middag zou de laatste col van zaterdag, Lan Planche des Belles Filles, verkend worden. Alle verhalen die we hierover gelezen of gehoord hadden, klopten ! Wat was dit een beest !! En die zou ik zaterdag na 200km nog moeten beklimmen ???




     

    Doseren zei het thuisfront, we zouden deze wijze raad stevig in onze oren knopen!!

    Op vrijdag gingen we heel rustig wat fietsen, met de auto naar de inschrijving om daar de laatste formaliteiten te regelen en dan richting eerste klim voor zaterdag, Ballon de Servance. Ik beperkt mijn hartslag op maximum 140. Desondanks voel ik deze col toch ’s avonds nog in de benen! 

    Was het een slechte beslissing geweest om vrijdag alsnog te fietsen??  Hopelijk niet.






    Zaterdagmorgen 5u zouden we opstaan. Een wekker had ik niet nodig, want na een onrustige nacht werd ik omstreeks 4u gewekt door de striemende regen. Het zou toch niet waar zijn?!  Een blik op de buienradar leerde ons dat we in het slechtste geval een korte tijd in de regen zouden moeten rijden.

    Dat beloofde alvast voor de afdalingen…

    Iets voor 7u stonden we dan aan de start, van zenuwen was vreemd genoeg geen sprake.

    Rustig keuvelde ik met enkele bekenden van Bilzen, teamgenoten van Emiel, een neef van me.

    Die laatste kon zich niet bedwingen en zocht zich een weg naar voren doorheen de wachtende renners.

    Zou ik hem nog terugzien die dag??




    Om 7u20 klonk dan eindelijk het lang verwachte startschot, maar uit de startblokken schieten was er niet bij, tergend traag schoven we op tot we eindelijk over de tijdopnamematten reden.

    Achteraf bleek dat deze niet gewerkt hadden, want we kregen allemaal dezelfde starttijd aangesmeerd.

     

    Good luck allemaal en hou het veilig werd er nog geroepen. Fons en Mark gingen de kleine toer rijden dus samenblijven was geen optie.

    Amper 2 km gereden en de eerste valpartij was een feit.  Gladde treinrails waren er de oorzaak van dat een tiental renners onzacht in aanraking met het asfalt kwamen. Allen gelukkig zonder erg. We waren nogmaals gewaarschuwd! De benen waren niet geheel gerecupereerd en voelden wat zwaar aan, daarom maar goed de hartslag in het oog houden, doseren en zelfs sommige te snelle groepjes laten rijden in de valse platte aanloop naar de eerste col van de dag, de Ballon de Servance ( 18,5 km lang, over deze afstand overbrug je 737 hms, gem 4%, met max 9,4%, top ligt op 1200 m ). 

    Daar nam ik me voor dat 160 de bovengrens van mijn hartslag ging zijn.  Ik merkte dat ik met deze hartslag een aardig tempo kon ontwikkelen en reed menig renner voorbij. Af en toe kwam er eens iemand zwaar hijgend voorbij.  Het viel me ook op hoeveel renners lek naast de weg stonden, hopelijk bleef ik hiervan gespaard.

    Plots zag ik het blauwe truitje van Fons, hij was dus ook vrij vooraan kunnen starten.

    Vrolijk filmend trapte hij zichzelf een weg naar boven. 

    Op twee kilometer onder de top haalde ik verrassend genoeg Emiel in, kort gesprekje en weer verder.

    In mijn ritme blijven was de boodschap. Hij zou me wel inhalen in de afdaling dacht ik nog.

    De afdaling nam ik erg rustig, in tegenstelling tot menig andere renner. Eentje zag ik bijna aan de verkeerde kant van de vangrails belanden!

    Eens beneden in het dorp floepte het verkeerslicht op rood. Het voordeel was dat er zich een mooie groep vormde die wel zin hadden om stevig door te fietsen. Meevaller, heel even de goede wil laten zien en een stukske kopwerk doen om me dan wat later te verstoppen in het peloton.

    Na een tijdje liep het voor geen meter meer, althans, dat gevoel kreeg ik. De hartslag liep op en de snelheid terug. Even vreesde ik voor een platte band maar de weg bleek licht hellend te gaan. En voor we het wisten waren we bovenop de 2de col van de dag, Col de Menil. Amper 691m hoog dus die naam eigenlijk niet waard. Toch wel grappig, een col genomen met de grote molen (ik had de 53 laten liggen)

    Toch een voordeel van mijn gebrekkige parcourskennis!

