Inhoud blog
  • Xiva
  • Turkmeense-Uzbeekse grens overgang
  • Bells of Hell
  • Woensdag 19 juli terug naar start, maar je hoeft niet naar de gevangenis
  • Donderdag 20 juli Turkmenistan-Dag
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Welkom bij De Vierstannen
    De VierStan

    Het reisverslag van een tocht met een Citroen 2+2 PK door centraal Azie
    23-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Xiva
    Zondag 23 juli hebben we, net zoals de almachtige God de Vader, een rustdag genomen.
    Na een heerlijke nachtrust hebben we te midden van een bus Russen van een lekker ontbijt genoten en zijn op verkenning gegaan in het historische stadje Xiva. Ver moeten we niet gaan want het hotel is direct  tegen de stadswal aan de stadspoort gelegen. Maar het is hier hot, hot, hot. Dus bij het eerste kraampje dat hoedjes verkocht hebben we allebei een exemplaar aangeschaft om onze intussen kalende knikker te beschermen tegen de hevig zon. Xiva is een echt toeristisch stadje en dat word je direct gewaar aan de prijzen en de "Scherpenheuvel sfeer" die hier hangt. Het stikt hier ook van de buitenlandse toeristen en we horen weer allerhande talen op straat. Dus moeten we weer oppassen als we kritische opmerkingen maken over de passerende mensen. Er moest zo is een Hollander tussen zitten die wij stiekem een ongeoorloofde opmerking maken. Sorry voor de meelezende Nederlanders. Niks kwaad bedoeld, maar je weet hoe dat gaat met die Belgen en Hollanders moppen.
    Rond de middag werd het te heet op straat en in een lokaal restaurant hebben weer een Lachman schotel besteld voor de lunch. Google het maar eens, dan weet je wat we bedoelen.
    Gisteren hadden we aan de receptie gevraagd of zij een Laundry service hadden, want we werken niet graag tijdens ons verlof. We kregen prompt een formulier met de prijzen voorgeschoteld. Wel voor dat geld kunt ge beter alles in de vuilbak gooien en nieuwe kledij kopen. Dus na de middag hebben we in de koelte van de kamer, airco natuurlijk, ons wasje geslagen. Alles is misschien wel niet proper maar het stinkt toch niet meer. Het riekt nu naar het biologisch wasproduct dat Linda voor ons gekocht had. Dat wasproduct hadden we tot hiertoe alleen nog maar gebruikt om de auto te wassen. Sorry Linda, maar nood breekt wet. In Turkmenistan kun je een boete krijgen als je met een vuile auto rijd.
    Daarna vermaak na arbeid, zoals de harmonie van den Bond in Turnhout noemde, en zijn we lekker in het zwembad gesprongen om af te koelen. Zalig gevoel. Alleen in en uit het zwembad komen lag gevoelig omdat de vloertegels te heet waren. Daarna nog een dutje doen zodat de batterijen weer opgeladen waren en terug naar Xiva city. Veel van de museums waren echter al gesloten, alhoewel ze officieel tot 20:00 moeten openblijven, en na nog een wandeling door de straten zijn we terug naar ons geliefd restaurant gegaan voor het diner. We eten en drinken wat af, zodat onze broeken beginnen te spannen. De Seppe zegt dat het komt van al dat water drinken. Dat hoopt zich op en daardoor krijgt ge een dikke buik.
    NA deze deugddoende rustdag, voor de 2+2 pk, is het weeral tijd voor een douche en slapen zodat we morgen weer uitgerust de baan op kunnen voor een rit van ongeveer 470 km naar Buxhara.

    23-07-2017 om 19:12 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Turkmeense-Uzbeekse grens overgang
    Zaterdag 22 juli arriveren we tegen 13:00 aan de grens overgang tussen Turkmenistan en Oezbekistan waarbij we vrezen daar nog even vast te zullen zitten.
    Het uitrijzen uit Turkmenistan verloopt trager dan verwacht want de ambtenaren willen gans de wagen uitladen en controleren of we geen bezwarend materiaal, voor Turkmenistan, het land uit willen smokkelen. En we hadden de pech dat we juist om 13:00 arriveerden, het tijdstip dat de ambtenaren aan hun lunch beginnen. Van 13:00 tot 14:00 heeft Seppe zodoende aan de auto kunnen sleutelen, want het laatste stuk weg in Turkmenistan is zo slecht dat er een "amortisseur", iets dat schokken opvangt, afgebroken is aan de 2+2 pk. Stipt om 14:00 begon het grote onderzoek van de heren en mevrouw van de douane, politie en andere departementen van Turkmenistan. Maar zoals gewoonlijk hebben we met het nodige geduld de test weer goed doorstaan. Eerst de auto volledig leegladen, laten controleren, daarna terug inladen en 100 meter verder rijden naar de ambtenaren van Oezbekistan, en daar de auto weer volledig leegladen laten controleren en terug inladen. We raken vree goed in da soort dingen. En elke keer komen we weer dingen in de auto tegen waarvan we zeggen, O ligt dat hier. De ambtenaren van Oezbekistan waren ook de eersten die onze kluis vonden en wilden weten wat daar inzat. Misschien dachten ze dat we ongeoorloofde zaken transporteerden voor deze of gene maffiabende.
    Rond 16:00 was alles weer ingepakt en goedgekeurd en konden we weer op pad.
    Eerst was het plan om in Nukus, het eerste stadje over de grens te stoppen en de nacht door te brengen. Maar omdat daar schijnbaar niet veel te zien is, en er weinig deftige hotels zijn, zijn we doorgereden naar Xiva. Hierdoor zijn we een paar dagen voor op ons reisplan en kunnen we ons een welverdiende rustdag veroorloven. Vooral de Seppe verdiende dat omdat de laatste kilometers echt afzien waren voor de chauffeur en de 2+2 pk. En dan heeft de kaartlezer hem nog de verkeerde kant opgestuurd zodat hij nog eens 8 kilometer terug moest rijden.
    Het was al donker toen we in Hotel Asia in Xiva aanbelandden. Na een beetje afdingen op de prijs konden we eindelijk aan tafel voor ons laat avond diner.
    En weer hebben we heerlijk geslapen. Zo goed zelfs dat geen van ons beiden de ander heeft horen snurken.

