Inhoud blog
  • Einde van de blog
  • GPS uitgeprobeerd en goed bevonden
  • Conditie nog niet op peil, maar we werken eraan.
  • Fietsvakantie in de zomermaanden
  • Nieuwe plannen
    Categorieën
  • fietsvakantie naar Bordeaux (28)
  • fietsvakantie naar Praag (28)
  • fietsvakantie Nederland 2016 (2)
  • Jutlandroute (25)
  • ronde van Nederland (21)
  • routes in de rest van Vlaanderen (13)
  • routes in het Waasland (28)
  • routes in Zeeland (20)
  • Mijn favorieten
  • falk.nl
  • stichting landelijk fietsplatform
  • www.voetveren.nl
  • www.europafietsers.nl
  • fietsroutes.startpagina.nl
  • www.start.be
  • www.go2.be
  • Vlaanderen fietsland
  • Foto
    Foto
    Foto
    Recreatieve fietstochten
    met het Waasland als uitvalsbasis
    28-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fietsvakantie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Nog een dagje werken en nog een feestje voor mijn vijftigste verjaardag in het verschiet en dan begint de vakantie. Woensdag vertrekken we naar Praag. We willen nog een goed doel aan onze tocht koppelen , maar daarover morgen meer nieuws.
    Onderweg proberen we zoveel mogelijk verslagen te posten zodat jullie ons kunnen volgen.

    Veel liefs
    Carine

    28-06-2012 om 18:30 geschreven door carine


    Categorie:routes in het Waasland
    >> Reageer (0)
    17-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van het land van Stille Waters en steenbakkers naar de Manenblussers en Pallieter
    Vandaag heb ik misschien wel mijn mooiste fietstocht tot hiertoe gereden. Man, man, wat heb ik genoten !
    Hoewel er behoorlijk wat wind stond, was het ideaal fietsweer. Te koud voor de tijd van het jaar en behoorlijk bewolkt gedurende het grootste deel van de dag, maar voor een hooikoortslijder zoals ik is dat uitstekend weer om er met het stalen ros op uit te trekken. Ik hou nochtans ook heel veel van zon en warmte hoor.Via onze spoorweg ging het nog maar eens richting Sint-Niklaas. Door de rustige buitenwijken en boerenwegen bracht de wind me al snel Temse binnen. Deze keer moest ik niet over de brug , maar werd ik reeds voor de brug afgeleid richting Schelde. Dit stuk had ik nog nooit gedaan, maar het kon me heel goed bekoren. Een pad ligt in de Scheldemeersen in plaats van net naast de rivier. Zo krijg je nog mooiere vergezichten en landschappelijke variatie. Toen ik aan de overkant van de Schelde het prieel uit Stille Waters zag liggen, wist ik dat de overzet van Rupelmonde naar Wintam niet ver meer af was. En inderdaad, vlak naast het ex - marine-opleidingsschip De Westhinder lag het veerpont al op mij te wachten. Het bracht me snel en gratis naar Wintam. Nog even de dijk gevolgd tot aan de imposante zeesluis. Daar was het even zoeken voor iedereen om de juiste poort te vinden om deze sluis te kunnen oversteken. Direct daarna moest ik het pontje naar Schelle nemen, zodat ik mijn metgezel de Schelde kon inruilen voor de Rupel. Via Willebroek en Boom kwam ik het land van de steenbakkerijen binnen. Tussen Rumst en Terhagen ligt een prachtig bewaarde en als museum ingerichte steenbakkerij. Zo krijg je een goed idee hoe het er vroeger aan toe ging en kon ik mij een idee vormen van het beroep van mijn grootvader tot het eind van de jaren 40, begin jaren 50. Na dit historisch intermezzo vervolgde ik mijn weg langs de Rupel tot ik aan prachtige voetgangersbruggen kwam. Daar boog mijn fietsweg zich af richting de Dijle. Dit werd mijn nieuwe metgezel. Na een aantal prachtige kilometers kondigde de Sint-Romboutstoren al van ver Mechelen aan. Maar je fietst langs het water tot aan de rand van de stad. Het was lang geleden dat ik nog eens in dit stadscentrum was geweest, dus ik nam ruim de tijd om te genieten van het prachtige marktplein vanop een van de vele terrasjes. Na dit deugddoend intermezzo ging het richting de Nekker. Via landelijke wegen kwam ik in Sint-Katelijne Waver terecht om van daaruit op een jaagpad naast de Nete uit te komen. Deze kilometers vlogen vooruit, maar toch nam ik de tijd om te genieten van de schitterende waterlopen links en rechts van mij. Zo bereikte ik Lier, de stad van Pallieter en een van de gezelligste stadjes van Vlaanderen. Een gezellig terrasje op het Zimmerplein in de schaduw van de Zimmertoren lonkte.
    Na een welverdiende verpozing ging het richting station. Daar nam ik de trein naar Berchem, gevolgd door die naar Sint- Niklaas. Via de spoorweg bereikte ik De Klinge. 98 prachtige kilometers stonden er op mijn teller.

    De knooppunten: 50, 80, 81, 82, 83, 36, 45, 48, 99 75, 74, 86, 54, 31, 34, 29, 28, 26, 50, 51, 52, 96, 57, 99, 98, 65, 55, 56, 66, 31, 89




























    17-06-2012 om 23:21 geschreven door carine


    Categorie:routes in de rest van Vlaanderen
    >> Reageer (0)
    10-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een rondje Lokeren
    Hoewel er slecht weer werd afgeroepen voor vandaag , riskeerde ik het toch maar deze morgen om onder een stralende zon voor een tocht van 91km te vertrekken. En ... regen heb ik niet gezien. Maar het werd wel een schitterende fietstocht. Hooguit 20 auto's ben ik tegengekomen, dus je kan je voorstellen hoe rustig de wegen waren. Via de oude spoorweg van Hulst naar Sint-Niklaas kwam ik op de oude spoorweg naar Moerbeke. Mijn dagelijkse route naar mijn geboortedorp en mijn school. Zo ging het richting Stekene, waar ik voorbij het Steengelaag peddelde. Dit was vroeger een put waar klei werd gewonnen, maar door de inzet van vele vrijwilligers is dit nu een heel mooi natuurreservaat. De spoorweg voerde mij naar Klein-Sinaai en de Moervaart. Deze keer zou ik de vaart niet lang volgen want al vlug werd ik afgeleid richting Eksaarde. Een pareltje van een oude voetgangers- en fietsbrug kon mij onderweg wel bekoren. Via de gehuchten Staakte, Lammeken , Keerken , Puttenen ... leerde ik een deel van Lokeren kennen, waar ik nog nooit of heel weinig gefietst heb. Uiteindelijk kwam ik dichter bij Lokeren centrum. Het aanzwellende geluid van de E 17 en de industrie kondigden aan dat ik dichter bij het Molsbroek kwam. Vandaag zou ik alleen langs de buitenkant fietsen om zo via Hamme Sint - Anna richting Waasmunster te fietsen. Onderweg zag ik de prachtig gerestaureerde Sint-Jozefkapel staan uit 1702. Leuk om dit te zien op Vaderdag. De Durmemeersen beheersten stilaan het landschap waardoor een terrasje aan het Palinghuis lonkte.
    Via Waasmunster Heide ging het richting Belsele dorp. Het kasteel van Belsele waar priesters op rust hun oude dag slijten is daar een heel pittoresk plaatsje. In het dorp zelf was het kermis zodat ik even een ommetje moest maken.
    Dan ging het stilaan opnieuw richting huis. Tot ik een oud- collega tegenkwam die net vertrekkensklaar stond met zijn motor. Het gezellig babbeltje met Pascal deed deugd, want het was al even geleden dat ik hem nog eens had gezien. En zo sloot ik de fietstocht af met de laatste kilometers richting  De Klinge met een fijn gevoel.

