We waren dinsdag zoals afgesproken om 7:00 in het ziekenhuis. Onze papa zit nog in Afghanistan dus is Tante Griet mee. Deze operatie gaat door in een andere operatiezaal dan gewoonlijk, die waar ze de operaties van de tandjes ook doen, dus belt de verpleegster even om te kijken wanneer we er moeten zijn. Ja, dat is dus balen hé. In die operatiezaal bekijken ze de dag ervoor welke operaties gepland zijn en dan bellen ze naar de patiënten om te zeggen tegen hoe laat ze er moeten zijn. Ze dachten dat ik opgenomen was dus hebben ze niet gebeld en ik sta pas 7de op de lijst. Jaja, 7de ! Dat wordt dus wachten tot in de namiddag tenzij er een plaatske vrijkomt. Ja, dus wij de ganse voormiddag gezelschapsspellekes spelen. Ik heb maar 2 keer gezegd dat ik honger had, en dan zei mama dat ze ook honger had. Tante Griet zal ook wel afgezien hebben. Iets na de middag bellen ze dat we mogen komen. Jens en zijn mama zijn ook net aangekomen en nu moet ik juist weg, grrrr. Snel, snel nog wegen en meten met verpleegster Lieve. Wanneer we aan het operatiekwartier aankomen vragen ze of ik Dormicum (iets waar ik groggy en kalm van wordt) gekregen heb. Ja, laps, omdat het ineens zo snel moest gaan toch wel niet vergeten zeker. De verpleegster vraagt of ik dat nog moet hebben maar ik moet dat smerig goedje niet zenne. Ik ben zo ook flink. En mooi, met mijn kappeke op. Ons mama had er ook zo één aan. Echt schoon !? Mama mocht mee met mij naar de operatiezaal. Echt héle lieve verpleegsters daar. Ons mama heeft me zelf in slaap mogen doen met het maskerke. Zo flink was ik. Mama schrok wel dat mijn oogskes openbleven maar dat kon wel zeiden ze. Na ongeveer 50 minuten mocht mama terug bij mij. Ik lig nog heerlijk te knorren. Mama is wel niet blij want mijn gezicht hangt vol gestold bloed. Dat is blijkbaar nog uit mijn mondje gelopen. En mijn neusje bloedt nog altijd. Blijkbaar nen beenhouwer die het tubeke in mijne neus heeft gestoken. Prof. Vinckier komt vertellen van het tandje, dat is eruit. Nu heb ik draadjes in mijne mond maar die gaan vanzelf weg. Ik mag pijnstillers krijgen en moet zien wat ik kan eten. Ik word een klein beetje wakker en mag naar de dagzaal. Daar kunnen mama en tante Griet mijn catheter en het tandje eens bekijken, want die heb ik in pottekes meegekregen. Ik mag direct yoghurtjes eten en die smaken zeg. Jens is spijtig voor mij, héél goed voor hem al weg (dat verhaal kan je op zijn blog lezen, dat is nog straffer). Tegen 17:00 zit onze lange dag in het ziekenhuis erop. Tante Griet naar huis brengen en dan naar de jongens bij Oma Woelie. Die heeft gelukkig speciaal voor mij puree gemaakt. En ik ben toch wel een straffe madam zegt ons mama want ik heb geen pijnstillers gevraagd. Want dat beetje pijn lach ik wel weg hé. Héél jammer dat ik me nog 10 dagen kalm moet houden. Geen dansles, geen turnlessen (alhoewel ik de juf vandaag al gefopt heb en toch lekker meegedaan (en daarna wel in mijn vijs gekregen van ons mama)), geen zwemles, allemaal totdat volgende week onze dokter de pleister eraf doet en ziet dat het goed is. Rustig zaterdag naar een verjaardagsfeestje en zondag naar de chiro (allée mijn manier van rustig zeker ?!). Maar jullie zien, ik heb dat weer goed doorstaan en nu stappeke voor stappeke verder. Stap voor stap ....
