Maandag 10 november Welkomsmoment Nieuwe Inwoners
Categorieën
  • Agenda (1)
  • Allerlei (4)
  • Buurtcomitè (8)
  • Delle in de oorlogen (4)
  • Ik hou van Delle (3)
  • Ik hou van Delle - Activiteiten 2013 (3)
  • Ik hou van Delle - Activiteiten 2014 (3)
  • Ik hou van Delle - KERMIS 2014 (3)
  • Ik hou van Delle - KERMIS 2015 (1)
  • Jeugbeweging (2)
  • Jodam (3)
  • Jodam - Activiteiten 2011 - 2012 (4)
  • Jodam - Activiteiten 2013 (6)
  • Jodam - Activiteiten 2014 (1)
  • Kapelletjes-Gebouw (5)
  • Kerk en Parochie (8)
  • Onderwijs (2)
  • Parochiale Werken (8)
  • Pastoors (13)
  • Politiek (4)
  • Sport - Voetbal (5)
  • Sport - Wielrennen (5)
  • Talent uit Delle (4)
  • Vereniging *KVLV (4)
  • Vereniging *KVLV Activiteiten 2012 (3)
  • Vereniging *KVLV Activiteiten 2013 (1)
  • Vereniging - - KVLV Activiteiten 2014 (3)
  • Vereniging - -KVLV Activiteiten 2015 (1)
  • Vereniging -Landelijke Gilde Activiteiten 2011 en vroeger (4)
  • Vereniging- Landelijke Gilde Activiteiten 2012 (4)
  • Vereniging- Landelijke Gilde Activiteiten 2013 (13)
  • Vereniging- Landelijke Gilde Activiteiten 2014 (8)
  • Vereniging- Landelijke Gilde Activiteiten 2015 (2)
  • Vereniging- Landelijke Gilde Jaarlijkse Reis (8)
  • Vereniging- OKRA (3)
  • Vereniging- OKRA Activiteiten 2012 (7)
  • Vereniging- OKRA Activiteiten 2013 (6)
  • Vereniging- OKRA Activiteiten 2014 (1)
  • Vereniging-- OKRA Activiteiten 2015 (1)
  • Vereniging--WTC Delle (7)
  • Volksleven (5)
  • Wijngilde-Lipsevallei (6)
  • x Wijngilde Lipsevallei Activiteien 2013 (3)
  • Ziekenzorg (3)
  • ¨¨ Met dank voor de medewerking .. (1)
  • ° Websites (1)
  • DELLE - vroeger en nu

    16-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De verdwenen verenigingen

    De  verdwenen verenigingen.


     

    Een aantal verenigingen zijn reeds lang verdwenen net als de vele cafés die Delle had.  Van de ongeveer 15 cafés van weleer blijven enkel nog de namen in herinnering:  “De Zwarte Fles”,  “Bij de smid”, “Bij de maalder”, “Café Arthur”, “In ’t Wit Paard”, “In de verzekering tegen dorst”, “De Ster’  “In de Ellehoek”, “In de verkeerde wereld”,  “In de Mageren Hoek” , “In de oude Kamme”, “Bij den beenhouwer”, “Den Bonte Os”.  Er kon vroeger gedanst worden in drie cafés met danszaal.  “Bij Colette van Boskes”, “Bij Miene van den bekker” en bij “Frits de smid”.

    Die cafés waren meestal ook het stamcafé van een of andere vereniging.

                                                                    

                                                                    

     

     

    De fanfare “De Eendracht” uit Delle.

    De fanfare “De Eendracht” werd gesticht in 1906 en had haar lokaal bij “Frits de smid”.  Dit lokaal lag op de hoek van de Potestraat en de Mechelsesteenweg.  De fanfare bleef bestaan tot in 1940. Voorzitters van de fanfare waren ondermeer Jan Pardon en Jozef Huybrechts.


                                                                    

    We herkennen Jan Pardon, Edward Buelens, Petrus Buelens, Domien Lambrechts, Jean Magits, Arthur Pardon, Jules Vanden Bosch, Frans Pardon, Philip Witpas, Robert Pardon, Ferninand Coose.

