Foto

Totaal bezoekers :
Laatste commentaren
  • Lollies (Hella)
        op Juli en begin augustus
  • chique schoenen (Ronan en Carine)
        op Juli en begin augustus
  • Roosje mist u ! (Crollie en co)
        op Oktober 2012
  • ilse (ilse )
        op Oktober 2011
  • Geen nieuws is goed nieuws !!! (Crollie, jeroen en roosje)
        op Oktober 2011
  • Britt Gezel

    31-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 46 : Terug naar het ziekenhuis
    Vannacht weer tussen mama en papa geslapen vanaf 2:00 (dan riep Bram namelijk al voor een flesje, geweldig !).
    Ik heb weer niet gegeten vanochtend.
    Mama maakt mijn zakje klaar om te vertrekken.
    Vandaag gaat papa met mij naar het ziekenhuis.
    Mama wil dit niet en wil minstens meegaan maar ze mag niet van papa.
    Mama moet van hem thuis eens haar zin doen, maar dat wil ze niet.
    Ik ween wanneer we vertrekken want mama moet mee.
    Mama fluistert in mijn oor dat ze seffens langskomt en papa kijkt eens raar.
    Papa vertrekt met de hele kroost en mama blijft alleen achter.
    Maar niet lang want iets later vertrekt ook mama richting ziekenhuis.
    Alles gaat goed hier.
    Het bloed is OK dus ik mag chemo krijgen.
    Dr. Renard komt langs om mijn poepeke te bekijken.
    Ik ga hier andere medicamentjes voor krijgen.
    Omdat ik zo verlegen ben tegen iedereen gaat ze de kinderpsychologe langssturen.
    Die is net daar.
    Mama krijgt in haar vijs omdat ze constant bij me wil zijn.
    Ze moet ook papa toelaten me te verzorgen en met mij alleen op stap te gaan.
    Ze moet zelfs andere mensen op mij laten passen, anders wordt het nog erger dan nu.
    Kort gezegd, mama wordt naar huis gestuurd !
    Ze gaat broer oppikken op school om thuis te komen eten.
    Wij zijn rond 14:00 terug thuis en mama ligt dan een dutteke te doen.
    Brent moet opgepikt worden en naar het turnen gebracht.
    We gaan allemaal mee en zijn pas rond 19:45 thuis.
    Mama moet dan nog koken.
    Wij zijn allemaal moe en gaan niet te laat slapen.
    Alé, ja, slapen, we zullen zien.
     

    31-03-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (16 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 45 : Ik voel me goed

    Redelijk geslapen maar wel meestal tussen mama en papa in.
    Papa moest héél vroeg opstaan en dan had ik veel plaats naast mama in bed.
    Mama heeft ons alledrie klaargestoomd om te vertrekken.
    We gaan eerst Brent afzetten, dan Bram en dan terug naar huis want ik heb een dagje vrijaf in het ziekenhuis.
    Ik zing zelfs mee met K3 in de auto.
    Dat is zoooo lang geleden, dus mama denkt dat ik me toch wel goed voel nu.
    Dan kijken we nog maar eens naar Doornroosje.
    We gaan Brent halen want die komt thuis eten.
    We brengen hem weg met de buggy maar ik verstop me aan school, ik wil de kindjes van mijn klas niet zien.
    Ik ben een beetje verdrietig denkt mama dat ik niet naar school kan gaan.
    De postbode is geweest en er zat een kaartje bij van Tahiti.
    Leuk hé, zo ver weg en toch denken ze daar ook aan mij.
    De middagpauze duurt niet lang dus brengen we Brent weg met de auto.
    Want wij hadden met Oma en Opa Woelie afgesproken om naar het park te gaan.
    Maar het is zo mistig buiten dat mama beslist om niet te gaan wandelen.
    Het wordt namelijk afgeraden met mij in de mist te gaan wandelen.
    Dan blijft alle slechte lucht te laag hangen hé.
    Dus maar terug naar huis om nog maar eens naar Doornroosje te zien.
    We gaan Brent met de auto halen want het weer wordt altijd slechter.
    Oma en Opa Woelie brengen Bram naar huis want die gingen we eigenlijk oppikken na het toerke in het park maar daar zijn we dus niet geweest.
    Papa komt pas laat thuis dus zet mama het eten al maar op tafel.
    Veel eet ik wel niet, Bram daarentegen, dat is een klein fretmonster.
    Wij mogen al van tafel maar Bram is nog aan 't eten.
    Het is ondertussen 19:00 geworden en mama krijgt in het oog dat Brent in slaap ligt in de zetel.
    Ik zeg dat ik wil gaan slapen en Bram is ook aan het grommelen.
    Dus om 19:15 liggen alle kindjes in hun bed.
    Papa komt thuis tegen 20:00.
    Ondertussen ben ik al terug beneden.
    Ik val in slaap op mijn bedje in de living terwijl mama en papa aan het eten zijn.
    Mama neemt nog gauw een baddeke want haar rechterarm en schouder doen pijn.
    Jaja, ze hadden haar vanmiddag aan school nog gevraagd of het wel ging mij zo te dragen en mama zei dat het geen probleem was.
    Toen nog niet, maar nu voelt mama het toch wel.
    Papa is morgen thuis, dan kan papa dragen.
    Rond 22:00 gaat iedereen slapen, want iedereen is moe.

    30-03-2007 om 09:03 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    28-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 44 : Rust en zonneke
    Mama was bang vanmorgen want ze werd rond 5:00 wakker voor Bram zijn flesje en ik had me niet laten horen vannacht.
    Tussen mama en papa heb ik dus goed geslapen.
    Het zit dus toch gewoon in mijn koppeke, zoals de kinderpsychologe gisteren tegen mama zei.
    Nu gaan ze dingen aan mij toe moeten geven die ik later terug moet afleren.
    Ik slaap nog lekker door tot 7:00.
    We brengen Brent naar school en rijden dan door.
    Ik vraag aan mama waar we naartoe gaan en ze zegt naar mama haar werk.
    Ik sla in paniek en vraag aan mama waar ik dan naartoe moet.
    Maar mama stelt me gerust.
    Mama blijft bij mij, we (Bram en ik) mogen meegaan.
    Mama moet alleen een paar papieren afhandelen.
    Gelukkig dat ze bij mama op het werk geen problemen maken rond de afwezigheid van mama.
    Mama zou ook liever gaan werken en mij gezond zien maar dat is nu niet zo en daar moeten we ons bij neerleggen.
    Nu moeten we eerst zien dat ik terug gezond raak, en dat zal tijd nemen.
    Daarna moeten we gaan boodschappen doen en dan Brent halen op school.
    Het is lekker weer dus ik wil te voet gaan.
    Maar dan dilemma.
    Mama heeft wel 2 buggy's maar kan er maar ééntje duwen.
    Ik moet zeker in een buggy en Bram kan nog niet stappen.
    Dus haalt mama de draagzak voor Bram uit.
    Amai, dat was een hele klus voor mama maar wel leuk.
    We komen onderweg Ilse en Gitte tegen, die gaan ook wandelen met de draagzak.
    We hebben thuis gezellig buiten gegeten, op ons nieuwe terras in het zonnetje.
    Zalig !
    Brent is daarna in de tuin gaan spelen.
    We liggen allemaal samen effekes op de trampoline, geweldig.
    Lotte en Jente van het turnen komen langs met hun mama.
    Maar ze kunnen niet lang blijven want ze nemen Brent mee naar het turnen.
    Ze hebben beloofd binnenkort nog eens te komen en langer te blijven.
    Papa was ondertussen ook terug thuisgekomen.
    Opa Pol brengt Brent naar huis en we eten spagetti.
    Ik wil niets eten, ik heb weer krampkes.
    Ik ben vandaag nog niet naar het toilet geweest.
    Seffens moet ik gaan slapen maar ik begin al te wenen als mama zegt dat ik in mijn eigen bedje moet.
    We zullen wel zien.

    28-03-2007 om 21:48 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (15 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 43 : Zware dag
    Slecht geslapen.
    Veel wakker en uiteindelijk bij mama en papa in bed belandt.
    Ontbijten doe ik niet.
    Papa was al vroeg weg.
    Mama maakt ons klaar om te vertrekken.
    Broers afzetten en richting Gasthuisberg.
    Dit keer loopt alles vlotjes.
    Chemo kan direct aangehangen worden.
    Ik heb nu plots toch honger en mag van de verpleegster met mama naar het winkelke.
    Ik eet een sandwich met salami.
    Het is rond 11:00 als ik aan het eten ben en de juf komt langs.
    Ze verteld een verhaaltje terwijl ik eet en daarna moet ik oefeningen maken.
    Alles loopt perfect.
    Vanaf dan begin ik constant naar het toilet te moeten.
    Ik heb veel stoelgang en soms zijn we te laat.
    Maar geen probleem, mama heeft reserve-onderbroekjes en kleding mee (jaja, zo slim zijn we wel geworden).
    Dan wil ik toch liever een pamper, dan voel ik me gerust.
    Mama vraagt aan verpleegster dan maar een pamper.
    Er komt een assistent dermatologe langs om mijn poepje te bekijken.
    Ze neemt een staaltje van één van de broebelkes en neemt een foto van mijn poep (tof zenne, mercie).
    Ze gaat hiermee naar één van de echte dermatologen om te bespreken en te kijken of mama het anders moet verzorgen.
    Ze laat straks nog iets weten.
    Maar daarna komen de verpleegsters een nieuw staaltje nemen.
    Blijkbaar durfde die assistente daarstraks niet en heeft ze nu geen goed staaltje.
    Is dat nu zo moeilijk om van zo een open wondje een beetje vocht op dat oorstokske te doen.
    Neen, nu moet ik hier 2 keer mijn poep tonen, straf hé.
    Na een keer of 100 vragen of we nog niet naar huis mogen is het eindelijk bijna zo ver.
    Mama vraagt of ze al nieuws hebben aangaande mijn poepke.
    De dokter komt zeggen dat de dermatologe heeft laten weten dat we het gewoon zo verder moeten verzorgen maar ipv Daktozin zalf nu Flamazine gebruiken.
    Vrijdag hebben ze de uitslag van die staaltjes en zullen we zien of er nog een andere behandeling gevolgd moet worden.
    Nu mogen we dus naar huis, vrijdag moeten we terugkomen.
    We gaan de broers oppikken bij Ome Dirk want papa gaat laat thuiskomen.
    Wij gaan al frietjes halen, papa moet maar op zijn kin kloppen vanavond.
    Mama zet ons alledrie in bad.
    Brent en Bram in het grote bad, ik in het babybadje van Bram.
    Een hele klus hoor.
    Dan gaan we slapen maar ik wil niet in mijn bed.
    Na veel zagen mag ik bij mama en papa in bed rond 23:00, als zij gaan slapen.
    Misschien slaap ik dan beter want papa moet weer vroeg op.

    28-03-2007 om 21:38 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    26-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 42 : Rust

    Ik heb vannacht beter geslapen en weet je hoe dat komt.
    Papa heeft me de eerste keer dat ik begon te roepen bij hen in bed genomen (papa moest vroeg op).
    Ik ben dan maar 2 keer wakker geworden en mama zei dan telkens "ssst, mama is hier", en toen sliep ik lekker verder.
    Dus 10 keer per nacht naar het toilet gaan is niet meer aan de orde.
    De psychologe had dus gelijk en ik zoek uitvluchten want ik wil gewoon bij mama en papa liggen.
    Vannacht ligt er dus een matras naast hun bed voor mij.
    Helemaal tegen hun principes, maar blijkbaar hoort dit erbij.
    We zullen zien wat het geeft de volgende nacht.
    Mama brengt Brent naar school en Bram naar Hilde en Guy.
    Wij gaan onze boodschappen doen met Oma en Opa Woelie.
    Maar ik voel me niet zo lekker, ik ben héél slappekes.
    Wat wilt ge, ik eet bijna niet.
    Mama is bang dat ik in het ziekenhuis ga moeten blijven als ik niet eet.
    We gaan dan maar snel terug naar huis.
    's Middags gaan we Brent van school halen met de koets, heerlijk in het zonneke.
    Liesbet komt langs met onze ontsmettingsproducten, lief van haar hé.
    Ze wil Brent terug op school gaan afzetten maar dat wil hij niet.
    We gaan hem terug met de koets wegbrengen want ik wil wandelen.
    In de namiddag gaan we Brent terug oppikken (te voet natuurlijk).
    Jana en Arne komen even in de tuin spelen (effekes maar want Brent moet zijn huiswerk maken en daarna gaan turnen).
    Ondertussen blijf ik met mama buiten in het zonneke zitten.
    Papa is thuisgekomen en ik wil weer gaan wandelen.
    Dat doet hij dan ook met mij terwijl mama met Brent zijn huiswerk maakt.
    Ik ga Brent mee wegbrengen naar het turnen en Brammeke oppikken.
    Als we thuis zijn komt Odette langs.
    Ome Dirk brengt Brent mee naar huis.
    Ik wil het eten dat ik zelf gekozen heb niet.
    Voor mij geen boontjes met ballekes in tomatensaus.
    Ik wil frietjes !!!
    OK, mama maakt frietjes en natuurlijk wil Brent dat dan ook.
    Ik eet wel niet veel maar toch iets, joepie.
    Vandaag ben ik weer niet naar het toilet gegaan, zelfs niet gaan plassen.
    Mama gaat dat zeker zeggen morgen in het ziekenhuis.
    Ik word moe en wil gaan slapen.
    Om te starten in mijn bedje, en dan zien we wel.

