Bruno Yammine, Belg en anti-separatist!
Foto
Inhoud blog
  • LLB
  • VRAGEN AAN DE N-VA
  • Nog steeds actueel
  • Nieuw bericht
  • N-VA kondigt daling transfers aan !
  • Brief, gedeeltelijk gepubliceerd in HLN d.d. 15 januari 2012
  • grappig
  • Analyse intéressante (LLB)
  • 'De formatie is dood'
  • Onvoorstelbaar
  • Vervolg
  • Meer gedetailleerde weergave communautaire nota EDR
  • De inhoud van de pre-separatistische nota EDR
  • grafiek
  • Uit LLB d.d. 23 juni 2011. Voor de reste: cordon médiatique................
  • goede tekst in De Tijd
  • Niet slecht van De Gucht
  • Altijd opnieuw: geld en grondgebied
  • VERLIEST VLAANDEREN BRUSSEL?
  • Interessante tekst ivm financieringswet en transfers
  • hoegin
  • Belachelijke politici nog eens ten strijde tegen koning, met hulp van
  • Verdacht ...
  • Ongelooflijk toch
  • Brief gepubliceerd in HLN d.d. 29 april 2011
  • Best onderhandelingen (sic) begraven
  • DWAALT B PLUS?
  • Allez, bijna-exit W. Beke: "Il a les mains vides et on tourne en rond"
  • Interessant
  • na meer dan 275 dagen ...
  • Ze weten het zelf niet meer
  • But do we care?
  • Politiek beneden alle peil
  • WERELDVREEMD
  • Bétonner le bétonnage : -)) (257 dagen na de verkiezingen!)
  • DS: de wanhoop nabij
  • Communautair bochtenparcours N-VA
  • 1815
  • De inhoud van de nota
  • Groninger Courant, 9 juli 1790, p. 1
  • AMSTERDAMMER
  • Interessant artikel uit LLB
  • GEEN AFBRAAK SENAAT!
  • Kaart met scholen in het VKN
  • BANAAL NATIONALISME
  • Uitstekende analyse W. Pauli (De Morgen)
  • BHV, Belgen in het buitenland: B.U.B. los over sp.a,VB,LDD,PVDA,PP,CD&V,Groen,RWF!!!
  • Prachtig stuk van Dave Sinardet! (zie vooral door mij aangestipt deel)
  • Reflecties bij deze verkiezingen.
  • CONFEDERALISME IN 15 VRAGEN EN ANTWOORDEN
  • OMTRENT ONWAARHEDEN
  • Wat lezersbrieven...
  • POLITIEK COMPLOT TEGEN MONARCHIE LAG AL IN MAART KLAAR - HEIMELIJK DUBBELSPEL DEHAENE/A. DE CROO
  • GEPUBLICEERD IN D.M. (22 april 2009)
  • IS BHV WEL ONGRONDWETTELIJK?
  • DS: wat men al niet leest in de gazet......................
  • COMMUNAUTAIRE NONSENS
  • KAN IEMAND NOG VOLGEN?
  • LEZERSBRIEF IN D.M.
  • EERSTE PAKKET STAATSHERVORMING = AANSLAG OP EENHEID BELGIË
  • Gelukkig Nieuwjaar
  • Heeft het VB zijn "grootste zwakte" gevonden?
  • Briefje naar Jan Peumans (N-VA)
  • UIT DGB (De Groene Belg) 208
  • ALLE ARGUMENTEN PRO TAALFEDERALISME ONTKRACHT!
  • Na SLP ook Vlaams Belang voor de bijl?
  • De begrafenis der SLP (ex-Spirit)
  • Zo voerde de Volksunie campagne in 1965
  • Interesante brief in De Standaard (15 juni 2009)
  • WAT IS HET VERSCHIL TUSSEN CONFEDERALISME EN FEDERALISME?
  • De Kris Peeters zegt het eens goed
  • NU AL MASSAAL VERZET TEGEN AFSCHAFFING PROVINCIES
  • ONAANVAARDBAAR !
  • B.U.B. sterkste buitenparlementaire partij in Brussel-Vl. Parlement
  • Wie zit er achter het confederale plan van CD&V?
  • VERKIEZINGEN of DE GROTE LEEGTE
  • Interessant vraaggesprek met Ceyssens (VLD)
  • David Sinardet maakt brandhout van de Vlaams-nationalistische mythe
  • NOG OVER HET WOESTIJNVIS-FENOMEEN BDW
  • N-VA EN SPELLETJESPROGRAMMA'S
  • De lucide analyse van Dave Sinardet
  • Nationalisten VERLIEZEN zetels tov. 2004
  • Interessante tekst uit LE SOIR
  • B PLUS : EEN SEPARATISTISCHE CLUB
  • WAT IS HET BELGISCHE FEDERALISME?
  • Interessante tekst
  • EEN INTERPELLATIE
  • WAAR OPEN VLD ECHT VOOR STAAT
  • CAMPAGNE B.U.B. - BRUSSEL !
  • SEPARATISME: WIE GAAT DAT BETALEN?
  • DE WELDADEN VAN HET TAALNATIONALISME
  • TOFFE AFFICHE : -)))
  • DOOD VAN EEN STAATSMAN
  • ABICHT EN POLEN
  • Lezing K.Z.M.
  • NATIONALISME AANVALLEN, NIET DE ANDEREN
  • Brief in DE MORGEN 27/12
  • Gevonden op ... Facebook!
  • LETTRE AU SOIR
  • BRIEF NAAR BERT
  • Een interessant maildebat
  • BelgianJournal
  • De "Gravensteengroep" doet het weer...
  • NIEUWS
  • Mythe "gescheiden" media doorprikt
  • Yves Desmet, ge hebt gelijk.
  • POLITIEKE SOLIDARITEIT = FASCISME
  • 25 PUNTEN VAN KRITIEK OP HET TAALFEDERALISME
  • POLITIEK EENGEMAAKT BELGIË EVEN TOEKOMSTGERICHT DAN POLITIEKE EU
  • HET NON-PROBLEEM
  • Brieven naar dagbladen (waaronder enkele gepubliceerde)
  • Brieven naar dagbladen (waaronder enkele gepubliceerde)
  • Dit werd nog gepubliceerd
  • TAALNATIONALISME EN MORAAL
  • N.a.v. de nieuwe staatshervorming: Brieven naar kranten!
  • Grappig van n.Ga
  • Politicologen
  • Gezondheidszorgen
  • Confederalisme: Wanneer gaan ze het snàppen!?
  • WAAROM BELGIË EN TAALFEDERALISME ONVERZOENBAAR ZIJN
  • HISTORISCHE WORTELS TAALFEDERALISME
  • Kritische bedenkingen bij Nota-Verhofstadt
  • OPINIESTUK IN BRUSSEL DEZE WEEK
  • Virtueel België
  • REUNION?
  • TEWERKSTELLING
  • Opiniestuk gepubliceerd in DE TIJD van 8.01.08
  • ON SE MOQUE DE NOUS
  • ENKELE BEGRIPPEN KRITISCH ONDERZOCHT
  • TAALFEDERALISME
  • CONFEDERALISME
  • BETER BESTUUR?
  • TIENDUIZENDEN OP STRAAT VOOR BELGISCHE EENHEID
  • BELGEN ALLER PROVINCIES, VERENIGT U!
  • TAALPERIKELEN
  • POLITIEKE WIL
  • Regards sur la crise
  • Uitstekend stuk van VRT-journaliste
  • BEDENKINGEN BIJ EEN CRISIS
  • SPLITSING GEZONDHEIDSZORG
  • "Sicko" in België?
  • Brief naar HBVL
  • Brief naar De Standaard
  • ABVV TEGEN REGIONALISERING
  • LETERME II
  • Na 110 dagen politieke crisis
  • Oud-VSA-ambassadeur verdedigt België
  • MOETEN WE ONS HIERAAN VERWACHTEN?
  • Red de solidariteit!
  • CD&V EN NATIONALISME
  • Brief van mij vandaag in Het Laatste Nieuws
  • De VVB valt me zowaar aan!
  • VB verliest nazi-vriendjes
  • DEMOCRATIE IN ALLE TALEN
  • NOG MEER NIEUWS VH ANGELSAKSISCH COMPLOT
  • OMTRENT VB-betoging
  • Goed van onze politie
  • TUSSENKOMST MIEKE VOGELS (GROEN!) nav
  • HET RECHT OM BELG TE BLIJVEN!
  • "openhartig!?"
  • LEZEN EN HERLEZEN...
  • Daar komen de federalisten!
  • OPINIESTUK BPLUS IN LLB
  • IDENTITEIT
  • ALWEER ANGELSAKSISCHE ANTI-BELGISCHE ZEVER (uit "The economist")
  • NATIONALISME IS EEN DODELIJK GIF- (5.09)
  • Walter Zinzen: een verstandig man
  • Ayatollah Bart De Wever
  • nekeer lachen :-)
  • Gelezen in De Morgen
  • BRIEF IN HBVL (31.08)
  • Brief in D.S. (31.08)
  • BRIEVEN NAAR DAGBLADEN
  • Het einde 2.0
  • ONHEILSPROFETIEËN
  • Brief in D.S. (25.08)
  • BRUSSEL TSJECHISCH! (DS 22.08)
  • FORMATEURSNOTA II
  • HOE VB-PROPAGANDA WERKT
  • GOED OM TE HERLEZEN
  • GRAPPIG
  • UIT DE FORMATEURSNOTA
  • WAT WE AL WISTEN: 80% voor nationale eenheid
  • BERICHT
  • TOT (W)ELKE PRIJS?
  • DEHAENE
  • De informateursopdracht
  • ECOLO OVER STAATSHERVORMING
  • Naar een splitsing van arbeidsmarkt, justitie, gezondheidszorgen, mobiliteit en energie?
  • BLOMMAERT: MEEST NATIONALISTISCHE STREEK VAN EUROPA
  • DANK U FEDERALISME: Algemeen bestuur van België te duur
  • VB: HYPOCRIETE PARTIJ
  • BRIEF: EUROPA EN DE SCEPTICI
  • ACLVB: GEEN STAATSHERVORMING
  • "Er komt geen staatshervorming"
  • CV: Laster!?
    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Blog als favoriet !
    Links
  • BPlus
  • Pro Belgica
  • BeCitizen
  • Blokwatch
  • Actua Belgica
  • Unitair: Leuvense studenten tegen separatisme
  • Pavia Groep (unitaire kieskring)
  • Bob Vangeel
  • BUB
  • Duurzaam België
    Rondvraag / Poll
    Wie wil u als premier?
    YVES LETERME
    GUY VERHOFSTADT
    Bekijk resultaat

    Gastenboek
  • XMET
  • Belgium
  • bruno
  • Nu moet het lukken
  • Melkfles

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Archief per maand
  • 03-2014
  • 08-2013
  • 06-2013
  • 01-2013
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 01-2010
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 10-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 04-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
    Foto
    Welkom op mijn blog! Reacties altijd welkom!
    IK SCHRIJF WAT IK DENK
    07-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DWAALT B PLUS?

    Dat het unitarisme meer en meer veld wint als alternatief voor het falende taalfederalisme, is geweten. Nieuw is dat nu ook de “federalistische” drukkingsgroep B Plus uitlegt waarom ze het unitarisme verwerpt. Het artikel kreeg zelfs twee bladzijden toebedeeld in het ledenblad B FLASH (lente 2011, p. 1-2). Een teken aan de wand, want iets wat toch zo onbelangrijk is, daar besteed je niet zoveel aandacht aan. In de tekst wordt dat ook toegegeven: “Wij hebben eerbied voor het bestaan van een unitaristische strekking bij de Belgischgezinden, maar dit feit schept een verdeeldheid die de invloed  op de publieke opinie vermindert.” (dit is overigens betwistbaar, in de Vlaamse Beweging zijn er meerdere strekkingen die voortdurend met elkaar in debat gaan)

    Ten gronde brengt is het schrijven intellectueel slordig. De auteur (Luc Ryckaert) zet meteen unitarisme en confederalisme op één lijn. “Minder democratisch dan federalisme”, zo heet het. De reden zou zijn dat in een federaal systeem de macht verdeeld is over meerdere niveaus. In een confederatie ook, maar dat ontgaat de schrijver. Zijn unitaristische staten minder democratisch dan eenheidsstaten? Indien ja, dan zouden Venezuela, Bosnië-Hercegovina, Rusland, Soedan, Ethiopië en Pakistan minder democratischer zijn dan Nederland, Noorwegen of Finland. Sta ons toe dat te betwijfelen. “Eventueel is er decentralisatie naar de provincies toe”, zo de auteur, “maar zij blijven ondergeschikte besturen en staan onder een zware voogdij van de nationale staat”. Allereerst hebben unitaire staten niet noodzakelijk “provinciale” onderverdelingen. Bovendien kunnen eenheidsstaten ook sterk gedecentraliseerd zijn. Zo had België in 1830 de karakteristieken van een zeer sterk gedecentraliseerde eenheidsstaat (met zelfs een grote fiscale autonomie voor de gemeenten; art. 162, 6de lid van de Belgische Grondwet stipuleert nog steeds dat de voogdijoverheid tussenkomt in de provincies als het algemeen belang wordt geschaad of als de wet geschonden wordt, hetgeen bezwaarlijk een “zware voogdij” genoemd kan worden) en is Nederland vandaag een erg gedecentraliseerde eenheidsstaat. Nog Volgens de auteur zijn de taalfederalisten kampioenen van de diversiteit: voor Belgische, Vlaamse en Waalse nationalisten zou enkel de eigen entiteit bestaan en dient de andere te worden afgewezen. Nochtans is een Belgisch unitarist niet per definitie een nationalist, zeker niet als hij streeft naar een meertalig België als deelgebied van een meertalige Europese federatie. Vlaams- en Waals-nationalisten kunnen dit nooit aanvaarden, wat hen ook tot nationalisten maakt. Bovendien zijn de gewesten en gemeenschappen niet zomaar normale deelstaten in een federatie, het zijn deelstaten binnen een federatie, het zijn deelstaten die de ambitie hebben om zelf een staat te worden. Het Brussels hoofdstedelijk gewest heeft daarentegen een tweetalig grondgebied, een tweetalige administratie, een tweetalige regering en een tweetalig parlement. In Brussel zou dus wel kunnen wat op Belgisch niveau niet kan? Dat is volstrekt onlogisch. De provincies zouden ook niet overeenstemmen met sociaal-economische samenwerkingsverbanden die in volle ontwikkeling zijn. Die stoppen misschien aan de taalgrens?

