Foto

Totaal bezoekers :
Laatste commentaren
  • Lollies (Hella)
        op Juli en begin augustus
  • chique schoenen (Ronan en Carine)
        op Juli en begin augustus
  • Roosje mist u ! (Crollie en co)
        op Oktober 2012
  • ilse (ilse )
        op Oktober 2011
  • Geen nieuws is goed nieuws !!! (Crollie, jeroen en roosje)
        op Oktober 2011
  • Britt Gezel

    29-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 76 : Mama en papa op stap

    Ik heb goed geslapen, Ome Dirk niet.
    Hij heeft geen oog dicht gedaan.
    De klok tikte de ganse nacht en hij vraagt zich af waar hier een kerk staat die elk half uur slaat.
    Ik heb wel goed gegeten vanmorgen.
    Boterhammekes en yoghurt.
    Ome Dirk heeft me toch kunnen bezighouden alhoewel ik veel achter mama en papa zat te zagen.
    Oma en Opa Woelie komen ook langs.
    Mama heeft maar 2 keer gebeld om te kijken hoe het ging.
    Ah ja want na de eerste keer was ik weer aan het wenen.
    De dokter heeft gezegd dat alle antibiotica mag afgekoppeld worden en ook de vochtinfusen.
    Goed hé, nu moet ik die boom niet meer meesleuren en kan Ome Dirk makkelijker met me gaan wandelen.
    's Middags heb ik een half kommeke soep gegeten.
    Mama en papa zijn 's morgens vroeg ieder met hun eigen moto vertrokken om de broers te gaan bezoeken in Centerparcs.
    Een hele overwinnning voor mama want het was weer lang geleden dat ze nog eens gereden had.
    Papa had zeker niet gedacht dat ze het ging doen.
    Maar het heeft niet lang geduurd.
    Op de steenweg van Tienen naar de autostrade in Bekkevoort voelt mama iets aan haar linkerbeen.
    Ze dacht eerst dat haar broek aan het wapperen was, maar toen ze naar beneden keek zag ze dat de hele "carnage" loshing.
    Ja, laps, wat nu.
    Papa was al teruggekeert om te kijken wat mama aan het uitsteken was.
    Hiermee kon ze dus niet verder rijden.
    Gelukkig wonen 100 meter verder de Moeke en Vake van Sara (je weet wel, het vriendinneke van Brent uit Tahiti).
    Het is wel vroeg maar papa zegt dat we best gaan vragen of we de moto daar mogen achterlaten vandaag.
    Mama moet dan maar achterop verder mee.
    Mama durft niet goed aan de voordeur bellen maar gelukkig zijn moeke en vake al wakker.
    Het is geen probleem, en we mogen hem daar laten.
    Ze rijden direct verder want anders gaat er veel tijd verloren om met de jongens door te brengen.
    Die zijn blij hen te zien.
    Ze gaan zwemmen, wandelen, spelen, etc...
    En om 15:00 zijn de broers doodop.
    Terug naar het huisje dan en mama en papa vertrekken richting Leuven.
    Daar gaan ze eerst frietjes halen voor mij.
    Mama moet die dan vasthouden achter op de moto.
    Als ze aan het ziekenhuis aankomen staan wij hen op te wachten aan het ronde punt.
    Ome Eric is daar gek aan het doen en eenden aan het wegjagen.
    Ik ben blij mama en papa te zien, en de frietjes natuurlijk.
    Tante Isabel heeft weer een supercoole ballon bij voor me.
    Papa en Ome Dirk gaan samen door want ze moeten mama hare moto nog gaan oppikken.
    Ik begin een beetje te knutselen met mama en mijn Juf An belt om te kijken hoe het met me gaat.
    Ik voel me super vandaag.
    Morgen beginnen ze met de volgende chemo.
    Dus dan moet ik in de namiddag terug onder verdoving.
    Papa belt na een tijdje.
    Hij is met Ome Dirk bij Moeke en Vake geweest.
    En papa is geschrokken.
    Vake heeft mama haar "carnage" hersteld.
    Hij hangt terug aan mekaar.
    Ik heb super grootouders maar die van Sara zijn zeker zo cool.
    Papa vraagt aan mama naar hen te bellen om te bedanken maar mama heeft hun telefoonnummer niet.
    Ze zal zeker naar Kristel (de mama van Sara) mailen om dit te vragen.
    Ze zijn gewoon geweldig.
    Nu ben ik moe en nadat ik al mijn poederkes en siroopkes binnen heb ga ik maar slapen.
    Maar ik zit mama voortdurend te pesten door haar te kietelen.
    Echt moe ben ik dus blijkbaar niet.
    Afwachten hoe de nacht zal zijn.
    Morgen komen de broers naar huis.

    29-04-2007 om 21:43 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (16 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 75 : Héét in de kamer

    Redelijk goede nacht gehad.
    Maar 2 keer moeten opstaan om te plassen en de nachtverpleging was ook héél stil als ze langskwamen.
    Ik eet een héél klein beetje van een boterham nadat ik het verdovend middeltje voor mijn mond toch maar genomen heb.
    En daarna een half drakenpuddingkje.
    De dokter van wacht is blij dat ik terug beetje bij beetje eet en daarom mogen de infusen vermindert worden.
    Aangaande de antibiotica zijn ze nog altijd aan het wachten op de resultaten van de culturen.
    Tot hiertoe is er geen bacterie gevonden.
    Dat is dus héél positief.
    Dan komt het gewoon van mijn lage bloedwaarden.
    's middags eet ik een hele kom soep uit.
    Oma en Opa Woelie zijn dan ook hier met een heleboel lichte kleertjes, dat heb ik hier wel nodig in die kamer.
    Het is hier voor te bakken.
    Ik heb geen koorts meer dus ik heb het ook niet koud.
    Ze hebben ook een ijsje meegebracht en ik drink héél veel.
    Dat moet ook van de dokter.
    Papa is ondertussen ook aangekomen.
    We mogen van de dokter al van de kamer maar niet in de gang blijven rondlopen boven (mocht ik toch iets besmettelijks hebben, voor de andere kindjes).
    Direct de lift in en naar beneden.
    Maar ook niet buiten, want het is te warm.
    Dan gaan we beneden maar iets drinken.
    We sturen papa al gauw naar huis.
    Dan kan die het gras gaan afrijden (hihihihi).
    Ik zit te wachten op Ome Dirk, want die brengt mijn frietekes mee.
    Ik mag van mama eens bellen naar hem.
    En ik heb een supernonkel want hij beloofd vroeger te stoppen met werken en mijn frietekes te brengen.
    Om 19:00 is hij hier.
    Hmmmm, ik heb echt gefret !
    Super, mijn mondje is al iets beter.
    Mama geeft aan Ome Dirk de ganse uitleg wat er moet gebeuren, want mama gaat ook thuis slapen.
    Ik vind het niet leuk maar laat haar toch zonder teveel traantjes gaan.
    Mama gaat onderweg naar huis Chinees eten oppikken en kan dit dan met papa op het terras buiten opeten, want het is nog niet te koud buiten.
    Hopelijk snurkt Ome Dirk niet teveel vannacht (als hij al iets zal kunnen slapen, hihihi).

    29-04-2007 om 21:24 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 74 : Koorts, koorts, koorts
    Vannacht is papa veel moeten opstaan.
    Maar op die slechte zetel heeft hij toch niet veel geslapen.
    Ik heb de hele ochtend zitten zagen voor pizza.
    Een dutteke heb ik ook gedaan maar daardoor heb ik wel de cliniclowns gemist, jammer.
    Mama is iets na de middag aangekomen met mijn pizza.
    Ze is vanmorgen eerst gaan fietsen met Brent.
    Het was leuk.
    Volgende week mag papa gaan.
    Mama heeft ook de bagage van Brent en Bram naar Oma gebracht.
    Ah ja, die vertrekken vanavond naar Centerparcs.
    Opa Pol en Nanny zijn me ook een bezoekje komen brengen.
    We sturen papa door zodat die ook aan de jongens nog dag kan gaan zeggen.
    Wij knutselen leuk met de spulletjes die Oma heeft gegeven.
    Dan ga ik terug een dutteke doen.
    Tante Griet en Ome Pol zijn langsgekomen toen ik sliep.
    En Pascale ook.
    Ze belooft met Cato eens langs te komen bij ons thuis als ik er terug ben en als ik mag bezoek hebben.
    Ze heeft een cadeautje bij voor me en dat pak ik uit als ik terug wakker ben.
    Cato heeft het voor me uitgekozen.
    Heb daar ook leuk mee gespeeld.
    Ik probeer een beetje spagetti te eten, en dat lukt me toch een beetje.
    Ik heb eindelijk het verdovend middeltje voor mijn mond willen nemen.
    Mama verzorgt me goed en ik ben klaar om te gaan slapen.
    Maar nu ben ik natuurlijk nog niet moe.
    We kijken dan maar een filmpje en spelen met de kralen.
    Mama is wel moe en moet nog eten.
    Maar dat is voor straks.
    Morgen komt Ome Dirk slapen.
    Dat mag hij als hij frietjes meebrengt (omkoperij).

    27-04-2007 om 22:27 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.VERANDERT VAN KAMER !
    Kamer 422
    016/343297

    27-04-2007 om 22:16 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 73 : Wachten, wachten, wachten
    Ik heb goed geslapen.
    Ze zijn vaak komen zien naar mijn koorts, infusen, etc... dus mama heeft niet goed geslapen.
    De zetel waar ze nu op ligt is ook héél slecht, amai hare rug.
    Ik heb weer niet gegeten vanmorgen.
    Mama drinkt koffie met sloten.
    De knutseljuf Nele brengt vanalles om te schilderen, etc...
    Leuk hé, als ik niet naar daar mag, komen ze naar hier.
    Leuk geknutseld met mama.
    Een klein beetje soep gegeten vanmiddag.
    Maar mijn mond spoelen met iets verdovend wil ik niet !
    Koppig hé.
    Ik ben in slaap gevallen voor een dutteke.
    De juf komt om oefeningen met me te maken.
    Op dat moment is ook Liliane langsgekomen.
    Ze heeft 2 leuke boekjes bij voor mij.
    Maar ik ben weer niet veel van zeggen.
    De Cliniclowns Bolleke en Anouch Cartouch hebben ook de weg naar mijn kamertje gevonden.
    Ja, in mijn kleine kamertje is het nu wel vollen bak hé.
    Mama is blij want ze kunnen me toch even laten lachen.
    Papa komt ook aan, die was gaan werken.
    Hij heeft mijn Quick bij, hmmm.
    Ons mama was vergeten vragen aan Oma Woelie of Ome Dirk om Brent op school op te pikken.
    Gelukkig denkt ze er nog aan, maar toch zal Brent een beetje moeten wachten want ze zullen nu iets te laat aan de poort zijn.
    Mama krijgt al telefoon van Karin van Femke want Brent staat aan de poort en er is niemand om hem op te pikken.
    Dat is niet normaal.
    Ze wil hem mee naar huis nemen maar dat gaat Opa niet vinden.
    Ze is zo lief om even met Brent aan de school te blijven wachten.
    Mama is opgelucht dat haar blunder niet teveel schade heeft veroorzaakt.
    Als het tijd is gaat mama nog langs Oma Woelie om Brent op te pikken en Brammeke eventjes te zien.
    Die is gelukkig nog wakker.
    Mama legt hem in zijn beddeke.
    Brent moet mee naar huis en nog onder de douche.
    Als ze bijna thuis zijn denken ze plots aan Brent zijn boekentas.
    Die staat nog bij Oma.
    Ome Dirk is zo lief om die naar huis te brengen.
    Dan kan hij ook nog even naar de banden kijken van de fietsen, want morgen gaan ze met school een fietstochtje maken.
    Ik heb me ondertussen goed laten verzorgen door papa.
    Samen vertrekken we naar dromenland.

