Foto

Totaal bezoekers :
Laatste commentaren
  • Lollies (Hella)
        op Juli en begin augustus
  • chique schoenen (Ronan en Carine)
        op Juli en begin augustus
  • Roosje mist u ! (Crollie en co)
        op Oktober 2012
  • ilse (ilse )
        op Oktober 2011
  • Geen nieuws is goed nieuws !!! (Crollie, jeroen en roosje)
        op Oktober 2011
  • Britt Gezel

    26-04-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lang geleden hé
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Het laatste weekend van de paasvakantie hebben de Woelies ons getrakteerd op een weekendje Centerparcs.
    Wij dus met mama vrijdag vertrokken want papa is nog niet thuis.
    Elke dag is er wel iemand van de familie komen zwemmen want mama alleen met 3 bengels, dat zou niet goed komen.
    De laatste dag is papa dan ook gekomen, recht van de luchthaven.
    Hij is eindelijk terug na 3 weken Florida voor het werk.

    Zwemmen, zwemmen, zwemmen, ... (Amélie, héél hartelijk bedankt voor de zeepjes en andere leuke spulletjes. Ik heb ze al gretig gebruikt na al mijn zwembeurten van de laatste weken).


    Geitje in de kinderboerderij van Centerparcs 


    Mijne papa en ik (klein kleurverschilleke)


    Allerlaatste pilleke Eusaprim voor mijn longen genomen  22 april 2009 (chemo was al gedaan in februari maar dit moest ik nog doornemen om mijn longskes te beschermen totdat ik terug hoog genoeg stond.




    Ons Brammeke is op 24 april al 3 jaar geworden en aangezien hij zot is van Cars ...


    Zaterdag de Leeuw van Waterloo gaan bezoeken, amai dat zijn veel trappen !




    Zondag gaan fietsen tussen de bloesems (er waren er wel al veel weg natuurlijk) en even halt gehouden in de Fruitlounge in Velm.


    Ge ziet, we zitten niet stil hé.

    26-04-2009 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    14-04-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zee

    Het was fantastisch aan zee.
    Vrijdag met de Woelies opgereden.
    Mama en tante Marleen zijn na het werk opgekomen.
    Zaterdag op het strand.
    Zondag Vlindertuin en het zwin.
    Maandag lekker gaan zwemmen in Sunparks (papa zal wel boos zijn op mama want ze was het fototoestel vergeten mee te nemen en nu hebben we geen enkele foto hiervan) en 's avonds naar huis.
    Jammer genoeg is dinsdag mijn date met mijne copain Jens niet doorgegaan.
    Maar wees maar zeker dat ik zal zagen bij mama totdat het lukt om hem eens te zien buiten het ziekenhuis (ge zijt gewaarschuwd hé Jens, dikke knuffel).

    Aan het oefenen voor volgend jaar mijn communie, héél veel bloemen in mijn haar zenne !!!!



    Zalig aan zee met de Woelies en tante Marleen



    Jaja, we kunnen ook lief zijn voor mekaar !



    Het is toch nog een beetje koud zenne mama !

    14-04-2009 om 21:37 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    09-04-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bloedcontrole
    Hey allemaal,

    Woensdag ben ik op controle geweest.
    Om 8:30 moesten we al in het ziekenhuis zijn voor een vingerprik.
    Alles is héél vlot verlopen.
    We waren al terug buiten om 8:50 met het volgende bericht :
    IK MAG TERUG ZWEMMEN !!!!!
    Ge kunt niet geloven hoe gelukkig is ben.
    Normaal gingen we met de bus naar Leuven om te shoppen want ik moest toch om 15:00 in het andere ziekenhuis zijn met mijn voetje.
    Maar neen hoor, ik heb direct tegen mama gezegd : IK WIL NU gaan zwemmen !
    OK, wij dus de broers gaan oppikken en tante Griet (want 3 in het zwembad kan mama niet alleen in het oog houden).
    Héérlijk was het, echt waar.
    Mijn zwemleraar van 2 jaar geleden was er ook.
    Direct een afspraak gemaakt voor mijn tweede zwemles (ja er zit wel meer dan 2 jaar tussen).
    In de namiddag dan naar het andere ziekenhuis.
    Ik ga jullie de uitleg van de professor besparen, maar het komt er op neer dat er vanalles mis is gelopen met de communicatie tussen hen.
    Ja, nu gaan ze waarschijnlijk iets doen wat ik nog niet gehad heb, straf hé.
    Ze gaan me verdoven met lachgas.
    Ja, dat zullen we dus nog wel zien hoe dat in zijn werk gaat.
    Daar horen jullie dus later meer over.
    Mijn wittekes waren weer licht gestegen naar 3200.
    Oef, een pak van mama haar hart, laat ze maar lichtjes stijgen, niet te snel en zeker niet te hoog.
    Dikke knuffel en tot binnenkort !






    09-04-2009 om 21:36 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    05-04-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De vakantie is begonnen !!!
    Zaterdag bij Inse en Lennart spelen.

    Zondag superleuk dagske in Planckendael.







    Brent was niet mee want die mocht bij Yannick gaan slapen gisteren.
    Maandag gaan we met de Ome Jan en Ome Dirk naar Bobbejaanland (laat mama maar werken, hihihi !)
    Paasweekend gaan we naar onze caravan aan zee.
    Op dinsdag in de tweede week van de vakantie gaan ik eindelijk mijne Jens van het ziekenhuis terugzien.
    En dit keer eens buiten het ziekenhuis.
    Ik ben superbenieuwd hoe hij er nu uitziet.
    En het laatste weekend van de paasvakantie trakteert Ome Woelie ons op een weekendje Centerparcs.
    Die zondag komt onze papa thuis dus moet die ons daar komen zoeken.
    Dus Oma, ik hoop dat mijn bloed nu woensdag tijdens de controle zegt dat ik mag zwemmen, anders heb ik brute pech.
    Woensdag moet ik ook naar de dermatologe van het ziekenhuis in verband met mijn wrattekes.
    Dat ze hun daar maar vasthouden want mama is nog altijd superboos, en ik ook.
    Ge ziet, we hebben het superdruk maar keitof !

    05-04-2009 om 20:09 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    25-03-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Weekendje aan zee
    Héél leuk !



    Zon in de ogen !