    In de korte afdaling die daarop volgde wurmde ik wat vast voedsel naar binnen, met een zéér gemeende vloek naar mijn voorganger die niet waarschuwde voor een put in de weg. Daar vloog mijn koekske, gelukkig bleef ik zelf overeind. Eten zou ik toch wel voldoende bijhebben.

    Col d'Oderen ( 11,4km lang, 384 hms, 3,4% gem, max 5,2%, de top ligt op 884 m ) bleek de volgende beklimming van de dag te zijn.
    Ik maakte de fout om me te laten uitzakken in de groep om eens te kijken of Emiel al teruggekomen was. Niet dus.

    Na een rechtse bocht begonnen we eraan. De eersten trokken meteen stevig door, en omdat ik achteraan in de groep zat, waren deze vogels vliegen. Toch kon ik opnieuw de grote molen blijven trappen en haalde ik een groot gedeelte van de groep in. Twee kilometer van de top toch maar klein gelegd en de snelle jongens gelaten voor wat ze waren. “Doseren, het is nog lang” dacht ik opnieuw! 

    Op de top bleek er een bevoorrading te zijn, even checkte ik mijn drinkbussen, één volledig volle en de andere nog voor een kwart vol. Dat moest genoeg zijn om tot de volgende bevoorrading te egraken, zonder te stoppen reed ik verder. 
    De snelle jongens waren gestopt maar zoefden me op het einde van de afdaling weerom voorbij. Perfect, zo zat ik opnieuw in een goede groep die me door de vallei naar de volgende klim zouden loodsen. Dat is de Col du Bramont ( 15,4 km lang, 494 hms, gem 3,2%, max 6,1%, top ligt op 956 m ), opnieuw een loper blijkt volgens mijn computertje. De snelheid zakt nooit onder 17km/u en de groep blijkt nog vrij groot op de top.

    Het gaat goed denk ik nog! Eten en drinken tijdens het klimmen…moet kunnen.  De wegen beginnen ook op te drogen. Mijn vrees om plat te rijden neemt dus ook wat af. Heel even maar gaat het naar beneden, ik had de afdaling veel langer verwacht, maar al na amper 1 km is het terug klimmen. Deju toch, ik had toch beter dat parcours moeten instuderen ! Hoe lang duurt deze en wat is de naam ? Route Americains weet een Nederlandse medemens me te vertellen, oftewel le Markstein. Leuk toch zoveel mensen die je kan aanspreken, de grote hoop renners is Belg of Nederlander, en dat in een Franse cyclo, vreemd !



    De eerste keer vandaag voel ik licht protest in de benen, achteraf lees ik dat deze puist tussen de 8 en 10% schommelt, ik kies een rustiger tempo en laat de groep rijden. Het zou nog lang zijn, en in de afdaling zou ik ze toch niet kunnen of willen bijhouden. Bovengekomen is het toch even schrikken, door een dichte mist is de zichtbaarheid amper 100m! Opnieuw wat gedruppel en een stevige zijwind. Je zal hier maar alleen zitten denk ik nog!! Gelukkig is dat niet het geval voor mij, en als volleerde profs waaieren we ons een weg naar de top van de Grand Ballon . Hier wordt opnieuw stevig doorgereden. In de groep merk ik een jongedame op in een Belgische professionele WK wedstrijdtrui. Ze heeft geen enkel probleem met het tempo. Echt steil is het ook wel niet, behalve die laatste kilometer, maar dan is de top in zicht, de jongedame danst van ons weg, ‘ons’ is dan al teruggevallen naar 2 renners.

    Eenmaal boven, we zijn dan op 1342m hoogte en het spreekwoordelijke dak van deze rit, stop ik om de lege bidons bij te vullen en iets te eten. Nog even een plaspauze en we vatten deel 2 aan. Een Franse supporter vraagt me hoelang ik ondertussen onderweg ben. Tot hiertoe had ik hier zelf geen idee van, even checken dus. 3u45 bleek ik nodig gehad te hebben om de eerste 105 km af te malen. Ik verbaas mezelf en klik even door naar de gemiddelde snelheid. Totaal onbelangrijk maar ik had even uitgerekend dat ik 25 gemiddeld moest rijden om aan een tijd van 8u30 te raken. Zo ongeveer mijn richttijd. Hier zat ik dus vér boven!! Vlug die info weggeklikt, het zou me toch geen goed doen moest ik plots die gemiddelde snelheid zien dalen, en ik was amper halweg!

