 |
|
|
| |
|
|
| 25-04-2009 |
 Positieve waardering |
Voor het opwekken van de interesse van de leek voor onze duivensport is het van essentieel belang dat de duivencoaches op de werkvloer laten zien wat het fenomeen “de duif “ nu eigenlijk is. Is het zomaar een leuk vogeltje dat niet zo gauw van zijn hok wegvliegt of is er meer. Dat laatste zal iedere duivencoach beamen: er is meer dan dat leuke koerende vogeltje. Als men bijv. tijdens verjaardagen vertelt over de ongekende mogelijkheden van de postduif, dan staan de leken vol verbazing ons aan te horen. Men gelooft het werkelijk niet. Hier is de kans voor ons om te laten zien wat de postduivenwedstrijdsport daadwerkelijk inhoudt. Het liefdevol omgaan met je duiven, het op tijd verzorgen, het handtam maken van je duifjes, kortom allemaal zaken die voor ons zo vanzelfsprekend zijn, dat we er al haast niet meer bij nadenken. Wij vinden het o zo gewoon, we weten vaak niet beter. Wel worden we weer met onze neus op de feiten gedrukt als de leek ons die vragen stelt. Men is dan oprecht geïnteresseerd.
Heel veel duivencoaches hebben al met dit bovenstaande te maken gehad. Het maakt het dan juist zo boeiend om over je sport te praten. In 2008 hebben een groot aantal ambassadeurs van onze duivensport zich daarmee bezig gehouden. Natuurlijk niet allemaal even succesvol, maar de wil om iets over de sport te vertellen of te laten zien is bijzonder groot geweest. Om die duivencoaches te stimuleren heeft de PPN de grote PPN prijs in het leven geroepen. Deze prijs ( € 500,-- en een wisselbeker ) moet voor iedere duivenpromotor een stimulans zijn om door te gaan met dit goede werk. Tijdens de beurs in Houten werden op zondagmiddag een tiental kandidaten voor deze prijs in het zonnetje gezet. Van de 10 genomineerden waren er 8 aanwezig terwijl twee zich hadden afgemeld. Om 12.45 uur meldden zij zich bij de PPN stand. De prijsuitreiking vond plaats in het Beurscafé. Eigenlijk hadden we gemeend één prijs te moeten uitdelen, maar we vonden de initiatieven van de andere negen de moeite waard om ze niet zonder lege handen naar huis te sturen. Naast een bos bloemen ontvingen zij, Henri Vennix, Jeugdcommissie afdeling 9, Hans Leloux, Jan en Hermien de Raaf, PV Velp Zuid, mevr. Gré Veninga, PV Steeds Verder uit Twello, Han Dijkhuis & Rob Hulsegge en Amanuel Őz, ook een cheque met een leuk bedragje. Echter, er kan er maar één de winnaar zijn. De hoofdprijs en de daarbij behorende wisselbeker en herinneringsbeker was voor Karel Gommer uit Arnhem (deze bekers zijn trouwens geschonken door Sportprijzen Dumphuis Doetinchem, onze dank daarvoor). Na de overhandiging van de bekers en de bloemen door Henk Wegh en René Voskamp, resp. voorzitter en secretaris van de PPN, had Karel nog een kort dankwoordje.
Wat maakt een winnaar tot een winnaar? Karel Gommer, een selfmade man. In het afgelopen jaar en de jaren daar voor heeft hij zich ontpopt als een daadwerkelijke ambassadeur van de duivensport. Karel heeft talloze malen stukjes geschreven over zijn duivenproject op de stadsboerderij in Arnhem. Voor de publicaties en het vele werk heeft hij van de gemeente Arnhem de vrijwilligersprijs ontvangen. Karel heeft door zijn project getracht de leefbaarheid van de wijk op te krikken. Karel schrijft ook stukjes voor de regionale bladen om toch maar de aandacht te vestigen op iets waar hij mee bezig is. En dit mooie werk doet hij geheel belangeloos. Hij is steeds, ondanks wat tegenwind, in zijn concept blijven geloven. Zelfs nu loopt Karel met plannen rond om een tweede stadsboerderij te adopteren. Karel is zo enthousiast geworden over zijn missie dat hij het geheel in een fotoboek van 50 bladzijden heeft opgeslagen. Alle stadia van het opzetten van een postduiven project heeft hij weergegeven in zijn boek. Je zou haast kunnen schrijven, zijn oogappel. Mocht u ooit nog eens in de buurt zijn van de stadsboerderij in Arnhem, een bezoekje zal hij grandioos vinden en hij kan u helpen met raad en daad. Als ergens de prijs goed terecht is gekomen dan is het wel bij Karel Gommer. Naar verluidt gaat hij dit geld weer steken in zijn project. En Karel, ach Karel is de bescheidenheid zelf. Hij weet niet wie hem heeft voorgedragen, maar hij heeft wel een klein vermoeden. Ik zou zeggen Karel, niet zoeken, maar gewoon lekker doorgaan met je goede werk voor onze postduivensport!!
Wilt u nu ook wel eens in het zonnetje gezet worden. De grote PPN prijs 2009 is nu weer vacant. Eén nominatie is al weer binnen. Zorgt dat u er binnenkort ook bij staat. U heeft nog driekwart jaar de tijd om iets positiefs over onze sport uit te dragen. Bezoek basisscholen, houd lezingen, neem een jeugdlid onder uw hoede, kom met vooruitstrevende ideeën om de duivensport aantrekkelijker te maken voor huidige en nieuwe leden, word mentor, draag op één of andere manier uw sport positief uit. Kortom, laat u gelden en laat het ons weten. De PPN en de Nederlandse duivensport waardeert het ten zeerste. Het laatste ( de Nederlandse duivensport ) hoop ik maar, want na het lezen van het verslag van de laatste NPO vergadering inzake de PPN, denk ik daar nu toch anders over. De aanwezige kiesmannen willen denk ik , iets anders. Misschien weer Back to the 60’s and 70’s?? Maar ja, de beste stuurlui, hé. De PPN gaat in ieder geval door op de door hun gekozen weg!!