    25-03-2009 om 14:44 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    21-03-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Resultaten onderzoeken
    Sorry, sorry, sorry voor het lange wachten.
    Mama had gisteravond geen tijd en nu zitten we aan zee.
    Jaja, we zijn weer niet thuis.
    Lekker  niet !
    Ik zal mijne uitleg eens doen.
    Donderdag waren we om 8:00 in het ziekenhuis.
    Ik werd aangeprikt, met het nodige gekrijs, en dan wachten in mijn supersexy operatiehemdje.
    Het duurde niet zo héél lang voordat ze me kwamen halen.
    Beneden ook nog even wachten en dan naar het operatiezaaltje.
    Iedereen is daar in hetzelfde groen gekleed dus vraagt mama maar of de dermatologe er was om zeker te zijn.
    Ja hoor, ze is er.
    Ik lag ondertussen al in dromenland dus mama heeft geen tijd meer om iets te vragen.
    Mama en papa gingen zoals gewoon naar de gang om te wachten.
    Iets later kwamen de dokters van de ruggeprik voorbij en ze zeiden dat alles goed gegaan was en dat nu mijn wrattekes aan de beurt waren.
    Dus nog even langer wachten.
    Dan kwam ook de dermatologe voorbij.
    Mama had haar wel kunnen wurgen.
    Ze heeft de grootste wrat niet helemaal weggesneden, wat toch wel de bedoeling was hé.
    Maar neen, het begon te hard te bloeden en ze is gestopt.
    Ze heeft alleen het bovenste deel eraf gesneden.
    Ze had dit nog nooit gedaan zei ze, ze was gewoon om te bevriezen.
    Ja, daar waren wij veel mee, het was toch de bedoeling om te snijden omdat ik toch sliep hé.
    Dan had ze nog het lef te vragen wanneer ik nog eens in slaap moet.
    Ja, dan begon mama dus helemaal te koken.
    Nu valt het dus af te wachten wat ze binnen 2 weken zeggen als ik het moet gaan laten zien aan de prof. van dermatologie.  
    Wanneer ik terug wakker was mochten we terug naar de dagzaal.
    Lekker smullen want mama had sandwichkes bij.
    Maar het moest wel snel gaan want het is ondertussen al 11:30 en om 12:00 moeten we op radiologie zijn.
    Eerst namen ze een paar RX van mijn longen.
    Daarna nog ééntje van mijn pols om naar de groei te kijken.
    Dan mochten we in de kamer ernaast naar het echo-machien.
    Daar nam een meneer met een machientje en gel foto's van alles in mijn buikske : nieren, maag, ...
    En daarna mochten we weer terug naar de dagzaal.
    Nu moesten we een beetje wachten want onze volgende afspraak was pas om 14:30.
    Daar waren we ook goed op tijd.
    Er is een studente verpleging meegegaan met ons om eens te kijken hoe dit in zijn werk gaat.
    Er mocht maar één persoon mee dus mama veert direct recht, sorry papa.
    Ik moest op een bed gaan liggen in een speciale vorm.
    Daarboven hing een machine, die langs alle kanten reed.
    Ik moest hier héél stil blijven liggen, maar ik heb dit ook weer superflink gedaan.
    Nu mochten we weer terug naar de dagzaal.
    We hadden ook onze cadeautjes mee voor de verpleegsters op de dagzaal.
    Want als alles meezit komen we hier pas binnen 6 maand terug.
    De dokter kwam nog langs en zegt dat ik er supergoed uitzie.
    Ik ben een kleintje, 109 cm maar dat ligt aan ons mama en niet door de chemo gelukkig.
    Zwemmen mag nog niet want ik ben zelfs nog gezakt maar ook dat is normaal.
    Ik ga nog een paar maand schommelen.

    Mama heeft gisteren, vrijdag, met een klein hartje naar het ziekenhuis gebeld voor de eerste uitslag van de puntie.
    Mevrouw, zegt de dokter, dat ziet er allemaal goed uit, perfect zelfs !!!
    Ja, ons mama was helemaal van slag en supergelukkig.
    Op naar de volgende controles die zeker zo goed zullen zijn als jullie allemaal mee blijven duimen.
    Nog eens héél hartelijk bedankt voor jullie steun !

    21-03-2009 om 18:03 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    18-03-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eerste keer terug staartjes zonder te foefelen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    18-03-2009 om 13:15 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Morgen lange dag ziekenhuis

    Iedereen duimen op donderdag, 19 maart 2009 hé.
    Ik moet al vroeg in het ziekenhuis zijn voor een beenmergpunctie.
    Als ik dan toch in slaap ben gaan ze de wratjes op mijn voetje weghalen.
    En ik moet ook op controle voor mijn longskes.
    En negen van de tien nog een paar andere onderzoeken waar we nog niets van weten zeker.
    We weten alleen dat we om 7:00 daar moeten zijn.
    De jongens gaan vanavond dus bij Oma Woelie slapen.
    En het wil dan ook weer lukken dat grote broer ziek is.
    Hij heeft terug een witte angine en moet deze week thuis blijven van de dokter.
    Omdat hij er nu al twee vlak na mekaar heeft zullen ze misschien zijn amandelen moeten trekken als het zo vaak blijft terugkomen.
    Maar dat is nog niet zeker.
    Niet vergeten te duimen hé. 

    18-03-2009 om 11:16 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    17-03-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Foto's weekend
    Met z'n vijven op weekend in Molenheide



    Wij zijn de winnaars !!!



    Na een fikse wandeling blijk ik de fitste. Alleen ik heb de ganse weg gestapt. De chemo is zeker uit mijn lijfke.



    Lekker wandelen in de natuur.

    17-03-2009 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    12-03-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kom op tegen kanker
    Vandaag was het op Koppen over Kinderkanker.
    Héél herkenbaar.
    Mijn gang boven kwam in beeld.
    En beneden de dagzaal met verpleegster Lieve.
    En de laatste zin wat dat meisje daar zie is zo waar.
    Haar mama wil een feestje geven om het einde van de behandeling te vieren en iedereen te bedanken voor de hulp.
    Dat meisje wil niet want ze is te bang om te hervallen en dat het dan voor niets geweest is.
    Wel dat durven wij hier dus ook niet, de schrik om te hervallen is te erg.
    Als we ooit de moed bijeenrapen om toch dat feestje te geven weten jullie het als eerste.