    26-03-2007 om 21:15 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (24 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    25-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 41 : Planckendael

    Redelijke nacht achter de rug.
    Na een accidentje en een paar keer roepen omdat ik buikpijn heb kruip ik bij mama en papa in bed.
    Het uur is ook verandert dus nu lijkt het alsof ik laat opsta.
    We ontbijten maar ik wil niets.
    Dan wil ik toch pizza maar één keer dat die onder mijn neus staat wil ik hem niet meer want ik voel me niet lekker.
    We moeten ons klaarmaken want we gaan naar Planckendael.
    De weg naar ginder doe ik een lekker dutje.
    Het is heerlijk zo in het zonnetje tussen de dieren rondrijden in mijn buggy.
    Ik krijg honger voor frietjes maar het is nog maar 11:15.
    Gelukkig kunnen Ome Hans en Opa dat daar voor mij gaan kopen.
    We kunnen binnen gaan zitten want er is nog niet veel volk (ah neen, wie eet er nu al zo vroeg).
    Ik doe toch een paar happekes en Brammeke smekkelt goed mee.
    Brent is te druk met Ome Jan aan het rondcrossen.
    Ik ben daar eindelijk nog eens naar het toilet kunnen gaan.
    Maar dan voel ik me weer niet lekker en wil naar huis.
    Brent niet en die blijft dan maar nog ginder.
    Wij (mama, Bram en ik) rijden al maar naar Opa Pol en Nanny, want we gaan daar aperitieven en blijven eten.
    Papa is daar ook al aangekomen met zijne moto.
    Die was een toerke gaan rijden met Opa Pol naar zijne motowinkel in Diest.
    Daar was het opendeurdag.
    Ik wil niets eten en leg me in de zetel.
    Mama heeft het vandaag heel moeilijk omdat het zonneke nu begint te schijnen en ik niets meer mee kan doen zoals vroeger.
    Bij Opa Pol en Nanny hangen ook foto's van mij en die wil mama zoveel mogelijk ontwijken, maar dat gaat hier niet.
    Mama moet altijd maar denken waarom overkomt ons dit toch ?
    Ze wenst het zeker niemand anders toe maar kan niet begrijpen wat zij verkeerd gedaan heeft dat mij dit moet overkomen.
    We hadden alles om gelukkig te zijn : net ons huisje klaar, tuin in orde, caravan aan zee, mama en papa allebei leuk werk, Brent en ik naar onze fijne dorpsschool, Bram naar een tof onthaalgezin.
    Alles wat ons gelukkig maakte en dan een bom die ontploft.
    Waarom bij ons ?
    Mama wil nu al weten dat het goed gaat komen maar dat kan niet, daar moeten we nog 2 jaar op wachten.
    En dan nog zal mama nooit gerust zijn.
    's Avonds gaat mama voor mij pizzahut halen en ik eet er toch 2 hapjes van, dat is toch beter dan niks.
    Papa vraagt me eens te proberen een nachtje door te slapen maar ik antwoord niet.
    Het zal dus wel weer niks worden.
    We zullen zien.

    25-03-2007 om 21:55 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (26 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    24-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 40 : Opendeur op school
    Mama heeft superslecht geslapen.
    Ze is heel vaak wakker geweest om dan te beseffen dat mijn broers en ik er helemaal niet waren.
    Haar rug doet 's morgens pijn (ah ja, die is het niet meer gewoon zo lang na elkaar te liggen).
    Ze komen me oppikken bij Nanny en Opa Pol.
    Ik heb ook helemaal niet geslapen.
    Net zoals thuis, héél veel korte dutjes.
    We gaan de broers ook ophalen.
    Maar ik wil naar huis.
    Daar hangt een zak aan de deur.
    De paashaas is al iets gaan pikken bij de paasklokken.
    Er zit een grote chocolade kip en nog ander lekkers in (dank U tante Griet en Ome Pol) en een mooie pet (dank U Lien en Pieter)
    Aangaande dat dank U wil ik ook nog eens iedereen bedanken die mailtjes, kaartjes, geschenkjes, etc... stuurt.
    Het is niet mogelijk dat ik al die mensen persoonlijk bedank, het is zoveel.
    Bij deze dus dank U aan alle deze mensen.
    Het is opendeur op school en ik vraag zelf om eens te gaan kijken naar mijn klas voor volgend jaar bij Juf Lisette.
    We gaan zo vroeg mogelijk, dan is er misschien nog niet teveel volk.
    Anders kunnen we niet binnengaan.
    Eerst gaan we naar het 2de leerjaar waar Juf Chris (of Kris) aan Brent uitlegt wat hij volgend jaar gaat leren.
    Dan gaan we naar mijn nieuwe klasje.
    Ik ben weer veel te verlegen, het is dus een kort bezoekje.
    We gaan kort dag zeggen tegen mijn juf van dit jaar, Juf An.
    En dan nog snel even binnen in de klas van Brent, ook al een Juf Ann, om te kijken wat hij gemaakt heeft voor de opendeurdag.
    We beslissen om nog een beetje te gaan wandelen.
    Door de velden dus de wielen van de buggy's en de schoenen van de stappers hangen vol modder.
    Brent hangt helemaal vol modder want die hangt onderweg de clown uit.
    Bram en ik zijn in onze voituren in slaap gevallen.
    Eens thuisgekomen is het tijd dat papa onze spagetti gaat halen.
    We hebben ons ingeschreven voor de Italiaanse avond op school maar ik mag nu niet tussen veel volk gaan zitten.
    Gelukkig is het geen probleem dat wij onze pasta en soep komen afhalen.
    Ik heb een heel kommetje van de soep gegeten (dank U Gerrit voor de lekkere soep) en een klein beetje pasta.
    Het was wel heel lekker maar mijn buikje zei stop.
    Ik ben dan eindelijk eens naar het toilet kunnen gaan, joepie !!!
    Inse en haar mama Isabelle komen langs.
    Ze zijn naar de musical "De drie biggetjes" geweest en brengen me het programma-boekje en nog leuke dingen die ze daar gekregen hebben.
    Toch lief dat ze aan mij denken hé.
    Ome Dirk is ook nog binnengekomen na de verkenning van de Rally voor morgen.
    Nu ben ik moe en wil in mama haar bed gaan rusten.
    Ik val lekker in slaap.
    Bram is ook moe van de wandeling, die gaat ook zijn bedje in.

    24-03-2007 om 20:17 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (17 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 39 : Korte chemo
    Ik heb vannacht zo goed als niet geslapen.
    Mijn buikje deed verschrikkelijk pijn en ik kon niet naar het toilet gaan.
    We hebben dus weer niet geslapen.
    Papa moest vanmorgen vroeg weg naar de kazerne.
    Mama heeft ons alledrie klaargemaakt.
    Brent moet naar school.
    Bram gaat naar Hilde en Guy.
    Ik moet iets voor de middag in het ziekenhuis zijn voor een korte chemo.
    Ik voel me nog altijd niet lekker.
    De verpleegster geeft me nog een middeltje om me een beetje beter te voelen.
    Ik van in slaap in mijn superdeluxe buggy met schapevel.
    Ik mag daar ook in een bedje liggen maar ik lig liever in mijn buggy.
    De verpleegster komt bloed trekken.
    Dat moet eerst getest worden vooraleer ik mijn chemo mag krijgen.
    Nu is het dus afwachten.
    Mama valt ook bijna in slaap.
    Moeilijk, zo vlak naast een leeg bed zitten (ah ja want ik lig in mijn buggy) en er niet in kunnen gaan liggen.
    Tegen 13:00 komen ze de chemo aanhangen want ik mag hem hebben.
    Ondertussen was papa ook aangekomen.
    Nu moeten ze me in het oog houden want ik kan hier allergisch op reageren (ook al ging het de vorige keren goed).
    Ik heb een beetje soep gegeten die ze daar voor de kindjes elke middag klaarzetten.
    Mama en papa zijn blij dat ik toch enkele hapjes genomen heb.
    De verpleegster brengt een kaartje.
    Het is er ééntje van Lies voor Crol, om te bedanken dat zij haar staartje heeft willen afknippen een tijdje geleden (ze heeft dit laten doen samen met de mijne).
    Lief hé.
    De mama van Lies was dit in de dagkliniek komen afgeven want Lies ligt terug boven op de afdeling.
    Zij heeft gisteren allergisch gereageerd op de chemo.
    Mama vindt het erg want ze heeft Lies zien liggen maar had haar niet herkend.
    Wat wilt ge, ze herkent mij zelfs niet.
    Mama wil geen foto's zien van mij voor deze miserie begon, het verschil is véél te groot en dat doet haar pijn.
    Mama weet wel dat dit alles bijzaak is, belangrijkste is dat ik terug volledig gezond wordt, en dat zal zo zijn, ge zult wel zien.
    De dokter komt ook even langs.
    Volgende week is hetzelfde als deze week (dinsdag lange chemo en vrijdag korte).
    De week erna heb ik dinsdag mijn beenmergpunctie.
    En dan beginnen we aan het tweede blok.
    Normaal gezien is dat 4 dagen in het ziekenhuis blijven (dus 3 keer blijven slapen) en dan ongeveer 10 dagen thuis.
    De dokter gaat ons volgende week het hele schema uitleggen.
    Na de chemo nog even spoelen en we mogen naar huis.
    Nog net op tijd om Brent te gaan halen.
    Papa gaat met hem schaatsen vlak na school.
    Bram wordt opgepikt door Oma en Opa Woelie.
    Oma wil persé schoenen gaan kopen met hem.
    Ze gaat hem leren lopen.
    Nu moeten we ons haasten als papa en Brent terug zijn.
    Brent moet gaan turnen.
    We brengen hem weg.
    Papa en mama brengen mij daarna naar Nanny en Opa Pol.
    Ik ga daar een nachtje doorbrengen (slapen mag ik niet zeggen want dat zal wel niet).
    De broers gaan naar Oma en Opa Woelie.
    Ik stribbel een beetje tegen maar al bij al blijf ik zonder veel problemen bij Nanny en Opa Pol.
    Mama heeft héél de reutemeteut van de pillekes en verzorgingsproducten uitgelegd.
    Het is niet simpel voor mama om me achter te laten maar ze moet.
    Ze gaan nog de kleertjes van de jongens bij Oma en Opa Woelie afzetten en dan naar hunnen beddenbak.
    Ik val in slaap op Opa Pol zijn schoot nadat ik twee hapjes spagetti gegeten heb.
    Maar ik heb met Nanny wel flink mijn pillekes genomen.

    24-03-2007 om 20:13 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    22-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onze band van America
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Nog eens bedankt Ann !