    De afdaling is enig mooi, gaat over brede wegen met een goed overzicht. Toch merk ik hier voor de eerste keer weer het nadeel van hoge velgen in de bergen. Zo windgevoelig… even later merk ik dan ook weer het aerodynamische voordeel hiervan. Zonder trappen haal ik een medemens in die verwoed zijn trappers rond duwt. Beneden kan ik het niet laten toch nog even opnieuw naar die klok te kijken, bijna 4u onderweg en iets minder dan 120 km afgelegd. Zou het…? Ach wel neen…trappen Peter, er liggen nog 3 cols voor je!!

    De eerste is de Hundsruck, (8.7 km lang. Over deze afstand overbrug je 343 hoogtemeters. Het gemiddelde stijgingspercentage van de klim is bijgevolg 3.9 %, meteen max van 6.7%, de top ligt op 748m hoogte).

    Collega’s vertelden me dat deze best te doen is, maar dat valt me toch tegen. De laatste kilometers schakel ik voor het eerst terug naar de 28. Geen schande, zo pep ik mezelf op. Rustig blijven en wat krachten sparen, zolang me niemand inhaalt kan ik de ‘moral’ hoog houden.

    Het peloton is nu volledig uit mekaar geslagen, van groepjes is geen sprake meer. Wanneer ik ook deze afdaling achter de rug heb merk ik zelfs dat ik helemaal alleen zit, niemand voor me en ook niet achter me! Even ga ik zelfs twijfelen of ik nog wel op het juiste traject zit!! Toch zie ik plots 2 renners en besluit een inspanning te doen en er naartoe te rijden. Met 3 is het toch gemakkelijker in een vallei. Iedereen doet zijn deel van het kopwerk en zo kan ik toch even wat recupereren, met goed in het achterhoofd wat nog komen moet. De Ballon d’Alsace en die verschrikkelijke berg der mooie meisjes.Plots wegenwerken, en we staan stil! Net als we kunnen vertrekken komt er een grote groep aansluiten, zij hebben geluk want moeten niet stoppen, ik ook want vanaf hier doe ik geen kopwerk meer.

    Voor we het beseffen zijn we in Sewen, de voet van de voorlaatste col van de dag. ((Ballon d’Alsace 13.2 km lang. Over deze afstand overbrug je 678 hoogtemeters. Het gemiddelde stijgingspercentage van de klim is bijgevolg 5.1 %, met een max van 8.6%, de top ligt op 1200 meter).

    Hier is ook nog een bevoorrading en de grote hoop knijpt de remmen dicht. Ik beslis verder te rijden, neem nog vlug een vloeibaar gelleke en drink nog eens goed. Deze col begint direct steil en ik kies een rustig ritme, ik haal er nog in, maar wordt ook ingehaald. De zon staat pal boven ons en het zweet gutst me vanonder mijn helm, ik zoek de schaduw op helemaal links van de weg, de vermoeidheid speelt me parten. Op 3 kilometer van de top flitst de jongedame me opnieuw voorbij, blijkbaar was ik iets vroeger vertrokken aan de bevoorrading. Go Belgium go goo roep ik haar nog na!Redelijk choco kom ik boven, laatste afdaling van de dag, voorzichtig zijn Peter, denk aan iedereen die je dat gevraagd heeft!! Beneden merk ik een 3-tal renners achter me, ik wacht en met zijn 4 rijden we verder. We draaien goed rond aan snelheden boven de 40. De renners die we onderweg oppikken draaien gelukkig mee zodat ik niet te vaak kop moet doen, want er staat toch wel een aardige tegenwind.

    Ik probeer wat te recupereren, mijn laatste eten volledig binnenspelen. In de drinkbus spaar ik nog een laatste restje voor wat komen gaat.Deze kilometers zijn vergelijkbaar met onze Haspengouwstreek. Stevig op en af, zodanig dat de groep snel uitdunt. In Champaney, de startplaats van vanmorgen, zijn we nog met 2!Samen met een sympathieke Vlaming rijd ik richting laatste col, de verschrikking wacht op ons! Het is hier dat ik toch nog eens even naar de tijd kijk, 6u40 onderweg. Ik moet nog 20 km rijden, waarvan 15 km vals plat en 5 km…voor het eerst ga ik geloven dat er zelfs meer in zit dan de beoogde 8u30. Dit geeft me vleugels!