    27-04-2007 om 22:16 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    26-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 72 : Koorts
    Mama moest van de verpleegster vannacht toch haar bed uittrekken, ze mocht niet in de zetel blijven zitten.
    Precies dat mama heeft kunnen slapen, pfff.
    Papa belt dat Brammeke ook met koorts is opgestaan.
    Als hij hem naar Oma Woelie brengt zorgen ze ervoor dat de dokter voor hem langskomt.
    De verpleegster komt kijken wat er allemaal mist op de kamer : DVD speler, frigo, computer, ...
    Ze brengt een DVD speler en moet nu nog een Scartkabel gaan zoeken, anders zijn we er ook niets mee.
    We krijgen ook een piepkleine frigo, maar beter dan niets met dit weer.
    Computer is er niet op deze kamer, dat is alleen aan de andere kant.
    Ja, laps, dan kan ik mijn dagboek niet aanvullen.
    Iedereen zal ongerust zijn.
    Papa moet straks de laptop maar meebrengen, dat werkt naar het schijnt ook.
    's Middags is papa al daar maar we geraken niet op internet.
    De verpleegster zal iemand verwittigen.
    Mama moet in de namiddag op controle bij de ziekenkas, dus papa blijft bij mij.
    Ze blijft te lang weg en we bellen waar mijn frietjes blijven.
    Maar mama moet thuis nog vanalles oppikken voor ons en de jongens.
    De dokters komen langs en kunnen natuurlijk nog niet veel zeggen.
    Dr. Renard doet mijn poepke wel pijn door een uitstrijkje te nemen, maar het is meer schrikken dan pijn.
    Als mama langs de jongens is geweest komt ze er eindelijk volgeladen aan, en ze heeft frietjes bij.
    Ik heb héél goed gegeten.
    De pijnstillers zorgen ervoor dat mijn mondje niet te pijn doet.
    Papa gaat door, want seffens brengt Opa Pol Brent naar huis van het turnen.
    Brammeke blijft bij Oma Woelie slapen.
    Ik maak me serieus boos want ik mag niet op de gang of naar de vijver wandelen met mijn koorts.
    Gr***.
    Stom hé.
    Na mijn verzorging gaan we ons beddeke in.
    Mama is natuurlijk ook supermoe.

    26-04-2007 om 12:22 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 71 : Mijn broertje is 1 jaar !

    Goed geslapen, toch beter dan anders.
    Vandaag mocht ik thuis blijven.
    Als we de jongens weggebracht hebben zijn we de strijk naar Nanny gaan brengen.
    Dan gingen we naar huis zodat we grote broer als verrassing kunnen gaan oppikken om thuis te komen lunchen.
    We zijng ook boodschappen gaan doen want vanavond gaan we BBQ'en voor Brammeke zijn verjaardag.
    Gelukkig was er niet veel volk in de winkel, anders mocht ik niet mee binnen.
    Plots kregen we telefoon van Hilde en Guy.
    Brammeke was niet in zijn gewone doen en super lastig.
    Mama is papa en de boodschappen thuis gaan afzetten en wij reden door om hem op te pikken.
    Nu was hij net in slaap gedommeld.
    Papa was ondertussen Brent gaan oppikken op school.
    Dan dus rustig BBQ'en en ik voelde me goed.
    Wel een beetje moe, maar dat was gisteren ook.
    Donna en Chris zijn op bezoek gekomen.
    Ik was een beetje boos dat Bo, Tim en Lisa er niet bij waren.
    Maar ze gaan zeker nog eens langs komen op een namiddag wanneer ik terug hoog sta.
    Het is al laat en we gingen allemaal goed ons beddeke in.
    Bram was wel de ganse nacht onrustig.
    Rond 3:30 kroop ik bij mama en papa.
    Die voelden direct dat ik een klein stoveke ben.
    Koorts genomen en inderdaad, de thermometer wees 38,5°C aan.
    Mama heeft direct naar het ziekenhuis gebeld en ik moet direct naar daar gaan.
    Alé, snel een aantal zaken bij elkaar genomen (mijn medicamentjes en verzorgingsproducten, etc...) en de auto in.
    Papa bleef bij de jongens.
    Mama en ik reden op een lege autostrade richting Gasthuisberg.
    Parking was zo goed als leeg.
    Aan de receptie zat een meneer maar die keek zelfs niet op als wij binnenkwamen en doorliepen.
    Mijn kamertje was al klaar als ik bovenkwam.
    Maar wel niet aan de juiste kant van de gang.
    Het lag helemaal vol op mijn afdeling.
    Ze begonnen direct bloed te trekken etc...
    We zitten op kamer 436, een héle kleine kamer.
    De verpleegster zegt dat het hier het plunderkamertje is.
    Hier komen ze alles wegpikken wat er op andere kamers ontbreekt.
    Ze komen de nacht door nog allemaal zaken met me doen (antibiotica en pijnstiller geven, etc...).
    Ik laat dit allemaal al slapend gebeuren.
    Mama zit in de zetel naast me.
    P.S. : Sorry dat ik van verleden tijd naar heden spring in mijn zinsbouw, maar we worden hier vaak onderbroken door de verpleging, etc... en dan weet ik het ook niet meer.
     

    26-04-2007 om 12:02 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    23-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 70 : Even bloed prikken
    Deze nacht ongemerkt bij mama en papa gekropen.
    Die waren dus vanmorgen allebei stijf van op het hoekske van het bed te liggen.
    Niet ontbeten want mijn mondje doet pijn.
    Nadat we de 2 broers hebben afgezet, doorgereden naar het ziekenhuis.
    Ik ben sinds gisteren namiddag constant moe, dus ik val terug in slaap in de auto.
    De hoest is wel bijna terug weg.
    We kwamen aan om 9:30 en het bloed prikken gaat zonder problemen.
    Nu dus, samen met mama en papa, wachten op de uitslag.
    Het bleef maar duren en mama ging na 2 uur vragen of de uitslag er nog niet is.
    Ze hadden bijna alles binnen, maar het belangrijkste op dit moment (rode bloedcellen) waren ze aan het herhalen.
    Dat wil meestal zeggen dat er daar te weinig van zijn, zegt de verpleegster.
    En inderdaad, een half uurtje later kwamen ze zeggen dat er bloedplaatjes besteld waren voor mij.
    Dat wordt dus toch weer wachten, en wachten, en wachten, ...
    Eindelijk rond 14:00 waren ze daar.
    Ik heb mijn tijd grootdeels met slapen doorgebracht (en mama en papa lagen ook bijna te slapen in de zetel).
    De bloedplaatjes liepen heel snel in.
    Mijn witte staan maar op 200 !
    Dat is het minste dat ik al gestaan heb.
    Nu moet ik dus supergoed oppassen voor infecties.
    De dokters kwamen nog langs.
    Normaal moet ik pas donderdag terug gaan (om er een dag of 6 te gaan verblijven), maar ze verwachten precies dat ik eerder terug zal zijn want als ik koorts maak moet ik direct binnen.
    Omdat ik zo laag sta is daar blijkbaar héél veel kans toe.
    Maar ik ga, samen met iedereen, proberen dat niet te laten gebeuren.
    We gaan nu supergoed opletten.
    Met de hulp van iedereen zal dit wel lukken, hoop ik.
    Ik was dus vanmorgen een beetje slappekes, maar dat kwam dus door mijn lage bloedplaatjes.
    Op weg naar huis ging mama nog snel boodschappekes doen.
    Ik was boos dat ik niet mee binnen mag maar dat risico kunnen we nu niet nemen.
    Dus blijf ik bij papa in de auto.
    Maar mama was al op 5 minuutjes terug.
    Ik ben met papa mee broer gaan halen op school, met de koets.
    Daarna moest die gaan turnen.
    Ome Dirk heeft Brammeke naar huis gebracht en mama haar droogkast vervangen (dank U Ome Dirk).
    Want die kunnen we nu echt niet missen zenne. 
    Ik had de spagetti samen met mama vers klaargemaakt.
    Allemaal lekker gesmuld (maar toch met veel pijn aan mijn mondje).
    Mama had me een beetje pijnstiller gegeven, hopend dat het dan beter zou gaan.
    Dan was ik moe en ben ik maar mijnen beddenbak ingetrokken.
    Zoals gewoonlijk hopend op een rustige nacht.
    Morgen is Brammeke jarig !

    23-04-2007 om 22:17 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (13 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    22-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 69 : Verjaardagsfeestje Bram
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Vannacht héél slecht geslapen.
    Ik deed geen oog dicht van de pijn aan mijn mondje.
    Het spel gaat toch weer niet beginnen zeker.
    Om 3:00 werd ook Brammeke wakker van mijn geroep en getier.
    Die hebben mama en papa dan maar een flesje moeten geven, anders wou hij niet terug slapen.
    Ik ben tegen de morgen bij hen gaan liggen.
    's Morgens heeft mama naar het ziekenhuis gebeld.
    Ze mag me een pijnstillend middel geven als mijn mondje zo zeer doet.
    Gelukkig maar, anders houd ik dat niet uit.
    Na de druppeltjes voelde ik me terug beter.
    Ik heb natuurlijk wel niet veel gegeten, wat dacht je.
    Papa had vrijdag nochtans frietjes bij die hij van Regina gekregen had.
    Het waren er van chocolade !! Met mayonaise in chocolade bij en al.
    Nu heb ik altijd frietjes, maar spijtig genoeg kan ik ze nu niet eten.
    Mijn mondje zegt neen.
    Met mama ben ik gauw boodschappen gaan doen.
    Dan hebben we alles klaargemaakt voor onze BBQ.
    Daar heb ik al zo lang zin in en mama had gezegd dat we het gingen doen voor Brammeke zijne verjaardag.
    Tante Ilse en Ome Luc komen ook al 's middags.
    Mama heeft voor mij koude pasta gemaakt, in een potteke apart.
    Ah ja, ik mag geen mayonaise uit de grote pot, dus heeft ze er gemaakt met saus uit de kleine pottekes.
    Tante Ilse heeft aardappelsla gemaakt met keiverse eieren van haar kippekes en mayonaise uit een nieuwe pot.
    Lief hé, ik heb nogal een meter.
    Ome Hans en Petra zijn ook al vroeg daar met Sander.
    Maar zij hebben al gegeten.
    Dan sijpelen rond 16:00 stillekes de andere familieleden binnen (Tante Griet, Ome Pol, Lien (zonder Pieter want die was een beetje ziek, dank U om weg te blijven Pieter), Sam, Tante Marleen, Ome Luk, Jelle, Crol, Jeroen, Oma Woelie, Opa Woelie, Ome Jan, Ome Dirk, Opa Pol, Nanny, Mammy Waterloo, en later op de avond ook nog Ome Eric met de moto. 
    Ze komen allemaal een stukske verjaardagstaart eten voor Brammeke zijn eerste verjaardag.
    Er is kriekentaart, flantaart en een reuze grote gateaux (crème fraîche met vers fruit, hmmm).
    Maar ik mag daar allemaal niet van eten.
    Beter geen risico's nemen dit moment zei de dokter.
    Voor Bram had mama een bord vol slagroom gespoten.
    Ge moest hem zien, en Lien erbij, want die had hem vast.
    Ze gaat kunnen wassen (hihihi).
    Dan heb ik een dutteke gedaan.
    Toen ik terug wakker werd had ik een vieze hoest, maar gelukkig geen koorts.
    Mama en papa schrokken, zo een vies geluid.
    Brent is ondertussen in de zetel in slaap gevallen en Brammeke ligt al in zijn beddeke (na een grondige schrobbeurt van Tante Marleen).
    Ik ben moe want we hebben allemaal zalig buiten gespeeld vandaag.
    Mama wast me en legt me in mijn beddeke (ik wil niets eten).
    Maar ik neem toch maar een beetje pijnstiller, misschien kan ik dan beter slapen vannacht.