    23-07-2017 om 18:36 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bells of Hell
    Vrijdag 21 juli, de dag dat we de hel zien.
    In Grand Turkmen Hotel was het aangenaam verblijven. Eigenlijk een beetje decadent, maar we hebben er van genoten. En ik heb me hier door een Russische matrone laten knippen. Er waren reactie gekomen op mijn onverzorgd uiterlijk en hier in het Grand Turkmen Hotel was het de plaats om daar iets aan te laten doen. In het kapsalon van het hotel heb ik me een make-over laten aanpassen door de baard weer netjes kort en het haar terug in vorm te laten brengen. Enkel voor de "douche" heb ik gepast.
    Met een proper kopke zijn we dan vertrokken richting woestijn, meer bepaald de Gate of Hellin Derweze. Midden in de woestijn heeft men ooit naar gas geboord en daarbij is iets verkeerd gegaan. Men, de Russen, hebben in een holte geboord waardoor deze is ingestort en er een krater ontstond waaruit giftig gas ontsnapte. Om erger te voorkomen heeft men het lekkende gas aangestoken. Dit alles gebeurde in 1971 en sindsdien brandt het gas nog steeds. Je kan het eens googlen via Derweze of Darwaze. Je kan foto's en filmpje zien bij Seppe op Facebook. De krater is zo'n 70 meter in diameter. En omdat het effect 's nacht nog veel spectaculairder is, zijn we aan deze krater blijven slapen. Ook een speciale ervaring. Aan bezoek ontbrak het niet. Vlak in de buurt wonen nog enkele geiten en schapen hoeders in een Jurd, die ons kwamen wijzen op de gevaren van de woestijn. Volgens hen leven er schorpioenen en cobra's die 's nachts te voorschijn komen. We hebben echter niets gezien, maar voor alles zekerheid hebben we onze sandalen verwisseld voor stevig schoenen. Twee jongen Tsjechen die met een afgeleefde BMD 520 hier rondtoeren vereerden ons ook met een bezoek en toen ze vernamen dat wij met de 2+2 pk hier rondtoerden viel ook hun tong op hun schoenen, sandalen
    Na het nemen van de nodige nachtopnames van de krater en de sterren hebben we toch nog lekker geslapen, zonder last van schorpioenen of cobra's.

    23-07-2017 om 18:04 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    20-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Woensdag 19 juli terug naar start, maar je hoeft niet naar de gevangenis
    Na een heerlijke nachtrust en lekker ontbijt, mag ook wel voor dat geld, eindelijk de rechte meet naar de grens.
    We dachten er nog een mooie dag van te maken, de landelijke route te nemen langs een idyllisch bergweggetje. Op zo'n 20 km van de grens, we hadden er intussen al zo'n 150 km op zitten, passeerden we zonder te stoppen een controlepost van het leger. Dat was niet naar die mannen hun goesting. Toen we enkele kilometers verder gestopt waren, omdat we verkeerd gereden waren, stopte er een brommer met een burger en een soldaat. We verstonden ze niet maar we konden aan hun manier van doen zien dat er iets niet juist was. We moeten mee terug naar de controle post en daar was het weer paspoort controle, veel over en weer telefoneren en met hand en tand maakten ze ons duidelijk dat we terug naar de hoofdbaan moesten rijden en via deze hoofdbaan naar de grens moesten rijden. Zo hadden we weer 2 uur achterstand op ons schema. Gelukkig stond er niets anders meer op het programma, dus al bij al viel het nog mee. We konden er, achteraf, nog flink mee lachen.
    Zo kwamen we laat in de namiddag aan in  het grensdorp Bajgiran waar we op 20 juli de grens moesten oversteken naar Turkmenistan.
    Nu nog even een onderkomen voor de nacht zoeken. Het enige plaatselijk hotel was gesloten maar er hing wel een telefoonnummer aan de deur. Wij kunnen ondertussen de cijfers al lezen in het Farsi. Dus ik even bellen, want Seppe zijn belkrediet was al op, en ja hoor we kregen een brave man aan de lijn en die zou binnen tien minuten de deur komen open doen zodat wij konden overnachten in het hotel. Hij contacteerde ook nog het lokale restaurant om ons een maaltijd te brengen en de plaatselijke wisselagent om onze laatste Rials om te wisselen naar de Manan van Turkmenistan. We hebben voor alle zekerheid onze slaapzakken maar uitgerold in de lobby van het hotel, want de bedden en het beddengoed betrouwden we niet. En beneden hadden we water, maar bij nader inzien hebben we dat ook niet gebruikt. Beter vies van je zelf dan van iemand anders was ons motto.
    En zo ging onze laatst nacht in Iran van start.
    Achteraf beschouwd kunnen wij van Iran alleen maar zeggen dat het een land is met vriendelijke en behulpzame mensen zijn. Van ons geen kwaad woord over Iran, wat de media in België of daar buiten ook mogen zeggen.