    De knooppunten: 50, 80, 81, 84, 86, 91, 94, 99, 19, 80, 81, 20, 87, 91, 30, 32, 70, 78, 28, 35, 40, 46, 43 , 39, 42, 37, 33, 31, 30, 92, 87, 85, 86, 84, 81, 80, 50

















    10-06-2012 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:routes in het Waasland
    >> Reageer (0)
    28-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Naar zee

    Gisteren trokken we op pad voor onze jaarlijkse rit naar Blankenberge. Om half acht was het verzamelen geblazen. Zo hadden we al heel wat kilometers afgemaald voor de ergste warmte eraan kwam.
    Via de Moervaart ging het richting het prachtige centrum van Moerbeke. Vandaaruit peddelden we naar de Langelede in Wachtebeke. Gezellig fietsen langs het water met de wind in de rug zou de rest van de dag nog gedurende kilometers het geval zijn.
    Om kwart voor tien stonden we al in het centrum van Zelzate. Tijd voor een eerste terrasje.
    Al snel daarna kwamen we op een oude spoorweg terecht die ons naar Boekhoute (Hallo Sandra, mijn fietsmaatje voor deze vakantie.) en Kaprijke leidde. Rond de middag bereikten we Sint-Laureins. Daar vonden we een gezellig plaatsje om onze boterhammetjes naar binnen te werken.
    Van daaruit was het bijna 20 km genieten van een schitterend fietspad langs het Leopoldkanaal en het Afleidingskanaal. En dat bracht ons al meteen in het Ommeland van Brugge. Vanop afstand herkenden we het belfort en de kerken van Brugge, maar we bleven een heel eind buiten de stad.
    Na  uren fietsen langs autovrije wegen kwamen we in Dudzele even op enkele drukke punten terecht, maar al even snel waren we de drukte weer uit.
    De abdij van Ter Doest met de indrukwekkende Tiendenschuur wilden we per se nog eens gaan bekijken, om daarna het gezellige Lissewege binnen te rijden.
    Via een pad langs het spoor denderden we Blankenberge binnen. Op een rustig terrasje genoten we van een lekkere pannenkoek. En dan ging het richting de zee.  Wat een contrast met de rust van de fietstocht. Je kon er op de koppen lopen ! Tijdens de wandeling langs de dijk en een blik op de terrasjes beslisten we om een vroege trein naar Sint-Niklaas te nemen en daar onze prachtige dag af te sluiten met een etentje. Dan konden we zo lang we wilden van de aangename zomeravond genieten op een rustig terras. Nog een flinke pluim voor de mannen van de NMBS, want deze keer was de service prima !

    De knooppunten: 80, 81, 84, 86, 91, 94, 99, 19, 79, 78, 67, 68, 69, 82, 84, 92, 94, 95, 52, 55, 61, 64, 74, 73, 76, 85, 89, 90, 92, 12, 5, 6, 3, 65, 64, 58, 63, 59, 16, 25, 21, 23, 11, 12, 24, 27, 28, 26, 32, 31 












    28-05-2012 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:routes in de rest van Vlaanderen
    >> Reageer (0)
    21-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Planning etappes fietsvakantie naar Praag

    Gisteren is de planning van de etappes voor de fietsvakantie naar Praag klaargeraakt. Het was een huzarenstukje om overal prijselijke overnachtingen te vinden. Wij zijn helemaal geen luxepaarden, maar een nette kamer of een propere camping met goede sanitaire voorzieningen zijn toch wel een minimumvereiste . Onze logementen bestaan uit een combinatie van adressen van Vrienden op de Fiets, campings en bed and breakfasts.
    De terugreis boeken bleek nog het meest ingewikkelde. Dat we terug zouden keren met de trein stond vooraf al vast. Terugkeren met het vliegtuig was geen optie wegens de prijs en het niet altijd zorgvuldig omspringen met fietsen op de luchthaven.
    Voor de trein waren er twee opties. Terugkeren met een dagtrein of terugkeren met een nachttrein.Een dagtrein betekende minstens 3x overstappen met fiets en bagage en heel de reutemeteut. Voor de nachttrein was er een rechtstreekse verbinding van Praag naar Amsterdam. En vanuit Amsterdam naar Sint-Niklaas sporen was geen probleem.
    Dus maar geprobeerd om een nachttrein te boeken via HIspeed. Elke poging leverde een nieuwe prijs op met een verschil van 300 euro voor vier personen tussen de laagste en hoogste prijs. Zitplaatsen geen probleem, ligplaatsen bijna geen. Na twee uur zoeken en proberen gaf ik het via deze site maar op.
    Dan maar via Deutsche Bahn (Duitse spoorwegen) geprobeerd. Daar vond ik tickets voor 89 euro per persoon. Dit was dus heel prijselijk. Maar dan begon het, want er moesten ook twee plaatsen voor de fietsen geboekt worden. En jammer maar helaas dat lukte niet via het internet. Ik moest mijn beste Duits bovenhalen en een dienst opbellen die hiervoor zorgde. Een heel vriendelijke mevrouw ("Können Sie das langsam wiederholen bitte ?"heb ik haar wel tien keer moeten vragen en telkens deed ze het heel geduldig.) probeerde me verder te helpen. Na anderhalf uur belde ze me weer op om te zeggen dat het haar eindelijk gelukt was om met een heleboel doorzettingsvermogen en creativiteit onze Fahrradkarten te boeken. Wat een verschil met de norse medewerkers van de NMBS !

    Dus alles is in orde nu. We kunnen binnen enkele weken met een gerust gemoed vertrekken. En hier zijn dus onze etappes :

    Dag 1 : De Klinge - Bergen op Zoom: 74 km (vrienden op de Fiets)
    Dag 2: Bergen op Zoom- Hilvarenbeek: 84 km (vrienden op de Fiets)
    Dag 3: Hilvarenbeek - Helenaveen: 77 km (camping)
    Dag 4: Helenaveen - Groeningen: 77 km (camping)
    Dag 5: Groeningen - Emmerich am Rhein: 70 km (vrienden op de fiets)
    Dag 6: Emmerich - Gartrop Schermbeck: 74 km (camping)
    Dag 7: Schermbeck - Cappenberg: 71 km (jeugdherberg)
    Dag 8: Cappenberg- Bad Waldliesborn : 72 km (b&b)
    Dag 9: Bad Waldliesborn - Paderborn : 43 km (camping)
    Dag 10: Paderborn - Liebenau : 73 km (camping)
    Dag 11 : Liebenau - hann. Münden: 74 km (b&b)
    Dag 12: rustdag
    Dag 13: Hann. Münden- Probsteizella: 86 km (camping)
    Dag 14: Probsteizella - Berka/Werra: 70 km (camping)
    Dag 15: Berka/Werra - Meiningen: 85 km (b&b)
    Dag 16: Meiningen - Coburg : 75 km (b&b)
    Dag 17: Coburg - Bad Berneck: 75 km (b&b)
    Dag 18: Bad Berneck - Stebnice: 83 km (camping)
    Dag 19: Stebnice - Konstantinovy Lazne : 70 km (camping)
    Dag 20: Konstantinovy Lazne - Horovice: 85 km (b&b)
    Dag 21: Horovice - Dobrichovice : 36 km (b&b) Hier blijven we vijf nachten slapen. Dit dorpje ligt zo'n 20 km buiten Praag . Er is een rechtstreekse treinverbinding met de hoofdstad.

