AMBITIES: 1) 1/2 marathon blijft mijn ding!!! 2 Nog een marathon? 3) Een goeie 5km tijd?? ! 4) Plezier onder vrienden 5) Gezondheid boven alles
Zoeken in blog
hard tegen hard
lopen in vlaanderen ... zoals het is ... Een relaas van mijn loopleven ... als stratenloper J. Dewaele
05-02-2012
Halve marathon cadzand
2 weken terug reeds (toen was het 10 graden warmer) had ik me ingeschreven voor bovengenoemde wedstrijd, oftewel het open Zeeuws kampioenschap.Deze morgen was mijn enthusiasme echter serieus getemperd.Na een verhelderende maar vooral warme koffie begon ik gelukkig toch het positieve in deze zinloze onderneming terug te vinden.
Na het inpakken van enkele winterplunjes en oppikken van Nico Recour bevonden we ons op weg naar een mooi winterlandschap aan zee.Bij aankomst was het bar koud, maar de wind bleek mee te vallen.Na een opwarming van een km of 6 klonk het startschot stipt om 11u30.
De eerste km’s liepen we aan ~3min30, maar het weer nodigde niemand uit te versnellen. Nadat we het duinenpad waren opgedraaid (9 man) begon er toch afscheiding te komen.Op besneeuwde en heuvelachtige paden bleek het niet makkelijk te lopen.Toen 2 man wegsnelden aarzelde ik even.Bij km4 kwam ik terug aansluiten om vervolgens wat te versnellen op een technische strook.Na de doorkomst aan de finish (na 5km) kregen we een eerste zandstrook voorgeschoteld.Zodra we het strand opkwamen was het tijd voor me om de eersten te laten begaan.Dit bleek niet bepaald mijn specialiteit.Het “afwerken” van deze stroken op mul zand had eigenlijk nog weinig met lopen te maken.Na een eerste strook van een 3-tal km kregen we de tijd terug even wat ritme te zoeken.Helaas kregen we vrij snel een 2de strook te verwerken.
Rond km 13-14 kwamen we terug op het duinenpad terecht.Uiteraard was dit een verademing.Helaas waren ondertussen mijn beste krachten verdwenen, en kreeg ik last van tegenwerkende hamstrings.Ik kon een redelijk tempo onderhouden maar ook niets meer.Voor mij was het gat heel groot geworden, terwijl ik ook geen gevaar zag komen van achteruit.Uiteindelijk liep ik binnen in 1u19min16sec, wat een derde plaats opleverde.Dit was zeker niet mijn beste wedstrijd van deze eeuw, doch was het terug een leuke ervaring.
Reeds in het allerprilste begin van 2012 besloot ik naar de halve marathon van Watervliet te trekken (14jan). Gezien ik reeds een 3-tal weken behoorlijk wat km's had afgewerkt, zou een wedstrijd zeker een leuke afwisseling zijn. Hoewel een kortere wedstrijd mischien wel een meer logische keuze zou kunnen zijn geweest, besloot ik toch maar in de halve te starten bij wijze van leuke uitdaging. Het weer was in elk geval een meevaller. Het zonnetje was aanwezig en het was windstil. Al even belangrijk was het feit dat het al enkele dagen droog was. Dit betekent dat het parcours op wegeltjes langs de waterlopen er betrekkelijk droog zou bijliggen, wat direct een stuk aangenamer is.
Kort voor de start had ik echter wel wat bedenkingen. De concurrentie had ook wel de weg gevonden naar het verre St-Laureins. Ik had vooraf besloten niet snel te starten, en de aanwezigheid van stevige concurrentie zou die ambitie niet makkelijk maken. Van bij de start werd er dan ook stevig ingevlogen. Davy Stieperaere plaatste onmiddellijk een eerste versnelling, en werd geschaduwd door een stevig op dreef zijnde Bart Bleyaert. Hierdoor kregen we al snel de tegenreactie van Jochen Neyrinck, Guy Deblander en Thomas Beirnaert. Van bij de start had ik dan ook alle moeite om in hun spoor te blijven. Eigenlijk probeerde ik wel het tempo te volgen, maar het lukte me helemaal niet: Ik draaide serieus vierkant.