    Vleugels die vlug gekortwiekt zijn als ik met een bang hartje rechtsop draai naar de Planche des Belles Filles. (5.5 km lang. Over deze afstand overbrug je 453 hoogtemeters. Het gemiddelde stijgingspercentage van de klim is bijgevolg 8.2 %, met een max van 13.6%, de top ligt op 1148 meter hoogte). Ik dring niet écht aan en schakel meteen de kleinste versnelling, mijn 34-28. Dit in de wetenschap dat die eerste 2 kilometer de ergste zijn. Maar…die vallen me beter mee dan verwacht, en al vlug schakel ik op!

    Alles doet pijn, maar om één of andere reden deert het me niet. Het is warm, ik zie het zweet in beekjes over mijn benen lopen, maar ik blijf renners inhalen, en dat geeft moed!De laatste 2 kilometer zijn zelfs puur genieten, regelmatig ga ik eens recht op de trappers lopen. Hier had ik voor getraind, dit doel. En ik ging het tot een goed einde brengen! In een schitterende tijd nog wel!! In de laatste 200 meter is er een kort stukje afdaling, hier trek ik de grote plaat terug op, en besluit die niet meer af te leggen. Die ene renner die me ingehaald heeft, moet en zal ik nog terugpakken! De laatste 100m is het terug klimmen, maar ik houd de belofte aan mezelf, koppig schakel ik niet meer terug, en op deze col heeft me niemand ingehaald.


    Ik bol over de streep en de grote klok toont me dat het startsein 7u53 minuten geleden gegeven is.Uitgeput en zwaar hijgend hang ik wat verder over mijn stuur, in mijn linkerbeen zit zelfs de kracht niet meer om uit het pedaal te klikken, mijn linkerhand steekt een handje toe . Achteraf blijkt dat ik 339ste werd van de 2400 renners die uitreden in de algemene rangschikking, 111ste op 529 in mijn leeftijdscategorie. Aan de meet zie ik nog de jongedame die me 2 keer achterliet. Al vlug weet ik ook waarom, het was Marjolein Truyers, een triatlete van 26. Straffe madam, 4 maanden geleden pas mama geworden en nu reed ze dit in 7u48. Ze werd 7de in de damescategorie.

    Even kijk ik nog wat rond naar het circus, eet wat pasta van de organisatie en daal ik opnieuw af. Dan zie ik Emiel die zijn laatste kilometers aan het afmalen is.Ik besluit om te keren en hem nog wat morele steun te verlenen. Hij had pech gehad, 2 keer platgevallen. En zijn 39 was toch ook wat te groot voor dit werk. Maar hij reed uit, en iedereen die dat hier doet, verdient een pluim!!

    Als ik terug afdaal bemerk ik heel wat wandelaars die hun fiets naar boven duwen, ook dat is afzien!Onder staan mijn maten, terwijl de fiets op de auto gezet wordt, wisselen we al wat verhalen uit. Het is geen moment stil in de auto op de terugweg naar huis. Wat was dit een schitterende fietsvakantie! Zeker voor herhaling vatbaar! Bedankt mannen!!

    Mark reed 4u49 en Fons 4u17 op de 104km. Emiel reed 9u05 op de 205km

    Eenmaal thuis besef ik maar al te goed dat dit mooi resultaat veelal te danken is aan de groep 3*20 rs die ik vorig jaar mocht leren kennen. Samen met hun bouwde ik langzaam maar zeker de kilometers op, het trainen was zowaar fun! Bedankt jongens en meisjes!

    Volgend jaar allemaal samen?

    Peter

    Foto’s en filmpjes van deze 3-daagse op www.fonsmtb.be


     

    24-06-2010 om 19:28 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    22-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag dinsdag 22 juni 2010: Namen

    Verslag rit dinsdag 22 juni 2010: Namen

    Voor deze rit had ik al lang congé ingezet … ik had in Namen nog iets goed te maken. Een stralende zon, zeer welkom na dat druilerige weekend, zelfs warm genoeg om de armstukken thuis te laten. Papa had de rit uitgestippeld en op onze garmin ingeladen.