    21-05-2012 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:fietsvakantie naar Praag
    >> Reageer (0)
    20-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wemeldinge deel 2

    Deze morgen opnieuw naar Wemeldinge getrokken. Dit keer om de fietsmaatjes op te halen van hun fietsvakantie en ook een afsluitende fietstocht mee te maken.Het werd een korte maar mooie rit.
    We startten in de buurt van de kleine maar mooi gelegen jachthaven vlak voor het dorp. Achter deze jachthaven komt een nieuwe haven voor wel 1000 plezierboten. Dus naast een duikparadijs aan de Oosterschelde zal Wemeldinge ook een zeilparadijs worden in de toekomst.
    Vandaaruit voerde ons stalen ros ons richting Kruiningen. Dit dorp doet bij velen een belletje rinkelen. Vroeger was er een overzet van Perkpolder naar Kruiningen. Daarvan maakten veel Vlamingen en Zeeuws-Vlamingen dankbaar gebruik om in korte tijd in Zuid- Bevelland te staan en daar prachtige fietstochten te maken. Sedert een tiental jaren is deze overzet echter afgeschaft. In Kruiningen zie je nog restanten van de aanrijroute naar de boot, maar de parkeerplaats is nu ingenomen door grote appartementen.
    Van daaruit ging het naar het schijnbaar uitgestorven Waarde en Oostdijk. Waarde heeft een gezellig dorpspleintje, maar er was niemand te zien op straat, net als in Oostdijk. We keerden terug via Yerseke, de bakermat van de mossel- en oesterkweek. Je passeert er talrijke bedrijven die zich bezighouden met de kweek van deze lekkernijen. Ook het bedrijf van Prins en Dingemanse, misschien wel de bekendste, passeerde in het rijtje.
    In het gezellige Yerseke was het tijd voor een terrasje. De zon kwam erdoor en het kostte moeite om weer onze tweewieler op te stappen.
    Dijken en rustige fietspaden brachten ons terug naar Wemeldinge, waar een bezoekje aan bakkerij Heidi deze heerlijke dag afsloot met een overheerlijk toetje.

    De knooppunten van deze tocht van 48 km : 56, 55, 57, 58, 64, 62, 63, 65, 86, 85, 87, 90, 97, 96, 91, 99, 65, 63, 62, 64, 57, 56.











    20-05-2012 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:routes in Zeeland
    >> Reageer (0)
    18-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wemeldinge

    Gisteren zijn we met ons fietsgroepje naar Wemeldinge getrokken. De zon was heel de dag van de partij, maar het was wel frisjes. Ideaal fietsweer !
    Onze fietstocht vertrok op de prachtige dijk langs de Oosterschelde in Wemeldinge dorp. Kilometerslang volg je deze brede Scheldearm. Daarna trokken we de polders in richting Goes en Kloetinge. Goes is een leuk en gezellig stadje . Verleersluwe wegen leidden ons naar Nisse. Wat een pittoreske dorpskern tref je daar aan. Ik herkende het dorpje direct van onze fietsvakantie: "De Ronde van Nederland". Hier hebben we onze eerste namiddag toen doorgebracht.
    Vanuit Nisse peddelden we richting Kwadendamme. Het natuurgebied de Zwaakse Weel zorgde voor prachtige uitzichten.Even verder  kwamen we voorbij een immens grote serrenaccomodatie. Hier worden paprika's gekweekt. Aan de andere kant van de straat werd het landschap beheerst door boomgaarden. Wat een ruimte is hier nog voor land- en tuinbouw !
    Dan ging het richting Hoedekenskerke en Biezelinge. Hier en daar kreeg je mooie inkijkjes op de Schelde en kon je Doel en Terneuzen zien liggen in de verte.
    In Hoedekenskerke trok het kleine spoorwegmuseum heel wat volk. Klein en groot genoten van een tocht met twee stoomtreinen.Uiteindelijk kwamen we in Kapelle terecht. Dit charmante dorpje is gekend als het geboortedorp van Annie MG Schmidt. Bij haar borstbeeld zijn er gisteren heel wat flarden uit haar gedichten de lucht in gegaan. Want jong en oud is met boekjes en gedichten van haar opgegroeid. Mijn persoonlijke favoriet is: "Lekker Stout".
    Vanuit Kapelle ging het terug richting Wemeldinge waar een lekkere maaltijd deze mooie dag afsloot.

    De knooppunten van deze 60 kilometer lange tocht: 48, 45, 44, 46, 79, 77, 76, 92, 93, 96, 73, 72, 71, 70, 83, 53, 54, 55, 56
















    18-05-2012 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:routes in Zeeland
    >> Reageer (0)
    13-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In de stille Kempen op de purperen hei ...

    Deze morgen moest ik vroeg uit de veren, want het zou een bijzondere fietstocht worden.
    Eerst ging het richting het station van Sint-Niklaas via onze oude spoorweg. Dat is toch zo'n 12km, dus het was even gas geven om de trein van 8 uur naar Antwerpen te halen . Aan het loket was de bediende weer haar vriendelijke zelf (hm, hm) , maar van de treinbegeleiders mocht ik helemaal niet klagen vandaag. In het prachtig gerestaureerde station van Antwerpen Centraal stond de trein naar Essen mij al op te wachten. Tegen kwart over negen stond ik dan ook veilig en wel in de Kempen. Daar zou mijn tocht beginnen vandaag.
    Via de hoge brug over de spoorweg zat ik snel op de goede weg. (knooppunt 29) Via heel rustige wegen ging het richting Nispen. Van daaruit liep een schitterend fietspad door de velden en langs een brede beek naar Roosendael en de Wouwse plantage. Dit is een heel pittoresk gehuchtje, waar een grappig beeld van een houthakker de show steelt. Via een schitterend fietspad door de bossen peddelde ik naar de Kalmthoutse heide.
    Wat een verschil tegenover vorige zomer. De doordringende brandgeur die er toen hing na de grootste bosbrand ooit, was helemaal weg. En het is goed om zien dat de natuur zich aan het herstellen is van de natuurramp bijna een jaar geleden.
    Schitterende autovrije wegen voerden mij door dit prachtige natuurgebied.
    Via het informatiecentrum De Vroente kwam ik in een tweede deel van het gebied . Helemaal anders (veel groener), maar wel knap.
    Daarna ging het richting Kapellen. Hier reed ik voorbij een heel groot kerkhof. Even verder bleek het een mooi onderhouden Joods kerkhof te zijn. Een kort bezoekje was de moeite waard.
    Vandaag flirtte ik voortdurend met de Nederlandse en Belgische grens en zo kwam ik in het Nederlandse Putte terecht, bekend van de wedstrijd Putte-Kapellen.
    Daarna ging het richting Antwerpse haven, via het dorpje Zandvliet, vooral bekend van de Zandvlietsuis. Hier was het even vloeken, want er was een bordje van de knooppunten verdwenen. Hoe ik ook zocht en rondreed, nummer 97 was nergens te vinden.
    Dan maar nummer 94 gevolgd tot ik aan de Martinushoeve kwam en wonder boven wonder daar was nummer 97 weer, maar ook wegenwerken. Aan het einde van de wegenwerken was nummer 97 weer in geen velden of wegen meer te bekennen.
    Dan maar even de neus in de wind gestoken en gegokt om rechts af te slaan. En inderdaad ... na enige tijd was nummer 97 er weer.
    Nu begon mijn tocht door de Antwerpse haven. Kilometerslang liep het fietspad langs BASF. Wat een immens groot bedrijf is dat !
    Gelukkig stond er vandaag geen enkele brug open waar ik over moest en ik kwam dus vlot aan in Lillo. Goed op tijd om de overzet van half vier te halen . Na een terrasje in het zieltogend Doel wendde ik mijn stuur richting De Klinge. 105 km stond er op de teller toen ik thuiskwam van deze prachtige tocht.

