Zoeken in blog

Inhoud blog
  • Hier zijn dan de eerste foto's
  • Onverwacht maar leuk.
  • The day after
  • Het zit er op...
  • Rit 34 Samaxi-Baku
  • Rit 33 Oguz-Samaxi
  • Rit 32 Balakan-Oguz(gisteren)
    Brugge-Istanbul-Baku
    Fietsreis in 2013 van Brugge naar Baku (Azerbeidzjan) via Istanbul


    BRUGGE-WIEN-BUDAPEST-ISTANBUL-TBILISI-BAKU 5400 KM IN 34 DAGEN

    20-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ritten Brugge-Istanbul-Baku

     


    >> Reageer (3)
    31-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Foto's Luc


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Foto's Jan


    >> Reageer (0)
    22-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Foto's Roland


    >> Reageer (0)
    17-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hier zijn dan de eerste foto's

    Foto's Kris


    >> Reageer (1)
    02-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onverwacht maar leuk.
    Tijdens het laden van de fietsen omstreeks 9u kreeg Roland plots een telefoontje dat we om 15u plaatselijke tijd bij de ambassadeur verwacht worden. We zijn hier ook in de krant verschenen vandaag

    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.The day after
    Gisteren een schitterende rondleiding gehad in Baku. Afgesloten omstreeks middernacht op een terras in de onmiddellijke buurt van de vlammentoren. Voorheen hadden we een bezoek gebracht aan de prachtig gerestaureerde oude stad. Er werd nog wat nagepraat en daarna gingen we slapen. Deze morgen doet het raar om eens te kunnen uitslapen en straks te weten dat je de fiets niet op moet. Onze carbonnen- en alurossen worden straks in de aanhangwagen gestald om de trip naar België te maken. De beestjes hebben nu even rust verdiend. De fietsers en volger Guus zullen afscheid van elkaar nemen en de heimat opzoeken. We zullen straffe verhalen kunnen vertellen van deze lastige maar ook prachtige fietsreis. Misschien zien we elkaar nooit meer tot ...we plots elkaar weer tegenkomen in één of ander avontuur. Aan de collega's van bpost. Zonder ongelukken sta ik maandag terug op het werk. De pomkoek zal zoals vanouds om 10u gegeten worden en hopelijk is Peter zijn kast nog niet leeg. Filip, proficiat met de overwinning van Lokeren tegen Anderlecht.

    >> Reageer (0)
    01-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het zit er op...
    Het zit erop, eerst en vooral moet ik IEDEREEN bedanken die mij in deze onderneming gesteund heeft. Ik heb 34 dagen op de fiets gezeten, en in ongeveer 215 uur een kleine 5500 kilometer afgelegd en 44000 hoogtemeters bijeen getrapt. Het wereldgebeuren heeft voor mij een maand stilgestaan, en vanaf maandag zal ik mij terug moeten aanpassen aan het ritme van het dagelijkse leven. Wat zal ik die pikante Turkse soep missen, de overweldigende natuur waar we doorheen fietsten, en waar voor mij persoonlijk de rit Ardahan-Aspinda (grensgebied Turkije-Georgië) met kop en schouder bovenuit steekt. De mensen die langs de weg hun koopwaar venten, soms alleen bestaande uit een emmertje bessen, enkele zakjes hazelnoten, of een potje honing, maar toch altijd open voor een glimlach of een groet. De vrijheid van het fietsen, de watermeloen uit het vuistje, de honingraat bij het ontbijt. De voldoening je doel te bereiken, en kom tot het besluit dat dit naar meer smaakt. Als je deze winter langs het kanaal Oostende-Brugge een fietser met rugzakje zijn kilometers ziet malen, dan is de kans groot dat ik het ben, mezelf aan het voorbereiden op een volgend avontuur, want vanaf maandag krijg ik steevast de vraag, Jan, heb je ………….al gedaan? Groetjes en tot een volgende keer, Jan.