    Om 9u werd er, zoals gewoonlijk, verzameld aan Lutseluskerk. Voor velen was het een prettig weerzien met Marc T, die we de laatste maanden weinig gezien hebben omwille van werkverplichtingen, fietsvakantie en jammerlijk genoeg z’n val die daarmee gepaard ging. Maar hij zag er toch fit genoeg uit om mee te rijden

    De heenrit liep over Gors-op-Leeuw, Jesseren, Vechmaal, Rukkelingen waar kasseien vermeden werden ( oef ! ). Snel steken we de taalgrens over: we rijden door Berloz, Hollogne Sur Geer en Omal waar hier en daar al een vogelverschrikker klaar staat, wachtend op “ het feest van de vogelverschrikker “ dat dit jaar plaats heeft op 10 juli.

    Slingerend van het ene Waalse dorpje naar het andere, tussen het malse koren en de rode klaprozen als contrast keuvelen we heel wat onderweg. Er moet gezegd worden dat dit parcours, bijna geheel autovrij, en die prachtige vergezichten puur genieten is. De meesten onder ons waren nog nooit op deze mooie wegjes geweest, ikzelf had dit voorrecht al gehad toen ik enkele weken geleden met pa een ritje maakte naar Oteppe. En ’t was ook aan de forellenvijver waar gestopt werd voor een tasje koffie ( en voor Florke Vertongen ne warme choco ). De bananen en koekjes werden naar binnen gewerkt … klaar voor het grote werk: klimmen van Oteppe naar Héron (max 11%).

    Langs akkerlanden en grazende koeien passeren we Petit –Waret waar gek genoeg meer Toi-Toi’s naast de straat staan opgesteld dan het dorpje cafés telt.  Zouden de erwten-velden hier voor iets tussen steken ? En dan kruisen we Vezin, gelegen naast March-les Dames, en steken we in Namèche de Maas over. De ruige rotsen prijken op de achtergrond … we bevinden ons nu op het Waalse fietsroutenetwerk RAVEL. Tot in Namen volgen we de Maas, als we de gps moesten geloven moesten we er zelfs door uit. We genieten van de boten, de gerestaureerde kasteeltjes, en van de glinstering van de zon in het water.

    In Namen aangekomen trekken we richting citadelle. Iedereen kreeg de keuze hem al dan niet te beklimmen maar gek genoeg was iedereen supergemotiveerd om boven van het prachtige panorama te kunnen genieten. Dit was waarvoor ik absoluut terug naar Namen wilde komen: vorige keer had ik de “route Merveilleuse “ niet meegedaan dus wilde ik dit per sé goed maken. Een mooie klim: kleine kasseitjes, 2 km lang, max 8%, gemidd 5,35 %. Boven werd er een groepsfoto getrokken, als blijvende herinnering aan deze mooie rit.

    En dan is er koffie … bij de plaatselijke bakker. Bère bestelde 1 taart. Al direct commentaar “ maar één taart ??? “, “ ja” zegt Bère … “we zijn toch met 12”. ’t Is duidelijk dat Bère niet weet dat de zaterdaggroep ¼ taart per persoon als norm heeft . Dus werd er snel wat taart bijbesteld. Edgard merkte dat ie plat stond toen we wilden vertrekken. De tweede keer al vandaag …

    De terugweg was weer klimmen uit de Maasvallei. In Champion komen we langs een militaire begraafplaats. Grote hilariteit als we “ Florville “ passeren. En dan jammer genoeg … een betonnen baan in slechte staat maar dat kan je onmogelijk op voorhand inschatten als je een rit uitstippelt via je computer. Zoals we opgereden zijn, wind tegen, moeten we ook terugrijden. Flor en Marc nemen een groot deel van ’t kopwerk voor hun rekening, en bewijzen hiermee dat ze volledig hersteld zijn van hun valpartijen.