    22-03-2007 om 22:03 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (14 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Close up
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ikke van dichtbij

    22-03-2007 om 22:03 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (15 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn broers
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Hier de rakkers

    22-03-2007 om 22:02 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (13 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 38 : Kl***dag
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Na een fantastische nacht :  Ik een paar keer wakker, Brent die in zijn slaap bij ons is komen liggen en Bram die om héél vroeg honger kreeg is mama om 5:30 opgestaan.
    Ik heb verschrikkelijke buikpijn.
    Ik zie bleek met donkere randen rond mijn ogen en ik roep constant "mijn buikje".
    Eten doe ik niet, mijn buikje is niet goed.
    Papa vertrekt met Brent en Bram om daarna door te rijden naar de kazerne.
    Hij moet vanmiddag vliegen.
    Mama zet nog maar eens, op mijn verzoek, Doornroosje op met K3 (wie anders).
    Maar ik blijf klagen van mijn buikje.
    Mama belt naar de dokter in het ziekenhuis en ik moet pijnstiller nemen.
    Als het niet betert zegt de dokter, moeten we naar het ziekenhuis om het te onderzoeken.
    Ik begin rond de salontafel te lopen want ik weet met mezelf geen blijf.
    Mama vraagt of ik naar de dokter in het ziekenhuis wil gaan en ik zeg direct ja.
    Dat zegt genoeg, we gaan direct vertrekken.
    Mama doet nog snel een mailtje want er gingen een paar collega's deze middag langskomen en die moeten we afzeggen.
    Ze zullen wel begrijpen dat dit voorgaat.
    Mama hoopt dat ze het mailtje toekrijgen want alles moet zo snel gaan.
    Ik wil zo graag gaan dat ik zelfs geen kleren aan wil doen, ik ga in pyama.
    We verwittigen papa dat we naar Gasthuisberg rijden.
    We zijn op 20 minuutjes in het ziekenhuis.
    De dokter ziet me binnenkomen en komt direct langs.
    Mijn buikje voelt soepel maar is toch dik.
    Ik ben al ongeveer 2 dagen niet naar het toilet geweest en het medicamentje dat ik daarvoor pak blijkt dus niet te werken.
    De dokter wil zeker zijn dat het alleen verstopping is en ik moet een echo en RX van mijn buikje laten maken.
    We hebben afspraak om 12:00.
    Brent ging thuis komen eten en dat gaat dus niet lukken.
    We bellen naar papa en die zegt dat hij naar huis komt en Brent gaat oppikken aan school.
    Als Brent gegeten heeft en terug op school is komt hij naar ons toe.
    Gelukkig staan er genoeg mensen voor ons klaar in zulke situaties.
    Moest papa zijn vliegtuig al vertrokken zijn, hadden we steeds naar Ome Dirk of de grootouders kunnen bellen om Brent te gaan oppikken, dat weten we.
    De uitslagen van de onderzoeken zijn er en gelukkig is er niets ernstigs aan de hand.
    Er kunnen door de chemo ook een soort aften ontstaan in de darmen, maar dat heb ik gelukkig niet, dat hebben ze nu kunnen uitsluiten.
    Maar ik zit wel VOLLEDIG verstopt.
    Ze gaan me een lavement steken.
    Ik ga met mama en de verpleegster mee naar het toilet.
    Ik kreis dat ik dat niet wil maar mama legt goed uit waarom het is en dat zij het ook wel 3 keer bij de geboortes van ons heeft meegemaakt en dat het niet zo erg is.
    Dan laat ik het flink doen en wordt op de deur geklopt.
    Papa is er.
    De verpleegster gaat weg want nu moeten we gewoon wachten tot ik stoelgang kan maken.
    Die komt er dan ook en wel een heleboel.
    Ik voel me op slag beter.
    De dokter schrijft me nog een ander middeltje voor om naar het toilet te kunnen gaan en we kunnen naar huis.
    Terug thuis is het weer hetzelfde scenario.
    Dit kan toch niet meer denken mama en papa.
    Mama belt naar de dokter en ze zegt dat ik zeker nog verstopt zit, alhoewel er al een heleboel is uitgekomen.
    Dus het nieuwe middeltje nemen en afwachten.
    Ik wil weer niks eten.
    Mama hoopt dat dit niet blijft duren want dan moet ik terug naar het ziekenhuis.
    De broers en ik gaan in bad.
    De broers in het grote en ik in het badje van Bram.
    Als ik nu bij hen in bad ga zitten wordt mijn catheter zeker nat.
    We gaan slapen.
    Na tien minuten begin ik weer te roepen en mama legt me beneden in de zetel tot ook zij gaan slapen.
    Morgen ga ik bij Nanny en Opa Pol slapen en mijn broers bij Oma en Opa Woelie.
    Mama wil ons niet alledrie op één plaats laten gaan zodat onze babysitters toch iets kunnen slapen.
    Wees maar zeker dat mama en papa 12 uur aan één stuk zullen slapen.

    22-03-2007 om 22:01 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (15 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    21-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 37 : Rustdag
    Vannacht was het weeral kermis.
    Ons mama begint nu ook een beetje kregelig te worden van vermoeidheid.
    Hopelijk betert het snel als de cortisone gestopt is, anders wordt mama gek.
    Rustige voormiddag, nog maar eens naar Doornroosje van K3 gekeken (2 keer zelfs).
    De postbode kwam langs met een pakje.
    We dachten dat hij de ontsmettingsproducten zou komen brengen maar het was een pakje van veel verder.
    Het kwam van America.
    An, de mevrouw die over ons gehoord had via Kristel, de mama van Sara (vroeger klasgenootje van Brent) in Tahiti had me iets toegestuurd.
    Het is een kwartet bestaande uit een konijn, een kikker en 2 kuikentjes.
    Zij maken muziek.
    Het was de eerste keer in lange tijd dat ik nog zo gelachen had.
    Mijn mama kan An niet genoeg bedanken om dit te verwezenlijken.
    Mensen die ons niet kennen en ons zo een plezier schenken, dat is toch geweldig.
    De meneer van thuiszorg van het ziekenhuis is langs geweest.
    Hij kwam kijken of alles thuis naar wens verloopt.
    Ik ben gisteren niet naar het toilet kunnen gaan dus mama riskeert het maar om me zo een zakske te geven.
    Hopelijk kan ik straks wel gaan want mijn buikje doet pijn.
    Dan is papa Brent op school gaan oppikken.
    In de namiddag is Sara (die toevallig een weekske in België is) met haar Moeke (mama van haar mama) langsgekomen.
    Ze had voor ons prachtige geschenkjes mee uit Tahiti.
    Voor Brent en mij hele mooie T-shirts en voor Brammeke een cool bodyke.
    Ik heb met haar een beetje gespeeld.
    En dan is ze met Brent buiten gaan spelen.
    Hopelijk komt ze in de zomer nog eens langs als ze nog eens naar België komt.
    Vorig jaar zijn we bij haar moeke in de tuin gaan zwemmen.
    Dat kan ik dit jaar niet door mijn catheter maar moeke heeft gezegd dat ik daar ook gewoon mee mag gaan spelen.
    Brent gaat turnen en Opa Pol brengt hem straks naar huis.
    Ik kan dus niet naar de K3 show van de Drie Biggetjes, omdat de dokters het te riskant vinden op dit moment.
    De mensen van Studio 100 hadden nochtans hun best gedaan en me de nodige ruimte gegeven maar het kan dus niet.
    Ze hebben me beloofd dat ik voor één van de volgende shows gratis kaarten ga krijgen als ik kan gaan.
    Dat is toch geweldig van hen niet ?
    De ganse dag doet mijn buikske al pijn.
    Wat wilt ge met al die miserie die ze gisteren in mij gepompt hebben.
    Opa Pol blijft eten.
    Ik ben moe en wil gaan slapen maar mijn buikje doet nog altijd pijn.
    Nog geen tien minuten later begin ik te roepen (ik roep mijn kleine broer wakker).
    Ik moet tuffen.
    Dat is niet leuk maar nu is mijn buikske toch iets beter want ik val in slaap in de zetel in mama haar armen.
    Er zal weer niet veel geslapen worden vannacht.
    Mama en papa zouden graag eens 10 uur aan één stuk slapen maar dat zal nog niet voor direct zijn.

    21-03-2007 om 21:49 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (19 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    20-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 36 : Héél lange dag
    Weer een verschrikkelijk vermoeiende nacht achter de rug.
    Mama heeft het knoppeke "random" op de dvd gevonden maar ik ben te slim en zie wel wanneer dat terug hetzelfde begint af te spelen.
    Zonder echt te slapen dan maar weer de dag begonnen.
    Bram kucht een beetje dus mama maakt direct een afspraak bij Dr. Marina voor vanavond.
    Ik blijf nu goed uit zijn buurt.
    We vertrekken vroeg naar het ziekenhuis want er wacht me een lange dag.
    Dan zijn we toch niet te laat terug thuis (dachten we !!!).
    We gaan eerst even snel langs bij Oma Woelie.
    Die ligt hier ook effekes maar mag straks gelukkig al naar huis.
    Dan maar naar de dagkliniek.
    Om 8:30 ben ik er al.
    Alle bedjes zijn al bezet en er lopen niet veel verpleegsters rond : raar !
    We zetten ons dan maar in de zetelkes van de knutselhoek.
    Diane (de knutseljuf) geeft me een mooie tekening van een bij om te schilderen.
    En maar wachten, wachten, wachten, ...
    De dokter komt me halen om me even te onderzoeken zoals altijd.
    Alles is OK.
    Dan hoort mama van de verpleegster dat ze de chemo nog niet hebben toegekregen van de apotheek.
    Blijkbaar loopt daar vanalles scheef want er zijn nog kindjes aan het wachten.
    Dan verzorgen ze mijn plijster van de catheter al maar en trekken ze bloed.
    Om 11:30 zijn ze eindelijk daar met de eerste zak.
    De zak die lang duurt is er nog steeds niet.
    Die komt toch eindelijk ook om 12:15.
    Deze moet 4 uur lopen en dan nog spoelen.
    Dr. Renard en gevolg passeert aan mijn bedje terwijl ik slaap.
    Alles gaat naar wens, maar mama vermeldt toch nog maar eens dat ik zo slecht slaap 's nachts.
    Dr. Renard gaat de kinderpsychologe toch eens langsturen.
    De juf was vanmorgen al geweest maar toen gingen ze me net verzorgen dus nu is ze terug.
    Ik maak werkjes aan de lopende band.
    Liliane is ondertussen aangekomen.
    Ze heeft weer cadeautjes bij voor mij, maar dat hoeft toch echt niet.
    Mama is al blij met het gezelschap.
    De kinderpsychologe is snel want ze is al daar.
    Ze praat even met ons maar kan ook niet direct een oplossing bieden aangezien ik wel zonder morren 's avonds naar mijn bedje ga, om dan een paar uurkes later klaar wakker te zijn en niet meer te slapen.
    Ze komt vrijdag eens terug.
    Oma en Opa Woelie komen me bezoeken.
    Oma mag straks naar huis.
    Ze gaan voor mij een ijsje halen en kinderchocolade eieren, hmmmmm !
    Ondertussen is de zak van 4 uur doorgelopen en komen ze die van 1 uur aanhangen, de laatste voor vandaag.
    Maar ik moet ook nog bloed krijgen want dat staat te laag.
    Ze vragen aan mama of ze het vandaag nog moeten geven (maar dan op de afdeling boven want de dagkliniek sluit om 18:00).
    Mama zegt dat ze maar aan de dokters moeten vragen wat het beste is, dan doen we dat.
    We blijven dus en het bloed wordt aangehangen om 17:50 om precies te zijn.
    Dan verhuizen we naar boven.
    Dit moet een drietal uur lopen.
    Ik moet wel 20 keer gaan plassen.
    Om 8:30 zit het erop en kunnen we eindelijk doorgaan want ik zaag al de ganse tijd voor frietjes.
    Gelukkig is ons frituurke in het dorp nog open.
    Ik eet half slapend mijn frietjes en na de verzorging ga ik (toch voor eventjes) naar dromenland.

    20-03-2007 om 22:50 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (23 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    19-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 35 : Eerste dag eens niet naar het ziekenhuis
    Vannacht rotslecht geslapen.
    Minstens één keer per uur ben ik beginnen roepen.
    Dat is niet fijn voor mama en papa maar ik kan er niets aan doen.
    Ik kan niet goed slapen.
    Om 5:45 zijn mama en papa dan maar opgestaan.
    Kleine broer was toch daar voor zijn fles en ik ben zoals altijd wakker.
    Papa is Brent naar school gaan brengen, Bram gaan afzetten bij zijn vriendjes bij Guy en Hilde en dan is hij doorgereden naar de kazerne.
    Mama en ik hebben naar de muscical van K3 gekeken, Doornroosje.
    Dan zijn we gaan winkelen.
    Ik zat al van gisteren te zagen om nog eens naar de Quick te gaan.
    Daar gaan eten mag ik nu niet dus mama is dan maar naar de drive-in gereden.
    Toen was het tijd om Brent op te pikken.
    Die was superblij dat hij als middagmaal hamburgers kreeg, dat is beter dan naar de refter te gaan.
    De tijd vliegt dan en we waren bijna te laat terug op school.
    Dan hebben we nog maar eens naar K3 gekeken in Doornroosje.
    Ik heb vandaag alleen even in de auto geslapen.
    Vlak voordat we Brent moesten gaan oppikken begint het te sneeuwen.
    Mama wil hem met de auto gaan halen maar ik begin te kreisen dat ik te voet (alé in de buggy) wil gaan.
    OK dan, door de sneeuw dan maar.
    Tegen dat we aan de school aankomen schijnt de zon al terug.
    Ik ben ondertussen in slaap gevallen.
    Papa komt bijna thuis en mama gaat vertrekken met Brent naar het turnen en Bram oppikken.
    Ik wil mee maar mag niet van mama.
    Daar is teveel volk en dat kan nu niet, dat is te riskant.
    Ik ben helemaal niet blij.
    Ik van na 5 minuten wenen in slaap in papa zijn armen en wordt pas terug wakker als mama al terug is met de broers (2,5 uur later).
    Dat beloofd voor vannacht.