    De knooppunten: 29, 94, 99, 92, 91, 88, 86, 85, 84, 1, 81, 24, 89, 80, 25, 81, 83, 56, 60, 19, 97 (!!!!), 92, 95, 15, 14, 13, 12, 60, 61, 50


























    13-05-2012 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:routes in de rest van Vlaanderen
    >> Reageer (0)
    30-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Donkmeer met de E17, de spoorlijn Antwerpen - Gent en onverharde fietspaden als leidraad.

    Vandaag geprofiteerd van de positieve weersvoorspellingen !
    Deze morgen vertrokken voor een reeds langer uitgestippelde, maar steeds letterlijk in het regenwater gevallen fietstocht naar Overmere - Donk.
    Vanuit De Klinge heb je de luxe om via de oude spoorwegbedding volledig autovrij tot in het centrum van Sint-Niklaas te rijden. (foto 1) In de stad ging het langs mijn oude school . "Presentatiejeugd is zo vol van vreugd ..."  klonk het schoollied, maar niet voor mij. Jongens toch, wat een slechte herinneringen heb ik toch aan die schooltijd. Maar hij ligt gelukkig al 30 jaar achter mij.
    Dan ging het via de Spoorweglaan (leuke herinneringen, want dit was de knuffelplaats bij uitstek voor de jeugdige koppeltjes !) en de Leon Scheerderslaan richting Belsele. De werken aan de Valk zijn na meer dan een jaar nog steeds niet afgelopen, dus de baan blijft hier afgesloten. Een ommetje via de Filip De Pillecijnlaan brengt je in de Hoge Bokstraat. Als je dan linksaf slaat in de richting van de spoorweg , zit je weer op het goede pad.
    Net voorbij de spoorwegovergang leiden de knooppunten je op een autovrij pad naast de drukke spoorlijn Antwerpen - Gent. (foto 2)
    Dit heb ik kilometerslang gevolgd. Toch is het niet onaangenaam om hier te rijden. Onderweg kom je voorbij het prachtig gerestaureerde stationnetje van Sinaai. (foto 3)
    Via de gehuchten van Waasmunster,  met vooral De Ruiter als meest bekende, ging het richting Lokeren. En baf ... Daar stond ik eensklaps aan de ingang van het Molsbroek. (foto 4, 5, 6) "Dit domein van 80 ha is het grootste beschermde gebied van de Durmestreek en als eerste reservaat erkend door het Vlaamse Gewest . Het Molsbroek is bij de natuurliefhebbers vooral gekend als een paradijs voor in het wild levende vogels en moerasplanten. Doorheen en omheen het reservaat slingert zich een geasfalteerde wandel- en fiets dijk van 4,5 km lengte. Deze is steeds vrij toegankelijk en biedt de wandelaar en fietser een prachtig uitzicht op de rijk geschakeerde natuur." Zo wordt het Molsbroek beschreven op het internet en er is werkelijk geen woord van gelogen.
    Via autoluwe wegen, een weg gelijkoplopend met de E17 en een fietspad langs de spoorlijn Antwerpen - Gent leidde mijn stalen ros me richting Zele Heikant.
    De E17 bleef in het vervolg van de rit regelmatig zicht- en hoorbaar. Rustige wegen en onverharde fietspaden (foto 7) brachten me naar Overmere. Dit rustige dorp heeft als belangrijkste toeristische trekpleister Het Donkmeer. (foto 8) Een prettige plaats voor de picknick deze middag.
    Na een rustig en mooi toertje rond Overmere peddelde ik terug richting Lokeren. Schitterende wegen met heel wat natuurschoon (foto 9 en 10) deden me weer genieten.
    Via de andere kant van het Molsbroek kwam ik midden in het centrum van Lokeren op een aangenaam fietspad naast de Durme terecht. (foto 11)
    Net voor het huis van mevrouw Ooievaar (Dit noemen we zo al sinds jaar en dag in de familie omdat het voor de restauratie net het huisje uit de Fabeltjeskrant was.) stuurde de fietsroute mij recht het Verloren Bos in (foto 12 en 13) , een prachtig gelegen verblijfscentrum voor jeugd- en schoolgroepen. Daarna ging het via heel rustige wegen richting Sinaai,  Puyvelde en Kemzeke, mijn geboortedorp. Na een stop bij mijn ouders fietste ik gezwind via de spoorweg richting huis.
    85 km stonden er op de teller na deze heel mooie tocht.

    De knooppunten: 80, 81, 82, 83, 36, 34, 33, 31, 26, 32, 29, 27, 28, 78, 80, 71, 72, 66, 44, 38, 32, 70, 78, 28, 27, 24, 23, 22, 21, 25, 30, 92, 87, 85, 86, 84, 81, 80





























    30-04-2012 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:routes in het Waasland
    >> Reageer (0)
    17-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De kogel is door de kerk !
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Hello Praag,

    Here we come. De fietsvakantie naar Praag staat op mijn programma voor deze zomer !
    Gisteren afgesproken met Sandra, mijn reisgezel. Komt in orde !

    17-04-2012 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:fietsvakantie naar Praag
    >> Reageer (0)
    15-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Port of Antwerp

