Desertlions goes Tajikistan 2013 - 2014



Onze gesteunde projecten














Bezoek onze gouden sponsors!!!


Bezoek onze sponsors!
IDEA reclame
Brakelsesteenweg 66
9400 Ninove

 

 


Bezoek onze sponsors!
Adviesbureau Walravens
Albertlaan 200
9400 Ninove

 

 



Houtbewerkingsmachines
Steenstraat, 12
9402 Meerbeke-Ninove

 

 


Bezoek onze zilveren sponsors!!!



Moto's Van Rossom
Edingsesteenweg 416
9400 Denderwindeke



Dakwerken
VANDENBRANDE & Co

Wallestraat, 64
9506 Waarbeke



RICHA - sport en recreatie kledij
Westerring 27
9700 Oudenaarde



Bezoek onze bronzen sponsors!!!



Ijzerwaren, gereedschappen, ...
St-Berlindisstraat, 17
9402 Meerbeke (Ninove)





IndustriŽle ventilatie en stofafzuiging
Industrieweg Noord, 1141
3660 Opglabbeek





FTB-Remmers bvba
bouw- en houtbeschermingsproducten

Bouwelven, 19
2280 Grobbendonk





N.V. Leitz-Service S.A.
Machinale hout- en kunststofbewerking

Industrieweg, 15
1850 Grimbergen





CAD Serviceburo
Tekensystemen, opleiding en
plotservice op maat

Rondstraat, 37
3640 Kinrooi





CD Technologies bvba
software & automation

Haachtstraat, 120
3020 Veltem





Bezoek onze sympathisanten!!!



Koenraad Coppens
Afwerkingsbedrijf - Schrijnwerkerij -
Ramen & deuren in ALU en PVC -
Alle herstellingen in en rond het huis
Dotterbloemstraat, 12
9320 Erembodegem
0496 876 388




Autobedrijf Caudron
Hekkestraat, 43b
9308 Hofstade
053 76 11 86





Transport Lemaire b.V.B.A.
Ternatstraat 225
9402 Ninove-Meerbeke





Ninoptics
Brusselstraat, 64
9400 Ninove




Architectenbureau
Stef Van Den Haute bvba

Hemelrijk 96
9402 Ninove-Meerbeke





Hoorcentrum Amplifon
Biezenstraat, 5
9400 Ninove





Airstream bvba
Krepelstraat 38
9400 Denderwindeke





Eet- & praatkaffee
Edingsesteenweg, 421
9400 Denderwindeke (Ninove)





Groenten en fruit
Beneden Hemelrijk, 7D
9402 Meerbeke (Ninove)





Drankencentrale Malfroid
Oude Kaai, 34
9400 Ninove




Vloer- en wandbekleding
De Pauw Marnix BVBA

Edingsesteenweg, 215
9400 Denderwindeke (Ninove)




Onstoppingen Hemerijckx
Steenhout, 55
9400 Denderwindeke (Ninove)





De Coninck Stefan
Roe, 27
9401 Pollare (Ninove)




Maarten Vandeneynde technicks
0474/398549




Cafť GONZO
Geraardsbergsestraat, 33
9400 Ninove





BROOD & ZO
Ternat, 255
9402 Meerbeke (Ninove)





Meet us @ Facebook





Van Den Broeck-De Sutter Ferro & non-fero metalen
Aalstersesteenweg, 364
9400 Ninove





Dierenoppas ANGELINA
0477/03.48.30




Web Hosting

A daring chalenge from Belgium to Tajikistan
23-09-2014
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Desert Lions terug in het land na expeditie - Nieuwsblad

DENDERWINDEKE - De Desert Lions zijn terug in het land. Eind vorige week keerden Sabine Roos en Alain Deneyer met het vliegtuig terug naar BelgiŽ nadat ze wekenlang met een oude ziekenwagen op weg waren geweest naar de Kaukasische republiek Tadzjikistan.
[Mario Verbeken - Het Nieuwsblad 23/09/2014]


Klik HIER om het oorspronkelijke artikel te lezen.