     

    Andere verenigingen

    -     Zuster Josefa richtte een Vrouwelijke Katholieke Arbeidersjeugd op in Delle.  Deze V.K.A.J. voerde jaarlijks twee toneelstukken op samen met de oud-leerlingenbond.  Deze vereniging heeft een tiental jaar bestaan in de periode 1945-1955.  De toneelvoorstellingen gingen door in de zaal van de meisjesschool.

    -     Rond 1930 was er de toneelmaatschappij ‘Hoop en moed’ die haar toneelvoorstellingen opvoerden in de zaal bij ‘Colette van Boskes’.

    -     Delle heeft een Oud-Strijdersbond 1914-18 gehad die aangesloten was bij de Nationale Oud-Strijdersbond.  Hun lokaal was bij ‘Miene van den bekker’.

    -     Er was een reizigersvereniging ‘De Zwaluwen’ die onder leiding stond van Jef Lanciers en de duivenmaatschappij ‘De Witte Pen’ die haar lokaal had in café ‘De Zwarte Fles’.


    De Volksdansen:


    Domien Lambrechts (Miene van den bekker) had in zijn café-danszaal een volksorkest. Sommige dansen van dat volksorkest raakten erg bekend: ‘de Jan Pirrewit-dans’, ‘de Bonjour’ en ‘de Bessemdans’. Laatstgenoemde dans vinden we terug op de LP met oude volksmuziek van het Hertogdom Brabant, in 1979 uitgegeven door Hubert Boone van de volksdansgroep ‘De Vlier’.

    16-04-2012 om 00:00 geschreven door Jozef  


    Categorie:Volksleven
    18-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Dellekens

    De Dellekens

    In september 1989 werd binnen de gepensioneerdenbond de dansgroep ‘De Dellekens’ gesticht . Dansleiders waren Alice Grauwels en Elza Dams.

    De groep kende overal waar ze optraden  altijd veel succes.  In de beginperiode waren er ongeveer 50 leden.  Na een tijdje verminderde het aantal leden door allerlei omstandigheden en rond 2002  zou de groep alle activiteiten stoppen.

    De leden van de dansgroep ‘De Dellekens’ waren mooi gekleed bij hun optredens en  zijn de Delse kleuren geel en blauw trouw gebleven.

                                                                 

     

    We herkennen Anna Vandergeeten, Albertine Van Buggenhout, Marie De Ridder, Roza Schoevaerts, José Willebal, Francine Heremans, Irma Van De Wijngaert, Lucien Willebal, Paula De Bie, Paula Ver Elst, Roza Engelborghs, Bertha Pardon, Jeanne Versonnen, Maria Orban, Arlette Van Aerschot, Angèle Joossens, Maria Pypen, Maria Goovaerts, Engelbert Mortier, Alfons Vertommen, Jozef Bisschop, François Mallaerts, Theophiel Deweerdt, Isidoor Willems, August Claes, Alfons Piot, Louis Paulus, Frans Caes.

                                                                  


    We herkennen zittend Frans Neefs, Irma Vits, Margerite Vandevelde, Lucien Willebal, Roza Engelborghs, Irma Van de Wijngaert, Jeanne Versonnen, Frans Caes, Stephanie Lodewijckx.

    Tweede rij staande: Jozef Bisschop, Paula De Bie, Roza Schoevaerts, Maria Govaerts, Albertine Van Buggenhout, Marie De Ridder, Maria Luyten, Agnes Pardon, José Vervoort, François Mallaerts, Alice Grauwels, Lisette Indigne, José Willebal, Angèle Joostens, Alfons Vertommen.

    Derde rij bovenaan: Alfons Piot, Engelbert Mortier, Victor Peeters, Louis Paulus, Maria Orban, Anita Vandergeeten, Bertha Pardon, August Claes, Paula Ver Elst.

                                                                 

     

    We herkennen Dora Vermeulen, Maria Orban, Maria Luyten, Alfons Bogaerts, Yvonne Francis, Bertha Pardon, Agnes Pardon, Alice Grauwels, Francine Witpas, Elza Dams, Jozef Bisschop, Paula Ver Elst, Frans Neefs.

    18-04-2012 om 00:00 geschreven door Jozef  


    Categorie:Volksleven
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Biljartploeg BC Del

    Biljartclub B.C.  Del


    In 1969 werd in café “Bij de smid” door Jos Verbiest een topbiljartploeg gesticht.