    Maar goed dat ik een gps heb .. ik zou de namen van al die dorpen nooit kunnen onthouden die we gepasseerd zijn: Wasseiges, Thisnes, Bertrée, en dan al bekender in de oren klinkend ( alleen al maar omdat het Nederlandstalig is): Montenaken, Borlo, Engelmanshoven, Hoepertingen, Wellen, Kortessem en Djoppenbeek waar we even halt houden in ’t Paenhuys en nakeuvelen over de wel heel mooie rit. Merci Jos 

    Ritgegevens: 175 kms, 1473 hms, gemidd 26,7, altijd wind tegen

    Link naar de rit: http://connect.garmin.com/player/37804654

    WTers: Jos, Harry, Edgard, Ludo, Leon, Marcel, Marc T, Flor, Bère, Jean, Valère B, Vanessa

    Een dikke proficiat voor Flor en Moeke die vandaag 37 jaar getrouwd zijn !











































    22-06-2010 om 23:11 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    19-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit zaterdag 19 juni 2010: Esneux

    Verslag rit zaterdag 19 juni 2010: Esneux

    Vanmorgen voelde ik me niet echt in fietsstemming, zware benen, beetje keelpijn. Bovendien zag het weer er niet zo denderend uit, en eerlijk gezegd had ik er geen behoefte aan om weer eens 50 kms in de regen te hangen, niet zozeer voor de regen maar wel voor de afdalingen die dan zo gevaarlijk worden. Ik sms-te wat collega fietsers en liet verstek gaan. Van Willy kreeg ik al direct een sms terug dat het in Houthalen al aan ’t regenen was. Wel van de partij waren Valère P, Marc K, Flor, Paul, Leon, Ivan, Remi en Marcel.

    Van Flor kreeg ik volgende gegevens ivm de rit door. Merci Flor !

    Kopmannen van dienst waren Paul en Marc K, duidelijk in conditie want hij was vandaag weer niet te houden . Het parcours ging op over Tongeren, waar ze al een regenbui mochten trotseren . Esneux werd bereikt na Engis en Neuprée doorgereden te hebben, een pittig parcours met de nodige hellingen. Zoals gewoonlijk ging Ivan de taart halen en werd de regenbui snel vergeten. De “droge” terugweg ging over Nadrin, Amay, Donceel, Remicourt, Oreye en Kortessem. Op de hellingen werd boven netjes gewacht, maar Remi kreeg onverwacht een energieboost na een slok van ’t drankje van Valère …. Redbull geeft je vleugels ? Of zou het één of ander verjongingsdrankje geweest zijn ? Zou best kunnen want ’s avonds werd Remi in de botsauto’s gespot.

    Na de rit belde Paul me om te laten weten dat ze in ’t Paenhuys gestrand waren. ’t Werd nog een gezellige boel. Tussen pot en pint werden herinneringen opgehaald. Marcel was weer in z’n sas …. Vooral na enkele Westmalles begon ie goed op dreef te geraken. Vooral “den hond die in augustus gaat verhuizen”  … en z’n vrouw “ 48 kg maar dynamiet “ waren ’t gespreksonderwerp.  Met handen en voeten wordt dan alles uit de doeken gedaan .. maar die handen duwden eerst z’n glas om, en een tweede keer overleefde het glas de val niet. “ Ach, da’s niet zo erg .. want van ’t drinken krijgen ze die glazen van den brouwer toch niet versleten “ was z’n repliek. Maar onderweg waren ze ook al zo uitbundig geweest. In ’t café in Esneux maande Leon Remi aan tot kalmte “ want die Walen denken dat we ambras hebben “. Allemaal even enthousiast…. Is er iets mooiers ?  

    Ritgegevens: 134 kms, 28,2 gem

    Hopend op deftig weer werd afgesproken om volgende week naar Durbuy te gaan.

    We wensen Willy een tof verblijf aan zee, en Sabine een mooie fietsvakantie !

















    19-06-2010 om 00:00 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    15-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit dinsdag 15 juni 2010: Roermond

    Verslag dinsdag 15 juni 2010: Roermond

    Naar gewoonte keek ik ’s morgens naar buienradar: geen wolkje te bespeuren dus het regenjasje kon thuis blijven. Om 9u verzamelden we aan Lutselusplein, negen andere liefhebbers waren van de partij. Toen Jos z’n hartslagmeter piepte wegens te lage hartslag, werd het startsein gegeven om naar Roermond te rijden.

    Met een Noordoostenwind van wel liefst 18 km/uur tegen rijden we via Wiemesmeer, Niel-bij-As en het Dilserbos richting Maaseik. In Elen passeren we de windmolen die nog het ouders huis van Bère de Coiffeur geweest is. Intussen is de molen mooi gerestaureerd en heet hij nu “ De Hoop “, wie er meer over wil te weten komen moet maar eens een kijkje nemen op www.dehoop.be .