    20-07-2017 om 19:42 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Donderdag 20 juli Turkmenistan-Dag
    Vanmorgen allebei opgestaan met een houten kop. Als het dan nog van het drinken was zou je zeggen, dat hebben we weer gehad. Maar bij ons was het van een heel slechte nachtrust. Het was precies of wij in een mazoutketel sliepen. Stinken, geweldig.
    Maar om 07:00 stonden wij gepakt en gezakt aan de deuren van de grensovergang die pas om 07:30 opengingen. Benieuwd of de half gelukte fotokopij van een document dat moest doorgaan voor een autorisatie voor een visum in goede aarde zou vallen bij de Turkmeense autoriteiten.
    Het uitchecken uit Iran verliep voor ons beiden uiterst snel en soepel. Na een drietal stempels was alles achter de rug.
    Benieuwd of inchecken in Turkmenistan ook zo vlot zou gaan. Net zoals bij het inchecken in Iran werden Seppe en ik al snel van elkaar gescheiden. Deze keer moest ik zelf mijn bagage meesleuren langs politie en douane. De politie is hier goed ingepikt om de nodige controles te doen. Er wordt van je linker en rechter duim een vingerafdruk gemaakt en je gezicht wordt gescand. Daarna wordt je bagage gescand, halen ze je bagage helemaal leeg en mag je alles zelf weer inladen. Inladen, dat doen ze niet. Voor mij verliep dit allemaal zeer vlot, maar voor Seppe en de auto duurde het iets langer. We kregen ook een document mee met een landkaart van Turkmenistan waarop de te volgen weg opgetekend was. Hier mogen we niet van afwijken. Ook de auto werd helemaal leeggehaald en moest Seppe alles weer alleen terug inladen. Zijn drone ontsnapte niet aan de controle en werd verzegeld. Speelgoed op slot dus. Nu is de auto weer opgeruimd en weet Seppe alles weer te vinden in de auto. Rond 11:00 was de controle achter de rug en konden we richting Ashgabad rijden. Onderweg wel om de haverklap politie op de weg en moesten we nog een paar keer onze paspoorten laten controleren.
    Ashgabad binnenrijden is ook een speciale belevenis, een echte cultuurshock als je van Iran komt. Kolossale gebouwen, grote drie en vier rij vak wegen, moderne  propere auto's en iedereen schijnt zich aan het verkeersreglement te houden.
    We hebben ingecheckt in Hotel Grand Turkmen. Een prachtig hotel in een mooie omgeving.
    Na de middag zijn we met de auto een toerke gaan maken door de stad en onze mond viel meerdere keren open gevallen van verbazing. We hadden gehoord dat het gebouw, The Wedding Palace, zo verbluffend mooi was en dus zijn we even gaan kijken. Toen we vroegen om het gebouw te mogen bezichtigen kregen we tot onze grote verbazing een privé begeleider mee om het gebouw binnen te bezichtigen. En weer viel onze mond open van verbazing. Nooit zoiets gezien. Gewoonweg prachtig.
    Ook het shopping center en de lokale bazaar kregen onze aandacht en daar hebben we de nodige aankopen gedaan.
    Nu zijn we weer klaar om op twee dagen door de woestijn naar Uzbekistan te rijden met onderweg een bezoek aan The Devils Gate in Derweze.

    20-07-2017 om 19:41 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dinsdag 18 juli documenen dag
    Eerste werk na het ontbijt is een bank opzoeken om nog wat Dollars te wisselen want de Rial-flappies zijn zo goed als op.
    Zoals gewoonlijk niet simpel, maar met een beetje geduld en vooral hulp van de lokale mensen lukt het meestal wel. In de eerste bank vertellen ze dat je naar een ander bank moet, in de volgende bank vertellen ze dat je in deze stad geen geld kan wisselen in de bank, maar dat je naar een wisselkantoor moet. Aan de hand van een schets met Farsi bijschriften, die je niet kan lezen, ga je op pad. Naar een paar kilometer ga je opnieuw een bank binnen om raad te vragen en die sturen je weer naar een andere bank. Die mensen zeggen weer dat je naar een wisselkantoor moet. En zij proberen uit te leggen hoe je moet rijden, maar dat is een hopeloze zaak. Om een lang verhaal kort te maken geeft de bankdirecteur een van zijn medewerker de opdracht om dan maar mee te gaan naar het wisselkantoor, en die  man betaalt de taxi nog ook. Dat is pas service. Zie je dat de bankbedienden al doen voor een vreemde buitenlander die aan de balie staat en de taal niet meester is? Bij ons in Belgie wordt een vreemde meestal anders behandeld.Embarassed
    Proficiat aan de mensen van de Mellat bank in Iran.Very Happy
    We hebben voor deze nacht ook al een onderkomen gevonden in het Dariush Hotel. En Ze hebben ons flink uit de nood geholpen.
    Want vandaag hebben we eindelijk de autorisatie, voor het bekomen van een visum voor Turkmenistan, ontvangen en die moest nog afgeprint worden. Nu kunnen we eindelijk recht naar de grens met Turkmenistan.

