Mijn naam is Leen Lammertyn. Sinds 1992 ben ik gehuwd met Dirk. Bij de geboorte van onze zoon zijn we niet alleen hem bijna kwijt geweest, ook mijn leven hing aan een zijden draadje. We hebben het gelukkig samen overleefd. Maar hij blijft voor de rest van zijn leven een zorgenkind, geliefd door zijn jongere zus. Confrontatie met vele vormen van lijden is me niet bespaard gebleven. Het heeft me dichter bij God gebracht want met God aan mijn zijde sta ik er nooit alleen voor. Bij Hem is er ruimte voor mijn angst mijn verdriet mijn kwaadheid mijn onvermogen maar ook voor mijn vreugde mijn dankbaarheid mijn zoeken. na jarenlang godsdienstles te hebben gegeven ben ik terecht gekomen in de uitvaartliturgie.
Ik ontdekte er geen job wel een roeping om met mensen op weg te gaan in hun verdriet en samen zoeken hoe zij afscheid kunnen nemen van hun dierbare... Voor de enen is dit burgerlijk, voor anderen christelijk tot zeer christelijk. Mijn inspiratie haal ik wekelijks in de Verrijzenisviering van de Bremstruik te Roeselare.
Ben je wel gelovig maar niet echt kerkelijk meer OF Hou je het liever wat intiem zonder al die ongewenste buitenstaanders OF Heb je een kleine familie die zich wat verloren voelt in dat veel te groot kerkgebouw
DAN
Kan een afscheidsdienst met mij als voorganger die met jullie op weg gaat de ideale oplossing zijn.
Dit is opgelopen van 21 diensten sinds de start in april 2010 tot 50 diensten in 2011.
BIJ EEN CREMATIE IS DIT MOGELIJK in de eventuele aula van de uitvaartverzorger OF in één van de aula's van het crematorium
BIJ EEN TRADITIONELE BEGRAFENIS OF MET EEN URNE kan de eventuele aula van de uitvaartverzorger OF in sommige gevallen zoals bv in Roeselare, Hoog-Kortrijk de aula op het kerkhof hier een uitkomst bieden.
Een minder gekend crematorium dat zeer mooi gelegen is, is dat over de taalgrens in Hacquegnies onder de naam "De Witte bomen" en dat qua afstand eigenlijk een stuk dichter ligt dan Lochristi. Dit zijn beide, in tegenstelling tot Brugge die in handen is van een Amerikaanse verzekeringsmaatschappij en dus een privé-instelling is, communales en dus openbaar. Het crematorium van Kortrijk is een feit, althans op vlak van cremeren. Normaal gezien zouden er vanaf half november 2011 ook diensten moeten kunnen plaats vinden. De keuze van het crematorium kan belangrijk zijn qua kostprijs. bv indien je gemeente wel of niet aangesloten is bij de communale van Kortrijk.
Wie ervoor kiest om mij te contacteren of te laten contacteren door de uitvaartverzorger mag rekenen op *Tijd voor een vertrouwelijk rouwgesprek aan huis en dit op afspraak (duur ongeveer 2 uur) *Een persoonlijk opgemaakte afscheidsdienst in optimale samenwerking met jullie wensen *Het voorgaan van de afscheidsdienst in de plaats van jullie keuze met kist of urne *De volledige tekst van de dienst *De mogelijkheid om achteraf nog eens contact op te nemen
Dit alles voor een vaste prijs alles inbegrepen, tenzij jullie zelf natuurlijk nog exclusieve zaken wensen.
*Inschrijving mogelijk in "Het boek van het Leven" of zoals Manu Keirse het noemt "De kalender van verdriet" dat je terugvindt in de ruimte van rouw en verdriet, De Bremstruik te Roeselare (oude Paterskerk) met in november een dienst voor de overledenen van het afgelopen jaar met jaarlijks herdenking van de overledenen die in het boek vermeld staan in de week van hun overlijden
*Godsdienstwetenschappen aan het Hoger Diocesaan Godsdienstinstituut te Gent (momenteel Leuven) *14 jaar les gegeven. *Heel wat lezingen gevolgd bij Manu Keirse, Marinus Van Den Berg, Claire Vandenabeele... *Cursus "Voorgaan in gebed" bij het CCV West-Vlaanderen. *6 maanden meegedraaid in het team van het crematorium te Brugge. *Studiedag "Op zoek naar nieuwe symbolen en rituelen in onze uitvaart- en rouwcultuur. *Lectuur rond rouw en verwerking
[30] Ze vertrokken uit die streek en reisden door Galilea, maar hij wilde niet dat iemand dat te weten kwam, [31] want hij was bezig zijn leerlingen onderricht te geven. Hij zei tegen hen: ‘De Mensenzoon wordt uitgeleverd aan de mensen. Die zullen hem doden, maar na drie dagen zal hij uit de dood opstaan.’ [32] Ze begrepen deze uitspraak niet, maar durfden hem geen vragen te stellen.