    19-03-2007 om 21:26 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (17 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    18-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. Dag 34 : Papa gaat terug vliegen
    Vannacht is mama altijd opgestaan.
    Papa had bij het eten een beetje wijn gedronken en heeft me zelfs niet gehoord.
    Mama was blij want nu heeft papa eens even kunnen doorslapen (misschien moet zij vannacht maar eens een stuk in haar oren drinken, hihihi).
    Om 5:00 wilde ik een filmpje zien en heeft mama K3 en het ijsprinsesje (voor de honderduizendste keer) opgezet.
    Papa heeft me om 6:00 wel horen roepen dat de film gedaan was en hij is met mij opgestaan.
    Papa is in de voormiddag vertrokken en ik ben bij mama thuis gebleven.
    Vandaag is mijn lasagne dag.
    We zijn 's middags naar het ziekenhuis vertrokken want ik moet om 13:30 daar zijn voor mijn antibiotica.
    Dat gaat snel daarboven want die spuiten dat rechtstreeks in, dat moet niet via een infuus.
    Het is vandaag de laatste dag dat ik het krijg.
    Ze hadden één verpakking teveel gegeven en die sturen ze nu terug naar de apotheek in het ziekenhuis.
    Mama heeft de prijs op de verpakking zien staan : bijna 50€.
    Reken maar uit want ik heb dat 14 dagen gekregen.
    Die ene verpakking trekken ze dan toch terug van onze rekening af zegt de verpleegster.
    Ik heb zelfs niet gemerkt dat we in het ziekenhuis zijn geweest want mama heeft me slapend in de buggy gezet en daarna nog altijd slapend terug in de auto.
    We gaan de broers oppikken bij Nanny en Opa Pol.
    Brent doet vervelend en wil niet eten.
    Hij valt in slaap in de zetel.
    Die gaan we toch in het oog moeten houden want die is verandert de laatste tijd.
    Hij krijgt nochtans ook veel aandacht, maar hij ziet natuurlijk ook wel dat er met mij iets aan de hand is.
    Ik heb lekker gesmuld bij Nanny en mama ook.
    Bram had al gegeten.
    Nanny heeft weer onze strijk gedaan (duizendmaal dank Nanny).
    En ze geeft ook eten mee voor onze papa straks.
    We rijden naar huis en spelen daar een paar spellekes en kijken films.
    Ik doe nog een dutteke.
    Papa belt rond 19:00 dat hij gelandt is en naar huis komt.
    Ik ben doodop en na het eten neem ik flink mijn pillekes.
    Na mijn verzorging kan ik lekker gaan slapen.
    Hopelijk enkele uurtjes aan één stuk door.

    18-03-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (11 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 33 : Ziekenhuis voor antibiotica
    Vannacht ben ik een paar keer wakker geworden en papa is gekomen.
    Hij hoort me altijd eerst.
    Mama is doodop, papa ook maar die hoort me nog wel snel.
    Mama wordt alleen maar wakker als ze merkt dat papa opstaat.
    Juf An komt op bezoek.
    Ze heeft een werkje voor me bij.
    Dat ga ik morgen met mama maken.
    Ik ben weer verlegen, zelfs tegen mijn eigen juf.
    Ik val in slaap op mama haar schoot.
    's Middags gaat papa met mij naar het ziekenhuis.
    We zijn al snel terug.
    Nog een beetje gezelschapsspellekes spelen en dan gaat papa de broers naar Opa Pol en Nanny brengen.
    Die mogen gaan logeren.
    Dan moeten mama en papa vannacht toch al één keer minder opstaan (voor Brammeke zijn flesje).
    Ome Dirk komt even op mij passen.
    Mama en papa gaan snel op hun gemakske een hapje eten hier in het dorp.
    Ze zijn rap terug.
    Ik lig dan al in dromenland.
    Hopelijk voor een goede nacht want papa gaat morgen vliegen.
    Voor de eerste keer sinds lange tijd.

    17-03-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (15 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    16-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 32 : Weer naar ziekenhuis
    Véél wakker geweest vannacht.
    En dan kleine broer nog wakker om 5:00 voor zijn flesje.
    Die was zo aan 't brullen dat ik er ook van wakker werd (maar daar is niet veel voor nodig tegenwoordig).
    Mama en papa hebben dus weer bijna niet geslapen.
    Brent naar school, Bram naar Hilde en Guy en hop naar het ziekenhuis.
    Mama gaat mij en papa afzetten want ze moet eindelijk de paperassen voor de ziekenkas, verzekering, werk, etc... doen.
    Ik heb een héle grote kaart van Dora gekregen van mama haar werk.
    Al haar collega's hebben hun naam erop geschreven.
    Dat was weer een leuke verrassing.
    Tegen de middag is mama al terug bij ons.
    Gelukkig heeft ze iets bij voor mij om te eten, want ik ben al bijna door mijn voorraad die ik bij had.
    Ik moest vandaag maar een korte chemo krijgen.
    Maar ze moeten altijd eerst bloed trekken om te kijken of ik er wel mag krijgen, of bloed moet hebben, ...
    Eindelijk is de uitslag er en ze kunnen beginnen.
    Als mama binnenkomt is mijn pomp juist aan 't piepen maar mama ziet dat het chemo-zakje nog vol zit.
    Blijkt dat de verpleegster per ongeluk het spoelmiddel had opengezet ipv de chemo.
    Dat betekent dus een uur langer hier zitten want nu gaan ze de chemo pas aanhangen en dan nog een uur spoelen.
    Een uur gespoeld voor niks !
    Een beetje gepraat met de ouders van Evelyne.
    Dit is een jongedame van 18 die 5 dagen voor mij is binnengebracht.
    Zij moet vandaag weeral terug opgenomen worden want ze kan niet eten door haar mond.
    Ze heeft het nog véééél erger dan ik.
    Het is voor hen een serieuze opdoffer dat ze terug ginder moet blijven om voeding te krijgen.
    We gaan haar morgen even bezoeken als ik mijn antibiotica moet krijgen op de afdeling.
    Gelukkig kan ik mijn frietjes en pizza nog wel naar binnenkrijgen.
    Mijn mondje doet vandaag minder pijn.
    Ik heb de hele weg naar huis geslapen.
    Gelukkig maar want we stonden in de file door een ongeval op de autostrade.
    Mama heeft naar school gebeld dat we te laat gingen zijn, dan konden ze Brent verwittigen.
    Brent en papa vertrokken dan naar het turnen en ik blijf thuis met mama.
    Papa brengt straks Bram mee naar huis.
    Ik heb honger en mama moet eerst soep maken.
    Dan wil ik nog curryworst, bitterballen en chix fingers.
    Alles naar binnengespeeld.
    Juf An heeft gebeld, ze gaat me morgenvroeg een komen bezoeken.
    Daar kijk ik naar uit.
    Daarna heeft mama me in bad gezet om mijn poepke te verzorgen.
    Ik krijs weer het hele dorp bij elkaar.
    Dan ben ik moe maar als de rest thuiskomt ga ik toch nog eens mee aan tafel.
    Deze keer boontjes met patatjes (ja, zij eten niet steeds junkfood).
    Ik neem maar snel mijn pillekes en ga slapen.
    Ik denk dat de rest niet lang na mij zal volgen.

    16-03-2007 om 21:21 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (18 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    15-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 31 : Ruggeprik
    Vannacht een paar keer wakker geweest om te plassen en eten te vragen.
    Ik mag maar een licht ontbijt want ik moet straks in slaap voor mijn ruggeprik.
    Dat is niet naar mijn zin want ik wil pizza.
    Heb me dan maar tevreden gesteld met een paar boterhammekes.
    We zijn Brent te voet naar school gaan brengen.
    Maar het was bitter koud buiten.
    Gelukkig lag ik onder mijn superwarm dekentje van Oma Woelie.
    Heb in de voormiddag nog lekker geslapen in de zetel.
    Dan moest mama van mij vertrekken want hoe rapper de ruggeprik, hoe rapper ik kan eten.
    Ik snap niet dat ze pas ruggeprikken in de namiddag.
    We moeten tante Griet gaan oppikken want die gaat mee vandaag.
    Mama neemt dan maar een pizza mee om die bij tante Griet in de ijskast te zetten.
    Zo kan ik die opeten direct als we terug zijn.
    We zijn dus goed op tijd in het ziekenhuis.
    Ik sta de vierde op de lijst.
    Mag weer zo een mooie, groene schort aandoen maar mijn rug is dan bloot.
    Het duurt me allemaal te lang en na honderd keer zeggen dat ik wil eten is het mijn beurt.
    Eerst waren het Rune en Ruth.
    Het gaat supervlot bij mij want ze komen mama al snel terugroepen.
    Tante Griet mag deze keer niet mee, het is te druk.
    Ik lig lekker te soezelen als mama toekomt.
    Iets daarna word ik stillekes wakker maar schiet direct in gang.
    De verpleegster vraagt of ik altijd zo een spraakwaterval ben.
    Ja dus !
    Ik mag dan ook al snel weer naar de dagkliniek.
    Tante Griet staat te wachten in de gang.
    Ik moet mijn antibiotica nog krijgen.
    Ondertussen eet ik al een beetje.
    Gelukkig had tante Griet een voorraad kaas met koekjes om te lepelen bij voor mij.
    Dan begint het te lang te duren en begin ik weer te zagen voor mijn pizza.
    Tante Griet belt al maar naar Ome Pol om de oven in gang te steken.
    Ik ben bang dat Ome Pol mijn pizza gaat opeten.
    Mijn mondje begint terug pijn te doen.
    Dr. Renard komt even langs maar ik wil mijn mond niet opendoen.
    Ik begin te brullen en zo kan ze natuurlijk ook wel alles nakijken daar binnenin.
    Het is nog niet zo erg.
    Gelukkig maar.
    We mogen eindelijk vertrekken.
    Mijn pizza staat klaar en na een stukje wil ik naar huis.
    Brammeke oppikken en naar ons huisje.
    Papa en Brent zitten op de trampoline.
    Ik wil eten !!!
    Mama maakt maar snel het eten klaar.
    Gelukkig voor haar wil ik dit toch wel eten, na veel gezeur.
    Dan ben ik moe en na mijn pillekes ga ik lekker gewassen slapen.
    Mama en papa gaan ook maar slapen, hopend dat het nu toch eens voor enkele uurtjes aan één stuk zal zijn.

    15-03-2007 om 21:28 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (19 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Brent met olifant
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ik heb dit gekregen van Liliane, Eric en Roeland maar Brent is ermee gaan slapen.
    Hij had hem al vast in de zetel en heeft hem niet meer losgelaten !