    12-03-2009 om 21:16 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    07-03-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eerste dag onderzoeken zit erop
    's Morgens om 8:30 waren we al op St. Raf.
    Daar wisten ze van niks, dus afwachten of de dokter op de afspraak zal zijn.
    En ja hoor, ze is zelfs al vroeger daar om ons te halen.
    Ze had het alleen niet meer doorgegeven aan haar secretariaat.
    De dokter en de assistente bekijken haar voetje en willen direct aan de slag gaan.
    Maar dat was buiten mijn kracht gerekend natuurlijk.
    Mama legt nog eens uit dat het de bedoeling is dit binnen 2 weken onder narcose te doen.
    Dat lijkt hen uiteindelijk ook beter en ze steken de scalpel terug weg.
    We krijgen een uitgebreide brief mee om in Gasthuisberg af te geven zodat ze de nodige regelingen kunnen treffen.
    OK, deel één zit erop.
    Hop naar deel twee in Gasthuisberg.
    We zijn daar maar iets te laat, want we moesten er normaal om 9:00 zijn.
    Het strafste van al is dat ze me nog niet kunnen aanprikken zolang we niet op kindercardio geweest zijn.
    Ja, grappig hoor want die afspraak is pas om 10:30.
    De nieuwe dokter van de dagzaal komt langs.
    Deze hebben we nog nooit gezien.
    Ah neen, want dit wisselen om de paar maand en het is al lang geleden dat ik nog hier was hé.
    Ze onderzoekt me en alles blijkt OK.
    Ik weeg net geen 20 kg, meten kan ze me niet want het meetmachineke in deze onderzoekskamer is kapot.
    Iets voor 10:30 gaan we naar kindercardio.
    De mevrouw veegt me vol gel en laat haar machineke over mijn buikske gaan.
    Ge moet dat eens horen kloppen zeg, en al die kleurkes op dat scherm.
    Ja, ons mama en papa snappen daar natuurlijk niks van.
    Mama stelt maar één vraag : alles OK ?
    Ja zegt de mevrouw dat ziet er allemaal prima uit.
    Oef, pffff..... alé, deel één van deel twee is OK.
    Nu terug wachten.
    Blijkt dus dat ik voor de NMR in slaap moet, tenzij ik het zelf niet wil.
    Ja, nu zeg ik nog dat ik flink ga zijn maar om zeker te zijn mag ik toch niets meer drinken of eten.
    Gelukkig heb ik vanmorgen een paar bokes gegeten want ze hadden niet gezegd dat ik nuchter moest zijn.
    Ja mijn dokter weet dat ik flink ben hé.
    Normaal was de NMR voorzien om 11:45 maar er is een spoedgeval binnengekomen.
    Het is verplaatst naar 13:45 !
    Grrrr, zo lang zonder eten.
    Maar mama en papa doen zoals altijd solidair mee.
    Zelfs geen koffie voor papa.
    Om 14:00 moest ik bij oftalmo zijn voor mijn oogskes maar dat zal dus niet kunnen doorgaan.
    Daar moeten we nog eens voor terugkomen.
    Alé, om 12:45 komen ze me halen met mijn beddeke en ik roep al dat ze me toch maar in slaap moeten doen.
    OK zegt mama, het gaat zoals ik wil gaan.
    Mama en papa mogen erbij zijn als ik in slaap gedaan wordt, en dat gaat héél snel met plopmelk zenne.
    Het gaat zoals de meneer gezegd heeft en dus kom ik 45 minuten later terug bij mama en papa.
    Maar ik slaap nog dus weet ik gelukkig niet dat ze niet de ganse tijd bij mij waren.
    Ik word stillekes wakker en papa vraagt of ik niet teveel last heb gehad van het lawaai in de machine.
    Welke machine ? Welk lawaai ?
    OK, dat zegt dus genoeg, het is goed gegaan.
    Als ik goed wakker ben mogen we terug naar de dagzaal.
    Daar krijg ik eerst water en een koekske.
    Yeh, right, geef me maar snel mijn boterhammen zenne.
    Het is ondertussen 15:30 en ze bellen van bij oftalmo of ik nog kom.
    Gelukkig werken ze daar tot 16:00 en mag ik nog gaan, dan moet ik daarvoor toch al niet terugkomen.
    Het moet nogal een zicht zijn.
    Ik op papa zijn nek met mijn brooddoos in mijn handjes.
    En maar smikkelen.
    De oogdokter vraagt of ik al cijfers kan lezen.
    Zeg, want denkt die wel niet.
    Oh, zegt ze, zit jij al in het eerste leerjaar ?
    Jij bent een kleintje !
    Ja, klein maar dapper zenne.
    Ik dus al die cijfers aframmelen en dan steekt die mijn hoofd nog in zo'n harnas en schijnt met een lichtje in mijn ogen.
    Ik moet alle kanten opkijken.
    Het is wel een héél leuke mevrouw.
    Ze zegt dan ook dat mijn oogskes prima in orde zijn.
    Geen probleem !
    Deel drie van deel twee is dus ook OK.
    Van deel twee van deel twee weten we de uitslag pas volgende keer als we naar het ziekenhuis moeten, op 19 maart dus.
    Terug naar de dagzaal en daar even wachten op de dokter voor het verdict van het zwemmen.
    Mama en papa hadden het al wel gedacht.
    Ik sta maar op 3100 witte, minder dan een maand geleden dus want toen waren het er nog 3800 (mama zegt liever zo dan teveel natuurlijk).
    Zeker een maand nog niet zwemmen.
    Mama is er van onder de voet maar ik blij er cool onder.
    Ja, een maand meer of minder maakt het nu ook niet hé.
    Maar ik weet natuurlijk niet dat mama een weekendje Molenheide heeft geboekt voor volgende week.
    Gelukkig had ze het toch wel voorzien en is daar een grote binnenspeeltuin.
    Ik ben gewoon al héél blij dat we eens weggaan onder ons.
    Daar alleen al kijk ik enorm naar uit.
    Zo zit onze lange dag ziekenhuis er rond 17:00 eindelijk op.
    Het was toch wel een vermoeiende dag maar voorlopig zijn de resultaten prima.
    Mee blijven duimen hé !!!!!

    07-03-2009 om 10:21 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    05-03-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eerste grote onderzoek

    Morgen, vrijdag 6 maart 2009 , is mijn eerste grote onderzoek :
    Eerst langs St. Raf want we hebben een afspraak met de dermatologe om te kijken naar de wrattekes op mijn voet.
    Mama wil weten wat ze gaan doen de 19de want daar zijn ze niet bij als ik slaap hé.
    Dan naar Gasthuisberg voor een vingerprik, dan cardio, dan NMR en daarna oftalmo (oogarts).
    Een goed gevulde dag ziekenhuis dus.
    Iedereen mee duimen hé !
    Het is meer dan een maand geleden dat ik nog een bloedcontrole had dus ge kunt U wel voorstellen hoe mama er nu bijloopt hé.
    Inderdaad, haar kas aan 't opfretten zoals we dat hier zeggen.
    Dikke knuffel want het is lang geleden hé.
    Britt

    05-03-2009 om 20:26 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    20-02-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Karnaval
    2 piraten en Superman



    Hier Piet Piraat met hoed (bedankt Robbe dat Bram je kostuum mocht lenen !)