[33] Ze kwamen in Kafarnaüm. Toen ze in huis waren, vroeg hij hun: ‘Waarover waren jullie onderweg aan het redetwisten?’ [34] Ze zwegen, want ze hadden onderweg met elkaar getwist over de vraag wie van hen de belangrijkste was. [35] Hij ging zitten en riep de twaalf bij zich. Hij zei tegen hen: ‘Wie de belangrijkste wil zijn, moet de minste van allemaal willen zijn en ieders dienaar.’ [36] Hij pakte een kind op en zette het in hun midden neer; hij sloeg zijn arm eromheen en zei tegen hen: [37] ‘Wie in mijn naam één zo’n kind bij zich opneemt, neemt mij op; en wie mij opneemt, neemt niet mij op, maar hem die mij gezonden heeft.’
[38] Johannes zei tegen hem: ‘Meester, we hebben iemand gezien die in uw naam demonen uitdreef en we hebben geprobeerd hem dat te beletten omdat hij zich niet bij ons wilde aansluiten.’ [39] Jezus zei: ‘Belet het hem niet. Want iemand die een wonder verricht in mijn naam kan onmogelijk het volgende moment kwaad van mij spreken. [40] Wie niet tegen ons is, is voor ons. [41] Ik verzeker je: wie jullie een beker water te drinken geeft omdat jullie bij Christus horen, die zal zeker beloond worden.
[42] Wie een van de geringen die in mij geloven van de goede weg afbrengt, zou beter af zijn als hij met een molensteen om zijn nek in zee gegooid werd. [43] Als je hand je op de verkeerde weg brengt, hak hem dan af: je kunt beter verminkt het leven binnengaan dan in het bezit van twee handen naar de Gehenna te moeten gaan, naar het onblusbare vuur.* [45] Als je voet je op de verkeerde weg brengt, hak hem dan af: je kunt beter kreupel het leven binnengaan dan in het bezit van twee voeten in de Gehenna geworpen worden.* [47] En als je oog je op de verkeerde weg brengt, ruk het dan uit: je kunt beter met één oog het koninkrijk van God binnengaan dan in het bezit van twee ogen in de Gehenna geworpen worden, [48] waar de wormen blijven knagen en het vuur niet dooft.
[49] Iedereen moet met vuur gezouten worden. [50] Zout is goed! Maar als het zout zijn kracht verliest, hoe zullen jullie het zijn kracht dan teruggeven? Zorg dat jullie het zout in jezelf niet verliezen en bewaar onder elkaar de vrede.’
Dag Leen hierbij dank ik u nogmaals in naam van de ganse familie voor de serene plechtigheid bij het afscheid van vader. We hebben er allemaal heel wat aan gehad. We voelden ons echt betrokken. Ook veel famielieleden (neven en nichten van ons) waren onder de indruk en vonden het een respectvol en doorleefd afscheid aan vader. Beste groeten. M&L en familie
Dag Leen we hebben sinds gisteren heel veel positieve reacties ontvangen op de dienst. Het was zoals ze het zelf gewild zou hebben. Nogmaals bedankt voor je schitterend werk. Je bent fantastisch goed in het gene wat je doet. Het ga je goed. Vriendelijke groeten, S&L
Bedankt, ik vind het enorm mooi opgesteld en heeft een beeld
van de mens die hij is. Het is ook zeer mooi hoe de kinderen erbij betrokken
worden, heel warm, maar vooral dit zou J -M zelf ook mooi vinden.
Leen, echt nu al bedankt.
Dank U voor de mooie woorden!
Dag Leen, wij wensen u te bedanken voor de mooie dienst. Vele positieve reacties gekregen.