Reeds voor de eerste km moest ik het 3-tal achtervolgers op Bleyaert/Stieperaere laten gaan. Na een eerste km in 3min12sec koos ik noodgedwongen mijn eigen tempo. In eerste instantie probeerde ik de schade te beperken en harkte enkele km's verder in 3m25sec. Daarna moest ik nog verder gas terugnemen. Omstreeks km 6-7 had ik er eigenlijk bitter weinig zin in en zakte mijn tempo tot 3m40. Hoewel de wegeltjes er niet slecht bijlagen had ik alle moeite om wat ritme te vinden. Toch raapte ik mijn moed terug samen. Vooraan was Stieperaere duidelijk gaan vliegen (op zoek naar een parcoursrecord) terwijl Neyrinck en Bleyaert elkaar hadden gevonden. Ondertussen waren ook Deblander en Beirnaert tot een eenzame tocht genoodzaakt. Inmiddels had ik stilaan een achterstand van 30 of 40sec op de laatste.
Iets na het keerpunt (11km) begon ik toch wat meer op stoom te raken. Het besef dat we onderwijl terug op weg waren naar de stal gaf me wat moed. Rond km13 had ik mijn ritme teruggevonden en kon ik terug km's draaien van net onder de 3m35. Eigenlijk was dat niet sneller dan de enkele km's daarvoor, maar het voelde veel beter. De vermoeidheid ebde weg en dit vertaalde zich in een slinkende achterstand op Thomas Beirnaert. Rond km 19 kon ik ternauwernood bij hem aansluiten. Toch had die laatste ook nog een versnelling in zijn benen. In de laatste km had ik nog weinig zin om verder aan te dringen. Ik lag op schema om binnen te rollen in een tijd onder de 1u15, en was hiermee tevreden ! (for the record: werkelijke afstand bleek 21.08km).
Hallo, Geen (dus goed) nieuws deze week. Mijn eerste intervalsessie van dit jaar zit erop. 6x800m a 2min40. Hoewel dit niet vrij snel is was het toch behoorlijk afzien. Waarschijnlijk hadden de kilometerkes van de dagen ervoor er veel mee te maken. Het zal me zeker deugd hebben gedaan. Deze week doe ik iets minder kilometers en ben ik zinnens om naar zaterdag naar Watervliet te trekken. Een wedstrijdje zal een leuke afwisseling worden op de eenzame trainingen in winterweer.
Zo, het loopjaar 2011 zit er ondertussen helemaal op.Ik heb terug netjes >4000km op zitten .Kwa wedstrijden werden het er 21 in totaal.Dit is iets minder dan verhoopt.Doch, 30 wedstrijden of meer is dan ook weer niet aan mij besteed.Ik verkies immers nu en dan eens toe te leven naar een vormpiekje, afgewisseld met voldoende rust en stevige trainingsweken.
Toch moet ik bekennen dat het me dit jaar niet voor de wind ging.Ik had me voorgenomen toe te leven naar een 3 a 4 piekmomenten.Wel, in geen enkel doel ben ik volledig geslaagd.
Na een slechte winter met bekkenproblemen kon ik pas vrij laat opbouwen naar een behoorlijke conditie.Tot mijn eigen verrassing kwam de vorm er net op tijd aan voor de brigandsloop.Ik liep een goeie wedstrijd, maar vond het net niet voldoende.De weken daarna kon ik gelukkig de vorm nog eventjes doortrekken en aldus enkele mooie wedstrijden neerzetten.Ik ben vooral tevreden met een goeie prestatie in Oostrozebeke (ginsteloop) en de st-rembertscorrda te Torhout.Verder kon ik ook nog in Desselgem de overwinning pakken op de 5km, en in Harelbeke zegevieren tijdens de run for fun.Overigens kwam ik ook voor de eerste keer aan de start van een trail (enfer des collines) wat best een leuke openbaring was.