    20-07-2017 om 15:08 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    18-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.14 dagen op de weg
    14 dagen rijden met de geit in Iran, wat hebben we allemaal hier op de baan gezien en meegemaakt door de ogen van de chauffeur.......
    Vaak waan je je op de filmset van de eerste film van Steven Spielberg "DUEL" ze rijden hier dus nog die langsnuit Mack trucks met tankoplegger, roestkleur, danger tekens achter op net zoals in de film met één heel groot verschil, vriendelijke chauffeurs toeterend, zwaaiend, lachend en fotonemend of filmend als je ze inhaalt.
    De "gewone" auto's rijden hier rond vaak redelijk nieuwe dit is vooral op te merken aan de zelfklevers van de fabrikant met barcodes die er nog ophangen en de blauwe stripjes rond deurklinken ed.
    Vluchtheuvels zijn zeker hier in Iran uitgevonden voor elk rondpunt elke weg die de hoofdbaan kruist in stad of dorp ligt er eene, vaak niet zichtbaar "geen wegmarkering en als die er al is dan is ze zwart van de wagens die passeren" dus goed kijken naar de wagens voor je als ze stoppen of wippen weet je dat er er weer eentje ligt
    grappige situaties krijg je dan wanneer er een fototrekkende auto naast je rijdt ik stop voor de vluchtheuvel en de fotograaf heeft deze dan te laat gezien met een jumpke als gevolg 
    Spookrijders daar is hier geen gebrek aan, zelfs op rondepunten snel rechts af ipv het hele ronde punt af te rijden......
    Vriendelijkheid is hier ten top iedereen die je passeert roept " welkom to Iran", " Hello mister how are you?"en foto's nemen ze steken je voorbij, vertragen zodat je ze terug moet inhalen en maar filmen en zwaaien, leuk in het begin maar nu begint de lol eraf te gaan. Mijn linker arm gaat al automatisch de lucht in als ze inhalen , toeteren of roepen.
    Mochten we van iedereen die hier een foto of filmpje heeft 10 cent krijgen komen we zeker met winst naar huis.
    Ronde punten hier ook genoeg, daarstraks eentje van 8 rijstroken breed, gewoon oprijden meegaan met the flow er zijn hier weinig of geen verkeersregels dus regelen ze het hier zelf, het voordeel van onze geit is dat ze verbaasd zijn en automatisch inhouden waardoor we hier van de gelegenheid gebruik maken om door te rijden.
    voetgangers beginnen het kruispunt dwars over te steken wanneer het licht voor u op groen springt, heel normaal iedereen stopt of niet maar de voetganger baant zijn weg tussen de wagens. er is op het kruispunt ook meestal maar 1 licht, rood en groen en waar bij ons oranje is loopt de secondenteller. O ja rood is rood iedereen stopt direct.
    Knipperende roodlicht betekend voorzichtig overrijden de eerste keer onwennig maar meerijden met degene naast je.......en als er iemand een U-turn kan maken rij je best helemaal rechts want ze draaien gewoonweg voor je de straat op......
    Soms lachwekkend maar ook gevaarlijk wanneer ik in de zijspiegel iemand mij zie voorbijsteken die dan een foto wil nemen terwijl er ook nog iemand hem wil inhalen en jaja met tegemoetkomend verkeer.........
    Wanneer we steden en dorpen in rijden zien we heel vaak spandoeken en plaketten in de middenberm hangen met gesneuvelde militaren van het dorp in de oorlog met Irak, confronterend voor de nabestaanden maar naar we hebben vernomen de wil van de geestelijke leiders.
    Moto rijders zien we hier ook veel, cylinder inhoud max 249cc en met 4 of 5 personen geen probleem
    Soms zijn we ook de oorzaak van file, daarstraks moesten we geld wisselen, ik bleef in de wagen terwijl nonkel de banken af ging, auto's stoppen gewoon naast me, trekken voor de zoveelste keer foto's ook de wagen daarnaast, dus files maar geen getoeter op een enkele na. Zelfs een geestelijke leider vraagt of hij een foto mag nemen en graag met mij naast hem, dit doen we graag en heb ook een foto van ons twee laten nemen
    Fietsers zie je heel weinig al zagen we een echte coureur met koersfiets........op de snelweg.
    Grappig zijn de verbaasde blikken aan een benzine station wanneer we vertrekken en ze horen dat na één ook nog een tweede motor starten.
    Vriendelijkheid is hier niet te doen en men wil u altijd helpen, als ze vragen van welk land we zijn en te horen krijgen dat we uit het verre belgie komen met deze wegen krijgen we lachende, verbazende, goedkeurende blikken.
    Momenteel hebben we bijna 9500 km op de teller staan als alles goed verloopt zijn we overmorgen in Turkmenistan onze visum is in orde en gaan we op avontuur naar een nieuw land met enkele dagen onbereikbaarheid omdat we de woestijn door moeten.
    Ik weet wel zeker ik ga deze vriendelijke mensen missen en hun mooie land..........

    18-07-2017 om 19:47 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.foto's zout water bron en hotel
    Hierbij enkele foto's getrokken aan de zoutwaterbron en in ons vorig hotel.





    17-07-2017 om 16:54 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van chique naar poep chique
    Maandag 17 juli zijn we ellendig opgestaan in het hotel Gootkemal in Semnan. Het eten van gisteren avond trok op niet veel. De frieten waren maar één keer gebakken en de rijst smaakte naar niks. Terug op de kamer ging Seppe op zijn bed liggen en lag bijna op de grond. Het bed wiebelde hevig als je je omdraaide, dus stilliggen was de boodschap. De Airco blies warme lucht en maakte een hoop herrie, dus hebben we die uitgezet. Maar midden in de nacht hebben we die terug in gang gestoken omdat het bakheet was in de kamer. Toen we gingen slapen probeerden we de lichten in de kamer uit te doen maar één licht bleef branden. Dus gingen we slapen et één licht aan. Na een bepaalde tijd ging dat licht vanzelf uit. Joepie, maar helaas. Iedere keer dat Seppe zich omdraaide ging het licht enkele minuten aan terug aan. Dus heel de nacht licht aan, licht uit. Dus vanmorgen zijn ellendig opgestaan en gaan ontbijten. Dat was ook al niet niks bijzonders.
    We zullen maar denken, als het niet slechter kan, kan het beter.
    Vandaag stond er een korte rit op het programma door het gebergte ten noorden van Semnan richting de kust. Onderweg hebben we haltgehouden aan de Badab Surt Spring. Hier ontspringt op de top van een berg een zout water bron, die druk bezocht word door de lokale mensen en dus wij ook. Best de moeite om te zien en ook de weg daar naartoe was een ervaring. Foto's volgen.
    Onderweg hadden we brood en bijval gekocht en op de parking aan de bron opgegeten onder het toeziend oog van enkele Iraniërs die steeds maar foto's blijven nemen van 2+2pk. Deze namiddag hadden we allebei wel he zuur van onze middag maaltijd.
    Daarna terug op weg naar de kust, door het gebergte. Een knappe streek met mooie uitzichten. Omdat de weg nog in aanbouw is, moesten we regelmatig goed oppassen om niet tussen de wegenbouw machines verzeild te geraken. We hebben maar één keer gemist.
    Aan de kust moesten we weer op zoek naar een onderkomen voor de nacht. Seppe had via Google weer een hotelletje gevonden. Het Botanic Palace Gorgan. Een klinkende naam en bij aankomst een verbluffend uitzicht. De prijs was aan de hoge kant, dus ging de Seppe weer afdingen zodat we tenslotte voor 2.900.000 Rial een kamer met ontbijt te pakken kregen. Nog niet goedkoop, maar ja het mag iets hebben. Foto's volgen
    Nu weer de dagelijkse routine van batterijen opladen, geheugenkaartjes overzetten naar de harde schijf en dan kunnen we weer gaan dineren, onze komende dagen bespreken en slapen. 

