Onze gesteunde projecten













Bezoek onze gouden sponsors!

Bezoek onze sponsors!
Adviesbureau Walravens
Albertlaan 200
9400 Ninove

 

 


Houtbewerkingsmachines
Steenstraat 12
9402 Meerbeke-Ninove

 

 


Braem
Handzaamse Nieuwstraat 7
8610 HANDZAME

 

 


Transport Lemaire
Ternat 225
Meerbeke/Ninove B-9402

 

 


Bakkerij "Brood & zo"
Ternat 255
Meerbeke/Ninove B-9402

 

 


Taverne De Kroon
Krepelstraat 109
9400 Denderwindeke

 

 


Patisserie - bakkerij Van Herrewegen
Geraardsbergsesteenweg 316
9404 Aspelare

 

 



Café Oud Withuis

 

 


Moto's Van Rossom
Edingsesteenweg 416
9400 Denderwindeke



Dakwerken
VANDENBRANDE & Co

Wallestraat, 64
9506 Waarbeke



Hoorcentrum Amplifon
Biezenstraat, 5
9400 Ninove



Eet- & praatkaffee
Edingsesteenweg, 421
9400 Denderwindeke (Ninove)



Herlinckhovestraat 1
9400 Ninove



Dierenoppas ANGELINA
0477/03.48.30


 

 

U kunt ons kosteloos steunen
door gebruik te maken van onze
Trooper pagina:

 

 

Desertlions goes Tajikistan 2017 - 2018

25-08-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ära loobu

Reisverhaal:

Onder het moto Ära loobu werd besloten om te pogen alle paperassen voor de vrachtwagen vanuit Estland in orde te brengen en dat lukt aardig. Maar intussen dringt zich ook een visum verlenging voor het Russische grondgebied op en naar alom oude Russische gebruiken neemt dat alweer de nodige tijd beslag. Dit leidt ertoe dat we nog tot donderdag a.s. vastzitten in Estland. Pas dan kan er en nieuwe poging aan de grensovergang ondernomen worden.

Echter, voor Kevin zal de missie hier eindigen omdat door alle oponthoud de reistijd ver buiten zijn verlofmogelijkheden op het werk komt te liggen. Kevin zal dan ook morgen vanuit Tallinn terugvliegen naar België.

Intussen wordt de wachttijd ingevuld met het helpen van onze lokale vrienden bij verbouwingswerken waarmee we de balans van kost en inwoon weer wat in evenwicht brengen. Van vakantiegevoel is dus weinig sprake mede door het eerder frisse klimaat van het hoog noordelijk gelegen Tallinn. Met zo'n gemiddeld 14° als middagtemperatuur en vrij regenachtig niet bepaald een top-reisbestemming.




25-08-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


22-08-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Russian border - take x
Beste lezers,

Ik kreeg deze morgen bericht van Alain dat, ondanks de goede en bereidwillige medewerking van de douane afgevaardigde van de Belgische ambassade in Rusland, er aan de Russische grenspost van Terehova geen doorkomen aan was. Ook aan een iets noorderlijker kleinere grenspost was het nogmaals "njet".

Ze gaan zich nu terugtrekken bij een bevriend koppel om de situatie eens rustig te evalueren en te kijken wat nu de beste opties zijn.

We houden jullie op de hoogte.


22-08-2017 om 23:15 geschreven door Webbie


18-08-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Russian border - take 1
Reisverhaal:
Er staat maar één puntje op onze agenda deze morgen en dat is zo snel mogelijk de Russische grens bereiken.

We sjezen vlot door Polen tot bij de Litouwse grens. Gelukkig, door de toetreding van Litouwen tot Europa en dus ook tot de Schengen-zone, zijn de grenzen open en hoeven we enkel een tol-vignet te kopen.



Algauw merken we de verschillen in huizenstijl en ook de fauna en flora van de Baltische landen gaat geleidelijk over in meer moerasachtige streken met een ongelooflijke diversiteit aan planten langsheen onze weg. Desondanks we goede vrienden hebben in Litouwen moeten we zonder hun een bezoekje te brengen verder want onze klok tikt onverbiddelijk verder en deze omzwerving was niet ingepland en kost ons enkele dagen extra. We houden slechts sporadisch halt voor een foto bij de grensovergangen of een snelle picnic.


In de late namiddag verlaten we Litouwen al opnieuw om Letland binnen te rijden en ook hier moeten we een tol-vignet kopen voor twee dagen. Na een helse non-stop rit van 14u30 komen we tegen 11u30 aan bij de Russische grenspost.

We registreren ons bij het loket voor vrachtwagens en krijgen een volgnummer toegekend. Het vrachtverkeer wordt in blokken van tien wagen binnen gelaten en we wachten een paar uur geduldig af tot het onze beurt is. We socialisen ondertussen met onze collega’s truckers en polsen even naar de gang van zaken. De grensovergang is mij niet onbekend want in 2012 vochten we hier maar liefst vier dagen tegen "het systeem" om Rusland binnen te geraken met onze bus Priscilla.