    20-02-2009 om 20:54 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    17-02-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Opzetten voor verder te lezen



    Mama wil ook eens iets zeggen :

    We zijn nu 2 jaar verder.

    1 jaar chemo via infuus.

    1 jaar chemo in pillekes.

    En nu hopelijk nooit meer chemo.

    Het was een héél zware periode voor ons gezin.

    Daarbij hebben we héél veel steun gekregen van alle kanten.

    Ik weet dat ik er een heleboel ga vergeten, waarvoor nu reeds mijn excuses.

     

    Bedankt …

    ·     Oma en Opa Woelie, voor alles wat jullie al voor ons gedaan hebben, en Oma vooral voor het lekkere eten wanneer we in het ziekenhuis moesten overnachten.

    ·     Opa Pol en Nanny, voor de strijk toen we in het ziekenhuis waren, jullie staan ook altijd voor ons klaar als het nodig is.

    • Ome Dirk, om dat eten naar het ziekenhuis te brengen en zoveel meer, teveel om op te noemen, nu nog altijd.
    • Ome Jan, om samen met Ome Dirk het “fun”-budget sponsoren. Nooit een voet in een ziekenhuis willen zetten maar mijn dochter ben je komen bezoeken,
    • Dooppeter, ome Hans en je WOW-vrienden, zonder jou had Britt nooit zoveel kaartjes ontvangen met haar verjaardag in het ziekenhuis. En natuurlijk voor het opstarten van de blog.
    • Tante Griet om mee te gaan als Britt in slaap moest en Alain niet in het land was, jullie bezoekjes deden haar altijd opleven, en nu genieten ze telkens van de slaappartijtjes bij jou en Ome Pol.
    • Tante Marleen, onze super babysit voor thuis en ook altijd klaar om te helpen of oplossingen te zoeken.
    • Ome Marc en Davy, de zwemmers van dienst om te gaan zwemmen met Brent doordat Britt niet mocht.
    • Doopmeter van Britt, Tante Ilse en Ome Luc, jullie telefoonrekening zal niet mals geweest zijn, je bent een supermeter.
    • Ome Eric en Tante Isabel jullie hebben ons ook genoeg gezegd dat als er iets was, we op jullie konden rekenen.
    • Hilde en Guy, om Bram overdag zo goed op te vangen wanneer hij nog niet naar school ging, jullie waren een grote steun.
    • Vrienden van MTL, voor de bezoekjes, kaartjes, …
    • Directie, leerkrachten, medewerkers, ouders en kinderen van Basisschool Vroenhof, jullie zijn een enorme steun, nog steeds.
    • Collega’s van mij en van Alain, het zit in de kleine dingen waardoor we weten dat jullie aan ons denken.
    • Werkgevers van mezelf en Alain, jullie hebben ons super geholpen, want we weten dat het ook anders kan. Jullie hebben jullie hart laten spreken.
    • Molleke, onze uitjes deden me deugd.
    • Buren, altijd stonden jullie klaar om op ons huisje te passen wanneer we naar het ziekenhuis moesten overnachten. Onze kippen en de poes Crispy werden goed verzorgd.
    • Alle personeel van het kinderziekenhuis Gasthuisberg, dokter Uyttebroeck, Dr. Renard, andere dokters, verpleegkundigen, poetspersoneel, iedereen van De Bonte Specht, ziekenhuisschool, muziektherapeute, psychologes, laboranten, apotheek, …. teveel om op te noemen, maar jullie zijn de beste.
    • Ouders van lotgenootjes, spijtig genoeg hebben we elkaar in slechte omstandigheden leren kennen maar ik weet dat we een band hebben die nooit meer stuk kan, die niemand anders begrijpt.
    • Ons team huisartsen die met z’n drietjes ons op de been houden.
    • En als allerlaatste maar zeker niet de minste, mijn ventje, Alain. Het is zeker niet makkelijk geweest maar gelukkig hadden we onze mindere dagen nooit op dezelfde dag. We vonden steun bij elkaar en we doen er zeker nog een paar keer de 20 jaar bij die we nu al meegemaakt hebben. Met goede en slechte dagen, maar de goede, daar trekken we ons aan op. En genieten dat zullen we. Met onze 3 kinderen. Voor minder gaan we niet. Ik zou nu nog eens zeggen : Bedankt schatteke, ik zie U graag. Maar ge hebt nog geen woord van deze blog gelezen dus ik zal het wel nog eens zeggen als ge belt of zondag terug bent.

     

    Op belangrijke dagen zal “Britt” deze blog zeker nog aanvullen.

    Misschien zelfs elke week nog als we niet kunnen afkicken.

    Maar hopelijk volgen er voor ons nu rustige weken, met niet teveel zenuwen.

    Als er iets te berichten valt zullen we dit zeker doen en hopelijk laten jullie nog iets van jullie horen op de blog.

    Allemaal blijven duimen want we zijn op goede weg, maar de strijd is nog niet gestreden.

     

    Zoals mijn favoriete groep het zingt :

     

    I've paid my dues
    Time after time
    I've done my sentence
    But committed no crime
    And bad mistakes
    I've made a few
    I've had my share of sand
    Kicked in my face
    But I've come through

    And we mean to go on and on and on and on

    We are the champions - my friends
    And we'll keep on fighting
    Till the end
    We are the champions
    We are the champions
    No time for losers
    'Cause we are the champions of the World

    I've taken my bows
    And my curtain calls
    You brought me fame and fortune
    And everything that goes with it
    I thank you all
    But it's been no bed of roses
    No pleasure cruise
    I consider it a challenge before
    The whole human race
    And I ain't gonna lose

    And we mean to go on and on and on and on

    We are the champions - my friends
    And we'll keep on fighting
    Till the end
    We are the champions
    We are the champions
    No time for losers
    'Cause we are the champions of the World

    We are the champions - my friends
    And we'll keep on fighting
    Till the end
    We are the champions
    We are the champions
    No time for losers
    Cause we are the champions of the World


    17-02-2009 om 19:52 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (8)
    15-02-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fotokes
    Laatste 5 pillekes LTX



    Allerlaatste pilleke LTX gaat binnen



    Eerste boeket Valentijnsbloemen



    2de boeket Valentijnsbloemen



    Hopelijk mijn allerlaatste Chemopilleke !!!!!!!