Lieve Leen,
hierbij een mailtje om u nog eens hartelijk te bedanken.
We willen u bedanken omdat u het mogelijk gemaakt hebt om echt afscheid te kunnen nemen van mijn pa. De dienst gisteren was zo mooi, sereen en persoonlijk, dit moment zal voor altijd in ons hart blijven. Het zal een moment blijven waar we graag op terug zullen blikken.
Ook dankt mijn tante en schoonfamilie u, voor de mooie dienst.
Dus nog eens, Leen, Dank u uit de grond van ons hart!!
Vriendelijke groeten
E......, C.... ’s vriendin, zei me vandaag nog: ik heb al heel veel begrafenissen gedaan, maar geen enkele was er zo mooi als deze. De wierrook, uw persoonlijke verwelkoming,…
En dat is ook de stelling van de personeelsleden en bewoners van hier die er aanwezig waren. Het was het afscheid waar C. recht op had. Waardig, met verdriet, maar ook met een knipoog, net als wie C. was. Het was voor mij de eerste waar ik met een goed gevoel ben buiten gekomen, hoe tegenstrijdig dit misschien ook mag klinken.
Beste Leen,
Mogen wij U van harte danken voor de prachtige dienst ter gelegenheid de uitvaart van onze mama.
Voor ons en alle aanwezigen was deze dienst een openbaring.
Vooral het betrekken van de achterkleinkinderen was voor iedereen een hulp voor het verwerken van onze rouw en ons verdriet.
Daarom nogmaals onze welgemeende blijken van dank.
Lieve Leen,
Een dankjewel uit de grond van ons hart voor de mooie dienst gisteren. Het is een sereen, waardig en zeker liefdevol afscheid geworden. Het maakt ook dat alles nu draagbaar wordt. Het was net of je M gekend had, en dat deed deugd. We zullen er met een goed gevoel aan terugdenken.
Dag Leen,
De dienst voor onze Pa was zeer mooi en ontroerend, zijn levensverhaal, de voorziene tijd voor de afscheidsbriefjes en tekeningen, de muziek...Voor vele onder ons was deze manier van afscheid nemen iets nieuw. Vele aanwezigen vonden het intens en persoonlijker, en dit was ook de bedoeling van u en van ons.
Daarom wil ik, namens ons Moe en de familie, onze oprechte dank overmaken voor het leiden van dit afscheid.
Mag onze Pa in vrede rusten en wij, van onze kant, zullen er alles aan doen om ons Moe goed op te vangen en te soigneren.
Nogmaals een grote dankuwel.
Hallo Leen ,
Ik stuur je in bijlage rouwprentje en aangepaste tekst door , ik heb het een beetje aangepast , ik zit wat krap in tijd , maar ik moet je alvast heel hartelijk bedanken voor het aangename gesprek en je luisterend oor van afgelopen dinsdagavond , tot zaterdag .
Met vriendelijke groet,
Dank je wel! Het was een hele mooie dienst!!! Vele aanwezigen kwamen ons dat ook zeggen. Dank je wel dat we zo'n mooi afscheid hebben gekregen voor onze pa. Groetjes M en Co
Leen,
Is eigenlijk de mooiste verwoording die je kon maken. Kort maar toch mooi samengevat.
Tot morgen.
DAG LEEN, BEDANKT VOOR DE MOOIE DIENST GISTEREN: ZONDER VEEL POESPAS - SEREEN GELIJK ONS MEME WAS. IK WEET HET ZEKER: MEME IS ER OOK CONTENT MEE. GROETEN... Dag Leen , In naam van de ganse familie hartelijk bedankt voor de mooie afscheidsdienst van zaterdag , hoe triestig het ook was, het zal een van de momenten zijn die we nooit zullen vergeten en voor altijd zullen koesteren. Met vriendelijke groet, Kind regards,
Bedankt voor je attentie naar aanleiding van Allerzielen en nogmaals bedankt voor de mooie wijze waarop je Machka voor ons hebt geduid bij de afscheidsviering.
Beste Leen
Bedankt voor de mooie dienst zaterdag. Iedereen was er vol lof over. Het was een mooi afscheid voor onze mama.
dan valt de wereld stil, want je wordt als ouders geraakt in je toekomst.