Namens de PPN, Peter Tolk
25-04-2009, 18:52 geschreven door Duifke 
|
|
|
|
|
| 04-04-2009 |
| 'Niet zeuren over voeren stadsvogels' |
ROTTERDAM - Jan Scheepens staat achter zijn broodkraam hevig met zijn armen te zwaaien. "Het stikt hier van de duiven.
Ik kan mijn kraam niet alleen laten, de beesten vliegen gelijk naar het brood. Ik blijf zo wel in beweging,'' grapt de verkoper op het Rotterdamse Eendrachtsplein.
Meeuwen en duiven zorgen voor overlast en vervuiling in de binnenstad van Rotterdam. Volgens Leefbaar Rotterdam komt dit vooral doordat mensen de beesten voeren. De partij wil daarom een voerverbod voor vogels.
Raadslid Hennie van Schaik zag in het Finse Helsinki dat verbodsborden mensen afschrikken en dat ze het laten de vogels te voeren. De gemeente wil de overlast van vogels zoveel mogelijk voorkomen door de boel netjes te houden, maar ziet niks in een voerverbod.
Van Schaik zou de borden graag op markten en evenementen zien, waar altijd voedsel ligt. "Het probleem wordt niet kleiner maar groter, vooral meeuwen worden steeds agressiever,'' zegt het raadslid.
Een medewerker van patatzaak Bram Ladage op het Binnenwegplein denkt dat een verbod niet de beste oplossing is: "Mensen vinden het leuk om te voeren en het is moeilijk te controleren. Je kan de vogels beter naar een andere plek lokken, de Maasvlakte bijvoorbeeld.''
De winkelende studente Jacoline van Ours voert de beesten 'om van het gezeur af te zijn'. "Zo'n verbod zou goed zijn voor de mensen en de vogels. Al die vette patat is helemaal niet goed voor die beesten.''
Stadsbioloog Remco Daalder vindt dat Leefbaar Rotterdam 'niet zo moet zeuren'. "We moeten dankbaar zijn voor de natuur. Dieren horen ook bij de stad. Vooral voor kinderen is voeren leuk.''
Kaasverkoper Marnix Wolten staat wekelijks op het Eendrachtsplein en heeft regelmatig bezoek van meeuwen op het dak van zijn kraam. "Verjagen heeft geen zin. Als er ergens iets te eten is, zijn ze er gelijk bij, vuilniszakken scheuren ze open. Gewoon alles netjes opruimen."
Door TOSCA DE JONG
04-04-2009, 16:17 geschreven door Duifke
|
|
|
|
|
| 13-03-2009 |
| Op bezoek bij Beute in Wilhelminaoord |
|
Al geruime tijd speelde ik met de gedachte eens contact op te nemen met Gert Jan Beute uit Wilhelminaoord. Ik lees zijn columns altijd graag. Helder, duidelijk en simpel taalgebruik. Daar hou ik van! Geen hoogdravend gedoe, waar niemand een hout van snapt! Daarnaast heeft de man ook nog verstand van duiven. Dat heeft hij in de loop der jaren bewezen. En ik weet natuurlijk ook best dat niemand, maar dan ook niemand in een duif kan kijken. En dat de mand de beste keurder is. Maar toch zijn er bepaalde liefhebbers die net een pietsje meer in een duif zien, dan de meeste liefhebbers onder ons. Maar dat alles draait om goede duiven, mag duidelijk zijn! Maar niet alleen dat, zegt onze vriend uit Wilhelminaoord, ook hok en ligging van hok, verzorging, milieu en nog meer van dat soort zaken spelen een grote rol. En de beste keurder van de wereld heeft daar weinig of geen invloed op. Klopt dat allemaal, ja, dan pas is het kringetje rond!
Ik herinner me nog deksels goed een bezoekje, dat ik jaren geleden bracht aan Roelof Coster in Staphorst. Ook een dergelijk man. Uit een beste “vracht duiven” van mij pakte Coster twee duiven (soort Willem Muller/Wilhelminadorp) en Piet Heikamp (Zetten). Om een lang verhaal kort te maken: sportvriend Jaap Mazee (Ens)kreeg deze twee fondduiven van me. En wat rolde er uit? De beste fondduif van Nederland! En natuurlijk komt er een dosis geluk om de hoek kijken. Maar waarbij niet? Dus onlangs de stoute schoenen aangetrokken en Gert Jan Beute gemaild. En hij was genegen op een miezerige vrijdag, de duiven van mijn schoonzoon en ondergetekende te keuren. Dus met onze totale kolonie van plm. 70 duiven op naar Wilhelminaoord. Een karakteristiek dorp, pal gehurkt tegen het Friese land. Het dorp, gebouwd door vroegere kolonisten, telt ongeveer 800 inwoners. We waren veel te vroeg, maar niettemin werden we gastvrij ontvangen door Gert Jan Beute.
Na een heerlijke mok koffie en duidelijke uitleg over zijn manier van keuren, ging hij aan de slag! Mijn schoonzoon nam de taak van notulist op zich en kweet zich uitstekend van zijn taak! Ik vond het verder een prettige bijkomstigheid, dat Beute werkelijk alle tijd nam en bij elke op en aanmerking een duidelijke toelichting gaf! Er werden cijfers gegeven van zes tot en met acht. Niet zo heel vaak daar boven. Gert Jan Beute: Dan kom je in de categorie klasseduiven terecht. En echt, cracks kom ik niet zo vaak tegen. Men liet mij als oudste van het stel, het eerste aan de beurt. Eerst mijn acht duivinnen. Die kwamen er goed door, moet ik zeggen! Drie duiven met respectievelijk 8, 8, en 8-; twee met 7.5; een met 7+ en een met 7. De laatste van het stel 6x. Een echte afvaller dus! En laat nu de drie beste duivinnen afkomstig zijn van twee goede liefhebbers, te weten Arie Wassink (Nijkerk) en Henk Ligtermoet (Putten). Wassink had na de eerste zifting, meestal niet zo moeilijk, nog een aantal duivinnen over.Twee van hen verhuisden naar de Sophialaan in Putten. Afgelopen vliegseizoen kreeg ik van Henk zes jonge duiven. De jonkies konden nipt met de jonge duivenvluchten de baan op. Uiteindelijk hield ik er twee over, waarvan de ‘320 er een was. Zij kreeg van Beute een meer dan uitstekend cijfer en een puike beoordeling..