    15-02-2009 om 20:23 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 728 - 734 : Hopelijk allerlaatse Chemo pilleke !!!!
    Maandag, 9 februari 2009 :
    Weer een gewone dag op school.
    Brent ziet er wel niet zo goed uit.

    Dinsdag, 10 februari 2009 :
    Brent is vannacht bij mama gekropen.
    Vanmorgen voelt hij zich helemaal niet lekker en heeft koorts.
    Niet naar school en vanavond naar de dokter.
    De dag gaat hij doorbrengen bij de Woelies want mama moet gaan werken.
    Na school gaan we bij Oma eten en dan naar de dokter.
    Die stelt vast dat Brent een serieuze keelontsteking heeft.
    Hij mag de ganse week niet naar school.
    Mama neemt hem 's avonds bij haar in bed om de koorts in het oog te houden.
    Dit doet haar echt terugdenken aan 2 jaar geleden wanneer ik me niet goed voelde.
    Ik neem mijn allerlaatste 5 LTX pillekes.
    Vroeger noemde ik dit mijn vieze gele zak, toen ik het nog via infusen kreeg.
    Wel daar moest ik dus elke week 5 pillekes in één keer per week van nemen, de pillekes versie van de vieze gele zak.

    Woensdag, 11 februari 2009 :
    Op woensdag werkt mama niet dus blijft ze thuis bij grote broer.
    In de namiddag moest hij normaal naar het ziekenhuis om zijn tanden te laten controleren maar dat heeft mama wijslijk afgebeld.
    Ik ga naar het verjaardagsfeestje van Jens.
    Jaja, dat is 3 weken feesten op rij voor mij.
    Mama brengt de broers naar de Woelies want om 17:00 ga ik ook nog naar de dansles.
    Daarna rijden we naar Oma Woelie om frietjes te eten.
    Mama gaat vanavond nog naar een lezing van Prof. Adriaensen over het opvoeden van chronisch zieke kinderen.
    Daarom blijven we allemaal bij de Woelies slapen vandaag.
    Mama vond het héél interessant (enkele andere ouders en ook personeel van het ziekenhuis natuurlijk gezien).
    Ze denk al bij al dat ze goed bezig is, gelukkig maar.

    Donderdag, 12 februari 2009 :
    Ome Dirk brengt Bram en mij naar school.
    Mama komt ons 's avonds terug oppikken.
    Ze hebben gebeld dat we onze auto mogen gaan oppikken in de garage.
    Eindelijk na dik 2 weken.
    Onze vervangauto (de groene koekedoos) zoals wij zeggen, terug ruilen tegen onze grotere auto voor een gezin met 3 kindjes.
    Mama blij, alle kinderstoelen terug overladen en wij op weg.
    Maar te snel gejuicht.
    Nog niet bij Oma aangekomen en alle lampkes schieten terug in gang.
    Mama blijft kalm en belt gewoon naar de garage.
    Morgen terug binnendoen dus.

    Vrijdag, 13 februari 2009 :
    Opa Pol is de wagen bij mama op het werk weer komen oppikken.
    Iets later staat hij er terug met de vervang koekedoos, grrrrrr.
    Na school rijden we met mama broer oppikken.
    Daar staat een hele grote rode bos bloemen mama op te wachten.
    Dat heeft onze papa geregeld vanuit America, keilief hé.
    Maar een dagske te vroeg omdat we Oma morgen normaal niet zien.
    Mama hoopt dat we vanavond allemaal goed slapen want dat is er de laatste dagen niet echt van gekomen.

    Zaterdag, 14 februari 2009 :
    Allemaal keislecht geslapen dus !
    Grrrrrrrrrr !
    Mama stort haar dus maar op de was en strijk.
    En wij spelen lekker de ganse dag.
    De buurvrouw staat plots aan de deur met een grote bos bloemen.
    Onze papa is toch ne rakker hé.
    Mama had hem gisteren bedankt voor de bloemen maar toen was het nog geen Valentijn.
    Dus heeft hij naar de buurvrouw gebeld om mama nog een bos bloemen te komen brengen van hem.
    Lief hé !
    Toch leuk dat die 2 mekaar nog graag zien.
    's Avonds gaan we naar de Breugelavond van Ome Dirk zijn rallyclub.
    Héél lekker gegeten, goed gespeeld, maar allerbelangrijkste, mijn allerallerallerallerlaatste chemo pilleke ingenomen.
    Daar gaan we voor en niet voor minder, dat weten jullie.
    Maar allemaal mee blijven duimen, kaarskes branden, .... dat het vieze beest nu werkelijk uit mijn kleine lijfke is.
    Tante Ilse heeft er ook aan gedacht en geprobeert te bellen maar we waren te druk bezig met vieren.
    Sorry tante Ilse !
    Rond 22:00 iedereen doodop en naar ons beddeke.
    Mama hoopt er al niet meer op dat we goed gaan slapen.

    Zondag, 15 februari 2009 :
    Ge gaat het nooit geloven.
    Rond 7:00 ligt mama al wakker en te sakkeren.
    Nu slaapt iedereen nog en zij kan niet meer slapen.
    Dan begint ze maar op te rommelen hé.
    Rond 8:45 is Brent wakker, iets na 9:00 kom ik ook beneden.
    Een ganse voormiddag om huiswerk te maken.
    En Bram, die zijn we om 11:15 gaan wakker maken omdat we moesten vertrekken.
    Straf hé !
    's Middags zijn we gaan apperitieven en in de namiddag komt Ome Hans Brent zijn computer in orde brengen.
    Tante Petra, Lucas en Sander zijn er ook bij.
    Leuke namiddag en dan op tijd in bed want morgen is het terug school.

    15-02-2009 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    04-02-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sluik lang haar
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Even bewijzen dat mijn haar vroeger echt plat was, zonder krullekes !

    04-02-2009 om 15:53 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 721 - 727 : Laatste consultatie tijdens behandeling
    Maandag, 2 februari 2009 :
    Kindjes lekker naar school en mama werken.
    Papa is thuis vandaag en heeft een héél lekker voorgerecht op tafel getoverd wanneer we 's avonds eten.
    We zijn allemaal blij verrast.
    Nog al een papa dat wij hebben hé.
    Niemand te laat in bed want veel slapen doen we niet met mijn hoest.