23-09-2014, 00:00 geschreven door Webbie


21-09-2014
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bedankt voor de hartverwarmende reacties!

Naast alle sponsors en medewerkers die het mee helpen mogelijk maken van onze missies, willen we ook uitdrukkelijk alle familieleden, vrienden Ťn sympathisanten danken voor de hartelijke reacties die we gedurende onze missie mochten ontvangen op onze Facebook pagina. Alhoewel het opvolgen voor ons niet altijd evident was, en soms zelfs geheel onmogelijk, deed het ons enorm plezier al deze hartverwarmende reacties te lezen.

Een greep uit jullie reacties. Leest u even mee?



Dit is slechts een greep uit de drie recentste berichten. Als u meer reacties wil lezen, of zelf nog een reactie posten, kan u terecht op onze Facebook pagina.


Bedankt voor al jullie hartverwarmende reacties!!



21-09-2014, 00:00 geschreven door Webbie


18-09-2014
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een nieuw begin

Reisverslag:
Een deel van onze hulpgoederen deelden we reeds uit onderweg en een speciaal gereserveerd pakket schonken we In het SOS childerens village in Kosovo. Maar deze week wordt elke seconde opgeslorpt door het verdelen van de rest van onze uitrusting en het overhandigen van de ambulance.

We starten met een uitstap naar ťťn van de armste dorpen in de regio waar zich naast een dorpsschooltje ook een weeshuis bevind. Het is een afgelegen dorp in de bergen en het weg die ons er naartoe leidt is meteen een goede oefening voor onze ambu. Hierdoor krijgen we meteen een goed beeld van wat hem in de toekomst te wachten staat.


Na een warme verwelkoming vernemen we dat het weeshuis niet afhangt van de Tadzjiekse staat maar van het (zeer arme) district en zodoende op niet veel steun van buitenaf moet rekenen. Ze zijn dan ook super blij met ons bezoek en vertellen ons dat zowat alles bruikbaar is. Zoals na elke Desertlions rally keren we ook deze keer slechts met een rugzak terug naar huis en dit wil zeggen dat we al onze persoonlijke kledij en uitrusting ter plaatse weg schenken. We hadden ook nog een grote voorraad nieuwe kledij bij die ons in BelgiŽ geschonken werd door het bedrijf van Joke Bauwens en dit samen met onze matrassen, kookgerei, bed, etenswaren, school materiaal, gasfornuis, koelkast en nog veel meer vormden onze bijdrage aan deze instelling. In de aanpalende school kregen alle kinderen twee mutsjes uit onze grote voorraad van "de mutsjes voor Tadzjikistan actie" mee naar huis. Voor de plooifietsjes vonden we een nieuwe thuis bij een familie die onlangs hard getroffen werd door de ernstige ziekte van de vader des huizes. En zo slaagden we er toch in om een lach te toveren op de jongens van het gezin in deze trieste tijden.



Verder deelden we gewoon nog een deel van de mutsje uit in de straten van het dorp. De dankbare en respectvolle houding van de Tadzjiekse mensen siert hun mateloos en we verlieten het dorp dan ook met een overweldigend warm gevoel als iedereen ons stond na te wuiven bij ons vertrek. Natuurlijk moesten we beloven om ooit terug te komen en werden nog eens overladen met lokale lekkernijen.


Het grootste deel van de baby en kindermutsje waren reeds gereserveerd voor de mensen van "Save the childeren, Central Asia ". Zij zijn al jaren actief in de regio en zullen instaan voor de professionele verdeling ervan daar waar het het hoogst nodig is. Zo lopen er een paar programma's waar moeders enkele mutsje meekrijgen als ze hun pasgeboren baby's laten registreren bij de burgerlijke stand. Nog steeds worden er kinderen geboren in de bergdorpen die niet geregistreerd worden en waar door ze in de toekomst dan ook nooit beroep kunnen doen op eender welke privilege. De mutsjes vormen een perfecte stimulans bij deze acties. Maar wanneer we er zo'n kleine tweeduizend tevoorschijn toveren uit onze ambulance, zijn zelfs de mensen van "Save the childeren" overweldigd door het aantal dat wij als kleine organisatie wisten in te zamelen.