    Gisterenmorgen vroeg uit de veren om nog eens een flink aantal kilometers te gaan vreten. De veerdienst van Doel naar Lillo is terug geopend in het weekend en op feestdagen, dus een rit naar de andere kant van de Schelde was mijn doel. Mijn plan om langs Doel te vertrekken werd teniet gedaan omdat de eerste boot pas om 10.30 uur vertrekt. Dan maar de rit om gedraaid.
    Vanuit De Klinge ging het via de spoorweg richting Sint-Niklaas en Nieuwkerken. (1)  Bekend terrein met aangename rustige fietswegen. Ook plezant om het centrum van Nieuwkerken nog eens terug te zien, want als je hier 9 jaar hebt gewoond, geeft het je toch een gevoel van thuiskomen.
    Via een oude kerkwegel ging het dan richting Beveren. Deze weg kan ik met de ogen dicht rijden, want jarenlang heb ik deze twee tot acht keer per week gevolgd om met Liesbet naar het zwembad te rijden. De zwemtrainingen bij GBZ (groot Beverse zwemclub) zijn al een tijdje verleden tijd, maar blijven toch als een plezante tijd in het geheugen hangen. 10 jaar gom je niet zomaar uit.Het was onderweg wel even hordenlopen wegens wegenwerken (dit zou overigens niet de laatste keer zijn tijdens deze rit), maar met de fiets ga je er vlot doorheen.
    Via een rustige weg werd ik door het Doornpark, richting N70 geleid. Daar was het goed kijken om over te steken, maar al snel ging het richting Haasdonk. Ik miste een bordje met de knooppunten. Verdwenen of gewoon niet opgemerkt ? Ik weet het niet. Zo kwam ik midden in de wegenwerken terecht. En die zijn toch al een hele tijd bezig, want vorige zomer lag het hier ook al open. Dan maar de weg richting centrum gevolgd (want daar staan ook bordjes). Een omleiding zorgde er voor dat ik weer bijna een bordje miste. Gelukkig zag mijn geoefende oog het nog net staan en moest ik linksaf slaan, voorbij de werf. Daarna werd het meer een wandeltocht dan fietstocht richting centrum. En ... door de wegenwerken waren ook een deel van de knooppuntborden verdwenen ! Dus ... kerk in het oog houden en daar naar toe stappen ! Wat anders een heel gezellig plekje is in Haasdonk centrum, is nu een echte bouwwerf ! In het centrum zelf gegokt om rechtdoor te rijden en na enige tijd bleek het een goede gok te zijn. De baan naar Melsele , met een fietspad zo breed als de rijbaan zelf, is normaal gezien een heel rustige straat, maar nu was het er behoorlijk druk. Uiteindelijk reed ik langs verkeersluwe wegen naar Kruibeke. Het bordje met nummer 71 wijst voorbij de kerk nog steeds naar links, maar door de aanleg van de Potpolder is deze weg definitief afgesloten. Als je de andere aanwijzing volgt, kom je weer op een vroeger punt terecht. Dus ... hier moet je de vrij drukke baan volgen op een goed fietspad gedurende een dikke kilometer en dan kom je bordje 71 terug tegen. Via een heel mooi stukje ging het dan richting het kasteel van Wissekerke. Tijd om hier even te verpozen ! ( 2 en 3 ) Even voorbij het kasteel loopt dan de weg naar het Kallebeekveer, maar ook hier was een bordje verdwenen. Dus linksaf slaan, een versleten asfaltbaan op, i.p.v. rechtdoor een verhard stuk fietspad.
    Op het Kallebeekveer was het niet druk. Het bracht mij vlot tot in Hemiksem. Via rustige fietswegen naderde ik al snel de Antwerpse agglomeratie. Een prachtig plekje : Het Out fort (4) verraste mij, naast hoge woonblokken.
    Dan kwam ik in Hoboken terecht, met aan de ene kant het mooie natuurreservaat "De Hobokense Polder" (5) en aan de andere kant het verval van wat ooit een bloeiende industriesite was (6). Hier werd ik toch wel even stil van.
    De haven van Antwerpen kwam steeds dichterbij en via indrukwekkende kaaien naderde ik het Zuid. De achterkant van het nieuwe justitiepaleis (7) kondigde dit aan. Via zijstraatjes heb je inkijk op het museum van Schone kunsten en andere herkenbare gebouwen.
    Via een van de zijstraatjes kwam ik op de prachtige Vlaamse en Waalse Kaai. Dit  rustpunt nodigde mij uit voor een  gezellig terrasje.
    Even was ik jaloers op Liesbet die hier in dit prachtige deel van Antwerpen op kot zit. Zij volgt dagelijks les in een schitterend gerestaureerd gebouw in De Schilderstraat. Een gebouw met een ziel !
    Via de kaaien kwam ik dan aan het Steen (8) en langs de oude hangars van de naties (9), waar nu prachtig gerestaureerde schepen in alle maten staan. De Schelde voerde mij de stad weer uit en wonderlijk genoeg sta je plots in een echt stiltegebied, net buiten de stad ! (10 en 11)  Een heel mooi stuk om hier te fietsen.
    Mijn rit voerde mij verder door de haven, naast indrukwekkende olieraffinaderijen. (12) Je ziet ze op de Expressweg van ver staan, maar als je er hier naast fietst, moet je toch even naar adem happen. Ik kon mij niet voorstellen dat deze bedrijven zo groot zijn .
    Kilometerslang fiets je hier langs richting fort van Lillo. Maar ... op een gegeven moment was een brug gesloten !  Op het knooppuntenbordje stond aangegeven hoe ik dan moest rijden, maar het volgende bordje was nergens te vinden. Gokken ... Verkeerd !Gokken ... Verkeerd ! Gokken ... Verkeerd ! Even kwam er toch wat ongerustheid binnensluipen. Want als je zo alleen midden in die grote haven staat en je weg niet kent, voel je je toch niet meer zo zeker van je stuk. Gelukkig was er een politiepost in de buurt. Zij zetten mij weer op de goede weg. Bij fort Lillo aangekomen had ik net de boot van half vier gemist. Dan maar even rondgefietst en een terrasje gedaan. Want ik moest drie kwartier opvullen tot de volgende boot eraan kwam. Na een goede overvaart ging het dan richting De Klinge. In Kieldrecht kreeg ik een echte hongerklop. Gelukkig was er nog een plaatselijke supermarkt open om die even weg te werken. Om 10 over zes stond ik weer thuis. Moe van de 96 km met meer dan 40 km wind op kop en met gemengde gevoelens. Bleek weer maar eens dat ik toch wel echt een natuurmens ben, en dat zo'n fietstocht met veel drukte, luchtvervuiling en lawaai niet helemaal mijn ding is.

    De knooppunten: 80, 81, 82, 83, 79, 78, 77, 3, 4, 95, 9, 67, 48, 49, 71, 70, 32, 33, 43, 42, 41, 59, 57, 56, 54, 55, 95, 15, 14, 13, 12, 60, 10, 73.

























    15-04-2012 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:routes in de rest van Vlaanderen
    >> Reageer (0)
    08-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Parijs-Roubaix
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Hiervoor ben ik vandaag thuis gebleven van het fietsen. De moeite waard. Een hele dikke proficiat , Tom !!!

    08-04-2012 om 00:00 geschreven door carine


    >> Reageer (0)
    07-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Holland, here I am

    Gisteren ben ik na enkele maanden Nederland nog eens ingedoken om te gaan fietsen. En dan te weten dat de start bijna letterlijk in onze achtertuin ligt. De thermometer wees 4 graden aan toen ik vertrok , maar het was prachtig fietsweer.
    Via de bossen van de Hoge Geest, een prachtig natuurreservaat en watergewinningsgebied (1), waar je gemakkelijk een wandeling van een uur of twee kan maken zonder het bos uit te komen, ging het vlotjes richting Hulst. Daar is men volop de site aan het vroegere 's Gravenhofplein aan het renoveren. En het zal een mooi hoekje worden in de binnenstad ! Daarna ging het via dijken en polders naar de Luntershoek, (2) een van mijn favoriete plekjes in Zeeuws- Vlaanderen. Van daaruit voerde de wind mij in een goed tempo naar Terneuzen. Deze keer niet via de Honte, maar wel via de Griete en het Hellegat. Al snel kon ik de dijk op om daar te genieten van een prachtig uitzicht over de Westerschelde. (3) Het was helemaal niet druk op de dijk, maar wel al ideaal weer om mijn boterhammetjes op te eten op een bankje met  zicht op de Schelde. Na een korte pauze peddelde ik verder. Met pijlen wordt heel goed aangegeven welke bruggen je moet nemen als doorgaand verkeer, want door de vele sluizen staan er hier en daar bruggen omhoog. Het is  een mooi schouwspel om de grote mastodonten door de sluizen te zien varen. Probeer wel de bordjes met de fietsknooppunten goed in de gaten te houden, want als je Terneuzen niet kent, zou het anders wel een hele rondrit kunnen worden om weer op de juiste weg te geraken. Maar als je de nodige concentratie behoudt, wijst alles zichzelf uit. Eens Terneuzen uit, kom je in de buurt van een industriegebied. Maar al snel werd ik langs verkeersluwe wegen naar het natuurreservaat "De Braakman" geleid. Kilometerslang fiets je via een onverhard fietspad (4 en 5 ) door dit reservaat. Aan de linkerkant heb je een prachtig zicht op het water en de vegetatie. De rechterkant wordt ontsierd door industrie. Maar de natuurpracht zorgt er automatisch voor dat je vermijdt om naar rechts te kijken.Van daaruit ging het naar Sluiskil. Daar was er even een vervelend lang stuk langs de grote baan op een vrijliggend fietspad. Maar daarna kwam je weer op heel rustige wegen.
    Mijn tocht voerde mij naar Schapenbout (6 ). Wat zou ik hier graag wonen als ik ooit met pensioen ben ! Een dijk met prachtige dijkhuisjes en een groene strook over de lengte van heel het gehucht. Daarna fietste ik door naar Axel om via de Spaanse linies en de Schapendijk (7 ) terug in De Klinge te arriveren. 96 km stond op mijn kilometerteller. Moe maar tevreden kwam ik thuis.
    De knooppunten: 50, 49, 47, 46, 45, 44, 15, 54, 41, 40, 28, 25, 17, 11, 18, 19, 10, 15, 16, 26, 27, 22, 29, 73, 71, 74, 75, 77, 78, 89, 88, 80, 50














