Foto

Totaal bezoekers :
Laatste commentaren
  • Lollies (Hella)
        op Juli en begin augustus
  • chique schoenen (Ronan en Carine)
        op Juli en begin augustus
  • Roosje mist u ! (Crollie en co)
        op Oktober 2012
  • ilse (ilse )
        op Oktober 2011
  • Geen nieuws is goed nieuws !!! (Crollie, jeroen en roosje)
        op Oktober 2011
  • Britt Gezel

    31-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 108 : Ik word een smurf !
    Vannacht hetzelfde als gisteren.
    We zijn alleen véél vroeger opgestaan : om 6:15 al.
    Om 8:00 zijn ze een nieuwe zak komen aanhangen.
    Het is donderdag dus spek-met-eieren dag.
    Maar mijn buikske doet een beetje pijn dus veel eet ik niet.
    Tante Griet komt op mij passen want mama moet naar de Osteopaat.
    Mama wijst haar de weg naar het klasje.
    Ik mag weer een heleboel werkjes maken bij Juf Annelies.
    Als we op de kamer komen staat er een leuke pluchen krokodil me op te wachten.
    Er ligt een briefje bij.
    Zut, Lien van bij papa op het werk is gepasseerd.
    Nu hebben we ze gemist.
    Mama had zo graag eens met haar gebabbeld.
    De Cliniclowns komen me weer helemaal opvrolijken.
    Liliane komt ook langs en ze heeft een puzzel bij.
    Ik word nogal verwend hé.
    Dan is de kinesiste daar.
    Ze neemt me mee naar een leuke, grote zaal om oefeningen te doen.
    Ze zegt dat mama gerust mag zijn, met mij scheelt er niets.
    Eens de chemo gedaan is zal het wel terug normaal worden.
    Mama is ondertussen teruggekomen en loopt verloren zonder mij.
    Het is raar voor haar hier te zitten als ik niet in de buurt ben.
    Mijn zak chemo zit er ondertussen al helemaal in.
    Nu wachten op de volgende.
    We gaan ondertussen Oma Woelie eens bezoeken.
    Die is op een gewone kamer nu, dus daar mag ik wel binnen.
    Ik val in de koets op de terugweg naar mijn kamer in slaap.
    Wat wil je, zo hard werken.
    Ome Marc komt me ook bezoeken nadat ik muziek ben gaan maken bij Inge.
    En daar zijn Brent en Ome Dirk ook.
    Zij gaan ook eens langs bij Oma.
    Ik wil niet dat mijn grote broer weggaat, maar ik mag nu niet weg want ondertussen hangt de blauwe zak aan.
    Ja hoor, nu zal ik wel een smurf worden zeker.
    Mama moet constant met mij gaan wandelen.
    Maar verder dan op en af de gang mag niet met chemo.
    Dat is dus balen.
    De blauwe smurfendrank spoelt ook niet goed.
    De leidingen blijven blauw zien.
    Dat is dus een uurtje extra spoelen.
    Grrrrrrrr !?!?
    Dan nog een laatste zakske en tegen 20:00 zijn we klaar om het ziekenhuis te verlaten.
    Ome Dirk gaat de frietketel al insteken (hihihihi).
    We gaan lekker frietjes eten en ik rijd met mama naar ons huisje.
    Ik val in slaap in de auto.
    Morgen moet ik om 13:00 terug in het ziekenhuis zijn.

    31-05-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 107 : Chemo, chemo, chemo
    Ik heb goed geslapen vannacht maar mama heeft gewacht tot middernacht.
    Dan kon de chemo eindelijk afgekoppeld worden.
    Ik heb er toch geen last van gehad.
    Mama zegt dat het om 5:15 al klaar werd buiten.
    Om 8:00 komen ze weer dezelfde chemo aanhangen.
    Ik heb geen honger en wil maar al te graag naar het klasje.
    Mama zegt dat het nog te vroeg is.
    Ik doe dan maar een paar oefeningen die Juf Annelies van de ziekenhuisschool had meegegeven.
    Ik zal aan mijn Juf An ook eens moeten vragen om werkjes aan Brent mee te geven.
    Ik moet mijn hersenen blijven trainen zenne !
    Om 10:00 mag ik naar school.
    Het is vandaag woensdag dus poppenkast.
    Dom, ik maak liever werkjes.
    Dan is het tijd voor een dutteke.
    De kinderpsychologe, Sofie, komt afscheid nemen, haar stage zit erop.
    En de kinesiste komt langs, dat had mama gevraagd.
    Ik loop zo raar als ik snel wil gaan.
    Blijkbaar is dat van de chemo Vincristine.
    Dat werkt op de spieren, etc...
    Niets om ons zorgen om te maken.
    Dat gaat weg na de chemokuren.
    Ik moet wel in beweging blijven zoals we nu doen.
    Morgen gaan ze me eens komen halen om oefeningetjes te doen, leuk.
    Het is middag maar ik heb geen honger.
    Alé, het eten dus maar weer in de koelkast.
    Opa Woelie en Dirk komen langs en ze hebben mijn grote broer bij.
    Dat vind ik superleuk !
    De dokters zijn net daar.
    Mijn poepeke begint weer brubbels te vertonen dus mama moet er terug zalf bij opdoen.
    Voor de rest vinden ze dat ik er fantastisch uitzie.
    Tante Isabel komt ook langs met Ymke en Robbe.
    We kunnen dan samen naar Katrien en Nele gaan om te knutselen.
    Er komt een mevrouw langs van de oudervereniging.
    Ze heeft voor de mama's en papa's koffiekoeken bij.
    Als mama of papa eens met iemand willen praten kunnen ze altijd bij haar terecht.
    Ik krijg van haar een toffe pet met het opschrift "kaal is cool".
    Papa is weg met mijn pet.
    Ah ja, dat was ik nog vergeten te zeggen, papa is weer niet kunnen vertrekken.
    Het andere vliegtuig was ook kapot, hihihi.
    Ze gaan morgen nog eens proberen.
    Mama was wel niet zo blij want nu mist hij zaterdag het schoolfeest.
    Een dag later vertrekken is ook een dag later terug hé.
    Brent keek er zo naar uit mama en papa eens alleen voor zich te hebben.
    Ingrid gaat op mij komen passen.
    Nu zal mama alleen moeten gaan.
    Crol komt ook langs om mama en Opa Woelie op te pikken.
    Ze gaan samen naar Oma Woelie die nog altijd op intensieve ligt.
    Mama is daarstraks eens met mij en papa tot daar gereden.
    De mevrouw heeft uitgelegd dat ik hier niet bij Oma op bezoek mag komen.
    Ik mag wel een tekening meegeven.
    Dus heb ik mijn schilderijtje van de poes meegeven aan mama.
    Ze kan dit aan Oma haar bed zetten.
    Oma was blijkbaar héél goed.
    Ze zou dan eindelijk morgen naar een kamer mogen.
    Papa moet gaan slapen want die moet vroeg op morgen voor de derde poging;
    Derde keer, goede keer ?

    30-05-2007 om 22:48 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (15 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    29-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 106 : Terug in het ziekenhuis slapen
    Vanmorgen vroeg opgestaan.
    Papa vertrekt naar Afrika en wij moeten naar het ziekenhuis voor een weekske.
    We wuiven papa al om 7:00 uit en gaan dan aan de slag om iedereen te krijgen naar waar ze moeten.
    Brent op school afgezet, Bram bij Hilde en Guy en dan door naar het ziekenhuis.
    Fijn, het is aan 't zebberen.
    Wij willen regen als we naar het ziekenhuis moeten gaan slapen, slecht van ons hé !
    Mama moet nogal sleuren aan onze verhuis.
    Eerst moeten we ons gaan inschrijven.
    Amai, daar zit een hoop volk.
    We moesten komen tussen 9:00 en 10:00.
    Het is 10:20 als we aankomen en rond 10:45 is het eindelijk aan ons.
    De mevrouw zegt dat ze ons niet vindt in de computer.
    Leuk zegt mama, dan gaan we terug naar huis.
    De mevrouw gaat even naar de afdeling bellen.
    Na een minuut of 10 zegt ze dat we verwacht worden.
    Alé, terug sleuren, nu naar boven.
    Daar krijgen we eerst kamer 405.
    Mama lacht als ze het beddeke ziet.
    Ze vraagt aan mij of ik wel in dat babybedje geraak, misschien als ik me dubbelplooi ?
    De verpleegster gaat op zoek naar een groter bed en we zeggen al lachend dat we er een volautomatisch willen.
    Ze komt ons halen en we mogen naar kamer 415, de kamer van de eerste maand hier.
    OK, dat is leuk.
    Die is lekker groot.
    We zijn al snel geïnstalleerd en ze komen me halen om bloed te trekken.
    Dat gaat vlot want ik blijf recht zitten.
    Dan de stoppekes veranderen en de plakkers aan mijn buisjes.
    Maar dan moet de pleister van mijn catheter vervangen worden.
    Ik schreeuw weer moord en brand.
    Nog steeds zo'n schrik van toen ze me hierbij verschrikkelijk pijn gedaan hebben in het begin.
    De verpleegster gaat hulp halen om me mee vast te houden.
    Maar dat vindt mama niet leuk, ze zegt dat we het zelf gaan doen terwijl de verpleegster weg is.
    Mama moet het doen, dan vind ik het OK.
    Zullen wij de verpleegsters wel betalen lacht ze.
    Dan word ik gemeten : 99,5 cm (nog effekes en ik mag overal in als we naar Plopsaland gaan !)
    En dan in de gang op de weegschaal : 15,6 kg.
    Alles OK, nu op de uitslag van het bloed wachten.
    Ik ga dan maar bij Katrien knutselen.
    De muziekjuf komt me ook nog halen.
    Ik speel op de piano en trommel erop los.
    Terug op de kamer komen de dokters langs.
    De juf is ook net bij me, dus mama praat met hen op de gang.
    Beenmergpunctie is inderdaad heel gunstig.
    Nu begint mijn VANDA kuur.
    Vandaag en morgen krijg ik één chemo.
    Donderdag, vrijdag en zaterdag krijg ik er andere.
    En de laatste dag nog een ruggeprik.
    De dokters zeggen dat ze die niet onder verdoving kunnen laten doen.
    Dan worden er geen uitgevoerd.
    Ik ga in een roes gebracht worden en ze gaan die hier boven doen.
    Mama houdt haar hart al vast en ziet het niet echt zitten, maar het zal toch wel moeten.
    Die drie laatste dagen mag ik dan 's avonds thuis gaan slapen als mijn toestand OK is.
    Dat zullen we dus op het moment zelf bekijken maar hopelijk dus wel hé (weer allemaal duimen zenne !).
    Dus misschien maar 2 nachtjes hier slapen als we geluk hebben.
    Als alles meezit zijn we dus zaterdag weer echt thuis.
    Volgende week maandag, woensdag en vrijdag op de dagzaal een chemo halen.
    En zondag ééntje boven.
    Leuk zegt mama : dan is het vaderkesdag, het zijn verkiezingen en ze is jarig.
    Met een beetje pech zitten we dan een ganse dag in het ziekenhuis als ik bloed moet bijkrijgen.
    Maar mijn gezondheid gaat nu boven alles zegt ze.
    De dokters zeggen wel dat ik volgende week weer superlaag zal zakken en het er dik inzit dat ik binnen moet komen met koorts.
    Maar we zullen alles doen om dat te vermijden, we kunnen niet meer doen dan proberen hé.
    Onze papa heeft gebeld.
    Hij kan niet vertrekken, zijn vliegtuig is stuk.
    Hij gaat terug naar ons komen.
    Ik vind dat super maar dat wil dan ook wel zeggen morgen pas vertrekken en dus ook een dag later thuis.
    Hij wil bij mij blijven slapen maar mama zegt dat hij zot is als hij morgen moet vliegen.
    Papa komt net op tijd aan zodat mama Oma kan gaan bezoeken op intensieve.
    Ondertussen ga ik in het bloemenwinkeltje mijn ballonnen van de vorige keren terug laten opblazen.
    Nu hangt mijn kamer vol leuke ballonnen, allemaal gekregen van Tante Isabel denk ik.
    Daarna ga ik nog verder schilderen bij Katrien.
    Om 16:00 gaat mama toch eens vragen waar de chemo blijft.
    Blijkbaar hadden ze van de dagzaal niet doorgegeven dat ik vandaag ging binnenkomen en is er dus niets klaar.
    Ze gaan vandaag niet meer beginnen want de chemo moet nog besteld worden.
    Deze heb ik nog niet gehad en ze willen me in het ook kunnen houden.
    Mama is een beetje boos.
    Een hele dag voor niets hier gezeten.
    Ik had in Kumtich naar school kunnen gaan.
    Maar niets aan te doen.
    Mama zegt dat we dan thuis gaan slapen.
    Maar we moeten morgen dan al vroeg hier zijn.
    OK, slapen dan wel hier maar nu gaan we dan toch nog even naar de broers.
    Als we gaan zeggen dat we weg zijn is één van de dokters verbaasd.
    Ze zegt dat we vandaag nog moeten beginnen anders moet er zaterdag speciaal iemand komen voor de lumbaalpunctie.
    Er wordt naar Dr. Renard gebeld en besloten toch vanavond nog te beginnen.
    Om 19:00 moeten we terug zijn.
    Snel weg dus.
    Eerst bellen we naar grote broer, die is OK.
    Dan gaan we langs bij kleine broer want mama moest nog uitleggen wanneer Tante Griet hem gaat komen oppikken, etc...
    En dan ga ik frietjes eten.
    We zijn juist om 19:00 terug in het ziekenhuis.
    Maar de chemo is er nog niet.
    Crol komt op bezoek, ze komt met mij spelen.
    Dan zijn Opa Woelie en Ome Dirk ook daar.
    Ze komen van bij Oma, misschien mag ze morgen eindelijk naar een gewone kamer, dan kan ik er eindelijk bij.
    Papa gaat ook naar huis als de rest doorgaat.
    Morgenvroeg gaat hij nog langs komen.
    Ruth is ook hier voor een chemokuur en ze ligt net de kamer tegenover me.
    We wisselen DVD's uit.
    Er zijn veel bekende gezichten hier deze week.
    Nu ben ik doodop en mama verzorgt me om te gaan slapen.
    Ze heeft de indruk dat mijn poepeke terug erger wordt, dus gaat het morgen aan de dokters tonen.
    En nu ga ik lekker slapen terwijl mama wakker moet blijven om me in het oog te houden.
    Slaap lekker !