    22-04-2007 om 22:29 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (12 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Frietjes met Brent tijdens 6 daagse ziekenhuis
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    22-04-2007 om 22:25 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pizza tijdens mijn 6 daagse
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    22-04-2007 om 22:20 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Spelen met Bram tijdens 6 daagse ziekenhuis
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    22-04-2007 om 22:20 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bloemekes uit Tahiti
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    22-04-2007 om 22:18 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    21-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 68 : Weeral chemo
    Héél goed geslapen vannacht.
    Alleen wakker rond 5:00 en mama is bij me komen liggen want ik wou een knuffel.
    Dan verder geslapen tot 8:15 (met mama naast me wel, want die was bij mij in bed terug in slaap gesukkeld).
    Lekker ontbeten en dan moeten haasten want om 10:00 moesten we op de afdeling zijn.
    We mochten in het "ouderkamertje" gaan zitten.
    Dat is een kamertje met alleen maar een grote zetel en kleine zeteltjes, waar de ouders even kunnen uitblazen als ze van de kamer af willen.
    Daar zat ook Rabia die bloed aan het krijgen was.
    Ze hebben bloed getrokken en dan was het wachten geblazen op de uitslag.
    Maar we waren redelijk zeker dat ik bloed ging moeten krijgen omdat ik donderdag al laag stond.
    Om 12:00 pas weten we de uitslag omdat mama het is gaan vragen.
    Ze waren aan het wachten op bloed want ze moesten er bestellen.
    Ik stond maar op 6,5 hemoglobine meer (onder de 8 moet ik bloed krijgen).
    We hadden het wel verwacht maar het is toch altijd schrikken.
    De waarden om chemo te krijgen staan goed, die is dus ook besteld.
    Rond 14:00 was eindelijk het bloed daar.
    Reken maar uit : 3 uur om bloed te krijgen en dan nog eens een klein 2 uur voor de chemo en spoelen.
    Mama heeft papa dan maar verwittigd dat het 19:00 ging zijn eer we hier weg konden.
    Meeneem eten vanavond dus !
    Omdat we nog zo lang gaan moeten blijven kreeg ik toch een kamer.
    Dan kon ik een beetje op het bed liggen en zijn we gerust.
    Wanneer ongeveer de helft van het bloed ingelopen was is Dagrudi het sneller komen zetten.
    Dan mag dat, dan zijn ze zeker dat ik niet verkeerd reageer.
    Eindelijk zat het erin en dan zijn ze de chemo komen aanhangen.
    Die moest één uurtje lopen en daarna een half uurtje ongeveer spoelen.
    Bij deze mag ik de afdeling niet verlaten want daar kan ik verkeerd op reageren.
    Als ik dat zou voorhebben dan moeten ze het in de toekomst in mijn bil inspuiten.
    Dat proberen we dus te vermijden, want dan moet het natuurlijk ook meerdere keren aangezien ze niet alles tegelijk kunnen of mogen inspuiten dan.
    Laat ons maar hopen dat ik het altijd goed blijf verdragen.
    Opa Pol en Nanny hebben thuis de stenen gebracht die als gewicht moeten dienen voor onze parasol (waarvoor onze oprechte dank !).
    Kei-mooi !
    Spijtig dat ik nog niet thuis was toen ze bij ons thuis gepasseerd waren.
    Rond 18:00 waren we klaar (ah ja vroeger dan voorzien want Dagrudi heeft het sneller laten lopen, gelukkig maar).
    Dan snel naar huis.
    Allemaal in het baddeke, iets eten en in ons beddeke.
    Want ik ben doodop.
    Brent en Bram ook want die zijn met papa gaan wandelen vandaag en ze hebben geravot in de tuin.
    Onze papa is ook kei-moe, dat versta je wel zeker.

    21-04-2007 om 22:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    20-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 67 : Héél flink geslapen
    Vannacht is papa één keer moeten komen, omdat ik naar het toilet moest.
    En mama daarna even om bij mij te zijn, maar ik ben direct terug ingeslapen.
    Dan heb ik geslapen tot 5:00, totdat papa moest opstaan en Brammeke een fles wou.
    Dat vonden mama en papa al een hele verbetering.
    Hopelijk blijft het de goede kant opgaan.
    Vanmorgen een klein ontbijt genomen en dan brengen we de jongens weg.
    Ik ging met mama op de terugweg boodschappen doen.
    We waren net thuis toen Natalie, de mama van mijn vriendje Michael mij een bezoekje kwam brengen.
    Daarna zijn we Brent te voet gaan oppikken op school.
    Die kwam thuis een boterhammeke eten, dat vindt hij fijn.
    We brachten hem terug weg met de auto want we gingen schoenen kopen.
    Mijn sportschoenen waren te klein, en we brachten er maar ineens mee voor Brent ook (die krijgt toch alles kapot).
    De school was vandaag al vroeg uit dus konden we al bijna terug vertrekken om grote broer op te pikken.
    Jana, Arne en Enzo kwamen mee in de tuin spelen.
    Dan kwam Karin ook aan met Femke en Jelle.
    Ze bracht een hele boel leuke kleren voor mij (jaja, ook van K3 !).
    Ondertussen kwamen Liesbet en Marit ook aan.
    Het was hier dus vollen bak.
    Ik heb me super geamuseerd in de tuin.
    Mama had ondertussen al eens naar het ziekenhuis proberen bellen maar de dokter was in vergadering.
    Mijn neusje begon soms te bloeden.
    Toch maar even checken of dit kan.
    Eindelijk de dokter vast gekregen.
    Dit kan als mijn bloedwaarden laag staan, weinige rode bloedcellen, dus stolt mijn bloed niet snel meer.
    Gisteren stonden ze nog redelijk, dus ge ziet hoe snel ze kunnen zakken.
    Zolang mijn neus niet bleef bloeden, is er geen probleem.
    Als het niet meer wou stoppen, moest ik direct binnen.
    Morgen moeten we toch naar het ziekenhuis voor een chemo en dus redelijk zeker bloed.
    Ome en Opa Woelie kwamen aan met kleine broer.
    Gelukkig dat zij zo vriendelijk ware hem eens naar huis te brengen.
    Dan konden wij hier met mama blijven en moesten we niet op en af naar Kessel-Lo (Brent mocht van de dokter toch nog niet gaan turnen).
    Papa heeft gebeld dat hij eraan kwam.
    Het was ondertussen wel al na 18:00.
    Na het eten kwamen Diane, Gunter en Free nog langs.
    Met haar speel ik ook graag.
    Ondertussen was het tijd geworden om te gaan slapen.
    Ik was doodop, dus hopelijk wordt dit een uitstekende nacht.

    20-04-2007 om 22:26 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    19-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 66 : Korte chemo

    Vannacht ben ik weer bij papa gaan liggen.
    Bram heeft om 4:00 een flesje gegeten en dan ben ik er ook maar bijgekropen.
    Brent was veel beter, maar wilde weer niet naar school.
    Na veel vijven en zessen is hij eindelijk toch gegaan.
    Raar hé, want dan eens vertrokken is er niets meer aan de hand.
    Wij rijden door om Brammeke weg te brengen en daarna richting Gasthuisberg.
    Vandaag heb ik een korte chemo.
    Het bloed trekken gaat terug vlotjes.
    Terwijl ik op de uitslag moet wachten (als mijn bloed slecht staat krijg ik geen chemo), ga ik naar de ziekenhuisschool.
    Leuke werkjes gemaakt bij Juf Annelies.
    Als de bel gaat zit mama gelukkig nog in de gang te wachten (ja, waar moet ze anders naartoe).
    Als we terug in de dagkliniek komen, zijn ze direct daar met mijn zakske chemo, want ik mag het krijgen.
    Dit is er ééntje waarbij ik in de zaal moet blijven, hier kan ik allergisch op reageren telkens, en daarom willen ze me in het oog houden.
    Tot nu toe heb ik er nog geen problemen mee gehad, maar de ene keer is de andere niet hé.
    Ik eet een beetje soep, maar mijn mondje begint me toch weeral parten te spelen.
    Dr. Uyttebroeck komt langs.
    Dat is het adjunct kliniekhoofd van kindergeneeskunde en gespecialiseerd in leukemie.
    Ze verwittigd mama dat ze me nu goed in het oog moeten houden.
    Zaterdag moet ik op de afdeling een korte chemo halen en waarschijnlijk bloed (alles is nu aan het zakken door de zware chemo).
    Mijn witte staan op 1500 en mijn bloed op 8,5 (onder de 8 moet ik bloed krijgen, dus dat staat me wel te wachten waarschijnlijk).
    Dan wil ze me maandag toch nog op de dagkliniek zien en donderdag moet ik normaal gezien terug binnen voor een dag of 6.
    Het is héél waarschijnlijk dat ik koorts zal krijgen, en dan moeten we direct naar het ziekenhuis.
    Ik mag zondag ook niet van Bram zijn verjaardagstaart eten (liever niet zegt de dokter, teveel risico nu).
    Goed op de voeding en omgeving letten is de boodschap voor de eerstvolgende tijd (nog beter dan anders).
    Rond 12:30 zijn we klaar en vertrekken terug richting Kumtich.
    We gaan langs het zwembad want Brent moest vandaag met kleding aan zwemmen en we hadden beloofd even langs te gaan om te kijken.
    Dan snel naar huis want papa moet gaan vliegen en wij willen nog dag zeggen.
    Als papa weg is kruipen mama en ik nog even in de zetel.
    Mama zet de wekker want ze is bang dat ze in zal dommelen en Brent moet binnen een uurtje opgepikt worden.
    Gelukkig dat ze het gedaan heeft want ze was inderdaad vertrokken (mama is doodop).
    Ikke niet maar ik kan geen klok lezen.
    We gaan Brent oppikken en rijden door om Brammeke te halen.
    Een braaf manneke maar oh wee als hij zijn zin niet krijgt (en dat kunnen Hilde en Guy wel beamen).
    Dan rijden we naar huis zodat we nog een beetje buiten kunnen spelen.
    Ik help mama het eten klaar te maken terwijl Brent zijn huiswerk (met veel tegenzin) maakt.
    Even was het héél moeilijk voor mama.
    Het eten maken, Brent die vervelend doet over zijn huiswerk, Brammeke die ambetant is omdat hij honger heeft en ik die plots last krijg van mijn poep die verzorgd moet worden.
    Mama zit even met de handen in het haar maar even later is iedereen gelukkig weer happy.
    Mijn poep verzorgd, Brent zijn huiswerk klaar (dat gaat altijd beter als mama ernaast zit) en Brammeke zijn buikske aan het vullen met het eten dat mama heeft gemaakt (veel beter dan een flesje denkt hij, eten zien is eten willen).
    Brent gaat nog even buiten spelen en ik speel nog een beetje met mama en Bram (die ondertussen toch zijn fles drinkt, slokop).
    Er komt nog een mevrouw langs met een fantastisch mooie ruiker bloemen (helemaal mijn kleur ROZE !!!).
    Ze was er eerst mee in Gasthuisberg maar daar vertelden ze dat ik naar huis was.
    Lief van die mevrouw om ze dan toch naar ons huisje te brengen.
    Mama had al direct een vermoeden van wie ze kwamen.
    Ze zei tegen me :  raad eens van wie, ze woont in Tahiti.
    Toen wist ik direct dat ze van Sara kwamen (en van Roos, Kristel en Jan natuurlijk).
    Ik ben héél blij met de bloemekes.
    Papa heeft gebeld dat hij afkomt, dus net op tijd om ons om 19:30 mee in ons bedje te steken.
    Brent wil weer niet, maar dat zijn we gewoon.
    Oef, om 21:00 is het toch even rustig ten huize Gezel-Jambé.