Als laatste de veertien doffers. Vier jonge jongens met 8-; 8+; 8+ en een 8.5! En laat dat nu net Arendsoog zijn!Nooit verwacht! Qua afstamming perfect, dat zeker. De ’05 bracht in zijn jonge leven weken door met een dubbel gebroken poot in een piepklein hokje bij vriend Arend, de “wonderdokter van Putten”!Na een liefdevolle, dagelijkse verzorging en massage(!)knapte de ’05 zienderogen op en kon nog een aantal vluchtjes mee op de natour. Nu gaat hij door het leven als Arendsoog en vertrekt binnenkort naar het prachtige kweekhok in Elburg.
Nageslacht
Om daar te zorgen voor een hopelijk succesvol nageslacht!Volgens Gert Jan Beute een “toekomstige crack” met en geweldige vlieg en kweekwaarde. “De laatste tijd heb ik echt niet een dergelijke duif in handen gehad’, volgens Beute! Ik stond er, als simpele krabber, best even van te kijken. De resterende tien doffers kregen de volgende cijfers vijf maal 7+; twee keer 7; twee keer 6.5 en een keer 6+! Al met al een redelijke score!Ik heb nu definitief besloten niet meer met oude duiven te spelen en mij –als de gezondheid het toelaat- uitsluitend te gaan richten op het spel met jonge duiven en de natour!In dat spel kan ik het beste mijn ei kwijt! En de rest van het seizoen. Geen stress meer, lekker fietsen en wat vaker een weekendje naar het Zeeuwse! Vervolgens vijftig stuks van mijn schoonzoon. Geerlof had zijn bijna zijn totale kolonie vlieg, kweek en wat late jongen meegenomen naar het Drentse land. Ook een zeker niet tegenvallende score van een duif met een 8.5; acht duiven met een 8; veertien met 7.5; dertien met een 7+ en veertien met een 6 tot 6.5. Na afloop had Beute alle tijd en gaf nog wat waardevolle tips. Hij adviseerde, de duiven met 7.5 tot 8 te koppelen en de rest absoluut te ruimen. Want uitsluitend, en alleen kom je met duiven van 7.5 tot 8 een stapje hoger op de duivensport ladder!
Wel waarschuwde hij NOOIT twee geelogers tegen elkaar te zetten, twee staalogers mag wel maar NOOIT twee lichtogers. Doe je dat wel, prijs je jezelf uit de markt, volgens Gert Jan Beute! Het was al laat toen we weer thuis waren, na een drukke en toch wel vermoeiende dag. Maar wel een geslaagde! Criticasters mogen Beute dan best een flapdrol, blaaskaak, ijdeltuit en een eigenwijze hark noemen. Ik heb toch een totaal andere indruk van de goede man. Hij is een man die een duidelijk eigen mening, kijk en visie heeft op de duivensport. En eerlijk zegt hoe hij over een duif en de duivensport denkt! En ik weet, dat hem dat niet altijd in dank wordt afgenomen. Hij is ook een emotioneel man. Tal van zaken raken hem tot op het bot! Ook met de jeugd is hij erg begaan, en helpt waar nodig! Niet alleen met adviezen, maar ook met duiven en andere zaken. Als reporter en keurder van postduiven is hij bij velen bekend. En zeker niet bij minsten onder ons. Bij de top van Nederland is hij bijna kind aan huis. Op dat gebied maak je hem niks meer wijs. En Beute zegt ook eerlijk, dat we volgend seizoen zeker nog geen top zullen spelen, maar de weg naar meer succes wel hebben ingeslagen. En op wat langere termijn zullen we zeker betere duiven op het hok hebben. En daar houden we ons, dan maar lekker aan vast! En de rest daar omheen, kan me, behalve mijn gezondheid, gestolen worden!
Wim Pol
13-03-2009, 18:52 geschreven door Duifke
|
|
|
|
|
| 01-03-2009 |
| Nieuwsbrief maart 2009 door Peter Boskamp |
Interview
In Januari is op www.brieftauben-markt.de een interview met ondergetekende gepubliceerd dat in december 2008 werd afgenomen. Het vorige gedeelte van het interview stond in de vorige nieuwsbrief. Hier volgt deel 2
Interview met dierenarts Boskamp (Deel 2)
Scheefvliegers. Ik begrijp dat heel veel liefhebbers de weg naar jullie kliniek hebben gevonden voor dit probleem?
Wij denken dat achter dit probleem een overbelasting schuilgaat al dan niet verergerd door een infectie met streptococcen. De overbelasting ontstaat doordat de duiven meerdere maanden niet getraind hebben en dan plotseling weer het luchtruim kunnen kiezen voor een (te lange) training. Een enkele maal worden bij sectie van deze duiven streptococcen in de spieren aangetoond. Dit was voor ons aanleiding om destijds de duiven van liefhebbers die aan deze kwaal leden zo snel als mogelijk met Bony-jodi te laten behandelen. Deze behandeling heeft veelal een gunstig effect. Dit in tegenstelling tot medicatie die erop gericht was om de pijn in de spieren en banden te verminderen.
Wetenschappelijk kan er mogelijk gezegd worden dat er geen basis is voor deze behandeling omdat de streptococcen niet altijd aangetoond kunnen worden.
Scheefvliegers moeten rust krijgen om de spieren zo snel mogelijk te kunnen laten herstellen wordt dan gezegd. Ik ben het daar natuurlijk mee eens. Maar ik blijf desondanks van mening dat het geen kwaad kan deze duiven daarbij een kuur met Bony-jodi te geven.
Het resultaat zou dan kunnen worden toegeschreven aan de snelle inperking van de (micro) ontstekingshaarden die dan veroorzaakt worden door de streptococcen.
Er is een discussie onder dierenartsen waarbij gesteld wordt (door de wetenschappelijk ingestelde collega’s) dat het geven van een medicijn zonder dat er een veroorzaker geïsoleerd is niet moet gebeuren.