    15-03-2007 om 10:12 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 30 : Iedereen prikken
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Mama en papa hadden het beloofd, dus vanmorgen zat ik om 7:00 frietjes met curryworst te eten (volgende keer zeggen mama en papa er best bij dat ik die dan pas 's middags kan krijgen).
    Ik wilde dit ook al om 2:00 maar dat vonden ze hier iets te vroeg.
    Brent vond het zelfs "beikh" om 's morgens frietjes te eten.
    De geur van een frietketel in plaats van vers gebakken brood : hmmmmmm !!!
    Een rustige voormiddag.
    Papa heeft de trampoline terug gezet en daar heb ik dan een beetje opgezeten met Bram, in het zonnetje.
    's Middags heb ik een boterham gegeten met een stuk chocolade (dat lustte ik tot nu toe niet).
    En de overschot van Bram zijn patatjes met worteltjes die mama had klaargemaakt.
    Alé, overschot, mama had speciaal meer gemaakt en ik kon niet wachten tot hij gedaan had.
    Mama wist wel dat ik dat ook ging willen, ah ja, warm eten, lekker !
    Dan moesten we vertrekken naar het ziekenhuis.
    Ik moet nog antibiotica krijgen, maar dat duurt maar eventjes.
    Mijn plakker moet ook vervangen worden, dat doet wel pijn, dat vind ik niet leuk.
    Dan is de rest aan de beurt.
    Mama ging eerst om te laten zien dat het niet veel pijn doet, alleen een prikje.
    Dat hadden ze beter niet gedaan want het gaat weer niet bij mama.
    Er komt weer niks uit.
    Dus dan maar Brent nemen, geen probleem want mama heeft niet gebruld (tot nu toe).
    Hij heeft geen kik gegeven maar aan zijn gezicht te zien en het knijpen in mama haar hand te voelen deed het toch wel pijn.
    Maar geen gebrul, flink hé !
    Dan Brammeke, die wordt in zijn hand geprikt.
    Hij geeft wel een serieus concert want bij hem is het een superdun speldje en er moeten twee grote buisjes vol.
    Ocharme, hij stond nat in het zweet.
    Dan papa, dat is geen probleem.
    Die heeft aders als autostrades.
    Maar dan mama terug.
    De andere arm lukt ook niet dus maar in de hand.
    Derde keer, goede keer, na veel vijven en zessen raken de buisjes toch vol.
    We passeren langs Oma en Opa Woelie.
    Ik heb nu reuze zin voor pizza.
    Oma zegt dat ze eens in de diepvriezer gaat zien maar na een tijdje hebben we door dat ze weggereden zijn.
    Ze zijn speciaal voor mij pizza gaan kopen.
    Hmmmmmm pizza !!
    Brent zijn we dan naar turnen gaan brengen maar ik ben in de auto gebleven.
    Mama krijgt een mooie poes voor mij van onze trainer Gerrit (Basisgroep Blauwput Omnisport).
    Brent krijgt een set coole vliegtuigjes.
    Thuis begin ik weer te zagen voor pizza, maar alleen die van de Pizzahut want ik wil Cheesy Bread.
    Ik moet wachten tot Brent thuiskomt.
    Opa Pol komt hem brengen.
    Hij heeft een cadeautje bij van Liliane, Eric en Roeland.
    Zoals jullie hierboven kunnen zien is Brent ermee gaan lopen.
    Dan vertrekken we maar de pizza halen, ik smul mijn buikje rond.
    En dan slapen !
    Bram is serieus aan 't dromen van de prik.
    Mama krijgt hem niet wakker, zo aan 't krijsen.
    Oef, hij is wakker en valt terug in slaap.
    Stomme nachtmerrie.
    Ik moet van papa in mijn bedje maar ik wil daar niet want dat is te ver van de keuken en dan duurt het te lang eerdat ik kan eten.
    Maar morgenvroeg zal een ramp zijn.
    Ik mag alleen licht ontbijten want 's middags moet ik in slaap voor mijn ruggeprik.

    15-03-2007 om 10:11 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (15 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    13-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 29 : Eén maand na diagnose terug chemo
    Ja hoor, vandaag zijn we al één maand bezig.
    En net vandaag ga ik terug een lading chemo krijgen.
    Heb vannacht superslecht geslapen.
    Mama en papa hadden nochtans gezegd dat ik vandaag geen frietjes ging krijgen als ik niet mooi in mijn bedje bleef.
    Neen dus en mama en papa lekker de ganse nacht wakker.
    Vanmorgen was het hectisch.
    Ik moest om 9:00 of vroeger in de dagkliniek zijn, want het wordt een lange dag.
    Papa is nog bezig met de broers dus ik vertrek al maar met mama.
    Papa komt wel achterna.
    Eerst krijg ik een zakske Vincristine aangehangen.
    Dat duurt niet zo lang eer dat erin is.
    De bijwerkingen hiervan zijn :
    - Op korte termijn : verstopping
    - Op lange termijn : buikpijn, krampen, haaruitval, irritatie van de zenuwbanen (tintelende vingers en tenen, pijn in de kaken, vermindere spierkracht in onderbenen en handen, koorts)
    Dan een zak Daunorubicine, dat duurt langer, dat loopt over 4 uur (en dan nog spoelen).
    Die zit ingepakt in een gele dikke zak, die kan niet tegen de zon.
    De bijwerkingen hiervan zijn :
    - Op korte termijn : gele pipi, misselijkheid en tuffen, diarree (leuke combinatie met het vorige product hé).
    - Op lange termijn : witte bloedcellen die zakken, mijn mondje !!!, haaruitval (dat zal dus niet direct terugkomen), lever- en nierbeschadiging (dat wordt dus goed in het oog gehouden)
    Ik moet ook opletten in het zonneke want ik kan sneller verbranden.
    En als dat er eindelijk inzit krijg ik nog een zakske Asparaginase.
    Dat duurt ook niet zo lang.
    De bijwerkingen hiervan zijn :
    - Op korte termijn : misselijkheid en tuffen, koorts en hoofdpijn.
    - Op lange termijn : teveel om op te noemen.
    Ondertussen is Dr. Renard komen kijken.
    Mijn poepke doet zo pijn van de Cortisone, maar we kunnen niet meer doen dan we nu al doen.
    De dokter vroeg hoe het geweest was thuis en mama heeft verteld dat ik niet in mijn bed wil slapen.
    Ze gaat een kinderpsychologe langssturen één van dees, want dat mag niet.
    Ik ben een beetje gaan knutselen en de juf is langsgeweest.
    Toen alle chemo erin zat vroeg mama of ik mijn antibiotica niet moest krijgen.
    Dr. Renard had gezegd dat dit tot zondag moest.
    Gelukkig maar dat mama dit zei want ze zouden het vergeten zijn.
    Ik zeg voor de tweehonderste keer vandaag tegen mama dat ik naar huis wil.
    Nu is het bijna zover.
    Ik heb ook veel achter mijn frietjes gezaagd, maar mama houdt voet bij stuk.
    Alleen als ik 's nachts goed slaap krijg ik de volgende dag frietjes.
    Dus zaag ik maar voort voor mijn dinoburger.
    Die verorber is 's avonds dan ook snel (zelf anderhalve).
    De groentjes en patatjes zijn nog niet klaar maar ik ben al zoveel in de keuken gaan zagen of het klaar is dat mama me alleen al mijn vleesje maar geeft.
    Hmmmmmmmmmmm.
    Ik vraag zelf achter mijn pillekes want ik ben moe en wil gaan slapen.
    In mijn eigen bedje ?!?!?!
    Om te beginnen toch wel.
    Maar ik voel me wel niet op en top, ik denk dat chemocasper zijn best aan het doen is binnenin.
    Hopelijk verliest hij zijn brilleke niet teveel !

    13-03-2007 om 21:15 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (27 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    12-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 28 : Voor het eerst naar de dagkliniek
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Een redelijke nacht gehad.
    Alleen om 5:00 geroepen dat ik pizza wilde eten.
    Papa zei dat ik tikketik was en ik heb dan maar verder geslapen.
    Om 7:00 was iedereen gelijk wakker.
    En wat heb ik gegeten als ontbijt ?
    Inderdaad : pizza ?
    Zelfs Brent vond het gek.
    Maar het was oh zo lekker.
    Effekes mee langs school om Brent af te zetten maar ik ben niet uitgestapt, ik wilde niet.
    Ben meegereden met mama om Bram af te zetten, maar ik heb de ganse weg geslapen.
    Brent mocht vandaag thuis komen eten.
    Dat vond hij supercool.
    Hij mag altijd thuis komen eten wanneer ik op dat moment thuis ben en niet naar het ziekenhuis.
    Morgen gaat het niet want ik moet een heleboel chemo gaan halen.
    We moeten zo vroeg mogelijk daar zijn want het is voor een ganse dag.
    Na de middag zijn we dan naar het ziekenhuis gereden.
    In de dagkliniek zitten veel kindjes.
    Allemaal bedjes naast elkaar en aparte kamertjes voor de kindjes die zich niet lekker voelen of apart moeten liggen.
    Ze kwamen met mijn medicijnen maar de verpleegster vond het raar dat ik andere slotjes op mijn catheter staan had.
    Gelukkig zei die dat luidop want dan kon mama zeggen wat er normaal gegeven wordt en zij had die zaken niet bij.
    Ze is dan maar gaan bellen naar boven en inderdaad, het moest iets anders zijn.
    Nu moesten ze dat nog bestellen in de apotheek en dat ging een beetje duren.
    Anders zouden we er na een half uurtje weggeweest zijn en nu hebben we er meer dan 2 uur gezeten.
    Dom hé.
    Mama vroeg ook aan de verpleegster hoe mijn schema er verder uitzag en dan is ze de dokter gaan halen om dit uit te leggen.
    Morgen dus een ganse dag chemo (weer van diene waar ik ziek van kan worden, een pijne mond, etc...)
    Laat ons hopen dat het nu beter meevalt want we zitten al een tijdje achter op schema.
    Woensdag heb ik een rustdag.
    Maar dan moeten mama, papa en de 2 broers net naar het ziekenhuis om geprikt te worden.
    Hopelijk zal het niet nodig zijn, maar dan weten ze toch al of er iemand goed overeenkomt.
    Brent is niet bang want hij weet dat het is om mij weer beter te maken, flink hé.
    Donderdag krijg ik terug een lumbaalpunctie (chemo rechstreeks in mijn rug onder volledige verdoving).
    En vrijdag nog één soort chemo.
    Drukke week hé.
    Lekkere lasagne gegeten, pillekes superflink genomen en dan mijn bedje in want ik was doodop.

    12-03-2007 om 21:58 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (13 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    11-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 27 : Naar het park
    Pfff, de nacht was misschien nog slechter als gisteren.
    Zelfde scenario.
    Alleen heeft Brammeke deze nacht terug doorgeslapen, dat is toch al iets.
    Om 7:00 lagen we dan wel met 5 in één bed te soezelen (gelukkig is het bed van mama en papa groot genoeg).
    Mama gaat naar de bakker maar ik wil persé mee.
    Geen probleem, het is zo vroeg dat er wel nog niet veel volk zal zijn, dan mag ik mee.
    Ik wil ook echt ballekes in tomatensaus bij mijn sandwich en Samsonworst, dus passeren we even bij Chantal.
    Die is ook blij dat ik er terug bij ben.
    Spijtig dat Lindsey nog slaapt.
    Dan maken we ons allemaal klaar om naar het park te gaan wandelen.
    Leuk zeg, met Ome Jan en ook Oma en Opa Woelie.
    Dan belt Ome Hans dat hij met Tante Petra en Sander ook is aangekomen.
    Een goeie toer gedaan langs de speeltuinen.
    Effekes geschommelt.
    Dan zijn we bij Opa Pol en Nanny gaan aperitieven.
    Maar dit maar eventjes want we moesten weer om 14:00 in het ziekenhuis zijn.
    Papa gaat mee maar Brent en Bram blijven bij Nanny tot we terug zijn.
    Dit keer duurt het helemaal niet lang want het is niet via een infuus maar met pikkuurtjes via mijn catheter.
    Mama vraagt om ze me niets kunnen geven tegen de diarree maar dat kan niet zegt de verpleegster.
    Dan zijn we bij Nanny gaan eten.
    Hmmmmmmm frietjes !
    Terug thuis komen Jana en Arne langs.
    Die gaan met Brent buiten spelen, ik niet, ik wil in de zetel zitten.
    Tante Petra, Ome Hans en Sander zijn gekomen om nog iets op de computer te veranderen.
    Tante Petra en mama steken me in bad want mijn poepeke doet ocharme zo zeer van de diarree.
    En mama moet dat dan elke keer goed verzorgen, maar dat doet pijn.
    Mama heeft het er moeilijk mee om me altijd pijn te doen, maar het moet, anders wordt het nog erger.
    Ze belt naar de dokter in het ziekenhuis (we kunnen dit nummer 24 uur op 24 uur bellen met vragen).
    De dokter daar zegt ook dat ze echt niets kunnen geven.
    Mama gaat het er morgen eens over hebben met de dokter in de dagkliniek.
    Dat kuisen altijd is niks maar dat mijn poepeke zo veel pijn doet, daar moeten ze iets aan kunnen doen hé.
    Ondertussen heb ik al mijn pillekes flink binnen en lig ik al te slapen op papa zijn schoot.
    Ik moet mijn mondje nog spoelen, dus maken ze me hiervoor wakker.
    Ik grommel een beetje maar werk toch goed mee.
    Mama en papa hopen dat ik in mijn bedje ga kunnen blijven en goed kan slapen (zonder diarree).
    We zijn allemaal stikop. 