    19-04-2007 om 21:39 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (12 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 65 : Brent ziek
    Brent had gisterenavond al een gezwollen klier.
    Direct naar de dokter gebeld maar zolang er geen andere verschijnselen waren moesten we niet panikeren.
    Alleen iets geven tegen de pijn.
    Vannacht is Brent beginnen brullen.
    Hij was aan het dromen, een nachtmerrie (voor de verandering).
    Ik was nochtans héél flink al geweest maar om 4:00 dus zijn we allemaal bij mama en papa gekropen.
    Brent had 's morgens koorts, dus weer naar de dokter gebeld.
    Hij mocht direct gaan en moet antibiotica pakken (om mij zeker niet ziek te maken).
    Gelukkig (voor ons, niet voor papa) hadden ze zijn vlucht weeral afgebeld (die vliegtuigen toch hé).
    We hebben boodschappen gedaan met z'n allen.
    Daarna zijn we papa in Kessel-Lo gaan afzetten.
    Dat zotteke gaat van daar naar huis lopen.
    Wij gaan dan al maar thuis het eten maken hé.
    Brent wil weer niet gaan slapen.
    Diene geeft echt wel problemen de laatste tijd.
    Hij wil ook niet graag meer naar school.
    We zullen eens moeten zien wat we kunnen doen om hem te helpen.
    Hopelijk heeft hij vannacht niet weer een nachtmerrie en slapen we goed.

    19-04-2007 om 21:13 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    17-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 64 : Joepie, naar huis

    Een aantal keren wakker geweest om naar het toilet te gaan.
    Ik heb niets gemerkt maar mama heeft gezegd dat ze om 00:30 de chemo hebben afgekoppeld en me gespoeld.
    Om 06:30 was ik al aan 't zagen voor macaroni maar mama heeft voet bij stuk gehouden.
    Ik heb moeten wachten tot de boterhammekes gebracht werden.
    Daar heb ik toch 2 beten van genomen.
    Ik ben gaan knutselen en ondertussen hebben ze mijn chemo aangehangen.
    Gelukkig is het er maar ééntje over één uur en ééntje over 15 minuten.
    De juf is ook nog langs geweest om mij les te geven en de muziektherapeute heeft ons laten zingen.
    De voormiddag was dus goed gevuld.
    We zijn ook bezig geweest met het boekje van Lotje dat ik van Mien en haar ouders gekregen heb.
    Ik moet wel aan juf An vragen op welke bladzijde ze in de klas zitten.
    Ik wil ook meevolgen zoals in de klas. 
    Normaal gezien moest ik wachten tot de dokters hun ronde kwamen doen maar dat gaat vandaag net later zijn heb ik al gehoord.
    Pfff, dan maar even naar beneden om te wandelen.
    Maar we komen de dokters gelukkig tegen en we moeten niet wachten zeggen ze.
    We mogen naar huis.
    Papa is dus net op tijd want om 12:30 mogen we vertrekken.
    Lekker naar huis.
    Buiten een beetje in het zonneke zitten en daarna Brent te voet gaan halen op school.
    Dan met de auto Bram oppikken.
    Geweldig, we gaan frietjes halen.
    Ik ben moe en na de frietjes lig ik al om 19:00 in mijn bedje (ah ja, ik heb mijn middagdutje niet gedaan zie je).
    Tot morgen.

    17-04-2007 om 20:55 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (17 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    16-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 63 : Auw mijn mondje
    Vannacht goed geslapen bij papa.
    Mama had problemen met Brent want die wou niet gaan slapen en niet naar school.
    Hij heeft bij mama in bed mogen slapen.
    's Morgens wilde hij nog altijd niet naar school maar is toch met niet teveel problemen vertrokken.
    Brammeke mocht weer bij Hilde en Guy gaan spelen met zijn vriendjes.
    Mama was dus al vroeg hier.
    Ik ben eventjes gaan knutselen maar ik moest weer een medicammenteke nemen om te plassen, dus lang heb ik er niet gezeten.
    Daarom kon ik spijtig genoeg ook niet naar het klasje.
    Mama stuurt papa al snel naar huis.
    Dan kan hij Brent gaan oppikken op school om 's middags thuis te eten.
    Daarna kwam papa terug met de moto.
    Liesbet is langs gekomen.
    Marit was vandaag voor het eerst naar school.
    Spannend !
    Zij zal ook wel even graag gaan als ik.
    Tante Ilse is ook geweest.
    Ze had lekkere zelfgemaakte ravioli bij.
    Astrid, de kinderpsychologe, heeft een kalender gebracht die ik moet gebruiken.
    Mooie stikkertjes als ik in mijn bed blijf, lelijke voor de slechte nachten.
    Mama heeft al een donker vermoeden welke stikkers er het meeste geplakt gaan worden.
    We zijn vandaag ook vaak tot aan de vijver geweest.
    Daarom was ik al vroeg moe.
    We hebben nog naar het thuisfront gebeld.
    Papa was net bezig de jongens in de douche te zetten.
    Die had zijn handen dus wel vol.
    Mama heeft me in mijn bedje gelegd rond 20:30 maar ik heb nog even TV gekeken.
    Mijn mondje begint weer pijn te doen.
    Hopelijk niet te erg deze keer.
    Om 21:30 zijn ze mijn chemo komen aanhangen.
    Die moet 3 uur lopen dus mama zal vannacht weer moeten opstaan.
    Ze kruipt dan ook maar haar beddeke in.

    16-04-2007 om 21:53 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (16 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    15-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 62 : Pffff warm
    Papa kwam mama gisteren om 22:00 terug in het ziekenhuis droppen.
    Ze vonden het cool want van buiten te zien was er geen licht meer in mijn kamer.
    Toen mama boven kwam was het licht vollen bak aan.
    Ik was namelijk nog maar net terug op de kamer.
    Ik had de ganse tijd met Ome Dirk gewandeld buiten en binnen en aan de ingang.
    Dat allemaal om te kijken wanneer mama en papa eindelijk terug zouden zijn.
    Mama heeft me dan nog gewassen en mijn pyamake aangedaan en me verzorgd.
    Ik was supermoe en ben direct in slaap gevallen.
    (Dank U Ome Dirk om op mij te komen passen !)
    Om 01:30 heeft Nachtrudi me wakker gemaakt voor mijn pilleke.
    Dat wist ik 's morgens zelfs niet meer want ik zei tegen mama dat Nachtrudi het vergeten was.
    Ook weer om de 2 uur moeten plassen, maar ik weet daar dus niks meer van.
    Om 07:00 lekkere macaroni met kaas en hesp gegeten.
    En dan maar wachten op papa die met de pizza komt (dat had ik vannacht ook al gevraagd).
    Ondertussen dan maar wat wandelen met mama in de gang.
    We zijn ook eens tot beneden aan de vijver gegaan.
    Dat vind ik leuk.
    Papa is er met de pizza (hmmmmm !).
    Dan maar wachten totdat de resultaten van mijn bloed er zijn.
    Als de chemo genoeg is uitgespoeld mag ik stoppen met spoelen.
    Eindelijk is het zover, de baxter mag eraf.
    Terug vrij !!! (voor effekes toch)
    Nu ga ik met mama en papa beneden een ijsje eten.
    Lekker buiten wandelen.
    Papa loopt binnen de muren op.
    Hij moet héél dringend eens gaan vliegen.
    Normaal gezien had hij morgen 3 vluchten maar er is geen vliegtuig dus het gaat niet door.
    Papa was om dood te vallen.
    Nu zit hij hier natuurlijk slechtgezind, maar aan de andere kant wil hij natuurlijk graag bij mij zijn.
    Mama gaat naar huis, ik ben in mijn koets in slaap gevallen.
    Ze gaat bij Nanny de strijk ophalen (waarvoor héél veel dank Nanny !) en daarna de jongens bij Oma en Opa Woelie.
    Brent en Bram zijn buiten in hun kamp aan het spelen.
    Ze zijn alle twee zo zwart als kolen.
    Mama en Ome Dirk stoppen ze in bad en ze eten nog iets.
    Dan rijdt mama met hen naar huis om ze in hun bedje te stoppen.
    Brent wil bij mama liggen en ze vindt het OK.
    Ah ja, ik lig al zo veel bij hen, dan mag hij dat toch ook wel eens hé.
    Ik bel nog naar mama om te zeggen dat ik fijn aan het wandelen ben met papa.
    Ik zeg zelfs dat papa hier 2 keer mag slapen.
    Waar gaan we dat schrijven ???
    Slaap lekker ! 

    15-04-2007 om 21:02 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (13 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    14-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 61 : En nu maar wachten tot ik naar huis mag
    Papa heeft ook vaak moeten opstaan voor mij omdat ik op mijn potteke moest.
    En rond 1:30 hebben ze me wakker gemaakt voor een pilleke.
    Straf hé, dat vond ik niet leuk zenne.
    Ik zeg dan maar tegen papa dat mama nu mijn frietekes moet brengen.
    Maar dat gaat blijkbaar niet.
    Ik heb goed gegeten met papa vanmorgen.
    Mama heeft gebeld en ik vraag naar mijn frietekes.
    Zij brengt er straks mee beloofd ze.
    Ik heb in de voormiddag een beetje naar filmkes gekeken totdat mama toekwam rond 11:00 met Brent en mijn frietekes.
    Eindelijk !!!
    Brent neemt direct de Gameboy en daar gaat hij weer.
    We eten wel samen ons frietekes op.
    Oma en Opa Woelie komen langs met Brammeke.
    We spelen een beetje op de gang met de fietsjes en autokes.
    Nu mogen we naar beneden een ijsje gaan eten.
    Papa blijft boven.
    Ik stap de hele weg, flink hé.
    Dan gaan Oma en Opa Woelie boodschappen doen.
    Ze komen straks de broers oppikken.
    Tante Griet en Ome Pol komen ook langs.
    Papa is blij dat hij ook eens telefoon krijgt van iemand van zijn werk.
    Als papa nog eens naar de kazerne gaat hebben ze daar een verrassing voor mij.
    Spannend !
    Ik ben al de ganse namiddag aan het zagen dat ik niet wil dat mama en papa straks samen iets gaan eten.
    Ik wil mee !
    Maar dat gaat niet zeggen ze en Ome Dirk komt op me komen passen.
    Mama en papa zijn benieuwd.

    14-04-2007 om 19:28 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (14 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 60 : Vieze, gele zak zit er weer in
    Vannacht om de 2 uur op moeten staan om te plassen.
    Wat wil je, ze laten hier vloeistoffen in mij lopen dat het niet meer schoon is.
    De nachtverpleegster is aan mama komen vragen of ik niet te ziek was, maar daar hebben we nog geen tekenen van opgemerkt.
    Mama had haar bedje al opgeruimd toen ik rond 8:00 ben opgestaan, net als ze het ontbijt brachten.
    Ik wou eigenlijk niet eten maar onder lichte dwang heb ik toch een geroosterd boterhammeke gegeten met een appelsiensappeke.
    Ik ben gaan knutselen bij Nele, de nieuwe knutseljuf (Katrien is zeker met vakantie).
    Mama heeft op de gang een beetje gepraat met de mama van Lien (een meisje met botkanker in de knie).
    's Middags heb ik een beetje spaghetti gegeten en chips (hmmm).
    Onze papa is ook gekomen met broodjes voor mama.
    De dokters zijn ook langsgekomen.
    Nu zeggen ze dat ik tot dinsdag in het ziekenhuis zal moeten blijven.
    Ik ben daar niet blij mee want mama had gezegd 4 keer blijven slapen en nu zijn het er opeens 5.
    Van deze zak gaan mijn mondje en poepke dus misschien terug slechter worden.
    Ik mag dan normaal gezien een weekje naar huis maar moet 2 keer op de dagzaal komen voor nog chemo.
    Dan moet ik op donderdag 26 april terug binnen voor hetzelfde als nu.
    En de dokters zeggen dat ik dan héél ziek zal zijn.
    Dat beloofd !
    In de namiddag een beetje TV gekeken en dan zijn Tante Marleen, Crol en Brent langsgekomen.
    Ze hebben een grote notenkraker bij.
    Die mag ik van Ome Luk lenen totdat ik genezen ben.
    Ah ja, want ik ben dol op nootjes (maar krijg ze maar moeilijk open).
    Crol heeft voor mij (lees mama en papa) cakeskes gebakken.
    En Brent die is direct aan het spelen op de GameBoy.
    Ik heb honger voor frietjes (natuurlijk) dus we gaan naar de cafetaria.
    Ik heb mijn eigen pottekes mayonaise en ketchup mee, want ik mag niet uit de grote pot.
    Dan moeten ze snel verder gaan want Brent moet gaan turnen.
    Mama gaat later ook door want ze wil Brammeke nog zien.
    Papa blijft bij mij.
    Ik neem flink mijn pillekes, etc...
    Mama is te laat want Brammeke is al in dromenland.
    Brent is terug van turnen en gaat met Ome Dirk buiten nog een kamp bouwen.
    Mama belt nog even naar ons om goeienacht te wensen.
    Zij gaat direct in haar beddeke.