    Overigens is het unitarisme in strijd met de eeuwenlange geschiedenis in onze streken, waarbij de deelgebieden steeds een grote autonomie hadden”, merkt de auteur nog op. Alsof de geschiedenis een argument vormt. Mogen we daarbij opmerken dat in onze geschiedenis de deelgebieden nooit samenvielen met taalgrenzen en dat het net de provincies zijn die – via de Franse departementen – de erfgenamen zijn van deze historische deelgebieden? Nochtans schrijft Ryckaert dat de provincies “vrij kunstmatig” zijn  omdat ze niet “overeenstemmen met de historische deelgebieden”. Dat dat laatste niet klopt, haalden we al aan. Maar men kan toch niet beweren dat de gewesten en gemeenschappen wel overeenstemmen met de historische deelgebieden? Als de provincies kunstmatig zijn – en geen enkele constructie is door God of de natuur gewild – dan zijn de huidige Belgische deelstaten die amper een paar decennia bestaan kunstmatig in het vierde kwadraat. Ook al waren de provincies trouwens kunstmatig, dan nog is dat geen slecht gegeven, integendeel. Deelgebieden moeten een staat onderverdelen omdat er nu eenmaal onderverdelingen nodig zijn en (zelfs) als ze willekeurig zijn is dit net een troef. Benamingen als “Vlaanderen” en “Wallonië” hebben daarentegen een connotatie die etnisch van inslag is en geven de anderstalige het gevoelen niet welkom te zijn. Voor deze anti-universalistische inslag van de toen toekomstige Belgische staatsstructuur waarschuwde Ludo Dierickx al in 1964 (Belgen op de Tweesprong) en later opnieuw in 2002 (Nationalisme onder het mes).

    1) Unitarisme is een democratische en niet-nationalistische staatsinrichting

    Een ander argument tegen unitarisme zou zijn dat zulk een staatsstructuur een “Vlaamse” dominantie in België meebrengt en een Franstalige in Brussel. Deze veronderstelling vertrekt van de onuitgesproken (nationalistische) premisse dat de Nederlandstalige partijen steeds één mening hebben en die met de macht van het getal zullen opleggen aan heel het land. Dat is natuurlijk onwaar en zelfs al zou dit zo zijn, dan is daar ook een naam voor: democratie. De schrijver spreekt zich uit tegen “een Vlaamse meerderheid in de regering en in het Parlement zonder beschermingsmaatregelen ten gunste van de Franstaligen”. En voor “allerlei N/F-pariteiten [...], bijzondere parlementaire meerderheden, alarmbel…”. Welnu, deze blokkerings- en vetorechten die eigen zijn aan het Belgische federalisme zijn de facto confederale mechanismen, waardoor de twee grote gemeenschappen voortdurend over een wederzijds vetorecht beschikken. Het is net daardoor – en door de ondoorzichtige overlegcomités, niet-amendeerbare samenwerkingsakkoorden, het gebrek aan normenhiërarchie... – dat de democratie in België zo verzwakt is. In de EU probeert men net naar het tegengestelde te streven.

     

    Overigens – en dit terzijde – het zou dan wel kunnen dat de Nederlandstalige Belgen dan wel een meerderheid hebben in de Kamer, dan nog hebben ze provinciaal geen meerderheid. Vijf van de negen historische provincies hebben immers een Franstalige meerderheid. Een systeem van “checks and balances” (met een Senaat die de provincies vertegenwoordigt en een Kamer die de bevolking-als-geheel vertegenwoordigt) brengt hier soelaas. Dit gezegd zijnde, ontsnapt B Plus niet aan het euvel om België door een duale bril te bekijken en op grond daarvan haar “Vlaams-Waalse” conclusies te trekken. Fout is ook de uitleg over de grondslagen van het federalisme (zo wordt de “Vlaamse” eis om een “cultureel” federalisme als een parallel verlopende beweging met de “Waalse” eis voor sociaal-economisch federalisme, waarbij verzwegen wordt dat het “federalisme” het gevolg is van het anti-Belgische streven van een deel van de Vlaamse Beweging tijdens en na WO I, waarbij de Waalse Beweging kon aansluiten). Helemaal fout is de tekst waar het gaat over Brussel. Volgens Ryckaert kan “de Vlaamse minderheid in Brussel alleen [...] overleven met beschermingsmaatregelen die typisch zijn voor een federaal model”. De Nederlandstalige minderheid in Brussel wordt sedert de 19de eeuw en zeker sedert de taalwetten van de jaren 1930 nochtans grondwettelijk beschermd. Om taalminderheden te beschermen is helemaal geen federalisme nodig.

    2) Een nationalistisch federalisme

    Volgens de auteur is de benaming “taalfederalisme” – die de B.U.B. aan het Belgisch federalisme geeft (al wil hij dat niet gezegd hebben) – zowel formeel als inhoudelijk onjuist. Formeel, wegens het bestaan van het Brussels gewest. Ryckaert geeft hiermee impliciet toe dat voor 98% van het Belgisch territorium dus wel een taalfederalisme geldt. Bovendien hebben ook de Vlaamse en de Franse gemeenschap (taalgebonden entiteiten) bevoegdheden in het Brussels gewest. Inhoudelijk heeft de auteur ook problemen met deze term:omdat er naast een Belgische eigenheid ook een Vlaamse, Waalse en Brusselse eigenheid is die verder reikt dan de taal. De media, vele instellingen en de meeste politieke partijen zijn opgedeeld in Vlaamse en Franstalige entiteiten met een eigen inhoud en stijl”. Dat de opdelingen van de politieke partijen een gevolg zijn van het taalnationalisme, en dat de splitsing van vele instellingen – waaronder ook de media – net voortvloeien uit het federalisme, vernemen we er evenwel niet bij. Overigens zijn er tussen de verschillende Nederlandstalige partijen of instellingen ook verschillen in “inhoud en stijl” en bestaat er ook een Duitstalige gemeenschap in België, waarover met geen woord gerept wordt. B Plus verklaart een grote voorstander te zijn van een “Vlaams-Franstalige” samenwerking, maar daar is volgens de organisatie geen “unitair keurslijf” voor nodig. Die laatste term is ontleend aan de nationalistische fraseologie. Een interessante vraag die B Plus zou kunnen beantwoorden is waarom er dan nog bevoegdheden federaal moeten blijven, als als een tussendeelstatelijke samenwerking te verkiezen valt...

    Ryckaert analyseert ook het draagvlak voor het unitarisme door een federalistische bril: Zeker in Vlaanderen is er geen democratisch draagvlak voor unitarisme gezien er volgens recente peilingen slechts 20% unitaristen zijn. In Wallonië en Brussel zijn de unitaristen talrijker”.  Volgens diezelfde peilingen is het unitarisme wel de grootste politieke strekking in België. En dan is er nog de grote groep federalisten, waarvan een deel zeker kan overtuigd worden om voor de unitaristische optie te kiezen, waarbij de huidige deelstaten de gewesten en gemeenschappen vervangen. Dat geen enkele politicus in geen enkel parlement dat ons land “rijk” is, deze stroming die miljoenen Belgen bekoort, verdedigt, stoort de auteur blijkbaar niet. Integendeel wordt er nogal minachtend gedaan over het feit dat “geen enkele politieke partij” het unitarisme verdedigt – behalve dan de PVDA en “twee minipartijtjes” . De naam B.U.B. – nochtans de enige die unitarisme in zijn programma heeft ingeschreven – mag blijkbaar niet genoemd worden. Los van het feit dat deze partijen geen enkele mediatoegang hebben, is het argument dat geen partij een idee zou verdedigen zwak. Als alle partijen morgen een xenofobe houding aannemen, moeten we ons dan maar neerleggen bij het feit dat de kans op verdraagzaamheid misschien wel “eerbaar”, maar niettemin “een intellectuele droom is”? Het unitarisme heeft een slaagkans van 0%, zo wordt in de tekst geopperd. Hoeveel slaagkans dichtten politicologen de val van de Berlijnse muur in 1985 toe?

    Is het federalisme werkt overigens ook niet, wel integendeel (zelfs B Plus is tot dat inzicht gekomen: “Het is niet bewezen dat het bestaan van het federale België verzekerd is”). We vernemen wel dat

    1)  de voorkeur van vele Franstalige Belgen “mogelijk op een misverstand berust”: “misschien wordt “une Belgique unie” (waar ook federalisten voorstander van zijn) [nota: ook de Volksunie indertijd?] verward met “une Belgique unitaire”. Nochtans waren in de peilingen de vragen erg duidelijk gesteld. Bovendien is het niet noodzakelijk zo dat de federalisten voorstander zijn van “een verenigd België”. Alle Nederlandstalige partijen hebben de resoluties van het Vlaams Parlement (1999) goedgekeurd, die van België een holle schelp maken. Zelfs B Plus schaarde vond de nota Bart De Wever (18.10.10) een goede basis tot onderhandelen, terwijl die nota o.a. de volledige splitsing van justitie, verkeer, kinderbijslagen, brandweer, civiele bescherming, grootstedenbeleid, buitenlandse handel, delen van de gezondheidszorgen, de arbeidsmarkt en tientallen andere bevoegdheden bevatte. Daarbij rijst ook de vraag welke partij vandaag nog een “evenwichtig federalisme” verdedigt. Welnu, sedert 2007 heeft nog geen enkele partij ook maar één herfederalisering op de onderhandelingstafel gelegd. Het zullen niet de geconfederaliseerde partijen zijn die België zullen instandhouden, integendeel.

    2) Dat er in de Franstalige media ongeveer nooit uitgelegd zou worden dat unitarisme tot een Vlaamse dominantie in België zou leiden. In de Franstalige – en in de Nederlandstalige – media wordt er helemààl niets uitgelegd over wat unitarisme is, dat is nu net het probleem. Opperen dat de Franstalige Belgen tegen unitarisme zouden zijn omdat dit tot een vermeende “dominantie” van hun ... eigen landgenoten (die het “ongeluk” hebben een andere taal te spreken) zou leiden is wederom een nationalistische constructie. Heeft de invoering van het vrouwenstemrecht ook geleid tot een “dominantie” van vrouwen, omdat er nu eenmaal procentueel meer vrouwen zijn? Moeten we dat dan ook maar terugschroeven?

    3) De meerkost van het federalisme

    Volgens B Plus houdt het argument dat het federalisme veel kost geen steek. Zeshonderd parlementairen, zestig ministers acht parlementen, zes regeringen met al hun administraties: het is blijkbaar allemaal doodnormaal (en dit terwijl 15% van de Belgen in armoede leven). De tegenargumenten zijn ronduit zwak: 1) Het alternatief zou de beruchte “wafelijzerpolitiek” zijn (alsof één unitarist daar naar streeft). De zgn. wafelijzerpolitiek ontstond overigens pas omdat er (embryonale) gewesten en gemeenschappen in de schoot van de eenheidsstaat afgebakend werden en is derhalve zélf een gevolg van het federalisme (en van het nationalisme) 2) De werkingskosten in geval van separatisme (een unitaire Vlaamse en Waalse staat) zouden vrij klein zijn. Misschien, maar dat scenario zou andere kosten genereren (overname staatsschuld, verlies voor bedrijven door internationale isolering, monetaire en economische instabiliteit, einde Belgisch sociaal model, afbraak welvaartsstaat...). Bovendien zouden de werkingskosten van een onafhankelijk Limburg ook klein zijn, maar daarom is dat scenario nog niet wenselijk. Meer nog, de meerkost van het federalisme is maar één argument tegen het hele systeem. Andere, en even belangrijke argumenten, zijn dat het taalfederalisme ingewikkeld, inefficiënt, onetisch, ondemocratisch, taalracistisch, nationalistisch, destabiliserend, anti-universalistisch, anti-europeanistisch, tijdrovend, discriminerend, asociaal, onlogisch, corrumperend, hyperpolariserend, absurd, gevaarlijk, imago-schadend, ongewenst en gewoonweg onhoudbaar is.

    Bplus wil dan maar snoeien in de instellingen die wél werken: de Senaat en de provincies, instellingen die overigens ook onder vuur liggen van de Vlaams- en francofone nationalisten.

    4) Provinciaal federalisme: een uitweg?

    Volgens Luc Ryckaert promoten “Bepaalde unitaristen promoten een “provinciaal” federalisme.”. Dat begrijpen we niet: unitaristen die federalisme promoten. De auteur vervolgt: “Dat is raar want unitaristen vinden België te klein voor 3 Gewesten en Gemeenschappen, maar plots groot genoeg voor 9, 10 of 11 deelgebieden”. Dat zal wel vreemd zijn, daar unitaristen nu eenmaal geen provinciaal federalisme verdedigen. Overigens is het niet zo dat België “te klein” is voor drie deelgebieden, wel dat een staat niet kan werken met polariserende structuren. Niettemin is een provinciaal federalisme met negen deelgebieden een interessante optie, die in de praktijk weinig zou kunnen verschillen van het provinciale unitarisme (in beide gevallen kan de overheid tussenkomen wanneer bv. het algemeen belang geschaad wordt; ook in het federale Duitsland bestaat een mengvorm, cf. zgn. Rahmengesetzgebung). Gelukkig besluit de schrijver op een positieve en zelfs humoristische noot: “Niet toevallig zijn alle federale landen (...) grote landen”.  En net dat systeem moet een voorbeeld zijn voor het zeer kleine België?