    11-03-2007 om 22:17 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (15 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 26 : Niet zo'n leuke nacht (voor mama en papa)
    De antibiotica geeft me diarree.
    Zo erg dat ik direct moet gaan als ik het voel, en natuurlijk zit ik niet constant op het toilet, dus altijd accidentjes.
    Ik doe nu voorlopig terug pampers aan (ik heb dezelfde maat als ons Brammeke), want het is voor mij natuurlijk niet leuk.
    Maar het is zo erg dat zelfs pampers soms niet helpen.
    Vannacht hebben ze me een paar keer moeten wassen.
    Ik wou ook niet in mijn eigen bedje, in het ziekenhuis lagen mama of papa ook naast mij.
    Dus ik lekker knorren tussen mama en papa in.
    Bram werd ook wakker voor een flesje om 3:00 dus mama en papa hebben niet veel geslapen.
    Papa en Brent zijn naar de bakker geweest terwijl wij nog sliepen.
    Ik ben als laatste opgestaan rond 9:00.
    We hebben sinds lang nog eens allemaal samen kunnen ontbijten.
    Dan is Opa Pol papa komen halen voor een toerke met de moto.
    Zo kon die ook zijn zinnen eens verzetten na bijna 4 weken ziekenhuis.
    De mama van Inse en Lennart, Isabelle, belde om te kijken of ze effekes mochten passeren met een cadeautje.
    Ik zie het helemaal zitten want ik heb mijn klasgenootjes zo gemist.
    Ze komen langs en ik ben (zoals altijd de laatste tijd) héél verlegen.
    Maar ik ben héél blij dat ze langsgekomen zijn.
    Als het nog warmer is buiten en ik me OK voel, moeten ze zeker eens komen spelen.
    Ik hoop ook dat ik eens een half dagje naar school mag gaan binnenkort, als de dokters en juf An het goed vinden natuurlijk.
    Want dat mis ik nu toch echt wel.
    Papa heeft daarstraks nog gevraagd met wie ik ga trouwen later en dat is natuurlijk Michael.
    We zijn een schoon koppel zenne, de 2 grootste kapoenen van de klas.
    Om 14:00 moest ik in het ziekenhuis zijn voor mijn antibiotica.
    Papa was al lang terug thuis dus bleef die met de jongens in ons huisje.
    Het infuus en verzorgen van mijn catheter duurden ongeveer een uurtje.
    Daarna ging ik met mama terug naar huis maar ik wou eerst gaan winkelen.
    Ah ja, mama moet frietjes, curryworst, bitterballen, etc... in de diepvriezer steken.
    Dan kan ik dit altijd eten als ik zin heb.
    Mama vindt het verschrikkelijk dat sommige mensen zo zitten te staren naar mij.
    Ik heb een mutske aan (dat wil ik zelf) maar toch zien ze natuurlijk dat ik geen haartjes meer heb.
    Ik denk dat mama gaat ontploffen bij de eerste stomme opmerking die ze maken.
    Edgard van Anny (onze overburen) is nog een cadeautje komen brengen en Nina (onze buurvrouw van de geitjes) kwam ook eens kijken hoe het met me ging.
    Ik was toen net een dutteke aan het doen.
    s' Avonds lekkere bloemkool met worst gegeten en dan mijn beddeke in.
    Hopelijk is de nacht nu beter voor ons allemaal.

    11-03-2007 om 22:15 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    09-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 25 : Naar huis ?
    Heb mama vannacht een beetje werk gegeven.
    Die domme zakjes om naar het toilet te kunnen gaan werken bij mij blijkbaar iets te hevig.
    Mama schrikt want ik heb een kale plek waar ik de ganse nacht op mijn kussen heb gelegen.
    Dat wordt straks alles afdoen.
    Mama vroeg vanmorgen wat ik wilde eten en ik zei "Frietjes".
    Ja, daar stond mama dan, dat kon natuurlijk niet.
    Wel, dan heb ik gewoon niets gegeten.
    Wel naar papa gebeld om 's middags frietjes mee te brengen.
    De mevrouw van thuiszorg kwam langs om alles uit te leggen voor als we naar huis zouden mogen en wat we dan allemaal moeten doen en nodig hebben.
    Eén van de dokters kwam langs.
    De pijnmedicatie is helemaal weg en het eten gaan ze ook tegen vanavond afbouwen.
    De dokter sprak van vandaag naar huis te vertrekken maar mama schrok daarvan.
    Dat had ze natuurlijk helemaal niet verwacht.
    Ze moet mijn kamertje nog ontdoen van alle pluchen beesten en ontsmetten met Dethol.
    En natuurlijk ook de living, want daar ligt Crispy (de poes) ook.
    En die moet dus ook naar buiten (de garage) verhuizen.
    We zullen zien wat ze vanmiddag op de ronde zeggen.
    Dr. Renard komt binnen en de dokter van vanmorgen is er ook bij.
    Ze zegt dat we nogal werk gaan hebben om alles in te pakken.
    Maar daar is mama het niet mee eens, de verpleging had gezegd dat we alles mochten laten staan als we voor een weekend naar huis mogen.
    Maar de dokter zegt dat we helemaal niet voor een weekend naar huis mogen.
    We mogen langer naar huis, we mogen thuis gaan slapen en overdag naar de dagkliniek komen.
    Mama valt bijna van haar stoel van het verschieten.
    Dat had ze niet verwacht.
    We zijn natuurlijk superblij.
    We hadden afgesproken dat we papa gingen foppen en zeggen dat we toch niet naar huis mogen.
    Papa komt binnen en het eerste wat ik zeg is dat we naar huis kunnen.
    Ik zou liefst direct vertrekken maar ik moet eerst nog een chemo krijgen, en antibiotica.
    Mama gaat dus snel naar huis en broer oppikken van school.
    Ik kan niet wachten tot mama terug is want ze zijn al mijn pillekes voor het weekend al komen geven en alle infusen zijn afgekoppeld, dus ik mag gaan.
    Eindelijk is mama daar !
    Inpakken en wegwezen.
    Ik ben zo blij om eindelijk weer eens buiten te zijn.
    Ik vraag direct om de cd van K3 in de auto op te zetten.
    Papa zegt dat we de laatste weken nog niets anders gehoord hebben maar ik win : K3.
    Ik zing de ganse weg mee met de liedjes.
    Ze zijn blij mijn stem nog eens te horen (al piept ze iets meer dan anders).
    Tante Griet gaat mijn kleine pottekes eten langsbrengen met Ome Pol.
    Ome Dirk en Opa Woelie komen ook eens langs.
    Opa Pol en Nanny brengen Brent en Bram naar huis.
    En Odette en Inne komen me ook eens bezoeken (dat zijn onze overburen en die hebben gemerkt dat er eindelijk vroeg op de avond terug licht is in ons huisje).
    Tante Marleen en Crol zijn er om mijn haar en dat van papa helemaal af te scheren.
    Ik heb dus al veel bezoek gekregen en krijg honger.
    Wat dacht je nu dat ik wil eten : "Frietjes".
    Tante Marleen gaat er halen voor mij en Brent.
    Heb al mijn pillekes flink genomen (dat moet mama ook nog gewoon worden, op tijd mijn pillekes geven, het lukt wel tot nu toe).
    Morgen, zondag en maandag moet ik om 14:00 terug in het ziekenhuis zijn voor mijn portie antibiotica.
    Dinsdag voor de volgende chemo.
    Maar nu ga ik lekker slapen in MIJN bedje.
    Slaap lekker !

    09-03-2007 om 23:02 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (19 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    08-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 24 : Voel me veel beter

    Goed geslapen bij Ome Dirk (dank U Ome Dirk).
    Mama stond hier vanmorgen terug nadat ze Brent op school had afgezet en Bram bij Hilde en Guy.
    Mijne gekke papa is er nog niet bij want dat zotteke gaat weer naar hier joggen.
    Vanmorgen heb ik nog niets gegeten, maar dat komt wel.
    Eerst dacht ik te vragen of de juf naar mijn kamer wou komen maar dan besliste ik toch maar op de laatste moment om zelf naar de school te gaan.
    We waren nog net op tijd.
    De juf was blij me terug op de been te zien.
    Mama is in de gang blijven wachten voor moesten er alarmen afgaan van mijn pompen.
    Neen hoor, alles is piccobello verlopen.
    Leuk met de andere kindjes bezig geweest.
    Toen we net terug op de kamer waren kwam de muziekjuf, Inge, langs.
    Ik ben nog niet te moe, dus kom maar op.
    Ik heb zelfs zelf terug mee gespeeld, met het ei om te rammelen.
    Dan was ik wel moe, en heb ik gerust.
    Papa was ondertussen aangekomen, sneller dan vorige keer.
    De dokters zijn langsgekomen en ik sta op 1900.
    De pijnmedicatie was al vermindert maar nu gaan ze het helemaal stopzetten.
    Nu moet ik terug iets zeggen als ik pijn heb.
    Ze zijn blij me terug een beetje fitter te zien en mijn mondje gaat de goede kant op.
    De afspraak is nog steeds, als ik eet, mag ik dit weekend even uit het ziekenhuis (als alles OK blijft natuurlijk).
    Dus ga ik met mama en papa snel mijn spagetti opwarmen als de dokters buiten zijn.
    Ze zijn verwondert me ineens op de gang te zien stappen, flink zenne, zo al rond stappen.
    Ik heb toch 2 happekes spagetti genomen.
    In de namiddag neem ik ook nog een paar happekes van de pudding tussen onzen Brent zijn Berliner Bol, die moest dit hebben bij de bakker maar heeft het niet opgegeten (gelukkig voor mij).
    Dan zijn de Cliniclowns daar, Bolleke en Anouch.
    Ik lach me een kriek en mama is daar HEEL blij om.
    Het is lang geleden dat ze me nog heeft zien lachen.
    Als ze terug buitengaan bedankt ze hen dan ook héél erg.
    Papa is ondertussen vertrokken (concurrentie van andere zottekes hé).
    Hij moet Brent gaan halen op school.
    Ome Marc komt ook een bezoekje brengen en heeft een supergrote Dora ballon bij.
    Daarna komt Molleke ook op bezoek.
    Mama is blij dat ze langskomt en ik val in slaap.
    Ah ja, ik heb vandaag nog bijna niet geslapen zenne.
    Laat de dames maar tetteren.
    Papa en broer zijn terug daar als Molleke net gaat vertrekken.
    Ze hebben de nieuwe buggy die ik van Oma en Opa Woelie heb gekregen bij.
    Dan moet mama me niet naar de school dragen en die zware poot meesleuren waar al mijn pompen ophangen.
    Dan kunnen we rijden.
    Het is ondertussen al 19:00.
    Ik moet toch eindelijk iets eten hé.
    Mama zegt dat ik mag kiezen wat, als ik maar iets eet.
    Wel, wat denk je ?
    Wat wil ik eten ?
    Juist, frietjes met curryworst, ...
    Dus stuur ik mama en broer op pad.
    Als ze terugkomen met mijn frietjes ben ik met de computer aan het spelen.
    Ge ziet, ik ben terug wakker hé nu de pijnmedicatie is afgekoppeld.
    Ik heb héél flink gegeten.
    Papa is zelfs de verpleegster gaan roepen zodat ze het zouden kunnen zien.
    Bewijzen hé, dat we zeker naar huis mogen, voor eventjes dan toch.
    Brent en papa gaan naar huis want Brent moest al lang in zijn beddeke liggen.
    Mama wast mij nog eens grondig en ververst mijn lakens.
    Nu vallen de haartjes wel héél fel uit.
    Maar we gaan toch nog wachten om alles af te doen.
    Ik heb nog geen kale plekken, dus het valt eigenlijk nog mee.
    Maar het zal er toch van komen zenne.
    Amai, ik ben terug bekaf, ik ga slapen.
    Slaap lekker.
    P.S. : Mama heeft jullie iets wijsgemaakt.
    Ik heb geen port-a-cath maar een Hickmann Catether.
    Een port-a-cath zit onder de huid en dan moeten ze nog altijd prikken.
    Ik heb een Hickmann Catether en die zit er wel uit, maar dan moeten ze me niet prikken.