    29-05-2007 om 22:35 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    28-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bram in de speeltuin
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Leuk zo schuiven !

    28-05-2007 om 23:03 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Crol en Jeroen waren er ook
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Samen met Tante Marleen, Ome Jan, Ome Dirk en wij

    28-05-2007 om 23:03 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 105 : Parc Paradisio
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Super fantastische dag in Parc Paradisio.
    Morgen moeten we terug binnen in het ziekenhuis voor minstens één week.
    Jammer, maar het moet.
    Gelukkig hebben we veel hulp om het allemaal geregeld te krijgen.
    Mama blijft bij mij in het ziekenhuis, papa moet een paar dagen gaan vliegen en dus blijven de broers bij Nanny en Opa Pol, Tante Griet, Ome Dirk, Ome Jan en Opa Woelie.

    28-05-2007 om 23:01 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bifi worstjes eten in het ziekenhuis
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    28-05-2007 om 22:58 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik als prinses
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    28-05-2007 om 22:57 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    27-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 104 : Uitslag beenmergpunctie
    Ik heb heel flink geslapen bij Ingrid.
    Bram was wel weer aan het dromen, dus Ingrid heeft niet veel geslapen.
    Om 11:00 zijn mama en papa daar om ons op te pikken.
    Ze zijn Ingrid héél, héél dankbaar dat ze dit heeft gedaan.
    Het is toch niet niks om 3 kindjes in huis te nemen voor een nachtje.
    We gaan bij Nanny en Opa Pol aperitieven en eten.
    Mama kan het toch niet laten en belt nog even naar het ziekenhuis.
    Papa vertrekt dinsdag en anders moet die nog langer wachten.
    Het is een dokter die ons niet kent maar ze kijkt toch even of er geen resultaten zijn.
    Er zitten nog een paar blasten in mijn beenmerg, maar dat blijkt perfect normaal mogelijk te zijn.
    Er staat de opmerking dat er geen leukemie in het beenmerg aangetroffen is.
    Dinsdag meer uitleg maar mama is superblij, en de rest natuurlijk ook ! 
    Om 14:30 gaan mama en papa even naar de buren.
    Ik kan niet mee, want ik lig in slaap bij Nanny.
    Hun dochter heeft net hetzelfde meegemaakt 11 jaar geleden.
    Nu kunnen ze eindelijk eens een aantal vragen stellen aan mensen die ongeveer hetzelfde meegemaakt hebben en hun supergezonde dochter zien.
    Tante Ilse brengt me ook want ik ben wakker geworden.
    Ik ben eerst een beetje verlegen maar dan kom ik los.
    Ik kan daar leuk spelen met de 2 meisjes.
    Dan gaan we terug en Brammeke is ook wakker geworden.
    Hij heeft ondertussen al een serieus pakske op Mammy Waterloo haar schoot gelegd (als jullie begrijpen wat ik bedoel).
    Pampers houden dus niet alles !
    Het wordt tijd om door te gaan want mama gaat Oma Woelie nog bezoeken met Opa Woelie.
    Mama krijgt net dan van de mama van het kindje dat op intensieven lag een telefoontje.
    Hij is donderdag overleden en de mama wou het zelf tegen ons zeggen.
    Mama is er niet goed van.
    Ze wenst hen sterkte, maar weet verder niet wat te zeggen.
    De mama begrijpt het en vraagt hoe het met Britt gaat.
    Mama zegt dat ze zeker eens gaan afspreken binnen een paar weken bij ons thuis.
    Vrijdag wordt hij begraven en mama zal daar zeker naartoe gaan.
    Papa wil niet mee.
    Hij is een paar jaar geleden naar de begrafenis van een kindje geweest en heeft gezworen dat nooit meer te doen.
    Papa zet mama af bij Opa Woelie.
    Wij rijden met onze papa naar huis waar Bram hetzelfde nog eens overdoet bij papa (hihihihihi).
    Opa Woelie brengt mama naar huis en blijft een boterhammeke eten.
    Ome Dirk en Peter passeren ook.
    De rally is goed gegaan (proficiat !).
    Dan is het tijd om te gaan slapen want we gaan morgen naar Park Paradisio !

    27-05-2007 om 22:44 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    26-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 103 : Bij Ingrid slapen ?
    We hebben allemaal al lang ontbeten als papa eindelijk uit zijn bed komt gekropen.
    Nu wil hij die medicamentekes niet meer pakken.
    In de voormiddag doen we een beetje klusjes in huis.
    Daarna gaat mama Oma bezoeken en blijven wij bij papa om hem een beetje te ambeteren.
    Als mama thuiskomt maakt ze snel eten voor ons klaar.
    Mama en papa eten niet mee, want wij gaan normaal slapen bij Ingrid en dan gaan zij eens rustig uit eten.
    Maar eerst afwachten natuurlijk totdat ik zeker daar blijf slapen.
    Anders moeten ze maar iets halen om te eten als ik toch mee naar huis wil.
    Dan is het al snel tijd om te vertrekken.
    We gaan met z'n allen naar de kermis.
    Ik ben op een paar molens geweest, heb eendjes gevangen, ...
    Ik heb me héél goed geamuseerd !
    Dan gaan we naar Ingrid haar huis want ik ben moe.
    Mama legt alles uit aan Ingrid en dan kunnen mama en papa vertrekken.
    Ik heb het een klein beetje moeilijk maar laat hen toch gaan.
    We zijn allemaal doodop dus gaan we al snel in bed.
    Mama krijgt van Ingrid een smske om haar gerust te stellen dat we slapen.
    Nu kan mama genieten van haar dineetje bij kaarsligt met papa.
    Om 23:00 liggen mama en papa ook in bed voor een goei 10 uur slaap.
    Super !

    26-05-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    25-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 102 : Een dagske naar school in Kumtich

    We vertrekken allemaal samen naar school met de auto, want het regent.
    Mama en papa zetten Brent en mij af.
    Zonder problemen !
    Ik loop direct de schoolpoort binnen en alle kindjes komen naar mij.
    Iedereen is blij me terug te zien.
    Ik houd ze wel op een afstand en laat ze zien dat ik terug de oude Britt ben.
    Ik wil niet dat ze te dichtbij komen.
    Mama gaat Brammeke wegbrengen en papa gaat door de regen naar huis.
    Zij gaan vandaag Brent zijn nieuwe kamer leegmaken en naar het containerpark.
    's Middags komen ze ons aan school oppikken.
    Het was super !
    Ik ben héél moe maar wil deze namiddag toch teruggaan.
    We gaan allemaal gezonde hapjes maken met de ganse school.
    Mama's, papa's en grootouders mogen hier straks van komen smullen.
    Papa is op tijd maar mama komt later met Opa Woelie.
    Zij zijn eerst Oma nog gaan bezoeken.
    Ze ligt nog steeds op intensieve.
    Ze is verward en wil daar weg.
    Mama heeft het er moeilijk mee want Oma herkende mama niet.
    Ze is zo door de medicamenten en heeft nog tekort aan zuurstof.
    Hopelijk gaat het snel beter want daar mag ik haar niet gaan bezoeken en je mag er daar niet lang bij.
    Opa komt bij ons nog een taske koffie drinken.
    Mama belt naar het ziekenhuis voor de uitslag van mijn beenmergpunctie.
    Maar ze is nog niet binnen.
    De dokter zegt dat we het dinsdag wel zullen horen als we binnengaan.
    Mama is niet blij, zolang nog wachten !
    Het is zo een zalig weer dat Brent weer niet wil gaan turnen.
    Mama zegt dat het al de tweede keer is deze week en dat hij niet meer mag gaan als hij nu niet gaat.
    Dat vindt hij OK, dus hij gaat niet.
    Ingrid heeft gebeld.
    Of ik niet wil komen slapen nu mijn bloed zo goed staat.
    Ik wil alleen gaan als mijn broers ook meemogen en dat is geen probleem.
    OK, morgen gaan we allemaal samen naar de kermis om 18:00 en daarna blijven we daar slapen.
    We gaan frietjes halen en dan is het tijd om in ons beddeke te gaan.

