Foto

Totaal bezoekers :
Laatste commentaren
  • Lollies (Hella)
        op Juli en begin augustus
  • chique schoenen (Ronan en Carine)
        op Juli en begin augustus
  • Roosje mist u ! (Crollie en co)
        op Oktober 2012
  • ilse (ilse )
        op Oktober 2011
  • Geen nieuws is goed nieuws !!! (Crollie, jeroen en roosje)
        op Oktober 2011
  • Britt Gezel

    26-01-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ziekenhuis Tienen bedankt !
    Onze dokter zegt dat ze door héél vriendelijke mensen van het ziekenhuis van Tienen gebeld werd met de bloeduitslag (jullie weten wel, van toen ik me zo ziek voelde vorige week).
    Wel, die persoon volgt blijkbaar ook mijn blog (misschien iemand van aan de school of zo...).
    Bij deze, héél hartelijk bedankt en laat maar eens een berichtje achter op mijn blog, dan kan ik je misschien eens persoonlijk komen bedanken.
    Dikke knuffel !

    26-01-2010 om 19:55 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    21-01-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Britt zelf
    ik ben blij dat ik naar school mag gaan.
    ik mag zaterdag gaan zwemmen en naar de cinema.
    ik blij dat juli naar mijn blog kijken.
    groetjes
    britt

    21-01-2010 om 18:51 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mama aan het woord
    Wat een moeder lijden kan !
    Is dat niet een boek ?
    Wel, dan noemt mijn boek nu ook zo.
    Ik hoor de dokter het nog zeggen begin december op de consultatie.
    "Nu gaat er meer tijd tussen de controles komen mevrouw. Gaat dat lukken denkt ge ?".
    Ja, en wat heb ik daarop gezegd.
    "Het zal wel moeten hé, we zullen dat moeten leren."
    Ja, toen nog optimistisch, nu al veel minder.
    Vlak na Kerstmis is mijn ventje vertrokken voor 3 weken naar Congo.
    Wij niet blij natuurlijk, maar wat wilt ge, moeten we content zijn dat hij zo lang weg gaat of wat.
    Dat zou het ook niet zijn hé.
    Britt is zich tussen Kerstmis en Nieuwjaar niet zo lekker gaan voelen en te hoesten zoals nen ouden hond.
    Ja, griepeke hé.
    OK, maar waarom moet ze nu zo wittekes zien met donkere randen rond haar ogen.
    Flashbacks naar bijna 3 jaar geleden.
    Tof is anders.
    Ge zou bijna beginnen smeken aan de huisdokter voor haar bloed te controleren.
    Maar neen, we moeten flink zijn hé.
    Denk aan de woorden van de dokter in het ziekenhuis.
    Ik heb gezegd dat het gaat lukken, dus dat moet dan toch hé.
    Wij zijn geen "sissies" !
    OK, het gaat beter.
    Hoest weg, terug een kleurke, joepie !
    Zaterdagavond laat, 16 januari komt mijn ventje eindelijk thuis !
    Kindjes euforisch natuurlijk en de mama ook.
    Zondag Brent en Britt opgewekt naar de Chiro.
    Tot er een uurtje of 2 later een telefoontje komt dat onze prinses daar héél het terrein aan het ondertuffen is (lang geleden dat ik dat woord nog heb moeten gebruiken hé, tuffen).
    Papa gaat haar direct oppikken.
    Ja, weer dat kleurke hé, wit met donkere randen.
    Ze voelt zich echt niet lekker.
    Maar wat mama het meest verontrust is dat haar temperatuur maar 34,2°C is.
    Ja, ge moogt zeggen wat ge wilt maar ik ben toen echt beginnen panikeren hé.
    Ik was nog nooit zo blij dat Alain thuis was, geloof me maar.
    Gelukkig was de dokter van wacht onze huisdokter.
    We mochten direct met haar komen.
    Britt aan 't wenen omdat ik niet meeging maar de jongens zijn er ook nog en ik was niet in staat om met een auto te rijden.
    Dus papa moet gaan.
    Gelukkig verstaat onze dokter me en heeft ze bij Britt bloed getrokken.
    Alain heeft het zelf naar Tienen gebracht om te onderzoeken, dan hadden ze de uitslag sneller.
    Moest er iets fout zijn zou de dokter bellen.
    Ge kunt U al voorstellen hoe goed ik geslapen heb hé.
    Als klap op de vuurpijl is Bram 's nachts ook beginnen overgeven.
    En niet veel later zat ik in hetzelfde schuitje, of beter gezegd op het toilet met een emmer in mijn handen.
    We mogen van geluk spreken dat we 2 toiletten hebben maar nu was dat zelfs dus niet genoeg.
    Weer was ik ongelooflijk blij dat ik niet alleen thuis was met de kindjes.
    Ik maandag dus niet gaan werken, zo ziek als een hond.
    Samen met Britt een ganse dag in bed gelegen.
    Bram was 's morgens beter maar zijn boterhammekes 's middags kwamen er in de refter ook uit.
    Die was dus ook terug thuis in de namiddag.
    En geloof het of niet maar 's avonds had Alain het ook zitten.
    De strafste van onzen hoop is dus met vlag en wimpel : Brent (tot nu toe).
    Het was hier dus een echte ziekenboeg.
    Tegen woensdag was iedereen al iets beter.
    Alhoewel Britt bleef klagen van buikpijn, maar dat hebben wij ook nog altijd, krampekes.
    Ze at toch al terug een beetje, dus zou ze donderdag wel naar school kunnen.
    Papa al vroeg vertrokken, ikke de rest klaargestoomd en iedereen klaar met jas aan, zelfs op tijd.
    Maar Britt had weer niet willen eten en plots alles van de avond ervoor eruit.
    Trap, gang, toilet, alles vol.
    Ja, ik heb Britt snel opgefrist en in de zetel gelegd.
    Naar mijn werk gebeld voor een dag vakantie want Alain was dus al weg.
    En de dokter heeft gezegd niemand anders erbij te laten want zoals ge bij ons kunt zien is het superbesmettelijk.
    Gelukkig krijg ik dus een dag vakantie om voor onze prinses te zorgen.
    Dus, de conclusie van deze hele zaak is : Neen dokter, dit gaat niet lukken.
    En ik denk zelfs dat het nooit zal lukken.
    Ik ga altijd blijven panikeren bij de minste blauwe plek, wit gezichtje, etc...
    Ik denk niet dat dit ooit zal verbeteren.
    Wat denken jullie ?

    21-01-2010 om 09:47 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (5)


    Hoi,
    Ik ben Britt en  ondertussen 14 jaar jong.
    Op 13 februari 2007 werd bij mij ALL VHR (Acute Lymfoblasten Leukemie Very High Risk) vastgesteld.
    Die dag ben ik aan een intensieve behandeling begonnen die 2 jaar in beslag neemt.
    Op 31 december 2007 heb ik mijn laatste zak chemo gekregen.
    En op 14 februari 2009 heb ik mijn laatste pilleke chemo ingenomen.
    Om familie en vrienden op de hoogte te houden, maar vooral voor mij later, vult mijn mama hier mijn belevenissen aan.
    Zo kunnen jullie met ons mee huilen, maar vooral mee lachen.

    Foto

    Heb jij of ken jij iemand met kanker,
     neem dan dit lintje mee
    en plaats hem op je blog.

    Kanker is een versckrikkelijke ziekte,
    En het is ons doel om
    dit lint op elk punt te krijgen


    Archief per maand
  • 02-2017
  • 02-2016
  • 09-2014
  • 05-2014
  • 01-2014
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 06-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 01-2013
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!