Inhoud blog
  • CAMINO DEL NORTE
  • OM OVER NA TE DENKEN
  • DE GROTE TREK
  • RUTA DE LA PLATA
  • ACHTERGROND OVER JACOBUS
  • DE VELE GEZICHTEN VAN DE KATHEDRAAL
  • BOTAFUMEIRO
  • HOE TERUG?
  • DE VELE GEZICHTEN VAN JACOBUS
  • INFO OVER ROUTE EN STEDEN
  • HET EINDDOEL
  • MET GPS?
  • DE CAMINO VAN DAG TOT DAG
  • L I T E R A T U U R
  • WAAROM TOCH?
  • MIJN PAKLIJST
  • DOOR DE OGEN VAN FLO
  • DOOR DE OGEN ( camera) VAN HANS...
  • OP TOCHT VERVOLG
  • OP TOCHT
    Foto
    Mijn favorieten
  • Fietsverslagen
  • camino info
  • Camino-de-santiago
  • Fietsroutes
  • Camino info start.be
  • Vlaams genootschap
  • Fietsen 123
  • Tracks
  • fietsrouteplanner België
  • Fietsinfo
    Foto
    Foto
    Rondvraag / Poll
    Hoe zou jij naar Compostela reizen?
    te voet
    per fiets
    met de auto
    per vliegtuig
    helemaal niet
    Bekijk resultaat

    Foto
    Foto

    Klik op de foto van de botofumeira om de wetenschappelijke uitleg over de beweging van dit wierrookvat te volgen.

    De Botafumeiro is het grootste wierookvat ter wereld en wordt gebruikt aan het einde van de pelgrimsmis in de Kathedraal van Santiago de Compostella.

    Het vat is 1,60 meter hoog en gevuld met veertig kilogram houtskool en wierook en hangt aan een lang touw. Na de communie wordt de wierook aangestoken en het vat door een zevental kerkdienaren in beweging gebracht. Daarbij slingert de botafumeiro op nogal spectaculaire wijze van links naar rechts door de ruime dwarsbeuk. Hij bereikt daarmee een hoogte van twintig meter, nauwelijks één meter lager dan het gewelf, en één slingerboog bedraagt vijfenzestig meter.

    In feite dient de botafumeiro alleen om de lucht in de kathedraal te zuiveren, maar in de praktijk geldt het wierookvat als een belangrijke toeristische attractie. Het is voor bezoekers altijd een verrassing of ze op het juiste moment komen om de botafumeiro in bedrijf te zien, want het tijdstip wordt niet bekendgemaakt. In de souvenirwinkeltjes van Santiago zijn kleine wierookvaatjes te koop.

    INFO : STEDEN OP DE ROUTE

    Oudenaarde in Oost-Vlaanderen (28.000 inwoners).

    Oudenaarde wordt de parel van de Vlaamse Ardennen genoemd. In de middeleeuwen was het een wereldstad omwille van de tapijtnijverheid. Het prachtig stadhuis in Brabantse laat-gotische stijl, werd gebouwd door de Brusselse architect Hendrik van Pede in de jaren 1527-1530, en is meer dan een bezoekje waard. Hier zijn wereldberoemde Verdures te bewonderen, wandtapijten met groene motieven. Op de officiële website van de stad kan men een interessante studie van de tapijten en hun restauratie bekijken. De fontein vóór het stadhuis is een overblijfsel uit de periode van de Franse overheersing. Ze werd in opdracht van Louis XIV gebouwd, teneinde de soldaten toe te laten hun paarden water te geven. De fontein werkt nog steeds
    INFO:STEDEN OP DE ROUTE

    Doornik, hoofdstad van Henegouwen (68.000 inwoners).

    Deze stad telt 68.000 inwoners en geldt nog steeds als één van de voornaamste monumentensteden van België. Zeer belangrijk is de Onze-Lieve-Vrouw kathedraal in Romaanse stijl. Ze valt al van ver op door de vijf even hoge torens en werd in 2000 op de lijst van werelderfgoed geplaatst. Doornik is ook bekend omwille van zijn Romeinse brug over de Schelde, het oudste Belfort van België en een lakenhal, beide op de Grote Markt.

    INFO:STEDEN OP DE ROUTE

    Cambrai in Nord-Pas-de-Calais (35.000 inwoners).


    De stad behoorde oorspronkelijk tot het graafschap Vlaanderen. Belangrijk is de kathedraal die ooit het “Wonder der Nederlanden” werd genoemd.

    Saint Quentin in Picardië (65.000 inwoners).

    Ligt op een druk bevaren kanaal dat de Somme met de Schelde verbindt. Werd volledig verwoest op het einde van de 1ste wereldoorlog. De basiliek is het enige belangrijke monument dat deze stad rijk is. Het is een lompe kerk uit zowat alle bouwperiodes en evenveel restauraties. Binnenin valt zijn grootsheid op door zijn lengte van 130 meter.
    St. Quentin is een belangrijk winkelcentrum. Het heeft een aantal autoluwe shoppingstraten. Het stadhuis bleef vrij goed gespaard van het oorlogsgeweld en doet erg Vlaams aan.

    INFO:STEDEN OP DE ROUTE

    Compiègne in Val d’Oise (44.000 inwoners).


    Het is bekend door een fraai kasteel, en door het uitgestrekte bos “Forêt de Compiègne”. In dit bos stond een treinwagon waar op 11 november 1918 de wapenstilstand gesloten werd tussen de Duitsers en de Franse maarschalk Ferdinand Foch. Daarmee kwam een einde aan de 1ste wereldoorlog. Ironisch genoeg gaven de Fransen zich op dezelfde plek over aan Duitsland op 22 juni 1940 aan het begin van de 2de wereldoorlog. De Eglise St.-Jacques, 100 meter rechts van het stadhuis, bewijst dat deze stad al van oudsher een halte is aan de pelgrimsweg naar Santiago. Het koor uit de 13e eeuw is het meest indrukwekkende gedeelte van deze kerk.

    INFO:STEDEN OP DE ROUTE

    Clermont in Val d’Oise.


    Is van oorsprong een middeleeuwse vestingstad, gebouwd rond een statige constructie die nog duidelijk doet denken aan een versterkt kasteel. Sinds de 19de eeuw vervult het de functie van stadhuis. De stad is in 1944 zwaar gebombardeerd. La place Corroyer is het symbool van het toenmalig verzet. Clermont is voor 1/3de geklasseerd. Ongeveer 10.000 inwoners wonen in dit stadsdeel en profiteren van dit beschermd historisch kader.

    INFO:STEDEN OP DE ROUTE

    Chartres in Eure-et-Loir (87.000 inwoners).


    Een bedevaartsoord met één van de mooiste kathedralen in Frankrijk. De Notre Dame staat op een heuvel en is reeds van ver te zien. De kathedraal is o.a. bekend door de prachtige gebrandschilderde ramen, vooral het noordelijk roosvenster. De oude westkant met het voorportaal is Romaans, het middenschip is vroeg gotisch en is langs buiten gesteund door zware luchtbogen en steunberen. Het koningsportaal bevat beelden van de Griekse wetenschappers Pythagoras, Euclides en Aristoteles en figuren uit de vrije kunsten zoals muziek, astronomie, reken- en meetkunde. Tevens zijn ook de 4 evangelisten afgebeeld.
    De binnenstad is gekenmerkt door historische en gezellig smalle steegjes.
    Hier is een “Association des Amis de Saint Jacques”. Pelgrims uit de 4 windstreken kunnen hier elkaar ontmoeten en ervaringen uitwisselen. De jeugdherberg Saint Prest is op 5 minuten gelegen van het historisch hart van de stad en heeft 70 bedden.

    INFO:STEDEN OP DE ROUTE

    Châteaudun in Eure-et-Loir (15.000 inwoners).


    Een oude middeleeuwse stad, gedomineerd door een enorm kasteel op kalkrotsen gebouwd. De goed bewaarde donjon dateert uit de 12de eeuw, andere delen hebben renaissance structuren. De middeleeuwse straatjes in de binnenstad getuigen van een voorspoedig verleden. Het “Musée des Beaux Arts et d’Histoire Naturelle” bevat collecties uit Azië en Egypte en zalen met verzamelingen uit de ornithologie en archeologie.
    Hier is tevens een ontmoetingsplaats van de “Association des Amis de Saint Jacques”. De gîte “Les grands Moulins” heeft 19 bedden en is gevestigd in de rue des Fouleries.

    Foto

    INFO:STEDEN OP DE ROUTE

    Vendôme in Loir-et-Cher (30.000 inwoners).


    De eerste kennismaking met deze “Ville-Jardin” gebeurt het best vanop de trappen van het kasteel van de familie Bourbon-Vendôme. Het panorama is een groen schilderij met in het midden de kerk van de Drievuldigheid, een meesterwerk in flamboyante gotiek. De architect was één van de architecten van de kathedraal van Chartres.
    Op de “Place Saint-Martin” zijn gezellige terrasjes, bewaakt door het standbeeld van Rochambeau, een held uit de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog.
    In het park “Ronsard” en het park rond het kasteel is het aangenaam toeven en kan je terug op adem komen. Hier staat een standbeeld van Honoré de Balzac.

    INFO:STEDEN OP DEROUTE

    Cloyes-sur-le-Loire in Eure-et-Loir (2700 inwoners).


    Ik vermeld dit stadje omdat in de parochiale kerk een stenen standbeeld in polychroon staat van Sint Jacob uit de 13de eeuw en een houten christusbeeld uit de 16de eeuw.

    Tours in Indre-et-Loire (133.000 inwoners).

    Dit is het eindpunt van het 1ste deel van de Camino in Frankrijk en zijn er ongeveer 750 km afgelegd.
    In de 4de eeuw was dit een Romeinse legioenstad. In “A la Pucelle armée” in de hoofdstraat rue Colbert zou Jeanne d’Arc in 1429 haar wapenrusting hebben laten maken.
    De kathedraal St. Gatien werd gebouwd van de 13de tot de 16de eeuw. Het koor is vroeg gotisch, het schip hoog gotisch, en de voorgevel is gebouwd in flamboyant-gotische stijl. De twee torens begon men in Romaanse stijl, ze werden later verder gezet in gotische stijl, en afgewerkt in renaissance stijl. Desondanks is de St. Gatien bijzonder harmonieus. De St. Gatien is beroemd om zijn ramen en roosvenster. De Place Plumereau is een buitengewoon gezellig plein met gerestaureerde gevels. De stad telt verschillende musea zoals het Musée des Beaux Arts, het Musée de Compagnonnage (Gildewezen), het Musée des Vins de Touraine.

    INFO : STEDEN OP DE ROUTE
    Châtellerault in Vienne (35.000 inwoners).


    Burggraaf Ayraud liet hier in de 10de eeuw een kasteel bouwen. Sinds de middeleeuwen is deze stad een belangrijke etappeplaats op de pelgrimsroute naar Compostela. De Eglise St. Jacques (12de en 13de eeuw) heeft nog haar oorspronkelijke transept en koorsluiting; het schip heeft een gotisch kruisribgewelf. De Pont Henri-IV werd gebouwd tussen 1575 en 1611.
    In deze universiteitstad heeft René Descartes zijn jeugd doorgebracht (Maison Descartes).
    In de 19de eeuw werd hier een wapenfabriek La Manufacture d’Armes (la “Manu”) opgericht aan de oevers van de Vienne. Toen werkten er 700 arbeiders. Een eeuw later verdienen er zo’n 8000 mensen hun dagelijks brood.

    Saint-Jean-d’Angély in Charente Maritime (7500 inwoners).

    Een vredig stadje aan de Boutonne dat ontstond rond een abdij die werd opgericht tijdens het bewind van Karel de Grote. De abdij won aan belang rond 1020 onder impuls van de paters benediktijnen van Cluny en werd een belangrijke etappe op de pelgrimsroute naar Compostela. Tot in de 17de eeuw viel het regelmatig ten prooi aan vele (godsdienst)oorlogen.
    Le vin de Saint Jean d’Angély is het vermelden waard.

    INFO: STEDEN OP DE ROUTE

    Saintes in Charente Maritime (7500 inwoners).


    De roze daken van het oude stadscentrum van Saintes liggen trapsgewijze tegen de oever van de vredige Charente. Zij verbergen ommuurde tuintjes en door platanen overschaduwde binnenplaatsjes. In de middeleeuwen werd Saintes een belangrijke pleisterplaats langs de weg naar Compostela met de Saint Eutrope, een parel van Romaanse kunst die in vroegere tijden een belangrijk centrum was van het geestelijke en culturele leven en behoort tot het werelderfgoed. Met de “Abbaye aux Dames” bereikt de Romaanse kunst hier een absoluut hoogtepunt. In deze “Ville Fleurie” is het groen overal aanwezig. Het Musée de Cognac is er gevestigd.

    INFO :STEDEN OP DE ROUTE

    Royan in Charente Maritime (17.000 inwoners).


    Een Gallisch-Romeinse vesting aan de monding van de Gironde in de Atlantische Oceaan.
    Het is in de zomer een drukke badstad. Specialiteiten zijn de oesters en de santons, beeldjes in geschilderde gebakken klei.

    In Royan neem ik de ferry over de Gironde (duurtijd ongeveer een half uur) naar Soulac-sur-Mer en volg de Atlantische kustlijn tot Lège-Cap-ferret. Een stukje pollenvrije route aan zee zal mij deugd doen. Vervolgens fiets ik over Biganos en Labouheyre naar Dax.

    Dax in de Landes (22.000 inwoners).

    Dax is gelegen temidden van de dennenbossen, op 30 km van de oceaan. In het zuiden lonken reeds de Pyreneeën. Dax is een toeristisch kuuroord waar het aangenaam flaneren is op de promenade aan de Adour. In de warmwaterbronnen zijn radioactieve algen aanwezig die een heilzame werking hebben bij de behandeling van reuma. Te vermelden is de triomfboog ter ere van Lodewijk XIV. Dax is de geboorteplaats van Vincent de Paul (1581-1660). Hij stichtte o.a. Les Filles de la Charité, een religieuse congregatie die binnen de Rooms-katholieke kerk nog altijd zeer belangrijk is. In 1737 werd hij heilig verklaard door paus Leo XIII.

    INFO:STEDEN OP DE ROUTE

    Sorde-l’Abbaye in de Landes (600 inwoners).


    Een kleine site gelegen aan de Gave d’Oleron met een zeer belangrijk historisch patrimonium. Hier is een belangrijke abdij van de benediktijnen uit 11de eeuw, door de Unesco geklasseerd als werelderfgoed. Ze is gebouwd boven op Romeinse thermen uit de 3de eeuw. Bekend zijn de mozaïeken van Sorde en een Gallo-Romeinse villa.