We maken afspraken om verder samen te werken in de toekomst en spenderen de rest van de tijd met het boeken van een retour ticket naar BelgiŽ. Een bezigheid die trouwens zo'n vier uur in beslag neemt. De enige optie is om van Dushanbe naar Rusland te vliegen en daar per taxi honderd kilometer verder in Moskou een andere vlucht te nemen richting Brussel. Onze vlucht vertrekt 's anderendaags om 06:00h en dit wil zeggen dat we slechts een namiddag tijd meer hebben om een Russisch transit visa te bemachtigen.
De volgende uren zijn niet te omschrijven en slopend stressy. Pas om 13:00h raken we het consulaat binnen dat om 17:00h alweer de deuren sluit. In tussentijd moeten we nog drie maal de ambassade verlaten en lopen als gekken door de drukke straten van Dushanbe om pasfoto's, afgeprinte application forms en lokale munt te bekomen. Slechts een half uur voor sluitingstijd komen we met onze tong uit onze bek en een bonzend hart aan met alle paperassen om pas op de valreep buiten te stappen met een dagvisum voor Rusland in de hand.


De opluchting is groot maar pas tegen dat we aankomen bij de geÔmproviseerde carwash draait onze hartslag opnieuw binnen veilig toerental. Onze ambu ziet er na de schrobbeurt opnieuw kraaknet uit maar wij daarentegen zien er uit of we net uit de koolmijnen komen. Er is echter geen tijd meer voor wat op te frissen en onze zondagse plunje aan te trekken dus rijden we meteen door naar onze afspraak met de provincie gouverneur voor de officiŽle overhandiging van de wagen. We worden ontvangen op het kabinet en onder het waakzame oog van het presidentsportret nemen we plaats aan de vergader tafel voor een lovende en dankbare speech van de vriendelijke hoogwaardigheidsbekleder. Onze tolk Mergan vertaalt alles en meldt ten slotte dat het hoog tijd is voor de aflevering. Samen met de gouverneur en zijn gevolg rijden we de hobbelige smalle straatjes van het dorp door waar het hospitaal zich bevindt. Hier worden we pas echt overweldigd als het voltallige ziekenhuis personeel ons warm ontvangt met een applaus en traditionele ceremonie waarbij met bloem en snoep gegooid wordt. Ze vertellen ons dat deze eeuwenoude ceremonie gebruikelijk is bij verwelkoming van gasten en bij geboortes. Wij zijn er alvast erg door aangegrepen en trachten onopgemerkt de krop in onze keel door te slikken. De oosterse tapijten die voor ons werden uitgerold kregen we later mee als afscheidsgeschenk zodat we hun nooit meer zouden vergeten. Alsof dat nou ooit mogelijk zou zijn!