    De biljarttafel van topbiljart of golfbiljart is rechthoekig en meet in competitieverband minimaal 180 op 90 cm. In het midden zijn acht rubberen stoppen of tappen in kruisvorm opgesteld. De twee doelen zijn een gat en bevinden zich in het midden van elke korte band van de speeltafel. Links en rechts van het doel staan nog twee rubberen stoppen. In die periode dat “B.C. Del” in de Brabantse reeksen uitkwam werd er met ploegen van acht spelers gespeeld.


                                                               

     

    In haar eerste seizoen 1969-70 kwam deze vereniging uit in vierde afdeling van de Brabantse reeksen. De ploeg deed het niet slecht, want in het seizoen 1970-71 werden Delse jongens tweede in hun reeks en dat was goed voor de promotie naar derde afdeling.


    Dit bleek geen eindpunt want in het seizoen 1971-72 werd de club kampioen in derde afdeling.

    In biljartseizoen 1972-73 speelde “B.C. Del” in tweede afdeling van de Brabantse Topbiljartreeksen.

    Door de sluiting in 1973 van café “Bij de smid” verhuisde de biljartploeg naar café “De Ster”. Deze verhuis bleek voor de club geen succes, want na één jaar in dit nieuw lokaal werden de activiteiten stopgezet.

                                                             

     

    We herkennen geknield: André Van Tilt – Henri Gordts – Michel Van Den Berge.  Tweede rij: Jos Verbiest – Remy Vandevenne – Willy De Greef – Gustaaf Pardon – René Verbiest – Frits Lanciers en Michel Waerzeggers.

    Achter de toog herkennen we lokaalhoudster Nelly Lanciers.

    18-04-2012 om 00:00 geschreven door Jozef  


    Categorie:Volksleven
    19-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Lipseruiters

    De Lipseruiters Winksele-Delle


    In Delle is er ook een ruitersclub geweest. De Lipseruiters werden gesticht op 22 februari 1976 en sloten zich aan bij de landelijke rijvereniging van België (LRV) van de Belgisch Boerenbond. Romain Vandenbroeck was voorzitter, Paul Loockx secretaris, Hugo Decoux commandant (lesgever) en René Schuermans en Gerard Decoux de andere bestuursleden.

    De vereniging had een 15 tal leden die met eigen paard deelnamen aan de activiteiten van de vereniging. Als Delse leden vermelden we ondermeer Denise Van Calster, Magda Van Calster, Paul Van Calster en Jozef Vanvlasselaer. De Lipseruiters namen jaarlijks deel aan de Provinciale Ruitertornooien van Brabant ondermeer in Goetsenhoven, Vissenaken, St.- Joris Winge, Lubbeek, Galmaarden en Heverlee. Ieder jaar fungeerden ze ook zelf enkele keren als jurylid.


                                                                   

    De vereniging was inrichter van de Gewestelijke Spring- en Dressuuroefenwedstrijd van de regio Leuven, die doorging aan de Sporthal in Winksele. Ze namen ook jaarlijks deel aan de processie op de Kruisdagen in Delle.

                                                               

    De vereniging had ieder jaar in februari haar ruitersbal ‘Golden Sixties’ in de parochiezaal van Delle. De Lipseruiters bleven bestaan tot eind 1988.

    19-04-2012 om 00:00 geschreven door Jozef  


    Categorie:Volksleven
    20-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Witte Goud

    Het witloof veranderde het aanschijn van Delle. 


    Een volkse overlevering vertelt ons dat het witloof  “toevallig ontdekt” werd door ene Jan Brammers, een landbouwer uit Schaarbeek in 1830.  Hij legde de wortelen in zijn kelder en bedekte ze met een laagje grond.  Door de revolutiedagen van 1830 sloeg hij op de vlucht en toen hij na enkele weken terugkwam zag hij op de wortelen een witte krop. 

     

    Is dit verhaal een legende? wie zal het zeggen…. Vast staat wel dat men in de Plantentuin in Meise, ontdekte als men cichoreiwortels in het donker houdt er witte kropjes gaan op groeien, die zoetbitter en mals zijn.