    14-04-2007 om 19:07 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    12-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 59 : Vannacht 2 maand hier en 2de blok begint
    Weer heerlijk geslapen tussen mama en papa in.
    Mama was al vroeg uit de veren want ze heeft toch niet lekker geslapen.
    Zenuwen voor vandaag zeker.
    Papa is iets later ook opgestaan en ik heb heerlijk verder gesoezeld.
    Om 8:20 zijn we dan vertrokken voor een dag of 5 in Gasthuisberg.
    We hebben nu kamer 407 (recht over de visjes in de gang).
    Ons telefoonnummer op de kamer is 016/343268.
    Als alles naar wens verloopt mag ik maandag naar huis.
    Mama ging vragen of ik mijn pillekes van 9:00 gewoon mocht nemen (misschien moest ik iets anders nemen).
    Ze was heel verwondert toen ze zegden, ja met een beetje drinken want ze moet nuchter blijven.
    Blijkbaar krijg ik vanmiddag ook een LP (lumbaalpunctie = chemo rechtstreeks in mijn rug gespoten met een naald) en daarvoor moet ik dan ook in slaap natuurlijk.
    Dus snel pillekes gepakt en dan al een kleine chemo (Vincristine) en daarna de grote, vieze gele zak die over 23 uur moet lopen.
    Ik was ondertussen al gaan kleuren bij Nele in de Grote Bonte Specht (knutselkamer) en gaan trommelen bij de muziektherapeute.
    De dokters komen langs en mijn poepje is al veel beter maar ze willen die hardnekkige bacterie die dit veroorzaakt uit mijn darmen, want ze zien die niet graag.
    Ik moet dus mijn ander medicamenteke voor mijn darmen verder pakken.
    Mama vraagt of er iets is waar ze kan op letten aangaande mijn voeding of verzorging maar ze kan er helemaal niets aan doen.
    Ze verzorgd me goed zo, het kan niet beter zeggen de dokters.
    Toch moet mama wenen omdat ze hier niets aan kan doen om het te verhelpen.
    Ik ga nu namelijk weer een slag achter mijn oren krijgen met deze vieze chemo.
    Dan gaat mijn poepke niet meer beter genezen en misschien verergeren.
    Net zoals mijn mondje, dat zal misschien ook terug beginnen want deze chemo is héél erg voor de slijmvliezen.
    Dus moeten we supergoed tandenpoetsen en spoelen zegt mama.
    Ze vindt het verschrikkelijk.
    Ik ben nu zo goed en nu gaat de miserie terug beginnen.
    Om 13:30 komen ze me halen voor de lumbaalpunctie.
    Ik heb al gezaagd achter eten zenne.
    Ik moet niet te lang wachten beneden en het is terug Dr. Katrien die het gaat uitvoeren.
    Papa zegt dat ik al lachend in slaap ben gevallen.
    Mama had het niet gezien want ik lag op haar schouder.
    Een 20tal minuutjes later werden mama en papa al geroepen.
    Ze mochten naar mij in de recovery.
    Ze hoorden me al tot in de gang roepen.
    Oeioei, het is precies weer zoals een paar keer geleden.
    Inderdaad, ik ben aan het kreisen want ik heb terug pijn in mijn onderrug.
    Ze geven me iets bij tegen de pijn en dan gaat het beter.
    Mama krijgt pijn in haar rug van me te pakken, want ik wil niet op het bed liggen en ik wil niet dat papa mij pakt.
    Mama vindt dit erg voor papa.
    Dan kalmeer ik en komen ze me halen om terug naar boven te gaan.
    Ze zeggen daar dat ik direct mag eten en mama gaat in de cantine spaghetti halen om op te warmen.
    In de keuken op de afdeling kan ze hem opwarmen.
    Tegen dat ze ermee terugkomt ben ik echter terug in dromenland.
    Mama legt haar bij mij op bed en valt ook in slaap.
    We worden wakker gemaakt door verpleegster Rita die pillekes brengt.
    Ik ben boos dat ze me wakker maken maar het moet.
    Ik moet pipi doen en mama en papa moeten nu weer handschoenen aandoen om me te verzorgen.
    Mijne pipi is zo geel als een kanariepiet.
    Dan heb ik toch terug honger en ik eet een beetje spaghetti (een andere want terug opwarmen mag niet hé).
    Ik eet toch een beetje spaghetti, een halve banaan en drink limonade.
    Dan kleur ik nog een beetje in mijn boeken en papa gaat naar huis.
    Die kan eens lekker gaan slapen.
    Brent blijft nog bij Tante Marleen.
    Ik heb naar hem gebeld omdat ik hem miste en hij heeft daar zelf met de tractor mogen rijden.
    Hij is bij een schattenjacht ook in de waterbak van de paarden gevallen (geduwd ?).
    Blijkbaar was het vandaag buiten warm en hebben ze goed met water geravot.
    Brammeke is nog bij Oma Woelie.
    Ik eet nog een beetje chips en drink mijn limonade (nu het nog allemaal kan).
    Seffens brengen ze mijn pillekes nog en daarna poetsen en spoelen.
    Ik ga eens heerlijk slapen denk ik (hmmm?!)
    Vannacht ben ik 2 maand bezig !


    12-04-2007 om 20:55 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (15 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    11-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 58 : Bijna terug naar het ziekenhuis
    Ik ben vannacht rond 2:00 bij mama en papa gekropen en mama heeft het zelfs niet gemerkt.
    Rond 4:00 werd ze wakker en ik lag tussen hen in.
    En ik 's morgens maar zeggen dat ik flink geslapen heb.
    We bellen naar Brent en ik begin te huilen want ik mis mijn grote broer.
    We vertrekken naar de post want mama heeft een papierke gekregen dat er een pakske voor haar is aangekomen.
    Maar ze zou niet weten wat dat kan zijn.
    Het was lang aanschuiven in de post en als het na een half uur eindelijk aan haar was bleken ze het pakske niet te vinden.
    De mevrouw zegt dat ze het gaan zoeken en zullen bellen als ze het gevonden hebben, dan mogen we het gaan halen.
    Maar mama is niet van plan om terug te gaan aanschuiven en ze zegt dat ze het dan maar terug moeten brengen.
    Dat komt ervan om alle lokale postbureaus te sluiten in gans Tienen.
    We gaan langs Marreine en Nonkel en daarna naar Nanny en Opa Pol.
    Iedereen is verbaasd dat ik er zo goed uitzie en zo goed gezind ben.
    We gaan nog even langs Oma en Opa Woelie en daarna naar mama haar werk.
    Tegen dat we daar zijn slapen kleine broer en ik al.
    Papa blijft bij ons in de auto.
    Mama gaat de documenten afgeven en is blij te horen dat het goed gaat met de vrouw van een collega.
    Met die mevrouw heb ik me altijd al geamuseerd als er feestjes waren op mama haar werk.
    We wensen haar het aller aller beste toe !
    Mama is blij dat ze haar zo goed helpen op het werk met de paperassenwinkel.
    Dan moet mama nog boodschappen gaan doen want onze ijskast is helemaal leeg.
    Ik eet goed tegenwoordig hoor.
    Mama laat me maar doen want zie dat ik vanaf morgen weer niet kan eten.
    We gaan thuis nog een beetje verder doen en daarna brengen mama en ik kleine broer naar Oma Woelie.
    Hij gaat daar slapen want morgen moeten we om 9:00 in het ziekenhuis zijn en blijven we daar een dag of 5.
    Ik vind het rot dat het net zo'n mooi weer zal zijn, regenen moet het nu 5 dagen (hihihi).
    Oma is net frietjes aan het bakken (ah ja, woensdag is frietdag).
    Ja, houdt me dan maar eens tegen.
    Hmmmm frietjes met zelfgemaakte ballekes in tomatensaus.
    Meer moet dat niet zijn.
    Op de terugweg in de auto krijgt mama het even erg.
    We zitten samen mee te kwelen op de muziek van de musicals van Studio 100.
    Mama zit weer te denken aan slechte dingen en dat mag niet.
    Ze mag het hoofd niet laten zakken nu.
    Ik zal binnen een jaar nog altijd zingen met haar in de auto, dat moet en zal niet anders zijn.
    Mama begint het weer erg te krijgen nudat we terug langer naar het ziekenhuis moeten.
    Ik voel me net zo goed.
    En nu gaan ze weer beginnen met die smeerlapperij in mij de laten lopen.
    23 uur aan één stuk en dan 72 uur spoelen.
    Spoelen ... net een wasmachine.
    We komen thuis en het is jammer maar Opa Pol is al terug weg.
    Ik dacht dat hij ging blijven eten (dan kreeg ik nog eens frietjes).
    Nu moet ik direct mijn bedje in (ah ja, ik heb eigenlijk al gegeten).
    Maar dat doe ik zonder problemen.
    Morgenvroeg gaan we er weer aan beginnen. 