    5) Conclusie: de anti-unitaristische argumenten overtuigen niet. “De communautaire verstandhouding bevorderen door de werking van het federale België te verbeteren is niet gemakkelijk...” lezen we ergens in de tekst. Dat de huidige staatsorganisatie van het België een nationalistisch dualisme in zich draagt dat tot een onvermijdelijke polarisering leidt en zelfs tot separatisme, zoals de opeenvolgende staatshervormingen bewijzen, is iets wat unitaristen al decennia zeggen. Als er één ding is waarvoor het federalisme niét gezorgd heeft, dan is het wel communautaire pacificatie. Integendeel.

    07-04-2011, 00:46 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (1)


    05-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Allez, bijna-exit W. Beke: "Il a les mains vides et on tourne en rond"

    Wouter Beke n’ira peut-être pas au-delà de vendredi

    http://www.lalibre.be/actu/elections-2010/article/652858/wouter-beke-n-ira-peut-etre-pas-au-dela-de-vendredi.html

    V.d.W. et M. Bu.

    Mis en ligne le 05/04/2011

    Peu de personnes parient sur le prolongement de sa mission. “ Il a les mains vides et on tourne en rond… ” Tout semble faire problème. Et la N-VA estime que la nouvelle “Fédération Wallonie-Bruxelles” est “ une grave provocation ”. Ambiance…

    Bon. Autant vous le dire tout de suite, les nouvelles du front ne sont pas bonnes. À tel point que certains se demandent si le "brave" Wouter Beke, le négociateur royal, prolongera sa mission au-delà de vendredi. Car sa moisson est bien légère. De plus, lundi soir, la N-VA a très mal pris la transformation de la Communauté française en une "Fédération Wallonie Bruxelles". Elle y voit même une "grave provocation". Faisons le tour des blocages.

    1La loi de financement. Vous le savez, parmi les nombreux problèmes sur la table, il y a la révision de la loi de financement. Vendredi dernier, Wouter Beke avait réuni Elio Di Rupo et Bart de Wever pour une grande journée de travail. Au menu, emploi, santé, BHV et loi de financement. Emploi, santé : il y a eu quelques molles convergences. BHV, on n’a pas osé en parler. Car c’est autour de la loi de financement que les négociateurs se sont empoignés. Pour le PS, les nouvelles propositions de Wouter Beke sont tout simplement im-bu-vables. C’est non, non, non et non. "À chaque phrase, il y a un truc inacceptable. Tout est fait au bénéfice de la Flandre et au détriment de la Wallonie et de Bruxelles". Et le refinancement de Bruxelles, accepté - du bout des lèvres - par Bart De Wever en juillet dernier, est remis en cause. Ou alors, il doit être assuré par la Wallonie. "Ce qui démontre le désintérêt et le mépris des Flamands pour la capitale", note un négociateur. Les francophones, se basant sur l’exposé de plusieurs professeurs d’université (voir ci-dessous) estiment que cette réforme de la loi de financement heurte les principes européens. Mais en se basant sur les mêmes conclusions, CD&V et N-VA affirment qu’ils peuvent progresser dans l’accroissement de l’autonomie fiscale des régions. Les Flamands évoquent les modèles de l’Espagne et de l’Autriche pour soutenir que l’autonomie fiscale complète des entités est une bonne chose et est parfaitement acceptée par l’Europe. Bref la galère. Il est quasiment impossible de trouver un terrain d’entente sur ce sujet.

    2Kris Peeters. C’est peu dire que la déclaration, de Kris Peeters, samedi dans "La Libre", a remis le feu aux poudres. Le ministre-Président flamand y affirmait que Bruxelles ne serait jamais une Région à part entière. "C’est comme si Philippe Moureaux avait réclamé l’élargissement de Bruxelles au moment où Elio Di Rupo menait sa mission de pré-formation", s’amuse un socialiste. Certains francophones voudraient minimiser la portée de cette déclaration : "Il n’y a pas grand-chose de neuf. D’autres Flamands l’ont déjà dit." Sans doute. Mais répéter cela maintenant, c’est quand même une méchante peau de banane sous les sandales de Wouter Beke. Et un vilain coup à la négociation, déjà très chancelante. Le problème est que Kris Peeters, il faut bien l’admettre, semble avoir dit tout haut ce que la toute grande majorité de la classe politique flamande pense, dans son for intérieur. Bien sûr, Luc Vanderkelen, dans son éditorial quotidien du "Laatste Nieuws" a critiqué Kris Peeters et regretté son manque de respect à l’égard du million de Bruxellois. C’est courageux. Mais si le CD&V et la N-VA affirment haut et fort que Bruxelles ne doit pas être une Région à part entière, il y a peu de chance que l’Open VLD, Groen et le SP.A imposent l’idée. La déclaration n’est pas anodine. Car les Flamands savent très bien que les francophones sont prêts à accepter de très grands transferts de compétences, mais à trois conditions : que Bruxelles soit une Région à part entière, que l’on ne touche pas au cœur de la Sécu et que la réforme n’affaiblisse pas durablement une des entités. Peeters aurait voulu torpiller la négociation qu’il ne s’y serait pas pris autrement.

    Du côté francophone, les condamnations pleuvent. Charles Michel a lancé un appel à M. Peeters pour qu’il maîtrise ses nerfs. "Wouter Beke a été chargé d’une mission. Il a la confiance de tous les partis. Je demande à M. Peeters de respecter cette mission. Négocier par oukases, par presse interposée ne va pas faire avancer les choses". Le MR déposera une résolution au Parlement bruxellois exprimant la position des francophones : l’élargissement de Bruxelles en cas de scission pure et simple de BHV ou de remise en cause de l’existence-même de la Région bruxelloise. Une provocation ? "Pas du tout, rétorque Charles Michel. Il s’agit simplement de reprendre une position connue face à une déclaration, celle de Kris Peeters, qui est clairement un recul par rapport à la situation actuelle de la Région bruxelloise". Quant au CDH, il a demandé à Kris Peeters d’être conséquent avec lui-même et d’appliquer la même logique que celle qu’il souhaite pour la Flandre aux autres Régions.

    3Wouter Beke. Même si l’homme est d’une parfaite bonne volonté, il faut reconnaître qu’il n’a pas engrangé grand-chose. "Aujourd’hui, Beke a les mains vides. Tout le monde tourne en rond. On ne peut pas lui reprocher de ne pas faire des efforts. Mais les positions des uns et des autres sont aux antipodes quasiment sur tous les sujets. Il est clair qu’il pourra difficilement aller plus loin que vendredi" fait savoir un N-VA. Pourquoi donc ? "Après, cela deviendra très négatif pour lui. Jusqu’à présent, sa mission était plutôt bien perçue. Mais pendant les vacances de Pâques, il ne se passera plus rien." Donc, il va sans doute falloir faire appel à une autre personne. Si quelqu’un a une idée

    4Federation Wallonie-Bruxelles. Mais une autre information semble avoir mis le feu aux poudres nationalistes, lundi soir. Apprenant que les francophones avaient décidé de changer leur Communauté française en une Fédération Wallonie-Bruxelles, la N-VA, par la voie de Ben Weyts, a dit prendre acte de cette "décision unilatérale des partis francophones". Selon Ben Weyts, les francophones font comme si les Flamands n’avaient rien à dire à Bruxelles alors qu’ils en sont, dit-il, les principaux contributeurs. "Les francophones répondront-ils désormais présents aussi pour le financement de Bruxelles?". Le parti de Bart De Wever parle d’une "très lourde provocation", davantage encore si on la lie au fait que certains francophones "exigent encore le transfert de territoires flamands dans la périphérie bruxelloise". Selon Weyts, Kris Peeters, dans son interview à "La Libre" de ce samedi, avait "grandement raison". "Nous devons défendre avec force la position des Flamands à Bruxelles et même essayer de la renforcer", a conclu Ben Weyts.

    Pendant ce temps là, le Fonds Monétaire International (FMI) s’inquiète: "L’économie belge se redresse, mais l’absence de gouvernement dans le pays, en crise politique depuis près de dix mois, retarde des réformes économiques importantes et aggrave les vulnérabilités". Le FMI juge par ailleurs "encourageant" que le déficit belge ait été réduit de 6 % en 2009 à 4,6 % du PIB en 2010, soit moins que les 4,8 % fixés dans le programme de stabilité présenté aux autorités européennes. On notera quand même que le FMI se trompe : le déficit de 2010 n’était pas de 4,6 % mais bien de 4,1 %. Maigre consolation

    05-04-2011, 17:28 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (0)


    26-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Interessant

    Interessant artikel.

    Ik ben het uiteraard eens met Professor Wils (behalve daar waar hij het heeft over de "onvermijdelijke" splitsing van België).

    Gelezen: http://aff.skynetblogs.be/archive/2011/03/24/het-vlaams-nationalisme-is-gesticht-door-de-duitsers.html

    “HET VLAAMS-NATIONALISME IS GESTICHT DOOR DE DUITSERS”

    Knack.jpgBart De Wever.jpgDeze week spit Knack voor haar lezers in het Antwerpse het oorlogsverleden van de Scheldestad boven (foto 1). Later volgen portretten van Gent (4 mei), Leuven (25 mei), Brussel (8 juni), Kortrijk (22 juni), Brugge (14 september) en Hasselt (12 oktober). Telkens schrijft een historicus of een andere specialist een essay over de invloed die de oorlog op de stad had, wordt een overlevende van de Tweede Wereldoorlog opgezocht en keert een fotografe terug naar de plaatsen waar historische foto’s gemaakt werden.

     

    In een interview vooraf pleit Rudi Van Doorselaer, directeur van het Studie- en documentatiecentrum Oorlog en hedendaagse Maatschappij (SOMA), ervoor dat “zij die vandaag van Vlaanderen een aparte natie willen maken, dringend op een volwassen manier naar die beladen periode moeten leren kijken. Vlamingen moeten zich durven af te vragen waarom hun ouders of grootouders op een bepaald moment met zo veel enthousiasme een antidemocratische maatschappij hebben willen uitbouwen. Heel veel Vlamingen zagen wel iets in de Nieuwe Orde. (…) Niet zozeer de hakenkruisen, Hitler en nazi-Duitsland, maar wel de typische maatschappijvisie die gebaseerd was op hiërarchie, autoriteit en wat toen ‘volksverbondenheid’ werd genoemd. Dat vertaalde zich niet alleen in de manier waarop het bestuur werd georganiseerd, maar ook in de verhoudingen tussen mensen en zelfs binnen gezinnen. De Tweede Wereldoorlog heeft dus een aantal dingen aan de oppervlakte gebracht die onderhuids aanwezig waren en vooral in het katholieke Vlaanderen echt aansloegen.”

     

    In de bijlage over Antwerpen wordt Lode Wils aan het woord gelaten, 82 jaar en getuige geweest van de Tweede Wereldoorlog in Antwerpen. Doctor in de rechten en in de geschiedenis, emeritus hoogleraar altijd verbonden geweest aan de KU Leuven. Niet zomaar iemand. Lode Wils stelt “met berusting (…) vast dat België gesplitst zal worden.” Lode Wils: “Als ik van Leuven naar Gent rijd, zal ik twee keer de grens moeten oversteken, want dat Brussel bij Vlaanderen komt, moeten we onszelf niet wijsmaken. Ik was van huis uit Vlaamsgezind en toen ik voor het eerst mocht stemmen, heb ik voor de Volksunie gekozen. Ik betreur het nog altijd. (…) Tegelijk Belg en Vlaming zijn, is dat een tegenstelling? Nee. Die contradictie is opgepord door de Vlaams-nationalisten en gecreëerd door de Duitsers in ’14 - ’18. Hun Flamenpolitik wakkerde de Vlaamse symbolen aan, in de hoop de Belgen te verdelen. Bart De Wever (foto 2) zal het niet ontkennen, maar toch niet graag horen: daar is het Vlaams-nationalisme ontstaan. Het is gesticht door de Duitsers.”

     

    “De uitlating van Lode Wils is een beschamende, rancuneuze verdraaide interpretatie van de Vlaamse geschiedenis, een historicus onwaardig”, schrijft de VB-vriendelijke blog Angeltjes. Maar anders dan Angeltjes kletst Lode Wils niet uit zijn nek.


    In een doctoraat dat vorig jaar september verdedigd werd aan de KU Leuven wordt duidelijk gemaakt dat de Flamenpolitik van de Duitse bezetter tijdens de Eerste Wereldoorlog de Belgische staat wilde ontwrichten. De Duitsers speelden in op de gevoeligheden tussen Vlamingen en Walen, en wilden de Vlaamse beweging winnen voor het ideaal van een Duits ‘Mitteleuropa’. Uitgebreid bronnenonderzoek wijst erop dat de ideologische basis voor die Flamenpolitik al in de negentiende eeuw werd gelegd. Duitse nationalisten pleitten voor een uitbreiding van de grenzen en annexatie van gebieden waar zogezegd etnische Duitsers woonden. In mei verschijnt deze doctoraatsverdediging van Bruno Yammine bij het Davidsfonds onder de titel Drang nach Westen. De fundamenten van de Duitse Flamenpolitik (1870-1914).

     

    Misschien dit eerst eens lezen vooraleer een ander uit te schelden voor “een beschamende, rancuneuze verdraaide interpretatie van de Vlaamse geschiedenis, een historicus onwaardig” ?