Met terug opspelende bekkenproblemen besloot ik te rusten.Geheel onverwacht werd ik tijdens deze rust gevraagd om te hazen tijdens de nacht van vlaanderen (BK marathon).Dit was een leuke ervaring ondanks de ietwat ontbrekende conditie.Hoewel ik hiermee betrachtte het pad te vereffenen naar een mooie zomer en najaar speelden de bekkenproblemen me terug parten.De ganse zomer bleef het kwakkelen.Verdere najaarsmarathonambities moest ik noodgedwongen al vroeg opbergen.Alsook de klassieker te grijsloke moest ik aan me laten voorbij gaan.
Pas in september kon ik ietwat opbouwen om eind september een eerste wedstrijdje in eigen vichte te lopen.Pas eind oktober maakte de conditie terug een stap voorwaarts met enkele behoorlijke prestaties in wallonie (achro criterium).In Flobecq kon ik reeds redelijk meedraaien voorin, in Rumes kon ik zowaar terug een mooie en verdiende overwinning optekenen .Helaas was dit al evensnel voorbij toen ik de week erna van de trap viel en mijn ribben kneusde.Geen corridas voor mij…
In 2012 bleef ik aldus voornamelijk op mijn honger zitten.Gelukkig heb ik er me van kunnen vergewissen dat prestaties kunnen mits het even meezit.Met dit vertrouwen en bijzondere gretigheid kijk ik dus zeker uit naar 2012!!! Happy new year aan iedereen, met veel sportief success!
Yoyo, vorige week hebben mijn ribbekes het mij toegelaten om zowaar 3 maal de loopgympies aan te trekken. Aldus was ik goed voor 3 uitjes van respectievelijk, 9, 10 en 12km. Een 30+ week aldus op de teller . Ok, dit stelt idd niks voor, maar ik hoop dat dit een goed begin is. De pijn lijkt geleidelijk te verminderen, en deze week reken ik op een 50+ week. Hopelijk op weg naar een goed voorjaar ... Aan motivatie zal het me niet ontbreken. En ik zal zeker voldoende zijn uitgerust
verder een dikke Proficat met hoofdletter aan alle deelnemers van de kerstcorrida deerlijk: mooie prestaties en scherpe tijden...
Na ekele dagen van 40 a 45min joggen moest ik tot de conclusie komen dat pijn aan ribben ietwat erger werd. De rest van de week heb ik dan maar de handdoek in de ring geworpen. Het heeft weinig zin om dingen te forceren. Uiteraard geen kerstcorridas voor mij. Ik lijk aan een ietwat al te lange winterstop begonnen. Hopelijk kan ik de lengte toch nog ietwat beperken. Wel stilaan tijd om reeds na te denken over 2012...
Hallo, Na een waarschijnlijk niet zo wijze beslissing om in Herseaux te lopen was ik genoodzaakt te rusten. Vorige week heb ik aldus geen kilometers op de teller kunnen bijplaatsen. Het lijkt eerder onwaarschijnlijk dat ik nog dit jaar mijn wedstrijdschoenen vuil maak. Ondertussen heb ik wel foto'kes laten maken van mijn ribben. Alles leek intact, en aldus moet ik mij daar ook verder geen al te grote zorgen over maken. Ook de pijn is inmiddels fel gebeterd. In principe zou ik dan ook lichtjes mogen beginnen trainen in zoverre de pijn dit toelaat. Met pijnstillers verder blijven lopen doe ik echt niet meer. Vanavond alvast een eerste uitstapje!!
14 dagen na een geheel bevredigende wedstrijd in Rumes leek ik perfect op koers voor een mooi eindejaars-circuit.Ik keek zeker uit naar de 10km te Waregem, maar vooral naar de 15km te Deerlijk, alwaar ik hoopte sterk voor de dag te komen voor (nou ja) eigen publiek. Als voorbereiding tijdens een stevige trainingsweek had ik Herseaux aangestipt als laatste warm-up.
Zaterdag stond ik bij uitstekende weersconditities dan ook rond 14u aan de inschrijvingstafels van deze laatste wedstrijd uit het achro regelmatigheidscriterium.Helaas waren mijn ambities inmiddels sterk getemperd.Vorige zaterdag was ik immers van de trap gedonderd.Laten we duidelijk zijn, niemand heeft mij geduwd… Al was het hoogteverschil minimaal (2 tredes), vliegen kan ik blijkbaar toch nog altijd niet.