Hoewel het ziekenhuis gerund wordt door een chirurg die een uitmuntende reputatie geniet in de streek, is de infrastructuur zeer basic. Maar er wordt gebouwd aan een nieuw gedeelte waarvan de ruwbouw bijna voltooid is. Een perfect moment voor een nieuwe ambu dus zodat na de afwerking en de indienststelling van hun nieuwe ambulance de capaciteit meer dan verdubbeld zal worden. Hun huidige ambulance van dienst is van Russische makelij en stamt uit de prehistorie. Zijn uitrusting bestaat slechts uit een matras, watervat en een klein instrumenten koffertje. Het personeel wordt dan ook van hun sokken geblazen als we de deuren van hun nieuwe aanwinst openen en hun de werking van alle schakelaars, luchtvering, kastjes, spoelbak met waterpomp en andere gadgets uitleggen. Ze zijn onder andere ook blij verrast door het feit dat ze hierin gewoon kunnen rechtop staan en het bed op comfortabele werkhoogte kunnen zetten tijdens hun interventies. De toekomstige chauffeur is bloednerveus als we hem de sleutels overhandigen en hij zijn eerste meter rijdt met zijn nieuwe trots. De hoofdweg die naar het dorp leidt is onlangs volledig geasfalteerd wat meteen hogere snelheden en trieste ongevallen met zich mee brengt vertellen de mensen ons. Deze ambu is het perfecte antwoord om de slachtoffers snel en veilig tot hier te brengen. De oude vierwiel aangedreven ambulance zal naast de nieuwe ook nog in dienst blijven ter ondersteuning in het bergachtig gebied. Een perfecte mix van jong en oud aldus het personeel.



We hadden maar al te graag langer gebleven ,maar morgen moeten we terug vliegen naar ons leven in BelgiŽ en we sluiten deze prachtige avond af met een traditioneel afscheidsdiner. Na de lovende speeches van de prominenten vullen we de avond met lekker eten en gesprekken over cultuur, geschiedenis en broederliefde. De mensen nodige ons uit om vlug terug te komen zodat ze ons persoonlijk bij hun thuis kunnen ontvangen en los van alle officiŽle ontvangsten onze vriendschap verder kunnen uitbouwen.


Bovenop de vele mooie indrukken tijdens de trip zullen de pretlichtjes in de ogen van deze mensen en hun hartverwarmende blikken ons voor altijd bijblijven. We kijken nog even over onze schouder als we het dorp verlaten om een laatste blik op te vangen van onze "big yellow ambulance" en hopen we onze belofte, om in de toekomst terug te keren, ooit nog waar te kunnen maken.

Klik hier voor de meest recente foto's

18-09-2014, 00:00 geschreven door Webbie


15-09-2014
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tranen van geluk

Reisverslag:
Twee jaar voorbereidingen gingen er aan vooraf maar gelukkig stonden we nooit alleen: op alle vlakken werden we gesteund door vrienden en familie die in ons "geloofden" en onze dank daarvoor is niet in woorden te omvatten.

Dagen en nachten van planning, ontelbare uren onder de wagen, en achter de pc zorgden er voor dat onze ambu op 15 augustus 2014 klaar stond voor de reis van zijn leven. Volledig uitgerust en afgeladen met zo'n 2000 baby mutsjes zou hij ons zo'n tienduizend kilometer van huis moeten voeren tot in het hartje van Centraal AziŽ. "The big yellow ambulance" was ondertussen al een bekende in het Ninoofse straatbeeld en ver daarbuiten.

Toen brak de dag aan om afscheid te nemen van onze fans. Onder ons tweetjes zouden we de grote sprong in het duister wagen en de uitdaging aan gaan om in vijf weken de ambulance af te leveren in Tadzjikistan. De route is ons niet onbekend want een groot deel van het parcours legden we reeds af tijdens vorige rally's naar MongoliŽ maar hierdoor waren we ons ook bewust van de moeilijkheden en hindernissen waar we gegarandeerd opnieuw mee te kampen zouden krijgen.

Gesterkt door ervaring en zelfvertrouwen stortten we ons vol overgave in een nieuw avontuur. Sociale contacten, onbewandelde paden, vreemde culturen en liefdadigheid zijn steeds een rode draad geweest tijdens onze missies. En, deze keer was niet anders: zo werden alle verwachtingen die we hadden over Iran meteen van de tafel gevaagd en vervangen door een overweldigende gastvrijheid, die je pas kan bevatten als je ze aan de lijve hebt ondervonden. Ook de Koerdische mensen slaagden er in om ons te charmeren en we kregen de kans om wat beter inzicht te krijgen in duistere republieken als Turkmenistan. De vele mensen die we onderweg ontmoetten en die ons als vrienden ontvingen maakten het mooie weer tijdens deze trip. Hun onvoorwaardelijke gastvrijheid is echt buiten Europese normen en de warmte in hun hart zette de stralende zon aan de hemel steeds in de schaduw. Zij gaven ons steeds de moed om door te bijten.