    Saint-Palais in de Landes (2000 inwoners).

    We merken duidelijk dat we in Baskenland aangekomen zijn : hier wordt veel het balspel Pelote gespeeld. Het stadje behoorde vroeger tot Basse-Navarre. Daarvan getuigt het gelijknamig Musée Basse-Navarre. In de middeleeuwen was Basse-Navarre onderdeel van het koninkrijk Navarra in Spanje. Pas in 1620 is het een provincie van Frankrijk geworden

    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    COMPOSTELA
    Een fietstocht : voorbereiding, GPS-tracks, tips en reisverslag
    21-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DE CAMINO VAN DAG TOT DAG
     

     

       
       
       
       
     

    DE WEG

    Bron : http://www.pirola.nl/index1.html en http://www.fietsers.eu/index.html


    20-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.L I T E R A T U U R

    Hieronder vind je een literatuurlijst in verband met de tocht naar Compostela.

    Het zou leuk zijn als je een aanvulling hebt om deze info naar mij door te mailen.
    (zie bovenaan rechts op deze blog)
    Vergeet je niet om : auteur, titel, datum van uitgave, ISBN t

    Alonso ,J.;  Camino del Norte;ISBN: 84.96192.93.8

    Alonso, Juanjo; Camino de Santiago en Mountainbike;ISBN: 84.7902.402

    Annink, H.; Een late pelgrim op de Melkweg;ISBN: 90.2970.61.63

    Berge, Gied ten en Wantje Fritschy ,Pelgrimeren naar de Morendoder, nderweg naar Jacobus van Compostela Uitgeverij Valkhof Pers ISBN 90 5625 235 6

    Berge ten, G.; Pelgrimeren naar de Morendoder;ISBN: 90.5625.23.56

    Boorsma, B.; Dreaming Santiago;ISBN: 90.7771.303.4

    Brierly, J.;  A Pilgrims Guide / Camino Frances;ISBN: 1.84409.010.8

    Brouwer, A.; Op de Via de la Plata ben je nog iemand;ISBN: 90.8074.864.1

    Brugman, H.;Losgelopen Woorden;ISBN: 9030.40.9932

    Cantré ,Claude, Afspraak met Jacobus, Mijmeren langs de weg naar Santiago de Compostela. Uitgeverij Digitalis- INDICO Utrecht ned ISBN 90 77713 14 X NUR 508

    Coelho, Paulo, De pelgrimstocht naar Santiago, dagboek van een magiër,Uitgeverij De Arbeiderspers,Amsterdam ISBN 90 413 3073 9

    Gonzales, A.; El Camino de Santiago por la Costa del Norte;ISBN: 84.241.0479.X 

    Gooskens, J.;  Ver Onderweg;ISBN: 90.5625.046.9

    Harrison, Kathryn;De weg naar Santiago de Compostela; Uitgeverij Maarten Muntinga bv, Amsterdam ISBN 90 417 0616X NUR 508

    Higginson, J.; The Way of St. James;ISBN: 1.85284.274.1

    Hopkins, M.; De Tempeliers;ISBN: 97.8905.764.83.42

    Houdijk, C. en J.;  Naar de Ware Jacob;ISBN: 9071.3807.7.7 

    Hoeks, K.; Tijdstappen;ISBN: 90.806927.2.7

    Hutchet, P.;  De Tempeliers;ISBN: 90.6271.96.00

    Keller,H.;Geschiedenis van een Tocht;ISBN: 9071.3803.51

    Lechner, A.; De Roelandsage;ISBN: 90.6238.27.97

    Ligtvoet, A.; Landlopers;ISBN: 90.8061.33.12

    Luyn van, K; Het Graanvogeltje;ISBN: 90.6416.25.81

    Madou, M.;  Camino de Santiago;ISBN: 90.7138.05.72

    MacLane, Shirley; Voettocht naar Santiago de Compostella;ISBN: 0.2254.43.38

    Meulen Van Der, Joop,Praktisch pelgrimeren naar Santiago de Compostela, Uitgegeven

    Nimmo, B.;In slakkengang op pelgrimstocht;ISBN: 90.453.0341.0

    Onbekend;Sentier de St Jacques de Compostelle;ISBN: 2.85699.870.4 ; Topo Guide - Franstalige gidsen ; webadres: www.ffrp.asso.fr

    Onbebend; Sentier de St Jacques de Compostelle;ISBN: 2.85699.920.4; Topo Guide - Franstalige gidsen * webadres: www.ffrp.asso.fr

    Onbekend; Sentier de St Jacques de Compostelle;ISBN: 2.7514.0015.9; Topo Guide - Franstalige gidsen ; webadres: www.ffrp.asso.fr

    Peters, Fons, Pelgrim op pedalen. Brieven en notities van een fietstocht naar Santiago de Compostela. Uitgeverij Conserve. ISBN 9789054290995

    Père le, Francois; Sur le chemin de St. Jacques de Compostelle;ISBN: 2.9516367.2.5

    Pijbes, J.;  Pelgrim met Creditcard;ISBN: 9054.291.57.5

    Pombo,  A.;Guia del Camino de Santiago;ISBN: 84.9776.243.6

    Raju ,Allison;  The way of St. James dl 1;ISBN: 1852.8437.13

    Raju, Allison; The way of St. James dl 2;ISBN: 1852.8437.21

    Rijsdijk van, M..;De Heilige en het Bierviltje;ISBN: 90.5695.007X

    Schipper, Guus en Nel, Trappen tot Santiago. Verslag van een pelgrimstocht per fiets. ,Uitgeverij Aschcom, Wemeldinge nl. ISBN 90 804772 57 NUR 508

    Schipper, G. en N.; Terugkeer naar Santiago;ISBN: 90.804772.3.0

    Schiferli,J.; Santiago de Compostella;ISBN: 90.9014.93.84

    Schoevers, P.; Tekens langs het Pad;ISBN: 90.6224.25.45

    Sweermans, C.;  Fiets Route Langs Oude Wegen,ISBN: 9064.5543.82 *

    Sweermans, C.; Fiets Route Langs Oude Wegen;ISBN: 9064.5543.90 *

    Sweermans, C.;St. Jacobs Fietsroute;ISBN: 9064.5544.04

    Sweermans, C.;St. Jacobs Fietsroute;ISBN: 9064.5544.12

    Sweermans, C.;  St. Jacobs Fietsroute;ISBN: 9064.5538.

    Vervaet, Ignace, Duizend heuvels. Fietstocht naar Santiago de Compostela,Uitgeverij Elmar. ISBN 9038908873

    Vervaet, Ignace;  Duizend Heuvels;ISBN: 90.389.0887.3

    Vuijsje, Herman, Pelgrim zonder god.. Uitgeverij Pandora pockets ISBN 978 90 467 0118 8 NUR 301

    FIS    Fietskaart Informatie Stichting     http://fietskaartinformatiestichting.nl

    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Foto

     
    Nog meer literatuur gevonden op het net
     

    Author's Name(s)

           

      ISBN Number(s)

    Book Title

    Nancy Louise Frey

     

    0520210840 (paper)
    0520217519 (cloth)

    Pilgrim Stories - On And Off  The Road To Santiago

    Lee Hoinacki

    0271016124 {cloth)

    El Camino - Walking to Santiago de Compostela

    Shirley Maclaine

    0743208080 (cloth)

    The Camino - A Journey Of The Spirit - A controversial but readable account of her Camino in 1996. Some chapters are better skipped over.

    David Lodge

    0140253580 (paper)

    Therapy - This is very funny. Part 4 contains references to the Camino.

    Elyn Aviva

    0971060916 (paper)

    Dead End On The Camino - A fictional story, to quote the back cover "Murder, mayhem, and mystery accompany anthropologist Noa Webster on her treasure hunt on the Camino de Santiago".

    Maryjane Dunn
    Linda Kay Davidson

    0415928958 (paper)
    0815316380 (cloth)

    The Pilgrimage to Compostela In The Middle Ages - A serious academic study on the Camino.

    David Gitlitz
    Linda Kay Davidson

    0312254164 (paper)

    The Pilgrimage Road To Santiago: The Complete Cultural Handbook

    Ben Nimmo

    0007104731 (paper)

    Pilgrim Snail - This is about Ben's "Charity Trombone Walk". I had a link to his website but the link no longer works. It's a shame, as it was a good website. I couldn't put it down until very late at night, so now I can heartily recommend it.

    Cees Nooteboom

    186046419X (paper)

    Roads To Santiago

    Edwin Mullins

     

    1902669304 (cloth)
    1902669312 (paper)

    The Pilgrimage To Santiago

    Milan Bravo Lozano

     

    8424138333 (paper)

    A Practical Guide For Pilgrims - The famous book and map combination. Read the book beforehand and only take the maps on the Camino. I found the maps to be excellent. It comes in several language versions as well. I saw at least English, French, Spanish and German versions in a shop in "Santo Domingo De La Calzada".


    Camino routes
    France:

    Via Gebennensis (350km - Geneva to Le Puy) www.csj.org.uk/route-geneva.htm
    Via Turonensis (+970 Paris and Tours) http://pagesperso-orange.fr/viaturonensis/
    Via Podiensis (736 from Le Puy to St Jean) http://www.aurelle-verlac.com/composte/composte.htm
    Via Tolosana (905 km; 745km France+160km in Spain - Arles) http://chemindarles.free.fr/liens_EN.php  
    Via Lemovensis (900km - Vezelay) http://www.webcompostella.com /
    Chemin du Piemont (525km - Narbonne via Lourdes to St Jean) http://vppyr.free.fr/
    La Voie Littorale (140km - Pointe de Grave) http://pagesperso-orange.fr/vtt.compostelle/littoral.htm
    La Voie de Soulac/La Voie des Anglais
    Spain:
    Via de Bayona – Bayonne to Burgos 290km http://www.caminoviadebayona.com/camino/page0012.htm
    Camino de Andorra (Abalate to Fuentes de Ebro) www.caminosantiago.org /
    Camino Aragones (170 km – Somport – Puente la Reina) www.jacajacobea.com
    Ruta Sur del Camino Aragonés (Jaca) www.caminosantiago.org
    Variante de Huesca y San Juan de la Peña (238 kms) www.amicsdelspelegrins.org/icatalans.htm
    Camino Baztan: ± 100km Bayonne to Trinidad de Arre http://www.rutasnavarra.com/index.asp  http://vppyr.free.fr/pages_transversales/ruta_baztan/vpp_ruta_baztan.htm
    Camino Frances (750 Kms - Roncesvalles)
    Camino de Invierno (A variant from Quiroga to Montefaro) www.caminodeinvierno.com
    Camino de la Costa (85km – Irun - Markina Vizcaya) www.caminosnorte.org/caminos.htm
    Camino Norte (765 km – Hendaya) www.caminonorte.org
    Camino Vasco del Interior (210 km – Irun to Santo Domingo)
    Ruta Vadiniense Picos de Europa (134km–Potes a Mansilla de las Mulas) www.rutavadiniense.org
    Camino Primitivo (369 Kms -Oviedo) www.amigosdelcamino.com www.caminotineo.com  www.galiciadigital.com  

    Download daily stages in English
    Camino del Salvador (120kms - León a Oviedo) www.caminosantiagoastur.com
    Via de la Plata (676 km - Sevilla) www.viaplata.org
    El Camino del Sur (184 km - Huelva to Zafra) www.descubregalicia.com/caminos.php
    Camino Inglés (108 km - Ferrol) www.amigosdelcamino.com/
    Camino Catalán (480km - Montserrat to Logrono) www.peregrinoslh.com,  www.amicsdelspelegrins.org/icatalans.htm
    Camino del Ebro (219km - Tortosa to Logrono) www.valvanera.com/caminoebro.htm
    Camino de Valencia (863 km – Valencia) www.vieiragrino.com
    Camino de Alicante (735 km – Alicante) www.vieiragrino.com ,  www.encaminodesdealicante.org
    Camino de Murcia "Ruta del Azahar" (153 km – Cartagena) www.caminosantiago.org
    Camino de Levante (900km - Valencia to Zamora)  www.vieiragrino.com/camino/camino.html
    Camí de Sant Jaume (251 kms – Barcelona) www.camisantjaume.com
    Camino Mozárabe (347 km - Granada to Medellin) www.granadajacobea.org
    Camino Sanabres (400km - Zamora) www.semurandar.com  
    www.caminosantiago.org
    Ruta de la Lana (380 Kms -Valencia to Burgos) www.decuencaasantiago.org
    Camino del Maestrazgo-Bajo Aragón (497 kms – Castellón) http://caminosantiagoalcaniz.org/
    De Granada a Mérida (613 km ) www.caminosantiago.com
    De Málaga a Córdoba (190 km.): www.caminosantiago.org
    Camino de Madrid (321km – Madrid to Sahagún) www.caminodemadrid.com
    Camino de Fisterra (93km – Santiago) www.amigosdelcamino.com
    Camino de San Vincente Martir – 755km: www.caminodesanvicentemartir.es
    Portugal:
    Camino del Interior (230 Kms - Oporto to Santiago)
    Camino del Norte (170 Kms - Barcelos a Redondela)
    Camino de la Costa (140 km - Oporto a Vila do Conde, y de La Guardia a Vigo)
    Caminho Portuguese (615km Lisbon)
    Camino Portugués de la Vía de la Plata (268 km – Zamora): www.amigosdelcamino.com  (Guide Lisbon to Santiago),  www.caminhoportuguesdesantiago.com  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WAAROM TOCH?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Wat begon in april 2007 als een los voorstel krijgt stilaan gestalte.

    Samen met mijn vriend Hans mijmerde ik over hoe het zou zijn eens ik gepensioneerd was. Je kon zo veel gaan doen zoals fietsen bijvoorbeeld.
    Ach ja fietsen... ik had al jaren geen fiets meer laat staan dat ik nog in staat was om enige afstand te doen. Waarom niet?

    " Peregrino, onde vai o seu destino? "
    "Onde éque a vida me leva, meu filho!"

    "Pelgrim, waarheen gaat uw bestemming?"
    "Waar het leven mij naar toe leidt, mijn zoon"

    Steeds kwam Compostela terug in onze gesprekken. Steeds werd het verlangen groter om dan toch maar een tocht te ondernemen als afsluiting van een rijke loopbaan. Waaron niet?

    Dan toch maar een fiets gekocht. Een pronkstuk. Ik durfde er amper de straat mee op. 

    http://fietsvakantie.start.be/

    Toch maar eens geprobeerd om te gaan fietsen... 10 km en drie keer rusten. Dan maar aanvaarden dat het heel langzaam opbouwen zal worden. Eerst wat gelezen in verband met training en schema's en dan met het pensioen in het vooruitzicht er aan begonnen.