    25-05-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    24-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 101 : Beenmergpunctie
    Mama moet vanmorgen ook nog naar de osteopate, dus zij brengt Bram alleen weg, dan kan ze doorrijden.
    Papa brengt samen met mij Brent naar school.
    Mama komt terug thuis en wil graag naar het gemeentehuis de paperassen in orde gaan brengen.
    Ik wil natuurlijk mee, maar papa is intussen groggy van de medicamenten en ligt in de zetel.
    Mama pakt me dus maar mee, want anders zal het niet goed komen.
    De mevrouw in het gemeentehuis is super vriendelijk en brengt alles in orde.
    Dat ging snel, en er zat niemand dus we waren ook snel binnen.
    We rijden terug naar huis en al snel is het tijd om naar het ziekenhuis te vertrekken.
    Papa wou graag mee maar dat zal niet lukken want mama krijgt hem maar niet wakker.
    Gelukkig kunnen we naar Tante Griet bellen, die wou wel meegaan.
    We komen aan om iets na 12:00 in het ziekenhuis.
    We moeten eerst bloed laten trekken en vanaf 13:30 beginnen ze ons op te halen, dus we zijn op tijd.
    De verpleegster zegt dat ze dit keer een uurtje vroeger gaan starten en aangezien wij er eerst zijn kunnen we seffens al weg.
    Mama stuurt snel een smske naar Tante Griet, want die ging tegen 13:00 komen, maar dan zal ik al vertrokken zijn.
    Help !!!
    Tante Griet is net op tijd, ze heeft thuis alles laten vallen (Super Tante Griet hé).
    Het is ook al direct aan ons beneden.
    Maar de anesthesiste brengt me op vraag van mama dit keer eerst met het witte spul (plopdrank noemt ze het) in slaap.
    En daarna pas het masker, dus ik ben heel rustig in slaap gevallen.
    Alle dokters zijn er nog niet, straf hé, en ik ben al in slaap.
    Mama en Tante Griet gaan in de wachtkamer zitten en een 20tal minuutjes later mogen ze al terug naar mij komen.
    Ik word supergoed wakker en begin direct over de posters die er hangen te tetteren.
    De verpleegster zet een film op van Piet Piraat.
    Ik mag dus direct terug naar de dagzaal, zo goed wakker ben ik.
    Daar hebben ze ook de uitslag van mijn bloed.
    Het staat zo goed dat ik naar school mag !!!
    Jaja, naar mijn echte school.
    Mama en ik gaan Brent oppikken aan school.
    We hadden naar papa gebeld maar die sliep nog altijd (goei medicamenten hé).
    Ik vertel mijn juf dat ik morgen ga komen, en zij is superblij.
    Ik leg direct mijn boekentasje klaar thuis.
    Nu nog een nachtje slapen en ik mag gaan !
    Grote broer is ook blij.

    24-05-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    23-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 100 : 100 dagen ver !
    Vannacht is papa laat thuisgekomen, pas rond 2:30.
    Ik ben daardoor wakker geworden en even bij hen gaan liggen, maar niet lang zenne.
    Bram was al vroeg wakker en dan zijn we maar allemaal opgestaan.
    Brent moet maar een kort dagje naar school.
    De juf zal lachen, Brent moest vandaag een appelsien, een citroen, een beker en een fruitpers meenemen.
    Mama was nog aan het twijfelen welke fruitpers.
    Die voor appelen enz... of voor appelsienen.
    Maar aangezien hij een appelsien moet meenemen was de keuze toch snel gemaakt.
    Wij gebruiken eentje op electriciteit dus Brent heeft dat hele machien mee.
    Ik ben in de voormiddag met mama naar het gemeentehuis gegaan.
    We hebben gisteren een brief gekregen dat ik voor meer dan 80% gehandicapt ben verklaard.
    Mama moest toen wel even slikken als ze dit las.
    Ik ben helemaal niet gehandicapt hé !!!
    Maar nu moeten er veel paperassen ingevuld worden.
    Ik krijg zelfs een parkeerkaart voor gehandicapten, stel je voor.
    Het is wel een feit dat ik nu veel centjes kost aan mama en papa, dus die kortingen op sommige dingen zijn welkom, maar een parkeerkaart, dat is toch wel raar hé.
    In het gemeentehuis moesten we op de sociale dienst zijn maar daar zat zoveel volk te wachten aan de deur van die meneer, dat mama wel eens een andere keer terug gaat komen, zonder mij dat ik niet te lang moet wachten.
    Het is al tijd om Brent te gaan halen, en daarna terug naar school te brengen.
    Ik rijd zelfs al terug met mijn fietske, maar moet van mama supervoorzichtig zijn.
    Mama gaat Oma bezoeken en papa gaat naar de dokter in de kazerne, hij is goed ziek.
    Dus moesten we eigenlijk mee naar Ome Dirk maar we willen liever bij Timo en Rani gaan spelen.
    Mama aarzelt een beetje want dat is de eerste keer dan dat we ergens gaan spelen als er hier niemand thuis zal zijn indien er iets scheelt.
    Maar ik voel me super dus mag het.
    Ik moet wel mijn badpakske onder mijn kleren aandoen zodat mijn koortjes goed verstopt zitten.
    Als mama terug thuis is zitten we al allemaal in onze tuin want papa is al terug.
    Mama krijgt bijna een hartinfarct want ik ben helemaal verkesterd (rood verbrandt).
    Mijn kaakskes en mijn armen, amai !
    Mama voelt haar superambetant omdat ze me niet heeft ingeveegd, maar ze was het dan ook niet gewoon dat ik terug rondcross hé.
    Het is zo leuk in de tuin dat Brent niet wil gaan turnen en voor één keer hoeft hij niet van papa.
    Hij moet wel zelf naar Opa Pol bellen om te zeggen dat hij hem niet naar huis moet brengen.
    Maar hij mag wel komen eten bij ons.
    Het is leuk als het goed weer is.
    We zijn dan ook supervuil en supermoe als het tijd is om te gaan slapen.
    Mama heeft haar werk.
    Drie vuile biggetjes.
    Morgen in de namiddag de beenmergpunctie.
    Allemaal duimen voor een goed resultaat hé.

    23-05-2007 om 21:55 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (13 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    22-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 99 : Ik voel me goed, ik voel me goeoeoeoed, ...
    Super zalig geslapen, allemaal !
    Om 6:00 de eerste wakker en allemaal samen in mama en papa hun bed rond 6:30 (ge moet er dus niet stom van staan dat dat bed inzakt hé).
    In de voormiddag lekker niets gedaan (ikke toch).
    Papa moest vertrekken om te vliegen tegen de middag en hij komt pas vannacht terug.
    Wij pikken Brent op aan school en na het eten gaan we hem terugbrengen.
    Wij rijden door want mama gaat met Opa Woelie Oma bezoeken op de intensieve.
    Ze mogen er bij van 14:00 tot 14:15.
    Dat is niet lang maar daar kan dat niet langer, dat is beter voor de patiënten.
    Ik blijf bij mijn Ooms maar krijs het ganse kot bijeen want ik wil dat niet.
    Ik wil mee met mama naar Oma.
    Ik begrijp maar niet dat daar geen kindjes binnenmogen.
    Mama hoopt dat ik snel kalmeer anders gaan de nonkels plezier beleven.
    De verpleegster wijst mama en opa de weg naar de wachtzaal.
    Hier is ook de intensieve eenheid voor kinderen, misschien ligt Rune hier nog wel.
    Om stipt 14:00 gaan de deuren open.
    Ze mogen naar Oma.
    Oma ligt daar met honderduizend buizekes en infusen.
    Dat is wel nog meer dan ik er had.
    De buis voor te ademen is nog maar net weggenomen dus Oma kan nog niet goed praten.
    Ze opent wel al soms haar ogen en reageert toch als er iets gevraagd wordt.
    Dat stelt mama toch al een beetje gerust.
    Ze is terug bij haar verstand, dat is al veel.
    Oma is natuurlijk nog wel moe, dat is te verstaan.
    Oma haar bed staat juist naast de kamer waar de kindjes liggen.
    Mama moet dan toch ook aan Rune denken en hoopt dat met hem alles goed gaat en hij nu terug op de afdeling zelf ligt, of zelfs naar huis mocht.
    De dokter zegt dat ze straks wel beter wakker zal zijn, als Opa dan langs gaat gaan met Ome Dirk.
    De 15 minuten zijn natuurlijk héél snel om, maar Oma kan de rust goed gebruiken.
    Opa vraagt of mama nog iets wil gaan drinken, en ze ziet dat Opa een jatteke koffie nodig heeft.
    Dus dat doen ze dan eerst maar.
    Ze bellen wel om 15:00 naar de nonkels om te zien of ik mijn pilleke wel inpak.
    Mama komt me oppikken en we gaan Brent halen.
    Opa brengt straks Bram naar huis, luxe hé !
    Na Brent zijn huiswerk mogen we spelen met Rani en Timo.
    Het gaat van het ene huis naar het andere.
    Tussendoor moeten we wel komen eten van mama.
    Opa wil niet blijven eten, jammer !
    Na het eten kunnen we terug ravotten.
    Ik voel me super en ben niet gelukkig als mama ons komt roepen om te gaan slapen.
    Maar morgen komt er nog een dag.
    We vallen allemaal als blokskes in slaap.
    Papa zal ons straks nog wel een kusje komen geven als hij thuiskomt rond 2:30.

    22-05-2007 om 22:10 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    21-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 98 : Bloed trekken
    Lekker geslapen maar Brent heeft mama en papa wakker gehouden.
    Hij had nachtmerries en is beginnen brullen.
    Dan is hij bij mama en papa gaan liggen.
    En toen gebeurde iets wat mama en papa al langer hadden zien aankomen : ze zakten door het bed !
    Papa is Brent dan terug in zijn bed gaan leggen (dik tegen zijn goesting trouwens).
    Gelukkig kon papa het krammikkele ding terug in elkaar zetten.
    Ha, toch nog even slapen.
    Papa brengt Brammeke naar Hilde en Brent naar school, dan moet hij doorrijden om te gaan vliegen.
    Mama en ik gaan naar de dagzaal.
    Hopelijk alleen om bloed te trekken.
    Het is daar zo druk dat ze mijn bloed nemen terwijl ik in mijn koets zit.
    En zie, het werkt direct, laat het maar komen.
    Nu moeten we toch wachten op de uitslag dus gaan we even Oma Woelie bezoeken.
    Die ligt hier ook, Oma wordt vandaag aan haar hart geopereerd.
    Mama is natuurlijk een beetje zenuwachtig.
    Oma ziet er goed uit en normaal moet ze deze namiddag naar de operatiezaal.
    Ze heeft hetzelfde operatiekleedje klaarliggen als het mijne van altijd (alleen iets groter).
    Dan is het tijd om terug te gaan.
    Mijn bloed staat héél goed, de dokter is tevreden.
    Witte bloedcellen staan op 1900.
    We denken eraan voor het weekend naar zee te gaan, hopelijk lukt het.
    Maar Brent wil ook naar de Kesselse Feesten, dus we zullen nog zien.
    Nu moet ik alleen donderdag gaan voor een beenmergpunctie in de namiddag en dan de week daarna (volgende week dus) moet ik op dinsdag binnengaan voor één week (Vanda Kuur of zoiets).
    Dat heb ik nog nooit gehad.
    Afhankelijk hoe ik hierop reageer mag ik naar huis of moet ik langer blijven.
    Duimen hé mannen !
    Maar ik kan in ieder geval niet naar het schoolfeest en dat vind ik doodjammer.
    Alé, we kunnen nog net Brent gaan halen om thuis te eten.
    Na het eten gaan we winkelen voor vanavond.
    In de winkel komen we Wim tegen, hij beloofd af te spreken in augustus aan de zee.
    Hopelijk lukt het ons deze keer wel !
    En Pascal is er ook, hij wil mijn mond toeplakken maar ik zeg dat hij dat bij Brent moet doen.
    In de auto zeg ik tegen mama dat we Pascal naar ons thuis moeten doen komen om Brent zijne mond daar komen dicht te plakken.
    Dan kan ik nog eens lachen.
    Jaja, ik ben weer de oude Britt, gelukkig maar.
    Even naar het ziekenhuis bellen maar Oma is nog in het operatiekwartier.
    Rond 19:00 moeten we terugbellen, dan zal het gedaan zijn.
    Brent van school gehaald en Ome Dirk brengt Bram naar huis.
    En komt Brent oppikken om te gaan turnen.
    Rani en Timo komen spelen, maar Brent gaat toch zonder grommelen mee.
    Hij gaat nog altijd graag turnen, spijtig dat hij volgend jaar iets anders zal moeten kiezen.
    Papa belt dat hij laat zal zijn.
    Mama probeert nog eens naar het ziekenhuis te bellen maar ze zijn Oma net naar Intensieve aan het verhuizen.
    De operatie zit erop maar we moeten binnen een half uurtje nog eens terugbellen.
    Brent komt thuis met Ome Dirk en we kunnen lekker spaghetti eten.
    Mama belt nog eens naar Intensieve en Oma is stabiel maar nog niet wakker.
    Dat is naar 't schijnt normaal.
    We mogen dag en nacht bellen voor informatie, ze zijn daar héél vriendelijk.
    Mama zal nog eens bellen voordat ze gaat slapen.
    Papa komt laat binnen en kan ook nog spaghetti smullen.
    Maar wij 3 kleine knoedels zijn al in dromenland (hopelijk zonder nachtmerries dit keer).