    11-04-2007 om 22:18 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 57 : Naar huis via Gasthuisberg
    Bij mama geslapen dus ik goed, zij iets minder.
    Na het ontbijt zijn mama en papa beginnen inpakken terwijl wij nog bij Alice en Lynn zijn gaan spelen.
    Om 10:00 konden we dan vertrekken richting binnenland.
    Onze papa reed voor ons met de moto.
    We hoorden op de radio dat het file was door een zwaar accident in Bertem.
    Dat moesten we papa dus nog kunnen zeggen, zodat hij een andere weg kon nemen.
    Brent werd ziek in de auto door met mijn game boy te spelen (hahaha, zal hem leren).
    Mama heeft dan papa teken gedaan dat hij de eerste afrit moest nemen.
    Papa moest ook lachen dat Brent ziek was (eigen schuld dikke bult, hij zal het geen tweede keer doen).
    Dan terug de autostrade op maar er terug af in Melsbroek om de gewone baan te nemen.
    Iets voor de middag zijn we dan aangekomen.
    Ik had 2 tekeningen gemaakt (één voor verpleegster Lieve en één voor Dr. Katrien).
    We zijn hier met de hele familie dus ik hoop dat het snel gaat.
    Lieve probeert bloed te trekken maar het lukt niet.
    Dan maar even een infuus aanhangen en mijn pleister verversen.
    Ruth is er ook maar dit keer met haar papa, niet met haar mama.
    Blijkbaar heeft haar mama voor waar mijn mama een vreselijke schrik voor heeft.
    Haar mama is gevallen en ligt in de plaaster.
    Nu kan ze niet met haar naar het ziekenhuis komen en niet voor de 2 zusjes thuis zorgen.
    Dat moet echt een ramp zijn.
    Als het infuus ingelopen was hebben ze nog eens geprobeert maar het lukte maar niet.
    Dan maar bellen naar iemand van de catheters om te kijken wat ze moeten doen.
    We hebben dan maar naar Ome Dirk gebeld en gevraagd of hij de broers kon komen oppikken, want het zal dus nog wel even duren.
    Als de jongens opgepikt waren komt Lieve naar ons.
    Die van de catheters hebben gezegd dat ze bloed moeten nemen via een vingerprik en dan een vloeistof inspuiten om de catheter te reinigen.
    Het kan zijn dat een bloedklonter de weg naar buiten blokkeert (want inspuiten kan wel, alleen trekken niet).
    Ik krijs het kot daar even bij elkaar, zeg dat doet pijn zo een vingerprik.
    Amai proficiat zenne Opa Woelie, dat gij dat zo dikwijls doet zonder te zeuren.
    Dan moest ik bloed laten druppelen in de buisjes, zodat ze het konden testen.
    Die speciale vloeistof blijft tot donderdag in de catheter.
    OK, nu was het wachten op de uitslag.
    Papa sturen we maar naar huis met de moto en wij gaan boven in de cantine iets eten.
    Daar komen we Dr. Renard tegen.
    Die zegt ook al dat ik er zo goed uitzie.
    Daar moet dan toch iets van aan zijn.
    Alé, terug naar de dagkliniek om naar mijn bloeduitslag te wachten.
    Joepie, alles is héél goed.
    Ik moet geen bloed bijkrijgen en mijn witte zijn gestegen tot 1800.
    Alles klaar dus om donderdag te beginnen.
    Ik ga met mama mijn broers oppikken bij Ome Dirk.
    Oma Woelie is blij me nog eens te zien, en zo vrolijk deze keer.
    De zee heeft me goed gedaan.
    Thuisgekomen wachten we op Tante Marleen en Crol.
    Crol komt mama haar haar knippen en ze gaan dan Brent meenemen, die gaat daar enkele dagen logeren.
    Die gaat met Ome Luk met de tractor rijden (Ome Luc heeft speciaal congé voor hem genomen, lief hé).
    Ik ben wel heel boos en ween want ik wil ook mee gaan logeren.
    Maar dat kan niet want Tante Marleen heeft 2 grote honden die binnen zitten.
    Ik begin ook te krijsen als mama met Crol naar de badkamer gaat, ik wil mee met mama.
    Ik kan mama geen 2 minuten met rust laten.
    Mama bijt op haar tanden en als ze terug beneden komt zit ik mooi te spelen met de broers en tante Marleen.
    Ge ziet, dat komt en gaat.
    Odette komt ook kijken hoe het met me gaat.
    Zij heeft onze Crispy verzorgd terwijl we aan zee waren.
    Er komen een hele bende jongeren die op voettocht zijn zoeken naar onderdak.
    Mama zit er een beetje mee verveeld dat ze bij ons nu niet kunnen blijven slapen (er zou er maar een ééntje een beetje ziek moeten zijn).
    We sturen ze dan maar richting pastoor, hopelijk kan die hen helpen.
    Blijkbaar zijn ze met héél veel, want het dorpsplein zit vol jongeren.
    Hopelijk vinden ze allemaal onderdak.
    Brammeke slaapt al lang als ik ook mijn bedje intrek.

    11-04-2007 om 08:19 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    09-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Go-Cart rijden
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    09-04-2007 om 22:53 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (13 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ikke op papa zijne nek
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    09-04-2007 om 22:53 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (11 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Brent en Lynn in het water
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    09-04-2007 om 22:52 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rapen, rapen, rapen, ...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    09-04-2007 om 22:51 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hmmmmm chocolat
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    09-04-2007 om 22:51 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 56 : Onze laatste dag van de paasvakantie aan zee
    De hel brak weer los vannacht.
    Het was aan papa om bij mij te liggen maar dat wilde ik niet.
    Ik bleef maar roepen op mama maar die moest blijven liggen van papa.
    Zo ging het maar door totdat mama besliste om toch in te grijpen.
    Ze heeft me bij haar gelegd en ik dommelde direct in.
    Papa was voor dood te vallen.
    Hij heeft alleen geslapen in het extra bed.
    Na het ontbijt is papa met Pat en Alice een toerke gaan doen met de moto.
    Wij zijn ondertussen met mama een beetje gaan wandelen op de camping.
    Bram kreeg 's middags zijn patattekes en ik at gewoonlijk zijn overschotteke op.
    Maar onze kleine Shrek (bouftout) heeft tegenwoordig geen overschottekes meer.
    Dus maakt mama maar apart voor mij ook.
    Iets daarna is papa teruggekomen en hebben zij en Brent een boterhammeke gegeten.
    Daarna ging mama even liggen en ik ben er zoals gewoonlijk maar bij gekropen.
    Ik heb een middagdutteke gedaan om U tegen te zeggen.
    Mama is terug opgestaan en ik ben zelfs blijven slapen, dus ik sliep vast.
    We gingen vandaag met de gocarts rijden en het was ondertussen al vier uur door.
    Dus heeft mama me maar stillekes wakker gemaakt (anders slaap ik vannacht zeker niet).
    Alice gaat mee en Bram mag bij Claire blijven.
    Lynn is gaan zwemmen met haar papa, dus zij kan niet mee.
    We zijn te voet naar Catrysse gegaan om er ééntje te huren.
    Maar eerst een ijsje natuurlijk.
    We dachten dat Lynn nu wel klaar zou zijn met zwemmen en wilden haar gaan oppikken aan het zwembad.
    Daar vertelden Jean en Carina ons dat ze al terug op de camping waren.
    Wij dus naar de camping.
    Cool, met onze gocart op de camping.
    Brammeke had een geweldige muts aan en een vestje van Lynn.
    Het was net een kabouter.
    Lynn kruipt snel mee op de gocart en we zijn weg.
    Langs de diertjes onze gocart terugbrengen.
    En dan nog eens naar het strand, want morgen gaan we naar huis.
    Brent wil persé op het strand maar ik mag niet mee.
    Mama loopt gauw met hem naar het water.
    Lynn gaat hen ook achterna.
    Mama hoort het niet maar ik ben aan het roepen dat ik ook mee wil.
    Mama komt iets later terug want Brent is moeilijk uit het water te houden.
    Dan gaan we toch allemaal op het strand want ik mag in papa zijn nek zitten.
    Brent en Lynn doen gek en lopen in het water.
    Broek oprollen heeft geen zin dus doen ze ze maar helemaal uit.
    Even later moeten we doorgaan want Brammeke gaat moeten eten en slapen.
    Dik tegen de zin van Lynn en Brent natuurlijk.
    Terug op de camping gaan we Brammeke oppikken en die is supermoe.
    Hij is heel braaf geweest blijkbaar.
    We doen zijn pyamake aan en geven zijn flesje.
    Hij valt dadelijk in slaap.
    Papa gaat met Brent douchen en mama wast me in de caravan.
    Brent begint te wenen want hij wil morgen niet naar huis, hij wil aan zee blijven.
    Mama en papa proberen uit te leggen dat dit niet kan want zus moet naar het ziekenhuis.
    Ze bellen naar Ome Luc van Tante Marleen om te zien of Brent één van dees naar hen mag gaan om eens met de tractor te rijden.
    Dat is geen probleem.
    Hij mag dan ook nog naar de Woelies en dan vindt hij het OK.
    En we gaan zeker zo snel mogelijk terug naar zee proberen te gaan.
    Oma en Opa Woelie moeten dan maar meekomen als papa niet kan.
    Dan kan mama met mij naar het ziekenhuis en de jongens kunnen dan met hen aan zee blijven.
    We zullen wel zien, het zal wel lukken.
    We gaan de zee missen en iedereen op de camping dat is zeker.

    09-04-2007 om 22:10 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (14 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    08-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 55 : Pasen

    Geslapen bij mama dus ik heb redelijk goed geslapen.
    Dan was ik benieuwd of de paasklokken ons hier gevonden zouden hebben.
    We keken uit het raam van de caravan, en ja hoor, Brent zag paaseieren op de moto van papa liggen.
    De paashaas (of -klokken) hadden geluk dat het alarm niet is afgegaan.
    Wij direct naar buiten om de rest van de paaseieren te zoeken.
    Brammeke hing al direct vol chocolade, want die heeft niet alleen gerapen maar begon direct te eten ook.
    Daarna ben ik met mama boodschappen gaan doen.
    De paasklokken waren ook in de club geweest en daarvan hebben we elk een zakje eitjes gekregen met een gek vogeltje om gekookte eitjes warm te houden.
    Als alle kindjes hun zakje gekregen hadden zijn we samen op de foto gegaan.
    Daarna was het wachten op Ome Luc en Tante Ilse.
    Die gingen iets later zijn want ze stonden in de file.
    Toen ze aangekomen zijn hebben we lekker samen geapropissed (aperitief) genomen zou Brent zeggen.
    Dan zijn we te voet vertrokken naar het strand.
    De jongens zijn op het strand geweest en ik ben met mama en Tante Ilse gaan wandelen op de dijk (want ik was al in slaap gevallen).
    Ze kwamen iets later terug en Brent was kloddernat, van boven tot onder.
    Gelukkig is mama slimmer geworden en had ze reservekleding en een handdoek mee.
    We zijn dan iets gaan drinken op de dijk.
    Aan de caravan stond een ganse mand paaseieren op het trappeke.
    Er was een briefje bij dat dit van de paashaas voor ons was.
    Mama en papa hadden een vermoeden van wie dit kwam en ze bleken gelijk te hebben.
    Bij deze zijn ze nog eens héél hartelijk bedankt.
    Op de terugweg van zee waren we pizza gaan bestellen en Ome Luc en Papa zijn die later gaan halen.
    Die hebben we lekker buiten aan de caravan opgesmuld.
    Het is zo lekker buiten.
    Toen zijn Ome Luc en Tante Ilse terug naar huis vertrokken.
    Wij zijn dan ons beddeke ingegaan.
    Alice wou nog komen babysitten zodat mama en papa iets konden gaan drinken maar ze waren te moe (alé, mama toch).

    08-04-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    07-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik als vlinder
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    07-04-2007 om 23:34 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (23 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wij allemaal samen in de caravan
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    07-04-2007 om 23:30 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (14 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bloemekes plukken
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    07-04-2007 om 23:30 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (12 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 54 : Naar Brugge

    Vannacht heeft mama zelfs niet gemerkt dat ik wakker was geworden.
    Ik was stillekes zelf uit mijn bed gekropen en heb papa wakker gemaakt.
    Hij is dan met mij in het extra bed gaan liggen en ik heb goed geslapen.
    Maar papa natuurlijk iets minder aangezien ik altijd dichter en dichter kruip en papa bijna uit bed duw in mijn slaap.
    Mama heeft geslapen als een rozeke !
    Na het ontbijt zijn we naar Brugge vertrokken.
    We hebben met de bootjes gevaren en leuk rondgewandeld.
    Iets na de middag zijn we terug naar de caravan gereden.
    Alice en Lynn waren al een paar keer komen kijken of we nog niet terug waren.
    We gaan ons onmiddellijk laten schmincken.
    Eerst Brent in een uil (héél mooi).
    Dan mama in een indianenprinses (cool).
    En dan ikke in een vlinder (fantastisch mooi).
    Alice kan dat zooooo goed.
    Ondertussen heb ik ook weer met Lynn bij Claire mogen schilderen.
    's Avonds was het BBQ in de Club.
    We hadden in Brugge vleesje gekocht om te bakken.
    Gezellig iedereen samen aan het eten.
    De kindjes natuurlijk eerst.
    Mama krijgt het weer even erg want ze willen een foto nemen van mij en ik wil dit niet.
    Sinds ik geen haar meer heb wil ik niet in de spiegel kijken (zelfs niet om te kijken hoe mooi ik geschminckt ben) en ik wil ook niet dat ze foto's nemen.
    Mama heeft het hier erg mee want ze weet hierdoor dat ik het wel erg vind dat ik zo verandert ben, al zeg ik het niet.
    Mama gaat even uithuilen in de caravan.
    Alice komt naar haar en mama kan even met haar praten.
    Dat doet haar goed.
    Ze kennen elkaar nog niet zo goed maar mama heeft bij deze familie een heel warm gevoel.
    Het is fijn dat we hier zo goed opgevangen worden.
    Dat blijkt ook weer uit het volgende.
    Mijn vriendjes in de Club en hun familie hadden een cadeautje voor mij gekocht.
    Ik kan tegenwoordig niet goed tegen aandacht dus begin ik te wenen.
    Mama neemt mij en het cadeautje mee naar de caravan.
    Daar pak ik het dan uit.
    Je zal het nooit geloven maar het is een Game Boy met een spelletje van Barbie.
    Dat hebben ze voor mij gekocht zodat ik kan spelen tijdens mijn chemo-sessies in het ziekenhuis.
    Brent kon zijn ogen bijna niet geloven.
    Hij wil dit al zo lang en nu heb ik dit gekregen.
    Maar mama en papa zullen voor hem ook wel een spelleke kopen en hij mag er van mij ook mee spelen.
    Ik moet zeker al onze vrienden in de Club 40 bedanken voor dit geweldig cadeau.
    Alice komt ook kijken met Brammeke en zij blijft bij ons zodat mama kan gaan eten, samen met papa.
    Dat is weer lang geleden, dat mama en papa nog eens rustig aan tafel hebben gezeten.
    Rond 21:30 komt mama terug want ik moet mijn medicijnen nog nemen.
    Alice is al bezig onze pyama's aan te doen en onze gezichten te ontschmincken.
    Een super babysit !
    Als we in ons bedje liggen vragen zowel Brent als ik of Alice morgen terug komt babysitten.
    Daardoor weet mama dat ook wij haar graag hebben, maar ze had niet anders verwacht.
    Benieuwd op de paasklokken morgen komen ?!