Bij de eerste slagboom ondergaan we de eerste paspoortcontrole in een lange rij. Traag maar zonder noemenswaardige problemen stempelen we Polen uit (en dus Europa uit) en schuiven aan bij de Russische slagboom. Hier verloopt alles al wat stroever maar toch slagen we er in om enige sympathie op te wekken bij de Russische douane beambten. Een overste en zijn loopjongen nemen de controle van ons voertuig op zich en pluizen onze volledige uitrusting uit. Vooral het meegenomen Belgische bier trekt hun aandacht maar we komen heelhuids de inspectie door. We zigzaggen constant van het ene loket naar het andere met onze documenten en er wordt lustig gestempeld en tot vervelens toe informatie over ons in de computer ingevoerd. Omdat we in de lijn van de vrachtwagens zitten moeten we na de weging en X-ray scan ons melden op het tweede verdiep bij de dienst transport.
Ondertussen is de zon al opgekomen en zijn we volledig uitgeput, maar we zijn aan de laatste slagboom aan het eind van de parking en krijgen al een sprankeltje hoop dat het nog wel eens zou kunnen lukken vandaag. Onze hoop wordt echter in de kiem gesmoord wanneer de ambtenaar plots teken doet dat we rechtsomkeer moeten maken en terug naar België moeten keren. Niemand spreekt een woord Engels en de communicatie verloopt stroef. Er komen zelf schetsjes van auto's en vrachtwagens bij te pas om ons duidelijk te maken dat we er niet in mogen. Het grootste obstakel is dat we met een vrachtwagen rijden zonder cargo en dus ook geen vrachtbrief hebben. Volgens de Russische wet mogen toeristen niet met een vrachtwagen de grens over maar enkel met een personen auto. We wringen ons in alle bochten en discuteren tot in het oneindige om toch maar toestemming te krijgen maar worden steeds van hetzelfde antwoord bediend. Toch hebben we de indruk dat de douanier van dienst zijn best doet om ons te helpen, maar het systeem laat het gewoon niet toe omdat het voor hun zo een ongewone situatie is waar geen procedure voor bestaat: "Computer says no !!!".

Tijdens onze rit van vandaag hadden we al preventief contact opgenomen met de Belgische ambassade in Moskou. Tegen onze verwachtingen in werden we daar behulpzaam behandeld en hadden in geen tijd contact met de vlotte douane attachee. Het bleek een jonge kerel uit Erembodegem en hij was zo geïntrigeerd door ons verhaal dat hij zich meteen volledig engageerde om ons wegwijs te maken in de procedure. Maar ook hij liet meteen al doorschemeren dat het niet om een uitzonderlijk geval gaat en dat het niet eenvoudig zal worden. Vooral het aankomende weekend gooit roet in het eten en we zullen pas opnieuw hulp uit Moskou kunnen verwachten vanaf maandag.
Na een uitputtingsslag van acht lange uren en moeizaam onderhandelen worden we dus Rusland opnieuw buitengegooid en staan we in tegenovergestelde richting voor de eerste Letse slagboom. Hier begint het stempelverhaal opnieuw en na meer dan vierentwintig uur zonder slaap zijn we doodop en parkeren onze truck tussen twee loketjes.

Eventjes op onze zijde liggen en de oogjes twee uurtjes dichtknijpen om tenslotte om 11u00 de volgende  ochtend terug op Letse bodem te staan. Het is snikheet in de truck en we voelen ons onfris, als sardientjes in eigen nat. Bij het eerste meer springen we het water in en verfrissen ons, om daarna door te rijden naar het eerste dorpje op onze weg. Hier parkeren we ook op de oever van een meer en strompelen wat door de straten en slaan wat rantsoen in.

  

  

Tegen de avond verbroederen we met wat lokale jeugd, die hun verjaardag vieren, en na een paar toosts op de vriendschap duiken we na twee etmaal zonder noemenswaardige rust eindelijk in ons bed. De duizend muggenbeten weerhouden ons niet van om als een blok in slaap te vallen. Ook de regenbuien die ‘s nachts op ons blikken dak neerplenzen storen ons niet al te veel.

18-08-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


17-08-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op naar het Noorden.

18:20 - SMS:  We zijn op weg naar Letland om daar te proberen Rusland binnen te raken.

Eerder vandaag waren we naar een andere grensovergang gereden met Oe
kraïne maar deze was enkel voor 3,5 ton (en minder). We hebben ook met de consul in Kiev gebeld en hij zei ons dat Oekraïne soeverijn is in deze beslissingen en dus niets kon doen. Hij adviseerde dan ook via Letland te gaan.

Dit gaat ons twee dagen kosten om via Letland naar de Russische grens te rijden wat ongeveer overeenkomt met de wachtrij aan de Oekraïnse grens.

19:52  We hebben intussen contact gehad met GoHelp, de organisatie waarvoor we ons inzetten, om advies te vragen.



Reisverhaal:
Wanneer deze morgen licht wordt zien we het verbodsteken voor vrachtwagens zwaarder dan 3,5 ton. Eigenlijk was dit al te verwachten bij deze kleine grensovergangen maar we zijn hier nu toch en zullen dan maar eens proberen of er geen kansje voor ons in zit. De grens blijkt echter gesloten en de file staat onbeweeglijk voor een gesloten slagboom. Een paar locals adviseren ons om zelfs niet te proberen met onze Renault en zeggen dat we gewoon onze tijd gaan verprutsen. We delen ondertussen hun mening en bollen het onverrichte zake af.


Tijd voor plan C en dus rijden we noordwaarts richting Litouwen. Als we tot in Letland rijden kunnen we rechtstreeks Rusland binnen rijden zonder over Oekraïns gebied te hoeven rijden. Het grootste obstakel is Wit-Rusland omdat we hiervoor geen visa hebben en zo zijn we verplicht om twee dagen rond te rijden tot in Letland.


De rit verloopt gelukkig vlot en de truck gedraagt zich voorbeeldig. We stevenen  met een sneltrein tempo richting Noorden maar zullen deze nacht nog eens moeten overnachten op Pools grondgebied. We parkeren ons dicht bij de hoofdweg zodat we morgenvroeg vlot de draad kunnen oppikken.