Aan de andere kant zijn er de meer praktisch ingestelde dierenartsen die stellen dat het mogelijk wel zo kan zijn dat nog niet wetenschappelijk is aangetoond dat de streptococcen altijd een rol spelen bij het scheefvliegen van de duiven, maar dat de praktische toepassing van een product als Bony-jodi ogenschijnlijk veelal kan bijdragen aan het herstel van de duiven. En zeker in het geval van belangrijke duiven kan de toepassing ervan dus het verschil maken tussen nog kunnen vliegen of het gedwongen vroegtijdige verblijf in het kweekhok.
De oorzaak van het scheefvliegen moet dus mogelijk gezocht worden in een besmetting met de bacterie Streptococcus gallolyticus. In België is deze ziekte ook bekend onder de naam spier- of vleugelziekte. Af en toe ziet een liefhebber dan een duif die niet of slecht kan vliegen. Vaak wordt dan gedacht aan een infectie met een paratyfus bacterie. Maar dat is niet altijd het geval.
We zien deze ziekte vaker op duivenhokken waar de hygiëne iets te wensen overlaat. Deze kwaal komt vaker voor bij duivinnen op het nest. Het kan dan gebeuren dat een duivin ’s ochtends nog topfit lijkt, ’s middags niet goed meer kan vliegen en enkele uren later, voordat er andere symptomen zijn, dood is. Deze andere symptomen kunnen hinken zijn en het laten hangen van beide vleugels. Het is dan typisch dat een duiven niet meer in haar broedhok kan vliegen.
Deze symptomen kunnen dan ook aan paratyfus doen denken. We moeten dan ook bedacht zijn in deze gevallen op een complicatie bij een paratyfusbesmetting die op het hok heerst.
Gaan de duivinnen niet dood voor deze tijd dan kan er een groenige slijmerige ontlasting geproduceerd gaan worden. De duiven gaan dan ook vaak iets meer drinken. En de eetlust verdwijnt. De conditie loopt hard terug. Tijdens de kweek kan ook embryonale sterfte optreden. Omdat dan vaak aan paratyfus wordt gedacht wordt vaak in deze gevallen gekuurd met Baytril of trimsulfa. Helaas vaak zonder resultaat. Simpelweg omdat deze bacterie dan niet op deze middelen reageren.
Als de infectiedruk van de streptococcen hoog is zien we vaak dat het prestatieniveau van de jonge duiven sterk tegenvalt. De verwachtte resultaten van de jongen valt sterk tegen. De jongen trainen dan vaak ook slecht en de verliezen onder de jongen kunnen aanzienlijk zijn. Ook kunnen de prestaties bij de oude duiven tegenvallen. Hun conditie gaat ook achteruit.
Als er op een hok sprake is van een te hoge infectiedruk door streptococcen hoeven deze symptomen beslist niet bij alle duiven op te treden. De symptomen kunnen zich als het ware verdelen onder de duiven.
Als deze symptomen verdeeld onder diverse duiven optreden doet men er goed aan ook te denken aan een te hoge infectiedruk van deze streptococcus gallolyicus. Nogmaals deze bacterie is een normale bewoner van de duiven. Er treden pas symptomen op als de infectiedruk te hoog wordt.
Het is niet verstandig om blind te kuren met allerhande middelen. Veel middelen die gebruikt worden in de duivensport tegen allerlei duivenkwalen zijn amper werkzaam tegen streptococcen, waardoor de klachten in ernst eerder toe kunnen nemen.
Een uitzondering op deze regel maak ik dus voor die gevallen waarbij het scheefvliegen optreedt in het voorjaar na de lange rustperiode in de winter.
De kwaal kan dan bij meerdere duiven optreden. Het is een kwestie van snel handelen om zo eventuele blijvende beschadiging door chronische ontstekingen voor te blijven.
Op hokken met roostervloeren richt deze bacterie doorgaans veel minder schade aan. Een van de behandelmethoden bij chronisch te hoge infectiedruk met streptococcen kan dan ook zijn het aanbrengen van roosters op de vloeren. Dit kan er toe bijdragen dat het probleem op termijn wordt teruggedrongen. De infectiedruk wordt kleiner omdat de duiven minder met mest in aanraking komen.
Bij een acute uitbraak van streptococcose werken middelen als Bony-amco, Poeder 29 of poeder 22 goed. Ook kan ampicilline toegepast worden. 2 Gram per liter gedurende tenminste 6-8 dagen.
In de praktijk leidt de toepassing van Altabactine, Trimsulfa en Baytril tot beperkte resultaten omdat de bacterie maar matig gevoelig is voor deze middelen.
Streptococcen komen dus altijd voor bij duiven. Bij iedere duif komt deze bacterie wel in meerdere of mindere mate voor. Het is dus alleen daarom al onzinnig bij vaststelling van deze bacterie gelijk langdurige kuren voor te schrijven zoals helaas vaker gebeurt. Problemen treden pas op als aan een aantal voorwaarden wordt voldaan. Daartoe behoren een afname van de hygiëne, een verslechtering van de algemene weerstand van de duiven en een toename van de bacteriepopulatie. Voorbehoedend werken met Bony-SGR kan bijdragen aan een verbetering van de algemene weerstand van de duiven. Bij acute uitbraken zal evenwel toevlucht gezocht moeten worden tot het gebruik van medicijnen zoals bijvoorbeeld Poeder 29.
Bij vleugel- en spierziekte is dus sprake van vaststelbare infecties met streptococcen. Het wetenschappelijke bewijs ligt daarvoor dus vast. Bij scheefvliegers is dit niet het geval. Gelet echter op de gevoeligheid van duiven voor deze bacterie is naar onze menig in het ziektebeeld van het “scheefvliegen” ook enige plaats ingeruimd voor deze bacterie, temeer daar gelet op onze praktijkervaring doorgaans een sneller herstel optreedt bij toepassing van amoxycilline bevattende medicijnen. (Poeder 29, Poeder 22, Bony-amco).
Het is daarnaast van belang dat duiven in geval van scheefvliegen ook rust krijgen.