    17-07-2017 om 16:33 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.impressiefoto's deel 3
    Nog enkele foto's die oa bewijzen dat Seppe zijn werk mist


















    16-07-2017 om 21:25 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fotoboek vierdaagse
    Een foto impressie van de afgelopen dagen.

















    16-07-2017 om 21:14 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verbindingsrit
    Vandaag Zondag 16 juli hebben we een verbindingsrit van zo'n 600km gereden van Isfahan naar Semnam in het Noorden.
    Ons vertrek is wel vertraagd begonnen omdat onze was nog niet gearriveerd was en in uw onderbroek mag dat hier niet.
    De stad uitrijden was net zoals gisteren weer een belevenis. Een heel aparte manier van rijden hebben de mensen hier. Hier geldt echt de wet van de sterkste. Gewoon niet verzinnen en u overal tussendoor wringen en niet aarzelen want dan blijft ge voor eeuwig en altijd stilstaan.
    Ook hier in Iran kennen ze het systeem van de Péage al. Maar hoe het echt werkt weten we nog steeds niet. Aan het eerste betaalhokje moesten we niet betalen, enkel even blijven stilstaan om een foto te laten nemen. Bij het tweede betaalhokje betaalden we 50000 rial, zo'n 1,5 euro, en bij de drie volgende betaalhokje kwamen we er weer vanaf met een fotoshoot. Alhoewel bij het laatste betaal hokje schrokken we toch even toen de aanwezige politieman ons aan de kant zette. Natuurlijk ook weer om een foto te nemen en de nodige nieuwsgierige vragen te stellen. Daarna was het volle gas vooruit naar onze overnachtingsplaats heir in Semnam, hotel Gootkemal. Een luxe hotel waar we weer tegen sterk gereduceerde prijs konden inchecken. In het ene restaurant van het hotel zat niemand, dus zijn naar het andere restaurant gegaan waar we, op één na, alleen zaten te eten.
    Nu nog even proberen om wat foto's te posten en dan bed in.

    16-07-2017 om 20:59 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Laatste deel vierdaagse
    Zaterdagmorgen, 15 juli, wakker worden in een recente villa, verborgen hoog in de bergen, die bewoond word door een bejaard koppel waarvan de vrouw een verre afstammeling is van een van de prinsen van het Perzische rijk.
    Een groter contrast met gisteren kon niet. Of deze bewoners zoveel beter af zijn dan de bewoner van gisteren valt nog te betwijfelen.
    Ook hier werd ons weer een heerlijk ontbijt voorgezet dat klaar gemaakt werd met verse producten. Na het ontbijt stond nog een bezoek aan oud vervallen paleis, nog hoger in de bergen, op het programma. Echt triestig als je ziet hoe dergelijke mooie gebouwen aan hun lot overgelaten worden. Je was precies weer in Belgie. Daar zou dat ook mogelijk zijn.
    Na deze inspannende tocht kregen we nog een laatste lunch aangeboden in de villa en was het tijd om terug naar Isfahan te rijden, waar we midden op het spitsuur arriveerden. Dat was lachen geblazen. Man, man, wat een heksenketel. Tijd voor afscheid van de gids en een deftige douche na vier dagen in de boeren buiten. En ook weer tijd om de was te laten doen.
    's Avonds is Seppe nog een paar bidmatjes gaan kopen met de gids en is hij naar de kapper geweest. Ziet er nu heel anders uit.

    16-07-2017 om 20:42 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Deel 3 vierdaagse rondrit
    Vrijdagmorgen 14 juli, ontwaken midden in de woestijn waar het inmiddels wel had opgehouden met regenen zodat we ons ontbijt relaxed konden gebruiken.
    Na het deskundig opruimen van onze bivakplaats was het alweer tijd voor onze volgende ervaring. Onze gids, die toch een ervaren offroad-woestijn rijder is, reed al na 200 meter zijn Mitsubishi Pajero pot vast in het mulle zand. Na een half uur zandgraven, met vijf man, heeft Seppe de zware 4x4 met zijn kleine 2+2pk losgetrokken. Er werden ogen getrokken.
    De verdere tocht door de woestijn verliep vlekkeloos en 's middags waren we bij een oude geiten en schapen hoeder te gast voor de lunch. Dat er mensen zijn die nog in zulke omstandigheden leven, dat was wel even met de neus op de feiten gedrukt worden.
    Na de lunch hebben we onze tocht door de woestijn vervolgd tot in een klein dorpje waar we afscheid namen van de twee vrienden van de gids. Nu moesten we nog anderhalf uur rijden tot de volgende slaapplaats hoog in de bergen.