Je staat er niet bij stil...je bent in blijde verwachting tot dat ene moment dat je te horen krijgt: "Er loopt iets fout". Vanaf dat moment wil je maar één ding voor je kind: vechten, wat de consequenties ook mogen zijn. Je wilt dat je kind waar je zo naar uitgekeken hebt, leeft. Maarten is 6 1/2 week te vroeg geboren, heeft zuurstof moeten krijgen, is in die eerste weken bijna gestikt in zijn voeding en op 8 maanden werd hij geopereerd aan zijn hartje in Leuven.
Ik heb als gebedsvoorganger een moeder van 80 jaar ontmoet die, ondanks de pijn en het verdriet, blij was dat ze haar zoon had overleefd, erger nog: ze hoopte er nog een tweede te overleven. Beiden waren/zijn immers afhankelijk van een instelling. Ik begreep haar zeer goed, las vorig jaar iets gelijkaardigs in De Bond. Diep van binnen hoop ik eigenlijk hetzelfde voor onze Maarten, ook al had ik hem niet willen missen in mijn leven.
Dit is natuurlijk heel wat anders als je gezonde kind getroffen wordt door kanker, een ongeluk, moord, Aids, een overdosis, zelfdoding... Waarom? Waarom ons kind? Waarom laat God dit toe? Ik kan er enkel dit over kwijt.
Een bevriend koppel heeft een zwaar gehandicapte dochter gehad, die op 17-jarige leeftijd is gestorven. Ik moet ze bewonderen, want ze hebben vanaf het begin gezegd: waarom zou het bij een ander wel zo kunnen zijn en niet bij ons? Zelfs God is in zijn zoon niet gespaard gebleven...
Verder wil ik jullie met de volgende links mogelijks een beetje een hart onder de riem helpen steken. Je vindt er immers lotgenoten die jouw verhaal verstaan omdat ze het ook doorgemaakt hebben.
Een moeilijk thema... zeker voor de familie, vrienden die achter blijven. Heb ik het antwoord? Zeker niet, ik kan me hier alleen maar even kwetsbaar opstellen en verhalen van mijn eigen pogingen, of liever mijn eigen NOODKRETEN. Bij mijn eerste was ik 19, bij mijn tweede 41, met zeer zware gevolgen voor mij en mijn gezin.
*Wat ik vooral ervaren heb is dat er zeer veel over depressie gepraat wordt, maar dat het eigenlijk niet bespreekbaar is als het erop aan komt.
*Een tweede zaak is dat er zeer veel meespeelt als iemand tot deze stap van zelfdoding overgaat, soms zelfs zaken die hij/zij op dat ogenblik niet zelf beseft. Ervaringen die verdrongen zijn naar het onderbewuste en die bijgevolg nooit verwerkt zijn. Voor mezelf denk ik hier aan het misbruikt zijn door mijn grote broer, die het nog steeds niet erkent. Maar ook nog heel veel andere zaken, zoals overbeschermd zijn door mijn ouders, in het vierde leerjaar te horen krijgen dat mijn grote zus alles beter kon....Ik vergelijk daarom het leven van een mens met een ijsberg. Sinds de Titanic weten we hoe verraderlijk die onderkant is die we niet zien.
*Een derde belangrijke zaak is, dat degene die depressief is zelf aan de slag moet willen gaan met de verwerking van kwetsuren. Dit is niet altijd evident, want je moet eerst je kwetsuur erkennen en aanvaarden, vooraleer je tot in de kern van je kwetsuur kan gaan. Dat laatste is een zeer pijnlijke aangelegenheid waar je onvermijdelijk door moet om te genezen. Citaat: "Je moet sterk zijn om kwetsbaar te zijn." Gabriel Ringlet
*Een vierde punt hierin is dat verwerking tijd, zeer veel tijd vraagt. Persoonlijk ben ik ongeveer 5 maanden opgenomen geweest voor ik verder kon als ambulante patiënt. Zelfs vandaag, bijna 6 jaar na mijn laatste poging ben ik nog in begeleiding. Mijn zoon blijft dan ook autistisch, mijn echtgenoot blijft lijden aan genderdisforie...
*Tenslotte wil ik eindigen met dit: wat de zelfdoder gedaan heeft, is totaal zijn/haar beslissing. Sommigen zien het gewoon niet zitten om aan de slag te gaan met hun kwetsuren en dan mag je als omgeving doen wat je wil.