Tot zover het tweede gedeelte van het interview zoals Dhr. Peter Kocks het op www.Brieftauben-markt.de het heeft neergeschreven en gepubliceerd.
Zelf heb ik er enige wijzigingen in aangebracht ter wille van de actualiteit.
Ter wille van de actualiteit wil ik het vervolg van dit interview in de komende nieuwsbrief publiceren om zo hier nog enige woorden te kunnen wijden aan een ziektebeeld dat de afgelopen maanden tijdens de kweek zich op meerdere hokken openbaarde.
Paramyxo en kweekduiven
In begin januari werden we voor het eerst geconfronteerd met een hok waar de jonge duiven in het nest stierven vanaf dag één. De ouders vertoonden doorgaans geen ziekteverschijnselen. De jongen stierven in het nest tot aan het afzetten en daarna. Meerdere hokken volgden. De verliezen waren aanzienlijk.
In dat soort van gevallen wordt logischerwijze al snel gedacht aan een infectie met E. Coli, Salmonella of Proteus Vulgaris. Laboratoriumonderzoek wees uit dat dit niet aan de orde was. Protozoaire infecties als Hexamitiasis, Trichomoniasis en Coccidiose konden ook worden uitgesloten. Daarom werd daarna gedacht aan een virale oorzaak.
Daarbij komt dan ook een infectie met het Circovirus als een belangrijke oorzaak om de hoek kijken.
Het viel op dat het op meerdere hokken vooral de jongen van kweekduiven waren die al jaren op het kweekhok zaten. De jongen uit de koppels van duiven die pas recent bijgeplaatst waren op het kweekhok vertoonden geen verschijnselen en groeiden normaal op.
Toen enkele jongen hersenverschijnselen begonnen te vertonen die op een paramyxobesmetting konden duiden werd het beeld compleet. Nader bacteriologisch onderzoek bracht geen besmetting met paratyfus aan het licht. Een paramyxobesmetting bleek uiteindelijk de oorzaak.
Hierbij viel dus niet de natte mest op die veelal bij paramyxo optreedt. De jongen waren dood voordat er verschijnselen van ziekte konden optreden die in de richting van paramyxo wezen. Het ziekteverloop was dramatisch snel.
Wat leert ons deze gevallen?
De uitspraak dat het onzinnig is om de kweekduiven te blijven vaccineren tegen paramyxo zoals we meer en meer horen is hiermee ontdaan van haar “waarheid”.
Kweekduiven die gedurende meerdere jaren niet gevaccineerd zijn zullen minder beschermende afweerstoffen in hun bloed krijgen. Deze zullen veelal nog wel genoeg zijn om zelf beschermd te zijn tegen een veldbesmetting met dit virus.
Het is zeer waarschijnlijk zo dat de beschermende titer die de duiven aan hun jongen doorgeven in de eieren te gering is om de jongen gedurende de eerste weken na de geboorte te kunnen beschermen. Met dramatische gevolgen zoals we hebben vast kunnen stellen de afgelopen maanden.
Advies: bezuinig niet op de vaccinatiekosten maar laat de kwekers ook vaccineren tegen het paramyxovirus. Of houdt op zijn minst in de gaten dat de kwekers niet jarenlang ongevaccineerd op het kweekhok zitten.
Het feit dat er ieder jaar nog de nodige duiven zijn die klinische klachten krijgen van dit virus maakt duidelijk dat dit virus nog lang niet is uitgeroeid.
Succes
01-03-2009, 19:01 geschreven door Duifke
|
|
|
|
|
|
|
De vorm van de nieuwsbrieven van dit moment waarin veel voorkomende vragen worden besproken blijkt gewaardeerd te worden. Genoeg reden dus om deze lijn even vast te houden.
Ornithose
Regelmatig bereiken me mailtjes met de volgende strekking:
Hallo
Ik heb een vraag over mijn jonge duiven.
Deze zitten op dit moment te niezen en aan hun kop te krabben sommigen knijpen wat met één oog.Het rare is dat als ik ze los laat ze toch dik een uur trainen.Omdat ik denk aan ornithose heb ik ze een kuur gegeven de werkzame stof van dit middel is perpot van 100gram 2000mg doxycicline en 3000mg spiramycine. het gebruik hiervan is 8 gram poeder op 2 liter water en dit 5 dagen aan één gesloten. Echter zie ik nog geen verandering bij de jonge duiven. Het lijkt eerder erger te worden. Kan het zijn dat het product niet goed werk,of te weinig werkzame stof bevat.
Deze liefhebber gaf zelf eigenlijk al de oorzaak van het probleem aan. Er werd hier gekuurd met een zogenaamd 5% potje. Door de nieuwe diergeneesmiddelenwet zijn er nauwelijks geregistreerde goed werkzame diergeneesmiddelen voor duiven voor handen. Dierenartsen in Nederland mogen gelukkig nog zgn. Magistrale diergeneesmiddelen bereiden waardoor de behandeling van duiven vooralsnog verzekerd is. Maar zoals ik al eerder schreef is de vervaardiging van deze middelen aan steeds strengere voorwaarden onderhevig.
De wetgever heeft aan de andere kant een regel opgesteld dat alle medicamenten die 5% of minder van een geneesmiddel bevatten vrij zijn van registratieplicht en ook vrij verkocht mogen worden. Aan de daadwerkelijke werkzaamheid van deze middelen worden echter geen eisen gesteld.
Als we nu naar bovengenoemd product kijken en de voorgeschreven dosering dan kan een ieder zelf zien wat er gebeurd.
Spiramycine (=suanovil) of Tylosinetartraat kent een dosering van 0,5 tot 1 gram per liter om werkzaam te zijn. Dat is bijvoorbeeld de dosering in onze Poeder 18 of Poeder 26.
In bovengenoemde samenstelling is de concentratie voor de spiramycine slechts 120 mg per liter drinkwater.