    16-07-2017 om 20:21 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vierdaagse rondom Isfahan
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Donderdag 13 juli; Na een heerlijk ontbijt van onze gids, Ashkan, zijn we verder de streek doorgetrokken om 's middags in een oude caravansarai, is een tegenhanger van een oude herberg, te belanden waar de lunch geserveerd werd door enkele vrienden van de gids.
    Na de middag ging het richting woestijn. Bij het woord woestijn denk ik altijd aan een grote zandvlakte. Voor een deel is het dat ook, maar er is veel meer te zien. Als eerste belandde we in een soort dadelplantage met een groot waterreservoir. De bedoeling was om hier te gaan zwemmen, maar het water stond te laag en had een vieze geur.
    Dus werd plan B uitgevoerd. De rit ging naar een zoutvlakte, met nog enkele zoutwater poeltjes. Daar hebben we zout verzameld zodat we 's avond zout op ons eten hadden.
    Ondertussen was het beginnen regenen. Stel je voor, je gaat in de zomer naar de woestijn en dan begint het daar te regenen. Ongezien volgens de gids. Zou de klimaat verandering daar voor iets tussen zitten?
    Na een interessante tocht door de woestijn zijn we in de woestijn, tussen enkele zandduinen neergestreken om ons kamp op te zetten en daar de nacht door te brengen.  Ook weer een ervaring. Op een houtvuurtje hebben de drie Iraniërs een simpel maar lekker avondmaal klaar gemaakt. Ondertussen had Seppe onze hotelmanager uitgenodigd voor een rit door de woestijn in de 2+2pk. De man had de dag van zijn leven.
    Ondertussen regende het nog steeds, dus werden de tenten in de regen opgezet.
    Zit je daar in het midden van de woestijn, dichtstbijzijnde nederzetting is toch al snel 70 km ver, komt daar een man op een oude motor aangereden. Volgens onze gids was het iemand die in de woestijn een oogje in het zeil houdt dat er geen abnormale dingen gebeuren. Hij viel bijna van zijn brommer toen hij het verhaal achter de 2+2pk hoorde. Natuurlijk most hij ook weer de nodige foto's maken.
     

    16-07-2017 om 20:04 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    15-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kamperen
    Donderdag 13 juli;
    04:30 Moslims roepen op tot gebed. Wakker.
    05:30 Vogel beginnen te zingen. Wakker.
    07:00 Opstaan, tent demonteren, kamp opruimen en inpakken.
    07:30 Twee oud vrouwen, één op ezel en één naast ezel passeren aan het kamp, juist op het moment onze  gids wakker wordt en zich rechtzet op zijn veldbed. De ezel schrikt zich een bult en gaat er met de oude vrouw op zijn rug vandoor. Na 10 meter verliest de oude vrouw de strijd en wordt op de grond gekatapulteerd.  Moeizaam kruipt de oude vrouw terug recht onder het uiten van een stroom van verwensingen en samen met de ander vrouw zetten ze moeizaam de weg naar het werk op het veld verder.

    15-07-2017 om 21:09 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    13-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. Watsapp
    Nog steeds in Isfahan en geen facebook

    Daarom watsapp groep opgestart: De vierstan

    13-07-2017 om 10:07 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. Watsapp
    Nog steeds in Isfahan en geen facebook

    Daarom watsapp groep opgestart: De vierstan

    13-07-2017 om 00:00 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    12-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ashkan Azarmi
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Vandaag Woensdag 12 juli hebben we om 10 uur afgesproken met Ashkan Azarmi, een Iranees die hier in de streek rond Isfahan begeleide rondleidingen doet. We gaan vier dagen met hem rondtrekken en een aantal bezienswaardigheden, die je anders nooit zou vinden, bezichtigen. Op onze eerste dag bezoeken we een oud dorp, Abayaneh, en aan de rand van het dorp kamperen we op een verlaten stuk grond. Onze gids schijnt nog een beetje te kunnen koken en bereidt ons kip kebab op een klein houtvuur. Dus wij, ik dus, kunnen gaan hout sprokkelen, terwijl Seppe zijn Drone gaat uitproberen. De eerste vlucht verloopt, door de hevige wind, niet helemaal volgens planning en Seppe kan op zoek naar zijn vliegmachine. 'S avonds na een bush wash is het tijd om de tent met luchtmatras en slaapzak uit te proberen. De bush wash deed deugd maar was behelpen in het donker. Slapen hebben we in ieder geval gedaan.

    12-07-2017 om 00:00 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    11-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Isfahan de tweede
    Vandaag 11 juli zijn we vroeg opgestaan om naar het werk te gaan. Of toch niet. We zijn wel vroeg opgestaan, maar niet om te gaan werken, wel omdat we een drukke agenda hadden vandaag.
    Als eerste stond er een bezoek aan Kharanaq op het programma. Kharanac is een oude verlaten stad waar de huizen gebouwd zijn van leem.
    Een soort Bokrijk, maar dan zonder attracties. Was aardig om te zien, vooral omdat het nog vroeg en niet te heet was.
    Na de verplichte tankbeurt van de 2+2 konden we richting dan Chack Chack rijden en toen was het al een heel stuk warmer. Om 11:27 op 1500 meter hoogte hadden we al 40,3° en toen had de auto nog niet in de zon gestaan.
    Chack Chack viel eigenlijk een beetje tegen. Het waren een deel huizen die in de bergen tegen een rotswand gebouwd zijn. Dus vanaf de parking nog een heel eind trappen lopen. Veel te warm en boven was er niets te drinken, plus er zaten honderden vliegen. Dus snel wegwezen.
    Onze verdere rit van vandaag voerde ons door een kale woestijn met veel wind en hoge temperaturen, van +44° voor de tweede maal naar Isfahan.
    We hadden daar een afspraak met Ashkan Azarmi. Seppe had de gegevens van deze man op het internet gevonden. Hij organiseert dagtochten door de omgeving naar mooie plaatsen die je alleen als plaatselijk inwoner gevonden krijgt. Hij had ons ook een deftig hotel aanbevolen en ja, op het eerste zicht ziet het er heel aardig uit. Meer een appartement met extra slaapkamer en een WC en een badkamer. Dus vandaag slapen we apart. De man heeft ons vanavond nog een korte rondleiding gegeven in Isfahan en zijn daarna nog een Kebab gaan eten in een lokaal eethuis. Dus nu spannend afwachten of morgen de darmen gaan reclameren.
    Morgenvroeg komt de man ons ophalen aan het appartement en trekken we dus twee dagen de brousse in.
    Dus de volgende dagen is de kans dat jullie nieuws krijgen klein, of er zou in het midden van nergens internet moeten zijn.
    Wanneer we terug in de bewoonde wereld zijn zullen we jullie zeker op de hoogte brengen van deze avonturen.