Met slechts het gezelschap van de maan kampeerden we onder schitterende sterrenhemels in ongerepte landschappen en gingen volledig op in de sfeer van de zijderoute reizigers van weleer. Als een klein geel stipje op de aardbol hobbelden we langzaam maar zeker richting Duchanbe. Honderden foto's kunnen slechts een fractie van de prachtige landschappen en sprookjesachtige steden weergeven die we doorkruisten. Natuurlijk kregen we onderweg opnieuw te maken met enkele mechanische euveltjes, slechte wegen, corrupte politie, stresserende grensovergangen en onverwachte situaties waarvoor we niet altijd een verklaring voor konden verzinnen. Maar toch slaagden we er in om na lange en vaak moeilijke kilometers ons doel te bereiken en deze missie succesvol af te sluiten. Vaak werden we geprezen om onze heldenmoed maar de echte held in dit verhaal is nog steeds "The big yellow ambulance". En daar staat hij dan nu voor ons: onder het stof en met tienduizend extra kilometers op de teller. Gesterkt door deze epische reis en fier rechtop zijn vier pootjes.
Vijftien laar lang was hij in ons Belgenlandje de redder in nood maar werd hij aan de kant geschoven om vervangen te worden door de nieuwe generatie. Vanaf hier begint hij een nieuw leven aan de andere kant van de wereld en zal verder doen waar hij voor geschapen is: hulp bieden waar het hoogst nodig is. Natuurlijk schept zo'n avontuur samen een band en zullen we met spijt in het hart afscheid moeten nemen van onze trouwe reisgezel maar de gedachte dat hij een tweede leven krijgt verlicht de pijn en maakt ons trots op onze prestatie.

Er rest ons slechts nog de taak om iedereen, die dit project op eender welke manier dan ook steunde, namens de Tadzjiekse mensen te bedanken met een welgemeende SPASIBA !!!!!

15-09-2014, 00:00 geschreven door Webbie


14-09-2014
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 31 : Finish line in zicht!

MAIL - 18:09 : Woehooeeee, we hebben het gehaald!!
De tienduizend lange kilometers zitten er op en the star of the show, the big yellow ambulance, staat weliswaar onder het stof maar in perfecte staat aan de stadspoort van Duchanbe !!!!





Reisverslag:
Deze morgen staan we voor een dilemma: we kunnen de hoofdweg, die ook al niet veel soeps is, nemen of de gele lijn op de kaart, die een secundaire weg voorstelt, volgen dwars door de bergen en zo op zijn minst tweehonderd kilometer uitsparen.



We wagen het er op en slaan het bergpad op richting Tadzjikistan. Het eerste deel valt nog redelijk mee. Onderweg nemen we nog drie broertjes mee tot in hun dorp en krijgen een emmer versgeplukte appels als beloning. Er is hier en daar nog bewoning en onze fluo ambu zorgt voor veel verbaasde blikken onderweg. De eerste checkpoint komen we probleemloos door maar aan de tweede gaat het fout. De soldaat gebiedt ons te wachten tot zijn overste arriveert om over ons lot te beslissen. Wanneer de man met gouden sterren op de schouders verschijnt verbiedt hij ons de doorgang naar het achtergelegen gebied en raadt ons aan terug te keren van waar we komen. Dit zien we echt niet zitten want het wil enkel zeggen dat we hierdoor nog meer tijd gaan verliezen en bovendien hebben we onvoldoende diesel om nog een verdere omleiding te maken. Maar het opperhoofd houdt voet bij stuk en houdt onze documenten achter. We dringen er met nadruk op aan en vragen de reden. Hij kan onze veiligheid niet garanderen is het antwoord en we moeten via de Afghaanse grens rondrijden. Ondertussen gaan omstaanders met de bevelhebber in discutie en we snappen er allemaal niet veel meer van maar als we hem een balpen schenken omdat die van hem leeg is opent hij met overduidelijke tegenzin toch de slagboom en laat ons doorrijden.