We zijn het voorbije weekend weg geweest. Naar Het Vennenbos in Nederland (Dank U Oma en Opa Woelie !!) Tante Marleen en Jelle zijn vrijdag met ons vertrokken want papa zat nog in America. Ome Dirk is hem zondagmorgen gaan oppikken op de luchthaven en heeft hem naar ons gebracht (Dank U Ome Dirk). Die zijn dan tot maandag ook bij ons gebleven. En wilt ge eigenlijk eens iets weten. Onze papa had zondagmorgen dan maar pistolékes meegebracht van bij een bakker onderweg. En weet ge wat op die zakken stond : Bakkerij 't Centrum Arendonk. Ja zeg, ons mama zei direct dat dat kwam uit het dorp van Jens. Straf hé, want nu heeft de mama laten weten dat ze daar nog geen 100m vanaf wonen. Maar alé, nu weten we de weg toch al voor als we hem thuis eens gaan bezoeken hé. Dinsdag zijn we dan een dagske naar zee gereden om onze caravan klaar te maken voor de winter. We waren helemaal uitgeregend. Kei-plezant. Ons bottekes zaten vol zee-water, ja dus niet van de regen maar van te diep in de golven te stappen. En vandaag moesten we op controle in het ziekenhuis. De dokter zag dat het goed was (8000 witte en de rest ook zonder kruiskes voor) ! Een volle 20,4 kg en 113,5 cm. Dan nog even langs anesthesie voor volgende week dinsdag. Een hele lijst invullen waar mama mee moest lachen want het antwoord op die vragen weten ze in het ziekenhuis waarschijnlijk beter dan wij, maar ja formaliteiten hé. En dan een gesprekske zodat ze aan mij konden uitleggen hoe het allemaal in zijn werk gaat gaan. Ah ja, want ze kunnen me niet in slaap doen via de catheter want die gaat weg. Ik heb dus toch maar gekozen voor het masker, dan kunnen ze daarna in mijn arm prikken terwijl ik slaap. Ons mama zal nog afzien dan want ik kijk er wel niet naar uit natuurlijk. Gelukkig gaat Tante Griet mee want papa zit dan in het buitenland (Dank U Tante Griet). Ik houd jullie op de hoogte. Groetjes, Britt
Hoi allemaal, Ik kom nog een beetje vertellen van de voorbije weken hé. Mijn grote broer was jarig op 19 oktober. Voor de klas hebben we een griezelfeestje gedaan op vrijdagavond. Eerst lekkere griezelspaghetti met spinnen. Dan een echte griezelwandeling door de velden wanneer het donker was. Nog eens bedankt aan Tante Griet, Ome Pol, Sam en Lienie om te komen griezelen. Het was keineig ! Voor de familie hebben we op zaterdag een feestje gehouden. Met griezelgebak.... ... en een halloween ijstaart. Maandag, wanneer hij echt jarig was kreeg hij van ons toch nog een cadeautje. En nog even poseren ... om op te eten hé !!!!
Op dit moment is het hier een afvalrace. Vorige vrijdag was ik ziek. Maag- en darmontsteking die keibesmettelijk is. Daarom ben ik spijtig genoeg niet naar Jens kunnen gaan in het ziekenhuis. Maar jullie kaartjes zijn er wel geraakt hoor. Hij was kei-blij met al de kaartjes voor zijn verjaardag, nog eens bedankt allemaal. De dokter had al gezegd dat het keibesmettelijk was dus daar gingen we dan hé. Ik was er redelijk rap vanaf zodat ik zondag naar de eetdagen op school kon en naar de chiro. Maandag was het dan aan Brent, die kan morgen pas terug naar school. En sinds gisteren is Brammeke superziek. Ons mama is vannacht opgebleven want hij had 40° koorts. Ja, paniek hier dus en onze papa zit sinds zaterdag in het buitenland. Maar tegen de middag had mama de koorts een beetje onder controle. Hopelijk zijn we tegen dat de vakantie begint allemaal genezen. Dikke knuffel, Britt
En ik hoop echt dat jullie ALLEMAAL meedoen ! Mijn vriendje uit het ziekenhuis JENS (www.bloggen.be/jenszijnverhaal) zal naar alle waarschijnlijkheid in het ziekenhuis liggen wanneer hij jarig is, op 25 oktober 2009. Zijn bloedje staat nog niet goed dus de chemo wordt een weekje verschoven (dat kennen we hé). Nu wil ik hem natuurlijk eens keiblij maken en hem dan verrassen met héél véél kaartjes, want hij is keiverdrietig. Dus, ik zou willen voorstellen dat jullie voor hem een kaartje sturen maar dan wel op mijn adres. Als we het bij hem laten aankomen ziet hij het natuurlijk te vroeg en ik zou hem graag een héle stapel gaan afgeven. Dus, als jullie willen meedoen, stuur dan een kaartje naar : GEZEL (T.a.v. Jens) Daalstraat 42 3300 Kumtich Bedankt dat jullie me willen helpen een hele grote glimlach op mijne maat zijn gezicht te tekenen. Dikke knuffel, Britt
Gisteren ben ik op controle geweest met mijn tandjes. Ze hebben een foto genomen van mijn hele mond, dat was een grote foto zenne. Er zit dus inderdaad, maar dat wisten we al langer, een tandje teveel. Nu is het nog goed verstopt maar maar dat gaat mijn andere tandjes beginnen scheef duwen. Dat doet het zelfs nu al een beetje. Door die foto weet de tandarts héél goed waar die domme tand verstopt zit. Er is een afspraak gemaakt om dat tandje weg te snijden en ondertussen ook mijn catheter eruit te halen. En dat zal zijn op .... tadada .... DINSDAG 10 NOVEMBER 2009 !!! Dan kan het samen gebeuren en dat had mama natuurlijk het liefste. Oef, weer een stappeke verder en dan zullen we wel horen wat er daarna staat te gebeuren. Dikke knuffel van ons allemaal !