    Het eerste in volle grond gekweekte witloof op de groentenmarkt van Brussel verkocht.  Vóór de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) was witloof trouwens een Brusselse aangelegenheid. Je vond toen enkel witloof in Evere, Sint-Stevens-Woluwe, Haren, Neder-Over-Heembeek en Diegem. Bodemmoeheid en de Brusselse stadsuitbreiding deden de telers uitwijken naar andere gebieden.

    Na de Eerste Wereldoorlog begon het witloof ingang te vinden in onze streken. Eerst in Zaventem, Kortenberg, Erps-Kwerps, Steenokkerzeel en Kampenhout. Met zekerheid weten we ook dat er in 1927 al witlooftelers waren in Buken, Delle en Tildonk. Vanaf de beginjaren dertig was het ook in Delle goed ingeburgerd. 

     

     

    Hoe verliep de teelt van witloof vroeger?

     

    In april-mei werd het witloof gezaaid uit volle hand, net zoals graan. Later gebeurde dat in rijen. Daarna kwam het zaaimaaimachientje, een hele verbetering.  In het ijzeren bakje, afgesloten met een deksel, bevond zich een molentje dat was aangedreven door het voorwiel. Via een cardan zorgde dit molentje ervoor dat het witloofzaad door een schijf naar de passende opening  werd gestuurd. Een klein neusploegje maakte voor de zaaduitgang een kleine voor.  Nadat het zaad in de voor was gevallen dekten 2 kleine plaatjes de voor af.  Om een volgende rij af te tekenen was het zaaimachientje voorzien van een zogenaamde sleper.  Deze metalen sleper tekende een lijn in de grond. Op deze lijn zaaide men de volgende rij witloof.  De zaaiafstand tussen de rijen bedroeg ongeveer zesentwintig centimeter.

     

    Wanneer het gekiemde zaadje ongeveer een centimeter hoog was en de rijen duidelijk zichtbaar waren, werd “de hakker” ingezet. Het toestel had twee regelbare messen achter de wielen. Op dit toestel kon men de beide messen achter de wielen op afstand regelen.  Men duwde de messen van het toestel even onder de oppervlakte over de rijen heen.  De messen sneden het onkruid tussen de rijen weg en verluchtten tegelijk de grond.  

     

    Na een viertal weken waren de plantjes groot genoeg om “op plant” te zetten, met andere woorden uit te dunnen in de rij tot op een onderlinge afstand van tien centimeter. Daarvoor waren smalle harkjes of krabbers nodig. Het was een secuur werk en dit werd kruipend gedaan en haaks ten opzichte van de rijen. Een werkje van dagen, soms weken.

    Vanaf augustus kon men het vroege witloof beginnen rooien.  De voerman stuurde zijn ploeg, getrokken door een paard, zo dicht mogelijk naast de wortels. Een mes sneed de wortels op een lengte van ongeveer twintig centimeters onder de grondAchter de ploeg kwamen “de plukkers” of trekkers.  Die trokken de vrijgereden wortels uit de grond en legden ze naast de voor in rijen. 

     



                                                         


     

    Na een paar dagen, als het loof al een beetje was afgestorven, begon het afsnijden. Stuk per stuk werd het loof tot op ongeveer 2 à 3 cm van de wortel afgesneden. Het afsnijden gebeurde op het veld. Bij slechter weer zocht men beschutting achter "een vlaag”, een houten frame waarin lang stro werd verwerkt. Zo was de afsnijder beschermd tegen regen en wind.

    De wortel was nu klaar om ‘ingezet’ te worden in een witlooflaag. De laag die uit twee ‘beddekes’ bestond werd op twintig centimeter diepte uitgegraven. Daarin werden de wortels tegen elkaar ingetafeld. Bovenaan kwam een deklaagje fijne aarde dat werd afgedekt met een laag ’toemaat’ (hooi).

    Oorspronkelijk werd het witloof geforceerd met paardenmest, nadien met rookbuizen. Aan rookbuizen waren echter nadelen. In het midden van de laag werd het witloof meer verwarmd dan aan de buitenkanten. Daardoor was de groei ongelijk.

    De thermosifon bracht een grote verbetering. De thermosifon bestond uit een rechtstaande plaatijzeren ketel met dubbele wanden waartussen het water liep. Dit werd verwarmd door een klein vuur. Via ‘kaders’ gemaakt van ijzeren buizen liep het water rondom de bedden van de witlooflaag. Het vuurtje werd gestookt met ‘aarhoelle’ (eierkolen). Dat zorgde wel voor een flinke rookuitstoot.