Een beetje verward en met een groot vraagteken boven ons hoofd rijden we verder. Vanaf hier stopt elke beschaving maar we ondervinden, buiten de barslechte weg, geen problemen en komen tegen de late namiddag terug in de bewoonde wereld aan de andere kant van de bergen.


De volgende uitdaging voor vandaag is de oversteek naar Tadzjikistan. Uit ervaring weten we dat dit verschillende uren in beslag zal nemen en dus gaan we eerst water kopen en iets eten in een wegrestaurantje. Als we na de maaltijd willen betalen gooien een paar mannen een stapeltje bankbiljetten op de toog en betalen een deel van onze rekening. We trachten nog te weigeren maar daar hebben ze geen oren naar. We geven hen nog enkele mutsje als dankbetuiging die ze met veel respect aanvaarden maar we moeten het aanbod weigeren om samen met hun verder te dineren want de grens staat te wachten. We komen geheel alleen aan bij de Uzbeekse grenspost en halen alvast onze documenten boven. De grenswachters hangen er wat doelloos rond maar zijn vriendelijk en vooral geÔnteresseerd in BelgiŽ. Al na een uurtje zijn we met alle papierwerk in orde maar toch laten ze ons nog een half uurtje extra wachten om wat verder te babbelen alvorens ons groen licht te geven richting Tadzjiekse grens.

Vanaf hier word het pas echt Hilarisch. De douaniers zitten buiten in het zonnetje rijkelijk te lunchen aan een tafeltje. Ze verwijzen ons naar een loketje waar een man zit tv te kijken. Hij zet het geluid wat minder en stempelt gehaast onze documenten af. Sabine moet zelfs niet uit de wagen komen om haar handtekening te zetten; dit is allemaal niet nodig. Na een vluchtige controle van ons voertuig maken ze de man van de immigratiedienst wakker voor de import papieren van de ambu te regelen. De rest van het personeel zit in de schaduw te kletsen en ťťn van hen ligt in een politie wagen te slapen. Bij de volgende post liggen enkele mannen in de schaduw. Ze maken ons met gebarentaal duidelijk dat ze te moe zijn om op te staan en plooien hun schaakbord open voor een spelletje schaak. We mogen zonder verdere controle door rijden tot de laatste wachtpost waar de politie agent met zijn collega aan 't kaarten is en zonder hun kaartspel te onderbreken stempelt hij met zijn vrije hand onze documenten af en heet ons vriendelijk welkom in zijn land.


Na een record tijd van slechts twee en een half uur staan we op Tadzjiekse grond. We slaken een vreugdekreet als we de lijn overrijden en haasten ons naar Duchanbe waar we intrek nemen in een budget hostel, in een achterbuurt van de stad. We kampen met gemengde gevoelens: we zijn blij dat we de missie onder ons tweetjes tot een goed einde gebracht hebben maar ook triest dat het avontuur bijna voorbij is. Het is allemaal zo snel gegaan en ons brein kan alle indrukken en emoties niet op tijd verwerken. We gaan eerst een nachtje slapen en morgen met frisse moed aan de officiŽle import procedure van de ambu beginnen en trachten een terugvlucht te boeken naar ons Belgenlandje.


Eindelijk hebben we terug internet verbinding en kunnen we even skypen met onze Webbie en de verslagen van de laatste dagen doorsturen.

Klik hier voor de meest recente foto's

Afgelegde weg : 227 Km.