    Dag na dag ,kilometer na kilometer. Ondertussen staat er op de teller van deze mooi fiets 5000 km en zijn we een jaar verder, vlak voor het vertrek. Daar waar  10 km een reuze probleem was , zijn nu 100 km een leuke ervaring. De streek en de fietspaden kennen nog weinig geheimen en wat leuk is meegenomen... ik ben 18 (lees achttien) kilogram lichter geworden. Hoe was weer de uitspraak van een Compostela reiziger? Juist ja: ' Alles wat je thuis laat is meegenomen'!

    Nu komt het aftellen... en de aarzeling. gaat het lukken. Mijn omgeving zegt ja hoor...  het blijft toch een grote onderneming maar... waarom niet?

    Maand na maand kocht ik wat uitrusting, gewikt en gewogen, bevraagd en goedgekeurd. Vandaag lijk ik wel een "echte". Met nieuwjaar kondigde ik aan de kinderen aan dat ik het toch ging wagen. Bezorgdheid samen met leuke feed-back. Ik moest toch maar eens een fietstest gaan doen in het UZ... of alles OK was. Dat deed ik en mijn rapport was prima. Toch een leuke zekerheid .

    De ritjes per week werden steeds langer en de koude nam ik er maar bij. Je lichaam begint te vragen naar deze leuke in/ont-spanning. En meer en meer werd ik geconfronteerd met  de vraag: Waarom toch?

    Ik zou kunnen antwoorden zoals je het vaak leest in de vele verslagen op het internet : afsluiten en opnieuw beginnen. Nadenken over wat was en wat komen gaat. Eens wegrijden van het dagelijkse leven en het onverwachte tegen komen. De tocht als belevenis, meditatie en loutering.

    (zie verslag tocht)

    Bijlagen:
    deus-nederlands.pps (2.1 MB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MIJN PAKLIJST

    Dit neem ik mee. (17 kg!)

    fietsuitrusting  links rechts
    dit doe je aan
    Handschoen open fietsherstelling toilet EHBO
    Zonnebril reserve remkabel after shave balsem pijnstiller
    petje reserve versnellingskabel Tandpasta voltaren
    Fietshelm sleutel 14/15 Scheercreme immodium instant
    Fietsschoenen remblokjes Kam pleisters
    Fietsbroek kort 1e kettingspray sunlight zeep ontsmetting
    T-shirt 1e potje met vet tandenborstel aspirine
    Fiets jasje boutjes, moertjes etc. scheermesjes tape
    thermisch hemdje tang scheerapparaat hirodoid
    sokken 1ste paar stukje lood schaartje veiligheidsspelden
    aan de fiets handschoonmaakmiddel papieren zakdoekjes motilium instant
    gps binnenband wattenstaafjes talkpoeder
    veiligheidsslot kettingschakels deodorant pincet
    Fietspomp klein colsonbandjes plastiek lepel neocutegenol (tegen zadelpijn)
    Bidon 1e rol tape plastiek beker
    Bidon 2e spin Rol
    Bidon 3de zacht poetsdoek

    inbusset+pons
    zeer lichte slaapzak
    voedsel
    opblasskussen
    stuurtas Zadeltas fietstas achter L Fietstas achter re
    Zakmes Plakspullen boven boven
    Schriftje voor notities sleutelset Toiletpapier 1 rol fleese
    Routebeschrijving deel 1 inbussleutels Beker/mok loopbroek tegen koude
    zonnebril+reserve kettingpons regenbroek pet
    Balpen/potlood regenjas Handschoen dicht
    Labello lippencreme
    Foto-toestel+oplader

     

    pak pak
    schrijfgerief Broek lang/kort 1ste broek lang/kort 2ste
    aansteker Onderbroek 1e sneldrogend Onderbroek 2e sneldrogend
    Tissues 1e Fietsbroek kort 2de
    koordje voor  bril overhemd korte mouw Overhemd lange mouw
    energiebars T-shirt 2e T-shirt 3e
    Zonnebrand Sokken 2e dun Sokken 3e dun
    batterijlader+ reserve batterijen   Onderbroek 3e sneldrogend
    oplader mobieltje
    Badslippers sandalen
    Heuptas in stuurtas Handdoek 1e Handdoek 2e
    geldbeugel paar vuilniszakken broekriem
    pas pyama of zo Zwembroek
    rijbewijs naaigerei  
    bankkaarten    
    Pilgrim's credential    Zaklantaarn klein
    lijstje telefoons   Wasknijper 8x
    Mobiele telefoon 
    driewegstekker
      koord 4 meter









     

    Kopie documenten
    route 2
     
    route 3

    Bijlagen:
    Genieten!.pps (961.5 KB)   
    When preparing to go to the Camino.doc (41.5 KB)   


    19-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOOR DE OGEN VAN FLO

    DOOR DE OGEN VAN FLO







    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOOR DE OGEN ( camera) VAN HANS...

    Door de ogen van Hans...



    18-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.OP TOCHT VERVOLG
    van .Burgos .naar.Carrion        gereden :106.km             datum maandag 19  /05/08                           dag 20                   

    De grote ontgoocheling... eer is geen plaats meer in de  mooie refuge. Ook niet in de andere refuges. Ik voel me een beetje beet genomen. Als je weet dat er bussen met nep-Caminars worden afgezet enkele km voor een refuge... FOEI.. Het is de tweede keer dat ik dat zeg vandaag. De belofte aan Florian dat hij nog een nacht mocht blijven gaat niet door. Hoe was dat ook weer: de wet en de mens. Ik sta er van te kijken dat mededogen niet zo veel betekent voor sommige mensen. vaderlijk neem ik afscheid van Florian. Hij zal zijn weg wel vinden maar moet nog wat dwalen juist zoals in het boek van Poalo Coehlo. We rijden weg :mijn nieuwe fietsgenoot Hans uit Nederland en ik. Ik ben een beetje stil en blijft dat de ganse voormiddag. We rijden vlot Burgos uit maar dan loopt het mis in Acros rijden we verkeerd en klimmen wat te veel. Gelukkig is de doorsteek naar de route vrij vlak. Het duurt lang eer we een winkel vinden. De weg is stil en het landschap groen. De zon wil maar niet komen en we rijden op 900 meter hoogte wat te voelen is aan de temperatuur. Inderdaad na Burgos is het niet vlak... De ganse voormiddag ondervinden we dat. Het verandert als we afdalen naar Castrojerez. De zon breekt door en we bezoeken de prachtige kerk met tentoonstelling. We gaan stil zitten en bidden. De mooie omgeving en de muziek ontroeren me. Die Camino toch. 

    Smile without a reaon why

    Love, as if you were a child

    Don't listen to a word they say

    cause life is beautiful that way.

    Voor de kerk eten we in het zonnetje.. en dan maar verder. Het loopt vlot. De kievitten schieten over de weg. en wij ook soms met een vaart van 30 km per uur. In Carrion dan maar een hotel binnen. We delen de kamer en maken tijd om alle reiszakken op orde te krijgen. Gisteren in Burgos kwanen er ook zo veel herinneringen los. Het bezoek aan de kathedraal, de lachende kelner van weleer, de ricard die we dronken midden in Spanje... nu ja . Na een bezoek aan de kathedraal hebben we samen gegeten: Florian, Hans en ik. Grote keuken was het niet maar een pergrim die eet alles. Over eten gesproken: nog nooit heb ik zo veel gegeten op een dag als nu. Brandstof... Morgen zien we wat we doen. Het is nog 160 km naar Astorga. Misschien is het beter om maar de afstand in twee te doen en tijdig een refuge binnen te vallen. Het kan niet anders anders sta je voor een volzet ding en kan je soms nog heel wat km verder. Morgen is morgen. We zien wel.


    van Carrion.naar.Mansilla de las mulas        gereden :81.km             datum  dinsdag 20  /05/08                           dag 21                

    Over de Meseta... Het oorspronkelijk plan was om Leon te halen.. alles verliep vlot behalve het functioneren van mijn darmen. Pilletjes en bouillon zouden moeten helpen.  Toch besloten om samen met Hans te stoppen in Mansilla de las Mulas. Een goede beslissing want we nemen de laatste bedden in beslag... je dient je dus als fietser aan te passen aan het ritme van de voetgangers. Gistereren nog getracht om een stempel te halen in de refugio van de Clarissen... we werden als honden terug de straat op gestuurd: geen stempel. Nu ja... Hoe kan je omgaan met 1 minuut : de vriendelijkheid. de dienstbaarheid, het geduld of de ongeinteresseerdheid en onbeleefdheid... Dan maar een stempel bij de andere kerk en een vriendelijke dame.
    De meseta doet je als het  ware indommelen.Ik krijg stilaan nogal wat zaken op een rijtje... niet zonder moeilijke momenten maar er is een glimlach in mij... 
     Nu nog veel groen en bloemen maar ik heb de meseta ook gezien in volle zomer. De wandelaars zijn kleine stippen en de weg trilt van de warmte. Het is goed weer en de was droogt achteraan op de fiets. De benen zijn goed maar de buik niet... Ik zet door... het moet wel. In de verte schuiven vrachtwagens op de autosnelweg voorbij... onhoorbaar. Het is stil.. en toch geniet ik ondanks alles.  Morgen naar Astorga samen met Hans in wie ik een goede reisgenoot heb gevonden en waarmee ik veel gemeeschappelijk heb. Hopelijk voel ik me beter want de klimmen komen er aan. 
    De vriendelijke uitbater van de refuge laat me een kaart trekken:




    Man`s character determines his destiny

    van .Mansilla de las mulas .naar.Astorga    gereden :99 km             datum  woensdag 21  /05/08                           dag 22                   

    Voor het stadion van Leon staat een beeld van twee worstelaars die vreemd genoeg een judo beweging maken. uchimata Geworpen worden of ontwerpen. Vanochtend vertrokken richting Leon en op de verkeerde weg geworpen: de verkeerde zijde van de rivier. geen nood dan maar richting Leon. In deze drukke stad terug het pad genomen en op weg tot de wet van Murphy zich duidelijker deed gelden: bleek dat we wel naar ZO reden maar de twee tracks lopen zo... en dus verkeerd. Opnieuw geworpen opde meseta met de gedachte van toch wel 15 km te veel... Maar wat is te veel op de Camino. Samen me Hans rijd ik verder. Ik voel me drijven op de weg en reken opnieuw. Ik word geworpen en tracht er het beste van te maken. We zoeken een alternatief pad en komen er wel. We schieten goed op. Op de middag eten we ergens in een godverlaten dorpje Bercianos. Enkele Spanjaarden spreken ons aan en zeggen dat de Camino wat verder ligt. of dat ze de Camino al gelopen hebben. Ze zijn enthousiast en geven moed. We rijden door de verlaten stille dorpjes.. en naderen Hospital de Obrigo. De hemelsluizen gaan open en de klimmetjes volgen elkaar op.Ik voel me geworpen en denk na over de kansen die je leven je geeft. In het steeds geworpen worden zitten mogelijkheden van creatie van nieuw begin van andere wegen. De uitdaging niet uit de weg gaan en achterom kijken als je nog maar eens bergop bent gereden. Ik denk aan Toon Hermans die stelde dat het leven op en neer moet gaan om het boeiend te maken.  Ik hoor zojuist dat Xavier al in Santiago is... heeft die gereden. Morgen komen de klimmen en ik wil op mijn tempo er tegen aan. Ik voel me terug sterk en mijn buik - je weet wel - is terug onder controle. Vandaag goede benen gehad: op het vlakke tegen 28 km gereden en niet moe... Morgen zal het niet 28 maar 8 zijn vrees ik. .Ik ben 25 km verwijderd van de cruz de fero: ik hou mijn steentje klaar en weet voor wie ik hem daar leg.Hopelijk voer ik de uchimata uit. Vanovond nog gaan eten in een restaurant aanbevolen door de meneer van de refugio... leuk en lekker voor 11 euro. Vooraf in het door Gaudi ontworpen paleis de tentoosteling over peregrino bezocht. prachtig zowel de tentoosteling als het gebouw. Nadien binnengelopen in de convento de sancto spirito. mensen waren aan de rozenkrans: iets dat bij ons bijna  weg is maar blijkbaar hier nog wel leeft. We zijn blijven zitten, Hans met zijn gebedenboek ik in gedachten verzonken. deed goed om eens stil te denken in deze prachtige omgeving met al die biddende mensen... Voila: en nu het bed in. Het is negen uur.


    van Astorga naar Cacabelos        gereden :70 km             datum donderdag 22  /05/08                           dag 23                   

    Gisteren gaan slapen met de tekst van Noa:  Smile, keep your smile inside. smile like a child...  Zo ben  ik ook vertrokken ondanks de aanhoudende buikklachten. Even gestopt voor een ontbijt en an verder. Smile.

    Klimmen maar:

    El Ganzo    1030 m Rabanal     1150 m  Foncebadon   1425 m Cruz de Ferro  1500  m Manjarin  1150 m Dit alles in een mooi decor en over25 km Smile. Ik sta aan de Cruz de Ferro en vraag Hans om een gebed te lezen.

    Ik leg mijn steen neer en denk aan allen waar ik voor op tocht ben. Smile We nemen foto´s en jagen een crosser weg van het kruis... Dan wat eten samen met andere echte compostolanen. Lieve mensen op tocht... smile

    Dan volgt de gevaarlijke afdaling naar Ponferrada. Ik mis bijna een bocht en Hans roept het uit! We besluiten door te rijden naar Cacabelos. Een goed idee want Ponferada  en todas directiones heeft geen goede herinneringen. We komen toe aan een mooie refuge... Smile.



    Lord of all hopefulness, Lord f all joy

    Whose trust ever child -like no cares can destroy

    Be these at our walking, and give us die pray

    Your  bless in our hearts, Lord, At the breack of the day.