17-08-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


16-08-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ukraina border disaster.

21:39 - SMS:  Onze dag begon succesvol toen we deze morgen een setje tweedehandsbanden vonden voor onze truck. Maar de domper op de vreugde kwam toen we uiteindelijk aan de Oekraïnse grens aankwamen. We werden de toegang tot Oekraïne ontzegd om uiteenlopende redenen. De hoofdreden zou zijn dat de wagen volledig operationeel is. Maar er volgden nog een resem onzinnige redenen zoals "jullie wagen heeft een MTM 9 ton en een mobile home mag zoveel niet wegen.

Onze laatste poging om binnen te geraken was met een bankbiljetje zwaaien en hopen dat de douanier corrupt genoeg was om het te accepteren maar ook dat was een "njet". We werden tenslotte teruggestuurd naar Polen en doorliepen gedurende enkele uren de grensformaliteiten in de tegenovergestelde richting. We zullen deze avond eens verder brainstormen over een plan B.

Nobody ever said it would be easy!! maar we geven de moed niet op en vechten morgen verder tot ... het bittere eind.



Reisverhaal:
Deze morgen is er een oudere man bezig met zijn aan zijn auto te werken op onze parking. Wij vragen hem waar we banden voor onze truck kunnen vinden. Hij denkt even na en gebaart om in zijn auto te stappen.

We gaan eerst langs bij een paar kleine bandenboeren waar er massa's tweedehands autobanden liggen maar niets voor onze negen-tonner. Uiteindelijk stoppen we bij een grotere zaak waar we gelukkig één band vinden voor een prikje. Beter één als geen redeneren we en laten de band om onze velg leggen en rijden de stad uit terwijl we de omgeving scannen naar een tweede band. Slecht kort daarna spotten we een groot terrein waar honderden occasiebanden gestapeld staan. In dit walhalla van de tweedehands band vinden we een paar gelijke banden die echter een beetje afwijken van onze maat maar we laten ze toch monteren en binden de andere band op ons dak als reserveband.



Met een veilig gevoel rijden we van hieruit verder richting Ukraïnse grens. We kunnen nu onze snelheid terug wat opvoeren en rijden vlot met het verkeer mee tot aan de grens. Doordat het gisteren een feestdag was in Polen, was het vrachtverkeer verboden op de wegen en staat er slechts een kleine file vrachtwagens waar we netjes bij aansluiten om na een vlotte Poolse grens aan te komen aan de Ukraïnse zijde.


Hij gaat het er al wat onvriendelijker aan toe en worden bruut aangesproken door de douaniers met bevelen als "open door" en “show documents”!!!! Al vlug gaan de poppen aan ‘t dansen en krijgen we te horen dat we hun land niet binnen mogen met een volledig operationele brandweerwagen. We gaan in de verdediging en proberen op alle soorten van manieren om hun toch te overtuigen van onze goede bedoelingen maar de overste houdt voet bij stuk en zegt dat we beter gewoon terugkeren naar België. Hij verandert zijn criteria voor onze weigering constant en komt zelf met een document op de proppen dat we zogezegd zouden nodig hebben. Dit document zou aan de grens niet verkrijgbaar zijn maar 60km verder landinwaarts.
Onze onderhandelingen lopen dus spaak en er wordt tenslotte een breedgeschouderde buitenwipper bijgeroepen die ons met een nors bevel de deur uitwijst en terugstuurt naar Polen. Met vele vraagtekens in ons hoofd staan we terug in Europa en brainstormen samen om een plan B uit te dokteren. Op de kaart vinden we een kleine grensovergang zo'n 100km zuidelijker. We beslissen daarheen te rijden om ons geluk te beproeven.


Na een lange nachtelijke rit door de Poolse bossen komen we bij de kleine grenspost aan en zetten we ons kamp op voor de nacht. We klimmen op het dak van onze truck met een bord kaas en een flesje wodka en overlopen onze dag en speculeren over een mogelijke oplossing terwijl we naar de hemel staren en vallende sterren tellen. Al vlug komen we aan de som  van 7 shooting stars en beschouwen ze als geluksbrengers die ons morgen zullen bijstaan.

16-08-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


15-08-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Holiday!
Reisverhaal:
Deze morgen zijn we bij het krieken van de dag al uit de veren. Het eerste waar ik aan denk is Sabines' verjaardag: ze wordt 50 vandaag. Zo’n mijlpaal horen we eigenlijk samen te vieren maar dat zal in dit geval echt niet lukken. Ik beloof mezelf om dit achteraf goed te maken.


Pas wanneer we uit onze cabine kruipen merken we op, op wat voor idyllisch plaatsje we deze nacht geslapen hebben. Een groepje eenden zwemmen vrolijk op het vijvertje naast onze bivak plaats en we zijn omringd door landelijke taferelen met pittoreske huisjes en een graspleintje met banken en een pergola. Aan de overkant van het water zit een oma onder haar fruitboom te genieten van de  zonsopgang en zij beantwoordt met een vriendelijk gebaar mijn wuivend hand. De rust is  overweldigend, net als het gesjilpt van de massa spreeuwen die ons vanuit de hoge bomen gade slaan. We genieten nog even van de omgeving terwijl we water koken voor het ontbijt, alvorens we opnieuw aan onze dagrit beginnen.