    08-03-2007 om 22:34 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (23 Stemmen)
    >> Reageer (10)
    07-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 23 : Brussendag voor G.I. Britt
    Vannacht bij papa goed geslapen.
    Heb naar mama gebeld en die was blij mijn stemmeke nog eens te horen.
    Mijn mondje is gelukkig een beetje beter.
    Ik had niet veel zin om pillekes te slikken en daarom heeft papa beloofd dat mama straks Tattoo's meebrengt voor mij.
    Goed van papa hé, ons mama daar naar gaan laten zoeken, want waar koop je zo'n tattoo's ?
    Gelukkig heeft mama er toch gevonden.
    Ze gaat Brent op school oppikken, even langs Brammeke en dan naar hier want het is Brussendag.
    Brussen zijn broers en zussen van kindjes die ziek zijn en in het ziekenhuis liggen.
    Hij mag deze namiddag met mij mee broodmannekes komen maken.
    Eerst moet hij hier wel zijn huiswerk maken.
    Dat gaat vlot.
    Ik ben nog een beetje te slap om mee te gaan bakken en daarom is mijn broer zo lief om alleen te gaan en voor mij mee te bakken.
    Ik ga wel af en toe een kijkje nemen want ik ben vandaag al veel meer wakker.
    Ze zijn mijn pijnpomp stilaan aan het verminderen.
    Donna en Bo komen langs, ze hebben mooie bloemekes bij voor mij.
    Dan zijn de dokters daar.
    Vandaag met Dr. Uyttebroeck.
    Vandaag heb ik er 1500.
    Ze bekijken mijn mondje en het is al veel beter, alleen mijn lippekes nog.
    Misschien krijg ik morgen of overmorgen mijn volgende chemo.
    Als alles goed gaat kan ik terug eten, dan kan mijn infuus voeding weg.
    De pijn vermindert dan mag de pijnpomp weg.
    De koorts en infectie verdwijnen dan mag de antibiotica baxter weg.
    En dan hangt er nog ééntje waar we niet zeker van zijn wat het is, vocht denken we.
    DUS, ALS ALLES GOED VERLOOPT, MAG IK MISSCHIEN EENS NAAR HUIS DIT WEEKEND !!!!!!!!!!!
    Dit pept me direct op.
    Als de dokters weg zijn zeggen mama en papa dat ik dus misschien naar huis mag, maar dan moet ik wel eten.
    Wel, ik heb direct eten gevraagd.
    Ze wilden me een pappeke geven maar ik wou een wafel in de vorm van een hartje.
    Ik heb zo een hele doos gekregen van Michael (mijn vriendje uit de klas die jarig was).
    Ik heb er één beet van genomen en dan was het genoeg (maar één hapje is een hapje hé).
    Papa is de dokters terug gaan roepen om te laten zien dat ik aan het eten was.
    Ze vinden me zo een flinke.
    Papa en grote broer zijn dan maar een ijsje gaan halen voor mij.
    Daar heb ik zelfs 2 lepeltjes van gegeten.
    Dominique en Catherine zijn ook langsgekomen.
    Opa Pol is Brent komen halen want die moet gaan turnen bij Gerrit.
    Ik ging daar ook turnen maar spijtig genoeg gaat dit nu niet meer.
    En ome Pol, Tante Griet, Lien en Sam (Pieter mocht niet meekomen want die had een beetje keelpijn als ik me goed herinner).
    Die hadden kleine chocokes, confituurkes, etc... bij.
    Tante Griet heeft een winkel gevonden waar mama dat gaat kunnen kopen, goed hé.
    Ik mag namelijk niet meer mee eten uit de grote potten.
    Alles moet voor de eerste keer opengedaan worden, anders mag het niet.
    Dan was er een grote verassing daar.
    Een collega van onze papa, de Steve met Esther en de kinderen.
    Dat heeft mijne papa héél goed gedaan dat er ook eens één van zijn collega's langskwam.
    Onze papa was er helemaal van gedaan, ik weet niets meer van dat bezoek want ik was een dutteke aan het doen.
    Het is woensdag dus de studenten geneeskunde komen verhaaltjes voorlezen.
    Dat vind ik altijd leuk.
    Ondertussen zijn tante Ilse en Ome Luc ook aangekomen.
    Die zijn genezen dus mogen ze binnen.
    Daar is ook Ome Dirk, die komt bij mij slapen.
    Ik laat ons mama niet los maar ze moet mee van papa.
    Ze gaan thuis slapen met mijn broers.
    Ons Brammeke heeft al meer dan 3 weken zijn eigen bedje niet gezien.
    Ik zal maar flink hier slapen met Ome Dirk naast mij in een bed.
    Hopelijk snurkt hij niet teveel, hihihi ! 

    07-03-2007 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (14 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    06-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 22 : Mijn haartjes
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ik heb redelijk goed geslapen vannacht.
    Een héél rustige
    voormiddag gehad, veel geslapen.
    Papa had een kaartje bij dat in de bus zat.
    Eéntje gehandtekend door de meisjes van K3 en op de achterkant een berichtje voor mij.
    Ik vind het eigenlijk wel superleuk maar aangezien ik de laatste dagen niets van emoties laat blijken is dit ook nu niet het geval.
    Ik kan niet meer lachen, geen gelaatsuitdrukkingen meer.
    Mama wordt soms verdrietig omdat ze me zo ziet staren en als ze
    dan
    vraagt waaraan ik denk zeg ik niets.
    Spreken gaat me ook niet meer af.
    Verdomde mond !
    Inge, de muziektherapeute komt langs en ze speelt weer gitaar voor me terwijl mama en papa meetokkelen, ik heb de fut niet maar hoor hen graag bezig.
    De dokters zijn gekomen, mijn witte bloedplaatjes staan op 1100.
    Die zijn dus terug aan het stijgen, de rest van mijn bloed doet het ook OK.
    De pijnmedicatie voor mijn mond wordt afgebouwd want het gaat een ietsiepietsie beter.

    Nieuwe chemo is nog afwachten.
    De juf is langs geweest in de namiddag om een paar werkjes te maken maar ik ben een beetje te moe.
    Rusten dan maar.
    De infectie waardoor ik koorts had blijkt (ook) op mijn Hickmann catheter (port-a-cath of wat het ook mag zijn) te zitten.
    Nu spuiten ze hier een antibioticum in dat in de leidingen blijft zitten zodat dit niet meer voorkomt.
    Crol, tante Marleen en Jeroen komen langs.
    Crol gaat mijn haar knippen (afscheren) want er vallen teveel haartjes uit.
    Ik wil dit eigenlijk niet maar laar het dan toch maar doen.
    Ik trek een gezichtje dat niets me kan schelen.
    Mama moet haar sterk houden maar dat lukt niet al te best.
    Kl*** is het !

    Nu heb ik haar zoals mijn grote broer.
    Ze laten het zien in de spiegel maar weer dat gezichtje van niets kan me schelen.
    Mama gaat naar huis om te slapen en onze papa blijft bij me.

    06-03-2007 om 23:30 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (16 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Héél kort kopje
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Wat vinden jullie ervan ?

    06-03-2007 om 23:26 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (28 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    05-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 21 : Vannacht zijn we 3 weken hier
    Heb een goede nacht gehad met papa.
    Mama is al snel terug hier nadat ze Brent naar school heeft gebracht.
    Daar vragen ouders en kindjes hoe het met me gaat en dat mama de groetjes moet doen aan mij.
    De mama van Inse en Lennart (ik hoop dat het juist gespeld is) komt vertellen dat ze een foto van mij hebben afgedrukt en er een kaarsje naast branden.
    Het doet ons goed dat er zoveel mensen aan mij denken, alhoewel ik ze al héél lang niet meer gezien heb.
    Ik heb vandaag ook de kaartjes van Eloïse gekregen, die hangen hier nu ook omhoog.
    Iedereen zegt dat mijn kamertje mooi versierd is.
    Maar mij kan het de laatste tijd allemaal niet meer schelen.
    Ik ben de Britt niet meer van enkele weken geleden en dat doet mama pijn.
    Het goedlachse, fitte, slanke meisje met de rode wangetjes dat nooit kon stilzitten verandert stilaan in een somber, moe, gezwollen, bleek meisje dat geen fut meer heeft (voor eventjes natuurlijk, want dat komt zeker terug).
    Vanmorgen moesten we plakken gaan laten nemen van mijn longskes (RX Thorax om het in medische taal te zeggen).
    Mama heeft me naar beneden gedragen en papa erachter met mijn karreke pompen waar de wieltjes niet goed van rijden.
    Er was een verpleegster mee maar mama en papa kennen de weg intussen héél goed.
    Ik was wakker toen we naar beneden gingen maar ben daar in de wachtzaal in slaap gevallen.
    Mama heeft me dan maar al slapend op de tafel gelegd, ik was zo diep in slaap dat ik niet wakker geworden ben.
    Goei marchandies die pijnstillers.
    Omdat ik niet meer kan eten, krijg ik vandaag ook eten via een baxter.
    Mama vindt het verschrikkelijk dat ze mij niet kan helpen.
    Vroeger toen ik viel, gaf mama een plakkertje van de prinsessen en een kusje en de pijn ging weg.
    Mama kan nu niet meer toveren, dit gaat boven haar petje en dat kan ze niet aan.
    Als ik wakker word doet mijn mondje natuurlijk verschrikkelijk pijn en dan schreeuw ik het uit.
    De dokters zijn vanmiddag hier geweest en de chemo mag nog steeds niet.
    Ze zeggen dat het goed is dat ik zoveel slaap.
    Mijn witte bloedcellekes staan nu op 500 en de rest was ook goed.
    We moeten ons niet fixeren op al die cijferkes, we zien het resultaat pas als er terug een beenmergpunctie zal gedaan worden.
    Ze zijn nog een pomp bij komen hangen voor mijn "eten", nu heb ik er al 4 (gewone baxter van altijd met suiker, pijnpomp met Contramal, antibiotica tegen mijn koorts en nu nog "eten").
    Toen mama de verpleegster zei dat ze me in bad (lees pombak) ging steken om mijn haar te wassen, zei deze dat mama niet moest schrikken als er meer haar dan anders afkomt.
    Dom misschien maar nu gaat ze wachten om het te wassen tot morgenvroeg, tot papa terug is, ze durft niet.
    Ze heeft me gewoon goed gewassen.
    Tanden poetsen wil ik niet maar ik moet zeker mijn mondje spoelen.
    Dat wil ik eigenlijk ook niet maar verpleegster Rita komt en dan spoel ik toch maar flink.
    Mama stopt me in mijn bedje zodat ik lekker kan rusten.
    Slaap lekker !

    05-03-2007 om 22:54 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (20 Stemmen)
    >> Reageer (8)
    04-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 20 : Opa Woelie is jarig

    Lekker geslapen in een nachtkleedje van Diddl dat ik van Free gekregen heb.
    Vannacht was het voor mij rustig maar mama is veel wakker geweest.
    Nachtrudi moest een aantal keren mijn temperatuur komen meten.
    In het begin van de nacht had ik nog koorts maar daarna niet meer.
    Ben wel een paar keer wakker geworden van de pijn in mijn mondje.
    Vandaag is Opa Woelie jarig.
    Mama was in het begin van de week de verjaardag van Lien vergeten, dom hé.
    En naar Robbe is ze ook vergeten bellen toen hij jarig was.
    Hopelijk vergeven ze het ons.
    Mama was al op en mijn eten (dat ik toch niet wil) was al gebracht toen ik rond 9:00 wakker werd.
    Ik had verschrikkelijke pijn in mijn mondje.
    Rita heeft een verdovend siroopke gebracht.
    Hiervan mag ik een 5tal keer per dag 5ml in mijn mondje rondroeren (zoals een wasmachine zegt mijne papa).
    Dan heb ik met veel moeite mijn pillekes gepakt, flink hé, dat ik dat toch doe.
    Mama heeft mij helemaal gewassen en dan is Rita mijn wondjes van de portacat komen verzorgen.
    Op het wondje in mijn nek moet geen nieuw plakkertje en ze heeft het draadje eruit getrokken.
    Dat heb ik zelfs niet gevoeld.
    Dan heeft ze de wond waar de portacat eruit komt verzorgt, maar dat deed verschrikkelijk pijn.
    Ik ben toch zo'n flinke.
    Mama schrikt een beetje want er liggen een paar haartjes op mijn kussen.
    Ze zegt het me niet, misschien blijft het bij die enkele.
    Mama moet haar op het ergste voorbereiden want het zou moeten lukken dat ik mijn haartjes niet zou verliezen.
    Maar we kunnen altijd blijven hopen hé.
    Mijn kaakskes zijn wel al een beetje voller dan voordien, maar dat wisten we ook dat het ging gebeuren natuurlijk.
    We weten dat allemaal wel, maar als het dan echt gebeurt is het toch nog een slag rond onze oren.
    Nu lig ik lekker terug te soezelen.
    Papa is aangekomen in de vroege namiddag.
    Die gekke papa is al joggend hier aangekomen, van bij ons thuis.
    Nu is papa natuurlijk doodop.
    Ik val altijd terug in slaap, daarom is mama om 16:00 doorgegaan om eens een paar uurkes met de broertjes door te brengen.
    Ze heeft ze opgepikt bij Opa en Nanny en gaat langs bij Oma en Opa Woelie.
    Ze worden héél goed opgevangen bij de grootouders want Brent wil overal waar hij passeert blijven slapen, maar hij moet mee naar huis van mama.
    Telkens mama naar ons belt moet papa zeggen dat ik slaap.
    Rond 21:00 hebben ze me nog eens wakker gemaakt voor de pillekes en iets te geven tegen mijn pijn in het mondje.
    Mama vreest dat ze morgen weer geen chemo gaan kunnen geven.
    Afwachten maar.
    Tot morgen !