     

    21-05-2007 om 22:19 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik en mijn vriendinneke Marit
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Leuk hé !

    21-05-2007 om 22:02 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    20-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 97 : Papa terug thuis
    Deze morgen nog verder gewerkt aan de speelkamer.
    's Middags is Ome Marc de broers naar huis komen brengen.
    Brammeke slaapt.
    Ik wil bij Nanny soep gaan eten zeg ik de ganse tijd, maar dan wil ik toch weer niet mee met Ome Marc.
    Mama kan niet gaan want ze komen Brent oppikken om 13:30.
    Hij mag met Klara naar de cinema en daar gaan spelen en frietjes eten.
    Tante Marleen komt met Crol.
    Zij gaat mama haar haar knippen.
    Liesbet komt ook langs met Marit.
    We kunnen fijn spelen.
    Papa en Ome Dirk zijn al thuis om 15:40.
    Dat vind ik leuk.
    We gaan ook frietekes halen.
    Ah ja, Brent frieten, ikke ook dan.
    We gaan allemaal lekker in bad voordat we gaan slapen.
    Mama is blij dat papa terug thuis is om mee te helpen.
    Morgen moeten we bloed gaan laten prikken.

    20-05-2007 om 22:32 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    19-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 96 : Bij Ome Marc slapen ?
    Vanmorgen met mama gaan bakken kopen om ons speelgoed in op te bergen.
    En dan bloemekes om buiten in onze bakken te planten, om het terras op te fleuren.
    Tegen de middag waren we terug thuis en dan zijn Oma en Opa Woelie mijn broers terug naar huis komen brengen.
    Ze blijven bij ons middag eten.
    Jana (een buurmeisje) komt helpen mijn huis van Playmobil in mekaar steken.
    Ik mag naar boven met haar van mama, als ik beloof alles netjes terug op te ruimen, want mama heeft de speelhoek net op orde gezet (toch al voor een deel), met de nieuwe bakken hé.
    Rani en Timo passeren ook en we spelen lekker buiten.
    De ijsboer passeert en Opa Woelie trakteert iedereen op een ijsje.
    Brammeke hangt van boven tot onder vol.
    Dan is het tijd om ons klaar te maken want we gaan bij Ome Marc BBQ'en en ik ga daar met mijn broers blijven slapen.
    Mama krijgt bijna een "cries" (hartaanval) als ze boven komt.
    De weg door de speelkamer is helemaal bezaait met speelgoed, en mijn kamer en bed liggen ook vol.
    Ze brult dat ik naar boven moet komen om op te ruimen.
    Ik ga naar boven maar de ganse trap valt vol tranen omdat ik zo aan het wenen ben (lang geleden dat mama nog boos op me was hé).
    Maar ik voel me zo goed dat ik blijkbaar een geweldige hoop rommel heb kunnen maken.
    Ik ben boos want ik heb dat niet alleen gedaan, dus zegt mama tegen Brent dat hij Jana terug moet halen om te helpen.
    Het hele dorp heeft waarschijnlijk wel gehoord hoe boos mama was.
    Maar spelen is ook opruimen, en nu zeker.
    Alé, dan konden we ons toch klaarmaken en vertrekken.
    We komen wel te laat aan bij Ome Marc.
    Brammeke en ik zijn in slaap gevallen.
    Die gekke Brent kruipt in het zwembad.
    Er staat wel verwarming in maar toch nog koud zenne.
    Als wij wakker zijn gaat Oma Marc er mee in en maken we waterballonnen.
    Nu zitten er dus 2 gekken in dat koude water.
    Daarna is het tijd om de BBQ aan te steken, Nanny komt ook.
    Brammeke krijgt zijn flesje en gaat braaf in het beddeke dat mama heeft meegebracht.
    Ik eet flink veel worstjes, want van worstjes krijg je ... zegt mijne papa altijd.
    Dan is het tijd om onze matrassen op te blazen.
    Ja, natuurlijk, in ééntje zit een gaatje.
    Dan maar samen op één matras.
    Mama verzorgt me en Ome Marc kijkt goed voor morgenvroeg.
    Een lijstje met de medicamentjes, etc...
    En ik zeg nog altijd dat ik hier ga blijven slapen.
    Flink van mij hé !
    Mama ziet de Oude Markt al dichterbij komen.
    Ze moet wel met Ome Marc zijne auto naar huis, want anders moeten we de drie autostoeltjes overzetten.
    Cool, mama met een chique auto naar 't stad !
    Ik ga flink met broer in mijn bed liggen.
    Mama gaat iets in de auto leggen maar ik denk dat ze vertrekt en ik begin te brullen.
    Mama mag niet weggaan, ik ga met haar mee.
    Had mama het niet gedacht.
    Alé, ze kleed me maar goed aan en neemt me mee naar ons huisje.
    Het is ondertussen al 23:30 dus ik val als een blok in slaap in de auto.
    De Oude Markt zal voor een andere keer zijn, jammer. 

    19-05-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    18-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 95 : Lekker niets doen
    Brammeke heeft om 5:00 een fles gekregen en mij wakker gemaakt want het ging niet snel genoeg.
    Ik mag van mama dan bij haar komen liggen.
    Brammeke valt terug in slaap en wij ook.
    Brent is om 7:30 wakker en gaat alleen naar beneden TV kijken, dan kan mama nog een beetje soezelen.
    Om 8:45 vindt hij het wellekes geweest en roept ons allemaal wakker.
    En gelukkig maar want net op dat moment belt papa
    Alles gaat goed ginds en ze hebben eindelijk goed weer.
    Papa is ook genezen want gisteren voelde hij zich niet lekker.
    We gaan naar beneden en Brent heeft een verrassing voor ons.
    Hij heeft helemaal alleen de tafel gedekt !
    Heb ik geen fantastisch broer ?
    Oma belt ook al om te zien waar we blijven.
    Ja, wie had nu gedacht dat we zo lang gingen slapen.
    We gaan met Oma en Opa Woelie naar het park.
    We rijden met de autokes, Brent vaart met een bootje maar vindt het niet leuk zonder mij.
    Dan gaan we iets eten en nog naar de speeltuin.
    Brent wordt bij Ome Jan en Ome Hans afgezet en Bram en ik rijden mee met mama naar huis (want wij liggen al in slaap in de auto).
    Opa gaat seffens Brent naar het turnen brengen.
    Kleine broer en ik slapen héél lang, totdat we terug moeten vertrekken om broer bij het turnen te gaan oppikken.
    Mama heeft ondertussen de speelhoek een beetje opgeruimd.
    Daar staat zoveel nieuw dat we er nog niet meer binnen kunnen.
    We gaan bij Oma eten en Brent wil weer daar blijven (daar mag hij computeren hé).
    Brammeke blijft ook bij Oma en ik wil dat ook.
    Maar op een uur verander ik wel 10 keer van gedacht en uiteindelijk rijd ik mee met mama naar huis.
    Ik ben moet dus ga wel snel mijn beddeke in.
    Morgen ga ik met grote broer bij Ome Marc slapen (zeg ik nu toch nog, hihihi).
    Als Brammeke dan bij Oma gaat slapen kan mama misschien eens een filmpke meepikken in Leuven (en in slaap vallen in de zaal waarschijnlijk) of eens iets gaan drinken in 't stad.
    Dat is allemaal eeuwen geleden.
    We zullen nog wel zien, want ik ben nog niet weg hé.

    18-05-2007 om 21:54 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    17-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 94 : Feestdag
    Mama en ik staan lekker laat op.
    We gaan brood halen en rijden dan naar Oma.
    We gaan met Ome Jan naar Planckendael.
    Ome Hans en Petra komen ook met Sander.
    Het wordt een héél leuke dag.
    Het weer zit ook super mee en ik voel me héél goed.
    Als we naar huis rijden is iedereen stik kapot en iedereen op de achterbank valt in slaap.
    Mama legt ons alle drie te slapen thuis.
    Brammeke is direct terug wakker en houdt mama lekker bezig.
    Als grote broer en ik terug wakker zijn lopen we nog eens tot aan de kermis.
    Eendjes vissen, op de molen en even in het Lunapark.
    Mama neemt voor ons iets mee naar huis van Het Wit Madammeke om te knabbelen.
    Dan moeten we in bad.
    Mama heeft haar werk zo 3 tegelijk wassen.
    Maar het lukt haar wonderwel, we zijn dan ook hele brave kindejes hé.
    Dan gaan we allemaal braaf ons beddeke in voor een supergoede nacht.

    17-05-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 93 : Papa vertrekt
    Vandaag vertrekt papa met Ome Dirk met de moto naar Oostenrijk.
    Het regent dat het giet.
    Die zullen dus wel nat zijn als ze daar toekomen, want mama zegt dat het ver rijden is.
    Ze vertrekken nog later dan wij want Ome Dirk zijn batterij is stuk en moet deze morgen eerst nog een nieuwe halen.
    Wij brengen Brent naar school en Bram naar Nanny.
    We komen aan in het ziekenhuis en ze kunnen direct bloed trekken, dat gaat super.
    Nu wachten.
    Mijn bloed (hemoglobine) staat iets te laag.
    Het staat op 7,9 en onder de 8 moet ik bloed krijgen.
    Het wordt dus toch een lange dag.
    We laten aan Nanny weten dat Brammeke tot een uur of vijf zal moeten blijven.
    Gelukkig is het geen probleem.
    En dan maar wachten op mijn bloed.
    Ik puzzel een beetje met mama.
    Dan krijgen we telefoon van de school.
    Opa en Oma Woelie staan aan de poort om hem op te pikken maar hij is niet te bespeuren.
    Mama hare frank valt al snel.
    Hij was gisteren bezig tegen Rani om met haar naar huis te gaan, want mama wist niet of ze op tijd thuis ging zijn van school.
    Maar mama zegt altijd dat de mama's en papa's dat moeten afspreken en dat mama het nog moet gaan vragen aan Rani haar ouders.
    Mama en papa zijn druk bezig met Hans en Suzy om Brent zijn nieuwe bed naar huis te brengen, en daardoor vergeet mama het volledig.
    Dus vraagt ze 's morgens aan Opa om Brent te gaan halen.
    Maar dat heeft Brent niet gehoord en is dus in de veronderstelling dat hij mee mag met Rani.
    Mama haar fout en Brent superboos.
    Volgende keer zal mama het niet meer vergeten te gaan vragen, wees maar gerust.
    Om 13:00 zijn ze eindelijk daar met mijn bloed.
    Alé, nu nog 4 uur knutselen en we mogen weer naar huis.
    De dokter zegt dat het nu niet nodig zal zijn om vrijdag te komen.
    Joepie, dus 4 dagen thuis (als alles goed gaat).
    Mijn witte staan op 400, de dokter zegt dat het normaal is dat die even blijven hangen.
    OK, dus nu Brammeke oppikken.
    Ik val in slaap in de auto dus mama kan niet lang bij Nanny blijven.
    Dan Brent oppikken bij Oma Woelie.
    We krijgen frietjes, want woensdag is frietdag.
    Brent en Bram willen natuurlijk niet mee naar huis, dus ik vertrek alleen met mama.
    Gelukkig heeft mama mijn pillekes al gegeven want ik van in de auto in slaap.