Voor de concentratie van de doxycycline is het in het door deze liefhebber genoemde product nog dramatischer gesteld. Deze is in bovengenoemde samenstelling slechts 80 mg per liter drinkwater. Als we uitgaan van de huidige minimale behoefte voor werkzaamheid voor duiven via het drinkwater, dan komen we toch al gauw op zo’n concentratie van 300 mg per liter drinkwater (als we tenminste het grit verwijderen. Doen we dat niet dan mag van de genoemde concentratie weinig werkzaamheid verwacht worden).
Dat voor deze lage concentraties geneesmiddel alleen de zwakste bacteriën gevoelig zullen zijn moge duidelijk zijn. Als er al verbetering optreedt door een dergelijk geneesmiddel dan is dat veelal slechts in de beginfase. Hebben de duiven zelf voldoende weerstand dan kan het net genoeg zijn om te herstellen. Maar vaak wordt door het op deze manier afdoden van de zwakkere bacteriën juist de weg vrijgemaakt voor de sterkere om zich te vermeerderen. De klachten kunnen dan ook na kortere of langere tijd in hevigere mate terugkomen. Ik heb het dan ook vaker meegemaakt dat liefhebbers na zo’n 5% kuurtje onnodig lang moesten gaan kuren in de juiste dosering simpelweg omdat het dan ook voor de normaal wel werkzame geneesmiddelen moeilijker wordt om de infectie te overwinnen. Kortom de resistentie tegen de geneesmiddelen neemt zo toe.
Moraal van het verhaal: Zorg dat U met het juiste middel in de juiste concentratie werkt. En hou daarbij ook nog eens rekening met de drinkwateropname (Koud weer minder vochtopname) enzovoort.
Water of voermedicatie?
Frustrerend was het weer voor diverse liefhebbers die hun duiven met een drinkwaterkuur tegen het geel hadden behandeld. Bij controle bleken de duiven van diverse van deze liefhebbers toch nog met een geelbesmetting te maken te hebben. Veelal was er gekuurd in een (te) lage concentratie of onvoldoende lang.
Als we uitgaan van een drinkwaterdosering van Ronidazole 10% van 3-4 gram per 2 liter drinkwater dan kan een zwaardere besmetting bij zomerse temperaturen inderdaad met een drinkwaterkuur goed bestreden worden, mits de duiven maar voldoende drinken en voldoende lang behandeld worden. Dat laatste gebeurt echter onvoldoende. Veel liefhebbers gaan van oudsher uit van een kort kuurtje ( “Heb ik altijd zo gedaan en het ging toch altijd goed!”)
Deze korte kuurtjes zijn echt funest. We selecteren weer de sterkere geelparasieten uit. Ogenschijnlijk geeft de behandeling verbetering want we zorgen dat de populatie van de geelparasieten ver teruggedrongen wordt. Maar de korte kuren zorgen toch ook weer dat de sterkste overblijven. Blijven we dit stug volhouden dan zien we onszelf op enig moment geconfronteerd met resistentie en een nauwelijks nog goed te behandelen geelbesmetting.
Helaas zijn er nog veel liefhebbers met de instelling: “Wie dan leeft, die dan zorgt!”
We zouden er echter ook rekening mee moeten houden dat er maar een beperkt scala aan geneesmiddelen is die het geel kan bestrijden. Deze middelen behoren allemaal tot dezelfde groep geneesmiddelen. De zogenaamde Imidazolverbindingen. Hiertoe behoren Ronidazole (Ridzol S vroeger), Carnadazole (Spratrix), Metronidazole (Flagyl), Dimetridazole (Emtryl).
Veel liefhebbers komen bij me met de vraag of het niet goed is om eens van medicament te verwisselen juist in verband met de resistentie. Wat men zich echter niet realiseert is dat er dus slechts sprake is van een groep van geneesmiddelen die allemaal tot dezelfde familie behoren. Dus veelal is er in meerdere of mindere mate sprake van zgn. kruisresistentie. Dat wil zeggen dat indien een parasiet ongevoelig is voor één geneesmiddel uit de groep, deze vaak ook al minder gevoelig is voor de andere middelen uit deze groep. Men doet er daarom in het geval van het geel juist niet goed aan om regelmatig te wisselen binnen de groep. Zeker als men tot de “zondaars” behoort die te kort kuren en in een lage dosering.
Een goede geelbehandeling die nog steeds doeltreffend is, is een gift van een geelcapsule twee dagen achtereen. Op die manier leggen ook de sterkere parasieten nog steeds het loodje. Op deze manier blijft men de resistentie zo veel mogelijk voor. Nadeel is natuurlijk dat het meer werk is. Maar dat zou men er eigenlijk voor over moeten hebben om de resistentie voor te blijven. Het is simpelweg gezegd van belang voor de duivensport op de langere termijn.
Want als de resistentie verder toeneemt, komen we met de nog werkzame behandelingsdosering steeds korter bij de giftigheidgrens van het geneesmiddel te zitten. Een ongewenste situatie
Wat betreft de drinkwatermedicatie voor de bestrijding van ziektes heeft men in mij geen voorstander. De reden daarvoor zijn duidelijk. Veelal drinken de duiven onvoldoende als er aan het water een vieze smaak zit. De duiven lopen dan dus, zoals gezegd, het risico te weinig van het geneesmiddel binnen te krijgen. Maar er is nog een reden waarom het beter is dat de dieren waar mogelijk de medicatie over het voer of per capsule of tablet krijgen. Indien we het medicament over het voer toedienen krijgen de dieren in korte tijd een redelijk hoge bloedconcentratie van het geneesmiddel. De werkzaamheid van een geneesmiddel hangt heel vaak nauw samen met de hoogte van deze bloedconcentratie. Geven we de medicatie via het drinkwater dan wordt het medicament meer verdeeld over de dag opgenomen en is de kans groot dat er niet zo’n hoge bloedspiegel wordt bereikt als wanneer we het medicament over het voer of via een capsule toedienen.
Maar we zouden ons ook moeten realiseren dat dieren die ziek zijn minder goed in hun vel zitten. Goed drinken “spoelt” de lever en nieren als het ware goed door. Goed drinken helpt op deze manier de uitscheiding van schadelijke stoffen te bevorderen. Als we dan via het drinkwater medicijnen toedienen zullen de duiven vaak minder water opnemen dan goed voor ze is en onder deze omstandigheden meer dan gewenst is. Kortom we werken de voorspoedige genezing van de duiven in zekere zin tegen op deze manier.