Enfin, ik gleed dus uit, en kwam behoorlijk stevig met mijn flank op de tredes terecht.Ogenblikkelijk had ik best veel pijn, maar dit belette me niet om s avonds nog naar een feestje te trekken.S anderdaags wist ik al snel dat ik mezelf serieus had bezeerd.Gezien het om gekneusde (en/of gebroken ribben) ging achte ik het niet opportuun om naar de dokter te gaan.Ik wist dat ik moest rekenen op een 3 tot 6 weken herstel, en een voorschrift tot rust kon ik missen als kiespijn.
Met enige pijnstillers deed ik dan ook flink mijn zondagtraining en lange duurloop op maandag.Toen de pijn niet milderde (integendeel) kreeg ik dinsdag toch al behoorlijk wat moeite om me op te laden voor een training met wat tempo.Woensdag moest ik noodgewongen toch forfait geven voor mijn intervaltraining.Klaarblijkelijk is rust het enige wat me leek te helpen.Om toch niet de conditie te verliezen besloot ik alsnog om zaterdag naar Herseaux af te zakken.
Van bij de start van de wedstrijd schoof ik mee.Al snel liep ik samen met Bert Deschodt voorop.Iets later werden we bijgehaald en achtergelaten door Thomas Loquet.Toch was de eerste km in dalende lijn best snel (2min58).Na de 2de km moest Bert passen waarna ik de wedstrijd tot kort voor het einde in 2de positie heb gelopen.In de laatste km werd ik ingehaald door ploegmakker Gregory Billet, die a propos een dijk van een wedstrijd heeft neergezet.Hij kon vanuit een achtervolgende groep alleen het verschil op me toelopen.Tijdens de wedstrijd probeerde ik een goed tempo te zoeken, maar moest snel afrekenen met stekende pijn aan de ribben.Ademen was niet makkelijk, en aldus heb ik nooit een goed gevoel gehad in wedstrijd.Ondanks die derde plaats heb ik zeker niet mijn beste krachten kunnen aanspreken.
In eerste instantie was het positieve uit dit verhaal wel dat ik toch een doorgedreven training had afgewerkt.Helaas had ik ondanks de pijnstillers achteraf snel pijn.Later in de avond, s nachts en de dag erop heb ik me de wedstrijd-deelname menig maal beklaagd.Ik vrees dat ik dit niet opnieuw wil herhalen.De komende week ga ik noodgedwongen over tot rust, en moet ik aldus ook forfait geven voor waregem.Of ik hiermee de laatste keer dit jaar mijn wedstrijdplunje aanhad of niet laat ik in het midden: Deerlijk lijkt ook heel twijfelachtig.We zien wel, maar na dit weekend is het voor me duidelijk geworden dat herstel op de eerste plaats zal komen.Hasta luego,
Hallokes, een drietal weken terug liep ik mijn laatste wedstrijd te Flobecq.Een wedstrijd waar ik overigens heel tevreden over was, en wat smaakte naar meer.Daarna moest ik echter eventjes op mijn honger blijven zitten wegens een werkbezoek naar Cincinnati, VS.Ondertussen draaide ik echter een voortreffelijke trainingsweek voorafgaand aan, en ook de week volgend op mijn tripje.Ook tijdens mijn verblijf heb ik niet stilgezeten. Bij deze was ik ervan overtuigd dat ik over de nodige papieren beschikte om in Rumes een mooie wedstrijd neer te zetten over 9,2km.Zo geschiedde….
Samen met vrienden Dimitri Delombaerde en Bjorn Desmet trok ik vanmorgen goedgeluimd richting dit rustige plaatsje in de buurt van Doornik.De zon scheen en er was geen wind: het leek een niet al te frisse november-ochtend te worden.Ideale omstandigheden zonder meer! Reeds tijdens de opwarming beschikte ik over een lekker gevoel, heel anders dan tijdens Flobecq.Net voor de start was er toch wel enige tumult aan de startlijn.Met 800 deelnemers starten op een smalle strook en zonder de nodige begeleiding lijkt steeds moeilijker te worden.Het wordt stilaan tijd voor de achro om tijdens de start de teugels wat strakker aan te trekken.