    07-04-2012 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:routes in Zeeland
    >> Reageer (0)
    27-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Daar gaan we dan

    Het zomeruur zorgde ervoor dat ik pas om 10 uur op de fiets zat. Het was nog frisjes, dus een fleece uit de kast gehaald en verder laagjes kledij over elkaar aangetrokken. Via de vertrouwde spoorlijn, peddelde ik richting Sint-Niklaas. "Maria Verguld" (1) stond nog gehuld in de nevel, maar kondigde reeds van ver de stadskern aan. Op zondag is het echter goed te doen om het centrum door te rijden op de brede fietspaden. Maar een goede raad: Doe dit niet op een schooldag in de spitsuren want dan fiets je op je leven, met al die middelbare scholieren die denken dat de stad van hen is. Via het shoppingcenter ging het richting Temse Velle en Temse. (2) Op de nieuwe Scheldebrug heb je een prachtig uitzicht over dit kleine stadje (?) aan de Schelde. Al snel verliet ik de drukke brug om de autoluwe weg naar Weert te nemen. Enkele kilometers leek ik over een mountainbikeparcours te dokkeren. Wegenwerken zorgen ervoor dat je een heel eind over een heel slecht wegdek moet fietsen, maar het is best te doen. Aan de linkerkant nog even genoten van het prachtige kasteel van Marnix van Sint-Aldegonde. (3) Dit slot is in augustus twee weekends vrij te bezoeken. Misschien toch iets om te onthouden.Daarna brachten de knooppunten mij naar het gezellige Branst. Lang geleden dat ik hier nog eens te gast was ! Via een prachtig fietspad langs de Schelde met enkele heel mooie inkijkjes en zichten op de Schelde ging het naar Mariekerke en Sint-Amands. Daar lag het veer te wachten naar Moerzeke. Het mooie weer zorgde ervoor dat er heel wat toeristen gebruik maakten van deze gratis dienstverlening.
    Vanuit Moerzeke ging het langs het water verder richting Hamme. De Mirabrug wierp me weer even terug in de tijd. Ik zie dan steeds Willeke Van Amelrooy en Jan Decleir hun scenes spelen uit de film Mira. De brug is mooi gerestaureerd en stond te blinken in het zonlicht. De dijken brachten me naar de samenvloeiing van de Durme en de Schelde en Waasmunster. Via Belsele en Puyvelde ging het richting Kemzeke. Daar zwaaide collega Nico (onze eigen blonde god) me vriendelijk en bemoedigend toe en kwam ik oud-directeur Jos tegen. Een praatje met Jos en Rita doet altijd deugd. Na 85 prachtige kilometers (de foto's spreken voor zich) stond ik terug in De Klinge. Moe maar voldaan.
    De knooppunten: 80, 81, 82, 83, 36, 45. 48, 99, 75, 3, 5, 4, 7, 8, 76, 67, 68, 50, 9, 91, 77, 78, 90, 79, 47, 42, 37, 33, 31, 30, 92, 87, 85, 86, 84, 81, 80





















    27-03-2012 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:routes in het Waasland
    >> Reageer (0)
    05-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moselradweg

    Deze week hadden we herfstvakantie. Omdat het zo'n prachtige Indian Summer is, trokken we naar Bernkastel aan de Moezel in Duitsland. Daar fietsten we een stuk van de Moselradweg. Dit is een fietstoer die Trier met Koblenz verbindt over meer dan 200 km rustige fietspaden langs de Moezel. Een goede raad : neem als je vanuit Trier vertrekt de rechteroever , want aan de linkerkant loopt de fietsweg langs het traject dat wij gedaan hebben een groot deel op een fietspad naast een vrij drukke weg. De andere oever die we namen bij het terugkeren was veel rustiger om te fietsen. Enkele sfeerbeelden.















    05-11-2011 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:fietsvakantie naar Praag
    >> Reageer (0)
    27-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ronde van het Waasland

    Gisteren hadden we een facultatieve verlofdag op school. Tijd dus om te genieten van het schitterende weer. Om kwart voor negen zat ik al op de fiets en eens niet vertrokken langs onze oude vertrouwde spoorweg, maar door de prachtige polders van Meerdonk. (2) Al snel reed ik langs de kreken en welen die je in onze buurgemeente nog vindt. (1) Als je eens een bezoekje wil brengen aan dit bijzondere natuurgebied kan je steeds een afspraak maken met natuurpunt Het Pannenweel . Zij verzorgen ook tijdens het weekend geleide natuurwandelingen.
    Vanuit Meerdonk ging het via Vrasene, Beveren en Melsele richting Kruibeke. De knooppunten leidden mij vooral langs verkeersluwe boerenweggetjes. Een minpunt was de 2 a 3 km die ik moest peddelen langs de parallelweg naast de Expressweg. Vanuit Kruibeke vervolgde ik mijn weg naar Bazel. Onderweg kwam ik nog eens voorbij het cafeetje van Rozeke Pap (de Voermansrust) en daar maakte ik tijd voor een eerste tussenstop. Dit kleine cafeetje is werkelijk een juweeltje. De tijd is daar blijven stilstaan. De inrichting is nog van in de jaren stillekes, iedereen kent daar iedereen en als je daar als fietser 3 keer langs bent geweest herkennen ze je onmiddellijk. De service is prima en de prijzen heel democratisch.
    In Bazel zelf is het kasteel van Wissekerke de moeite waard om eens te bekijken. (3) Het is knap gerestaureerd en de hangbrug die op dit moment gerestaureerd wordt is een unicum voor het Waasland. (4)Vanuit Bazel zette ik dan koers naar Rupelmonde, het geboortedorp van onze grootste carthograaf Gerardus De Creemer alias Mercator. Op het gezellige dorpspleintje naast zijn standbeeld en in de schaduw van de originele kerk (5) nam ik ruim de tijd voor een middagpauze. Britse of Amerikaanse toeristen reden af en aan op hun fietsen (Ik was ze ook al tegengekomen in Bazel.) maar meer dan een korte groet kon er bij hen niet af. Wat een verschil met Nederlandse of Belgische fietsers die vaak een hele babbel komen doen tijdens een pauze. Vanaf het dorpsplein reed ik dan in de richting van de toren waar Mercator gevangen heeft gezeten.(6) Daarna werd ik richting Steendorp gevoerd. En zo kwam ik op de Scheldedijk terecht. Via Temse, waar het tijd was voor een tweede terrasje, fietste ik langs de Zaat (de oude Boelwerf) tot in Tielrode vanwaar de Durme mijn metgezel werd. (7) Via Hamme en de Mirabrug (die ze volop aan het restaureren of herstellen zijn) kwam ik in Waasmunster terecht. Daar was het even zoeken naar de juiste weg door de werkzaamheden. Maar de wegwijzer naar Lokeren hield mij op het juiste pad. Via een parallelweg beneden de E17 peddelde ik richting Molsbroek. Dit stuk vond ik ook weer minder aangenaam , maar gelukkig had ik de wind in de rug en ging het snel voorbij. En ... het Molsbroek maakt werkelijk veel goed. (8 +9) Dit is een pareltje van een natuurgebied, ook echt een bezoekje waard. We hebben al heel wat keren met het derde en zesde leerjaar van onze school een geleide natuurwandeling gedaan en dit is steeds de moeite waard. Via de Durme, het Verloren Bos en de Daknamse Meersen kwam ik in het schilderachtige Daknam terecht. (10) Een laatste terrasje wenkte hier. Via de oude spoorwegverbinding Lokeren- Moerbeke ging het dan richting Klein-Sinaai waar ik op onze oude vertrouwde spoorweg terechtkwam die mij veilig naar De Klinge bracht. 104 km stonden er thuis op de teller. Blij dat ons Waasland zoveel mooie plekjes heeft !