11 april, vandaag is het 18 jaar geleden dat Dirk en ik elkaar ons jawoord gaven onder het motto: OP WEG MET DE HEER VINDEN WE LEVEN BIJ ELKAAR. Na 18 jaar zijn we nog steeds samen onderweg. Het is niet altijd even evident geweest om voor elkaar te blijven kiezen of om leven te vinden bij elkaar. Gelukkig was God met ons op weg en blijft Hij met ons op weg gaan in goede en kwade dagen...tot de dood ons scheidt.
Een leven gedeeld... Ik zie bij mensen die na 50/60 jaar huwelijk hun geliefde verliezen, heel dikwijls een wezenloos verdriet. Meestal is immers de laatste zin van hun leven meegestorven, zijn ze zichzelf kwijt...
Als tieners en kinderen meerouwen kan een aangepast boek een goede aanzet zijn om er met de kinderen over te praten. In de plaatselijke bibliotheek zal je zeker wel iets vinden, zelfs voor de kleinsten. Vraag ernaar, want heel wat bibliotheken hebben hier voor jou reeds het zoekwerk gedaan. Een kleine greep uit een zeer groot aanbod...
vanaf 13 jaar: "Meer dan verdriet" (schitterend boek als jongeren zoiets onbegrijpelijks als de dood moeten aanvaarden en verwerken) vanaf 11 jaar: "Als je dit leest ben ik dood" (in de ik-vorm geschreven vanuit het standpunt van een jongen met terminale leukemie, zeer goed ondanks de titel die wat cru is) van 8 tot 12 jaar om zelf te lezen of jonger om voor te lezen: "als jij er niet meer bent" (bij ziekte of dood van papa of mama); "een bed bij het raam" (over een mama die thuis in een ziekbed ligt) vanaf 5 jaar: "Dag lieve oma" (Vrouwke Klapwijk; duidelijk christelijk geïnspireerd) vanaf 4 jaar: "De ballonreis" (overlijden van een opa) vanaf ca 3 jaar: "Dag Manon, daaag" (als de nieuwe baby ziek is en sterft) van 1 tot 3 jaar: "De oma van Jules"
Ook rond zelfdoding en verwerking ervan bestaat heel wat materiaal.
>> Rijksdienst voor Pensioenen Zuidertoren 3 te 1060 Brussel - tel 02/529.21.11 en 02/523.40.66. - uitbetalingen tel. 02/529.30.02 - gewestelijke dienst : Sint Katelijnevest 54 te 2008 Antwerpen tel. 03/226.06.68. en 03/231.45.30.
>> Rijksdienst voor Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen Jan Jacobsplein 6 te 1000 Brussel - tel. 02/507.62.11 - gewestelijke dienst : Oudaan 8-10 te 2000 Antwerpen tel. 03/231.89.60.
>> Ministerie van Financiën Bestuur der Pensioenen Jan Jacobsplein 10 te 1000 Brussel - tel. 02/511.71.77 (pensioen in de openbare sector) - gewestelijke dienst : Molenbergstraat 10 te 2008 Antwerpen, tel. 03/231.76.15
>> Nationale Kas voor Oorlogspensioenen . Ministerie van Financiën Kunstlaan 30 te 1040 Brussel - tel. 02/230.70.25. . Renten, tegemoetkomingen mindervaliden : A.S.L.K., Wolvengracht 48 te 1000 Brussel - tel. 02/228.61.11
>> Ministerie van Sociale Voorzorg Dienst Minder Validen Zwarte Lievevrouwestraat 3c te 1000 Brussel - tel. 02/509.81.06
>> Arbeidsongevallen, beroepsziekten . Fonds voor Arbeidsongevallen Troonstraat 100 - 1050 Brussel - tel. 02/ 506.84.11 . Fonds voor Beroepsziekten Sterrekundelaan 1 te 1030 Brussel - tel. 02/226.62.11
>> Oorlogsinvaliden, oudstrijders Nationaal Instituut voor Oorlogsinvaliden, Oudstrijders en Oorlogsslacht-offers: Mercatorstraat 48 te 2018 Antwerpen - tel. 239.68.30 en 232.30.13
>> Bestuur der Postchecks 1100 Brussel tel. voor de vereffeningen overlijdens : 02/219.48.00
Wat voor mensen die kiezen voor een gebedsdienst met mij meestal zeer belangrijk is, is de keuze van de muziek. Een keuze die ik vrij laat, op één voorwaarde, namelijk ik bepaal waar de muziek in mijn dienst komt. Ik besteed namelijk zeer veel tijd in het opmaken van mijn dienst, veel van die tijd gaat naar het zoeken van bv een goede vertaling van een lied om het op de best mogelijke plaats te plaatsen in de dienst. Op deze wijze kan elk lied, elk muziekstuk zeer betekenisvol zijn. Het is dan ook zeer belangrijk dat ik op tijd weet welke muziek de familie of de overledene zelf verkiest. Bij muziek komt ook jammer genoeg sabam kijken, vandaar dat het noodzakelijk is om met zoveel mogelijk originele opnames te werken. Bovendien heeft mijn ervaring geleerd dat heel wat muziekinstallaties geen weg kunnen met opgenomen cd's.