    26-03-2011, 23:40 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (1)


    16-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.na meer dan 275 dagen ...

    http://www.lalibre.be/actu/elections-2010/article/648999/wouter-beke-fait-du-surplace.html

    Wouter Beke chez le roi à 16h30 après une entrevue avec Di Rupo et De Wever

    Martin Buxant

    Mis en ligne le 16/03/2011

    Le négociateur est en place depuis 2 semaines. Et fait son rapport au Roi ce mercredi. Mais il n’y a pas (encore ?) de plan Beke. Juste une table des matières à trancher…

    Le président du CD&V Wouter Beke se rend mercredi à 16h30 au Château de Laeken pour un premier rapport intermédiaire au roi Albert II dans le cadre de sa mission de négociation visant à préparer un accord sur la réforme de l'État, a-t-on appris auprès de son porte-parole. Auparavant, il aura rencontré lors d'une réunion commune les présidents de la N-VA Bart De Wever et du PS Elio Di Rupo.

    M. Beke s'est entretenu à plusieurs reprises avec les deux vainqueurs des élections du 13 juin dernier pendant la semaine de Carnaval. Malgré des contacts informels, il n'y a encore eu officiellement aucune rencontre avec les présidents des six autres partis (MR, Open Vld, sp.a, cdH, Ecolo et Groen! ). Ce sera le cas jeudi et vendredi, lors de réunions bilatérales.La discrétion reste de mise: après son entrevue avec le roi, Wouter Beke ne fera pas de déclaration publique. L'objectif reste de préparer un "accord substantiel", commentait-on.

    Si Wouter Beke était coureur cycliste, quatorze jours après le départ du Tour, force serait de constater que pas un col ni même un premier lacet n’a encore été franchi par ce membre de l’équipe CD&V. Mais voilà, Wouter Beke est négociateur royal Ne tournons pas autour du pot : alors que ce mercredi, le négociateur effectue son premier rapport à Albert II, il apparaît qu’il a toujours les mains désespérément vides. Wouter Beke, qui a été nommé le 2 mars dernier, a réuni une dizaine de fois les présidents du PS et de la N-VA, avec ou sans leur expert thématique, mais jusqu’ici, il n’a pas avancé d’un mètre.

    D’un côté (PS) comme de l’autre (N-VA), on assène les "c’est très difficile" ou les "l’ambiance est bonne, mais on tourne en rond". Concrètement, le négociateur a produit des notes de synthèses : il y en a neuf (1) Sénat/Comité de concertation; 2) Justice; 3) Soins de santé; 4) Allocations familiales; 5) Bruxelles; 6) Hors leviers; 7) BHV;  8) Emploi; 9) Loi de financement). Il les a appelées des "fils conducteurs" devant l’aider à traverser une "phase d’orientation" Pour l’écrire platement : ces notes font le point entre les différentes positions issues des notes du préformateur (Elio Di Rupo), du clarificateur (Bart De Wever) et du conciliateur (Johan Vande Lanotte).

    Constat : aucun point majeur ne fait consensus à ce stade

    - Justice et arrondissement judiciaire de BHV.

    Préformation : aborder cette problématique à la lumière des travaux et échanges de vues sous la direction du commissaire royal Dehaene (printemps 2010);

    Clarificateur : proposition de loi de Hugo Vandenberghe;

    Conciliateur : réforme basée sur les principes suivants : double structure du siège, création d’un parquet de Bruxelles-Capitale et d’un parquet de Hal-Vilvorde. La discussion doit être menée à bien pour la fin de la formation.

    - Soins de santé. Maintien de la solidarité interpersonnelle (préformation/clarificateur).

    Homogénéisation accrue (soins aux personnes âgées, personnes handicapées, prévention, soins de santé dentaire), infrastructures hospitalières, financement/responsabilisation : aucun de ces points à trancher ne fait consensus.

    - Le rapport de la préformation prévoit que la loi sur BHV Chambre/Sénat et les dispositions relatives à la pacification communautaire ainsi que les dispositions concernant la Région de Bruxelles-Capitale seront votées et entreront en vigueur dans le cadre de l’investiture du gouvernement.

    - Refinancement de Bruxelles :

    Préformation : 500 millions de moyens supplémentaires pour la Région bruxelloise en deux étapes;

    Clarificateur : 350 millions de moyens supplémentaires;

    Conciliateur : 375 millions pour 2012, selon le calcul du conciliateur.

    - BHV. Voici les points qui ont été discutés pendant ces neuf mois de négociation. Aucun ne fait consensus : circonscription électorale, bourgmestres des six communes à facilités, emploi des langues dans les six communes/circulaires, contentieux devant le Conseil d’Etat concernant les six communes périphériques.

    - Emploi : Les règles relevant du droit du travail et du droit de la sécurité sociale restent fédérales (préformation/conciliateur). Restent également de la compétence du fédéral les dispositifs de concertation sociale (préformation). Disponibilité, groupes, cibles, responsabilisation, etc. La route, ici aussi, reste longue entre les positions des partis flamands et celles des partis francophones.

    - Sur la loi de financement, Wouter Beke a dressé la cartographie des mécanismes proposés lors des trois phases de la négociation à sept (PS, CDH, Ecolo, N-VA, CD&V, SP.A et Groen !).

    Et voilà le travail Le hic : le Parti socialiste ne défend même plus toutes les positions prises durant la phase de préformation, la N-VA trouve qu’elle a fait trop de concessions lorsque Bart De Wever était clarificateur. Et que l’un comme l’autre s’accordent pour dire que la note du conciliateur Vande Lanote était imbuvable.

    Wouter Beke va donc devoir présenter sa propre note la semaine prochaine ou inviter certains partis autour d’une table de négociation.

    Coureur Beke, les premiers lacets sont en vue

    16-03-2011, 15:54 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (0)


    12-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ze weten het zelf niet meer
    D.S. schrijft dat Dehaene "het ook niet meer weet". Tiens, Dehaene, was dat niet de man die er in 1988 en 1993 mede voor gezorgd heeft dat we thans zo'n onwerkbaar systeem hebben? Dit is niet de crisis van België, wel die van het federalisme.


    SPELLETJE ZEVEN OF NEGEN OP EEN RIJ

    • zaterdag 12 maart 2011, 05u00

    • Auteur: GUY TEGENBOS

    COMMENTAAR — Ooit het spelletje 'vier op een rij' gespeeld? Twee spelers moeten elk pogen vier schijfjes op een rij te krijgen en intussen beletten dat de ander dat kan. Het lijkt makkelijk, maar het is het niet. De moeilijkheidsgraad neemt exponentieel toe: 'vijf op een rij' is niet een kwart moeilijker, maar dubbel zo moeilijk. Onze federale onderhandelaars spelen zeven of negen op een rij. Dat is afschuwelijk moeilijk. Daarom duurt het zo lang.

    Goed een week geleden startte een nieuwe ronde met de CD&V'er Wouter Beke als spelleider. Hij zette de twee hoofdrolspelers aan de tafel. Het was, à propos, zes maanden geleden dat die twee nog intens met elkaar gepraat hadden! Onderhandelen doen ze nog niet. Zij hebben hun tegenstellingen en overeenkomsten opgelijst en nemen hun posities opnieuw in. Ze staan nog mijlen van elkaar. En ze vertrouwen elkaar niet. De PS denkt dat de N-VA geen akkoord wil; de N-VA raakt overtuigd dat de PS een akkoord wil zonder haar. En dan moeten de anderen ook nog aan de tafel komen! Hoelang gaat dit nog duren?

    Niemand weet het. Dan is het goed een ervaren gids te raadplegen. Jean-Luc Dehaene.

    In het interview in deze krant zegt hij tal van zinnige dingen. Over de sociaal-economische actualiteit bijvoorbeeld: verlaag de accijnzen op brandstof niet, we moeten toch leren leven met zéér dure benzine. En: niet elke verandering aan ons sociaal systeem is een achteruitgang. Hij laat ook aanvoelen dat enige Europese druk op ons land soms best welkom is.

    Maar voor de formatie verbergen zijn forse uitspraken dat hij het ook niet meer weet.

    Enerzijds zegt hij: 'Het heeft nu lang genoeg geduurd.' En: 'Wie geen compromissen wil sluiten, blijft best weg uit de politiek.' Dat is een boodschap aan de N-VA, maar ook aan de PS. Ook zegt hij: 'Als je iets kan doen, moet je het doen, anders blijf je ter plaatse trappelen': een terechte boodschap aan de N-VA dat de Grote Staatshervorming ook in twee of meer fasen te realiseren is.

    Maar anderzijds zegt hij: 'Ik had 100 dagen nodig in 1988. Zijn er nu 500 nodig? Als het moet, dan moet het maar.'

    Hij weet het dus ook niet meer. Misschien moeten we onze visie op het begrip regeren herzien voor federaal België. De deelstaten functioneren normaal. Het volstaat dat we eens in de vier à vijf jaar ergens een akkoord bereiken over een federaal regeerprogramma. Een normale regering hebben we niet echt nodig. Een regering van lopende zaken kan dat akkoord uitvoeren, in dialoog met het parlement. De ministers moeten zich dan aan dat akkoord houden en mogen geen nieuwe leuke ideetjes lanceren die de begroting toch alleen maar bezwaren. Als Europa dan nog zo lief wil zijn om ons af en toe te dwingen de maatregelen te nemen waartoe we zelf niet in staat zijn, is alles toch oké?
    ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
    Wie begrijpt deze laatste paragraaf?

    12-03-2011, 01:49 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (1)


    10-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.But do we care?
    carl devos
    krantenverhaal over de zoektocht naar de 'vette vis' klopt niet. Dat is niet de opdracht en niet de methode van Wouter Beke.
    »
    carl devos
    Terwijl partijen in Belgische wateren vette vis zoeken beslist Europa over de rivierbedding. Dat tweede verdient minstens evenveel aandacht.

    10-03-2011, 00:09 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (0)


    09-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Politiek beneden alle peil
    132 splitsingen stonden er in de splitsingscatalogus (http://www.unionbelge.be/?p=2793). Over justitie (19 splitsingen) wordt nog geruzied, kinderbijslagen (2 splitsingen, wel veel geld) lijken uit het vizier verdwenen. De keuze is dus tussen werkgelegenheid (22 splitsingen, maar meer indien "diepgaand", wat moeilijk is gelet op RVA) en gezondheidszorgen (35 splitsingen, nog moeilijker owv Brussel). Dan is er nog de financieringswet en BHV (4 splitsingen op een lijstje, maar wel de moeilijkste).

    Quid met al de rest? Verkeer, buitenlandse handel, het rampenfonds enz.? Niet belangrijk?



    Uit Le Soir (9 maart 2011) (http://www.lesoir.be/actualite/belgique/elections_2010/2011-03-09/le-plan-de-beke-pour-sortir-de-l-impasse-827121.php):

    "Selon nos informations, le négociateur travaille en trois temps. Un : trouver un modèle acceptable pour réformer la loi de financement, en s’inspirant des travaux de Johan Vande Lanotte. Deux : trouver un « gros poisson », une compétence majeure à transférer. Enfin, trois : régler les questions de BHV et de Bruxelles.

    Chaque jour, Wouter Beke, Elio Di Rupo et Bart De Wever, flanqués de leurs experts, abordent un thème différent. Pour rappel, lundi, c’était la loi de financement, l’un des points les plus délicats de la négociation ; mardi, le trio a parlé emploi.

    BHV au menu de ce mercredi

    Au menu de mercredi, BHV ; jeudi, Bruxelles et, vendredi, soins de santé et allocations familiales. Soit les grosses pièces de la réforme de l’Etat. Car, si l’on veut sortir de l’impasse, les francophones en sont convaincus, il faudra un « gros poisson » (des transferts de compétences « homogènes », c’est-à-dire le transfert intégral ou presque d’une politique aux entités fédérées).

    Ils ne sont pas légion. La Justice est, de l’aveu de tous les négociateurs, un dossier « non abouti »… On oublie donc, pour l’instant. Quant aux allocations familiales, certains n’en veulent plus et, surtout, il ne s’agit pas là d’un véritable levier.

    L’emploi ou les soins de santé ?

    Reste donc l’emploi et les soins de santé. Lequel des deux ? C’est bien là le problème ! La N-VA, qui redoute, sans doute, une mainmise du CD&V sur des soins de santé régionalisés, ne jure que par l’emploi. Et là, c’est le CD&V qui cale tout net, pour ne pas perdre son aile gauche, opposée à toute atteinte à la Sécurité sociale. Alors, quel poisson ? C’est tout l’enjeu des négociations de cette semaine !"


    09-03-2011, 20:09 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (0)


    03-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WERELDVREEMD
    Het blijft verbazend hoe die Vlaams-nationalistische commentatoren hun waanbeelden voor werkelijkheid blijven aanzien. Een "staatshervorming" realiseren zou blijk geven van staatsmanschap (maar van welke staat?) en als CD&V niet "Vlaams" genoeg is, dan gaan ze regelrecht de afgrond in. Na 8 maanden Vlaams-nationale orthodoxie heeft de partij nog 12 % over in de peilingen ( - 5% tegenover de verkiezingen en die waren al een "historisch dieptepunt"). In het beste geval kan je nog zeggen dat die wereldvreemde commentatoren gewoon de referentiekaders van de Wetstraat op de Belgische samenleving toepassen...

    Met de tenen over de afgrond

    • donderdag 03 maart 2011
    • Auteur: BART STURTEWAGEN (De Standaard)

    COMMENTAAR — Laten we bidden voor Wouter Beke. Het leven van een CD&V-voorzitter is in normale omstandigheden al niet te benijden. Na de afschuwelijke verkiezingsuitslag van 13 juni 2010 werd het helemaal een hondenbaan. De christen-democraten zagen geen andere optie dan zich met doodsverachting vast te kleven aan de zegevierende N-VA. De verwijdering na de breuk in het kartel had immers tot een electorale ramp geleid.