    Lord of all eagerness, Lord of all fauth

    Whose strong hands we skilled

    at the plane an the lathe,

    Be there at our  labors, and give us, we pray

    Your  strength in our hearts, Lord at the noon of the day


    van Cacabelos naar Triacastela        gereden :64 km             datum vrijdag 23  /05/08                           dag 24                   

    Wie anderen overwint is sterk,

    Maar wie zichzelf overwint

    is oppermachtig

    Lau-tse


    Gisteren gaan slapen terwijl  de regen in bakken naar beneden viel. Dit zou zo de ganse nacht duren.De natte was dan maar weggestopt, gegeten in de refuge en met regenkledij aan vertrokken. Alvast een apperitief: een klim van 3 km. Het hoofdgerecht zou niet lang op zich laten wachten: 29 km klimmen en steeds maar tussen 1200 en 1450 meter hoogte. We zien enkele bekende gezichten terug.. samen eten we wat en dan gaat iedereen op zijn eigen tempo weer verder. Het regent en blijft regenen en het water staat in mijn schoenen. Doornat stoppen we op de Alto do Poio 1335 meter. Er brand een houtvuur en we kunnen er soep eten... Dan naar beneden voor een afdaling van 12 km aan 7 procent. De wind duwt je weg en de regen geselt je lichaam. De remmen hebben meer tijd nodig en we doen het voorzichtig aan. Na 64 km is het genoeg... Doorweekt stap ik af in Triacastela en een druk doende vrouw tracht te vertellen dat alles volzet is maar dat er nog een hostal is. We trekken er naartoe en prima: warmte, was drogen, warm water en we kunnen alles uitstallen zodat de vochtigheid verdwijnt.
    Niet zo veel om filosofisch over te worden vandaag: De koude, de regen, de wind en het klimmen houden je bezig. Gelukkig was ik niet alleen en trokken we elkaar mee de berg op. Het weer ziet er de komende dagen niet beter uit. Maandag kom ik vermoedelijk aan in Santiago... Smile alles is simpel en je bent tevreden  met eenvoudige dingen.



    van Triacastela naar Portomarin        gereden :47 km             datum zaterdag 24  /05/08                           dag 25                  

    Ja ik weet het maar 47 km maar het weer zit echt niet mee en bovendien is de verdeling van de afstand zo dat er toch drie etappes nodig zouden zijn. Een goede beslissing achteraf want in de namiddag blijft het afwissend regenen en schijnt even de zon. Nog 100 km naar Compostela.. de droge kleren van gisteren doen deugd maar de regenbroek en kledij zijn weer eens nodig. Niet erg alleen hou ik er niet van te rijden in regenkleding. Ik droomde toch van door Spanje in T-shirt .Voorlopig een mooie illusie maar morgen belooft men beter weer.. een verademing voor de stappers en de fietsers. Portomarin ligt aan de Rio Mino en is heropgebouwd omdat het moest wijken voor een stuwmeer.Water dus...

    Ik lees de tekst van Leon Filipe


    Leven als een pelgrim
    Slechts een pelgrim
    die steeds over nieuwe paden loopt

    Leven als een pelgrim
    met geen ander doel
    zonder andere naam en zonder land
    leven als een pelgrim
    slechts een pelgrim



    Nu in de kerk van Portomarin denk ik na over deze woorden.. Je bent natuurlijk pelgrim maar je naam staat geschreven in Gods hand en je doel is inderdaad op weg te gaan om te ont-moeten en te werken aan het beloofde land... Wie dit tracht te doen is misschien pelgrim. Had ook een gesprek met een paar mensen over het toeval. Ik geloof dat je op deze Camino toch meer open staat voor de dingen van buitenaf... als je kans geeft om binnen te laten wat jou raakt is er het herkennen. Dat dingen soms gelijk lopen - serendipiteit - zal ik niet ontkennen. Toch blijft het toeval en misschien ook noodzakelijkheid. Op je camino krijg je hiervoor zeer veel kansen en neem je meer tijd om er over na te denken. Ik ben blij met de reacties op mijn verslagjes.. Alvast bedankt.

    Ik ga terug naar de refuge overigens een vroeger schoolgebouw. Morgen rijden we verder... in de zon



    van Portomarin naar Arzua        gereden :57 km             datum  zondag 25  /05/08                           dag 26                 

    Als de rook om je hoofd is verdwenen


    Ik rol voor het laatst mijn slaapzak uit in de albuargue privado. De publico laat maar fietsers toe vanaf 19.00 en we zijn al in Arzua om 14.30. De klokken van de kerk klepperen er vrolijk op los was Corpus Christi wordt gevierd of is het welkom voor ons... Morgen de laatste etappe nog een goede 45 km die ik rustig wil uitfietsen. De zon schijnt de mist is opgetrokken. Vanochtend kon je geen 50 meter ver zien en zeker de klim niet goed inschatten.Auto´s snorren je voorbij en je merkt niets van de natuur...  Ik heb het toch altijd lastig het eerste uur maar als de machine op gang komt dan loopt het prima. De mist trekt op en ik denk terug aan Portomarin: de viering in de kerk gisteren en de verschikkelijke geur in de grote slaapzaal... Als de mist is verdwenen. en zon schijnt e word je er meteen vrolijk van.. Wat kan een volgende klim je nog deren.. je neemt er hem maar bij. Alles is rustig: helder, klaar, geordend en ik ben nu al blij dat de tocht goed verlopen is. het blijft een speciale ervaring en ik zal wel de tijd nemen om alle belevenissen te verwerken.
    Morgen Compostela.. in de zon. Geen rook ..



    vanArzua naar.Compostela        gereden :40 km             datum maandag 26  /05/08                           dag 27                

    Als de Camino is begonnen


    Dag  allemaal...alsof alles nu rustig op zijn plaats valt. Aangekomen om 11.00 in Santiago de Compostela en de weergoden waren niet gunstig maar de blijheid straalde uit. Wat een luxe dat de vriendin van de vrouw van Hans er was om op alles te letten  toen we de kerk ingingen en onze " diploma" haalden. De camino is uit of begint hij nu nog... Even naar de rua San Pedro gereden en daar een eenvoudig hostal gevonden net achter de hoek van de fietsenzaak die er voor zorgt dat je fiets wordt klaar gemaakt voor transport. Internet in de buurt, een goede info over streekeigen eetgelegenheid en zelfs de zon komt nog even piepen. Ook de vriendelijke meneer van de fietsenwinkel kloeg over de commercialisering van de Camino en promootte de Camino del Sud als alternatief. De foto`s zijn genomen en nu is het even tot rust komen.  2300 km gefietst in weer en wind en berg op en berg af.. Een hele ervaring en het eindpunt is maar een eindpunt. Voor mij was de weg er naar toe belangrijk. Weet je nog wel wat Vermandere zingt: Niet het doel maar de weg.. het dagelijkse gebeuren van onderweg zijn, het ritueel van inpakken dat je op het einde in het donker zelfs niet mee rmis  doet, het eten en rijden, het groeten van elkaar, de tocht . Ik ben ook blij dat alles zonder vlot is verlopen .. Ik ben ook blij dat ik deze ervaring heb mogen mee maken en hoop er nog lang van te mogen nagenieten... de camino als levensweg: een diepere rust, een groter relativeringsvermogen, een tevreden zijn met het kleine, het ordenen van de dingen, het verwerken van minder prettige ervaringen, het accepteren van het leven.. De fietst staat klaar in de doos en de taxi is besteld... Vrijdag is mijn vlucht terug: Air Berlin landt om 22.35 in Amsterdam.
    Nu rest me nog een taak: mijn belofte aan allen die me nabij zijn en allen die het me vroegen onderweg om een kaars te branden in de kathedraal. Ik zal dat doen en denken aan: Mijn vrouw, kinderen en kleinkinderen, ouders, familie en de vele vrienden, de mensen die me onderweg vroegen om voor hen te bidden,.. ook voor hen hoop ik dat hun komende leven een leven van de Bon Camino zal worden.




     Le seul moyen de goûter le bonheur, c'est de le partager' (Lord Byron)

       27-30-05-2008                 Epiloog dinsdag tot vrijdag                  

    Je kan het zo zien: de glimlach, de stralende ogen, de houding, het begrijpend kijken naar elkaar... dat is een pelgrim. Ik vind geen rust in de grote kathedraal van Compostela. Naast mij dicht tegen het altaar zitten nog twee pelgrims stil en in gedachten of gebed verzonken. Ik tracht rust te vinden maar de molen van het dagelijkse gebeuren draait  en draait: drukke gidsen die er nog in geloven dat hun weetjs worden meegenomen, pratende mensen, geroezemoes en flitsende camera's... Het verergert als een vijftal Nederlanders achter en naast mij komen zitten. Gedurende een uur voor de dienst gaan ze door over het bladgoud, wierookvat, de dienst, de fiets, de terugweg, ... leuk hoor.De drie pelgrims kijken elkaar aan en glimlachen. Ik voel me met hen sterk verbonden ook al ken ik hen niet. Een stem doet hopeloze pogingen om te vertellen dat dit een plaats van gebed is... sssst en dan begint het weer:drukke gidsen die er nog in geloven dat hun weetjs worden meegenomen, pratende mensen, geroezemoes en flitsende camera's...
    De dienst vangt aan met afroepen van wie van waar komt en een inoefenen van gezangen. De zuster vooraan kan zingen en dit brengt wel rust. Een gastkoor zingt prachtig tijdens de communie ... en de Nederlanders kwetteren er tussen door.
    De drie pelgrims nemen met beide handen elkaars handen vast en wensen diepe vrede: De verbondenheid en de kracht zijn groot. Een glimlach volstaat samen met Bon Camino.

                                                            De tijd is een groot meester, hij brengt veel in orde.


    De regen gutst  naar beneden de dienst is afgelopen en  elk gaat zijn weg.. De mallemolen rond de kathedraal gaat door: het touristentreintje, de groepsfoto's, de gidsen en touristen, de bedelaars, de winkeltjes, ... maar wat kan mij dat geven de rust en de vreugde blijven.

    Later in de namiddag kom ik stilletjes terug en ga naar de parochiekapel. Ik steek mijn kaarsen aan...en denk ook aan de Cruz de Ferro...

                           Er zijn verhalen die in het zand maar er zijn ook verhalen die in steen geschreven moeten staan.

    Donderdagavond: samen met Hans en zijn vrouw gaan we eten en afscheid nemen van elkaar. Het was goed. We hopen beiden dat wat we zochten en vonden ook behouden blijft. Ik loop langzaam door de stad naar de hostal. Dag Santiago. Morgen , ja morgen wil ik thuis zijn.
    amen

    Vrijdagavond 30 mei 2008 : na een lange vlucht met overstap dan toch aangekomen in Amsterdam. Bloemen en warm weerzien met vrouw en zoon... een lange rit naar huis en om 1.30 's nachts branden de lichten voor ons huis. De buren staan buiten en mijn vrouw heeft voor een ontvangst gezorgd met fakkels en een spandoek en balonnen ... Mooi zo. Om drie uur 's nachts gaan we slapen ... er zijn nog vele verhalen te vertellen. De volgende dag vind ik moeilijk mijn draai... de benen vragen nar beweging en de ogen zoeken de grote ruimte op.Toch ook leuk om te vernemen dat Florian Compostela gehaald heeft. Dit doet me erg veel plezier. (zie ook zijn blog:  http://bikeandbubble.blogspot.com/  met verhaal ove onze tocht.) Ook erg warm was de mail van Hans. We zien elkaar nog wel.
    Zondag in de kerk word ik opnieuw verwelkomd in de gemeenschap. Hoeft niet maar het geeft toch een warm gevoel. De camino zal nog lang nazinderen en zij die hem gedaan hebben begrijpen wat ik bedoel.



                                                                    Mensen met licht in hun ogen
                                                                          vriendelijke mensen.
                                                                    Mensen die jou zien staan.
                                                                           Mensen die zelf
                                                                        verhalen van licht zijn.

                                                                          Vaak mensen die
                                                              ook wel weet hebben van donker,
                                                                         maar niet in het donker
                                                                                   zijn gebleven.
    Geluk kan je vinden....

    Bijlagen:
    Spectaculair_cbbis.ppt (304 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.OP TOCHT

    Reisverslag

    van   Reet   naar Doornik.        gereden :..129.km             datum    woensdag 30/04/08                      dag1                       

     

    Kansen krijg je niet. Kansen heb je.


     

     

    Loslaten omdat je de kans krijgt te vertrekken... loslaten, de veilige ankerplaats verlaten en het onbekende tegemoet gaan. Met vrees in het hart rijd ik weg ... steeds verder weg om anders  terug te keren: rijker  en gelouterd? Dag per dag bekijken lijkt me het veiligst. Zien wat elke dag me brengt: zon, regen, wind, voorspoed, gesprek, ontmoeting, alleen zijn, vreugde en vermoeidheid..

    Dit was een lange dag. 129 km boksen tegen de wind aan 5 beaufort. We hebben al besloten van dat niet meer te doen.Morgen een kortere tocht en het verblijf is al vastgelegd: in de buurt van Le Catelet.

    We willen Cambrai zien en echte pelgrim worden. Vanmiddag aan een sluis vroeg de sluiswachter waar de tocht zo al heen ging: Compostela dus. Dat zal dan voor vandaag niet meer zijn zeker antwoordde hij. Eindelijk toegekomen in Doornik om 18.00: geen slaapplaats meer te vinden behalve in een wat fraaier hotel of nog 15 km verder rijden. De kosten gedeeld en wij naar het hotel. Lekker gedouched  knie even ingesmeerd want die speelde onderweg wat op ( nu voel ik niets meer)en nu een grote pizza eten zeker. Het was een leuke tocht ondanks de wind en de regen.

    Afscheid nemen was minder . Zou de wind dan toch mijn ogen doen tranen hebben of was het iets anders? Gelukkig kon in bij het openen van mijn mondvoorraad twee leuke kaartjes lezen. Ik weet wie ik mee neem op deze tocht. Ze zorgen met hun lieve en bekommerde woorden voor veel kracht. Gedragen worden is een rijke ervaring. Mijn fietsmaat Hans brengt ook zijn rust aan mij over... Het wordt nog een lange tocht maar stap voor stap geraken we er. IK ben erg blij dat ik zulke kans heb ..

     

    vanDoornik naar Bony  gereden :99 km             datum   onderdag  01/05/08        dag2   

    Geloof in wonderen



     

     

    Dag twee... neen vandaag liep de ketting er na 50 meter niet af. Gisteren al om het hoekje: symbolisch zeker?

     

    Na een goede nachtrust in Doornik (We hadden geluk dat er nog slapen was... de mevrouw van de toeristische dienst suggereerde ofwel nog 15 km verder of onder een brug) zijn we 's morgens verwend geweest met een lekker ontbijt.

    Onze fietsen stonden er nog achter het hotel verscholen achter de terrasstoelen aaneengekluisterd. Op zoek gaan voor een stempel zat er niet in: alles toe. Brood gekocht en om 8.40 waren we op weg voor de tweede dag. Regen en zon wisselden elkaar af. Dit betekende regenkleding uit en aan een keer of acht aan denk ik. Als je denkt dat het noorden van Frankrijk geen heuvels kent: Ik leer klimmen en tracht het op mijn tempo te  doen. Het wonder van de vlotte klimmer moet nog komen. Het plan was om ongeveer 90 km te rijden en uit veiligheid hadden we een gite vast gelegd. De weg was goed, dat kon je gisteren niet zeggen: eens in Wallonië kregen we langs de Dender een slijkpad van ettelijke km voorgeschoteld. Echt erbarmelijk slecht maar ja de voorvering was dan ook al eens getest. Vandaag stuurde de gps ons langs enkele km kassei. Ik sta vol bewondering voor de renners die er over kunnen vliegen ... ik niet dus.