    16-05-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    15-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 92 : Dagje vrij

    Om middernacht is Brent beginnen overgeven.
    Hij voelt zich dus echt niet lekker en heeft koorts.
    Mama en papa doen het nodige, en hij blijft bij hen in bed.
    Nu moeten ze uitkijken dat ik er niet bijkruip.
    Van slapen komt dus niet veel in huis, zeker niet met zo een wroetvarken tussen hen.
    Dan wordt Brammeke om 3:30 ook nog eens wakker.
    Brent wordt in zijn eigen beddeke gelegd en Brammeke wil niet kalmeren dus een flesje.
    Helemaal leeg en toch wil hij niet slapen.
    Ha neen, spelen is leuker.
    Na een uurtje valt hij toch bij mama in slaap.
    Nu is het al bijna tijd om op te staan want papa moet naar een cursus.
    Wel, mama en papa zijn nog moe.
    Papa moet zich haasten.
    Mama en ik brengen de broers weg (want Brent is terug OK) en gaan boodschappen doen.
    Dan naar huis om een beetje te werken.
    Er stopt een auto en ik denk dat het papa is maar het zijn Tante Griet en Ome Pol.
    Ze komen me een bezoekje brengen.
    Ze gaan mee Brent van school halen en blijven lunchen.
    Papa is ondertussen ook thuis.
    Hij heeft een fijn cadeautje mee van Regina, een collega op de OPS en Training.
    Haar zonen hebben spelletjes meegegeven voor op de GameBoy.
    Die ga ik zeker eens uittesten met mijn grote broer.
    Mama wil eens afspreken met Regina om me te komen bezoeken, want ze wil haar bedanken voor alles wat ze doet voor mij.
    Ze heeft het al eens gezegd.
    Goede familie, collega's en vrienden zijn een zegen en je leert de echte kennen wanneer het iets minder gaat.
    Brent moet terug naar school.
    Dan ga ik maar mee met Tante Griet en Ome Pol. 
    Mama en papa kunnen dan rustig in de tuin werken.
    Amai, ontspannend, ze zouden beter een dutteke doen.
    Maar Lucia is hier om te helpen poetsen.
    Ze voelt zich niet echt lekker dus gelukkig ben ik niet thuis.
    Mama komt me oppikken en we gaan Brammeke halen.
    Vanavond gaan we frietjes halen want papa vertrekt morgen voor een paar dagen.
    Iedereen met een beetje vertraging in zijn beddenbak.
    Morgen weer bloed prikken, hopelijk lukt het nu wel direct !

    15-05-2007 om 22:28 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (13 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 91 : Gewoon bloed trekken
    Vanmorgen met mama en papa naar het ziekenhuis.
    Ik moet bloed laten trekken en dan zullen we zien of ik naar huis mag of iets moet bijkrijgen.
    Ze beginnen direct aan mij maar het bloed wil er weer niet uit.
    Ze proberen van alles maar niets helpt.
    Alé, effekes een infuus aanhangen en ondertussen de pleister vervangen, misschien helpt dat.
    Maar neen, dan gaat het nog niet.
    Ja, ze moeten vandaag maar een beetje hebben dus een vingerprik.
    Ik kreis daar het hele kot bijeen.
    Ik herinner me namelijk nog heel duidelijk de vorige vingerprik.
    Mama en papa moeten me vasthouden.
    De verpleegster prikt en perst het bloed uit het toppeke van mijn vingerke.
    Mama is er niet goed van.
    Alé, dan maar wachten.
    Marissa is er ook.
    Haar mama gaat voor mij ook bandanakes meebrengen.
    Een mevrouw in Bilzen maakt die op maat met een rekske vanachter.
    Dat zal makkelijker zijn.
    De dokter komt langs en mama zegt dat mijn tandje meer en meer pijn doet.
    Ze gaat het bekijken met de tandheelkundige afdeling of ik niet eerder mag gaan dan 6 juni.
    Mijn witte zijn gestegen naar 500, dat gaat dus de goede richting uit.
    Mijn bloedplaatjes gaan ook goed vooruit.
    Maar mijn hemoglobine hangt maar op 8,2 (onder 8 moet ik bloed bijkrijgen).
    Daarom zal ik toch woensdag moeten teruggaan voor controle.
    Ik mag nu dus naar huis, joepie !
    Ik ga winkelen met mama en papa.
    Papa gaat vanavond koken voor ons.
    We gaan Brent en Brammeke oppikken.
    Brent had hoofdpijn in de klas.
    Die kan dus weer niet gaan turnen.
    Mama geeft hem iets tegen de pijn.
    Papa zijn eten was zo lekker dat we hebben gestemd en hij mag vanaf nu altijd koken.
    Goed vanaf zegt mama, alleen jammer dat papa niet veel thuis is.
    We zouden nogal vermageren.
    Iedereen gaat slapen want we zijn allemaal stikop.

    15-05-2007 om 22:17 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    13-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. Lekker rusten !
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    13-05-2007 om 21:49 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Samen lezen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Zo leer ik het ook sneller hé !

    13-05-2007 om 21:48 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 90 : Vandaag 3 maand en moederkesdag
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ons mama vanmorgen verrasst met ontbijt op bed.
    Brammeke zag dat helemaal zitten dus wel snel naar beneden verhuisd, om het bed te sparen.
    Allemaal gezellig samen gegeten.
    We hebben allemaal werkjes voor mama gemaakt.
    Dan rijden we naar Oma Woelie om een bloemeke af te geven.
    En daarna mogen we bij Nanny gaan eten.
    Papa heeft natuurlijk voor Nanny ook een bloemeke mee.
    Het was weer héél lekker.
    Na de taart gingen we naar huis, want Brent moet morgen naar school.
    De buren van Opa en Nanny zijn in de tuin bezig.
    Mama wil al zo lang eens met hen gaan praten want hun dochter heeft net hetzelfde gehad als ik.
    Zij is nu OK en daar trekt mama zich aan op.
    Mama zegt dat ze zeker eens gaat bellen want het is er tot nu toe nog niet van gekomen.
    Als we naar huis rijden hopen wij (de kindjes) dat het niet regent en dat de kermis in het dorp open is.
    Jaja, hij is open dus gaan we daar eerst even stoppen.
    We gaan eendjes vissen, op de molen, in het lunapark een kijkje nemen, ...
    Want dit jaar staan er 6 kraampjes in plaats van 3.
    Thuisgekomen heb ik al terug honger.
    Gelukkig heeft Nanny eten meegegeven en kan ik daar met Brent nog van smullen.
    Dan is het tijd voor ons baddeke en beddeke.
    Morgen moet ik bloed gaan laten trekken.
    Hopelijk kan ik direct daarna naar huis maar mama vermoedt dat ik bloed zal moeten krijgen.
    We zullen wel zien.

     

    13-05-2007 om 21:47 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 89 : Wachten op papa
    Brammeke was bij Oma Woelie blijven slapen.
    Dus we zijn superlang blijven liggen, het was zeker 7:30.
    Ik ben wel rond 6:00 bij mama in bed gekropen.
    Na het ontbijt rijden we naar Oma Woelie.
    Mama moet even een kastje gaan kopen om bij te zetten in de badkamer.
    Ze krijgt al mijn verzorgingsspullekes niet meer kwijt en haar lavabo staat nu dus te vol.
    Ik ben wel boos dat ik niet mee mag, maar mama zegt dat mijn bloed te laag staat dus ze houdt voet bij stuk.
    Ome Dirk had boven bij Oma Woelie in de nieuwe living alles gepoetst met Dettol, dat was dus dik in orde.
    Als mama ons terug komt halen ben ik juist aan het slapen, een middagdutteke hé (dat beloofd voor vannacht).
    Mama gaat dan maar met Oma en Opa Woelie iets eten.
    Als ze terugkomen zit ik al te wachten.
    We rijden naar huis en Brent gaat bij Rani spelen.
    Mama zet met veel moeite de kast in elkaar.
    Gelukkig komen Opa en Oma Woelie langs, dan kan Opa helpen met de deurtjes, want dat is toch niet zo simpel.
    Odette komt Brammeke kidnappen, zo kan mama het avondeten klaarmaken.
    Als dat klaar is liggen Brent en ik al te knorren in de zetel.
    Het is ondertussen tijd om Brammeke in zijn beddeke te gaan steken.
    Mama probeert ons wakker te maken maar ik wil niet eten en na de verzorging ga ik in mijn beddeke.
    Brent wil ook niet eten maar wel beneden wachten op papa.
    Wel, dat wachten duurt langer dan verwacht en papa is uiteindelijk toch thuis rond 22:30.
    Mama en papa eten nog avondeten (gezond hé !) en daarna gaan we allemaal samen slapen.

    13-05-2007 om 21:01 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    11-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 88 : Bloed trekken
    Vanmorgen is papa al vroeg vertrokken na een korte nacht.
    Brammeke was dan ook nog eens wakker om 3:30 en zonder fles wilde hij niet terug slapen.
    Weeral de jongens afzetten en door naar Gasthuisberg.
    Het is er helemaal niet druk, dus ze komen onmiddellijk bloed trekken.
    En wonder boven wonder, het gaat zeer goed.
    We moeten nu minstens een half uurtje wachten dus ga ik maar naar het klasje.
    Mama gaat terug naar boven om te wachten, dan kan ze een beetje paperassen doen.
    De dokter komt naar haar en vraagt hoe het met me gaat.
    Héél goed zegt mama.
    Ze heeft mijn uitslag van het bloed en ik moet niets bijkrijgen.
    Maar mijn witte bloedcellen staan nog altijd maar op 200 dus de dokter heeft liever dat ik direct naar huis ga, en niet tussen het volk blijf zitten.
    Mama komt me dus terug uit de klas halen.
    Maar ik vind dat niet erg, ik ga graag naar huis.
    Eerst langs de bandencentrale want papa heeft een nieuwe motoband nodig.
    Hij vertrekt volgende week voor een paar dagen naar Oostenrijk.
    Maar hij wil alleen gaan als met mij alles OK is.
    Volgende week moet ik alleen 3 keer naar het ziekenhuis om bloed te trekken (maandag, misschien woensdag en vrijdag zeker).
    Mama dacht met ons het lange weekend naar zee te gaan maar dat gaat dus niet, want vrijdag moet ik ook gaan.
    Dus nu maar hopen dat ik geen koorts begin te maken hé.
    Als je de dokters zo hoort zijn ze wel bijna zeker dat ik toch koorts zal maken, dus we moeten ons best doen dat dit niet gebeurt.
    Maar vorige keer hebben we ook geprobeert en het is ons toen niet gelukt.
    Hopelijk deze keer meer geluk, mee duimen hé !
    We gaan broer oppikken aan school, verrassing, hij mag thuis komen eten.
    In de namiddag rust ik samen met mama een beetje in de zetel.
    Mama gaat Brent terug halen op school.
    Hij gaat nog even bij Rani spelen totdat hij moet vertrekken naar het turnen.
    Ome Dirk komt hem oppikken (lief hé, zo kunnen wij thuis blijven).
    Opa Woelie is Brammeke gaan oppikken bij Hilde en Guy.
    Hij gaat bij Oma Woelie blijven slapen.
    Ik heb met mama wafeltjes gebakken, hmmm lekker !
    Papa heeft gebeld.
    't Wil weer lukken, hij is nog niet waar hij moet zijn.
    Er zijn zandstormen en hij is moeten uitwijken naar Caïro.
    Mama hoopt dat hij toch morgen in de namiddag thuis geraakt want papa ging met haar nog eens uit eten.
    Dat zal wel weer in het water vallen zeker.
    Maar nog erger, het is zondag moederkesdag, dus wij hopen dat papa toch zeker zondag thuis is.
    Ome Dirk komt Brent terug naar huis brengen en we gaan Pizza Hut halen, hmmmm !
    Hij blijft nog lekker lang met ons gezelschapsspellekes spelen.
    Mama valt in slaap in de zetel.
    Ik ben ook moe en mama gaat me in mijn beddeke leggen, want het is al 22:15.
    Mama krijgt een e-mailke van Pascale op de camping aan zee.
    Als we toch naar zee willen voor het lange weekend, wil ze graag op de broers passen terwijl mama met mij naar het ziekenhuis moet vrijdag.
    Het is toch fantastisch zulke fijne mensen te kennen hé.
    We gaan de bloedresultaten afwachten en dan beslissen, want nu sta ik veel te laag om ergens naartoe te gaan. 
    Broer speelt nog een beetje verder met Ome Dirk en dan hopelijk allemaal héél goed slapen want mama heeft het dringend nodig.