    11-07-2017 om 18:37 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    10-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hot Hotter Hottest
    Om 8:30 zijn we na het maken van een foto van de 2+2pk voor de ingang van Persepolis vertrokken richting Yazd.
    Volgens onze Australische buren tijdens het ontbijt is dit de warmste plaats in Iran. En het is warm. Onderweg op een hoogte van 2145 meter was het nog steeds 40,8 graden volgens onze digitale thermometer en op 2500 meter was het een zalige 33 graden. Maar zoals steeds had de achterste motor toch weer last van de warmte tijdens het klimmen.
    Reeds kort na de middag arriveerden we in Yazd en hadden deze maal geluk tijdens onze zoektocht naar een goed hotel. Bij het binnenrijden van Yazd vonden we een nieuw hotel waar ze 40% korting gaven op de kamerprijs. We hebben vlug de koffers in de kamer gezet en zijn de plaatselijk archeologische site gaan bezoeken.
    The Tower Of Silence. Het was er stil en goedkoop. Wegens de hitte was de site gratis te bezoeken en dat was te zien. Buiten een Iraans koppel hadden we de site voor ons gans alleen.
    We zijn er ook niet lang gebleven maar hebben vlug de koelte van het hotel opgezocht. Gelukkig heeft het hotel een laundry service en kunnen we morgen weer proper lekker ruikende kledij aandoen. Hopen we.
    Voor de rest van de dag genieten we van de koelte van het hotel en hopen we straks nog van een lekkere maaltijd te genieten.
    Morgen bezoeken we twee sites, Kharanaq en chak chak, op de weg naar Isfahan waar we tijdig voor de avond spits hopen te arriveren.

    10-07-2017 om 14:57 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    09-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jullie zien wat wij niet zien
    We hebben al een paar keer foto's en tekst documenten geplaatst op onze blog.
    Schijnbaar kunnen jullie de foto's en tekstbestanden goed zien, maar als wij een geplaatste foto of tekstbericht willen openen zien we iets zoals we nu in bijlage geplaatst hebben. Raar maar waar.
    Onderaan de blog wordt weergegeven wanneer het bericht online gezet is.
    Maar het uur dat daar weergegeven wordt is de tijd in Belgie en niet hier in Iran. Schijnbaar is het hier zo'n 02:30 uur later dan in Belgie.
    Ge moet dus niet denken dat wij maar halve dagen rondreizen en voor de rest op ons lui gat liggen.

    Bijlagen:
    onze bijlagen.docx (840 KB)   

    09-07-2017 om 19:57 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vandaag 9juli
    Hier in bijlage het verslag van vandaag.
    Door het onzekere internet heb ik het verslag in Word gemaakt en als bijvoegsel bijgevoegd.
    Verder vind je nog een aantal sfeerbeelden van deze week waar je onder andere de hier gangbare benzine prijzen kan aflezen.
    Je ziet ook wat men hier onder een Hummer verstaat en dat is nog iets dan bij ons.
    Je kan ook zien dat we graag gezond eten, liefst met een mooi uitzicht en dat we daar veel plaats voor krijgen.

     


















    Bijlagen:
    9 juli.docx (12.5 KB)   

    09-07-2017 om 19:44 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag 8 juli
    Zoals reeds gemeld hebben we internet perikelen gehad en daarom hier in bijlage een laat verslag van 8 juli.

    Bijlagen:
    8 juli.docx (12.7 KB)   

    09-07-2017 om 19:24 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een late 7 juli met weeral van dattum
    In bijlage vind je ons verslag van 7 juli, dat nog niet kon online gezet worden door internet perikelen.

    Bijlagen:
    7 juli.docx (0 KB)   

    09-07-2017 om 19:21 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beeldend materiaal
    Nu er eens internet is kunnen we wat beeldmateriaal van de laatste dagen proberen online te plaatsen.
    DE man van het tankstation verstond niet waar al die benzine bleef toen de teller voorbij de 75 liter ging.
    Ook zien we Seppe met zijn collega in actie tijdens de olie wissel van de 2+2 pk en de gebruikelijke fotoshoot.
    Ook vind je nog beelden van ons Déjeuner sur l'herbe en het hotel van een paar dagen terug.
    Zoals je ook kan zien is een Garmin GPS aflezen niet altijd even simpel.
    Van de week vonden we nog een Gyan langs de weg die te koop staat voor 6000 Euro


















    09-07-2017 om 19:17 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    08-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.2+2 pk olie wissel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Volgens de specialist ter zaken uit Merksplas, heeft de 2+2pk na 6000 km wel recht op een olie verversing.
    Deze werd vakkundig uit gevoerd door de plaatselijke banden handelaar onder het deskundig toezicht van Seppe. 
    Enkel de olie-aflaat-stop, of hoe heet dat ding, moest Seppe zelf losdraaien omdat de arme man in de verkeerde richting draaide. Daarna moest er ook nog een plaatsje gezocht worden in de 2+2pk voor de overschot van de olie mee te nemen want uit een vorig bericht weten we nog dat die speciale Minerale 20W40 olie moeilijk te vinden is. En dat was misschien nog wel het moeilijkst deel van de operatie.
    Na de verplichte fotoshoot konden we onze weg verder zetten.
    Maar eind goed, al goed.
    De olie is ververst en het geitje kan er weer tegen voor 6000km.