    De knooppunten: 73, 75, 70, 69, 1, 8, 10, 51, 50, 47, 48, 49, 71, 72, 86, 74, 75, 76, 79, 47, 42, 39, 29, 28, 27, 24, 23, 20, 81, 80, 19, 99, 94, 91, 86, 84, 81, 80




















    27-09-2011 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:routes in het Waasland
    >> Reageer (0)
    11-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.1 dagje zon !!!

    Tussen alle regendagen door, riep men voor zaterdag een zonnige dag af. Daar moesten we van profiteren ! Ik had mijn oudste dochter Evelien deze zomer beloofd om met de fiets naar de zee te rijden, maar het weer besliste er telkens anders over. Dus zaterdag dan maar naar de zee. De voorbije twee jaar had ik Blankenberge aangedaan, gisteren werd het Knokke.
    Via onze vertrouwde oude spoorweg ging het richting Moerbeke. Met de wind in de rug maakten we een flink tempo en al snel fietsten we over een pittoresk bruggetje (1) langs de Moervaart. (2). Vorige week draaiden we nog af richting Eksaarde, vandaag ging het richting Moerbeke - Centrum. Een heel mooi dorpsplein omgeeft daar de suikerbaron- villa's, een knap gerestaureerde brouwerij en het indrukwekkende gemeentehuis. (3). Via de Langelede (4) vervolgden we onze tocht naar Wachtebeke.Een heel mooi stuk van de route. Dan ging het richting Meetjesland. In Zelzate hielden we onze eerste stop. Het was nog naar half elf en er stonden al 35 km op onze teller. Goed doorgefietst zou ik zeggen. We genoten er van een terrasje in de zon naast een indrukwekkende F16. Dan moesten we even verder fietsen langs een drukke weg, maar eens de brug over het kanaal Gent- Terneuzen, fiets je snel weer op heel rustige straten. Ook reden we kilometerslang op een oude spoorweg richting Bassevelde en Sint-Laureins. Onderweg konden we genieten van de prachtige Meetjeslandse landschappen.(4) Voorbij Sint-Laureins kwamen we op Nederlands grondgebied. Via Sint- Margriet fietsten we Aerdenburg binnen. Een aangenaam stadje met leuke terrasjes. Vanuit Aerdenburg reden we naar Sluis, een gezellig grensstadje, maar heel erg druk ! Via een heel aardig fietspad (5) reden we Sluis weer uit naar onze eindbestemming Knokke. We kwamen in het elitaire Zoute deze badstad binnen en reden dan naar het centrum van Knokke en de zeedijk. Het was er druk, maar niet overdreven. Knokke is heel elitair, maar ik vind het persoonlijk weinig charme hebben. Geef mij maar Heist, Blankenberge of Oostduinkerke. Een lekker mosselpotje op de dijk sloot onze fietstocht af. Daarna ging het snel richting station om met de trein naar huis te keren voor het onweer. De dienstverlening van de NMBS was weer eens heel pover. In Gent vergat de conducteur alweer de fietswagon te openen zodat we onze fietsen via een steile trap een andere wagon moesten insleuren om daar via een heel hoge afstap op het perron terecht te komen tussen heel veel volk. Er werd gevloekt door een aantal mensen die zonder kijken het perron overliepen om hun trein te halen en tegen onze fietsen aanliepen bij het afstappen, maar daar trokken we ons maar niks van aan. Dan snel snel de trap af met fiets en al en de roltrap op om de volgende trein te halen. Daar troffen we een vriendelijke conducteur. In Sint- Niklaas was er weer niemand te bekennen voor de lift. Dus ... weer de trap afgehobbeld met onze fiets. Dan tussen de donderslagen en bliksemschichten naar huis. In Sint- Gillis moesten we 20 minuten schuilen voor de pletsende regen.

     

    De knooppunten: 80,81, 84, 86, 91, 94, 99 19, 79, 78, 67, 68, 69, 82, 84, 92, 94, 95, 52, 55, 54, 53, 57, 62, 67, 68, 72, 81, 82, 83, 86, 74, 72, 71, 70, 99, 94, 98, 53, 50, 51, 46, 45, 42













    11-09-2011 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:routes in de rest van Vlaanderen
    >> Reageer (0)
    29-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rijen, rijen, rijen, stoempen, stoempen, stoempen ...

    Gisterenochtend zag het er veelbelovend uit. De 6 !!! droge dagen in augustus kregen er misschien wel een broertje bij. Dus snel rondgebeld om de stalen rossen van stal te halen en een tochtje van een 60- tal km te maken. Tegen een uur, het uur van vertrek zag de hemel er echter al heel dreigend uit, maar we moesten en zouden die fiets op. Eerst de  oude spoorweg naar Kemzeke gevolgd, kwestie van de weg nog goed te weten als ik donderdag weer ga werken. Daarna ging het richting Moerbeke, ook langs de oude spoorwegzate, Aan het vroegere Zomerhuis moesten we de regenjassen al bovenhalen. Heel wat anders dan de warme zomers die we in het vroegere zwemparadijs hebben doorgebracht  tijdens onze puberteit en waar we onze eerste stapjes waagden op het liefdespad. Menig koppeltje is daar toch wel gevormd.
    Met felle tegenwind stampten we dan maar verder richting Klein- Sinaai. Van daaruit ging het richting Moerbeke langs de Moervaart. Dit is een prachtig stuk om te fietsen, maar die sakkerse wind en lichte regen zorgde voor stampwerk op de fiets. We mochten ook de werken aan de vroegere suikerfabriek bewonderen. Op een jaar tijd is dit fabrieksterrein helemaal afgebroken en al heel knap opgeruimd en aangelegd. Nog enkele steenpuinhopen moeten verdwijnen en dan heeft Moerbeke een hele grote site waar nieuwe woningen kunnen gebouwd worden.Alleen de oude spoorwegbrug (hier op een archieffoto) en een toren blijven nog als cultureel erfgoed bewaard.
    Daarna ging het richting Eksaarde. Via twee pittoreske bruggen (zie foto's) en heel wat aangename autoluwe straten kwamen we op het grondgebied van Sinaai in het gehucht met de welluidende naam de Luitentuit. Via Puyvelde reden we met de wind in de rug terug naar De Klinge. Van in de verte zag ik al een pikzwarte bui hangen. Op een kilometer van mij thuis vielen de eerste druppels. Snel, snel de fiets in de garage gestald . Net op tijd, want daarna viel de regen met bakken uit de lucht.