    07-04-2007 om 23:27 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik met mijn vriendinnekes in de caravan
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    07-04-2007 om 23:24 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mooie snoetjes
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Met dank aan Alice !

    07-04-2007 om 23:23 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Met 3 in 1 koets
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ge ziet het hé Ingrid, uw koets doet goed dienst !!!
    Bedankt !

    07-04-2007 om 23:22 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    06-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 53 : Even op en af naar Gasthuisberg
    Vannacht hadden mama en papa een extra bed klaargemaakt.
    Als ik dan wakker werd om bij hen te gaan liggen kon er toch één van de twee een beetje slapen.
    Dat was natuurlijk gebeurd en mama is met mij in het extra bed gaan liggen.
    Ik heb dan een redelijk goede nacht gehad.
    Mama mocht wel niet bewegen want dan grabbelde ik haar vast.
    Het is dus echt gewoon om bij iemand te liggen dat ik wakker word, ik wil niet alleen slapen.
    Papa heeft deze nacht dus goed geslapen.
    En Bram was ook pas om 7:00 wakker.
    We hebben allemaal samen ontbeten en dan moesten mama en ik richting Leuven vertrekken.
    We namen Brammeke mee, dan kon papa met Brent leuke dingen gaan doen, en moesten ze geen rekening houden met het kleine knoedelke.
    Zij  zijn gaan fietsen, etc...
    Naar Leuven toe ging redelijk vlot.
    Maar mama had al gezien dat het verkeer richting kust al 's morgens in de knoop zat, dat beloofde dus voor de terugweg straks.
    We zijn om exact 11:00 aangekomen in Gasthuisberg.
    Toen we in de dagkliniek binnengingen zag mama dat Bram een schoen kwijt was.
    Zij terug naar de parking maar geen spoor van zijn schoentje (volgende keer met veters want Bram doet niets liever dan zijn schoenen uittrekken en dan gebeuren er dus zulke dingen).
    Het bloed trekken wilde weer niet vlotten.
    Er kwam weer niets uit.
    Dan maar even een baxter aanhangen om de leidingen door te spoelen.
    Daarna ging het dan toch wel.
    Dinsdag gaan ze iemand van de catheters laten komen om eens te kijken waarom het niet altijd direct gaat.
    Nu dus wachten op de uitslag.
    Als alles goed is mogen we direct verder gaan.
    Ondertussen gaat mama even met ons kijken aan de receptie of er niemand het schoentje heeft binnengebracht.
    Ze zag het gelukkig al van ver staan.
    En we hadden het bewijs bij in de vorm van het tweede schoentje.
    Dan maar snel terug.
    Alle kindjes die er waren hadden een broertje of zusje bij.
    Ruth was er ook, zij was al op weg terug naar huis met haar mama en zusje toen ze haar gebeld hebben dat ze bloed bij moest krijgen.
    Lies was er ook met mama en zus net zoals Eveline.
    Ik heb 2 borden soep gegeten en onzen Bram zijn groentjes.
    De Cliniclowns Bolleke en Fraise waren er ook.
    Zij zeiden, net zoals de dokter en verpleegsters dat ik nogal verandert was.
    Ah ja, nu ben ik een beetje terug de oude Britt.
    Tetteren, lachen, onnozel doen, etc...
    De dokter is naar mijn poepke komen kijken en dat geneest blijkbaar goed.
    De uitslag van het bloed is OK, ik mag doorgaan.
    Ik moet wel pas donderdag terug binnenkomen voor de volgende chemo.
    Mijn witte bloedcellen staan nog te laag om al terug te beginnen (600).
    Ik moet wel dinsdag komen om bloed te laten trekken.
    Dat wil dus zeggen dat ons hele schema weer verandert.
    Nu blijven we aan zee tot dinsdag en rijden zo door naar het ziekenhuis voor de bloedtest.
    Dat is dus een nachtje langer in de caravan.
    Dan heeft mama woensdag nog om alles te wassen en dan kunnen we donderdag binnengaan.
    De terugweg naar de caravan duurt langer (zoals mama voorspeld had).
    Maar we hebben toch nog een fijne avond gehad.
    Alice is toch naar de camping gekomen, dat vinden we fijn.
    Ze gaat ons morgen schminken, nu is het te laat.
    We hebben nog lekker gegeten en dan onzen beddenbak in.
    Papa is van corvée vannacht.

    06-04-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    05-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 52 : Leuk aan zee

    Vannacht weer niet goed geslapen.
    Papa moest er altijd uit want hier kunnen mama en papa maar langs één kant uit bed.
    En spijtig voor papa, maar dat was zijn kant.
    Van slapen is er dus weer niet veel in huis gekomen.
    Bram was wakker rond 7:00 en mama heeft hem zijn flesje gegeven.
    Mama is dan maar wakker gebleven.
    Ze is gaan douchen en daarna met mij naar de bakker gegaan.
    Als we terugkwamen was papa nog altijd in dromenland.
    Brent was met Bram aan het spelen.
    We hebben samen ontbeten en dan moest papa vertrekken.
    Ze kwamen vandaag de rest van de keuken zetten.
    Wij hebben de dag rustig doorgebracht.
    Een beetje wandelen, rusten, ... en mama heeft als verrassing voor papa het gras afgereden.
    Claire (de mama van Lynn) is zelfs een frietketelke komen brengen dat mama kan gebruiken om frietjes voor mij te bakken.
    We hebben zelfs frietjes uit haar diepvriezer gekregen (dat hebben wij niet in onze caravan).
    Ze had ook een heleboel K3 stripverhalen voor mij en Jommekes voor Brent.
    Ik ben bloemekes gaan plukken op het grasveld en bij Lynn gaan knutselen.
    We hebben leuk geschilderd (maskers en eitjes).
    Lynn, Caroline en Lou zijn daarna even bij mij komen spelen.
    Dan zijn we aan het eten begonnen want papa is seffens hier.
    We hebben gegeten en Brent is aan tafel in slaap gevallen.
    Ik was ook moe en na mijn verzorging ben ik dan ook gaan slapen.

    05-04-2007 om 21:40 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (17 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    04-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 51 : Eindelijk naar zee

    Brent was gisterenavond vervelend en wilde niet gaan slapen.
    Daardoor werd Bram wakker.
    En ongelooflijk maar waar, ik sliep (toch effekes).
    Eindelijk iedereen terug in dromenland maar dan werd Bram weeral wakker.
    Papa is met hem naar beneden gegaan zodat wij allemaal niet wakker gebruld werden (nudat we eens slapen).
    Mama is beneden gaan kijken en papa sliep in de zetel en Bram in het park.
    Ze heeft de kleinste dan maar terug mee naar boven genomen en tegen papa gezegd dat hij ook moest komen.
    Maar toen ze wakker werd omdat ik aan het roepen was lag papa nog altijd beneden.
    Die zal gedacht hebben, ik lig hier goed.
    's Morgens zijn we beginnen inpakken om naar zee te gaan.
    Het was weer een hele verhuis.
    We mochten vandaag bellen voor de eerste uitslag van de beenmergpunctie maar ze wisten nog niets.
    Straks dus nog eens proberen.
    Tegen de middag zijn we dan eindelijk ingepakt.
    Waarschijnlijk hebben we wel de helft vergeten maar ja, we zien wel.
    Papa wuift ons uit.
    Hij komt straks met de moto.
    Ze komen eerst nog naar onze verwarming kijken, want daar lekt iets aan.
    Heel de weg naar zee zit ik te zingen en te lachen met Brent.
    Als we er bijna zijn val ik in slaap.
    Op de camping komen onmiddellijk een aantal mensen vragen hoe het met me gaat.
    Maar zoals gewoonlijk ben ik weer super verlegen.
    Morgen zal dat wel beter zijn.
    Lynn en Claire hebben voor mij en Brent leuke paardehoofden op een stok.
    Claire heeft ook aan mama verteld dat ze speciaal voor mij haar caravan met Detol heeft ontsmet.
    Dan kan ik bij hen gaan spelen zonder problemen.
    Ik wou al gaan schilderen maar Brent wilde niet mee en zonder hem wilde ik dan weer niet.
    We zullen morgen wel gaan, als we nog mogen.
    Papa is ondertussen ook aangekomen.
    We bellen opnieuw naar het ziekenhuis, naar Dokter Janssen.
    Nu heeft ze wel een uitslag van de test van gisteren.
    Er is niets verkeerd te zien aan mijn beenmerg.
    Het is dus nog steeds niet aangetast door slechte cellen.
    Het is een gunstige uitslag zegt ze.
    Dat lucht mama al een beetje op, maar er is ook nieuws van de tests op mama, papa, Brent en Bram.
    Geen van hen is goed om donor te zijn voor mij.
    Daardoor is mama nu wel een beetje van de kaart.
    De dokter zegt haar dat dit geen kwaad kan, voorlopig is het zeker nog niet  nodig.
    Maar toch, mama had het liever anders gezien.
    Nu moeten ze dus gewoon doorgaan zoals ze bezig zijn met de behandeling.
    Alles gaat naar wens verder. 
    We gaan nog gauw boodschappen doen en iets eten.
    Dan is Brammeke moe en gaat die al in zijn bedje.
    Wij blijven ook niet lang op en gaan lekker slapen.
    Hopelijk slaap ik hier beter dan thuis.