    Cambrai was zo goed als uitgestorven op deze bijzonderde dag: 1 mei en Ons-Heer-Hemelvaart. Zal nog lang duren eer dit samenvallen terug keert. Het was heel stil op de weg maar eens in Frankrijk kregen we van de ons tegemoetkomende fietsers telkenmale " Bonjour" . Leuk en stimulerend. Fijn om te horen: " Bonne route" Wonderlijk dat dat hier zo vlot kan en je in Vlaanderen een "goede dag" dag moet uitvinden.

    Vlak bij Bony ligt een memoriaal van de Amerikanen. je wordt er stil van als je daar staat. Trouwens Bony werd helemaal plat gebombardeerd tijdens WO 1.

    Zojuist goed gedouched en mijn eerste wasje gedaan... anders begin je zo die typische fietsersgeur te krijgen. Hopelijk is alles droog tegen morgen. We kunnen ter plekke eten: leuk meegenomen en vermoedelijk zullen we vlug onder de wol liggen. Morgen opnieuw ongeveer 90 km (die er snel 100 worden) Eerst bezoeken we de bron van de Schelde... ligt toch op de weg dus ..


     

    van  Bony naar Remy   gereden :110km      datum       vrijdag    02/05/08        dag3  

    Vooruit wordt bepaald door welke kant je op kijkt



     

     

    Om 8.15 de fiets op naar de bron van de Schelde. Het artisanale bier van gisteren speelt me parten. We voelen ons beiden een beetje afgezet... zolang het daar bij blijft. Zal maar wat cola drinken en een pilleke pakken. Een overigens stralende dag met al om te beginnen wat straffe klimmetjes. Niet te verwonderen wat we zitten op de waterscheiding (denk aan ons waterschei what's in the name without a t) tussen Schelde- en Somme bekken. Een eerste pelgrim tegen gekomen met kar en pony: Johny and the pony. Zal er drie maand over doen en zijn pony achterlaten in Spanje... Nadien twee dames uit Dordrecht: zwaar beladen en ook op weg, puffend en duwend bergop. Tijdens ons middagmaal reden ze ons opnieuw voorbij: " Eet smakelijk" het heeft niet al te lang geduurd of wij hen voorbij en toen klonk het: " Nou jongens niet zo hard!" Even verder een koppel uit Dordrecht. Een leuke babbel mee gedaan. Hij wil tot Compostela en zij gaat mee tot Bordeaux. Kloegen ook over het verschrikkelijke weer op 30 april en 1 mei. Dan een koppel dat amper vooruit geraakte... Geraken ze er wel? Compiegne reden we snel door wegens te druk. Weet je als je zo in de stilte rijdt en dan met het gewoel van een stad te maken krijgt dan stoort dat geweldig. In het boekje stond Remy aangegeven als een plaats waar je kon slapen. Na wat vragen en schouderophalende Fransen toch terecht gekomen bij particulieren. Als de zolder goed is? Er staan twee bedden. Nu ja het was een zolder ingericht als extra ruimte met alles er op en er aan: keuken en douche. Natuurlijk is de zolder goed en kom maar mee , drink wat cider en een eet een stukje taart. Eerst wasje gedaan in de douche dat gaat in een moeite door.  De man waar we logeren had al gebeld naar het plaatselijke restaurant en vooraf een pint gaan drinken:Wie zien we daar? Het koppel uit Dordrecht. Even wat gepraat en tot nog eens.


     

    vanRemy naar.Rueil   gereden :100 km             datum   zaterdag   03/05/08     dag4  

     Het leven is een gedurfd avontuur of niks



     

     

    Ontbijt bij onze redders in nood. De vraag wat het moest kosten werd laconisch beantwoord met : Dan ben je aan het verkeerde huis. Niets dus. Met dikke kussen van de vrouw des huizes vertrokken en beloofd voor haar en de familie een kaars te branden in Compostela. We hadden eigenlijk een, diepgaand gesprek met hen... Het zou een zware dag worden. Steile klimmen en de Sainte Geneviève. Ik dacht als ik daar op geraak (7%) dan zou de rest misschien wel lukken. Ben er op geraakt en 4 minuten na Hans toegekomen. Wat voor mij belangrijk is : ik recupereer wel heel snel en leer mijn ademhaling in relatie met mijn trapritme te houden.Veel te weinig aandacht gehad voor foto's. ben nog te veel bezig met mijn conditie en mijn lichaam.Hoe fiets ik? Wat doet pijn? (Je mag raden) Toch voel ik me sterker worden. In Vigny wacht
    Elke de vrouw van Hans ons op. Voor Hans eindig hier de tocht. Wat ben ik blij dat hij met mij is meegegaan de eerste dagen. veel geleerd en veel steun gehad. Slapen in Vigny: Mais monsieur! Ik zal eens even bellen maar het is nog wel 8 km verder... Ja er is plaats. Te duur voor wat het is maar een goed bed.. Mevrouw laat ons achter met de kaas en het dessert... Doe de lichten maar uit als je gaat slapen want wij wonen aan de overkant. Vroeg onder de wol en morgen sta ik er allen voor. Bedankt voor het solidair fietsen Nancy , Ive en Gitte en Seppe en Lore... Misschien heb ik het wel gevoeld



    van.Rueil naar Chartres  gereden :92km      datum    zondag   04/05/08       dag5  

     

    Alles is mooi, maar niet iedereen ziet het

     



    Heel vroeg op...alles gepakt en gereed.  Telefoon gekregen van Steven: Dat deed deugd en het ontroerde me... Ik weet voor wat ik rijd. Samen met Elke en Hans ontbeten en het geld op de tafel achter gelaten. Snel afscheid genomen want het deed te zeer... stil weggereden en even diep geademd en I-pod opgezet. Maar... binnen de twee uur drie fameuze klimmen aan 7%. Muziek of niet : het viel niet mee maar boven geraakt zwoegend en zwetend. Toch een mooie dag geworden: stralende zon en op de middag een praatje met twee Nederlanders te voet opweg. Veel fietsers in de voormiddag en steeds maar: Bonjour en  courage. Misschien hielp dat kaarsje van mijn vrouw ook ... In de namiddag was alles doods en verlaten. Niemand op de weg... Heel Frankrijk leek te slapen. Toch nog snel  dicht bij Chartres en ik besluit dan maar door te rijden. Mijn eerste stempel gehaald aan de kathedraal en naar de jeugdherberg gefietst: internet, douche, kamer met vier en ontbijt voor 13.5 euro. Wat een verschil tegen gisteren. Komt nog een fietser toe: Xavier uit Torhout jong en per dag meer km in de benen. We gaan samen de stad in... Toch plezant om iemand tegen te komen die je taal spreekt 


    vanChartres naar Vëndome   gereden :117km        datum   maandag  05/05/08       dag6   

    In notwendige Dingen Einheit ,
    In zweifelhaften Freiheit
    In allen aber Liebe

    uit de confessio Augustina


     

     

    Bedankt Heidi voor die mooie woorden. Gisteren met Xavier de stad in geweest op zoek naar eten. Even in de kathedraal de dienst bij gewoond en dan magen vullen... we hadden te weinig en zijn dan maar spagetti gaan warmen in de jeugdherberg. Beiden met gevulde maag gaan slapen ( bedankt voor de slaapzak Werner) en dan om 8.15 vertrokken samen uit Chartres. de GPS doet wonderen.. Xavier wou met me een eind optrekken ook al is hij 25 jaar jonger. Toch leuk even te kunnen babbelen..In Boneval nog wat eten gekocht en Xavier alleen verder " Tot in Compostela" en " Jij gaat er zeker geraken". Ik begon aan mijn dagelijks ritueel: rond elf uur een pain au raisin en genoeg drinken... Nadien terug op pad. Muziek was niet nodig: de stilte klonk als muziek in de oren. Opnieuw eten na 2 uur fietsen : tussen de veldbloemen en de zingende vogels. Deed me denken aan Franciscus en aan het evangelie: kijk naar de vogels in de lucht... ze zaaien niet en maaien niet. Rijden was gemakkelijker na 50 km omdat het pad langs de Loire liep. Benen op en neer, het zoemen van de banden, het horen van je ademhaling als een mantra loopt het door je hoofd: je denkt of denkt net niet...

    Bon courage monsieur et Bonjour... Tof hé! Aankomst in Vêndome om 15.30: goed gereden  al zeg ik het zelf. Benen worden sterker alleen moet ik bij het klimmen nog het juiste ritme vinden. Even stoppen en dan opnieuw beginnen helpt soms. In Vëndome spreekt en meneer me aan: Vous-êtes perdu? In zoek naar een hostal. Meneer rijdt me voor tot voor het logement maar helaas geen plaats want ze zorgen eerst voor jonge arbeiders en als er plaats over is... niet dus. Terug naar het office de tourisme: een goedkoop verblijf... Lukt niet . Of toch nog 5 km verder et ça monte. Tot ik naar een stempel vraag en de vriendelijke mevrouw de schelp ziet op mijn tas. Plots gebeurt er iets : Ik ben even verbaasd. Blijkt dat er in de stad een parochiale ketting bestaat voor opvang van pelgrims. Ik kan terecht bij de familie Floubert... een kamer, een douche, de was kan gedaan, een biertje en geen sprake van uit eten. Ik word er stil van...

    Morgen rijd ik naar Tours en sluit mijn eerste boekje...


     

    van Vendome naar.St-Maure de Touraine   ereden :115km      datum dinsdag 06/05/08     dag 7  

    Als de ziel zichzelf wil begrijpen,
    moet zij in een ziel kijken

    George Seferis



    Ritueel opgepakt: eten na 2 uur en daarna middagmaal voorzien( eten kopen in een onooglijk dorpje) en plots sta ik in Tours. Dat was snel! Aan de kathedraal een zeer chique trouwpartij met politiebegeleiding er boven op... ik sukkel mee in de stoet naast de koets met vier paarden. Office de toerisme binnen een stempel halen en in het parkje er tegenover middagmaal. Ik blijk maar een rare vogel te zijn tussen alle studenten die op het grasveld zitten. Het standbeeld van Anatole France kijkt me denkend aan en beweegt niet... De studenten zitten in groepjes MacDonald te eten en ik: bokes maken en tot rust komen. Tours kennen we van op reis en ik wil er zo lang niet blijven... zou ook te veel herinneringen oproepen en dat is niet goed voor de moraal. Door Tours dan maar: gps doet zijn werk en het gele fluovestje ook wat er zijn wel hier en daar fietspaden maar op de drukke punten... de weg op. Terug communale en enkele serieuze klimmen... het gaat zo goed dat ik te hoog klim: stom kiek.. terug naar beneden en aan de andere kant nog even klimmen. Inderdaad Steven op deze tocht kan het eenzaam zijn... Van wie was dat ook weer: stilte ik hou van je stem?Ik volg je goede raad en drink veel.. heel veel. Aan een warenhuis terug isostar, drinkyahurt en fruit gekocht. Dan maar beslist om door te rijden tot in St-Maure. Aan het office de tourisme logement gevraag en pelgrims kunnen verblijven in de refuge Emmaus. terug naar het gemeentehuis om de aanvraag te doen en wachten aan de kerk: in de refuge word ik plechtig ingeschreven maar ik zit op hete kolen om het internetcafé te vinden. Gelukkig heb ik nog eten voor morgen vroeg want ontbijt serveren ze er niet. Wassen doe ik straks en ik op weg door het stadje: na wat zoeken zit ik hier nu in mijn fietsbroek en shirt. Ne mens moet er wat voor over hebben. Vandaag dus begonnen aan het tweede boekje. Het verblijf kost maar 10 euro: een bed, een wc en een douche.. 't zal wel gaan ook al moet ik 's nachts om naar het toilet te gaan langs buiten. Morgen kijk ik wel verder... plannen maak in straks wel tijdens de maaltijd ergens in een restaurant populaire..

    vanst Maure.naar Poitiers  gereden :86 km  datum  woensdag  07  /05/08  dag 8   

    ik zie mijn weg, maar weet niet waar die heen voert... niet wetend waar ik heen ga, inspireert me tot verder reizen...

    Rosario de Castro



     

     

    Bedankt broer voor de mooie woorden... het sluit aan bij wat ik beleef.

     

    Remi mijn  mede genoot van de refuge van Emmaus propose ( il ne me demande pas) om toch maar samen te eten. Ik dacht eerst mijn eerste  boekske te vieren in een restaurant maar dat is ook maar niks alleen. We vonden nog twee dozen ravioli en wat soep. Remi had kaas gekocht van de streek en bijhorende wijn. Ik snel naar de bakker voor taart (flan dus)Samen in dat kleine keukentje wat koken en babbelen... We willen vroeg vertrekken en ik wandel nog even de stad in. Een Leffe besteld en met veel smaak uitgedronken. Dus toch gevierd. het zit hem dus in kleine dingen.

    Dan gaan we slapen.. Remi is de volgende ochtend al paraat en heeft koffie gezet. Hij vertrekt als ik nog moet eten.De bokes smaken niet en ik moet kokhalzen... bokes in de vuilbak en dan maar flan en banaan. Toch even nadenken hoe dat komt. Vertrekken met een klim staat er op het programma. Ik wil juist aanzetten als een oud collega belt... doet deugd en raar hoor maar later in elk dorpje hoor ik wel kinderen spelen of kom ik een schooltje tegen. De was is niet droog en dus maar droogmolen spelen... straks is alles ok.

    Ik ploeter door Chatelleraut en ben van plan in Poitiers te stoppen omdat mijn knie een beetje op speelt. Angstvallig luister ik naar mijn lichaam... ik klim beter: ademhaling onder controle. In Dissy neem ik mijn diner aan (niet in) het kasteel: serviette van thuis, fromage,soucison, pain, banane... de kikkers zorgen voor gepaste muziek. Het is één uur als ik vertrek. Een meneer rijdt even mee: ook naar... geweest. De jeugdherberg ligt ver buiten de stad en ik moet nog een uur wachten voor de receptie open gaat. de dame is vriendelijk en ik mag de pc van de receptie gebruiken... Maar eerst wassen: De douche spat alles onder behalve dat wat moet. verdorie wat een operatie: alles wat je nodig hebt en alles wat waardevol is moet mee... en is nat. Enfin ik ben weer proper. Ik neem de bus naar de stad ... het wordt een avond seul.. Nancy belt als ik terug sta te wachten aan de bushalte... Snel terug uit de stad met de voorlaatste bus. Een vriendelijke buschauffeur zet me vlak voor de jeugdherberg af.. morgen  zal even zoeken zijn om uit de stad te geraken.