    In Maaseik rijden we pal door het stadscentrum waar een vreemd standbeeld ons begroet. Kasseien zijn niet m’n ding maar als je mooie oude gebouwen wilt zien, moet je er die nu eenmaal bijnemen. In Aldeneik rijden we langs  eetcafé “die sjievendorpel”, de gerestaureerde vierkantshoeve  Leeuwerikhof, daterend uit 1804. En dan gaat de rit een stukje langs de statige Maas op, waar we de runderen aan de overkant zien grazen. Op naar het witte stadje Thorn, weer prachtige plaatjes te zien, maar ook weer bonkige kasseien … al snel word ik ingehaald door m’n medefietsers die verderop blijven wachten.

    Intussen bevinden we ons op Nederlandse bodem … en dat uit zich vooral in het oranje op straat. De WK-gekte is na de overwinning op Denemarken alleen maar aangewakkerd. Onder de oranje vlagjes door rijden we van het ene dorp naar het andere. Dorpen waar ik nooit eerder van gehoord heb: Heel, Beegden , Horn, Buggenum. Fietsen is altijd een beetje je grenzen verleggen: Leon heeft zijn grens vandaag zeer zeker verlegd: voor de eerste keer heeft ie het gedurfd om de Maas over te steken met een veerpont ! Da’s ook progressie maken hé Leon .

    In Beesel houden we halt aan Herberg de Bongerd. Hongerig wordt er op de menukaart gekeken … maar de gerechten die er op staan vergen toch even een vertaling. “Kruimeltaart” blijkt “ Knubbelkesvlaai te zijn “, “ Tosti” moest besteld worden als je een “ Croque “ wilde eten. En “ broodje speld “ is zeker geen “broodje met spelden” Willy.

    De terugweg zou via het Nederlandse knooppuntennetwerk gaan. Maar wij inwoners van het Limburgs Fietsparadijs zijn beter gewoon. Onze mooie duidelijk aangegeven blauwe bordjes werden vervangen door kleine wit-groene plaatjes die nauwelijks zichtbaar waren. Een fietser die een stevig tempo heeft, rijdt sowieso een deel van die plaatjes voorbij, en zeker als ze hoekje om opgehangen zijn. Maar we hebben volhard in de boosheid en vinden de weg naar België terug via Asselt, Asenray, St Odiliënberg, Montfort, Echt en Stein. Alles aan een razend tempo, want die strakke wind die we tegen hadden in het opgaan hadden nu wel in ons voordeel.

    In Kotem stoppen we in de Ponderosa, waar de vriendelijke cafébazin iedere fietser trakteert op een stukje cake. De bidons worden weer bijgevuld, en we zetten onze weg verder huiswaarts. Bij  Sappi in Lanaken zijn de poorten open en rijden we dus door. Maar we worden tegen gehouden door een grijparm van een kraan . We rijden dan maar achter de kraan door, zigzaggend tussen het boomschors door. En na Gellik en Munsterbilzen komen we terug in Diepenbeek aan.

    Een woordje dank aan Fernand voor de mooie rit . Ook bedankt aan de anderen voor ’t plezante gezelschap.

    Ritgegevens: 180 kms, 615 hms, 28 km/u

    Link naar de rit: http://connect.garmin.com/activity/36980156

    Aanwezigen: Jos P, Valère B, Marcel, Leon, Fernand, Willy T, Jean, Bère G, Edgard, Vanessa









































    15-06-2010 om 20:36 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (2)


    Gastenboek
  • zggkeqhu52gf
  • dinsdagrit
  • 0xonzh
  • Zaterdagrit naar Aubel 31/10/15
  • cafe den engel tongeren

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Mijn favorieten
  • wielertoerist.be
  • buienradar
  • VWB
  • Climby Bike
  • weersvoorspelling volgende week
  • Waarnemingen Diepenbeek
  • Fiets en wetenschap
  • Trapfrequentie
  • http://www.fons-mtb.be/

  • Archief per week
  • 15/04-21/04 2019
  • 25/02-03/03 2019
  • 28/01-03/02 2019
  • 03/12-09/12 2018
  • 05/11-11/11 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 06/11-12/11 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 26/09-02/10 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 18/01-24/01 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2015
  • 14/12-20/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 24/08-30/08 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 11/08-17/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 21/04-27/04 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 04/11-10/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 26/08-01/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 12/08-18/08 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 20/05-26/05 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 08/04-14/04 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 25/02-03/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 20/08-26/08 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 26/12-01/01 2012
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 06/12-12/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!