Onze neefjes Staf en zijn grote broer Vince zijn bij ons komen logeren. Dat was kei-neig ! We hebben mama en papa héél goed geholpen met de verzorging (lees, we hebben hen alles uit handen genomen). IKKE & STAF (Ge ziet de schone oogjes zit in de familie hé)
BRENT EN STAF (Pas maar op meisjes) BRAM EN STAF
Wij vonden dat zo leuk en willen dat ze héél snel nog eens komen logeren. Zelfs 's morgens héél vroeg zijn we bij mama en papa bij in bed gekropen om een flesje te geven. Tante Ilse & Ome Luc, niet te lang wachten hé !!! We missen ze nu al !
Make-A-WishR Belgium-Vlaanderen werd genomineerd voor de Aantwaarpse awaards 2009. Stemmen kan op www.aantwaarpseawaards.be/stem/ tot 03 oktober. Ze doen zoveel voor mijn vriendjes en mij, dus ze verdienen onze steun zeker. Doen !
Vandaag is het de "Dag tegen Kanker". Op http://www.dagtegenkanker.be/nl/home/ kan je een berichtje laten om steun te geven aan mensen met kanker. Het is waar, een klein gebaar kan zoveel betekenen. Omdat het vandaag deze speciale dag was zijn ze in het ziekenhuis mijn vriendje Jens gaan volgen voor het programma Karrewiet op Ketnet. Moest je het vanavond gemist hebben, je kan het vanaf morgen bekijken op de website van Ketnet. Dan kunnen jullie ook eens zien wat voor een knappe bink mijne maat is. Morgen ga ik hem bezoeken in Gasthuisberg. En moet ge nu nog eens iets weten, ons mama mag geen bloedplaatjes meer gaan geven. Ze is er het hart van in (of hoe zeggen ze dat). Straf hé, er zijn er al zo weinig en nu mag zij ook niet meer omdat er iets in haar bloed zit. Iets waarop ze nu plots testen omdat vrouwen die ooit zwanger geweest zijn of mensen die ooit bloed gekregen hebben dit kunnen hebben. Het is niet schadelijk voor de persoon zelf maar er is een heel kleine kans dat het niet goed is voor de persoon die de plaatjes krijgt. Ja, en ons mama is 3 keer zwanger geweest dus ze had wel veel kans zeker hé. Alé, dus zullen er wel een heleboel mensen zijn die vanaf nu geen bloedplaatjes meer mogen geven. Dus bij deze, allemaal, wacht niet en ga NU bloedplaatjes geven want er zijn veel mensen die ze nodig hebben.
Dikke knuffel van een superflinke prinses die op school in de zwemles weer een klasje hoger mag (jaja naar het diep, keicool).
Donderdag 10 september 2009 om 8:00 staat er op ons blad moeten we op de dagzaal zijn voor een beenmergpunctie. Mama vindt dit zo raar, zo laat dat ze toch even naar de dagzaal belt de dinsdag ervoor. En ja hoor, we staan erop om 7:00 zoals gewoonlijk. De brief is dus fout. OK, wij dus keivroeg naar Gasthuisberg op donderdag. We zijn daar als eerste en het duurt even voordat er nog andere kindjes toekomen. Ah ja, als ze alle brieven fout gemaakt hebben komen die pas tegen 8:00. Ik wordt al vóór 8:00 naar de operatiezaal gereden.