We opteren om Wroklaw te omzeilen via de autosnelweg en daarna terug over te schakelen op een alternatieve route. Het is ongewoon rustig op de baan. Dit is natuurlijk te wijten aan de feestdag en hierdoor kunnen we deze morgen ongeremd wat kilometers inblikken. Tegen de middag maken we een korte pitstop en koken een portie noedels om vervolgens via bochtige asfaltwegeltjes door de Poolse bossen te laveren. We verwonderen ons over de natuurpracht met zijn uitgestrekte landbouwgronden, besprenkeld met kleine bosjes en her en der gesierd door plassen en vijvers. Langs de weg worden er voornamelijk paprika's geteeld in plastieken serres. Tussen de dorpjes in overheerst enkel de natuur en hoe dieper we het Poolse binnenland binnen dringen, des te meer het Oostblok verleden begint door te schijnen. Alhoewel we opnieuw lange uren achter het stuur zitten vliegen de uren voorbij. We ratelen maar door over de meest uiteenlopende onderwerpen en alvorens we het goed beseffen daalt de zon vlug richting horizon.


Tegen de avond rijden we Radom binnen en blijken we net iets meer als 300 KM ingeblikt te hebben vandaag. We waren eigenlijk van plan om wat vlugger door Europa te reizen maar zijn toch tevreden dat we op slechts vijf wielen toch nog zulke mooie vooruitgang boekten. Net na het binnenrijden van de stad merken we een typische betaalparking op: voor 20 zloties mogen we er onze oranje truck voor de nacht stallen. De wachter is een vriendelijk bejaarde man. Als we hem uitleggen dat we in onze wagen willen slapen deze nacht schudt hij glimlachend maar goedkeurend met zijn hoofd. Hij is het blijkbaar niet gewend dat mensen op zijn parking in hun voertuig overnachten en kijkt verwondert als we hen onze accommodatie voor de nacht tonen. Doordat het vandaag een feestdag was konden we net als de Polen zorgeloos rond tuffen vandaag, want er was toch geen enkele bandenshop open. Morgen gaan we opnieuw op jacht naar nieuwe voorbanden maar beseffen maar al te goed dat dit geen eenvoudige opdracht zal worden en sowieso veel tijd zal kosten.


15-08-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


14-08-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Polski

Reisverhaal:

Met volle moed stappen we deze morgen binnen in de lokale bandencentrale maar wanneer we onze bandenmaat voorleggen aan de uitbater fronst hij de wenkbrauwen en begint op zijn computer te tokkelen om ons even later te melden dat deze maat niet op stock is en niet voor woensdag leverbaar is. Morgen is het op de koop toe nog eens een feestdag waardoor alles nog eens extra vertraagd wordt. Hij heeft ons wel nog enkele telefoonnummers van grote bandenzaken in Duitsland mee maar na een dozijn telefoontjes beseffen we dat we nergens verder geholpen kunnen worden. We spreken ook nog enkele van onze kontakten in België aan maar ook dit levert niets concreet op.

We beslissen na kort overleg dat we opnieuw langzaam op vijf wielen zullen verder rijden richting Polen. Tegen de late namiddag bereiken we uiteindelijk de Poolse grens en gooien de mazouttank nog eens vol en wisselen wat euro's om tegen Poolse zlotties. We zijn verplicht om een transponder te monteren die onze route zal registreren en hiermee wordt onze road tax berekend wanneer we het land opnieuw verlaten. Echter, de bediende zegt dat er een probleem is met zijn computer en dat hij onze transponder niet kan registreren waarop we rechtsomkeer moeten maken en een twintigtal kilometer terugkeren naar een ader afhaalpunt. Na een omslachtige procedure met redelijk wat papierwerk stappen we uiteindelijk buiten met een klein wit kastje in de hand.

We navigeren via kleine binnenwegjes richting Wroklaw en doorkruisen steden en dorpjes waar het "oude Polen" nog overduidelijk overheerst. Door onze aangepaste snelheid vormt er zich geregeld een lange file gefrustreerde medeweggebruikers achter ons. We gaan dan ook verschillende keren op zij om een reeks auto's voorbij te laten. Tegen de avond strijken we neer in een "sleepy town" met een vijvertje en grasperk met bankjes. Een perfecte bivak plaats oordelen we en parkeren onze Renault en houden het voor bekeken voor vandaag.

Traject:



Voor alle nieuwe foto's vanaf reisdag 1: klik Fotoalbum 2017.

14-08-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


13-08-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.East and West

Reisverhaal:
We hadden een plan om zo vlug mogelijk Europa door te rijden, maar aan dit tempo blijft er van dat plan niet veel meer over. Toch blijven we positief want elke kilometer brengt ons dichter bij ons einddoel. Kort na de middag bereiken we de vroegere oost/west Duitse grens en springen even binnen in het Dundesgrens muzeum.

Onze flashy oranje truck trekt overal meteen de aandacht en als de mensen polsen naar ons plan krijgen we meestal gefronste wenkbrauwen als respons. "Tadzjikistan?" vragen de meeste mensen als bevestiging, waarop we tweekoppig antwoorden: "jahwol wir fahren nach Tadjikistan!".

De reserve voorraad mazout die we van transport bedrijf Lemaire gesponsord kregen is intussen volledig opgesoupeerd en we tanken deze namiddag voor de eerste maal aan de pomp. Naast enkele zondagrijders ontmoeten we weinig verkeer op deze landelijke Oost-Duitse wegen. Het enige dat ook vandaag sneller gaat dan gewenst is ons brandstof verbruik.

Gelukkig is de hemel ondertussen uitgeklaard en tuffen we welgezind over het heuvellandschap. We vegen onze laars aan onze rijtijden en stoppen pas net voor zonsondergang in de buurt van Halle. We hadden een grote bandencentrale opgemerkt langs onze weg en morgenvroeg zullen we daar ons geluk eens gaan beproeven in de hoop dat zij ons aan een set betaalbare banden kunnen helpen. De teller werd vandaag slechts 240 km aangedikt maar we leven op hoop en zullen trachten om het verlies enigszins goed te maken zodra we nieuwe banden hebben.