     

    van Poitiers.....Poitiers Nateuil en vallée  gereden :90 km  datum  donderdag  08  /05/08  dag 9  

    Eigenlijk geloof ik in niets,
    en twijfel ik aan alles, zelfs aan U
    maar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft,
    dan denk ik, Dat Gij Liefde zijt, en eenzaam,
    en dat, in zelfde eenzaamheid , Gij mij zoekt,
    zoals ik U

    Reve



    Snel gaan slapen in de jeugdherberg. Mijn kamergenoot komt binnen en kruipt zwijgzaam in zijn bed. Om 6.15 is hij al weg en ik wakker. Alles is ingepakt als ik ga ontbijten... routine doet zijn werk. Aan de ontbijttafel een papiertje: " personne seul". Het ontbijt smaakt me en de man aan de balie wijst nog even de weg en wenst me " bonne route" Aan de twee watertorens duik ik opnieuw de stad in. Geen wonder dat ik gisteren bekaf aan de jeugherberg toe kwam. In snelle vaart naar beneden  en tijdens de daaropvolgende klim denk ik : " Brood... brood ... en nog wat maar ik krijg het niet geordend... Geen bakker te zien pas na veel km en het is al elf uur vraag ik waar er een bakker is. je moet opnieuw naar boven mijnheer.. ja mijnheer dus opnieuw klimmen. Een piepklein winkeltje met een vriendelijke mevrouw. Ze verkoopt me haar laatste brood sans sel. Ze wil me precies haar ganse winkel verkopen maar ik beperk me tot chocolade en iets dat shampoo moet zijn maar uiteindelijk bodylotion voor babies... zal nog wel van pas komen .Aan  de overkant ga ik op een bank zitten om te eten. Ik sla de voorbereidingen gade voor de viering van de 8ste mei. Iemand vertelt me hoe belangrijk dat nog is en ja hij is ook naar Compostela gegaan. Ik krijg stilaan het gevoel dat heel Frankrijk er al is geweest. Als de fanfare begint te repeteren pak ik in en verdwijn..  De wind speelt me parten en er staat al 90 km op de teller als ik in Nateuil toe kom.. Het begint stilaan te regenen en hou het voor bekeken. Aan een auberge vraag ik onderkomen: Neen mijnheer hebben we hier niet... vraag het eens in het restaurant een beetje verder. Doe ik en men schiet daar in actie terwijl ik mijn cola drink hoor ik telefoneren met de burgemeester: Un pélérin en velo... Ik moet terug naar de kerk recht over de eerste auberge. Een strenge mevrouw vertelt me dat het zaakje open is en achter de auberge is gelegen. Prima refuge met alles er op en er aan. Alles is aanwezig maar GSM-contact met de buitenwereld is moeilijk: " un trou monsieur". Ik ga eten en kruip snel in mijn slaapzak. Morgen maak ik wel warme choco van mijn chocoladepasta en imporviseer wel iets.

     

    van Nateuil naar Aubeterre en Dronne gereden :106 km    datum   vrijdag   09 /05/08  dag  10

    Ik steek de vele kleine chocolaatjes weg die ik kreeg van 2 jonge meisjes in de pizzeria. De ene een Nederlandse en de andere een Engelse allebei superbekommerd. Ik eet deegwaren en vraag water en krijg van de Engelse een half glaasje wijn omdat ik had gezegd dat de wijn mij parten speelde. Op de rekening staat : Merci, bonne route et bon courage... Lief hé. Ik beloof aan hen te denken als ik de chocolaatjes op eet. Ik ben dankbaar  en ga opnieuw naar Hotel  de France... drie trappen hoog de kamer binnen. Het was en een lange rit en het meisje dat me ontving hielp me eerder mijn bagage naar boven dragen. Zie ik er dan zo slecht uit?
    Vanochtend vertrek ik vroeg . Het ontbijt is maar om half tien  dus niet voor mij.

    Op de middag had ik even gevraagd waar ik geld kon uit de muur halen. De mensen slaan een babbeltje en van het een komt het ander. Neem je een aperitief.. Als ik aanstalten maak  om door te gaan tronen ze me mee naar de tafel. Eet met ons! En hoe: oesters ik kan echt niet volgen: 12 of zo met lekkere wijn uit de streek. daarna soucicons en sla en daarna fromage en ijs. Een wijn en water    en wijn.. IK moet ze echt afremmen en sta pas om 14.15 op : ik moet echt nog verder en Aubeterre is nog ver. Zwaaiend neem ik afscheid. Ik krijg er een warm gevoel van .heb het adres mee... Zal van thuis uit nog wel een kaartje sturen.

    van Aubeterre naar.Cadillac  gereden :106 km          datum  zaterdag   10  /05/08   dag 11 

    Het hotel is doodstil als ik vertrek. Ik leg het geld voor het verblijf op de toog. Vooraf had ik al ontbijt op bed gehad: banaan, chocolade, koekjes, .... Ik vertrek nadat ik brood heb gekocht en voor 08.00 ben ik het stadje uit. De eerste twee uren kom ik niemand tegen: bossen en nog eens bossen... La solitude, de kleine pijnen. Een ja Hans ik zal ze aanvaarden en wiegen als een kind. Ik haast me niet op de hellingen en vind een ritme. Even stoppen om iets te eten. Ik zit in een bushokje en twee slechtzienden met  stok stappen me voorbij..
    Dan maar verder en 20 km voor St. Emillion komen wielertoeristen naast mij rijden. Ook al naar Compostela geweest. Ze trekken me mee en het loopt vlot. Je eet toch met ons samen... natuurlijk. Even voor St. Emillion stoppen we en we babbelen over de koers, de Belgische politiek (leg dat maar eens uit) en ... hop terug weg. We nemen afscheid en ik sta er goed voor. Om 15.00 kom ik toe in Cadillac. De vriendelijke dame in het toerisme bureau vertelt dat er in het psychiatrisch hospitaal twee cellen zijn om pelgrims op te vangen of anders het hotel... zal het hotel worden. Morgen duik ik de Landes in.

    vanCadillac naar St.Vincent de Paul  gereden :150 km  datum  zondag   11  /05/08    dag  12 

    Gisteren ongerust gaan slapen na het telefoontje van Thierry in verband met het ongeval van Katrien en Mariou... Heb ze vandaag mee genomen in de Landes. Vanochtend al vroeg op pad (8.00) Ik wou vandaag de Landes doorkruisen. De eenzaamheid slaat toe als ik de lange wegen afrijd. Op de gps staat een geel veld met één streep : de route. Af en toe een dorp of een gehucht. Ik begin routes van thuis op de afstanden te leggen om de tijd te doden. Mijn gedachten dwalen weg en denken ...

    - Hoe weinig heb je nodig om te leven
    - bekijk nu ens al die drukke mensen die van alles en nog wat rond zich hebben om  er te zijn
    - Hoe gelukkig kan je zijn met een eenvoudig glas water en een stuk brood
    - Hoe kan een inspanning deugd  doen en als je er door zit vind je nog kracht om voort te gaan

    De gedachten hollen door mijn hoofd en het wordt middag. Aan een een klein kerkje ga ik eten... rustig aan en voldoende. Ik drink en ik drink (water en isostar) De drink yahurt loopt zo naar binnen. Ik was nog zo blij om gisteren dit te vinden in Cadillac. Nu is hij al op. Om de verveling weg te duwen zet ik voor de tweede keer muziek op. De wind is aan het draaien maar het lukt nog vrij goed. Het is twee uur als ik voel dat de brandstof op is, de benen willen niet meer mee ... te lang gewacht om opnieuw te eten. Ik stop en eet: koekjes, chocolade, isostarreep en ik drink....de laaste bidon gaat er aan.
    Ik kom toe waar ik denkt te overnachten maar nee.. geen mogelijkheden. Een oud vrouwtje zegt: 5 km verder en vooruit je haalt het wel. Er staan al 145 km op de teller dan kan er nog 5 bij zeker. Ik zit nu ruim over de helft van de tocht... de tocht naar Roncesvalles  lijkt me nog altijd een groot monster ... In het klooster van St. Vincent de Paul ontvangt men pelgrims. De zuster van de boekhouding wijst me de weg en geeft me kans om mail te zenden. Leuk. Met een beetje vriendelijkheid kom je er wel. Straks avondmaal bij de zusters maar ik volg eerst de vespers. Nu snel onder de douche.. Ik ben toch blij dat ik de sprong door de Landes heb gemaakt.Morgen tracht ik tot St .Jean Pied de Port te bereiken... een rit van 100 km maar niet meer vlak. Dan neem ik een rustdag en begin aan mijn derde boekje..Het moeilijkste is de eenzaamheid. Vooral vandaag... de ganse dag met niemand gesproken en ook niemand gezien behalve een paar voorbij snorrende auto's en een ree op de weg. Het rare is dat je precies minder en minder behoefte krijgt aan spreken... Ik eindig met de woorden van mijn zoon Steven




    Heb moed
    hou vol
    er is maar 1 weg
    naar compostella
    leg een steen
    en kom dan  terug
    met een ervaring
    voor jou alleen

    als het slecht gaat kan het alleen maar beter
    als het goed gaat kan je het volgende:
    hopen dat blijft goed blijft gaan
    als daarna terug slecht gaat;
    denk dan aan de eerste regel

     

     

    van St Vincent De Paul naar.St Jean Pied de port gereden :108km    datum   maandag  12  /05/08     dag 13  

    Maybe you become more intelligent because of the knowledge that others teach you ,but you will only become wiser because of your own experiences.....                                                                                    Michel de Montaigne

     


    Ik zit na het avondmaal nog even te kijken buiten naar de " berceau de Saint Vincent de Paul" Nog negen zusters blijven er over en zuster Jeanne schijnt alles te beredderen... maar geen roepingen meer. Het complex is deels rustoord en retraitehuis geworden. Alles piekfijn in orde en veiligheidscoördinatoren hebben hier geen werk. Ik kruip vlug in bed om de vele km te verteren. OM 8.15 vertrek ik na afscheid te hebben genomen van zuster Jeanne. Tarief 25 euro met plezier gegeven. Ik wil naar Saint Jean Pied de Port.. een serieuze rit die 108 km blijkt te zijn. De klimmetjes die er in zitten van 7% verteer ik goed al moet ik in Saint Jean passen voor de laatste  25 meters aan 14% .. maar dan was ik al 100 km verder.
    Ik heb een ritueel bij gecreêerd: elke ochtend de ventielen van de banden aandraaien. Heb ontdekt dat deze steeds los komen en kan geen technische verklaring vinden, kabouters doen het ook niet!Tijden het middagmaal kom ik twee pelgrims uit Nederland tegen. Een babbel en ze vertrekken... ik had graag wel even mee gereden maar ja. Even later vertrek ik en na een 10 minuten zoef ik ze voorbij: motivatie?
    De rest van de dag denk ik aan het ventielraadsel en aan alle mensen die " mee rijden" De route wordt drukker en ik zie de eerste wandelaars. Aan de porte Sain Jacques is het onthaal voor pelgrims. De touristen bewonderen blijkbaar mijn fiets...Ik ben blijkbaar vlug want als ik na een uurtje terug kom staat er een rij tot buiten te wachten: heel veel mensen te voet. Een paar huizen verder vind ik slapen voor 10 euro. Niet veel soeps: een bed en een gedeelde douche en wc maar het volstaat. Eten doe je buitenshuis en morgen neem ik een rustdag. Dan nog 880 km te gaan en ik heb tijd over. Het is nu 12 mei en ik heb nog tot 30 mei. De etappes in Spanje zullen korter zijn omwille van het parcours maar ook omwille van de temperatuur. Ik ga een wasserij opzoeken want het stinkt een beetje... Ne mens moet toch een beetje proper zijn. Mijn tweede boekje is uit: joepie! Blijkbaar maakt mijn tocht wel heel wat los bij een aantal mensen. Het is soms moeilijk om te reageren op wat men schrijft. Ik merk dat mijn emoties onder een dun laagje liggen zeker als ik 's avond moe toe kom. Er is het verlangen naar thuis en de rust.. er is het gemis van allen die je nabij zijn. Weten dat ze het soms ook moeilijk hebben is soms lastig om dragen en het weegt zwaarder dan mijn bagage. De tocht gaat echter verder... Gisteren zongen de zusters tijdens de vespers: Open je hart voor de adem van God want hij spreekt door je mond. "Ruhah" het bijbelse begrip krijgt op mijn tocht gestalte. De geest waait waar hij wil.... Bedankt Heidi voor je mooi citaat.

     

    vanrustdag        gereden : 0.km             datum  dinsdag 13 /05/08      dag 1 4   

    Even mijn blog bijwerken... ik merk dat de qwerty en de vermoeidheid me aardig wat parten heeft gespeeld. Mijn dochter vroeg zich gisteren al af of er dyslexie in het spel was... Nu ja als een specialist het al zegt!
    Wie kom ik gisteravond tegen? Xavier... Het is een hartelijk weerzien. Een warm gevoel.  Hij vertrekt morgen al .. We delen de ervaring bij een drankje terwijl de was draait. We zijn het eens: De drukte hoeft niet... de tocht is louterend en ja he hebben blijkbaar aan elkaar gedacht: Waar zou ... nu zijn?We vertellen elkaar typische voorvallen.. en merken dat de dagen door elkaar lopen Ik ga op zoek naar eten en Xavier wil vroeg gaan slapen.. We nemen afscheid en wisselen gegevens uit. Misschien zien we elkaar in Compostela.