    11-05-2007 om 22:39 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Papa moet al vroeg gaan vliegen.
    Mama en ik gaan naar de broers en dan boodschappen doen (voor Bifiworstjes).
    's Middags komt de postbode.
    Hij heeft 10 brieven bij voor mij van UZ Leuven.
    Mama weet al hoe laat het is !
    Alles samen moeten we 1003,23 Euro nog zelf bijleggen (hoera voor de hospitalisatieverzekering)
    Mama schrikt als ze het totaalbedrag ten laste van het ziekenfonds ziet : 15962.20 €
    Amai, leve de ziekenkas, etc...
    Wat een hoop paperassen die nu moeten ingevuld worden, maar ja, dat moet dan maar.
    Morgen weer naar het ziekenhuis en papa vertrekt héél vroeg.
    Het is zo lang geleden maar hij gaat voor de eerste keer een nacht niet thuis zijn.
    Het zal raar zijn voor mama, maar dat hoort er wel bij hé.
    Het zal wel lukken ! 

    11-05-2007 om 22:30 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    10-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 86 : Bloed krijgen
    Super slecht geslapen iedereen.
    Brent heeft koorts, dus die moet ook naar Oma Woelie met Bram.
    Hij kan niet naar school natuurlijk, en zo snel mogelijk weg bij mij.
    Stom hé, maar het kan niet anders.
    Mama vindt het verschrikkellijk want een ziek kind wil zijn mama hebben en nu moet ze hem wegbrengen.
    Ze moet met mij naar het ziekenhuis voor chemo.
    Papa is al weg vliegen.
    De dokter gaat langskomen bij Oma voor Brent.
    We zijn al vroeg in het ziekenhuis.
    Ze proberen direct bloed te trekken maar dat lukt niet.
    Gr*!!*.
    Langs geen enkel van mijn katheterbuisjes, en ik heb er drie hé.
    Ze bellen iemand van katheters.
    Nu kan ik niet naar school want ik moet wachten.
    Ze is wel al snel daar maar ze krijgt er ook niets uit.
    Ze gaat met de dokter overleggen.
    Even later mogen we met de dokter mee voor een onderzoek.
    Het is een nieuwe dokter.
    Zwarte dokter Katrien is naar neonantologie (en rosse Katrien naar neuro kinderen).
    Stom, want ze waren leuk.
    Maar deze is precies ook OK, ik ben haar naam wel vergeten.
    De mevrouw van katheters komt terug binnen.
    Ze wil er iets inspuiten maar dat moet 2 uur inwerken en nog beter 4 uur.
    De verpleegster stelde voor om bloed te prikken in mijn vinger, maar de dokter zegt dat dit te gek is want ze hebben 9 ! tubes nodig.
    In de arm dan maar, maar dat wil de dokter liever ook niet, want dat doet pijn en 9 buisjes duurt lang.
    Mama stelt voor binnen 4 uur terug te komen.
    Ze staan versteld van dit voorstel maar wij moeten niet ver rijden hé.
    Er zijn er heel veel van de Limburg, die zouden dat zo snel niet zeggen.
    Zo gezegd, zo gedaan.
    Om 14:00 moeten we terug zijn.
    We gaan naar de auto maar in de glazen wandelgang richting de parking rinkelt de telefoon.
    Het is papa.
    Mama zet haar handtas op de kant en natuurlijk valt haar sleutel naar beneden.
    Recht in de modder, onder een pallet betonnen palen van de verbouwingswerken.
    Alé, het moet weer lukken.
    Naar de receptie, die roepen iemand van de veiligheid en die gaat mee.
    Gelukkig is er dan juist een bouwvakker bezig die wil helpen.
    Hij kruipt onderin en gelukkig vindt hij de sleutel.
    Mama kan hem wel kussen, maar er zit glas tussen.
    Zo, dan maar naar de broers bij Oma de tijd doorbrengen.
    Wel uit de buurt van Brent blijven.
    Papa komt ook bij Oma aan en we gaan even naar Opa Pol en Nanny.
    Dan is het tijd om te vertrekken.
    Hopen maar !
    Ja hoor, er komt bloed uit.
    Nu wachten op het resultaat.
    We gaan dan maar naar boven mijn werkjes van de vorige week ophalen.
    Daar zien we één van onze dokters.
    Zij woont in Vissenaken en is het buurmeisje van mijn eigen Juf An.
    Ja hoor, Dr. Johanna Merckx kent mijn juf.
    Dan naar beneden voor de uitslag.
    Mama en papa wisten het wel.
    Ik moet bloed bijkrijgen.
    De verpleegsters zien dat nooit aan mij door mijn rode wangen maar mama en papa voelen dat aan mijn handen, raar hé.
    Alé, één uur chemo, een half uur spoelen en drie uur bloed.
    Het is al 15:45 dus dat wordt 20:30.
    Dat wil zeggen dat we om 18:00 naar boven moeten verhuizen.
    We sturen papa maar naar huis.
    Mama houdt me beneden bezig en om 17:30 is de chemo klaar.
    Ze hangen mijn bloed aan, dat er gelukkig al is.
    Dan verhuizen we naar boven.
    Ik heb wel reuzehonger !!!!
    Oma Woelie ging speciaal voor mij stoofvlees met frietjes maken en hier zit ik nu op mijn kin te kloppen.
    Gelukkig kan de verpleegster voor mij een spaghetti versieren.
    Wij brengen de tijd door in het ouderkamerke, het ligt hier stampesvol.
    Er komt een jongen met zijn ouders bij ons zitten.
    Jens is 5 jaar (mama schatte hem 8, zo een grote !).
    Hij heeft iets wat mama niet kan uitspreken en maar 25 % overlevingskans.
    Mama zou nu blij moeten zijn met mijn 70 % maar ze vindt het toch nog veel te weinig.
    Jens eet Bifiworstjes.
    Ja, ik heb net een spaghetti op maar begin stillekes tegen mama te zagen.
    Jens zijn mama heeft het gehoord en ik krijg een Bifiworst.
    En iets later nog één.
    Vrijdag gaan we naar Jens 2 nieuwe Bifiworstjes brengen, als we naar de dagzaal moeten.
    Eindelijk, papa is hier om ons op te pikken.
    Oma Woelie heeft frietjes en stoofvlees meegegeven.
    Om 20:30 zijn we klaar.
    Ik lig direct in slaap in de auto.
    Thuisgekomen wil ik geen frietjes mee.
    Dan smullen mama en papa maar alleen.

    10-05-2007 om 21:37 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 85 : Vrije dag
    's Morgens de jongens weggebracht en daarna langs mama haar werk naar de winkel om boodschappen te doen.
    Snipperdag want we hebben eigenlijk niets gedaan.
    Ik voel me super

    10-05-2007 om 21:17 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    07-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 84 : Scherpenheuvel
    Ik moet 's nachts nog altijd een paar keer naar het toilet gaan.
    Dat is wel vervelend want zo slaapt er niemand eens een ganse nacht door.
    Papa moest vroeg vertrekken om te gaan vliegen.
    Ik ben met hem ook vroeg opgestaan.
    Raar, het regent buiten, dat is lang geleden.
    Ons mama is tegen 06:30 ook daar met Brammeke.
    Brent ligt natuurlijk nog goed te snurken.
    We brengen de jongens weg en dan rijden mama en ik door naar Gasthuisberg.
    Amai, wat een file !
    Als we daar aankomen is er nog redelijk weinig volk.
    Blijkbaar hebben er velen gebeld dat ze te laat gaan zijn door de files.
    Gelukkig moeten wij niet ver rijden, maar er komen er een heleboel van de Limburg.
    Het bloed trekken gaat supergoed.
    Dan komen ze mijne plakker nog veranderen van mijne katheter.
    Dit keer zonder te roepen, flink hé.
    De tandarts komt ook even langs.
    Ik heb soms last van een tandje in het midden bovenaan.
    Maar ik ben een specialeke want ik heb er daar ook ééntje teveel.
    Normaal ga ik elke 6 maand naar Prof. Vinckier in St. Raf maar Dr. Renard had gezegd dat ik niet naar daar moest gaan en dat zij maar naar hier moesten komen als ik eens op de dagzaal moest zijn.
    De dokter (een collega van Prof. Vinckier) is van haar woord, want ze is daar voor mij.
    Ze bekijkt mijn tandjes en tandvlees maar op het eerste zicht is alles OK.
    Ze gaat deze namiddag mijn dossier bekijken en desnoods moet ik nog eens plakken gaan laten pakken van die tandjes.
    We zullen wel zien.
    Dan is het dringend tijd om naar het klasje te gaan.
    Dat mag want we moeten toch wachten op de bloeduitslag.
    Leuk, naar de les bij juf Annelies.
    Als we terug op de dagzaal komen staat mijn wandelende paal met chemo al te wachten.
    Mijn bloed staat goed dus ik mag het krijgen.
    Eén uurtje chemo en dan effekes spoelen, tegen 12:30 zijn we hier wel buiten als alles goed gaat.
    Er is weer superheerlijke soep en ik drink daar 2 kopjes van, samen met mijn boterhammekes die mama had meegebracht.
    De juf komt naar boven voor nog een paar andere kindjes en ik mag nog mee knutselen.
    Lief van de juf hé, ik vraag haar ook nog werkjes mee te brengen om thuis te maken.
    Je ziet, ik mis de school wel echt hé.
    Ik reageer gelukkig niet verkeerd en ik mag vertrekken. 
    Buiten zien we dat Opa Pol al een paar keer heeft proberen te bellen.
    Blijkbaar is hij al rond 10:00 aangekomen in Scherpenheuvel.
    Jammer, maar dan waren wij nog volop bezig.
    Opa Pol is natuurlijk al terug naar huis.
    Ik zeg tegen mama dat ik toch naar "Scherpenberg" wil gaan dus mama rijdt de autostrade in de andere richting op.
    Natuurlijk duurt het niet lang vooraleer ik in dromenland ben.
    Het is nog altijd aan het gieten.
    Mama parkeert de auto en legt me al slapend in de koets.
    Ze gaat de basiliek binnen, toch wel indrukwekkend.
    Dan gaan we buiten naar de aparte hokjes waar je kaarsjes kan branden.
    In één hokje kan je er grote branden.
    Mama brandt er ééntje voor mij en ééntje voor Oma Woelie, want die moet binnenkort ook naar het ziekenhuis.
    In het andere hokje zijn het kleine kaarsjes.
    Mama brandt er daar 3, voor elk kindje één.
    We komen terug in de auto en mama merkt dat ik gedaan heb alsof ik sliep, want er zijn toch wel een aantal dingen die ik opgemerkt heb.
    Ja, mama zou ook doen alsof ze slaapt als iedereen haar zo zou aanstaren als ze passeerde.
    Want voor een druilerige maandag was er toch wel veel volk.
    Nu snel naar huis want wij moeten nog middageten.
    Het wordt eerder een namiddagske.
    Brent gaan we oppikken aan school en Brammeke brengt papa mee.
    Na zijn huiswerk en een koekske moet Brent zich klaarmaken om te gaan turnen.
    Mama en ik brengen hem weg.
    Daar zie ik Lotte en Jente, cool ze hebben hun lange staarten afgeknipt.
    Ze staan mooi met hun carrékes.
    Terug naar huis want Ome Dirk brengt straks Brent naar huis en blijft een happeke eten.

    07-05-2007 om 21:48 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (17 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    06-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 83 : Alles gaat goed.