    04-03-2007 om 21:04 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (22 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 19 : Mama overstuur

    Mama was gisterenavond een beetje overstuur omdat ik altijd met mijn oogkskes wegdraai.
    Maar de verpleegster is geweest en dat is van alle pijnmedicatie die ik neem.
    Ik ben er natuurlijk een beetje groggy van.
    Heel begrijpelijk maar mama heeft het er toch moeilijk mee.
    Verpleegster Rita is van Hoksem (het dorpke naast ons) en wil mama mee nemen na haar shift, maar mama zal wel zelf naar huis rijden.
    Het is aan papa om bij mij te blijven.
    Ik heb een redelijke nacht, 2 keer opgestaan om te plassen.
    Papa heeft me goed verzorgd in de voormiddag en mama is 's middags aangekomen.
    Ze heeft frietjes bij maar mijn mond doet teveel pijn om te eten.
    Ik slaap veel in de namiddag;
    Ik ben gezakt naar 200, héél laag dus.
    Tante Griet en Lien komen op bezoek en volgen de instructies goed op die ik op mijn deur gehangen heb.
    De verpleegsters vinden mama haar tekstje zo goed dat ze het voor de andere kamers ook willen gebruiken.
    Papa vraagt hoeveel ze hiervoor willen betalen, hihihi !
    Heb dus weer niet gegeten vandaag.
    Ik ben koorts beginnen maken deze morgen.
    Rita komt en cultuur of zoiets nemen van mijn bloed.
    3 verschillende buisjes met een zwarte stof in.
    Hieruit gaan ze proberen opmaken waarom ik koorts heb.
    Ze beginnen direct met antibiotica.
    Ome Dirk komt 's avonds op mij passen, dan kunnen mama en papa eindelijk de 2de auto naar huis doen, die staat hier al meer dan 2 weken op de parking.
    Ze gaan dan ook nog even iets eten onder hun tweekes.
    Ome Dirk wil blijven slapen maar dat mag niet van mij.
    Ons mama moet komen.
    Mama komt dus Ome Dirk terug aflossen.
    Ik had weer koorts gemaakt maar Nachtrudi gaat het goed in de gaten houden.
    Mama heeft haar naast mij geinstalleerd.

    04-03-2007 om 11:04 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (11 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vroemtuigen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Cool met de broers, de gang onveilig !

    03-03-2007 om 11:50 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (22 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Hmmmmmmmmmmm frietjes !

    03-03-2007 om 11:49 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (17 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Met mijne papa
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Schattig hé

    03-03-2007 om 11:49 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn residentie 2
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Leuk versierd hé, bedankt allemaal !

    03-03-2007 om 11:48 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn residentie 1
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Mijn Kamertje

    03-03-2007 om 11:47 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (14 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    02-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 18 : Maandag pas terug chemo

    Ik heb een middeltje gekregen omdat ik niet op het potteke kon gaan, maar nu gaat het véél te goed.
    Mama heeft me vannacht een keer of 5 moet wassen en een nieuwe pyama aangedaan.
    Hierdoor heb ik last van mijn poepke en nu heeft mama van de dokter nieuwe middeltjes gekregen om het te verzorgen.
    Omdat ik zo een slechte nacht had, kon ik om 10:00 niet naar de klas, ik was in slaap gevallen.
    Gelukkig is Juf Annelies komen zeggen dat ze om 13:30 hier in de kamer les gaat komen geven.
    Ik heb hier in het ziekenhuis ook weer een aantal kaartjes gekregen en een pakje van Marit en Liesbet.
    Toen ik wakker werd kwam de juf van de muziekklas langs.
    Mama dacht dat ik geen muziek ging willen maken maar ik zei toch dat ze mocht komen.
    Zij speelde gitaar en mama mocht op een vingerpiano spelen, ik heb met de rammelende eitjes muziek gemaakt.
    Dan was ik terug moe.
    Ik begin me nu wel af te vragen hoe lang ik hier nog moet blijven, maar daar kunnen mama en papa niet op antwoorden.
    De dokters hebben ook hun ronde weer gedaan tijdens de middag.
    Mijn mondje is er nog zo erg aan toe dat ze gaan wachten tot maandag om de volgende chemo te geven.
    Als de dokters buiten gaan komt papa net toe met mijn frietjes, ...
    Hmmmmmmmmmm ...
    Ik moet wel ook terug infusen krijgen met vocht, ... omdat ik wel iets eet maar niet veel door de pijn in mijn mondje.
    Ik moet wel al niet meer tuffen, daar zijn we allemaal blij om.
    Juf Annelies komt met me werken, papa en mama gaan ondertussen even op de gang (ah ja, in de klas zijn ze er ook niet bij hé).
    Als we klaar zijn moet mama doorgaan om grote broer op te pikken aan school.
    Ze gaat daarna met hem schaatsen, want dat had ze hem al beloofd van voor dat ik in het ziekenhuis beland ben.
    En belofte maakt schuld.
    Brent wou niet gaan turnen dus gaat ze hem al bij Opa Pol en Nanny afzetten.
    Kleine broer zit daar ook al rond te dabberen in zijn rolwagentje.
    Nanny heeft al onze was gestreken, daar zijn we enorm blij mee.
    Mama kan de kasten terug vullen.
    Dan is mama terug bij mij en papa gekomen.
    Diane en Free waren ondertussen langsgekomen.
    Ik heb leuk met Free gespeeld en zij had veel leuke dingen voor me bij.
    Liesbet en Marit zijn ook geweest.
    Maar tijdens dat bezoekje ben ik terug in slaap gedommeld.
    Lekker in het bad geweest.
    Mama en papa hebben aan verpleegster Rita eens meer uitleg gevraagd.
    Ik heb op dit moment nog 400 witte bloedplaatjes.
    De chemo doet die zakken, dus dat lukt al aardig.
    Als de rode bloedcellen of het hemoglobine te laag zakken krijg ik bloed of bloedplaatjes bij.
    De witte moeten zo veel mogelijk zakken om alle slechte kapot te maken.
    Dan moet mijn ruggemerg er nieuwe aanmaken, en hopelijk zoveel mogelijk goeie.
    Ik sta nu héééél laag met witte bloedcellen dus moeten we bezoek zoveel mogelijk vermijden.
    Natuurlijk mag er nog heel gezond bezoek binnen maar dan wel héél goed buiten mij kamer de handjes wassen en binnen in de kamer de handjes ontsmetten aan het pompje.
    Zeker geen kusjes, knuffels of handjes.
    Sorry maar dat is voor mijn eigen welzijn, en mama en papa waken erover dat dit gevolgd wordt.
    Ik zeg ook al tegen de dokters dat ze hun handen moeten wassen als ze binnenkomen.
    Nu ben ik moe en ga ik slapen.
    Ik droom heel veel en praat dikwijls in mijn slaap, zelfs zingen.
    Ik denk niet dat papa veel zal kunnen slapen als ik hem constant ga wakker maken met mijn getetter.
    Tot morgen !

    02-03-2007 om 20:36 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (18 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    01-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 17 : Weer geen chemo

    Bij papa vrij onrustig geslapen.
    4 keer wakker geworden omdat ik frietjes wou eten.
    Wel, 's nachts kan papa geen frietjes halen hé.
    Wou vanmorgen naar het klasje maar onderweg begon mijn infuus te tuten.
    Papa dus terug naar boven voor een nieuwe zak.
    De juf komt straks dan maar tot bij mij.
    Ik krijg ook een zakje bloed bij.
    De dokters zijn geweest en ik krijg weer geen chemo.
    Eerst moet mijn mondje beter zijn.
    Maar gelukkig kan dit uitstel geen kwaad.
    Mama is 's middags aangekomen met frietjes en de nodige hapjes erbij.
    Alles klein snijden, dan kan ik smullen.
    En het blijft erin deze keer.
    Papa gaat de broers halen, en dan komt de juf aan.
    Weer een heleboel oefeningen gemaakt.
    Ze staan in de rij om mij bezig te houden want de muziekjuf is ook al langs geweest, maar die komt straks terug.
    De kinderpsychologe is ook daar met de koffer voor de school.
    Ze komt mama de uitleg geven en gaat straks met mijn Juf An bellen in Kumtich.
    Volgende week gaan de kindjes van mijn en Brent zijn klas hiermee werken.
    Dan kunnen de juffen aan de kindjes uitleggen wat er met mij aan de hand is.
    De kindjes van mijn klas hebben een hele mooie bundel tekeningen gemaakt.
    Ik heb ze met plezier allemaal bekeken.
    Mama moet juf An dan ook héél hartelijk bedanken dat ze dit voor mij doen.
    Ik mis de kindjes van mijn klas natuurlijk wel.
    Maar juf An heeft beloofd dat ze de werkjes die in de klas gemaakt worden ook gaat aan mij geven, zo kan ik die hier met de juf of met mama maken.
    Mama is vanmorgen met Oma en Opa Woelie gaan shoppen voor mij.
    Ik heb weer een heleboel leuke kleertjes gekregen, want ik wou persé een jurkje.
    Ze hebben ook voor mij een nieuwe buggy gekocht, zodat mama of papa makkelijk met mij kunnen rondhotsen binnenkort.
    Dank U Oma en Opa Woelie.
    Brammeke is vandaag verhuisd van bij Oma en Opa Woelie naar Opa Pol en Nanny.
    Overdag gaat hij natuurlijk nog altijd naar Hilde en Guy.
    Daar kan hij lekker ravotten met de andere bengels en zijn vriendin Tosca.
    Van de onthaalkindjes bij Brammeke heb ik ook een leuk cadeautje gekregen en een mooie tekening met al hun handafdrukskes op.
    Dat hangt hier natuurlijk ook omhoog in mijn kamerke.
    Het is hier al een echte kunstgalerij.
    Mama was wel heel zenuwachtig in de namiddag.
    Ze hoorde dat er een kindje van een collega ook moest komen voor een punctie maar gelukkig hebben we al vernomen dat het allemaal goed zal komen, vals alarm, gelukkig maar.
    Mama was in de kapel al kaarskes gaan branden voor iedereen.
    Ik ben eindelijk in slaap gevallen maar slaap hééééél onrustig en praat en zing in mijn slaap.
    Dat is naar het schijnt normaal, maar dus niet fijn voor mama want ze schrikt dan altijd.
    Zal proberen rustig verder te slapen.
    Slaap lekker !!!

    01-03-2007 om 22:42 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (21 Stemmen)
    >> Reageer (2)


    Hoi,
    Ik ben Britt en  ondertussen 14 jaar jong.
    Op 13 februari 2007 werd bij mij ALL VHR (Acute Lymfoblasten Leukemie Very High Risk) vastgesteld.
    Die dag ben ik aan een intensieve behandeling begonnen die 2 jaar in beslag neemt.
    Op 31 december 2007 heb ik mijn laatste zak chemo gekregen.
    En op 14 februari 2009 heb ik mijn laatste pilleke chemo ingenomen.
    Om familie en vrienden op de hoogte te houden, maar vooral voor mij later, vult mijn mama hier mijn belevenissen aan.
    Zo kunnen jullie met ons mee huilen, maar vooral mee lachen.

    Foto

    Heb jij of ken jij iemand met kanker,
     neem dan dit lintje mee
    en plaats hem op je blog.

    Kanker is een versckrikkelijke ziekte,
    En het is ons doel om
    dit lint op elk punt te krijgen


    Archief per maand
  • 02-2017
  • 02-2016
  • 09-2014
  • 05-2014
  • 01-2014
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 06-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 01-2013
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!