    De strategische visie was toen dat er niets anders opzat dan alles te doen om een deal tussen de N-VA en de PS te bevorderen. Alleen zo kon de door de wol geverfde beleidspartij weer laten zien waarin ze goed was: in besturen en dan nog het liefst in uitdagende omstandigheden. Zonder een fundamentele politieke vernieuwing toch maar weer in een federale regering sukkelen, was in deze redenering een pad dat rechtstreeks naar de extinctie leidt.

    Helaas, het voor die strategie benodigde akkoord is er ruim 260 dagen later nog steeds niet. Ondanks het gestage prestigeherstel van ontslagnemend premier Yves Leterme is CD&V in de perceptie weggedeemsterd tot een satellietpartij. Ongeveer zoals de voormalige Franstalige vrienden van CDH voortleven bij de gratie van de PS.

    Wie zich, zoals PS-voorzitter Elio Di Rupo, verbaast over de willoosheid waarmee CD&V de wet van de sterkste ondergaat, heeft niet goed nagedacht over het alternatief. Second best zijn naast N-VA is een zwak, voor zo'n roemrijke formatie zelfs vernederend uitgangspunt. Maar in tegenstelling tot Bart De Wever een Verrader der Vlaamse Zaak zijn, is ronduit catastrofaal, zelfs suïcidaal. Zich laten losweken, zo besefte Wouter Beke acht maanden lang, is simpelweg geen optie. Want in dat geval kan zelfs de laatste citadel, de leiding van de Vlaamse regering in handen van Kris Peeters, niet worden verdedigd. Dan is het 'boeken toe' voor CD&V.

    Alsof dat alles niet uitzichtloos genoeg was, krijgt Beke nu de last van de compleet geblokkeerde regeringsvorming in de handen geduwd. De bemoedigingen die de onderhandelende partijen hem toestuurden, bieden geen troost. Voor wie met de tenen over de rand van de afgrond staat, komen schouderklopjes ongelegen.

    Er is één lichtpunt: als er íemand is wie er alles aan gelegen is vervroegde verkiezingen te vermijden, dan is het Beke. Garantie op succes biedt dat niet. Dat kan alleen komen van een doorbraak in de relatie tussen Bart De Wever en Elio Di Rupo en van hun moed om een historisch compromis te sluiten. In het slechtste geval zal Beke dit land een Europese blamage hebben bespaard en voldoende tijd hebben gewonnen zodat de Schatkist de miljarden kan lenen die nodig zijn om het jaar uit te zingen. Voor zoveel onbaatzuchtig staatsmanschap moet, na de verkiezingen, een standbeeld worden opgericht.

    03-03-2011, 01:36 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (1)


    25-02-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bétonner le bétonnage : -)) (257 dagen na de verkiezingen!)

    A 9 ? "Toute la Flandre va rire"

    V.d.W. et M.Bu.

    Mis en ligne le 25/02/2011

    L’informateur Didier Reynders doit boucler son rapport d’ici mardi. N-VA et Open VLD, entre autres, ne croient pas dans une formule à neuf partis.

    Vous êtes toujours là ? Pas encore lassés de la crise ? De cette interminable saga ? De ces rebondissements sortis de l’imagination d’un scénariste en fin de carrière ? Si, vous n’en pouvez plus. Il va pourtant falloir encore patienter quelque temps avant de voir apparaître le mot "fin". Car pour l’instant, on ne sait pas très bien où l’on va. Un jour, c’est un vent d’optimisme qui domine. Le lendemain, c’est le vent du nord qui chasse tous les espoirs. Essayons donc de refaire le tri entre toutes ces petites rumeurs.

    1 Comment se déroule la mission de Didier Reynders ? Tout dépend de l’interlocuteur. Dans l’entourage de l’informateur royal, on a plutôt tendance à positiver le travail entrepris. Il est vrai que, pour la première fois depuis le mois d’août, les experts des partis (qui ne sont plus sept mais bien neuf) se sont retrouvés autour de la même table. Il s’agissait notamment de mettre à niveau les experts libéraux de l’Open VLD et du MR qui n’avaient pas participé aux travaux. Mais très vite, dans le groupe consacré à la loi de financement, notamment, les blocages de l’été sont revenus. En fait, il n’y a jamais eu d’accord sur la révision de la loi de financement. Et les discussions des derniers jours ont remis en lumière les profondes divergences de vue entre le Nord et le Sud. De plus, la position des libéraux semble avoir surpris la N-VA. " Didier Reynders a une vision théorico-romantique, il part du principe que les Régions doivent avoir plus de capacité fiscale mais réclame en même temps de ne pas toucher aux moyens du fédéral. C’est impossible ", explique un président flamand. Donc, oui, on re-discute mais pour arriver aux mêmes constats. Quant à la manière dont Didier Reynders travaille, un francophone soupire : " Il refait l’historique de l’été pour arriver aux mêmes discussions. Bart De Wever ne dit "oui" à rien et attend l’enlisement. " Back to September.

    2 Faut-il d’abord parler contenu ou d’abord désigner les partenaires ? Sur ce point, francophones et Flamands suivent des stratégies complètement différentes. Ainsi les nationalistes flamands multiplient-ils les contacts afin de pouvoir mettre en place - côté flamand - la coalition qu’ils appellent de leurs vœux : N-VA, CD&V et Open VLD. Mais il sera bien difficile de se passer du SP.A - arrimé au PS. Reste à "virer" les verts. Car, que ce soit bien clair une fois pour toutes, dit-on au Nord : il n’est pas question de lancer une négociation entre neuf partis : " C’est aller droit dans le décor. Toute la Flandre va rire de cela. Comment imaginer une seconde que nous puissions essayer quoi que ce soit à neuf alors qu’à sept on n’est arrivé nulle part !" Les francophones, eux, continuent à privilégier "le fond". Et une stratégie en trois étapes. En signe de bonne volonté, un premier paquet (qui comprendrait notamment BHV, le refinancement de Bruxelles et certains transferts de compétences) serait négocié. On installerait ensuite un gouvernement de plein exercice. Et juste après, on lancerait une vaste négociation pour une grande, une très grande réforme de l’Etat. Pas question, rétorquent les Flamands, méfiants. Ils sont persuadés que, comme en 2007, les francophones ne tiendront pas leurs promesses.

    3 D’abord résoudre BHV ? Facile à dire. Est-on bien sûr qu’il serait si simple de résoudre BHV, en isolant ce problème ? Car les francophones ne sont pas d’accord avec cette stratégie : le FDF, par exemple, considère qu’il serait très dangereux d’isoler le problème du reste de la problématique institutionnelle. Régler d’abord BHV ? Là, le MR serait en première ligne. Le parti serait ainsi obligé de se dévoiler sur BHV.

    4 Que contiendra le rapport de Didier Reynders ? Il devrait dresser les contours d’une possible négociation. Mais déjà, certains pensent que ce rapport sera assez flou, faute d’accord général sur le périmètre de la discussion. Didier Reynders serait alors appelé à poursuivre le travail. Ah bon ? N’avait-on pas parlé d’un rapport définitif de l’informateur ? Si, bien sûr, sa mission d’informateur va bien se terminer à la date voulue, à savoir le 1er mars. Mais il faudra bien lui trouver un successeur. Et Didier Reynders pourrait être amené à poursuivre le travail, mais avec un nouveau qualificatif. Et sans doute en tandem avec un Flamand. Beaucoup estiment que le CD&V devrait enfin se mouiller. Le parti refuserait toujours, même si le nom de Steven Vanackere est cité.

    25-02-2011, 21:22 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (0)


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DS: de wanhoop nabij

    Hoe zielig, de Vlaams-nationalistische DE STANDAARD (http://www.standaard.be/meningen/commentaar/index.aspx) zet nog eens een wanhoopsoffensief in.

    De terugkeer van de vette vis

    • vrijdag 25 februari 2011
    • Auteur: BART STURTEWAGEN

    COMMENTAAR —Zonder dat iets erop wijst dat er inhoudelijk toenadering is over de vorming van een federale regering, hangt er toch verandering in de lucht. De straffe uitspraak van Elio Di Rupo - 'Wij keuren de ontbinding van de Kamers niet goed, er komen dus geen verkiezingen' - garandeert nog niet dat we voor de zomer geen vervroegde stembusgang krijgen. Maar het lijkt er toch sterk op dat er een ultieme poging komt om dat uiterst riskante en overigens zinloze scenario te voorkomen.

    De bewegingsruimte is uiterst smal. Want ofwel moet de regering-Leterme volheid van bevoegdheid krijgen, maar zonder de N-VA, iets wat nog steeds niemand zegt te willen. Ofwel moet er een regering met de N-VA komen, maar daarvoor is een trofee nodig. Dat moet meer zijn dan de splitsing van BHV, maar verwachten dat het de hele zesde staatshervorming is met alles erop en eraan, is dromen.

    We beleven dus de terugkeer van de 'vette vis', het beeld dat Bart De Wever in 2007 gebruikte om te zeggen dat er een belangrijke symbolische overwinning moest voorliggen om de eerste regering-Leterme te kunnen oprichten. Die vette vis is er toen niet gekomen. En wat toen nog als 'vet' kon gelden, is nu ongetwijfeld te mager.

    Bovendien moet het akkoord behelzen dat er gedurende de rest van de regeerperiode keihard en revolutionair wordt voortgewerkt aan een grondleggende vernieuwing van de staatsordening, die in 2014 aan de kiezers kan worden voorgelegd als een soort laatste poging tot samenleven onder de Belgische koepel. En dat kan alleen als er een rotsvast vertrouwen tussen de partners is.

    In die fundamentele hertekening van het land zullen taboes aan beide zijden moeten worden ingeleverd. Enerzijds moet de integriteit van het Vlaamse grondgebied worden erkend. Anderzijds wordt doorheen de nota's van Bart De Wever zelf en van Johan Vande Lanotte nadien, stilaan duidelijk dat in dat nieuwe België Brussel een totaal andere rol kan krijgen, maar die dan ook voluit moet opnemen. De gedachte dat het bestuur binair kan worden opgesplitst en het Hoofdstedelijk Gewest onder voogdij van de Vlaamse en de Franse Gemeenschap kan worden bestuurd, verliest razendsnel relevantie. Een vernieuwd Brussel, met vereenvoudigde structuren, maar ook met een nieuwe federale, diverse en open mentaliteit, is een voorwaarde voor de hervorming maar kan er tegelijk het sluitstuk van zijn.

    Het bevrijdende opiniestuk van acht creatieve Franstalige Brusselse denkers dat vandaag in De Standaard en Le Soir verschijnt, schetst met verve hoe dat aantrekkelijke, veelzijdige Brussel er zou moeten uitzien. De verruwing van het debat maakt zo'n toekomst welhaast utopisch. Toch is het zoetjesaan de enige resterende kans om de impasse te vervangen door een wervend project.
    -------------------------------------------------------------------------------------------------

    Alweer het oude verhaaltje: zonder staatshervorming zou het gedaan zijn met België.

    En met één ook.

    Hoe laag kan je vallen?

    25-02-2011, 21:13 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (0)


    11-01-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Communautair bochtenparcours N-VA
    Het is vreemd dat de N-VA over haar corebusiness niet eens een uitgekiende strategie heeft.

    1) In 2003 vond de partij dat geen enkele Vlaamse partij in de federale regering moest stappen alvorens een aantal voorwaarden vervuld werden.

    Citaat:
    De Vlaamse partijen moeten voor één keer het been stijf houden. Vlaanderen moet volledig bevoegd worden inzake fiscaliteit, economie en tewerkstelling, mobiliteit, gezondheid en gezin. Weigeren de Franstaligen een staatshervorming? Dan moeten de Vlaamse partijen weigeren
    een regering te vormen.
    (link)

    2) In 2007 schoof de N-VA een Vlaamse staat op ondubbelzinnige wijze naar voren:

    Citaat:
    Het uiteindelijke doel van de N-VA is Vlaanderen als onafhankelijke staat in een democratisch Europa. Enkel een onafhankelijk Vlaanderen zal erin slagen de Belgische ondermaatsheid van zich af te schudden. Enkel een onafhankelijk Vlaanderen kan de ambitie waarmaken om een topregio te zijn en te blijven.
    als eerste stap hiertoe schoof de N-VA een grote staatshervorming naar voren:

    Citaat:
    CD&V en N-VA willen een duidelijke, doorzichtige confederale staatsinrichting waarbij het zwaartepunt, zowel qua bevoegdheden als qua middelen, bij de deelstaten komt te liggen. Een moderne democratische staat is van onder naar boven opgebouwd. Vanuit deze optiek leggen we duidelijk vast welke bevoegdheden we nog toekennen aan de federale overheid, terwijl alle andere bevoegdheden aan de deelstaten toebehoren
    (een confederale staatsinrichting in een federale staat, op zich al vreemd, maar bon) (link)

    3) a) In 2010 ging de N-VA naar de verkiezingen met een confederale aanpak

    Citaat:
    In een confederaal model zullen nieuwe spelregels moeten worden afgesproken voor die materies die de deelstaten samen op het niveau van de confederatie willen uitvoeren.
    (link)

    b) tijdens de zomer van 2010 werd er onderhandeld tussen BDW en EDR, niet vanuit een confederale logica, maar wel vanuit een "klassieke" logica, waarmede de staatshervormingen van 1970-2001 gerealiseerd werden.

    c) Nadat de formule met 7 partijen vastliep, kwam Bart De Wever in oktober met een eigen nota af, alweer vanuit de klassieke logica zoals boven geschetst (link)

    d) nadat die nota werd afgeschoten, werd Vande Lanotte bemiddelaar. Die hernam grotendeels de voorstellen van EDR/BDW en integreerde naast enkele nieuwe voorstellen de nieuwe verworvenheden van de Vlaams-nationalisten, zoals de verhoogde fiscale autonomie en de bevoegdheidsoverdrachten (inzake o.a. justitie) en de "nieuwe" financieringswet geïntegreerd werden.

    e) Na 212 dagen vernemen we dat de N-VA de hele oefening wil overdoen, dat de partij bereid is om de bevoegdheidsoverdrachten inzake o.a. (?) kinderbijslagen en justitie te laten vallen... in ruil voor een "verdieping" van één (of meerdere?) domeinen. Daarvoor zou zelfs de nota-BDW mogen sneuvelen.