    Papa is veel moeten opstaan vannacht.
    Ik moest veel naar het toilet.
    Mama zegt dat we het middelke om naar het toilet te gaan 's morgens gaan nemen.
    Dat zal beter zijn.
    Brammeke is wakker om 6:30 en mama staat op met hem.
    Ze gaan samen te voet naar de bakker terwijl de rest nog slaapt.
    Terug met z'n vijven aan tafel om te ontbijten, geweldig toch.
    We gaan deze voormiddag eens naar Leuven want onze motoclub moet daar een treffen in goede banen leiden.
    Opa Pol had niet gezegd dat het maar tussen 9:00 en 10:00 was, dus we waren te laat.
    Spijtig !
    Dan langs Oma Woelie en Ome Dirk even dag zeggen.
    's Middags gaan we aperitieven bij Nanny.
    In de namiddag krijgt mama hare klop en we gaan samen een beetje rusten.
    Brent gaat bij Rani en Timo spelen.
    Na ons dutteke ga ik daar ook even langs.
    Nog een beetje buiten zitten en dan in het baddeke en beddeke.
    Iedereen is moe vandaag.
    Als ik thuis ben weet ik soms niet zo goed wat te schrijven.
    Dat zal ook niet iedereen interesseren dan.
    Jullie moeten dus niet ongerust zijn als er soms eens niets opstaat.

    06-05-2007 om 21:18 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (17 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    05-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 82 : Naar huis !
    Oei, mama heeft vannacht slecht geslapen.
    Kl*** bed !
    Mama haar rug doet pijn.
    Om 6:00 komt Raf vragen of alles OK was vannacht.
    Ja, als we niet bellen zal dat wel hé, moet ge ons daar voor wakker maken.
    We dommelen terug in want het is nog veel te vroeg.
    Er komt een verpleger binnen en die zegt : "Amai, hier slapen ze ook nog".
    Mama schrikt wakker en kijkt naar de klok 8:45.
    Oh, ze hebben zelfs rond 8:00 het eten gebracht en dat hebben we niet gemerkt.
    Mama schaamt haar dood, normaal is nu alles in de kamer al opgeruimd.
    Maar ja, zo gaat alles sneller.
    Normaal moet ik nu nog een korte chemo krijgen maar daarvoor moet de stollingsfactor in mijn bloed goed staan.
    Het is iets te laag, maar de verpleger gaat met de dokter overleggen of het toch niet mag gegeven worden.
    Hopelijk wel want anders sta ik nog meer achter.
    OK, hij mag gegegen worden.
    Nu moet ik zeker op de kamer blijven want hier kan men altijd verkeerd op reageren.
    Erg, want ik wil gaan wandelen.
    Mama begint al stillekes in te pakken.
    Seffens naar huis, joepie !
    Nu duurt het natuurlijk lang hé.
    Alles gaat goed en papa is daar om ons op te pikken.
    Het is weer een hele verhuis.
    We gaan de broers oppikken bij Oma.
    Eindelijk weer kompleet.
    's Avonds gaan we BBQ'en want dat had ik gevraagd.
    Opa Pol en Nanny brengen onze auto terug en kunnen dan ineens blijven eten.
    Ik ben moe en kruip onder de wol.
    Benieuwd hoe mijn eerste nacht terug thuis zal meevallen.

    05-05-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    04-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 81 : Volgende chemo
    Vandaag gaan ze me een oranje zak chemo geven die over 4 uur loopt.
    Eerst stevig ontbijten met spaghetti.
    De dokter zegt tegen papa dat hij dat niet meer mag doen.
    Ik mag alleen maar dingen eten die echt bij een ontbijt horen.
    Dan ga ik naar het klasje. 
    Wanneer ik terugkom hangen ze de zak aan.
    Dan moet ik weer hier een beetje blijven.
    Papa weet me wel bezig te houden hé.
    Ome Dirk brengt Brent naar mama, want die moeten samen vertrekken met de fiets.
    Brammeke is er ook bij.
    Ze kunnen alletwee hun pakske opendoen.
    Brent doet de zijne direct aan om mee naar school te gaan.
    Na het fietsen, wat superleuk was, is mama gaan shoppen.
    De eerste keer sinds ik in behandeling ben.
    Nu doet het haar deugd, eens alleen buiten rond te lopen, aangezien ik haar zelf gezegd heb dat ze het moet doen.
    Nu heeft mama eindelijk geen schuldgevoelens, ik heb niet gezeurd omdat ze niet direct kwam.
    Flink hé. 
    Ze is op tijd terug om Brent 's middags te verrassen en hem op te pikken aan school om thuis te komen lunchen.
    Hij vindt het geweldig.
    Mama zet Brent terug af op school en rijdt door om op haar gemakske te gaan winkelen.
    Morgen kom ik terug thuis en dan moet de ijskast terug goed gevuld zijn.
    Eindelijk terug thuis met z'n vijven.
    Maar het duurt niet lang.
    Mama krijgt al snel telefoon van papa dat ze zo snel mogelijk moet komen want papa is opgebeld, hij moet gaan vliegen.
    Grrrrrrr ! denkt mama, maar ze kan er maar beter terug aan wennen.
    Alé, snel booschappen verder gedaan.
    Brent op school gaan halen en in plaats van rustig Bram te gaan oppikken heeft ze Brent snel bij Oma moeten droppen en vragen of zij Bram gaan halen.
    Maar gelukkig voor mij heeft ze naar Oma gebeld en de frietjes stonden klaar.
    Ik kan weer smullen.
    Mijn chemo is gedaan dus ik heb niets meer aanhangen (vorige nacht trouwens ook niet).
    Ik kan weer vrij rondkrossen (in de koets).
    We gaan een beetje wandelen en wachten op papa zijn telefoontje.
    Want mama en papa gaan vanavond nog snel even samen uit eten.
    Ome Dirk gaat komen passen op mij.
    Ze gaan vandaag want als ik thuis ben is het lastiger om weg te gaan.
    Maar het telefoontje komt maar niet.
    Mama zit bij de andere mama's aan de tafel in de gang te babbelen.
    Ruth moet langer blijven want die heeft koorts en moet overgeven (rota virus !) en Evy mag ook niet naar huis want die is nog altijd aan het spoelen van de chemo van maandag.
    Dat vieze gele goedje moet erin maar ook direct er weer uit.
    Dat testen ze aan de hand van het bloed, daar zien ze in of het er al voldoende uit is.
    Bij haar dus niet en ze is nog steeds aan het spoelen.
    Ik ben ondertussen op mijn superzacht schapevelleke in mijn koets in slaap gevallen.
    Het gaat niet goed met Rune, hij moet terug naar intensieve.
    Mama is er niet goed van.
    Eindelijk telefoon van papa maar véél te laat.
    Mama zegt dat hij Ome Dirk maar moet afbellen en zelf naar huis rijden.
    Ik slaap nu toch al.
    Papa vindt het ook jammer, maar ja.
    Mama legt me in mijn beddeke en kruipt zelf ook onder de wol (alé ja, slechte lakens van het ziekenhuis, ik heb tenminste mijn donsdeken van thuis bij !).

    04-05-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 80 : Mama kapot
    Pfff, mama is reuze moe.
    Zo 2 nachten na elkaar niet slapen, of toch bijna niet, dat is ook niet alles.
    Ik ben gewoon nog aan 't spoelen, dus ik kan seffens naar het klasje gaan.
    We maken ons op ons gemakske klaar.
    Ik voel me nog steeds goed, super hé.
    In het klasje heb ik weer een aantal werkskes mogen maken.
    Als ik terug ben komt de muziektherapeute, Inge, net langs.
    Ik mag mee naar het muzieklokaal gaan muziek (lawaai, hihihi) maken.
    Fijn, ze neemt het op als ik zing en muziek maak, ze gaat er voor ons een cdke van maken.
    's Middags eet ik een beetje spaghetti bij gebrek aan frietjes.
    Ah ja, papa kan er deze middag geen brengen want hij is al vroeg moeten gaan vliegen vandaag.
    Daarom is mama 2 keer moeten blijven slapen.
    Ik ga een dutteke doen want ik mag deze namiddag terug naar de klas.
    Ja, ik heb te lang geslapen, dus nu kan ik niet meer naar de klas.
    Gelukkig komt Katrien van de knutselklas langs, dan ga ik lekker mee knutselen.
    Dan is het wachten op onze papa, want die brengt frietjes mee.
    Maar dat wachten duurt lang, mama had me nochtans verwittigd.
    Bij gebrek aan beter eet ik dan al maar 2 kommekes spagetti.
    Eindelijk, onze papa belt dat hij geland is.
    Dan kan ik mijn bestelling doorgeven.
    Nu gaan we aan het venster staan wachten, want dan zien we papa binnenrijden.
    Amai, wat is er nu gebeurt aan het wachtlokaaltje, zoveel auto's, zeker een ongeval daar denkt mama (het is daar nogal smal om terug te draaien).
    Neen, dat zijn bestelwagens met een satellietschotel op hun dak.
    Mama zegt dat er zeker iemand bekend moet bevallen, en dat die daarop zitten te wachten.
    We zien papa aankomen en er staat al zoveel pers dat papa terug achteruit moet rijden om naar de parking te kunnen.
    Alles is daar geblokkeerd.
    Maar het is geen goed nieuws dat papa meebrengt.
    Het is niet iemand die moet bevallen maar ze hebben het vermiste meisje teruggevonden.
    Ze wordt blijkbaar naar hier gebracht.
    Het is dus geen goed, maar slecht nieuws.
    De frietjes smaken heerlijk.
    Papa heeft ook voor hem bij deze keer, ah ja, hij heeft nog niet gegeten.
    Hij heeft nog een heleboel verrassingen bij voor me.
    Dan de flight engineers heeft hij een geweldig pluchen beest bij met een kaartje waarop iedereen z'n naam gezet heeft.
    Van de volledige vlieggroep heeft hij 3 pakskes en een kaartje bij.
    Eén voor mij, één voor Brent en één voor Bram.
    Wow, het is een T-shirt in mijn maat van het squadron met mijn eigen naam op.
    De broers kunnen morgenvroeg hun pakskes opendoen.
    Die gaan het ook geweldig vinden.
    Papa is er serieus van onder de indruk dat ze dat hebben gedaan voor ons.
    Ons mama grommelt al lachend dat zij nu de enige is zonder.
    Maar zo'n grote maten heeft het leger niet hé (hihihihi).
    Het is al laat maar papa wil toch persé zelf blijven slapen.
    Ons mama rijdt dan maar naar huis.
    Morgenvroeg moet er iemand met Brent mee gaan fietsten op school, dat wordt dus weer ons mama.
    Ik ben doodop, en papa ook.
    Lekker naar dromenland.