    Vanochtend in de slaapruimte grote manoeuvers: iedereen start rond zeven met inpakken en wegwezen...Ik blijf liggen en slaap nog een uurtje of zo alleen. Doet deugd. Ik ga op zoek naar ontbijt en ben van plan wat rond te kijken in het mooie stadje.. Zal aan jullie denken Werner en Moniek. Marie- Josée sms's: veel moed... en vergist zich : Het is een rustdag. In de namiddag siesta gehouden en daarna alles zovel mogelijk terug geordend en ingepakt. Ik tracht om 7.15 te vertrekken en rustig mijn grote vrees voor morgen aan te pakken...Alles gaat goed en ik eindig met de woorden die mijn broer me toe zond:




    Eenzaamheid is vaak nuttig
    om iets belangrijks te verwerken.
    Als je in die eenzaamheid althans
    niet in kringetjes ronddraait.
    Eenzamheid is enkel een kracht
    als ze je voort helpt.
    Dan wordt eenzaamheid bezinning.
    Dan is eenzaamheid even stil staan
    om dan verder te springen.

    van.St. Jean Pied de Port .naar.Huerta        gereden :71.km             datum  woensdag 14/05/08       dag 1 5  

    Als je van iemand houdt
    dan is alles duidelijk:
    waarheen te gaan
    wat te doen
    het gaat allemaal vanzelf
    en je hoeft niemand iets te vragen

    Maxim Gorky



    Vanochtend vroeg opgestaan. nerveus en in de nacht wel vier keer wakker geschrokken.. de bergen over.. is het nog geen tijd om te vertrekken? Ondertussen gaat de competitie snurken tussen twee Duiters onvermoeid verder.. Om 7 uur alles gepakt en opgeladen. Even wat eten gekocht en aan de voet van de klim op een bank opgegeten. Om 7.30 is het dan zover. ik start langzaam met de melodie van Bach - waarmee ik was opgestaan - draaiend in mijn hoofd. Jesu meine freude... Deze schadelijke perseveratie help me het ritme te vinden. Ik doe het langzaam aan..Geen fietser te bekennen en langzaam ga ik voort.. ademhaling en ritme controlerend,, af en toe even stoppen om te drinken en iets klein te eten. Er komt geen einde aan de bochten .. het is hard maar ik weiger af te stappen. Om 10.30 kom ik an de top ; ik ril van de koude en trek snel fleeze en regenjas aan... daal af naar Roncesvalles en heb nog kou. Nog wat eten en extra broek aan. Rillend rijd ik verder naar beneden. Voor de beklimming van de Erro neem ik middagmaal en babbel even met twee dames uit Nice. Wandelaars wensen " Bon Camino"...Nu zit ik in de tuin van de refuge.. morgen naar Estella. Net een paar km gestapt om internet te vinden: nada. Dan maar terug naar de fefuge van Huerte met zijn  vriendelijke pater en mooie ligging. Samen gaan eten met mensen uit New-York.


     

    van Huerte naar stella        gereden :63 km             datum donderdag 15  /05/08      dag 1  6   

    Het is niet het doel
    maar de weg
    Het is niet de noten
    maar de melodie


    Ik kies voor een korte rit omdat de bergen nog niet helemaal verteerd zijn en omdat ik tijd heb om echt op camino te gaan. Ik ploeter door Pamplona en een fietser steekt me voorbij en zegt dag. Buiten Pamplona is het niet allen berg op maar wind tegen. Niet te verwonderen dat daar een windpark staat. Ik steek de fietser voorbij en wacht aan de top. Hij komt te voet boven. We maken kennis. Florian is 21 en komt fietsend uit Hamburg. We besluiten samen verder te gaan en praten wat. We ontbijten samen en bezoeken Puente La Reina. We nemen de tijd om te eten en te praten. Leuke babbel en vertrekken samen naar Estella. Komen vroeg aan maar dat is nodig want pelgrims stromen toe. Net gewassen met koud water en tussen 6 en 7 is er ontbijt. Nu ja bent tocht wakker: vanochtend dansten een stel Brazilianen de samba om 6 uur ... Morgen zie ik wel. Al bij al toch nog een dag van klimmen en dalen. Het gaat goed.. ik tracht elke dag tussen 60 en 70 km te doen...Voel me nu echt op de Camino en erg rustig. bijna mediterend rijdend op de weg... Alles schuift voorbij en teverden met niks... De wereld is toch mooi he


     

    van Estella naar Najera        gereden :80 km             datum vrijdag 16  /05/08       dag 17  

    Geen grotere illusie dan angst,
    niets erger dan jezelf te moeten verdedigen,
    geen groter ramp dan een vijand te hebben
    (zelfs al is dat een berg)
    Wie door de angst heen kan kijken
    zal altijd veilig zijn.

    Lao Tzu


    De dag begon goed: om 7.15 moest iedereen uit het hostal na een zogenaamd ontbijt: droge koeken en confituur en koffie. Het gevolg was dat we om 7.30 op de straat stonden en het was nog half donker. Inderdaad "we" want Florian vroeg om verder me te rijden.. Een geluk bleek achteraf. Gisteravond gegeten samen met twee mensen uit Canada en iemand uit Australië. Ongelooflijk... leuke conversatie en ervaringen uitgewisseld en wijn gedronken. Ik merk dat een glaasje wijn al snel  naar mijn hoofd stijgt. Dan maar vertrokken voor wat bleek een nogal zware rit. Het was koud en het regende en de weg was zeker niet vlak. De kou legt een ijspak op mijn knie waar ik overigens minder en minder last van heb. We praten wat over pedagogie maar het merendeel van de tijd klimmen we zwijgend voort. Ik voel dat in de namiddag de krachten afnemen en voor 12  procent moet ik passen.. Ervoor echter heeft Florian lekke band.. water halen in de bag van Hans en snel repareren... dan gaat de toch verder. Gelukkig heb ik Florian om mee te rijden. Het stimuleert om de berg op te geraken die inderdaad soms wel erg vijandig is. Ritme en ademhaling is belangrijk.. uit de ademhaling dan stop ik heel even en vind mijn ritme terug. Op de middag eten we in de zon aan het meertje maar nadien verandert de temperatuur en de lucht opnieuw. We besluiten het laatste deel over de national te doen wegens opnieuw koude en regen. Dan gebeurt het in Najera :wil ik in een afdaling een kuil in de weg vermijden, Florian zit net achter mij... Ik ga over kop en lig op het asfalt. Blijkbaar heb ik nog iets van de judo reflexen want Florian vertelt me nadien dat ik een perfecte koprol maakte. Ik heb niets en ben alleen maar geschrokken...  Recht! maar Florian dringt aan om even te gaan zitten. De fiets heeft niets: sterk ding en de zakken hebben de val gebroken. Naar de refuge waar een file mensen wacht. Ik hoop dat ze fietsers aannemen maar inderdaad geen probleem. Hopelijk zitten er geen snurkers tussen zoals gisteravond en ook niet iemand die midden in de nacht kaarsen aan steekt en begint te bidden. Ik denk vlug in bed te kruipen... rusten en morgen naar Belorado over San Milan waar we al eens geweest zijn mijn vrouw en ik  en Sancta Domingo de kerk met de kippen. We besluiten het even wat rustiger te doen. Burgos halen we toch niet in 1 dag op een degelijk uur dus dan maar twee. Nadien wacht de meseta waar ik even op krachten kan komen. Nog een menu van de pelgrim, vanavond alleen en de dag was goed gevuld.

    van.Najera .naar.Belorado      gereden :.64 km             datum  zaterdag 17  /05/08      dag 1 8  

    Hoop is geloven dat je

    zowel over de wil beschikt,

    als de juiste weg kent

    om je doel te bereiken,

    wat dat ook mogezijn.

    C.R.Snyder

     


    De geur van zweet , kampfer , andere zalfjes is maar goed weggetrokken of het licht gaat aan. Het is zes uur en tijd voor de wandelaars om op te staan. Het wordt een beetje druk op de Camino zeggen sommige mensen en ook een beetje te commercieel. Er is minder rust en ik wil echt dat ritme en de rust van de camino vinden. De strijd voor een plaats in een refugio hindert enorm. Ik heb goed geslapen en voel van de val niets meer.
    Dit goed slapen kwam omwille van twee redenen: van een dame naast mij kreeg ik oordopjes en dus geen concerto in stereo en van Florian kreeg ik een extra matje want mijn matras was eerder lattenwerk. We nemen de tijd om op te staan. Ik doe een babbeltje met de dame uit Frankrijk die vrijwillig de refugio runt en ontbijt. Tijd om te vertrekken en nog even te praten met Vlamingen die terug naar huis gaan. Er is dan toch iets mis met de fiets. het achterspatbord sleept. Nog geen 500 meter verder laad ik alles af en herzet de bagagedrager. Vier moertjes los en terug vast en het zaakje is geklaard. We nemen vandaag een ommetje langs San Milan. Het is stil en kil en er hangt regen in de lucht. Dan naar Sancta Domingo de la Calzada. Gelegenheid om eten te kopen, fietswinkel aan te doen ( buitenband voor Florian en olie voor mijn fiets) en dan naar de kathedraal. Het gaat niet goed met Florian: zit er helemaal door en ik stel voor om tijdens het middageten te overleggen. Dat doen we ook: hij rijdt nog mee tot Burgos of tot Leon.  De Camino is vrij en ik voel me stilaan door deze korte trip wat meer op krachten komen. Er staan me nog serieuze klimmen te wachten in de laaste 300 km. Ik voel ook dat in de namiddag de krachten snel afnemen. Ik moet eten, eten, eten en eten. Dat doe ik ook. Ik geniet van het landschap en de zon komt er even door. We berijken snel Belorado en vinden onderdak in de refugio van de parochie. Er zijn maar 24 plaatsen en het is er snel vol. De Zwitserse dame zorgt als een moeder voor ons: thee, uitleg, morgen een ontbijt, gezelligheid. Eindelijk eens een douche voor mij alleen. Ik doe de was en respecteer wat mensen allemaal met de hand moesten doen. Op zoek naar een internet mogelijkheid zit ik nu in een enorm luidruchtige Spaanse cafê. Strak het menu van de pelgrim. Florean gaat deze keer mee..Het werd een rustige dag , maar 64 km en goed genoeg om te recupereren . Ik begin zowaar te zingen in de namiddag: blijkbaar heeft het voldoende eten me deugd gedaan. Morgen naar Burgos met aansluitend al of niet een rustdag. Dan stilaan de meseta in en de nieuwe beklimmingen. Compostela wenkt en ik voel voor de eerste keer dat ik er echt kan geraken als ik maar op mijn ritme blijf fietsen. Ik voel me ok zekerder bij het klimmen op mijn ritme.... Op mijn ritme op mijn tred op de tred van de Camino.  Adios...


     

    vanBelorado naarBurgos gereden : 60 km         datum  zondag18 /05/08   dag 19 

    Now it is time to change
    to look for new directions

    Cat stevens song


    Een verzopen dag... Vanochtend de nog natte was meegenomen en begonnen aan gestadige klim van 4 procent over 5 km en dit twee keer. Het wordt kouder en kouder.. ik besef dat ik op 1000 meter hoogte zit.Ik trek de nog vochtig lange broek en en doe de regenjas om. Klimmen lukt wel en langzaam stijgen we - Florean en ik - naar het hoogste punt. Het  begint te regenen en het zal niet meer stoppen tot in Burgos. We stoppen en lopen een bar binnen als twee verzopen kiekens. Even later komt Hans uit Nederland er aan. Hij was laat binnengekomen in Belorado. We besluiten om samen naar Burgos te fietsen en nemen zo veel mogelijk de origine fietsroute en niet de N-weg. Het is echter zo slecht dat we de laatste 15 km via de N 120 doen. Het is zondag en het verkeer is niet al te druk. Om 2 uur zijn we in Burgos en we zoeken onze weg naar de refugio in het park. Het is er al druk maar we krijgen als fietsers toch nog een plaats. Morgen verlaat Florean me en dat is niet erg prettig. Het is nu zo. Ik vermoed dat Hans wel een eindje met mij zal optrekken. Nu nog de meseta en dan na Astorga een zwaar stuk. Na wat rekenwerk denk ik aan te komen in Compostela rond 27 mei. Als ik sneller wil dan ga ik me forceren. Het is een dag om vlug te vergeten... alhoewel ik begin zelfs tijdens het klimmen te genieten. Straks gaan we even naar de stad iets eten en dan vlug in bed. In de stad komen herinneringen boven: de pastis die ik er samen dronk met mijn vrouw, de lachende kelner, de kathedraal. Gegeten met Hans en Florian. Hans wil blijkbaar met mij verder. We hebben een goed gesprek gehad over motivatie en Compostela. Florian blijft achter in Burgos. Hopelijk vindt hij zijn keuze en weg in zijn leven.  Hoe het morgen moet dat zien we wel..Hopelijk komen we tot Carion de Los Condes en belanden we niet in Belgrado ik bedoel  Belorado.



     

    vanBurgos naar Carion gereden :106km  datum  19  /05/08      dag 20 

    zie deel 2

    Bijlagen:
    Dekrachtvanalleelementen.pps (1.7 MB)   


    17-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MENSEN OP DE CAMINO

    ANDERE FOTO'S ZIE LAGER...

    ANDERE FOTO'S ZIE LAGER...

    Er zijn verhalen
    die in het zand
     

    maar er zijn ook  verhalen
    die in steen geschreven moeten worden

    Al fietsend ontdekte ik vriendschap...Hans en Hans, Florian en vele anderen ...Hieronder vind je een mooie ppt over dit item


    Bijlagen:
    Vriendschapiszwijgen.pps (903.5 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.NIET HET REISDOEL! ' T IS DE WEG....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Mijn naam is Harry. Ik ben op dit moment op pensioen. Na een rijk gevulde carière was het tijd om even te herbronnen. Vandaar de tocht naar Compostela. Dank zij de steun van mijn vrouw kreeg ik de kans om deze tocht te ondernemen.

    Gedreven door de woorden van

    Paulo Coelho

     

    Always follow your dreams and fight for them with faith

    If the magic is on one's way,

    one certainly will find everything necessary

    for one's growth.

     


     
    Wie durft te dromen over nieuwe projecten, verse voetstappen naar de toekomst toe zit op een goed spoor. De creatieve kracht zet je vaak op weg naar een volgende fase in je leven, naar een nieuwe uitdaging of naar een rijkere toekomst. De fietsreis beschouw ik naast de uitdaging van het alleen op weg gaan vooral als een spirituele tocht. Fietsen en bezinnen kunnen vlot samen gaan. ik geloof in de onverwachte ontmoeting, een toevallig gesprek of een uitwisseling van gemeeschappelijke ervaring.
    De tocht  dient tevens om een periode in mijn leven af te sluiten wil ik rijdend naar Compostela naar een volgende fase fietsen.
    Ik weet dat de woorden van Vermandere zeer concreet zullen worden:


    niet het reisdoel,
      ’t is de weg


    nieuw: literatuurlijst  en info over Jacobus en de kathedraal verder op deze blog

    nieuwde GPS-tracks voor je fietstocht. Klik met rechter muisknop om te downloaden.
    Eerste bijlage:     over Tours naar Saint Jean en verder naar Compostela
    Tweede bijlage : over Vézelay naar Oloron en die vind je terug bij de info over de GPS

    Beschikbaar:           GPS-track voor Camino del Norte  
                           GPS-track voor Ruta de la Plata      
    link zie verder

    Bijlagen:
    f-santiago-de-compostela.gpx (547.9 KB)   


    16-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.TO BE LIKE A RIVER
     
     

    Track op deze site      

    Powerpoints op deze site                

    Van Reet naar Compostela - Camino Francés To be like a river that flows
    Over Vézelay naar Compostela Vriendschap is zwijgen
    Van Sevilla naar Reet (over Compostela)
    Via De La Plata - Camino Sanabres
    De kracht van de elementen
    Camino Del Norte (voorlopige bruikbare versie) Spectaculair
    Deus
    Genieten
    Symbolen van een pelgrim

    telkens onderaan een bepaald bericht. Te gebruiken op eigen risico.                 

    telkens onderaan een bepaald bericht

    bronnen : zie  onderstaande litteratuurlijst

    Een powerpoint voorstelling illustreert dit...