Kortom: Waar mogelijk medicamenten via capsule of over het voer toedienen. En in het drinkwater liefst geen medicijnen. Eventueel wat elektrolyten bij darmklachten of een voedingssupplement om de weerstand te verhogen zoals een kruiden of verzurende drank
Herpesbesmetting
De afgelopen weken ook weer duiven die verdacht zijn van een herpesbesmetting. Hopelijk dat het niet de vorm van vorig jaar gaat aannemen. Bij de oude duiven hoef het enige symptoom te zijn dat de duiven niet meer presteren. Dat de vorm weg valt. Een goede reactie op gegeven medicatie blijft uit. Dat is voor de liefhebbers vaak frustrerend en een en ander wordt dan vaak geweten aan het voorgeschreven middel. Maar niets is minder waar. De duiven die deze virusinfectie oplopen moeten deze goeddeels zelf overwinnen. De bijkomende infecties kan men matigen door hier een medicament tegen te geven. Maar het herstel duurt meestal enkele weken.
Bij jonge duiven daarentegen kunnen de verschijnselen variëren van nagenoeg symptoomloos met verlies van vlieglust tot heftige beslagen in de bek die soms met een geelbesmetting verward worden.
Maar hoewel de jongen rond het hok nog wel aardig kunnen vliegen blijkt tijdens de wedvluchten hoe dramatisch de vorm is aangetast. Een en ander kan leiden tot achterblijvers in grote getale. Goede respons op voorgeschreven medicatie blijft ook nu goeddeels uit. Het beste advies dat gegeven kan worden is de jongen preventief tegen secundaire infecties medicatie te geven, maar ze niet te spelen.
Vorig jaar kwam het geregeld voor dat liefhebbers de jonge duiven op een “herpeshok” die ogenschijnlijk niet aangetast waren toch korfden. De teleurstelling bij thuiskomst was vaak aanzienlijk omdat deze duiven dan verspeeld werden. Liefhebbers die zo verstandig waren ze tijdens de uitbraak thuis te houden verspeelden hun duiven amper.
Preventief tegen de secundaire infecties wordt vaak Boni-jodi gebruikt. Al dan niet in combinatie met bonisol.
01-03-2009, 19:00 geschreven door Duifke
|
|
|
|
|
| 19-02-2009 |
| Verliezen door René Dalmolen |
In de duivensport moet je wel tegen je verlies kunnen, hoor je vaak. Als het gaat om het verliezen van een wedvlucht dan kan ik daar best tegen, het is niet leuk maar dat hoort bij de sport. Wat ook bij de sport lijkt te gaan horen, is het verliezen van duiven en dan vooral jonge duiven. Daar kan ik veel minder tegen en met mij vele anderen.
Het verliezen van jonge duiven is op veel manieren slecht voor onze sport. Naar de buitenwacht is het niet uit te leggen, dat je 60 jonge duiven kweekt omdat je er jaarlijks 20 nodig hebt als aanvulling op je oude duiven. In dit geval spreek je over een duivenmelker die de situatie heeft geaccepteerd. Deze ziet meer jongen kweken als een oplossing voor de grote verliezen en krijgt zo toch voldoende jaarlingen in zijn vliegploeg.
Er zijn ook liefhebbers die dit niet willen accepteren en zo wanhopig raken, dat ze stoppen met de sport. Een helaas ex-clubgenoot van mij is dit jaar gestopt met de duivensport omdat hij drie jaren op rij 80% van zijn jonge duiven verspeelde. Een knoeier zult u denken….! Nee hoor, ik ken geen duivenmelker in mijn omgeving die er meer aan deed dan hij. Alles altijd keurig verzorgt, op tijd de jongen geënt en ze aan de korven laten wennen etc. Hij heeft drie jaar lang gevochten en heeft dit najaar besloten om zijn postduiven op te ruimen en sierduiven te nemen.
Hij was herintreder in de duivensport en refereerde vaak aan “vroeger”, dat vroeger van hem waren de late jaren ’80 en de begin ’90-jaren. Hij kweekte jaarlijks 30 jongen en kwam vaak met 29 of 30 aan de start, om er hooguit 2 of 3 te verspelen. Uit zijn jaarboeken bleek, dat het allemaal klopte en nu bleven er van zijn 30 jongen nog geen 6 over.
Wat hij verkeerd deed of wat er in die tijd is veranderd kan ik niet bedenken. Jongen blijven weg van kleine lapvluchtjes van enkele kilometers. Ook de eerste vluchten is het vaak hopeloos met veel lege hokken als gevolg. De laatste vluchten met de jongen en op de natour gaat het goed en worden er geen grote groepen duiven meer verspeeld.
Laatst las ik een artikel over dit onderwerp waarin stond, dat de oorzaak waarschijnlijk lag in de terugloop van het aantal duivenliefhebbers. Hierdoor kwamen de jonge duiven niet snel meer in andere/vreemde koppels duiven terecht met als gevolg, dat ze het uit de koppel vliegen niet meer aanleerden. Het klinkt aannemelijk vooral in mijn situatie. In het dorp waar ik woon ben ik nu de enige duivenmelker en de volgende concullega’s wonen kilometers verderop. Mijn duiven komen pas laat in aanraking met andere duiven. Vaak is dit met een gezamenlijk lapvluchtje of pas op de eerste vluchten. Dit jaar verspeelde ik de eerste vluchten ook behoorlijk wat jonge duiven. In mijn geval zou het verhaal dus kunnen kloppen!
Komend jaar ga ik het anders doen en mijn jongen al vrij jong lossen in een naburig dorp waar meer duivenmelkers wonen. Ik ben eigenlijk wel benieuwd of duivenmelkers in dichtbevolkte duivengebieden minder last hebben van verliezen? Deze duiven zijn het, uit de koppels trekken van jongs af gewend en zouden dus “slimmer” moeten zijn dan mijn dorpse duiven. Ik hoop, dat u mij verder kunt helpen?