14-09-2014, 00:00 geschreven door Webbie


Oorspronkelijke tekst


Mogelijk gemaakt door Translate




Inhoud blog
  • Desert Lions terug in het land na expeditie - Nieuwsblad
  • Bedankt voor de hartverwarmende reacties!
  • Een nieuw begin
  • Tranen van geluk
  • Dag 31 : Finish line in zicht!
  • Dag 30 : Fuck Murphy!!!
  • Dag 29 : Oezbekistan
  • Dag 28 : Desert Moon
  • Dag 27 : The blue door
  • Dag 26 : Turkmenistan -> Oezbekistan
  • Dag 25 : Kotton fields forever
  • Dag 24 : Stof & meloenen
  • Dag 23 : Turkmenistan
  • Dag 22 : laatste dag Iran
  • Dag 21 : The Sea
  • Dag 20 : Desert Highway
  • Dag 19 : Peoples Park
  • Dag 18 : The tractor brothers
  • Dag 17 : Welcome to my home
  • Dag 16 : Welcome to the I.R. of Iran
  • Dag 15 : Iranian border
  • Dag 14 : Koerdisch gebied
  • Dag 13 : Free Koerdistan
  • Dag 12 : Over the mountains
  • Dag 11 : Eenzame hoogtes
  • Dag 10 : Lions in the Desert
  • Dag 9 : Dryland
  • Dag 8 : Turkije - Inland
  • Dag 7 : Zoete thee
  • Dag 6 : SOS Kinderdorpen Kosovo



    Weersverwachtingen

    BelgiŽ

    Tajikistan (Dushanbe)

    Het klimaat in Tadzjikistan
    Tadzjikistan heeft een uitgesproken landklimaat. Heet en droog in de zomer, koud in de winter. De hoogste temperaturen worden bereikt in de lage gedeeltes (de helft van het land is bedekt met bergen hoger dan 3000 meter) in hartje zomer (juli) gemiddeld op 48įC. In januari daalt het kwik tot dik onder nul. Het zijn extreme temperatuurverschillen die typerend zijn voor een landklimaat. De meeste regen valt in de winter, maar veel heeft het gedruppel niet om het lijf.

    Hoofdpunten blog desertlions3
  • Update Priscilla
  • Priscilla at work!
  • Powerpoint Presentatie inhuldiging Priscilla
  • Mobile Desertlions-Bookhouse
  • Kerstmarkt Pollare
  • Magisch MongoliŽ
  • Mythisch Rusland
  • Dag 44 - Back to Belgistan
  • Dag 42 - Bookhouse
  • Dag 41 - S.O.S. Kinderdorpen.
  • Dag 40 - Jengis avenue
  • Dag 39 - Een drukke rustdag
  • Ulaan Baatar
  • Dag 38 - The beast
  • Dag 37 - Moon over MongoliŽ

    Hoofdpunten blog desertlions2
  • Einde missie = start nieuwe missie
  • Dr Robert Shenk.
  • Filmavond 30/4/2011
  • Film, spectaculaire foto's en een sterk verhaal!
  • Aanvulling reisverslagen.
  • The Lions return!
  • Dag 52 : MongoliŽ - BelgiŽ
  • Dag 51 : MongoliŽ - SOS Kinderdorpen
  • Dag 50 : MongoliŽ - SOS Kinderdorpen
  • Dag 49: MongoliŽ - aankomst UlaanBataar.

    Hoofdpunten blog desertlions
  • Afsluiting van het project Gambia
  • U wordt uitgenodigd !!!
  • In memorium
  • Een avonturier met het hart op de juiste plaats.
  • Film & diapresentatie 28 maart 2009
  • Persbericht
  • Harthouse news letter
  • Speciaal voor m'n collega Ronny.
  • Opbrengst verkoop voertuigen
  • Nieuwe reisverslagen en foto's.


    Forum / Gastenboek
    Wilt u een bericht nalaten of in contact treden met onze Leeuwen, klik dan HIER.



    Zoeken in blog


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!