    Dinsdag, 3 februari 2009 :
    Weer school en werken.
    Opa Woelie is vandaag naar het ziekenhuis voor een paar onderzoeken.
    Hij moet er een nachtje blijven slapen.
    Mama durft niet op bezoek gaan door de sneeuw en ijzel.

    Woensdag, 4 februari 2009 :
    Vanmorgen hebben we de jongens al vroeg op school afgezet.
    We moeten om 8:30 in het ziekenhuis zijn en het is glad buiten.
    We zijn toch goed op tijd op de consultatie.
    Een vingerprik door de verpleegster en even later is de dokter er al.
    Toch nog even naar mijn hoest laten kijken.
    Maar Dr. Renard hoort niets verdachts meer op mijn longen.
    Gelukkig maar.
    Het is blijkbaar de laatste keer dat ik tijdens mijn pillekes op consultatie moet komen.
    Mama schrikt wanneer de dokter zegt dat we nu pas op 6 maart terug moeten komen op dagzaal voor onderzoeken (hartcontrole, longencontrole en scan van mijn hoofdje).
    Daarna moet ik op 19 maart terugkomen voor een beenmergpunctie.
    Omdat ik dan toch in slaap ben vraagt mama om dan mijn wratjes te laten weghalen en dat vindt de dokter een goed idee.
    Ze zal zorgen dat er een huidspecialiste aanwezig zal zijn en het nodige doen.
    Daarna moeten we maar elke maand meer op controle.
    Na 6 maand doen ze terug een beenmergpunctie en als alles dan nog verloopt zoals het hoort mag mijn porthacat eruit.
    Dat is allemaal toekomstmuziek maar ze klinkt als muziek in de oren hé.
    Daar gaan we voor, en voor niets minder.
    Ik mag zelfs binnen een maand waarschijnlijk terug gaan zwemmen.
    Jaja, ge leest het goed, zwemmen.
    Nu moeten we zwemmeester Davy zijn telefoonnummer zoeken om een afspraak te maken. 
    Kunnen we verder gaan waar we exact 2 jaar geleden na 2 lessen zijn moeten stoppen.
    Voor ons mama is het allemaal een beetje veel.
    De dokter zegt dat dat meestal zo is bij de ouders wanneer de behandeling stopt.
    Ze zegt dat mama eens moet praten met de psychologe van de afdeling.
    Dat zal ze ook regelen dus.
    Ondertussen was mijn bloeduitslag binnen : 3900 witte !
    Help denkt mama dat is teveel maar dat moeten we nu gewoon worden.
    Voor deze laatste 10 dagen mag de hoeveelheid pillekes hetzelfde blijven.
    Ik moet toch stillekesaan omhoog gaan tot het niveau van normale mensen hé.
    Dat zal wennen worden.
    Alé, alles was dus goed en Dr. Renard zegt dat ik de behandeling héél flink heb doorstaan.
    Wij nu dus snel richting schaatsbaan.
    Mijn school is daar aan het schaatsen en ik mag van Juf Ann nog meekomen wanneer ik uit het ziekenhuis ben.
    De juf helpt me in mijn schaatsen want ik ben net daar als de laatste kindjes het ijs opgaan.
    Het is héél leuk.
    Ik ben wel een keer ferm op mijn bil gevallen maar nu zal het wel zo geen erge blauwe plek meer zijn zeker met mijn 3900 wittekes en bloedplaatjes die toch ook weer iets gestegen zijn.
    Fijn dat de juf het even kwam zeggen, moest er toch een blauwe plek komen.
    In de namiddag val ik op papa zijn schootje in slaap.
    En dan mag ik naar het verjaardagsfeestje van Sofie uit mijn klas.
    Ik moet er wel even vroeger doorgaan want ik ga vandaag natuurlijk terug naar de dansles.
    En dan frietjes en een baddeke want het is woensdag.

    Donderdag, 5 februari 2009 :
    Gewoon een alledaags dagske.

    Vrijdag, 6 februari 2009 :
    Weer een dag op school.
    Na school komen Rani en Timo even mee naar ons huisje.
    Papa is bezig zijn koffer aan 't maken want hij vertrekt morgen voor 2 weken naar Florida.
    Daarna is het tijd om te vertrekken naar de Woelies.
    We gaan daar slapen want papa moet dus morgenvroeg weggedaan worden naar de luchthaven.
    In ons koekedoos geraken we niet in samen met de koffers.
    Mama en papa profiteren er dan maar van om nog eens uit te gaan eten.
    Een vroege Valentijn zeker.
    Ondertussen ravotten wij bij de Woelies.

    Zaterdag, 7 februari 2009 :
    Mama is al vroeg terug hier om ons op te pikken nadat ze papa afgezet heeft.
    We gaan met Oma en Opa Woelie naar de binnenspeeltuin.
    Na de middag zijn we terug in ons huisje en rond 17:00 wordt Brent opgepikt om bij Yannick van zijn klas te gaan slapen.
    Amai die heeft zitten zagen in de namiddag of het nog geen tijd was.
    Nu zijn alleen Bram en ik dus thuis bij mama.
    We pakken allemaal samen een badje met kaarsjes op de rand van het bad.
    Ja, wij hebben een héél groot bad zenne.
    En dan iedereen in zijn beddeke.
    Mama is weer in slaap gevallen voordat Midsummer Murders gedaan was.
    Als iemand het einde weet mag je het altijd laten weten.

    Zondag, 8 februari 2009 :
    Ons mama is weer gebroken want ik ben vannacht bij haar gekropen.
    Toch weer even een hoestbui en mijn antibiotica is nochtans op.
    We zullen het blijven in het oog houden.
    Vanmorgen zijn Bram, mama en ik met Opa Woelie, Ome Jan, Ome Dirk, Tante Marleen gaan wandelen aan het Zoete Water.
    De wandeling was iets langer dan gepland en dus heeft mama naar Yannick moeten bellen dat we hem later gaan oppikken.
    Het was wel héél plezant.
    Ik heb weer een hele poos geslapen in de bolderkar.
    Bram en ik blijven bij Oma Woelie terwijl mama Brent gaat oppikken.
    Die heeft zich heel goed geamuseerd.
    Oma en Opa Woelie brengen Bram en mij dan rond 18:00 naar huis.
    Ondertussen had mama het eten klaar en ook een lekkere appelcake gebakken.
    Papa heeft gebeld dat hij goed is aangekomen.
    Na het eten iedereen het beddeke in.
    Ah ja, want wij zijn gisteren al in het bad geweest en Brent in de jacuzzi bij Yannick.
    Laatste pilleke op zondag genomen !!!!
    Slaap lekker !