    De knooppunten van deze toch wel heel mooie tocht als de zon schijnt: 80,81, 84, 86, 91, 94, 93, 97, 99, 19, 79, 82, 84, 88, 80, 81, 20, 21, 25, 30, 92, 93, 94, 91, 86

    Oh ja . Vergeet niet te duimen morgen voor de broertjes Borlee op het WK atletiek in de finale van de 400 m. Deze leeftijdsgenoten van mijn dochter Evelien waren al van bij de kleinsten echte toptalenten. We hebben ze op BK's menig Belgisch record zien lopen en hopen maar dat ze het morgen even goed of zelfs nog beter doen dan vandaag. Zet hem op mannen !!!!











    29-08-2011 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:routes in het Waasland
    >> Reageer (0)
    16-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eindelijk zon !

    Vandaag hebben we optimaal geprofiteerd van een van de weinige zonnige dagen die we deze zomer hadden. Onze buurjongen had al enige tijd gevraagd om eens een lange fietstocht te maken en nu was het de uitgelezen dag. Als 12- jarige een tocht van 80 km tot een goed einde brengen is geen sinecure, maar hij heeft het met verve gedaan. Hij speelde ook een hele dag onze GPS. Aan de hand van een papiertje met  knooppunten heeft hij ons perfect gegidst. En het was nog leuk ook, want het leek een beetje een zoektocht. Omdat de kleinste kapoen van bijna vier ook meeging (in een fietszitje uiteraard) stippelde ik een route uit waarbij we lange tijd langs het water zouden fietsen en drie keer de overzetboot namen. Ook een succes natuurlijk. We vertrokken via onze vertrouwde spoorweg richting Sint-Niklaas. Via recreatieoord De Ster fietsten we richting Haasdonk. Door de gezellige dorpskern gingen we richting Kruibeke en Bazel. Daar was het even zoeken naar de juiste weg omdat de klassieke weg naar het Kallebeekveer al een klein jaar onderbroken is door werken voor de aanleg van de beruchte Potpolder. (een gecontroleerd overstromingsgebied) Gewoon even de grote baan richting Bazel volgen en dan kom je vanzelf weer op de juiste weg. Via kasteel Wissekerke liep onze weg dan naar het Kallebeekveer naar Hemiksem. Aan de overkant namen we in het park van de prachtig gerestaureerde abdij van Sint- Bernardus tijd voor een picknick. Dan vervolgden we onze weg deels langs de Schelde, deels langs smalle autoluwe wegen naar Schelle. Daar bracht het veer van Schelle naar Wintam ons naar de overkant. Kort daarna staken we de indrukwekkende zeesluis van Wintam over. Wat keken onze buurjongens hun ogen uit ! Langs de Schelde fietsten we verder richting de overzet naar Rupelmonde. Daar zetten we voor de derde en laatste keer over. In Steendorp namen we onze tijd voor een gezellig terrasje. Via de scheepswerven en de Scheldedijk ging het verder naar Temse. Wegwerkzaamheden zorgden ervoor dat we even moesten zoeken naar de juiste weg, maar dat lukte vlot, Een nieuwe weg die langs de Zaat leidde ( de vroegere terreinen van de Boelwerf die een mooie nieuwe bestemming hebben gekregen) bracht ons naar het centrum van Tielrode, Twee stevige klimmen voerden ons uit het centrum richting natuurreservaat De Roomackers. Dit waren vroeger putten waar klei werd gewonnen voor de steenbakkerijen, maar nu een heerlijke pleisterplaats geworden zijn voor vogels , fietsers en wandelaars. Via smalle weggetjes (oude kerkwegels) tussen maisvelden kwamen we in de buitenwijken van Sint-Niklaas. Een terrasje op het Apostelplein, waar de voorbereidingen voor de laatste Walburgconcerten deze avond aan de gang waren zorgde voor een laatste rustpunt. Via onze vertrouwde oude spoorweg ging het dan weer richting De Klinge.
    Proficiat Jari met je knalprestatie .

    De knooppunten: 8081, 82, 83, 79, 96, 4, 95, 9, 67, 48, 49, 71, 70, 30, 34, 31, 54, 86, 74, 75, 76, 44, 45, 36, 83, 82, 81, 80










    16-08-2011 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:routes in het Waasland
    >> Reageer (0)
    05-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kempenland

    Vandaag voor de tweede dag deze week naar Essen gereden. Er stond een korte rit op het programma van zo'n 40 km, maar ook eentje met educatieve bedoelingen. Omdat we nog op zoek zijn naar leuke locaties voor een schoolreis 5e leerjaar koppelde ik de fietstocht met het bezoek aan enkele bezienswaardigheden. We vertrokken richting Kalmthoutse heide. Toch wel behoorlijk indrukwekkend hoe je de sporen van de hevige brand in mei nog ziet. Ook de brandgeur is nog niet helemaal weg. Toch is de grondvegetatie zich al heel goed aan het herstellen. Het didactisch centrum De Vroente is zeker de moeite waard. Vandaaruit kan je ook gegidste wandeltochten maken door het prachtige natuurgebied van de heide. Daarna ging het richting de Bakkersmolen in een deelgemeente van Essen. Daar vind je een prachtig ingerichte en nog compleet werkende bakkersmolen op stoom uit het begin van de 20e eeuw. Je kan er heerlijk brood kopen en op een gezellig terrasje genieten van een kopje koffie of thee en een lekker gebakje. Een keer per maand kan je ook heel het proces zien, maar ook als hij niet werkt is hij zeker een bezoekje waard.
    Daarna keerden we naar Essen terug en brachten we nog een bezoekje aan het karrenmuseum. Dit is een mooi openluchtmuseum dat een goed beeld ophangt van de werktuigen die vroeger gebruikt werden in de landbouw. In het weekend is het ingerichte cafe open + de collectie lijkwagens van vroeger zijn dan ook te bezichtigen. We wilden ook nog een bezoekje brengen aan het stripmuseun van Willy Vandersteen, maar dit wordt helemaal opnieuw ingericht en is pas in maart 2012 terug open. Voor natuurliefhebbers is het arboretum aan de Kalmthoutse heide zeker een bezoek waard. Dit hebben we nu even overgeslagen omdat we het al twee keer met een bezoekje hebben verblijd .

    De nummertjes van deze tocht: 22, 23, 24, 89, 80, 70, 71, 5, 4, 7, 57, 58, 70, 58, 59, 22, 29, 94

    Mijn fietsmaatjes hebben de rest van de week volgende tochten gedaan die naar verluid ook heel mooi waren:

    Kalmthoutse heide: 22, 29, 28, 81, 30, 37, 36, 38, 56, 83, 81, 25, 80, 89, 24, 23, 22  (55 km)
    Rupphense bossen: 22, 29, 87, 92, 99, 96, 97, 98, 41, 52, 53, 8, 54, 55, 95, 94, 29, 22  (45 km)
    Wouwse plantage: 22, 23, 24, 89, 37, 36, 38, 34, 33, 40, 39, 32, 31, 18, 17, 84, 85, 87, 29, 22 (55 km)
    Wuustwezel: 22, 59, 58, 57, 7, 4, 2, 3, 92, 93, 90, 1, 49, 46, 43, 42, 53, 52, 55, 95, 94, 29, 22  (55 km)
    Moerstraten - Halsteren: 22, 29, 87, 92, 91, 90, 69, 64, 63, 10, 13, 14, 15, 16, 80, 90, 91, 92, 99, 94, 29, 22  (63 km)

     


     

     

     

     

     





    05-08-2011 om 00:00 geschreven door carine


    Categorie:routes in de rest van Vlaanderen
    >> Reageer (0)

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Archief per maand
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 10-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 01-2013
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 11-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!