*"Als ik troost kon zijn. Over liefde en pijn"; Claire Vanden Abeele *"Tot we elkaar in de hemel terugzien": Anselm Grün *"Vingerafdruk van verdriet. Woorden van bemoediging"; Manu Keirse *"Afscheid serieus nemen. Over verliezen verwerken"; Marinus van den Berg
Rouwen met kinderen *"Er zijn voor jou. Omgaan met jonge mensen die rouwen"; Claire Vanden Abeele *"Kind en verlies. Omgaan met rouwende kinderen"; Carla Overduin
Als de blijde verwachting omslaat in verdriet *"Als je zwangerschap misloopt"; Van Buuren M, Braam W *"Met lege handen. Vrouwen over het verlies van hun baby in de zwangerschap of rond de bevalling"; Cuisinier M
Als je iemand verliest die je dierbaar was lijkt het alsof de grond onder je voeten wegvalt. Niets is nog zoals het was. Alleen herinneringen blijven hou de goede bij.
Geef jezelf de tijd om te rouwen, om los te laten wie je eigenlijk nog had willen vasthouden. maar vooral om gevoelig te worden voor hoe je geliefde nog in je leven aanwezig is.
Dit schilderij van Jolie-art uit Roeselare hebben wij in 2006 gekocht op een tentoonstelling bij een uitvaartverzorger. De tentoonstelling stond in het licht van uitvaart, invaart.
Gans het heelal, de hemel, berg en dalen, het goud der zon dat de aarde omgeeft, het dennengroen, die ’t gebergte doen pralen, dat is het werk dat Gij, Schepper ons geeft. Deemoedig door hetgeen Gij hebt geschapen, kniel ‘k vol ontzag voor al die wond’ren neer. Mijn zwakke stem, voordat de dag gaat slapen, richt ik tot U, o God, mijn Heer.
Refrein:
God zij geloofd, Heer van hemel en aarde. Ik geloof in Uw macht, in Uw wondere pracht. God Gij beschikt, de mens kan slechts aanvaarden. ’t Leven zelf dat schenkt Gij en ook de vruchtbaarheid. Ik geloof in Uw macht. Gij zijt de wondere kracht.
(Indien de ploeg de voren heeft getrokken, dan komt de tijd dat ’t zaad wordt uitgestrooid. Nadat ’t ontkiemt, de groene halmen lokken, als met een kroon van nieuw koren getooid. En mocht de storm of hagel d’oogst vernielen, of dat het vee door ziekten wordt geplaagd, dan zal ‘k voor U in deemoed nederknielen omdat slechts Gij mijn lot in handen draagt.)
Met noeste vlijt bewerk ik steeds de aarde, van ’s morgens vroeg totdat het lamplicht brandt. Mijn boerenhuis is mij van grote waarde voor vrouw en kroost, daar te midden van ‘t land. De zondag komt mijn harde werk belonen als d’avond ons om de tafel heen schaart. Tussen mijn vrouw en mijn dochters en zonen ben ik tevree dat Gij ons hebt gespaard.
(Als ooit het land in oorlog wordt gedreven en ieders hart vol schrik en afkeer brandt, dan zou ik me fier ginds naar de grens begeven met al mijn zoons voor het vaderland. Dan ben ik bereid voor de vrijheid te sterven, voor onze vlag, voor vergelding en straf. En zo ik viel, zou mijn ziele niet zwerven, dan was mijn plaats bij U heer na het graf.)
Tags:credo, landman, het credo van de landman, le credo du paysan