    04-02-2009 om 00:00 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    01-02-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog enkele foto's
    Ikke met Dr. Kris die helemaal in het begin bloed heeft getrokken om na te gaan wat er met mij aan de hand was 



    Beverly Jo Scott met de band en een aantal kinderen van mijn afdeling en hun broers of zussen



    Deze coole bril heb ik van Ilse van de thuiszorg gekregen toen ik na de receptie naar huis ging, mama is natuurlijk jaloers, wat wilt ge !

    01-02-2009 om 19:52 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag 714 - 720 : Medisch onderzoek op school
    Maandag, 26 januari 2009 :
    Vandaag hebben we geen school, maar een snipperdag.
    Joepie !!!
    Mama heeft maar 44 uur vakantie dit jaar omdat ze zo lang thuis is geweest bij mij.
    Gelukkig zijn er de nonkels nog die met ons alle pretparken aandoen.
    We gaan naar Toverland in Nederland.
    Er staan misschien 15 auto's op de parking, dat wordt dus héél leuk.
    Bijna geen volk, we zijn hier echt de koning te rijk.
    Een ganse dag plezier.
    Bedankt Ome Jan en Ome Dirk !
    We zijn laat thuis en mama heeft spaghetti klaarstaan waar we allemaal van smullen.
    Oma en Opa Woelie zijn er ook.
    En wij maar vertellen.
    En dan héél moe maar voldaan ons beddeke in.

    Dinsdag, 27 januari 2009 :
    Mama heeft problemen met de auto dus Opa Pol komt hem oppikken om naar de garage te gaan.
    Hij komt terug op mama haar werk met een piepkleine Opel Agila, een pistache groene.
    Hier drie kinderen inkrijgen en de boekentassen wordt moeilijk.
    Brent moet vooraan zitten want achteraan krijgt mama maar 2 kinderstoelen.
    En de boekentassen geraken net in de koffer.
    Brent noemt het onze groene koekedoos maar we zijn natuurlijk blij dat we kunnen rijden.
    Hopelijk hebben we snel onze grote auto terug.
    Ze zijn vandaag aan de school wegenwerken beginnen uitvoeren.
    De straat wordt smaller en de stoep breder.
    Maar dat is daar nu een zootje.
    Amai zo'n grote kranen.
    Nu moeten we opletten als we daar stappen.
    Maar het is voor een goed doel hé.
    Het zal er véél veiliger zijn binnenkort.

    Woensdag, 28 januari 2009 :
    Vandaag hebben we medisch onderzoek.
    Mama heeft me wel 10 keer gezegd dat ik géén inenting mag hebben.
    Ja zeg, nu weet ik het ook wel hé.
    Ik word trouwens al genoeg geprikt, deze keer is het niet voor mij.
    Die inenting moet ik later laten zetten als mijn behandeling gedaan is.
    Mama is ondertussen boodschappen gaan doen.
    Maar de boodschappen voor ons gezin geraken niet makkelijk in de groene koekedoos.
    Parkeren is natuurlijk véél makkelijker.
    In de namiddag mag ik naar het verjaardagsfeestje van Jordi.
    We gaan naar de bioscoop !
    En daarna lekkere frietjes eten.
    Brent gaat ondertussen bij Eduoard spelen.
    Dus heeft mama eens "quality time" met Brammeke.
    's Avonds iedereen in bad en op tijd in bed.

    Donderdag, 29 januari 2009 :
    Vandaag gaat Brent zwemmen met school.
    Ik mag in de namiddag dus terug bij Brammeke in de klas gaan zitten.
    Voor de rest gewoon een rustige avond.
    Ik begin meer te hoesten bovenop de snottebellen die ik al had.
    Het hoestsiroopje helpt precies niet echt.
    Even naar de dokter bellen.
    Als er morgen geen beterschap in zicht is moeten we eens langsgaan.

    Vrijdag, 30 januari 2009 :
    Ik heb héél slecht geslapen.
    Zo'n verschrikkelijke hoest.
    Ik ben dan maar bij mama gekropen.
    Tegen dat ik een beetje door mijn hoest was moest mama al bijna terug opstaan.
    Berekoud vanmorgen !
    En nu moeten we iets sneller vertrekken want nu kan mama niet aan de poort parkeren en moeten we even stappen.
    Na school beslist mama toch maar naar de dokter te bellen.
    Die onderzoekt me van kop tot teen.
    Er is een kraakske te horen op mijn rechterlong.
    Het begin van een bronchite.
    Hmmm, mama hoort dat natuurlijk niet graag.
    En achter mijn oortje zit een héél klein beetje vocht.
    Toch maar om zeker te zijn antibiotica starten.
    Hopelijk krijg ik geen koorts want dan weten we hoe laat het is hé.
    We zouden niet graag iemand uit zijn bed bellen vannacht omdat ik met koorts naar het ziekenhuis moet.
    We gaan er dus alles aan doen om dit proberen te vermijden.
    Gezonde mensen kunnen dat niet begrijpen maar het is de hel voor mama.
    De eindstreep is eindelijk (hopelijk) in zicht en dan kunnen we dit wel missen.
    Zoiets is gevaarlijk voor mij nu.
    En dat begrijpen niet veel mensen.
    Dat is natuurlijk normaal, dat weten we ook wel.
    Maar alleen mama's en papa's die dit ook meemaken weten hoe het voelt.
    Die onmacht, onzekerheid, noem maar op ...
    Dat is gewoon niet te begrijpen.
    En hoe minder mensen het verstaan, hoe beter.
    Nu de angst om iets bij op te rapen dat voor mij op dit moment nog levensgevaarlijk is.
    Voor andere mensen gewoon een vallingske, maar voor mij héél erg.
    En als we hierdoor zijn de angst voor het herval.
    Ja, ons mama mag niets aan mij laten merken, dat ook nog eens.
    Want ik ben de vrolijkheid zelve, maar goed ook.
    Maar als mama de kans krijgt knuffelt ze me dat ik bijna plat ben, en ik weet niet dat het uit angst is omdat ze het misschien binnenkort niet meer kan doen.
    Mama weet wel dat ze positief moet blijven, en dat is ze ook wel, maar ze heeft zo haar momenten hé.
    Vooral als ze hoort van kindjes, vriendjes uit het ziekenhuis die hervallen.
    Op tv, op de radio, in de boekskes, in de kranten het is niets anders dan miserie dat ge voorgeschotelt krijgt.
    Is er een opflakkering van kankergevallen of wat ?
    Ja, ge wordt met uwe neus op de feiten gedrukt.
    Maar dan nog, als ge er niet in de direct omgeving mee geconfronteerd wordt is het een ver van je bed show.
    Dat was het voor ons vroeger ook, maar nu helaas niet meer.
    Nu zitten we er midden in.
    Maar mama is zeker dat ik hier door kom zonder kleerscheuren, want voor minder gaan we niet.
    Zoals al vele keren eerder gezegd : Dat gaat niet, bestaat niet !
    Wij gaan dit kunnen.
    Maar niet alleen, wel met jullie hulp.
    Al die kaarskes die branden voor mij, die duimen die de lucht in blijven gaan, die leuke berichtjes op de blog zodat we weten dat jullie aan ons denken, de telefoontjes, lieve woordjes, alles waaruit blijkt dat wij niet alleen staan.
    Nog eens héél erg bedankt hiervoor !
    Genoeg gejammert nu.
    Het is weekend !