In een donkere uithoek van het industriepark zien we een flauw lichtje. Het blijkt warempel een klein cafeetje te zijn en we wippen er nog even binnen voor een slaapmust en evalueren ondertussen onze dag waarna de barvrouw ons bedankt en vriendelijk de deur uit stuurt.
 

Traject



13-08-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


12-08-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.D-Day !!!
Afgelopen nacht was, zoals steeds de laatste maanden, was alweer véél te kort. Na een laatste spoedherstelling van de uitlaat werd alle gereedschap een laatste keer weggezet en werd het licht in de Desertlionsgarage voor de laatste keer gedoofd; althans, voor deze brandweerwagen toch.


Na een vluchtige inspectie van de mee te nemen goederen, een laatste aanvulling en nog een laatste inspectie werden de nodige afspraken in verband met communicatie met het thuisfront en met jullie Webbie gemaakt en dan ... werd, of liever is het al D-Day!!


Vanaf 9 uur deze morgen kwamen de sympathisanten mondjesmaat aangereden en kreeg onze brandweerwagen gezelschap van een paar soortgenoten die hem straks tot aan de autosnelweg zullen uitgeleide doen.

Eindelijk, na maanden zwoegen zijn we zover! Een blij moment maar ook een emotioneel moment want wegrijden naar ons verre einddoel betekent ook wegrijden van onze familie en vrienden. Met een lach en een traan werd het algauw 11 uur en vertrok een karavaan brandweerwagens met een rits motorrijders in hun kielzog richting Edingen vanwaar de Desertlions-brandweerwagen zijn reis alleen verder zet.

Alle foto's van het vertrek zijn te vinden in ons Fotoalbum 2017.

Hieronder vind u een interview van Ninofmedia.tv met de Desertlions en hun familieleden aan de startplaats in Meerbeke

Reisverhaal:

Het is nog een beetje aftasten tegen welke snelheid en toerental onze wagen zich het best voelt maar algauw vinden we ons ritme en snorren gestaag richting Duitse grens. De enige bron van zorgen is de brandstofmeter die sneller zakt dan ons lief is en op de parking voor de grens kieperen we dan ook de laatste jerrycan met reserve voorraad brandstof in onze tank. Het verplichte autobahn vignet kost ons maar liefst 120 euro maar we wagen het toch maar niet om zonder tolvignet verder te reizen in Duitsland.

Net toen we goed op dreef waren en Köln in de verte voor ons zagen liggen worden we opgeschrikt door een luide knal en zakt de Renault door zijn rechter voorkant. Ik weet meteen dat we met een klapband te maken hebben en slaag er in om met wat mankracht en gevorderde stuurmanskunsten het gevaarte op de pechstrook tot stilstand te brengen.

  

Gelukkig reden we aan gematigde snelheid zodat erger vermeden kon worden. De rechter voorband is volledig aan flarden gescheurd en het spatbord wat omgekruld. We vatten meteen de koe bij de horens en halen de krik en de wielsleutel boven want we willen zo vlug mogelijk van de pechstrook af. Terwijl Kevin de gevarendriehoek plaatst en het aankomend verkeer waarschuwt met een geïmproviseerd signalisatie bord, demonteer ik één van de binnenste achterwielen en monteer deze vooraan zodat we in een klein half uurtje terug mobiel zijn. We nemen de eerste afrit om te overleggen wat de volgende stap zal zijn. Een vriendelijke allochtone Duitser stop om hulp aan te bieden en na een dozijn telefoontjes naar enkel 24H banden services komen we te weten dat het ons maar liefst 800 euro gaat kosten om de band ter plaatse te komen vervangen. Dat absurde bedrag gaan we niet betalen voor een nieuwe band en omdat het zaterdag avond is besluiten we om op drie achterwielen rustig verder te rijden via binnenwegen. We nemen afscheid van onze Duitse vriend en karren aan een bedeest tempo verder richting oosten.


Nu we de autobahn verlaten hebben komen we op mooie kronkelwegen terecht die ons door de Duitse bossen leiden en desondanks de onophoudelijke regen trachten we toch wat te genieten van de omgeving. Na 400km en 11u50 achter het stuur houden we het voor bekeken en parkeren ons in een kleine industrie zone net voorbij Olm.

Wanneer Kevin in zijn bed wil kruipen blijk dat het dak zo lek is als een gieter. Met wat Mac-Giver truckjes maakt hij een kleine goot van een lege plastiek fles en kunnen we uiteindelijk gaan slapen na een bewogen eerste dag.



Alle foto's vanaf de eerste reisdag zijn te vinden in ons Fotoalbum 2017.

12-08-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


11-08-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Blij weerzien.
Op een mooie dag in 1982 werd een gloednieuwe Renault Midliner 9 ton pompwagen geleverd aan de Brusselse brandweer. Na jaren trouwe dienst werd hij doorgegeven naar de brigade van Middelkerke. Nadat hij uiteindelijk wat last kreeg van enkele ouderdomsverschijnselen werd hij gedegradeerd tot oefenwagen voor de jeugdbrandweer waar hij stilletjes wegkwijnde. Wanneer hij ook daar afgedankt werd leken zijn dagen bij de brandweer voorgoed voorbij MAAR daar brachten De DesertLions verandering in toen ze hem aankochten en kompleet reviseerden en opnieuw volledig operationeel maakten.