    Citaat:
    Bracke zei dat de piste die PS-kopstuk Laurette Onkelinx vanmorgen op de radio liet horen voor N-VA bespreekbaar is. Onkelinx stelde voor om de onderhandelingen op een andere manier aan te pakken: "We kunnen naar coherente bevoegdheden gaan op één domein, bijvoorbeeld het sociaal-economische. Dan moeten we op andere domeinen geen toegevingen doen", aldus Onkelinx.

    "Als deze versmalling ook een verdieping betekent, dan is dat voor ons zeer bespreekbaar", zegt Bracke. "Ook CD&V is daarmee bezig, dat heb ik net zoals u gelezen". CD&V zou er volgens krantenberichten aan denken om de overheveling van de kinderbijslag te laten vallen, en alles in te zetten op de sociaal-economische hervormingen.

    Bracke benadrukt wel dat die hervormingen dan wel ten gronde moeten gaan. Bovendien moeten daarnaast nog een aantal andere zaken zoals BHV geregeld worden.

    "Als we het erover eens zijn dat we één bepaald beleidsdomein grondig uitwerken, dan moeten we niet werken met de nota-Vande Lanotte, met de nota-Di Rupo of ook niet met de nota-De Wever, maar dan moeten we een nieuw gesprek aangaan over het onderwerp dat we overeenkomen", aldus Bracke nog.
    (bron: deredactie.be)

    Quid dan met de gezondheidszorgen? Verkeer? De veiligheidsdiensten? Welke sociaal-economische bevoegdheden wil N-VA dan splitsen? En waarom 212 dagen om daartoe te komen?

    De weg die is geschetst sedert 2003 is heel grillig: van separatisme over een "confederaal model" over een "herenakkoord", tot enkele nota's met daartussen meermaals de verklaring dat de formule-met-zeven dood is, dat de staatshervorming de toets aan de nota-BDW moet doorstaan (voor het weekend) om dan een andere houding aan te nemen na het weekend.

    11-01-2011, 23:49 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (0)


    16-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.1815
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    16-12-2010, 21:49 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (0)


    26-11-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De inhoud van de nota
    Volgende bevoegdheden worden gesplitst in de nota die zogezegd België moet "redden":

    1) de vaccinaties
    2) de vaccinatiecampagnes
    3) de budgetten voor de preventieve opsporing van aandoeningen
    4) de middelen gekoppeld aan het Nationaal Voedings- en Gezondheidsplan
    5) de middelen voor bewustmakingscampagnes voor tandhygiëne in scholen
    6) de gehandicaptenzorg
    7) de rusthuizen
    8) de verzorgingstehuizen
    9) de rustoorden voor bejaarden
    10) de centra voor dagverzorging
    11) geriatrie (inclusief de prijscontrole en het vastleggen voor erkenningsnormen)
    12) (functionele) revalidatie (idem)
    13) de geïntegreerde diensten voor thuisverzorging (GDT)
    14) de palliatieve zorgen
    15) de geestelijke gezondheidszorg
    16) het drugsbeleid
    17) de huisartsenkringen
    18) de impulseo-fondsen (hulp bij jonge huisartsen helpen bij de installatie van hun praktijk en stimulatie huisartsen om zich te installeren in zones die een tekort aan huisartsen kennen)
    19) het verslavingsfonds
    20) de tabaksontwenning
    21) het beleid aangaande verslaafden
    22) de aanvullende adviserende en normerende bevoegdheid inzake revalidatie en herscholing
    23) aanvullende kwaliteitsnormen inzake gezondheidszorg
    24) de nieuwbouw van ziekenhuizen
    25) de verbouwingen van ziekenhuizen
    26) de renovatie van ziekenhuizen
    27) het groot onderhoud van ziekenhuizen
    28) de kinderbijslagen
    29) het kraamgeld
    30) Het Fonds voor Collectieve Uitrustingen en Diensten (FCUD)
    31) de politierechtbanken
    32) de rechtbanken van eerste aanleg
    33) het vredegerecht
    34) de rechtbanken van koophandel
    35) de hoven van beroep
    36) de arbeidshoven
    37) de opleiding van magistraten
    38) de benoeming van magistraten
    39) de administratieve rechtscolleges
    40) de strafuitvoeringsbanken (gedeeltelijk)
    41) het positieve injunctierecht (gedeeltelijk)
    42) de justitiehuizen
    43) de geïnterneerden
    44) de gevangenissen
    45) het jeugdsanctierecht
    46) de wegcode
    47) het verkeersreglement
    48) het BIVV (Belgisch instituut voor Verkeersveiligheid)
    49) de technische controle van auto's
    50) de metrologie
    51) de rijopleiding
    52) de rijscholen
    53) de reglementering van de binnenvaart (inclusief de politionele bevoegdheid)
    54) de aanleg en aanpassing van spoorwegen (gedeeltelijk)
    55) de opleiding van werklozen
    56) de bestraffing van werklozen
    57) het doelgroepenbeleid inzake werklozen en meerbepaald: - de doelgroepgerichte activering van de RVA-werkloosheidsuitkeringen (Activa, Win Win, doorstromingsprogramma’s, Sine, startbaan, vrijstelling wegens beroepsopleiding)
    58) " " " de activering van het leefloon, de diverse ‘categorale’ RSZ-kortingen voor werknemers (50+, jongeren, langdurig werklozen),
    59) " " " werkgevers (+1+2+3 plan),
    60) " " " enkele specifieke sectoren (baggeraars, universiteiten, wetenschappelijk onderzoek, wetenschappelijke Maribel, jongerenbonus non-profit),
    61) " " " de RSZ-vrijstelling voor gesubsidieerde contractuelen (GESCO) ,
    62) " " " de fiscale vrijstelling op de bedrijfsvoorheffing voor enkele sectoren (baggeraars, sleepvaart, zeevisserij, koopvaardij, wetenschappelijk onderzoek, kunstenaars, onthaalouders)
    63) de nog federale programma’s voor de Plaatselijke Werkgelegenheidsagentschappen
    64) outplacement en meerbepaald: de inhoudelijke vereisten die niet vastliggen in de federale CAO’s 51 en 82
    65) " " de terugbetaling van de outplacementkosten aan de bedrijven (in het kader van herstructurering), inclusief de bestaande middelen
    66) " " het opleggen van een sanctie aan werkgevers die geen outplacement aanbieden
    67) " " De toeleiding tot de arbeidsmarkt van leefloners wordt eveneens overgeheveld
    65) de begeleiding van leefloners
    66) Het betaald educatief verlof
    67) het industrieel leerlingenwezen
    68) de loopbaanonderbreking in de publieke sector
    69) de economische migratie (de regelgevende bevoegdheid voor de arbeidskaarten A, B en C)
    70) de startbaanovereenkomsten in het kader van de ‘gobale’ projecten bij de Gemeenschappen en Gewesten
    71) de start- en stagebonus voor stagiairs uit het alternerend onderwijs
    72) de werkhervattingstoeslag voor oudere werklozen en éénoudergezinnen
    73) de sociale economie
    74) Het Belgisch Agentschap voor Buitenlandse Handel
    75) Het grootstedenbeleid
    76) De ontwikkelingssamenwerking
    77) de brandweer
    78) de civiele bescherming
    79) het federale crisiscentrum (gedeeltelijk)
    80) de afbakening van lokale politiezones (gedeeltelijk)
    81) de zones voor dringende medische hulpverlening (gedeeltelijk)
    82) het participatiefonds
    83) Finexpo
    84) de Belgische Maatschappij voor Internationale Investeringen (BMI)
    85) de Nationale Delcrederedienst (gedeeltelijk)
    86) het Belgisch Interventie en Restitutie Bureau (BIRB)
    87) het Landbouwrampenfonds
    88) het Federaal Impulsfonds voor Migrantenbeleid
    89) het Rampenfonds
    70) het Nationaal Instituut voor Statistiek (gedeeltelijk)
    71) de deontologische ordes (geneesheren, architecten…)
    72)  de Kruispuntbank van Ondernemingen (KBO) (gedeeltelijk)
    73) het Kruispunt van de Sociale Zekerheid (KSZ) (gedeeltelijk)
    74) het Nationaal Sociaal-Economisch Comité voor de Distributie
    75) het Rekenhof (gedeeltelijk)
    76) de woninghuur
    77) de handelshuur
    78) de pachtwet
    79) alle delen van het burgerlijk wetboek die betrekking hebben op onroerende goederen
    80) idem voor het kadaster
    81) idem voor de hypotheekkantoren
    82) het wetenschapsbeleid (meerbepaald de Interuniversitaire Attractiepolen en Technologische Attractiepolen) 
    83) de erkenning van toeristische centra (exclusief de arbeidsrechtelijke aspecten)
    84) de vestigingswet wordt geregionaliseerd
    85) delen van het telecommunicatiebeleid
    86) delen van het energiebeleid
    87) het dierenwelzijn
    88) de plantentuin in Meise
    89) delen van het asiel- en migratiebeleid
    90) het ambtenarenkorps van de deelstaten
    91) de filmkeuring
    92) de bevoegdheid voor onteigeningen, inclusief de aankoopcomités
    93)  het beheerscomité van het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidzorg (gedeeltelijk)
    94) het verkeersboetefonds
    95) de Hoge Gezondheidsraad (gedeeltelijk)
    96) E-Health (gedeeltelijk)
    97) de beheersorganen van de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen (gedeeltelijk)
    98) de personenbelasting (gedeeltelijk)
    99) de vennootschapsbelasting (gedeeltelijk)
    100) het kiesarrondissement BHV
    101) het gerechtelijk arrondissement BHV
    102) de Hoge Raad voor Justitie (gedeeltelijk)

    26-11-2010, 00:00 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (0)


    07-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Groninger Courant, 9 juli 1790, p. 1
    Voor iedereen die denkt dat de Belgen in 1830 zijn uitgevonden.

    Bijlagen:
    Belgen.jpg (50.6 KB)   

    07-10-2010, 22:00 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (0)


    26-09-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.AMSTERDAMMER
    1

    Bijlagen:
    AM1.jpg (25.1 KB)   

    26-09-2010, 23:03 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (0)


    28-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Interessant artikel uit LLB

    En appliquant à la lettre le programme de la N-VA, le gouvernement fédéral deviendrait un vaisseau fantôme

    http://www.lalibre.be/actu/elections-2010/article/605495/en-appliquant-a-la-lettre-le-programme-de-la-n-va-le-gouvernement-federal-deviendrait-un-vaisseau-fa.html

    M.Bu.

    Mis en ligne le 28/08/2010

    Tour d’horizon du gouvernement fédéral si la N-VA mettait ses promesses en œuvre. Voilà une pléiade de têtes ministérielles qui roulent...

    C’est un exercice rhétorique auquel se sont livrés quelques experts communautaires francophones: qu’adviendrait-il du gouvernement actuel si la N-VA pouvait appliquer telles quelles ses demandes ? "Bart De Wever ne s’écarte pas d’un iota du programme de son parti, souligne un expert. C’est à prendre ou à laisser." Essayons de le prendre au pied de la lettre.

    Voici la composition actuelle du gouvernement fédéral, avec en regard de cela le devenir futur des attributions:

    - Premier ministre : Yves Leterme (CD&V ) : chancellerie du gouvernement, ministre de la Mer du Nord et de la Mobilité mer du Nord.

    La N-VA et le CD&V veulent une régionalisation totale de ces matières. Mobilité: N-VA et CD&V veulent un transfert quasi-total de toute cette compétence aux Régions (code de la route, circulation routière, apprentissage, contrôle technique, navigation intérieure, transport par rail, sécurité routière, aéroports).

    - Didier Reynders (MR): vice-Premier ministre et ministre des Finances et des Réformes institutionnelles.

    Resteraient fédérales : les réformes (mais y en aurait-il encore?), la Loterie Nationale, et la dette publique. Le reste : impôts, fisc, contrôles, fiscalité, régie des bâtiments, fonds de participation, cadastre, tout est demandé à être régionalisé par la N-VA.

    - Laurette Onkelinx (PS): vice-Première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique. C’est une des rares matières où peu de demandes existent de la part de la N-VA.

    - Guy Vanhengel (Open Vld): vice-Premier ministre et ministre du Budget . Le budget fédéral serait réduit à peu de choses.

    - Steven Vanackere (CD&V): vice-Premier ministre et ministre des Affaires étrangères. La N-VA veut que les entités fédérées soient mieux représentées au niveau international, et que les Régions servent de moteur au développement économique régional à l’étranger avec une meilleure visibilité du potentiel des entités fédérées.

    - Joëlle Milquet (CDH): vice-Première ministre et ministre de l’Emploi et de l’Egalité des chances chargée de la politique de migration et d’asile. Tant en emploi qu’en asile, il ne resterait pratiquement plus rien de fédéral, que quelques parastataux ici et là en voie d’extinction.

    - Annemie Turtelboom (Open Vld): ministre de l’Intérieur. La N-VA veut régionaliser l’organisation des élections, la tutelle et l’organisation des services d’incendie et de secours, la tutelle sur la police et les investissements en termes de police, la protection civile. Il n’y aurait plus que le fond des calamités qui resterait fédéral.