Daar moet ik zelfs niet wachten en mag direct naar het operatiezaaltje.
Mama wacht tot ze me met plopmelk onder narcose brengen. Dan is het lang wachten voor mama en papa, in ieder geval langer dan gewoonlijk. Mama dacht net te gaan vragen wat er scheelde maar ze kwamen hen net halen. Blijkbaar was de pediater iets later pas begonnen. We hadden wel een verrassing voor hem met mercurocrome aangebracht : De dokters vonden het leuk maar mama had iets te veel naar links de cirkel gemaakt. Het was er net naast. Ik ben héél rustig terug wakker geworden en vroeg direct om in de Quick te gaan eten : Terug op de dagzaal mag ik direct iets drinken. En begin ik ook aan mijn sandwiches. Sterk maagske hé ! Vrijdag mag mama bellen voor de kleine uitslag. Maar die is er nog niet. De dokter van de dagzaal zegt dat ze mag terugbellen maandag om 15:00. Yeh right ! Ons mama heeft daar eens duidelijk gezegd dat ze in de namiddag gaat terugbellen. Want zo gaan we het weekend niet in zenne. Om 16:30 krijgt mama dan eindelijk het goede nieuws. Alles ziet er prima uit ! De volledige uitslag is er maandag pas, maar deze resultaten geven al een héél goed beeld. En er is niet opnieuw getest moeten worden, dat zegt ook al veel zegt de dokter. Dus maandag, nadat ze de volledige resultaten hebben gaan ze ons contacteren voor een afspraak om mijn catheter eruit te halen. Bedankt allemaal om te duimen maar verder blijven doen hé. We zijn op goede weg, maar we zijn er nog lang niet !
Ons mama en papa willen ook nog even iets kwijt : Op 1 augustus 2009 wordt Britt 7 jaar. En we zijn héél gelukkig dat we, met de hulp van héél véél mensen, daar zullen geraken. Nu doet het ons enorm pijn dat onze dochter op het einde van het schooljaar blijkbaar commentaar kreeg van een aantal klasgenootjes dat ze de ganse klas zou uitnodigen om veel cadeautjes te krijgen. We weten ook wel, het zijn kinderen onder elkaar maar het raakt ons toch wel héél diep. Moesten er ouders zijn van kindjes in Britt haar klas die dit lezen zouden we willen vragen het volgende toch even uit te leggen. We nodigen niet zoveel kindjes uit om veel cadeautjes te krijgen. Wat haar, en zeker ons, betreft, hoeven jullie helemaal niets mee te brengen ! We hebben zelfs getwijfeld om op de uitnodigingen te zetten geen cadeautjes mee te brengen maar iets te storten naar het ziekenhuis. Maar dat hebben we ook niet gedaan aangezien jullie zeker NIET verplicht zijn iets te geven. Het enige belangrijke is de aanwezigheid van haar vriendjes. We hebben de ganse klas uitgenodigd omdat de mogelijkheid er zeker ook inzit dat er kindjes in deze periode met vakantie zijn. Onze dochter heeft de laatste 2,5 jaar zoveel moeten missen en zeker iets héél belangrijks, contact met haar vriendjes. Daarom dat er zich een aantal familieleden vrijwillig hebben kandidaat gesteld er die dag voor iedereen een leuk feest van te komen maken. Jullie zien het, weeral met de hulp van familie en vrienden, want alleen kunnen we het niet aan. Dus beste klasgenootjes, jullie zijn hier héél welkom op 1 augustus in de namiddag om mee de overwinning van haar 7de verjaardag te komen vieren en het enige wat we vragen mee te brengen is jullie goed humeur. Een dikke knuffel, An & Alain, mama en papa van Britt
Hey allemaal, Vandaag nog snel even in Gasthuisberg langsgeweest. Ons mama kreeg bijna een attack omdat het zolang duurde eerdat de uitslag terug kwam. Ze was er helemaal niet goed van. Ze hadden al gezegd naar huis te gaan en te bellen voor de uitslag maar neen hoor, ons mama wou wachten. En alles is piccobello : 7300 wittekes ! Begin september moet ik pas terug gaan voor de beenmergpunctie. Als die OK is mag niet veel later de catheter eruit. Ons mama heeft wel een paar dagen nodig nu om te recupereren van de spanning van de laatste dagen voor die bloedcontrole. Dikke knuffel, Britt P.S. : Morgen mag ik bij Moeke en Vake van Sara gaan zwemmen in de tuin. Joehoe !!!!!!