En na maanden van hard werk wacht ons enkel nog de grootste uitdaging van allemaal: morgen starten we onze epische reis naar Tadzjikistan waar we de pompierwagen zullen schenken aan een lokaal brandweerkorps zodat hij nog vele jaren kan doen waar hij oorspronkelijk voor gemaakt werd.

Deze morgen ging hij bij de Brusselse brandweer nog even afscheid nemen op de plaats waar zijn verhaal ooit begon. Dat het een emotioneel weerzien was dat opnieuw vele mooie herinneringen oprakelde was natuurlijk onvermijdelijk. Gezegend door de gelukwensen van het voltallige Brusselse korps voelen we ons zelfzekerder dan ooit om ook deze missie tot een goed einde te brengen.




11-08-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


06-08-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Late uurtjes.
Zoals gewoonlijk komen de laatste week nog ontelbare klusjes en klussen naar boven; sommigen al noodzakelijker dan andere. Zo stond ondermeer het bestickeren met de logo's van onze sponsors op het programma evenals het testen van alle standaardverlichting en de extra toegevoegde verlichting voor de pikdonkere Centraal-Aziatische nachten evenals een extra coating voor het dak van de cabine, extra afsluitingsloten voor alle zij- en achterluiken en portieren evenals het nakijken van de boutenspanning van de wielen zodat deze desgevallend onderweg zonder zware machinerie zouden kunnen worden losgeschroefd.



 



Helaas mocht één en ander alweer niet zijn. De wielbouten van de rechterkant van de brandweerwagen waren met stokken (lees: pneumatische wielsleutels, hamers, branders, slijpschijven en andere ongein) lost te krijgen. Het losmaken van het achterwiel alleen al heeft maar liefst 10 uur in beslag genomen ondanks het feit dat de Desertlionsgarage best goed uitgerust is wat betreft gereedschap. En toch mogen we ons gelukkig prijzen dat we deze klus preventief thuis gedaan hebben want stel je voor, langs de kant van de weg in ver-weg-istan, met enkel een wielsleutel ter beschikking, ver van de bewoonde wereld ... ShockedRolling EyesConfused

   

Zoals steeds zijn alle foto's te vinden in ons Fotoalbum 2017.

06-08-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


02-08-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uitnodiging.

Zaterdag, 12 agustus omstreeks 1100h geven we,  na maanden van voorbereiding, uiteindelijk het startsein van onze nieuwste humanitaire missie richting Tajikistan.

We worden de eerste 30km begeleid door een aantal klassieke brandweerwagens en een groep motorrijders. Iedereen is trouwens welkom om deel te nemen aan deze begeleidingsrit die ons via binnenwegen tot aan de zuid kant van Brussel zal brengen waar we tenslotte afscheid zullen nemen.

Met nog slechts 10 dagen te gaan is het dan ook stilaan tijd geworden om ons afscheidsontbijt te regelen.

Naar goede gewoonte worden de koffiekoeken geleverd door onze Desertlions hofleverancier Erwin van "brood & zo". Dat is dus nog een extra lekkere reden om ons op 12 augustus e.k. te komen uitwuiven op de parking van café Oud Withuis in Meerbeke.


Met hartelijke dank aan de warme bakker met het warme hart !! Very HappyVery HappyVery Happy

02-08-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


01-08-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Would be pompiers

Eindelijk is het zover: we kunnen de hele machinerie gaan testen!! We begaven ons naar een rustig -nou ja, rustig- stukje aan de Dender waar we de brandweerwagen dwars over het jaagpad heen naar de rivier toe konden manoeuvreren.





Gewapend met alle raadgeving van bevriende brandweerlui verbonden we de brandweerwagen middels aanzuigdarm en aanzuigkorf met de rivier en … inschakelen! Vervolgens moest de herstelde vacuümpomp de centrale pomp ontluchten en kon er druk worden opgebouwd na het inschakelen van de hogedrukpomp.

Haspels werden afgerold en de eerste kraan werd opengezet. Meteen ontstond er een straal die tot de overkant van de rivier reikte. Ook de tweede haspel werd ontrold en getest. GRANDIOOS!! Test nummer 1, spuiten met aangezogen water: OK Cool

Tussen de babbels met de kijklustigen door werd Test nummer 2 afgewerkt. Deze bestond eruit om de lansen te gebruiken uitsluitend met het meegenomen water uit de tank van de brandweerwagen: OK Cool


  

De derde test moest het verbruikte water uit tank opnieuw aanvullen met rivierwater, al dan niet tijdens het gebruik van de haspels: NOT OK! Evil or Very Mad

We slaagden er niet in, ondanks dat we menen dat we inmiddels het concept en gebruik van de pompen terdege begrijpen, om één liter rivierwater in de tank te persen. Met zaklampen -in de intussen ingevallen duisternis- werden alle leidingen en kranen nagelopen maar de pompen weigerden rivierwater in de ketel te pompen. De enige verklaring van deze halsstarrige weigering wezen we toe aan een defecte kogelkraan in het leidingencircuit tussen de pomp en de ketel. Gezien het concept van een kogelkraan een uiterst zeldzaam defect en dus onwaarschijnlijk, dus bleef er maar één optie: terug naar huis en de kraan morgen demonteren. Evil or Very Mad Evil or Very Mad

Zoals steeds kunnen alle foto's op groot formaat terugvonden worden in ons fotoalbum (link links bovenaan). Om direct naar de recenste reeks te gaan klik HIER.


01-08-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


30-07-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pompiers mét water?