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rit 34 Samaxi-Baku
    D-day vandaag. De laatste rit in deze Brugge-Baku. Roland is waarschijnlijk wat zenuwachtig voor deze laatste rit en vergist zich van kamer, gaat zijn beklag doen bij de receptie dat hij niet op zijn kamer kan, om dan vast te stellen dat hij op de verkeerde kamerdeur stond te bonken. Na het aanbieden van zijn verontschuldigingen zet de karavaan zich om 8u20 in beweging. Vooraan en achteraan een politiewagen, daartussen nog een ambulance en uiteraard Guus met de volgwagen. We moesten naar de zee en dat werd dus afdalen, al hebben we toch nog een kleine 1000 hoogtemeters bij elkaar gefietst en zat de wind tegen. Als ik mij niet vergis was dit de snelste rit van allemaal. Gemiddelde 28,4km/u en dat na 33 dagen fietsen. We werden in Baku ontvangen door een groep enthousiaste jongeren (jongens en meisjes) aangesloten bij de Azerbeidzjaanse wielerbond. De aankomst was voorzien in het Velopark. Dit is een plaats waar ze wegen aangelegd hebben om de jongeren de kans te bieden ongestoord met de fiets te trainen ver weg van het (te) drukke verkeer. De TV was aanwezig en de bijhorende interviews werden afgenomen. De jongeren smeekten ook om koerstruitjes en petjes. Sommige deelnemers hebben hun trui en andere zaken weggegeven. De jongeren waren dolblij. Wij konden elkaar de hand schudden met de woorden "missie volbracht". Daarna zijn we met wagens naar ons hotel gebracht en na het eetmaal deze avond krijgen we nog een rondleiding in de stad.
    Voor de statistieken:
    -Ongeveer 5538 km gefietst
    -Ongeveer 215 uur op de fiets gezeten.
    -Gemiddelde snelheid over het volledig trajekt=25,5km/u
    -44500 hoogtemeters.
    -Kris zal jullie de pechcijfers mededelen.
    Een bedankt voor:
    -Roland Hurtecant die dit mogelijk heeft gemaakt.
    -Guus Runge die ons steeds, in soms moeilijke omstandigheden, bijstond met de volgwagen.
    -De Azerbeidzjaanse wielerbond die ons voortreffelijk door het land heeft geloodst samen met de politiemensen en ambulance.
    -De deelnemers die soms in moeilijke omstandigheden het hoofd koel hielden.
    -De vele bezoekers op de blog en hun reacties die voor ons een ferme steun betekenden.
    -Vrouw, kinderen, kleinkinderen, vrienden, buren, collega's en kennissen die ons steunden voor en tijdens deze expeditie.
    -De sponsors.
    Vergeef mij als ik hier iemand vergeten ben.

    Als verslaggever heb ik heel wat steun gehad van kamergenoot Jan die af en toe eens een verslagje de wereld in stuurde als ik het even niet zag zitten. Ik heb geprobeerd de blog zo goed als mogelijk bij te houden en dat heeft mij soms de broodnodige rust gekost. Zelf had ik geen fototoestel mee maar als de deelnemers mij foto's of filmpjes ter beschikking stellen zal ik deze alsnog op deze blog publiceren.

    Ik sluit af met de woorden,
    Het leven is niet de dromen die je hebt,
    maar de dromen die je waarmaakt.

    Johan Saey

    >> Reageer (0)
    31-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rit 33 Oguz-Samaxi
    Na het ontbijt dat opnieuw zeer karig was, werd besloten om het slecht gedeelte dat we gisteren gedaan hebben te mijden en met auto's naar beneden te rijden tot op een plaats waar fietsen op een normale manier kan gebeuren. Lijf en materiaal hebben al genoeg afgezien tijdens deze tocht om nu nog absurde risico's te nemen met het berijden van een weg die men geen weg kan noemen. We hadden gedurende de hele dag politiebegeleiding en het werd nog een pittige rit. Honderddrieënzestig kilometer met iets meer dan tweeduizend hoogtemeter na vierendertig dagen fietsen aan één stuk is zwaar. Vooral de laatste helling op 15km van het eindpunt zal mij altijd bijblijven. Een goede 4km lang maar ik denk dat het gemiddelde stijgingspercentage 10% is met pieken tot 15%, een beest dus. Bovenop deze helling werden weer wat foto's genomen van ons door de plaatselijke pers. Daarna een lichte afdaling naar Samaxi waar ons nog een dessert werd voorgeschoteld. De laatste drie km moest nog geklommen worden tot aan het hotel. Wel niet zo steil(3 tot 5%) maar na een zware dag begint dit zelfs door te wegen; We zitten in een vrij goed hotel en nu maar afwachten of we genoeg eten krijgen. Morgen zetten we de kroon op het werk met de rit naar Baku. Iedereen is blij deze tocht ondernomen te hebben, maar het verlangen naar vrouw, kinderen, kleinkinderen begint de bovenhand te krijgen. Het is genoeg geweest.

    >> Reageer (0)

    Foto

    Archief per week
  • 26/08-01/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 12/08-18/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 20/05-26/05 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 08/04-14/04 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 25/02-03/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 17/12-23/12 2012

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !

    Gastenboek
  • fbiww5
  • de Bidon
  • Dikke Proficiat!
  • Proficiat
  • mr

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Link
  • Monsieur Mont Ventoux
  • Sponsortocht Luc Vanderhaeghe


  • Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!