    03-05-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    02-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 79 ; Spel zonder grenzen

    Vannacht redelijk goed geslapen.
    Ik heb mijn pilleke zonder problemen genomen.
    Van al de rest heb ik niets gemerkt (nieuw infuus, etc..)
    Ik was al om 6:30 wakker maar mama was een wrak.
    Ze heeft de TV voor mij opgezet, dan kon zij nog een beetje blijven soezelen.
    Ze heeft niet gemerkt dat ze het ontbijt gebracht hebben.
    Straf hé.
    Maar ik ben dan beginnen grommelen voor een boterhammeke, dan moest ze wel opstaan.
    Mijn verzorging neemt zoveel tijd in beslag dat het al snel tijd is om naar school te gaan.
    Om 10:00 moet ik bij Juf Annelies zijn beneden.
    Het is woensdag dus normaal is het dan poppenkast.
    Mama wacht daar in de gang op mij tot de les gedaan is.
    Het was weer leuk.
    Als we terug boven komen staat Tinne al klaar met mijn volgende chemo.
    De ene is nog aan het spoelen en ze kappen er al het volgende in.
    Dat wil zeggen dat ik effekes hier moet blijven, want dat loopt een uurtje.
    Dan is het middag en ik zit al de ganse voormiddag te zagen waar mijn papa blijft met het stoofvlees.
    Jaja, ik zit al van gisteren te zagen achter stoofvlees, dus Oma Woelie gaat dat vers maken voor mij, en papa gaat het brengen.
    Ze zijn er mee daar.
    Nu eten we allemaal heerlijke zelfgemaakte frietjes met stoofvlees (dank U Oma Woelie).
    Dan is het wachten op het startschot voor de Spelen.
    Leuk hoor, je krijgt een kaart waar ze stempels op zetten, telkens als je een spelletje meegedaan hebt : pingpong, sjotterkes, kegelen, badmington, gooien, etc... (niet te groots voorstellen hé).
    Maar heel leuk voor ons.
    Als de kaarten vol waren kregen we een diploma, een medaille en een handschoen vol popcorn met een drankje.
    Onze namiddag was alweer goed gevuld.
    Brammeke is doodop en Brent gaat nog turnen.
    Papa haalt eerst met mij beneden nog ijsjes terwijl mama Brammeke fruitpap geeft.
    Het zou veel leuker zijn moesten we nu aan zee zitten ofzo, maar ja, het kan niet anders.
    Papa gaat door met de jongens.
    Jaja, ons mama moet hier nog eens blijven slapen bij mij.
    Papa moet morgen al om 7:00 in de kazerne zijn, hij mag gaan vliegen.
    De jongens gaan nog eens naar de Woelies.
    Ik begin het hier niet meer leuk te vinden en begin ook te zagen om naar huis te gaan.
    Nog drie nachtjes slapen zegt mama.
    Wij brengen onze avond al spelend door.
    Er komt ook weer een studente van Medica voorlezen.
    Maar ik vind het niet leuk want het is mijn Thomas niet.
    Hij is al twee keer komen voorlezen en hem vind ik leuk.
    Dan ben ik moe en mama gaat de pillekes vragen.
    Pfff, 5.
    Ik neem er al 4 en dan gaan we nog eens naar beneden wandelen.
    Onze avondwandeling, in de gangen van Gasthuisberg.
    Dan begint mijn pomp te flippen van de vele putten in de tegels.
    Dan maar weer naar boven om ze terug te laten afstellen.
    Alé, 5de supergroot pilleke naar binnen, wassen en slapen.
    Ik ben kapot.
    Vannacht moet ik weeral op om 2:00 voor een pilleke.
    Dat is minder leuk.
    Om 20:30 lig ik al te ronken en mama zal er ook niet lang meer uit zijn.
    Net nog een mailtje gelezen van Jens uit mijn klas.
    Leuk !
    De mailtjes, telefoontjes, bezoekjes, alles vermindert, maar dat is normaal.
    Dat wisten we van in het begin, het is dan ook een lange weg die we moeten gaan.
    Maar er zijn toch steeds weer dezelfde die informeren of een berichtje laten, dat is leuk voor ons.
    En er zijn ook héél veel mensen die in stilte meevolgen en aan ons denken, dat weten we ook wel.
    Volgende week gaat Opa Pol samen met een paar kameraden speciaal voor mij te voet naar Scherpenheuvel.
    Mama heeft beloofd dat zij (en indien mogelijk ik ook), hen daar ga oppikken.
    Dan gaan we daar voor mij ook een kaarske branden.
    Baadt het niet, dan schaadt het niet zeggen ze hé.
    En dan zijn wij er ook eens tussenuit.

    02-05-2007 om 22:02 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (24 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 78 : Alles goed tot nu
    Papa is een aantal keren moeten opstaan vannacht.
    Om precies te zijn om de 40 minuten ongeveer.
    Jaja, dat gele spul loopt er in, maar moet er ook weer uit hé.
    Het is 1 mei en mama wou meiklokjes meebrengen maar ze heeft er nergens gevonden.
    Stom hé.
    We rieken die zo graag.
    Mama was al hier in de voormiddag dus was ik ambetant want ze had mijn frietjes niet bij.
    Ah neen, het was nog te vroeg.
    Mijn broers komen vanmiddag en gaan die dan meebrengen.
    Ik moet dus nog even wachten op eten, en dat doe ik niet graag.
    Stomme pillekes cortisone.
    Dan zijn ze toch daar, en ze hebben het bestelde bij (alleen zijn het eens kroketjes in plaats van frietjes).
    Ik vind het leuk zo een beetje met mijn broers te spelen.
    Als het tijd is dat ze naar huis gaan, wil Brent niet mee met papa naar huis.
    Papa is ambetant en zegt dat hij dan maar met Ome Dirk mee terug moet gaan.
    Brammeke die volgt natuuurlijk waar ze hem heenbrengen.
    Jaja, papa en Brent dat botst hevig de laatste tijd.
    Papa vertrekt samen met hen en gaat de was bij Nanny langsbrengen om te strijken.
    Ze zijn nog maar net weg of Opa Pol en Nanny komen de kamer binnen.
    Dan moet mama maar snel naar papa bellen dat het geen zin heeft dat hij langs daar rijdt.
    Papa gaat dan maar direct naar huis.
    Dat kan ook eens deugd doen.
    Opa Pol gaat morgen Brent oppikken van het turnen.
    Maar er is één auto in de garage.
    Mama zegt dat ze dan maar één van onze auto's moeten gaan halen, die staat daar toch maar.
    En dan heeft papa even een beetje volk over de vloer, en is hij niet alleen.
    Ik knutsel nog lekker met mama en eet een beetje spaghetti.
    Dan is het tijd om te gaan slapen.
    Om 2:00 vannacht zal Nachtrudi me wakker maken voor een pilleke.
    Plezant is anders.
    Morgen komen de broers terug want het is dan "Spel zonder Grenzen" op de afdeling voor de Brussen.
    Ik moet dus zeker uitgeslapen zijn.

    02-05-2007 om 21:44 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 77 : There we go again
    Héél slecht geslapen bij mama.
    Constant wakker en mama moest me vasthouden.
    Ik mag 's morgens maar een licht ontbijt want het kan zijn dat ik chemo mag beginnen en dus deze namiddag onder narcose moet voor een ruggeprik.
    Ik heb toch niet veel honger dus dat is geen probleem.
    Ze komen bloed trekken om te zien of het OK is dat ik chemo krijg.
    Nu is het wachten op het resultaat.
    Katrien en Nele van de knutselhoek komen kijken of ik wil meedoen.
    Natuurlijk wil ik dat, daar zit ik al sinds vanmorgen op te wachten.
    Mama gaat mee om daar in de zetelkes dichter bij me te zitten.
    Ik mag lekker verven, en deze keer zonder infusen aan me (leuk !).
    Papa is ondertussen ook aangekomen en gaat bij mama zitten.
    Dr. Uyttebroeck komt langs, ze komt naar mijn mondje kijken.
    Als dat nog niet in orde is mag ik naar huis, dan kan de chemo niet starten.
    Ze is verbaasd want mijn mondje is veel beter, genezen zelfs.
    Nu is de keuze aan mama en papa.
    Eerst nog even naar huis en dan terug binnenkomen voor de chemo of direct terug starten.
    Mama en papa kiezen maar voor het tweede.
    Ineens de korte pijn, we zijn hier nu toch.
    Ik krijg eerst een korte chemo waarvoor het bloedresultaat niet nodig was.
    Dan blijkt alles OK en krijg ik een eerste klein zakje van het vieze gele goedje aanhangen.
    Om te kijken of ik er niet verkeerd op reageer.
    Ik begin nu wel honger te krijgen want het is al middag geweest.
    Maar ik mag niet eten of drinken.
    Het kleine zakje is leeg dus nu begint de grote, over 23 uur.
    Tante Ilse en Ome Luc komen langs, ze hebben geluk want normaal was ik al naar beneden voor de lumbaalpunctie.
    Ze beginnen met ophalen om 13:30 maar het zijn er blijkbaar veel vandaag.
    Tante Griet en Ome Luc komen ook binnen.
    Net dan komen ze me halen, dus zij gaan mee naar beneden.
    Het is ondertussen toch al 15:30 denk ik.
    Ik mag direct binnen, alleen mama mag mee.
    Ik word binnengereden in de "wachtzaal", daar ligt bijna niemand meer.
    Met Ruth zijn ze bezig, want we hebben de mama gezien.
    Ze zoeken mijn naam op een lijst maar ik sta er niet op.
    Blijkbaar hebben ze geen enkele naam van op onze afdeling doorgekregen, daarom duurde het zo lang.
    Het is dokter Katrien die het gaat uitvoeren (de rosse want we hebben ook een zwarte Dr. Katrien, bijna K3 hé).
    Ze brengen me in slaap met een masker deze keer.
    Dat vindt ons mama niet leuk.
    Ik ween, en ween, en ween, totdat ik eindelijk in slaap val.
    Mama vraagt waarom ze geen wit spuitje gebruiken waardoor ik direct in slaap val.
    Ze antwoorden dat ze dit liever gebruiken in dit geval maar mama snapt dan niet waarom de andere keren wel.
    Mama gaat wachten bij papa in de gang.
    Niet veel later mogen ze al mee om bij me te komen zitten totdat ik wakker word.
    Het is niet in de normale recovery (ah ja want die ligt vol), dus moeten mama en papa ook een groene schort aan en een haarkappeke (alé, mama toch, hihihi).
    Ik lig rustig te slapen.
    Papa denkt dat het nog uren zal duren maar als mama vraagt of ik frietjes wil antwoord ik "seffens".
    Dan word ik rustig wakker en begin te tetteren.
    De verpleegster kan al gauw vervoer regelen terug naar de kamer.
    Papa is blij dat ik deze keer goed wakker word, ook als hij erbij is.
    Nu heb ik zelfs jeuk aan mijn poepeke (onderrug).
    Tante Griet en Ome Pol zitten ook op me te wachten in de gang.
    Dat is vlug gegaan.
    Nu naar boven en frietjes !!!
    Mama wil er gaan halen in de cafetaria maar krijgt er geen mee, want meenemen mag niet.
    OK, dan sturen we papa en die doet alsof hij ze ginds gaat opeten.
    Dan smokkelt hij ze rustig buiten.
    Als ik frietjes wil, moet ik frietjes hebben.
    Ik eet er een beetje van, niet veel, maar toch, ik eet.
    Mama gaat rond 19:00 verder want ze gaat Brammeke en Brent halen.
    Die komen van Centerparcs terug.
    Bram is zo moe dat hij iets nadat mama terug is in slaap valt en Brent is niet wakker te krijgen.
    Overdosis zwemmen allebei !
    Dan blijven ze maar bij Oma Woelie slapen.
    Ik blijf bij papa.
    Ze komen mijn pleister van de catheter vervangen.
    Het beertje moet er niet meer op, hij zit nu vast genoeg.
    Ik moet nog pillekes pakken en vandaag is er een grote pil chemo bij.
    Amai, dat was moeilijk om die binnen te krijgen.
    Ik zit constant te zeuren dat ik mama wil hebben.
    Papa zal geen goede nacht hebben want door die gele zak weten we al dat ik constant zal moeten plassen.
    Ik
     

    01-05-2007 om 11:26 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (16 Stemmen)
    >> Reageer (1)


    Hoi,
    Ik ben Britt en  ondertussen 14 jaar jong.
    Op 13 februari 2007 werd bij mij ALL VHR (Acute Lymfoblasten Leukemie Very High Risk) vastgesteld.
    Die dag ben ik aan een intensieve behandeling begonnen die 2 jaar in beslag neemt.
    Op 31 december 2007 heb ik mijn laatste zak chemo gekregen.
    En op 14 februari 2009 heb ik mijn laatste pilleke chemo ingenomen.
    Om familie en vrienden op de hoogte te houden, maar vooral voor mij later, vult mijn mama hier mijn belevenissen aan.
    Zo kunnen jullie met ons mee huilen, maar vooral mee lachen.

    Foto

    Heb jij of ken jij iemand met kanker,
     neem dan dit lintje mee
    en plaats hem op je blog.

    Kanker is een versckrikkelijke ziekte,
    En het is ons doel om
    dit lint op elk punt te krijgen


    Archief per maand
  • 02-2017
  • 02-2016
  • 09-2014
  • 05-2014
  • 01-2014
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 06-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 01-2013
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!