    04-04-2007 om 21:05 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (16 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    03-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 50 : Beenmergpunctie
    NIET VERGETEN ALLEMAAL EEN KAARSKE TE BRANDEN ZENNE !
    Ik moet daar al om 7:00 zijn.
    We zijn om 6:20 vertrokken richting Gasthuisberg.
    We kwamen al aan om 6:55 dus waren we er als eerste.
    De verpleegster heeft de pleister van mijn catheter verzorgd en zoals gewoonlijk heb ik daar het ganse kot bijeen gekreisd.
    Dan wou ze bloed trekken om te laten testen maar er kwam weer niks uit.
    Dan maar even vocht laten inlopen en straks nog eens proberen.
    Maar we mogen niet te lang wachten want ik moet seffens naar boven.
    Het lukt uiteindelijk toch om bloed te nemen, gelukkig maar.
    Ik wordt om 8:15 opgehaald om naar het operatiekwartier te gaan.
    Deze chauffeur had ik al eens gehad.
    We kwamen aan en het was al dadelijk aan mij.
    Dat ging iets te snel voor mama, dat had ze niet verwacht.
    Er mag maar één iemand mee binnen in de operatiezaal en papa blijft met plezier buiten wachten.
    Ik val al snel in een diepe slaap.
    Mama en papa moeten nu naar de wachtkamer.
    Iets later komen de dokters van de afdeling al terug buiten.
    Ze zeggen dat de klus al geklaard is en dat ze dadelijk terug naar mij mogen gaan. 
    Inderdaad, het duurt niet lang of ze mogen al naar de recovery.
    Ik lig daar zalig te slapen.
    De verpleger van de recovery komt even aan mijn bed en roept of ik al wakker ben en ik grommel gewoon even.
    OK zegt hij, ze is wakker, ik zal bellen dat ze haar mogen komen halen.
    Amai denkt mama, ze vindt niet dat ik al wakker ben.
    Gewoonlijk begin ik direct te tetteren en nu slaap ik nog.
    Ze komen me dus echt snel halen en ik rijd al slapend mee naar de dagkliniek.
    Er komt bij mij nog niet direct beweging in.
    Nu blijkt dat ik nog een chemo moet hebben want ze hebben alles uitgerekend en ik sta er nog ééntje achter.
    Daar hadden mama en papa niet op gerekend, ze dachten snel naar huis te kunnen met mij (ah ja, we moeten inpakken voor de zee).
    Alé, ze hangen hem dan maar aan maar ik ga ook nog bloed moeten krijgen.
    Mijn hemoglobine staat maar op 7,4 en onder de 8 moet ik bloed bijkrijgen.
    OK, als we het uitrekenen komen we hier niet buiten voor 15:00.
    En het ging een héél korte dag zijn, ja mijn botten ook (zou ons mama zeggen).
    Mijn witte zijn ook weer maar 500, dus dat is super.
    Mama stuurt papa dan maar weg om eten te gaan halen en olie voor zijne moto.
    Papa gaat morgen mee met de moto naar zee, maar zonder olie zal hij niet ver komen (BMW hé !).
    Papa is net op tijd terug, want we mogen inderdaad om 15:15 doorgaan.
    De uitslag van deze beenmergpunctie, daar mogen we morgen eens voor bellen.
    Hopelijk weten ze dan ook iets van het transplantatielabo, of er iemand van ons gezin OK is om beenmerg te geven aan mij.
    Nu dachten we gerust te zijn tot volgende week dinsdag maar dat is dus ook niet het geval.
    Ik moet vrijdag komen om bloed te laten trekken.
    Dan kunnen ze kijken of ik klaar ben voor dinsdag de zware chemo te starten.
    Bah, 4 keer in het ziekenhuis blijven slapen, maar dat is nu nog niet, daar moet ik nog niet aan denken.
    Ik zal dus vrijdag met mama op en af naar Gasthuisberg rijden.
    Papa blijft dan met de jongens in ons caravanneke.
    Morgen vertrekken we dus naar zee, ik kijk er enorm naar uit.
    We gaan Brent oppikken bij Oma en Opa Woelie en die hebben een hele set (matras, donsdeken, overtrekken, etc...) gekocht om mij een beddeke te maken in de living.
    Super hé !
    Mama is vanavond nog snel naar de dokter geweest want ze begon ook terug te hoesten en ze moet daar dringend iets aan doen.
    Dan eten we lekkere pasta met scampi's en gaan we allemaal doodop onzen beddenbak in.

    03-04-2007 om 21:17 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (30 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    02-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 49 : Paasvakantie
    Vannacht was papa superboos op mij.
    Hij lag bij mij in bed maar ik bleef maar op mama roepen en wenen.
    Papa kreeg me niet stil maar mama lag ondertussen te luisteren.
    Ze wist dat de kinderpsychologe gezegd had dat ze ook anderen voor mij moeten laten zorgen en normaal niet tussen mocht komen.
    Maar papa kreeg mij niet stil en de broers begonnen stillekesaan wakker te worden.
    Daarom is mama toch maar tot in mijn kamer gekomen.
    Ze had papa nog nooit zo boos gezien.
    Hij ging me buiten hangen want ik was een stoute trees.
    Papa was helemaal overstuur en had nog geen oog dichtgedaan.
    Het was ondertussen wel al 3:00.
    Mama zei tegen me dat ik moest slapen want dat anders zij en papa naar het ziekenhuis moesten omdat ze te weinig geslapen hadden.
    Ze hebben me niet meer gehoord, ik heb flink geslapen naast papa (toch nog een paar uurkes).
    Vandaag gaat Bram naar Hilde en Guy.
    Brent gaat naar het Vinne in Zoutleeuw met Ome Jan en Ome Dirk.
    Mama en papa nemen mij mee naar Melsbroek.
    Papa moet gaan vragen of hij de rest van de week thuis kan blijven.
    Hij wil natuurlijk graag mee naar ons caravanneke aan zee.
    We hebben een aantal mails gekregen van onze vrienden in Club 40, de camping in De Haan.
    Ze kijken ernaar uit ons te zien deze vakantie, en wij kijken ernaar uit om daar te zijn.
    Spijtig genoeg is Alice er niet om me te schminken, maar Claire heeft beloofd dat zij het zal doen.
    Mama gaat morgen aan de dokters vragen of het mag.
    Gelukkig mag papa mee van zijn bazen daar.
    Hij gaat met de moto meegaan want donderdag moet hij even terug naar ons huisje.
    Ze gaan ons keuken komen uitbreiden.
    En als hij de moto daar heeft kan hij al eens een toerke gaan doen.
    Papa heeft ook gevraagd om zijn maand Congo te verplaatsen van augustus naar een latere datum.
    Ik zit dan nog in mijn intensieve behandelingsperiode en mama heeft liever dat papa dan nog dichtbij is.
    Nu is papa dus thuis samen met ons in de paasvakantie maar mama merkt dat hij na deze vakantie toch nog graag eens een vluchtje zou doen.
    Papa mist het vliegen.
    Ze zullen hem wel eens een paradrop of een vlucht niet te ver weg geven na de vakantie zeker.
    Ik krijg van papa zijn collega's nog een heel mooi cadeau maar ik ben weer te verlegen en wil niets zeggen.
    In de auto heb ik het natuurlijk direct bekeken en ik vind mijn kikkers geweldig.
    Toch lief dat papa zijn collega's ook met ons meeleven.
    We gaan langs bij Ingrid want zij heeft een tweelingbuggy die we mogen lenen.
    Dat zal handig zijn aan zee.
    Als Brent met papa gaat fietsen kan mama met Bram en mij toch gaan wandelen.
    Ingrid zegt dat ik ook maar eens bij haar moet gaan logeren.
    Als we wegrijden vraag ik direct hoe ik moet gaan plassen als ik bij haar ga slapen.
    Mama en papa zijn verwonderd dat ik het zelf wil.
    We gaan 's avonds Brent terug oppikken aan het turnen en ik mag even mee de zaal binnen.
    Ik mis het wel allemaal, maar het gaat nu niet.
    Ik ben even een paar minuutjes gaan meedoen (over een balk lopen, ergens over kruipen, ... allemaal kalme dingen).
    Lief van Gerrit dat ik het mocht, het deed me plezier.
    Nadat we Brent afgezet hadden bij Oma en Opa Woelie (Bram was al daar), rijden we naar huis.
    Dan begin ik in de auto terug te zeggen dat mama goed moet uitleggen aan Ingrid hoe ze mijn poepke moet verzorgen.
    Ik zie het dus echt wel zitten om daar eens te gaan overnachten.
    Ik ben supermoe en na de verzorging ga ik slapen.
    Ik wil wel weer niet alleen in bed dus mama en papa zien de storm voor vannacht weer aankomen.

    02-04-2007 om 22:43 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 48 : Zonnige dag
    Heb mama de ganse nacht wakker gehouden.
    Mijn poepje jeukt verschrikkelijk.
    Ah ja, dat is aan 't genezen.
    Eerst kan ik niet slapen van de pijn en nu van de jeuk.
    Straf hé !
    Mama stuurt onze papa vandaag met de moto weg.
    Het is lekker weer en er is een toerke georganiseerd bij MTL (motoclub waar we bij zijn).
    En wij driekes gaan met ons mama wandelen en naar Planckendael (jaja weeral, dat is leuk).
    Eerst rijden we naar Huldenberg, daar woont Tante Marleen en die gaat mee wandelen.
    We trekken het bos in met haar en ook Ome Dirk, Ome Jan met Frits (de hond) en Opa Woelie zijn erbij.
    Een leuke tocht gemaakt maar Brammeke en ik weten er niet veel van.
    We hebben een goed dutteke gedaan in onze koetsen.
    Dan rijden we door naar Planckendael maar de anderen gaan eerst de hond afzetten en Oma Woelie oppikken.
    Ik voel me super vandaag.
    Ik zing, lach, ...
    In Planckendael heb ik honger, reuzehonger, dus krijg ik voor de verandering frietjes.
    Maar mama is al blij, ik eet terug meer.
    We lopen lekker lang rond en ik val weeral in slaap, en kleine broer ook.
    Het is heerlijk buiten.
    We rijden dan maar naar huis.
    Papa is er nog niet.
    Dan gaat Brent maar bij Rani en Timo bellen of ze even mee komen trampolinen.
    Ik schommel stillekes met broertje.
    Dan ga ik toch ook even op de trampoline, maar dan mogen ze niet te wild zijn.
    Papa is ondertussen thuisgekomen en we zijn allemaal bekaf.
    Dan zullen we maar gaan slapen hé.
    Vannacht is het papa zijn beurt om bij mij te liggen.

    02-04-2007 om 22:25 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (11 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 47 : Weekend
    Dit was de slechtste nacht ooit.
    Om de 20 minuten ben ik wakker geworden.
    Bram wou een fles om 1:00 en ik ben uiteindelijk om 3:00 bij mama en papa mogen blijven liggen.
    's Morgens lag mama helemaal onderaan het bed want ik had haar plaats ingepalmd.
    Dit kan zo niet verder gaan.
    Mama gaat vannacht bij mij in bed slapen.
    Zo lig ik tenminste in mijn bed en kan papa eens slapen.
    We gaan een beetje winkelen en wandelen vandaag.
    Gisteren hadden ze mijn urine ook opgevangen en als ik vandaag geen bericht krijg dat er iets mis mee is mag ik volgende week naar zee.
    Dan zouden we al woensdag kunnen vertrekken tot maandag, want dinsdag krijg ik eerst nog een beenmergpunctie.
    Dan krijg ik niets meer tot de week erop dinsdag en zijn we dus vrij.
    De dokter vond het zelfs een héél goed idee om naar zee te gaan.
    Ik kijk ernaar uit om naar ons caravanneke te kunnen gaan.
    Ik mag wel niet in de zee zelf gaan en ook niet op het strand spelen (infectiegevaar).
    Mama had niet gedacht dat we zouden kunnen gaan en nu moet ze wel nog Hilde en Guy op de hoogte brengen dat Brammeke niet zal komen volgende week.
    We zijn gaan uit eten vandaag, om 17:00 al, dan is er niet teveel volk.
    We zijn alledrie héél flink geweest.
    Nu zijn we bekaf en gaan we slapen.

    01-04-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (18 Stemmen)
    >> Reageer (3)


    Hoi,
    Ik ben Britt en  ondertussen 14 jaar jong.
    Op 13 februari 2007 werd bij mij ALL VHR (Acute Lymfoblasten Leukemie Very High Risk) vastgesteld.
    Die dag ben ik aan een intensieve behandeling begonnen die 2 jaar in beslag neemt.
    Op 31 december 2007 heb ik mijn laatste zak chemo gekregen.
    En op 14 februari 2009 heb ik mijn laatste pilleke chemo ingenomen.
    Om familie en vrienden op de hoogte te houden, maar vooral voor mij later, vult mijn mama hier mijn belevenissen aan.
    Zo kunnen jullie met ons mee huilen, maar vooral mee lachen.

    Foto

    Heb jij of ken jij iemand met kanker,
     neem dan dit lintje mee
    en plaats hem op je blog.

    Kanker is een versckrikkelijke ziekte,
    En het is ons doel om
    dit lint op elk punt te krijgen


    Archief per maand
  • 02-2017
  • 02-2016
  • 09-2014
  • 05-2014
  • 01-2014
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 06-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 01-2013
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!