Onze brandweerwagen is niet meer van de jongste en dit gegeven tekent debet aan het feit dat er her en der in de loop der jaren al wat speling op lagers en assen is ontstaan. Met andere woorden, het onheilspellend geluid bij het inschakelen van de centrale pomp (zie bericht van 23/7) is niets meer dan het iets wat al te enthousiast ratelen van de aandrijfas in de lagers op stationair toerental. Het goede nieuws hierbij is dat de pomp dus wel degelijk inschakelt, wel degelijk draait en wel degelijk bereid is haar werk te doen, tenminste, als het toerental wat opgedreven wordt. En zie … van zodra het toerental verhoogt verdwijnt het geratel en wordt er water rondgepompt. Hip hip hip … HOERA!!!

Hoe kan het, dat een technisch team als dat van de Desertlions garage, dit niet direct doorheeft vraagt u zich af? Wel, daar zijn drie redenen voor: ten eerste is het team niet vertrouwd met de werking en het samenspel van de drie pompen; ten tweede betreft het een brandweerwagen die een aantal jaren buiten dienst is geweest en waarvan we de staat bij de buitendienststelling niet kennen en ten derde, de combinatie van het niet volledig op de hoogte zijn van de werking en de staat, het onheilspellend geratel én de vrees iets (verder) te beschadigen.



Intussen is de hoop op een nieuw pompdeksel voor de vacuümpomp vervlogen. De pomp is immers zo een 30 jaar oud en de fabrikant, Wasterlaine - Bruxelles, is al jaren van de markt verdwenen. Opnieuw een gelegenheid om het vindingrijke karakter van de Desertlions volop te laten spelen: een eerste poging om het deksel dicht te lassen lukte maar gedeeltelijk mede doordat het materiaal waaruit het deksel vervaardigd is niet te schatten is. Een flinke kluit twee-componeten-hars bovenop de lassen zal moet soelaas brengen.    

Nu wordt het dringend tijd voor een test ten gronde!


30-07-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


28-07-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sponsoring
Er zal heel wat brandstof nodig zijn om onze "pompier" tot in Duchambe te krijgen, maar gelukkig staan we er niet helemaal alleen voor en kregen we alvast een volle tank brandstof gesponsord door niemand minder dan transportbedrijf Lemaire uit Meerbeke.
Ook de de firma Braem trucks gaf ons een flink financieel ruggesteuntje waardoor ons brandstofbudget terug wat verder aangedikt is.

We kunnen hun niet hard genoeg bedanken maar prijzen hen met eeuwig respect en onmeetbare dankbaarheid.
 
Together we can make a difference!!!

Ook u kan ons nog steeds sponsoren op het rekeningnummer BE83 0357 8320 4515 ten name van Desertlions Ninove.


28-07-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


27-07-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pompiers zonder … elektriciteit.

Een ongeluk komt nooit alleen”; een gezegde dat de Desertlions intussen volmondig kunnen beamen. Wat eerst leek op een vrij banale operatie, het vernieuwen van een paar rubberslangen van de binnenradiator, draaide alweer uit op een helse klus.

U moet weten dat deze kleine radiator zich binnen de cabine bevindt (om de binnenruimte ‘s winters te verwarmen) en toegankelijk is via het dashboard. Echter, de lengte van de bedrading van het dashboard was nogal aan de krappe kant mede door de talrijke modificaties van de verschillende brandweerkorpsen doorheen de jaren die "hun" bedrading aan de oorspronkelijke bedrading hadden vastgemaakt. Voelt u hem al komen?

Ja hoor, een deel van de bedrading kwam lost bij het nochtans voorzichtig optillen van het dashboard. Tientallen draaduiteinden die “ergens” thuishoorden op een schakelaar of controlelampje hingen los in het dashboard. Leuk is anders en een gemakkelijke oplossing is ver weg. De enige goede oplossing bestond erin alle losse draden na te meten met behulp van multimeters en testlampjes. Geen zwaar werk maar alweer twee dagen tijd aan gespendeerd.




We maakten van de gelegenheid gebruik om ook de werklampen van de brandweerwagen te vervangen. De originele werklampen dateren immers nog uit de vorige eeuw (letterlijk)! Oogt niet alleen netjes maar staat tevens garant voor een lang leven bij de hulpdiensten in Tadjikistan.


27-07-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


23-07-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pompiers zonder ... water.
Het is niet dat de Desertlions waterratten zijn maar dit jaar hebben de weergoden de Desertlions een fikse hak gezet: reeds van in de maand april zaten we vol (on-)geduld te wachten op volle regenputten om onze brandweerwagen te vullen. De Dender is wel vlakbij maar we wilden het risico niet lopen om voor de eerste vulling al te veel modder en slijk aan te zuigen wat zeker niet denkbeeldig was gezien ook daar de lage waterstand. Maar zie ... afgelopen week werden onze gebeden blijkbaar gehoord en kreeg onze streek een paar fikse regenbuien met als gevolg: volle regenputten! Razz


Toen we dit weekend uiteindelijk met veel spanning onze Wasterlaine hoge drukpomp wouden opstarten kwamen we tijdens het voorvullen en ontluchten tot de verontrustende vaststelling dat de aanzuigpomp lekte. Blijkbaar had iemand in het verleden de pomp vergeten te ledigen waardoor in de winter het pompdeksel stuk gevroren was. Bovendien werd het een hele klus om dit dekselse deksel Evil or Very Mad van het pomphuis te verwijderen.


Alhoewel dit een fikse domper is moesten we verder om de centrale pomp en de hogedruk pomp te testen en besloten we de tank dan maar met de dompeldomp te vullen. Rapper gezegd dan gedaan want het duurde uiteindelijk een ganse dag om zo'n 2500 liter water over te hevelen.