Wat ik eigenlijk ben vergeten te vertellen : Ik heb er een neefje bij en onze papa is peter geworden. Cool hé, Staf heeft direct mijn hart gestolen. Tante Ilse en Ome Luc hebben wel beloofd dat hij eens bij ons zal mogen komen logeren samen met zijn broer Vince.
Hier vertrek ik op kamp met het ziekenhuis. Ge ziet hoe blij ik ben dat ik mee mag hé.
Samen met alle vriendjes, verpleging, etc... die meegaan.
Toch nog effe laten zien wat nen bos haar ik nu al heb. Bovenaan wordt het wel terug plat nu, alleen beneden nog après-chemo krullekes. We zijn gisteren een kaars gaan branden voor Nora in Scherpenheuvel en vandaag waren we in het blote voetenpad in Zutendaal. Woensdag moet ik nog eens terug op controle ! Spannend, dus allemaal duimen hé.
Hallo allemaal, Nu zaterdag, 27 juni 2009 vertrek ik voor een weekske op kamp met het ziekenhuis naar Blankenberge. Ik kijk er al naar uit om een heleboel vriendjes terug te zien. Als je zin hebt kan je me een briefje, kaartje, of wat dan ook sturen op volgend adres : 'Duinse Polders' T.a.v. Britt Gezel A. Ruzettelaan 195 8370 Blankenberge. Als je naar www.vakantiekamp.be gaat kan je onze belevenissen ook een beetje volgen. Ik zit in groep 1. Van daaruit kan je me ook een mailtje sturen maar dan héél duidelijk vermelden dat het voor "Britt Gezel" is. Ik kan het wel niet beantwoorden maar daar ga ik toch geen tijd voor hebben. Mama gaat me bellen, maar dat zal snel moeten gaan want ik heb het daar druk, druk, druk, ... Dikke knuffel van Britt
Vrijdagavond zijn Brent en ik ziek geworden. Brent een keelontsteking en maag & darmproblemen. Ik alleen het laatste. Alletwee hoge koorts dus zaterdag een héél rustige dag nadat we naar de dokter van wacht zijn geweest. Mama héél ongerust omdat ik weer petachieën in mijn gezicht had. Flashback naar 2 jaar geleden hé. De dokter van wacht heeft me binnenstebuiten gekeerd en alles leek OK. Die plekjes zijn omdat ik te fel getuft heb zegt ze. Mama toch nog ongerust, maar ja wat wilt ge. Zondag redelijk ok opgestaan. Papa jarig en vaderkesdag. Een leuke familyday bij een firma van de winkel van de woelies. Echte cowboys en cowgirls waren we.
Maar in de namiddag sloeg bij mij de koorts weer toe. Maandag dus toch maar even naar onze eigen huisarts om zeker te zijn. En papa kon gelijk mee want die moet nu ondertussen ook serieus tuffen. Mama kon gelukkig van haar werk even terugkomen om met ons naar de dokter te rijden want papa kon dat natuurlijk niet met een kom op zijne schoot. Gelukkig waren we 's avonds allemaal een beetje beter want Ann van America (ge weet wel die voor mij een marathon heeft gelopen) is op bezoek gekomen met 3 van haar kinderen. Ze zijn dus op bezoek bij familie in België en zijn zo lief geweest om tot bij mij te komen. Eerst een beetje onwennig maar dan een reuzeleuke avond gehad. Met frietjes uit de frituur !
Hoi, Ik ben Britt en 7 jaar jong. Op 13 februari 2007 werd bij mij ALL VHR (Acute Lymfoblasten Leukemie Very High Risk) vastgesteld. Die dag ben ik aan een intensieve behandeling begonnen die 2 jaar in beslag neemt. Op 31 december 2007 heb ik mijn laatste zak chemo gekregen. Als alles goed gaat neem ik op 14 februari 2009 mijn laatste pilleke chemo in. Om familie en vrienden op de hoogte te houden, maar vooral voor mij later, vult mijn mama hier mijn belevenissen aan. Zo kunnen jullie met ons mee huilen, maar vooral mee lachen. En allemaal blijven duimen voor mij hé !
Heb jij of ken jij iemand met kanker, neem dan dit lintje mee en plaats hem op je blog.
Kanker is een versckrikkelijke ziekte, En het is ons doel om dit lint op elk punt te krijgen
Britt Gezel