Na wat gebikkel om een mooie startpositie stond ik stipt om 10u netjes op de eerste startlijn.Ik vertrok stevig, in het zog van 2 snelle starters.Tijdens de eerste strook in een boswegje werd ik voorbijgesnel door Rafael Lelong die snel de 2 vluchters kon bijbenen.Ik volgde snel en kon bij het verlaten van de gravelstrook als eerste de weg betreden.Al snel kwamen de 2 vluchters in de problemen terwijl ook Rafael me liet begaan.Bij de eerste km kwam ik reeds alleen door (3min10).Gezien ik niet zinnens was mijn bijeengesprokkelde voorsprong prijs te geven besloot ik ook de 2de km stevig door te jassen (3min15).Bij het verlaten van dezelfde bosweg voor de 2de keer (km 2.5) bleek ik een mooie voorsprong te hebben.
De derde km was er behoorlijk wat wind, maar inmiddels was ook Raphael verwikkeld in een eenzame achtervolging (het werd man tegen man).Ik besloot niet langer achterom te kijken en bereikte de 5km in 16min05sec.Ik leek toen reeds gewonnen spelt e hebben, maar toch was ik helemaal niet zeker.In het verleden was ik wel vaker na een km of 5 -6 voorbijgesneld door een atleet van beter allure.Deze keer moest ik echter niet vrezen.Niemand kwam terug, en ik kwam ook mezelf niet tegen.Ik bereikte de finish (9.2km) in 29min50sec, wat 40 sec sneller is dan mijn besttijd van 2 jaar terug (toen ook voldoende voor de overwinning).
Misschien had ik wel een ietwat geluk.Deze week waren er geen echte toppers aanwezig.Doch, het deelnemersveld in de achro mag zeker niet worden onderschat.En met geluk alleen lukt het niet J.Uiteraard deed deze overwinning heel veel deugd.Al wie mij kent weet dat ik geen al te makkelijke sportieve zomer kende.Na een 8-tal weken stevig trainen kon ik eindelijk aanknopen met mijn conditie van weleer.Misschien wel ietsje te vroeg met het oog op de nakende kerstcorridas. Doch, wie weet kan ik dit een goed maandje aanhouden en … tja, deze ovewinning pakken ze me nie meer af he!
Ulrike liep overigens op vrijdag de wedstrijd te Ronse, en werd er 4de: heel mooie prestatie na een rustiger periode!
Hmm, jawel, t is een beetje stillekes op mijn blog. Vandaar dit berichtje: na mijn wedstrijd te Flobecq heb ik noodgedwongen geen wedstrijden gelopen. Ik moest immers voor het werk een weekje naar US, ttz, 5 dagen Cincinnati, uitgebreid met een dagje New York City om de transit naar Belgie terug wat aantrekkelijker te maken (en merkwaardig genoeg ook goedkoper).
Uiteraard gaat zo een tripje gepaard met enige noodzakelijk voorbereiding en enig ongemak, zeker op gebied van training. De week voorafgaand aan dit tripje heb ik bijgevolg de trainingen wat bijgesteld door wat meer kilometers te maken. Eenmaal in Cincinnati heb ik mij echter niet bij de pakken neergelegd. Ondanks de lange dagen in het bedrijf (7-7 of langer) heb ik elke morgen mijn kilometertjes afgemaald op de loopband. Enkel de dag voorafgaand aan NY, en de dag in NY kon ik niet trainen. Bij deze heb ik dan ook geen trainingsachterstand opgedaan, en lijk ik klaar om na 3 weken terug de degen op te nemen in een wedstrijd. Vermoedelijk start ik vrijdag te Ronse, of zondag in het waalse Rumes ! O ja, uiteraard heb ik van mijn tripje gebruik gemaakt om naast een flitsbezoek van Manhatton ook mijn ogen de kost te geven tijdens de marathon te NY, en aldus ook die tripje te kleuren met deze uit de hand gelopen passie ps,
hard tegen hard
.
.