    Zaterdag, 31 januari 2009
    :

    Vanmorgen zijn we met mama boodschappen gaan doen.
    Weer een hele karwei want we moeten zelf het lijstje lezen en de dingen die we nodig hebben zoeken en in de kar leggen.
    Slim van mama hé, zo gaan we tegenwoordig wel graag mee winkelen.
    In de namiddag spelen we thuis een beetje terwijl mama de strijk doet.
    Want ik voel me toch niet zo super.
    Dan komt tante Marleen aan.
    Zij komt met ons mee eten en daarna gaan we naar de receptie van mijn dokters in het ziekenhuis.
    Mama dacht thuis te blijven omdat ik zo slappekes ben maar ik wil persé gaan.
    Wanneer we moeten vertrekken zijn Crol en Jeroen er om op de jongens te passen.
    Voor Bram is dit te laat en Brent wil niet mee nudat papa niet mee kan gaan.
    We zijn op tijd in het ziekenhuis en Beverly Jo Scott komt optreden voor ons.
    De band waar ze mee speelt is enorm goed en er zijn een heleboel kindjes die mee op het podium hun ding komen doen.
    Echt tof !
    Ik krijg van Inge, de muziektherapeute ook een eitje om mee muziek te maken.
    Ik mag me zelfs gaan laten schminken en mee op het podium, maar dat is teveel van het goede, dat wil ik niet.
    Ik geniet van op de eerste rij op mama haar schootje.
    Na het optreden zijn er allemaal lekkere hapjes en drankjes.
    Maar mama merkt ineens dat ik vol uitslag sta.
    Aiai, wat nu weer.
    Mama heeft altijd een koortsthermometer op zak maar die zegt dat ik zeker geen koorts heb.
    Gelukkig maar !
    Ik heb hier dus gewoon warm.
    Maar gelukkig zijn er hier genoeg dokters aanwezig.
    Inge, de muziektherapeute, is zo lief om er even ééntje te gaan halen voor mama.
    De dokter zegt dat het ofwel een bijkomende infectie is ofwel een reactie op de antibiotica.
    Zoals altijd dus afwachten en als ik koorts krijg direct komen.
    Ik ben wel verschrikkelijk moe en wil naar huis.
    Dus zo gezegd, zo gedaan.
    Aan alle ouders die mama maar in een flits heeft gezien en waar ze zeker een praatje mee wou maken :
    Sorry maar ik wil plotseling naar huis omdat ik me niet lekker voel.
    Vooral Tom en Ellen met Lente, het zusje van Mats*.
    Mama vond het héél spijtig dat ze niet meer heeft kunnen praten maar ik wil alleen maar naar mijn bedje.
    Het is dus laat wanneer we in ons bedje liggen, maar mama heeft waarschijnlijk ook nog een verrassing morgenvroeg waar we niks van weten.

    Zondag, 1 februari 2009 :
    Bram is me vanmorgen wakker komen maken omdat hij dorst had.
    Ja zeg, normaal roept hij mama en nu komt hij gewoon naar mij.
    En het is nog maar 6:30 dus erg lang hebben we nog niet geslapen.
    Wij dus héél stillekes naar mama die zich rotschrikt.
    Maar wij nog meer want papa ligt daar toch niet in onze weg zeker.
    Jaaaaaah, papa is vannacht thuisgekomen.
    Nu willen we natuurlijk helemaal niet meer slapen.
    Papa en mama een beetje ambetant want het is nog zo vroeg en papa was pas om 3:00 thuis.
    Ondertussen is Brent ook wakker geworden van het rumoer.
    Opstaan en naar de bakker dus.
    Terug allemaal samen aan tafel, alleen dat al is super.
    Mijn uitslag is al merkelijk minder.
    Aangezien we nog moe zijn valt mama bij Brent in de kamer in het logeerbed in slaap.
    Ik kruip lekker stillekes bij haar.
    En Bram doet ook zijn dutteke.
    Na de middag gaan we een flinke wandeling doen door de koude.
    Goed ingeduffeld natuurlijk maar de gezonde lucht zal me goed doen.
    Daarna drinken we thuis warme chocomekkel zoals Bram het zou zeggen.
    Allemaal samen op de WII een beetje sporten en na het eten in bad en in ons bed.
    Hopelijk is de nacht nu rustig voor iedereen !

    01-02-2009 om 19:49 geschreven door Britt  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (3)


    Hoi,
    Ik ben Britt en  ondertussen 14 jaar jong.
    Op 13 februari 2007 werd bij mij ALL VHR (Acute Lymfoblasten Leukemie Very High Risk) vastgesteld.
    Die dag ben ik aan een intensieve behandeling begonnen die 2 jaar in beslag neemt.
    Op 31 december 2007 heb ik mijn laatste zak chemo gekregen.
    En op 14 februari 2009 heb ik mijn laatste pilleke chemo ingenomen.
    Om familie en vrienden op de hoogte te houden, maar vooral voor mij later, vult mijn mama hier mijn belevenissen aan.
    Zo kunnen jullie met ons mee huilen, maar vooral mee lachen.

    Foto

    Heb jij of ken jij iemand met kanker,
     neem dan dit lintje mee
    en plaats hem op je blog.

    Kanker is een versckrikkelijke ziekte,
    En het is ons doel om
    dit lint op elk punt te krijgen


    Archief per maand
  • 02-2017
  • 02-2016
  • 09-2014
  • 05-2014
  • 01-2014
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 06-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 01-2013
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!