René Dalmolen
19-02-2009, 20:21 geschreven door Duifke
|
|
|
|
|
|
| Teletekst 437 vervalt (in Nederland !) |
De NOS heeft haar beleid veranderd. De berichtgeving van de NPO zou niet meer in dat beleid passen. Met ingang van 1 maart a.s. vervalt daarom teletekstpagina 437. Uiteraard heeft Bestuur NPO hiertegen bezwaar gemaakt, maar zonder positief resultaat. Inmiddels zijn de onderhandelingen met SBS 6 Text in een vergevorderd stadium. Binnen een aantal dagen zal duidelijk zijn of de NPO haar berichtgeving via SBS 6 Text gaat voortzetten. Als dat gebeurt, dan is dat per 1 maart a.s., we komen hier dus snel op terug.
19-02-2009, 19:53 geschreven door Duifke
|
|
|
|
|
| 15-02-2009 |
| Uitnodiging... |
ZATERDAG 21 FEBRUARI 2009
IN DE PAROCHIEZAAL TE 2235 HULSHOUT / ANTWERPEN / BELGIË
(SCHUIN TEGENOVER DE KERK)
KAMPIOENENDAG
HAFO- EN SNELHEIDSCLUB
DE SNELLE VLUCHT HULSHOUT
14.00 Opening deuren
16.30 Uitreiking nevenklassementen
17.00 Huldiging kampioenen
18.00 Verkoop van bons van de beste melkers uit de regio, nationaal en internationaal:
|
GEERINCKX LUC, B & J WOMMELGEM |
DE TROY WIM, BERLAAR |
DE BELSER JOHAN, BERLAAR |
|
HAESENDONCKX MAURITS, BOUWEL |
SMITS-MELLAERTS, WEZEMAAL |
VAN DE WOUWER GASTON, BERLAAR |
|
BERCKMOES ERIC, BRECHT |
SAMSON EN BOYE, MECHELEN |
LISMONT PATRICK, BEKKEVOORT |
|
CEUSTERS KAREL, VORSELAAR |
VAN KEULEN JAN, ASTEN (NL) |
BLIJEN JOHAN, LOMMEL |
|
DANEELS-DIERCKX, BERLAAR |
STRUYF FRANCOIS, ZANDVLIET |
CLAES JOS, HERENTALS |
|
REYBROECK ROGER EN ZONEN, MERELBEKE |
VAN BEIRENDONCK FRANS, ZANDHOVEN |
VAN DEN BRANDE GEBROEDERS, BERLAAR |
|
DE JONGHE HUGO, KRUISHOUTEM |
VLAEMINCK MARC, RAMSEL |
LISMONT ROGER, GEETBETS |
|
MOORS JOZEF EN ERIC, LANAKEN |
LUYTEN WILLIAM, HERSELT |
BUELENS EN ZOON, TIENEN |
|
VAN NUETEN LUDO, HERENTALS |
DAANS LUC, BEGIJNENDIJK |
VAN LEEST-PEETERS, NIJLEN |
|
VAN WOENSEL ROGER, HULSHOUT |
DE BELDER PASCAL, HULSHOUT |
ANTHONIS WILLY, BOUWEL |
|
SCHELLENS AUGUST, HULSHOUT |
BELMANS HERMAN, HEULTJE |
BOONEN ALFONS, GEEL |
|
VAN HOVE PAUL, HEIST-OP-DEN-BERG |
DE VRIES RENE, BETEKOM |
LUYTEN RUDI, RAMSEL |
|
VERMEERBERGEN LOUIS, HERENTHOUT |
HEREMANS MICHEL, BOOISCHOT |
SMITS EDDY (SMITS EN ZOON), VOORTKAPEL |
|
GOYVAERTS EDDY, BEERZEL |
VRANCKX JULES, HULSHOUT |
VLEUGELS RENE, HULSHOUT |
|
VAN NAELTEN WILLY, NOORDERWIJK |
NUYTS-STEURS, GEEL |
BULCKENS LUDO, OLEN |
|
LIEVENS JOS EN ZOON, NIJLEN |
VERVOORT RENE, HULSHOUT |
DECKERS LEO EN DAVY, HULSHOUT |
|
GYSEN GUNTER, BERLAAR |
VERHEYDEN JOS, HEULTJE |
DECKERS AUGUST, HULSHOUT |
|
PEETERS TONY, HULSHOUT |
TOPS LINDA, HEULTJE |
SMEDTS EDDY, VOORTKAPEL |
|
VAN TONGERLOO JULES, GEEL |
VAN DONINCK MARC, OEVEL |
VAN AGGELPOEL RENE, NIJLEN |
|
TRUYEN KAREL, HEULTJE |
DE RIJCK JAN, HEULTJE |
BRUYNSEELS JEF, HULSHOUT |
|
VAN DESSEL FRANS, HULSHOUT |
HEYLEN FRANS, HULSHOUT |
DE RAET-CLE BENNY, HULSHOUT |
|
VAN BEL STAF, HULSHOUT |
DE LAT JULES, HULSHOUT |
LIEKENS JULES, OLEN |
|
|
HAEPERS JOS, HULSHOUT |
|
Voorbiedingen tot en met 20 februari 2009 21 uur of meer informatie
(met vermelding naam bon, uw bod, uw naam, adres en telefoonnummer)
Tijdens de pauze worden er boterhammen met kop/kaas voorzien
en de vrouwen/kinderen krijgen een stuk taart aangeboden.
20.00 Trekking grote tombola
15-02-2009, 17:36 geschreven door Duifke
|
|
|
|
|
|
|
| E-mail mij |
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
|
 |
| Gastenboek |
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in het gastenboek
|
AGENDA
Þ
Þ Wilt u hier iets zien van uw vereniging, stuur dan gerust een mailtje aan duifke |
GEZOCHT
Þ Allerlei duivenspullen zoals ringen, eigendomsbewijzen, diploma's, ringtangen..... Contacteren kan via mail
Þ Duivenboeken, oude duivenbladen, enz.... Heb reeds een grote collectie boeken, maar wil deze zeker nog uitbreiden ! Contacteren kan via mail |
|
|
|