                                                                 


     

    Frans Vanvlasselaer (de vader van Jef en Raf) was erg gespecialiseerd in het vervaardigen van thermosifons. In Delle sprak men van ‘de witloofketel’, ‘’t machien’ of ook van ‘’t vuurke’. De lagen met de golfplaten en de dampende witloofvuurtjes zijn vele jaren een vertrouwd beeld geweest in het landschap van Delle en de dorpen van de witloofstreek.

    Na 3 à 4 vier weken forceren kon men het witloof ‘uithalen’ of ‘langen’ (oogsten). De witloofboer brak de witloofkroppen van de wortelen en legde ze in ‘wissen manden’ of houten bakken. Dikwijls moest men op de dag van het uithalen een beroep doen op vrienden of buren om het witloof te kuisen en te verpakken.

     

     


                                                                  

      

    Het kuisen en verpakken van het witloof was meestal vrouwenwerk. Dit gebeurde in het ‘witloofkot’. De vrouwen zaten rond een schraag waarop de bakken witloof stonden geplaatst. Met een aardappelmesje werden de buitenste vuile bladeren verwijderd en de onderkant recht gesneden zodat er een esthetische krop overbleef. De inpakster legde het witloof daarna in ‘wissen’ mandjes. Daarna kwamen de kajoskes of houten kuipjes. Later volgden de kartonnen dozen van 5 kilogram, de plastieken zakjes van 500 gram en tenslotte de schoteltjes met plastiekovertrek.

     

    Witloofkuisers en inpakkers werden door de witloofboer goed gesoigneerd. Ze kregen een maaltijd geserveerd en tijdens de pauze werd taart opgediend.

     

    De verkoop van witloof gebeurde eerst op de markten, daarna via de opkopers en uiteindelijk via de witloofveilingen. Vooral ten tijde van de opkopers liep alles volgens een bepaald ceremonieel dat men de ‘schoil’ noemde. In Delle is de ‘schoil’ een tijdje erg in trek geweest. Een ‘schoil’ is het dialect voor schalie, een soort schoolbord. Dit bord werd in Delle opgehangen in de café bij de maalder (Raymond Van Hamme) en gold voor de telers van Delle, Buken en Tildonk. Boeren die aan ‘loef langen’ (oogsten) toe waren schreven daarop hun naam.  Het geoogste witloof werd daarna aan de witlooflaag gekeurd en per opbod verkocht. De volgende morgen kwamen de marchands in het café bij elkaar. Vandaar vertrokken ze in groep naar de boeren die wilden oogsten. Later gebeurde dat via de veilingen van Kampenhout en Kortenberg.

     

     

    De witloofkrop – ook het witte goud genoemd – zorgde voor een zekere welstand in Delle. In de jaren 1950 en 1960 kende de witloofteelt zijn hoogtepunt, vooral omdat veel arbeiders en bedienden ook een aantal witlooflagen hadden als bijverdienste.

    Een randactiviteit in die periode waren ook de jaarlijkse witloofbals met de verkiezing van ‘Miss Witloof’.

     

    In de jaren zeventig zorgden strengere belastingscontroles voor een geleidelijke teruggang. Mechanisering zorgde bovendien voor nieuwe productiesystemen: de witloofplaten in open lucht werden vervangen door de witloofschuur. Naast de grondcultuur kwam er ook hydro- of watercultuur. De witloofboer uit het begin van de 20ste eeuw werd meer en meer een witloofindustrieel. In de jaren negentig kwam er in Delle een grote terugval van het aantal telers. Nu is de teelt van witloof in het dorp zo goed als verdwenen.

     

    20-04-2012 om 00:00 geschreven door Jozef  


    Categorie:Volksleven



    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.



    Blog als favoriet !

    Inhoud blog
  • KERSTMIS 2015
  • OKRA 2015
  • KERMIS IN DELLE 2015
  • Lessenreeks Keramiek van KVLV te Boortmeerbeek
  • Winterwandeling + Ontbijt (spek met eieren)

    Zoeken in blog




    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!