    08-07-2017 om 18:57 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    07-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.weer van Dattum
    Weer van Dattum
    Weer een hotel met een internet toegang van 100MB per login.
    Dus vandaag weer telegram stijl.
    Vertrek uit hotel om 9:30
    Aankomst rond 16 uur in Isfahan
    Daarna te voet het stad in.
    Bezienswaardigheden gaan zien.
    Gegeten en in het donker terug naar het hotel.
    Nu snel posten of ik kan opnieuw beginnen.

    In bijlage een meer gedetailleerd relaas van vandaag

    Bijlagen:
    Weer van dattum.docx (12.3 KB)   

    07-07-2017 om 19:43 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    06-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rap moet ge zijn
    Op deze donderdag 6 juli moet je rap zijn. In het hotel waar we verblijven krijg je een inlog naam en een code. Ben nu aan mijn achtste bezig. Schijnbaar vervalt je internet acces als je 100 MB verbruikt hebt.
    Heb juist een heel verhaal geschreven, elf pagina's lang, en wilde dat posten, maar de 100MB was blijkbaar al opgebruikt dus is niks gepost. Alles weg en het was nog zo een goed veerhaal.
    Dus nu even in telegram stijl het verhaal van de dag.
    Opgestaan
    Gegeten
    Uit gecheckt
    Taq E bosgat bezocht, was zijn geld niet waar
    Geld gewisseld. Positieve ervaring.
    Slechte eraring met tankbeurt.
    Iemand had verkeerde eindebestemming in gegeven. Op tijd gezien en rechtgezet.
    Olie van auto laten verversen. Positieve ervaring en goed gelachen.
    Hotel Zagros gevonden. Tot hiertoe ook een positieve ervaring.
    Verslag gepost. Moet nog afwachten of dat positief is.

    06-07-2017 om 20:35 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (11 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    05-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Start tweede week
    Vandaag Woensdag 5 juli begint de tweede week van ons avontuur.
    De voorbije zeven dagen dienden eigenlijk alleen maar om in Iran te geraken.
    Want hier bevinden zich de eerste bezienswaardigheden waarvoor we op pad gegaan zijn.
    Onze eerste taak vanmorgen was geld wisselen. Hier in Iran kun je enkel cash met de plaatselijke munt betalen. Dus moesten we onze dollars omwisselen voor Rials. In de eerste bank kreeg ik een papiertje met een adres van een andere bank. In de volgende bank verwezen ze mij naar een andere bank en daar kon ik mijn dollars omwisselen voor Rials. Voelde mij direct rijk toen ik met 84 briefjes van 100.000 Rial de bank buiten stapte. Kreeg mijn portefeuille niet toegeplooid.
    Volgende opdracht was een plaatselijke SIM kaart, met internet acces, aanschaffen. Als je internet hebt kan je Google Translate gebruiken, he Jef. En dan gaat er een heel nieuwe wereld voor je open. Maar aan zo een kaart geraken is niet zo simpel als je geen Perzisch praat. Maar na de twaalfde winkel belandt men dan in het postkantoor, denk ik, wordt je dan de fiere eigenaar van een Iraanse SIM kaart. Ik moet zeggen dat het nooit gelukt zou zijn zonder de hulp van een aantal belangloze Iraanse mensen. En nog wel met de glimlach. De volgende opdracht was water kopen, want ne mens zweet wat af met dit weer. De temperatuur ligt gewoonlijk tussen de 35° en 40° en als de auto ergens een tijdje in de zon gestaan heeft kan de temperatuur oplopen tot meer dan 45°. En dan is het de boodschap om voldoende water te drinken. Hoe erg dat ook is. Want ge weet toch wat de vissen in dat water doen.
    Na de middag zijn we onze eerst bezichtiging gaan doen. Takht-e Soleiman, een oude ruine met een eigen verhaal. Als ge de details wilt zoekt ge ze maar eens op. Ge hebt tenslotte toch ook internet voor iets. We kwamen op deze locatie een bus reisgidsen uit het zuiden van het land tegen die hier als voorbereiding op hun toekomstig werk op verkenning waren. Alweer aardige mensen.
    Na de bezichtiging was het tijd om op de volgende halte in ons traject een onderkomen voor de nacht te zoeken.
    Zo belandden we in het drukke verkeer van Samandaj. Buiten de stad kan het verkeer al hectisch zijn maar dat is nog niets vergeleken maar het spitsuur in Samandaj. Om een lang verhaal kort te maken, want we willen onderhand allemaal wel gaan slapen, zijn we in het Shadi Hotel in Samandaj beland. (Kunt ge zelf opzoeken; www.hotelshadi.com).
    Een dubbele kamer, met ontbijt hoop ik, kost hier: 3.050.000 Rials per nacht. Das wel voor 2 personen. We hebben nog eerst ons Rials moeten natellen om te zien of we de rekening wel gaan kunnen betalen. Omdat we nu toch met geld aan het smijten zijn hebben het diner ook maar in één keer meegenomen.
    Zo zit de eerste dag met bezienswaardigheden in Iran er op.
    Morgen Rijden we richting Kermanshah.

    05-07-2017 om 20:51 geschreven door De VierStannen  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (16 Stemmen)
    >> Reageer (2)


    Archief per week
  • 17/07-23/07 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!