En dan ... kwam de tweede domper. De aandrijfas van de centrale pomp wordt aangedreven door, middels een pneumatische schakelaar, aan te grijpen op de versnellingsdoos van de vrachtwagen. Achteraan de wagen kan de pomp eveneens, met een mechanische hendel, in of uitgeschakeld worden en deze hendel weigert alle dienst Sad. Verder dan wat onheilspellend geratel van het net niet inschakelen kwamen we niet. Oorzaak vooralsnog onbekend dus dat wordt een nachtje piekeren ... op z'n minst.


Hoe dan ook, de eerste zorg betreft het aluminium deksel van de aanzuigpomp. Liever dan lassen zouden we graag een vervangexemplaar op de kop willen tikken (figuurlijk hé Wink). Na een hondertal telefoontjes in "het milieu" is de jacht open maar toch deden we nog graag ook nog een extra oproep via deze weg.

Dringend gezocht:

  
Spread the word please.

23-07-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


15-06-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Buzzy lions.
Weekend betekent voor een Desertlion meestal werken; extra werken. En toch meen ik te weten dat ze er allen naar uitkijken. Ondanks het labeur is het ook een plaats van ontmoeting van mensen van allerlei slag en achtergrond. Durf het gerust een sociaal gebeuren te noemen.

Met Alain als centrale figuur is dat ook niet verwonderlijk: sociaal geëngageerd, een knobbel in de mechanica en zelf altijd bereidwillig. Dat laatste werkt ook wederkerig en wie zich vrij kan maken gaat dan ook graag een handje helpen. En dan kom je tot situaties waarbij een computerprogrammeur de injectoren van de dieselmotor vervangt, een schilder een metalen inzetstukken voor carrosseriewerk vervaardigd en andere schijnbaar onmogelijke combinaties maar onder de deskundige leiding van de chef-werkplaats komen alle werken tot een goed einde.

Een impressie van een dagje klussen in Deserlions-garage:
 
  

  

  

En uiteraard dient er ook af en toe getest te worden (met de staat van de Tadjiekse wegen in het achterhoofd):



15-06-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


01-06-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Soortgenoten.
Typisch kenmerken aan levende soorten is dat ze vaak samen waar te nemen zijn. Zoogdieren allerhande leven vaak in sociale groepen samen en de mens vormt daar geen uitzondering op. Ik hoor het u al denken, “tja, wat had je nu gedacht met z’n 9 miljard op deze kleine aardkloot ...”.  Maar wat ik bedoel is dat mensen vaak rond een gemeenschappelijke interesse groepen gaan vormen met de interesse als hechtmiddel. En dat blijkt ook voor pompiers niet anders te zijn.

Zo namen we deel aan aan het oldtimer treffen voor brandweerwagens in Ninove. Algauw raakten we aan de praat met alle anderen en gingen op pad met de wagens. Met zo’n gezellige knalrode/oranje vrachtwagen loop je natuurlijk sowieso in de kijker maar dat op zich doet eigenlijk onrecht aan de werkelijk unieke pareltjes die de liefhebbers er met hart en ziel van gemaakt hebben. Neemt u zelf een kijkje bij onderstaande foto’s (en bij uitbreiding in ons foto-album dat u HIER kan inkijken).









01-06-2017 om 00:00 geschreven door Webbie


14-05-2017
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Opsporing verzocht!
Al vrij snel hadden we gemerkt dat er iets niet pluis was met de stabilisator stang. Het geringste putje in het wegdek stond garant voor heel wat kabaal in het vooronder. Nader onderzoek leerde dat de rubbers waarin de stabilisatorstang opgehangen is (of liever 'was') geheel verdwenen waren.



Gelukkig geen grote kost gezien de rubbers vrij gemakkelijk konden nagemaakt worden uit een rubberen slang. Desalniettemin toch al gauw een dagje sleutelen.



ps: mocht u de ontbrekende rubbers alsnog vinden, u hoeft ze niet meer aan te geven Wink .



14-05-2017 om 00:00 geschreven door Webbie




Vertaler
Blog als favoriet !

Inhoud blog
  • Vertrek - Uitnodiging
  • Getest en goedgekeurd!
  • Welkom to Absurdistan
  • In De Buurt - Een brandweerwagen voor Tadjikistan
  • Verhalen in de Bib van Ninove
  • Interview Ninof Media
  • Uitnodiging
  • Back in town!
  • Return to home
  • Einde verhaal

    Hoofdpunten blog desertlions5
  • Desertlion on Australian TV
  • Uitnodiging lezing
  • Bookhouse
  • Priscilla!
  • Dag 72 : Mongolië - The last one hundred

    Hoofdpunten blog desertlions4
  • Uitnodiging lezing
  • Desert Lions terug in het land na expeditie - Nieuwsblad
  • Bedankt voor de hartverwarmende reacties!
  • Een nieuw begin
  • Tranen van geluk

    Hoofdpunten blog desertlions3
  • Uitnodiging lezing
  • Update Priscilla
  • Priscilla at work!
  • Powerpoint Presentatie inhuldiging Priscilla
  • Mobile Desertlions-Bookhouse

    Hoofdpunten blog desertlions2
  • Uitnodiging lezing
  • Einde missie = start nieuwe missie
  • Dr Robert Shenk.
  • Filmavond 30/4/2011
  • Film, spectaculaire foto's en een sterk verhaal!

    Hoofdpunten blog desertlions
  • Uitnodiging lezing
  • Afsluiting van het project Gambia
  • In memorium
  • Een avonturier met het hart op de juiste plaats.
  • Film & diapresentatie 28 maart 2009



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!