    - Sabine Laruelle (MR): ministre des PME, des Indépendants, de l’Agriculture et de la Politique scientifique. Toutes ces matières seraient régionalisées.

    -Michel Daerden (PS): ministre de l’Intégration sociale, des Pensions et des Grandes villes. La N-VA veut la régionalisation de la politique des grandes villes, mais le trou des pensions resterait fédéral. La N-VA veut son propre système de pension pour les fonctionnaires des administrations flamandes.

    - Pieter De Crem (CD&V): ministre de la Défense. Personne ne demande rien en matière de Défense...

    - Paul Magnette (PS): ministre du Climat et de l’Energie. La N-VA veut la régionalisation totale de ce département.

    - Charles Michel (MR): ministre de la Coopération au développement. La N-VA veut la régionalisation totale de ce département.

    - Inge Vervotte (CD&V): ministre de la Fonction publique et des Entreprises publiques. Fonction publique, il n’en resterait plus beaucoup, la plupart des fonctionnaires devenant régionaux. Entreprises publiques : la N-VA veut la régionalisation totale de la SNCB, de tous les moyens de transports et de Belgocontrol. Seul Belgacom y échappe pour l’instant.

    - Vincent Van Quickenborne (Open Vld) : ministre pour l’Entreprise et la Simplification. La N-VA veut la régionalisation totale de ce département.

    - Stefaan Declerck (CD&V) : ministre de la Justice. La N-VA veut la régionalisation partielle de ce département.

    28-08-2010, 18:10 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (1)


    26-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GEEN AFBRAAK SENAAT!
    "Op de eerste dag dat de Senaat volledig samenkomt, legt de sp.a-fractie meteen een wetsvoorstel op tafel om nog deze legislatuur definitief de Hoge Vergadering te hervormen tot een niet-permanente instelling."

    http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/1135192/2010/07/20/Sp-a-wil-Senaat-meteen-afschaffen.dhtml
    (HLN, 20 augustus 2010)


    http://www.senaat.be/www/?MIval=/index_senate&MENUID=22110&LANG=fr =
    http://www.senate.be/www/?MIval=/publications/viewPub.html&COLL=S&LEG=4&NR=1463&VOLGNR=1&LANG=fr (VAN DE LANOTTE-DELPEREE)
    ?

    "Bien étonnés de se trouver ensemble, was het gevoel bij N-VA en Groen! zondag, toen het onderwerp ‘Senaat' werd aangesneden door de preformateur. In het voorstel van preformateur Elio Di Rupo (PS) was sprake van een zoveelste ‘hervorming van de Hoge Vergadering'. ‘Niet akkoord', stelde de N-VA, dat al langer pleit voor de afschaffing van de Senaat. Maar ook Groen! trok behoorlijk aan de kar, ook zij willen definitief komaf maken met de overbodige instelling. (sic ! BY) SP.A en CD&V, nochtans ook voorstanders van een afschaffing, hielden zich opvallend op de vlakte. Maar blijkbaar had het gemeenschappelijke groen-gele front toch effect, want in de tekst die Di Rupo gisterennacht presenteerde was sprake van een definitieve overgang naar een ‘eenkamerstelsel'. Vraag blijft of dat in het definitieve akkoord overeind blijft." (DS, 17 augustus 2010)

    "Si les présidents de parti ont pu quelque peu souffler, ces deux derniers jours, les experts, eux, ont poursuivi leur travail sur différents domaines. Notamment l’emploi, la loi de financement, Bruxelles mais aussi le Sénat. Un groupe de travail a en effet été créé, pour étudier la suppression de la Haute assemblée"
    (Le Soir, 21 augustus 2010)


    "De Senaat wordt hervormd (N-VA en Groen! vragen de afschaffing)."
    (De Standaard, 24 augustus 2010)

    "Ook over de afschaffing van de Senaat, over de kinderbijslag – naar de gemeenschappen of naar de gewesten – en over de voorstellen om meer ethiek in de politiek te brengen moet nog doorgepraat worden."

    (De Standaard, 26 augustus 2010)

    26-08-2010, 02:43 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (0)


    09-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kaart met scholen in het VKN
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    09-08-2010, 18:10 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (0)


    29-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BANAAL NATIONALISME

    BANAAL NATIONALISME


    Men kan de opmars van de N-VA en van Bart De Wever betreuren. Maar meer betreurenswaardig is het dat geen enkele partij ten gronde de contradicties en onwaarheden die in zijn Vlaams-nationalistisch discours verscholen gaan, fundamenteel in vraag stelt. Daarmee dedouaneren ze een nationalisme, dat eigenlijk banaal – want inhoudsloos – is.


    De nationalisten, die het voortdurend – en dit gedurende jaren – hadden over over de onwettigheid van de verkiezingen indien BHV niet gesplitst was, hebben er zelf niet alleen aan deelgenomen maar zullen ze ook nog goedkeuren in het Parlement. En dat is maar één contradictie. Wat te denken van het feit dat men nu hoort dat “de Franstaligen”, nu een staatshervorming moeten aanvaarden. Zoniet zorgen ze voor het einde van België. Beschuldigde N-VA de anderen niet van “bangmakerij”? Maar, meer nog, moet de andere taalgroep – maar ook de alle Belgen die geen verdere defederaliseringen wensen –  “kiezen” tussen de afbraak of ... de sloop? Wat met de Grondwet waarin ingeschreven staat dat een staatshervorming maar kan wanneer men in beide taalgroepen een meerderheid vindt? Daardoor is het perfect legaal om een staatshervorming te wijzigen. Of geldt de Grondwet enkel maar om dingen te lezen die er niet instaan, zoals de splitsing van een kiesarrondissement of een kroonprins die geen uitspraken mag doen?


    Nog een flagrante contradictie. De traditionele partijen, die nu al 20 jaar het radicale nationalisme van het Vlaams Blok – later Vlaams Belang – bestreden hebben en elke deelname, zelfs op lokaal vlak en met deze partij plechtig geweigerd hebben om samen een beleid uit te stippelen (“cordon sanitaire”), staan bijna allemaal te springen om met de radicale nationalisten van de N-VA te regeren. De N-VA is niet tegen de “Walen”, maar weigert er wel mee in een democratisch staatsverband mee samen te leven. Het adagium is nu dat we een communautair akkoord vooral niet mogen blokkeren, want dat is “spelen met vuur”. Dit akkoord zal erop gericht zijn om de Belgische federatie verder te ontmantelen en dus, meer nog dan vandaag, de solidariteit en de democratische dialoog over verscheidene thema’s tussen de vertegenwoordigers van verschillende taalgroepen in ons land op te heffen.


    Wie zich hiertegen verzet is een querulant en een polemist. De toekomst is aan de splitsers en moet een homogene gemeenschap creëeren. Welnu, deze retoriek is een afspiegeling van de paradox die in de basisideologie van het Vlaams Belang schuilgaat. Wie pleit voor multiculturaliteit, krijgt steevast de volle laag van de partij die staat voor gesloten grenzen, een streng uitwijzingsbeleid en uitgesproken opvattingen heeft over mensen die toevallig tot een andere godsdienst behoren. Wie pleit tegen de multiculturaliteit enz. is een “goede Vlaming” en staat voor een homogene samenleving. De verzoeners zijn dus multiculturele ruziestokers, diegenen die zich tegen het kosmopolitisme keren zijn voor een vreedzame samenleving. Of, naar de N-VA vertaald, de federalisten en unitaristen zijn de stugge blokkeerders, de splitsers brengen harmonie.

    De N-VA pleit voor confederalisme als een tussenstap naar een onafhankelijk Vlaanderen. Mooi. Nochtans is een confederatie een bond van onafhankelijke staten die zelf beslissen wat ze nog samen doen. Anders gezegd, de oprichting van een confederatie is pas mogelijk binnen een post-secessionistisch scenario. Je kan dus niet én voor confederalisme én tegen Vlaamse onafhankelijkheid zijn. Dat geen enkele partij wijst op deze evidente tegenstelling is normaal: OPEN VLD en CD&V pleiten zelf voor confederalisme. Sommige Franstalige partijen spreken van een semantische discussie. SP.A en Groen! roeien met de nationalistische stroom mee.


    Volgende contradictie. De N-VA pleit voor het overhevelen van bevoegdheden van de federale staat naar de deelstaten. Dat is in een confederaal model natuurlijk onmogelijk, omdat de onafhankelijke lidstaten daar zelf – als ze dat willen – bevoegdheden overdragen naar het confederale niveau. Niemand die het tegenspreekt. Dat is natuurlijk ook moeilijk, daar elke partij in min of meerdere mate een voorstander is van regionaliseringen en communautariseringen. Inspiratie voor deze taalgebonden defederaliseringen zullen ze echter niet vinden in een liberaal, socialistisch of ecologistisch discours, maar enkel in het nationalisme. De N-VA stelt voorts dat het probleem in België bij de structuren en niet bij de mensen – ook niet bij de politici – ligt. Dat is toch een verbijsterende stelling, want uitgerekend de Volksunie, waarvan de N-VA een “opvolger” is, heeft deze federale structuren mee gewild, mee uitgetekend en mee gestemd. Dit is ook een onware stelling. Want ook al werken de Belgische structuren – op z’n zachtst gezegd – niet optimaal, met politici die denken aan het algemeen belang kan men zelfs een zo ingewikkeld, duur, inefficiënt en ondemocratisch systeem als het onze doen werken.


    Dat brengt ons bij het ander thema. België, zo de N-VA, is de optelsom van twee democratieën en dus geen democratie. België kan dus beter verdwijnen volgens de partij. Als België geen democratie is, wat is het dan wel? We hebben nog geen lid van de partij horen stellen dat we in een dictatuur leven, noch in een autocratie, noch in een totalitair regime. Wel is het zo dat de Belgische democratie onvolmaakt is. Terecht kan men zich de vraag stellen of dit niet in grote mate het gevolg is van nationalistische agitatie. Zo zijn alle parlementaire partijen op taalbasis ingedeeld, gelden in het parlement bijzondere meerderheden, alarmbelprocedures e.d.m. Welnu, deze mechanismen zijn de wil geweest van zowel francofone als Vlaamse nationalisten en regionalisten. Diezelfde nationalisten weigeren een Brabantse of een nationale kieskring – elementen die België democratischer zouden maken. Ze willen, integendeel, de enige meertalige (en dus democratische) kieskring in België splitsen. Ze willen meer bevoegdheden splitsen, zodat er nog meer samenwerkingsakkoorden en overlegcomités (die niet door een gekozen parlement kunnen gecontroleerd worden) ontstaan.


    Vraag is dan of een confederaal systeem België wel democratischer en efficiënter zal maken. Daarvoor is het nodig om te kijken naar de eigenschappen van een confederatie. Een confederatie kent allereerst geen Grondwet, maar wordt gevestigd door een verdrag dat onder het internationale recht valt. Zodoende worden de Belgen die vandaag in dezelfde staat wonen in twee of meer afzonderlijke staten ondergebracht. Zij zullen zich niet langer verhouden als burgers van dezelfde staat, maar wel als inwoners van twee staten. De diplomatieke relatie tussen “Vlaanderen” en “Wallonië” wordt derhalve geïnstitutionaliseerd. Dat brengt mee dat het overleg tussen staten, het aantal overlegcomités enz. exponentieel – en parallel met het democratisch deficit – zal stijgen.


    Een confederatie bestaat bovendien in Belgische context altijd uit drie delen – de gewesten of de gemeenschappen. Dus ook al raken “Vlaanderen” en “Wallonië” het in diplomatieke onderhandelingen over alles eens, dan kan de kleinste deelstaat alles blokkeren. De nationalisten beseffen dit wel, vandaar ook hun voorstel om Brussel onder co-bestuur van de twee grote gemeenschappen te brengen. Op Brussels vlak wil de N-VA dus enerzijds een soort samenwerkingsfederalisme invoeren voor alle materies, waarvan ze zelf zeggen dat het op Belgisch niveau onmogelijk is.

    Anderzijds – en geheel in tegenspraak hiermee – willen de nationalisten alle bevoegdheden op Brussels niveau centraliseren (o.m. door één politiezone te creëeren, door de macht van de gemeentebesturen uit te hollen enz.). Dat doen ze, naar eigen zeggen, om de versnippering tegen te gaan. Niet alleen is dit een flagrante contradictie met hun confederaal verhaal, het is – meer nog – onlogisch, gelet op het feit dat de N-VA zich tegen unitarisme op Belgisch niveau – waar de bevoegdheden nog méér versnipperd zijn – kant.  Hoe dan ook, een confederaal systeem verhoogt de inefficiëntie en het democratisch gehalte van het beleid, hoewel de N-VA die – zo zegt de partij – wil wegwerken.


    De N-VA pleit, geheel in die lijn, in zijn programma voor een afschaffing van de Senaat en voor een onrechtstreekse verkiezing – door de deelstaten – van de Kamer. Dat is een regelrechte terugkeer naar het getrapt kiesstelsel van het Ancien Régime. En dat voor een partij die de monarchie geregeld vergelijkt met een instelling uit dit bestel (parlementen ontstonden overigens in de middeleeuwen) ! Geen enkele partij of journalist kaartte dit aan.De N-VA pleit ook voor solidariteit. Maar welke solidariteit? Citaat: “Maak (...) komaf met transfers die het tegenovergestelde effect hebben op tewerkstelling en economische groei, begin met solidariteit die Wallonië opnieuw doet geloven in zichzelf”. (N-VA programma, p. 66). Deze “solidariteit” zal blijkbaar niet plaatsvinden tussen personen, maar wel tussen lidstaten in een statenbond. Daarbij geldt dan dat de rijkere lidstaat ten allen tijde de “solidariteit” eenzijdig kan opschorten.  Wat normaal geregeld wordt in een democratisch verkozen parlement, moet voor de N-VA gebeuren door vrijblijvende gesprekken tussen verscheidene uitvoerende machten. Dit is de triomf van het diplomatieke op het democratische denken, iets wat men op Europees niveau trouwens zoveel mogelijk probeert weg te werken. 