    Bijlagen:
    Rivernederlands versie 1.pps (4.4 MB)   




    Foto

    Welkom! Je kan je indrukken achterlaten in het gastenboek.
    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.


    Rondvraag / Poll
    Hoeveel kilometer fiets je per week?
    > 5
    5 - 10
    10 - 15
    15 - 45
    45 - 60
    60 - 75
    75 - 100
    100 - 200
    < 200
    Bekijk resultaat


    Foto

    Zoeken in blog


    INFO: STEDEN OP DE ROUTE

    Saint-Jean-pied-de-Port in de Pyrénées-Atlantiques (1650 inwoners).


    Dit is het eindpunt van het 2de deel van de Camino in Frankrijk. Er zijn ongeveer 1400 km afgelegd.
    Een schilderachtig middeleeuws vestingstadje aan het riviertje de Nive vlakbij de Spaanse grens. De huidige vestingmuren dateren uit de 17de en 18de eeuw. Saint-Jean-Pied-de-Port (Donibane Garazi in het Baskisch) is de hoofdstad van Basse-Navarre, één van de drie Baskische provincies in Frankrijk. Bezienswaardigheden zijn onder meer de Porte de Saint-Jacques, de rue de la Citadelle met het Prison des Évêques (dat een eenvoudig museum over de Camino de Santiago huisvestigt), de oude stadsbrug over de Nive, een Romeinse brug, en de citadel uit de 17de eeuw.
    Vanaf de wallen heb je een prachtig uitzicht over het dal van de Nive en de omringende heuvels en bergen. De Unesco heeft in 1998 de Porte de Saint-Jacques, als onderdeel van de Franse "chemins de Saint-Jacques" tot werelderfgoed verklaard.

    Saint-Jean-pied-de-Port is de laatste etapeplaats in Frankrijk vooralleer de Pyreneeën naar Spanje over te steken over de col d’Ibaneta naar Roncevalles. Het is aangeraden, schijnt het, de fietsbanden en vooral de remmen te kontroleren alvorens aan het echte klimwerk te beginnen. Achter Roncevalles ligt de eerste scherpe afdaling te wachten.


    INFO: STEDEN OP DE ROUTE

    Roncevalles aan de Alto Ibaneta (1057 m).


    De route over Roncevalles bestond al in de Romeinse tijd en ook Napoleon gebruikte deze route in 1813 tijdens de aftocht uit Spanje. Het is een kale winderige plek waar een abdij staat uit de 13de eeuw. De kerk is van binnen vrij sober en de blik gaat naar het beeld van de Virgen de Roncevalles. De gebouwen van het abdij staan er verlaten en treurig bij. In de Capella de Sancti Spiritus liggen de pelgrims begraven die na de klim van uitputting in de abdij stierven.
    Roncevalles is onvermijdelijk verbonden met het beroemde Roelandslied. Karel de Grote was druk bezig zijn wereldrijk te vormen en het christendom was nog lang niet overal verspreid. Eén van de meest christelijke landen in die tijd was Ierland en Karel de Grote liet dan ook klerken en missionarissen uit Ierse en Engelse kloosters komen om hier het christendom te verbreiden. Het Frankische leger lijdt echter in 778 een nederlaag tegen de Saracenen in Roncevalles. Ridder graaf Roeland, neef van Karel de Grote, sterft in de strijd. Deze dramatische gebeurtenis leefde voort in het Roelandslied: het trieste verslag van de laatste dappere daden van deze voorbeeldige ridder. Dit lied was de hele middeleeuwen lang een tophit en werd tijdens lange, donkere winteravonden gezongen voor een publiek van ridders en andere ijzervreters.

    Aan de uitgang van het stadje staat een groot kruis in een grasveld. Naar het voorbeeld van Karel de Grote leggen veel pelgrims hier een zelfgemaakt kruisje neer van 2 stokjes aan elkaar vastgebonden met wat grashelmen. Vertrouw alle zware lasten toe aan Hem en je zult “bevrijd” worden.

    Op weg naar Pamplona rijden we door Puenta la Reina. Hier komen verschillende routes samen. De route uit Arles over de Col de Somport, de route over Vézelay en “mijn” route over Tours. Hier staat reeds van in de 11de eeuw een brug die speciaal voor de pelgrims werd gebouwd: de “Brug van de Koningin” (Puenta la Reina in het Spaans).


    Foto

    INFO: STEDEN OP DE ROUTE

    Pamplona in de provincie Navarra (180.000 inwoners, 500m).


    Is genoemd naar de Romeinse veldheer Pompeius (Irunea in het Baskisch). Pamlona is de hoofdstad van Navarra en ligt aan de río Arga. De gotische basiliek La Catedral de Santa María la Real (15de eeuw) is één van de blikvangers. Pamplona is vooral bekend door de jaarlijkse stierenrennen tussen 6 en 14 juli ter ere van San Firmín de patroonheilige van de stad. In een parkje aan de Plaza de Torres staat een buste van Ernest Hemingway. Met zijn boek “The sun also rises Pamplona” maakte hij de feesten van San Firmín wereldberoemd.

    Logrono in de provincie La Rioja (133.000 inwoners, 400 m).

    Deze chique stad met brede boulevards en statige huizen ligt op de rechteroever van de Ebro. De Paseo de Espolón is de belangrijkste ontmoetingsplaats in de binnenstad. Deze wordt overschaduwd door de 2 torens van de Catedral de la Redonda aan de Plaza del Mucado. De kathedraal bevat een hele reeks belangrijke kunstwerken zoals een schilderij met de Kruisiging van Michelangelo.

    Na een klimpartij over San Juan de Ortega (1000 m) dalen we af richting Burgos.


    Foto

    INFO:STEDEN OP DE ROUTE

    Burgos in de provincie Burgos (170.000 inwoners, 850 m).


    Het “hart van Castilië” is de provinciehoofdstad van Burgos en op een hoogplateau gelegen.
    De stad werd gesticht rond 850 en was reeds de hoofdstad van het Castilië in de 11de eeuw onder Ferdinant I. Onder generaal Franco fungeerde deze als belangrijke garnizoenstad tijdens de Spaanse burgeroorlog (1936-1939).
    Burgos is een belangrijk handels- en toeristencentrum. De stad staat bekend om de opmerkelijke architectuur en grote historische traditie. Het opmerkelijkste bouwwerk is de gotische Catedral de Santa María (13de eeuw) in witte kalksteen met zijn pompeuze torens en het enorme roosvenster. In deze “koningstad” ligt El Cid ligt begraven, een Spaanse edelman die op zijn ééntje in 1094 de Moren versloeg en Valencia heroverde. Hierdoor werd hij de inspiratiebron van veel schrijvers o.a. Corneille. Andere oriëntatiepunten zijn het kasteel, boven op een heuvel, van waaruit men de stad kan overzien, de gotische kerk van San Esteban en de Arco de Santa María, een stadspoort uit de 16de eeuw ter ere van Karel V.

    Tussen Burgos en Léon ligt over een afstand van 200 km de “Meseta”, een opeenvolging van geelgetinte velden en landerijen zover het oog reiken kan. Nauwelijks een boom die wat schaduw afgeeft. Het kan hier broeierig heet zijn zoals in de woestijn. De hardheid van de schrale eindeloze stoppelvelden, 800 m hoog, vanaf Castrojeriz over Frómista, villalcazar de Sirga, Cervatos de la Cueza, Ledigos en Sahagun verplichten je te relativeren tot het meest essentiële. Verlaat ik gelouterd dit “niemandsland”?


    Foto

    INFO:STEDEN OP DE ROUTE

    Léon in de provincie Léon (493.000 inwoners, 850 m).


    De voornaamste schat van León is de gotische kathedraal, met haar indrukwekkende glas-in-loodramen. De stad telt een hele reeks monumentale gebouwen. De romaanse Real Colegiata de San Isidoro, waar het Koninklijke Panteon zich bevindt, een mausoleum waar de leden van de Koninklijke Familie van het middeleeuwse Koninkrijk León waren begraven. Niet te vergeten is het neogotische Botines Huis, een vroeg werk van de Catalaanse architect Antonio Gaudí. Het is tegenwoordig het hoofdkantoor van Caja España, een Spaanse bank.
    In de oudste wijk van de stad zijn nog delen van de middeleeuwse stadswal te bewonderen en enkele restanten van de oorspronkelijke Romeinse wal. De Plaza del Grano (Graanplein) is absoluut een bezoekje waard.
    Ieder jaar wordt in Léon de Santa Semana en Pasen met een indrukwekkende processie gevierd. Tegelijkertijd kan men van een heidense processie genieten ter gedenkenis van de begraving van Genarín. Hij was een arme en zeer bekende en drinkende burger die overreden werd door de eerste vuilniswagen van de stad. Deze processie is een tocht door de stad met veel orujo (een likeur op basis van druiven) tot aan de de stadswal waar Genarín vermoedelijk is overleden. Daar laat men wat kaas, een fles orujo en twee sinaasappels achter ter zijn ere.


    INFO:STEDEN OP DE ROUTE

    Astorga in de provincie Léon (12.000 inwoners, 850 m).


    Onder de Romeinse tijd was dit een belangrijk kruispunt van grote wegen op het Iberisch schiereiland. Een deel van de Romeinse stadsmuur is nog intact en aan de oostzijde van de stad is een moderne overkapping om de Romeinse fundamenten en mozaïeken te beschermen. Opvallend bouwwerk is het Palacio Episcopal ontworpen door Gaudí. Na problemen met de kerkelijke overheid werd het pas voltooid in 1893 door Ricardo Guereta. Schuin tegenover het paleis staat de Catedral de Santa Mariá in verschillende bouwstijlen.

    Tussen Astorga en Ponferada liggen de Montes de Léon, een woest en ruig gebergte dat tot diep in het voorjaar met sneeuw bedekt kan liggen. Op 1504 m staat het befaamde Cruz de Ferro, een metalen kruis op een lange paal temidden van een hoop keien en stenen. De traditie wil dat elke pelgrim er een steentje, van thuis meegebracht, als een symbool neerlegt. Hier neemt de pelgrim afstand van alle miserie en ellende in het voorbije leven en begint vol vertrouwen en hoopvol aan een nieuw leven. Hier wil ik al mijn pijn, al mijn falen achterlaten. Het Cruz de Ferro is het dak van de Camino. Er volgt nu een adembenemende afdaling met spectaculaire landschappen.


    Foto

    Foto

    INFO:STEDEN OP DE ROUTE

    Ponferrada in de provincie Léon (60.000 inwoners, 500 m).


    Een industriestad aan de oever van de rió Sil, omringd door hoge afvalbergen van de koolmijnen. De ruines van het Castello de los Templarios is een overblijfsel van de militair-religieuse ridderorde van de Tempeliers in de middeleeuwen. Toen de orde al te veel macht verwierf, werd ze in 1312 op aandringen van koning Filips II door paus ClemensV geëxcommuniceerd.

    Villa Franca del Bierzo in de provincie Lugo (4.000 inwoners, 450 m).

    De fraaiste stad is de Calle del Agua omzoomd met stadspaleizen, kerken en kloosters alom.
    Pelgrims die door de zware tocht door het gebergte uitgeput en ziek waren, konden hier dezelfde kwijtschelding van hun zonden bekomen als in Santiago de Compostela. Daarvoor moesten ze door de Porta del Perdón (poort van de vergiffenis) gaan, ingang van de Iglesia de Santiago.

    Nu volgt een fikse 30 km lange klim “als penitentie voor alle zonden die je tijdens dit leven hebt begaan”. Deze klim naar O Cobreiro nabij de Punto de Pedrafita (1099 m) is te vergelijken met de Roelandspas over de Pyreneeën. O Cebreiro is een klein bergdorpje bestaande uit een kerk, een hostal en enkele huizen. Achter O Cebreiro moeten we nog één keer een bergtop bedwingen, de Puerto el Poyo (1337 m). Na de pas slingert de Camino zich door een groen heuvelachtig landschap dalend naar Triacastela (700 m), een dorp met een enorm Monasterio de San Julián.
    We zijn in Galicië aangekomen, een autonome regio, gelegen in de noord-westhoek van Spanje met in elke windstreek een stad: La Coruna, Pontevedra, Ourense en Lugo. Door de gemeenschappelijke geschiedenis met Ierland, Bretagne en Wales bestaan er nog veel tradities met Keltische achtergronden: liefde voor de (doedelzak)muziek, fascinatie voor de dood, neiging tot somberheid en nostalgie.


    Foto

    Foto

    INFO:STEDEN OP DE ROUTE

    Pedrafita do Cebreiro (2100 inwoners).


    Het lijkt echt op een grensdorp, alleen de slagboom ontbreekt. Dagjesmensen slenteren hier langs marktkraampjes met groente en fruit, kledij en souvenirs. Een Galicische bank maakt ons duidelijk dat we in Galicië zijn. Veel mensen komen hier genieten van een bord pulpo, dit zijn gaar gekookte octopussen die in stukken geknipt, opgediend worden op een houten plank. Liefst met een glaasje rode wijn.

    Lugo in de provincie Lugo (82.000 inwoners).

    Ligt niet echt op de route maar is misschien een ommetje waard.
    Deze hoofdstad is vermaard omwille van zijn 2140 m lange Romeinse stadsmuur. Ze is nog geheel intact en slechts door een aantal poorten toegankelijk. Binnen de muren ontdek je een autoluwe binnenstad met de Praza Maior, een breed plein met het stadhuis en een uitnodigende fontein. De bouw van de Catedral de Santa María heeft 6 eeuwen geduurd en is een mengeling van Romaanse, gotische en barokke stijlen. Aan de oever van de rió Mino zijn zwavelrijke Romeinse thermen die nog steeds in gebruik zijn als geneeskrachtige kuurbaden.


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto



    Zoeken in blog



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!