    In veel van het discours van de N-VA zit een determinisme verscholen. Voor Bart De Wever is de Belgische natie al honderd jaar aan het uiteenvallen. Daarbij definieert hij niet precies wat een natie is. Wel horen we dat Nederlands- en Franstaligen een andere “publieke cultuur” hebben, andere dagbladen lezen, andere beleidsvisies hebben enz. Wat de “Vlaamse” (“Waalse”) kijk op milieu, mobiliteit, sociale zekerheid enz. is, vernemen we er niet bij. Zijn daar geen tegenstellingen tussen bijvoorbeeld socialisten enerzijds en liberalen anderzijds? Lazen de Belgen in 1900 dezelfde dagbladen? Lezen de Zwitsers vandaag dezelfde kranten?


    Andere nationalisten zeggen dat België geen natie is, maar een artificiële creatie uit de 19de eeuw (“Vlamingen en Walen leven gedwongen samen”). In 1830 leunden de Belgische patriotten, aldus de Vlaams-nationalistische historiografie, “aan bij Frankrijk”. Het “huwelijk” moet volgens hen dus ontbonden worden. Eerste vaststelling: België is ouder dan 1830 en bestaat als protonatie al minstens sedert de 16de eeuw. Net zoals Duitsland ouder is dan 1870 en Frankrijk ouder dan de Franse revolutie. Van een statenbond ontwikkelde België zich naar de eenheidssstaat van 1830. Het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Nederland, de V.S.A, Zwitserland enz. maakten gelijkaardige processen van staatsvorming door. Als de nationalisten het uiteenvallen van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden in 1830 betreuren, dan is het vreemd dat ze de Nederlanden nog verder willen versnipperen. Voorts zijn alle staten kunstmatig. Regio’s als Vlaanderen en Wallonië zijn nog véél kunstmatiger dan België (ze zijn er een neocreatie van), idem zo voor de Europese Unie. Wie zich tegen het “kunstmatige” België richt, moet a fortiori de E.U. verwerpen, temeer daar die 26 talen en zelfs drie alfabetten telt. Tenslotte nog volgende bedenking: de huidige Vlaamse Beweging, waarvan het anti-belgicisme de kern is, is tijdens de Eerste Wereldoorlog ontstaan. Het is de Duitse bezetter die een Vlaams-nationale beweging heeft geschapen om het economisch sterke België te destabiliseren ten voordele van Duitsland. Het kleine groepje flaminganten dat aan de oorsprong van het hedendaagse Vlaams-nationalisme lag, deed heel wat meer dan “aanleunen” bij Duitsland...

    29-06-2010, 21:54 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (1)


    18-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uitstekende analyse W. Pauli (De Morgen)

    http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/De-Gedachte/article/detail/1119351/2010/06/14/Analyse-Walter-Pauli-Zij-konden-hem-niet-temmen.dhtml

    Analyse Walter Pauli: Zij konden hem niet temmen

    Deze verkiezing stond in de sterren geschreven. Vlaanderen was steeds voller van nationalisme, van particularisme, van zichzelf. Het was stilaan zwanger van de N-VA en Bart De Wever. Het kind moest alleen gebaard worden  

    [...] Misschien wordt het onderhand tijd om hoofd- van bijzaak te onderscheiden.


    Zou het niet kunnen dat N-VA won omdat zowel het kleine verhaal als het grote verhaal klopten? Het kleine, dat is de waan van de dag en alles wat daarmee samenhangt aan korte en verre actualiteit. Het kleine verhaal bestaat ook uit de persoonlijke en reeds vaak besproken successtory van Bart De Wever, de impasse van de voorbije drie jaar, waar het achteraf gezien niet eens onlogisch was dat de kiezer het bord eens stevig zou afvegen.


    We hebben er zelf toch zo ongenadig op ingehakt: die drie onwezenlijke jaren, met reeksen informateurs en formateurs, koninklijk verkenners en onderhandelaars, zetelende en demissionaire premiers, Laken dat voortdurend zijn antwoord in beraad moet houden om dan veel te vaak toch het ontslag te aanvaarden, en stunts zoals Wilfried Martens, of all people, die in de donkerste decemberdagen als het ware vanuit het verleden naar Brussel kwam gereden om de kwajongens weer bij de les te krijgen. Het was allemaal allesbehalve business as usual, het was surrealistisch, ongewoon, ongehoord, en vaak ook ongemanierd - de chaos van de Fortiskwestie, of het geknoei rond B-H-V. Wie herinnert zich die joelende beelden nog van de Kamercommissie waar een Vlaamse meerderheid eenzijdig de splitsing van de kieskring stemde. En toen kwam er niets.


    En dan waren er die knappe CD&V'ers nog, die bléven roepen dat de verkiezingen 'ongrondwettelijk' waren, wat alleen maar bijdroeg aan het imbroglio. En dan zag men, een dag voor de verkiezingen, die dwaze Michel Doomst in Het Laatste Nieuws verklaren dat hij "blijft gaan voor de onderhandelde staatshervorming", en "roepen aan de kant lost niets op". Zei een kerel die vier jaar lang aan de kant stond te roepen. Maar als de naam 'Michel Doomst' valt, mag men zeker zijn: dit is het kleine verhaal.


    [...]


    Het grote verhaal is er een van maatschappelijk discours, over jaren, zelfs over decennia. En dat leert dat deze verkiezing misschien wel in de sterren geschreven stond. Vlaanderen was steeds voller van het nationalisme, van het particularisme, van zichzelf. Vlaanderen was stilaan zwanger van de N-VA en Bart De Wever. Het kind moest alleen gebaard worden. Na drie jaar door Leterme opgewekte weeën is dat dus gelukt.


    Sinds de jaren negentig stond er geen maat meer op de 'Vlaamsheid' van de meeste traditionele, zogezegd 'staatsdragende' partijen.
    Daarvoor is geen verhaal dat alleen in termen van 'schuld' te begrijpen is: op tijd en stond was er in het parlement een Franstalig blok dat de kunst van het tergen zeer goed beheerste. Het zijn haast vergeten beelden, een Jef Sleeckx, toen nog SP-kamerlid, die bij de regeringscrisis in 1991 in volle assemblee begint te tieren tegen de PS, die door haar treiterige behandeling van het wapenexportdossier zelfs de meest unitaristische socialisten 'over de rooie kregen'. Of wie herinnert zich nog halfweg de jaren negentig VLD'er Rik Daems (nu partner van PS-politica Sophie Pécreaux), die ook al in volle kamer een homerische twist aanging met PS-fractieleider Claude Eerdekens, die zo laatdunkend was geweest over Vlaanderen en zelfs België, dat Daems riep: "En als je wil vertrekken (naar Frankrijk, wp) ga dan!"


    Dat beeld werd zelden of nooit gecorrigeerd door warme optredens van Vlamingen en Franstaligen zelf. Integendeel. Al dan niet moedwillig gezochte wrijvingen, het discours van splitsing, meningsverschillen en pesterijen: het was vaste prik. Voorbeelden te over, lukraak gekozen uit een overvolle mand. Luc Van den Brande (CD&V), destijds minister-president van Vlaanderen, wenste voor het Eurosongfestival de Vlaamse kandidaat geluk, niet de Belgische. Diezelfde Luc Van den Brande liet zijn hond op tv knagen op een plastieken haan - heel Wallonië zag er zijn coq in.Of denk aan de door de Franstaligen zo gehate rondzendbrief-Peeters, die is dus niet door een of andere VB'er of N-VA'er opgesteld. Die komt van een sp.a'er die bij zijn afscheid aan het Vlaams parlement applaus kreeg van het VB.


    Een van de opvolgers van Leo Peeters als Vlaams minister van Binnenlandse Zaken was Marino Keulen, een Open Vld'er van de gematigde soort. Behalve als het over 'de rand' ging, en de Franstaligen. Dan 'pakte' Keulen ineens de hele Vlaamse regering in Vlaams- of beter anti-francofone gezindheid. En de andere coalitiepartners, CD&V en sp.a, lieten hem doen. Net zoals sp.a-voorzitter Johan Vande Lanotte in 2005 tijdens de cruciale onderhandelingen van de staatshervorming zoals die toen voorlag, toegaf aan zijn Spiritpartner Geert Lambert. De staatshervorming onder Verhofstadt blokkeerde door een njet vanuit het progressieve kartel, wat leidde tot de blokkering van de laatste jaren. Geert Lambert militeert vandaag bij Groen!

    En zo zijn er nog honderden voorbeelden. Soms begrijpelijk: sp.a'er Steve Stevaert en Open Vld'er Bart Somers die zich samen ergeren aan het Brusselse egoïsme rond de nachtvluchten, waardoor DHL op Zaventem verdween. Soms belachelijk: de Vilvoordse sp.a'er Hans Bonte die goedpraatte dat gemeentebesturen afspraakjes maken met privéaannemers om Franstaligen niet toe te laten in hun nieuwbouw), of de bekrompen pesterij waarmee dat mensen 'een duurzame band' met hun gemeente moeten aantonen.



    Als je jarenlang met je allen covers zingt van dezelfde band, moet je nadien niet klagen dat de oorspronkelijke auteurs van wat in de loop de jaren ware classics werden, ineens zelf de hitparade aanvoeren. Dat is N-VA overkomen, en De Wever en co. hebben er zelf ook aan gewerkt, natuurlijk. Want ook al liggen de kaarten goed, je moet je troef natuurlijk nog juist uitspelen. Iedereen dacht dat de Volksunie dood en begraven was, omdat het project van die partij zo goed als voltooid was. En nadien voeren ze allen het VU-discours. En tonen ze in de praktijk nog eens aan dat dit land zo moeilijk werkt. De VU was dood, de andere partijen hebben de partij weer tot leven gewekt. En Bart De Wever heeft dankbaar gebruikgemaakt van die verrijzenis, van dat mogen ontwaken uit een toch niet zo onomkeerbare coma.



    Erbij zijn


    In die zin waren de verkiezingen van 2004 of 2007 reeds voortekenen van 2010: met 'Vlaamse kartels' die piekten tot bijna 30 procent, met in 2007 nog een VB van bijna 25 procent, en toen al een LDD die over de kiesdrempel van 5 procent ging. Die versnipperde maar zo aanwezige stemmen heeft Bart De Wever met zijn magistrale campagne allemaal gebald. En, te zien aan de scores van sp.a en Open Vld, en zeker van CD&V, kon hij bij de klassieke partijen best nog stemmen afkrabben.


    Het was dus veeleer pathetisch dat in die partijen nog een beetje een positieve boodschap werd opgehangen. Bij CD&V ging men voor het eerst in zijn geschiedenis door de benedengrens van 20 procent. Natuurlijk neemt men zich voor om straks terug te keren op oude oorlogssterkte. Net zoals de CD&V, toen nog als CVP, in 1981 hoopte terug te keren toen men voor het eerst onder de grens van de 40 procent zakte, en in 1991 ook kraakte door de grens van 30 procent. Telkens nam men zich snel terug te komen. Op het intermezzo 2004-2007 na, bleek dat in de praktijk wat terugkrabbelen.



    Alexander De Croo spreekt zichzelf en zijn achterban moed in "dat men min of meer heeft standgehouden". Wat is dat, 'standhouden' op het historisch slechtste resultaat dat de Vlaamse liberalen ooit neerzetten sinds Omer Vanaudenhove in 1965 zijn partij op de kaart zette. Dat geldt ook voor Caroline Gennez. Wie enig historisch inzicht heeft, beseft dat de sp.a niet weg raakt van zijn historische bodemkoers, maar die verkiezing na verkiezing bevestigt. Toch zat Gennez zichtbaar te glunderen. De wetenschap van 'erbij te zijn' is blijkbaar een bijzonder weeë balsem voor een in werkelijkheid andermaal gematrakkeerde partij.


    [...]


     
    Walter Pauli


    Politiek commentator

    18-06-2010, 01:37 Geschreven door Bruno Yammine  
    Reageren (1)


    Foto

    Hoofdpunten blog bobvangeel
  • Verhofstadt III: proficiat!
  • Het heeft eventjes geduurd, ja...
  • VERHOFSTADT IS TERUG!
  • MARS OP BRUSSEL!
  • goe filmke over RON PAUL

    Zoeken in blog


    Zoeken met Google




    Nieuws De Morgen
  • De superhelden van Stan Lee waren menselijk
  • Wie Zelzate wil aanwenden om zelf het cordon te breken, is vooral op zoek naar een lui excuus
  • Kritische Marokkaanse journalist krijgt 12 jaar cel voor seksueel wangedrag op de werkvloer
  • Stan Lee, geestelijke vader van Spider-Man en The Hulk, overleden
  • Sonic City dag drie: schoonheid in de stilte
  • Oude vervuilende wagens vanaf juli niet meer welkom in Parijs
  • Wat wilde de Chinees Shao Changchun eigenlijk bereiken met zijn ‘viooldiplomatie’?
  • Na de kritiek: “Trump annuleerde bezoek aan militaire begraafplaats om geen files te veroorzaken”
  • Stand-upcomedian Michael Van Peel stopt met eindejaarsconference ‘Van Peel Overleeft’
  • Voka wil niet praten met PVDA in Zelzate, maar bedrijven hebben er weinig te vrezen

    Nieuws Politics

    Belgische hart-vlaggen
  • Belgisch Hart-Coeur Belge (drapeaux-vlaggen)

  • Mailinglijst

    Geef je e-mail adres op en klik op onderstaande knop om je in te schrijven voor de mailinglist.




    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!