Mijn favorieten
  • blog 1 (werk 1989-1994)
  • blog 2 (werk 1995-2007)
  • blog 3 (foto-archief)
  • blog 5 recente tekeningen 2007
    Inhoud blog
  • From Canal Oficial Fundacio Frederic Mompou
  • Frederic Mompou at the piano
  • Federico Mompou (1893-1987)
  • Documentary about Federico Mompou
  • Portrait of Frederic Mompou
  • 4 cd Frederic Mompou, Adolf Pla piano
  • 4 CD Complete Works for Piano, Adolf Pla
  • Marcel Worms speelt Mompou in Muziekcentrum Vredenburg in Utrecht
  • Mompou early recording
  • Marcel Worms plays Mompou (part2)
  • Marcel Worms plays Mompou
  • Mompou
  • Mompou en schilderijen
  • Pianoconcert Mompou op 11 April in Culemborg
  • Pianomuziek van Mompou in Culemborg
  • Video La Fundacion Frederic Mompou
  • Carol Ruiz plays Mompou
  • Video op Youtube van het 'nieuwe' werk van Mompou (1 van 3)
  • CD Mompou - Unpublished works for piano, Marcel Worms, piano
  • Marcel Worms speelt ongepubliceerd werk van Mompou
  • Nieuwe cd van Mompou is uit !
  • Premiereconcert ongepubliceerd werk Mompou
  • Ana Perez Ventura plays Mompou
  • Grote hoeveelheid onbekend pianowerk gevonden van Federico Mompou
  • Federico Mompou - Pour endormir la souffrance
  • Federico Mompou plays Gitano
  • Documentary about Federico Mompou (1970)
  • Muziek van Federico Mompou in tv-programma 'Vrije geluiden' zondag 18 maart 2007 (Ned. 1)
  • Andreiovitch Wudnitski plays Mompou and Blancafort
  • Edward Cohen plays Cant Magics 1 - 3
  • Edward Cohen plays Cant Magics 4 - 5
  • Federico Mompou and Carmen Bravo
  • Federico Mompou
  • Lorna G. Pollock about Mompou
  • Nog onbekend vroeg werk van Mompou gevonden!
  • DVD over Mompou?
  • Rein Bloem m.b.t. de muziek van Federico Mompou
  • Op het spoor van Mompou
  • Francesco plays - Charmes - pour le querisons
  • Francesco plays Mompou - Young girls in the garden
  • Federico Mompou (1893-1987)
  • Federico Mompou
  • Mompou - Cancion Y Danza 6
  • Judit Bardolet plays Toldra
  • Christian Ferras plays Faure
  • Raffaelle Mani plays F. Mompou - Suburbis
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Federico Mompou en
    Francis Poulenc
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Mompou en Clara Janes
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Carmen Bravo
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Federico Mompou (1893-1987)

    02-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.From Canal Oficial Fundacio Frederic Mompou
    Frederic Mompou

    >> Reageer (0)
    01-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Frederic Mompou at the piano
    Frederic Mompou

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Federico Mompou (1893-1987)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Dit weblog is  voor een groot deel gewijd aan de Spaanse (Catalaanse) componist Federico Mompou.
    Onderstaande berichten omvatten linkjes m.b.t. Mompou, verwijzingen naar artikelen, geluidsfragmenten, video-opnamen en persoonlijke
    verslagen van o.a. concerten van Marcel Worms etc.
    De foto's in de middenkolom zijn veelal groter te zien door ze aan te klikken.
    Veel plezier!
    groet, Raymond Boekelder

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Documentary about Federico Mompou
    Documentary about Federico Mompou

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Portrait of Frederic Mompou
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Portrait of Frederic Mompou at Fundacion Mompou in Barcelona

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.4 cd Frederic Mompou, Adolf Pla piano
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Frederic Mompou

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.4 CD Complete Works for Piano, Adolf Pla


    Frederic Mompou

    >> Reageer (0)
    26-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    HERDENKINGSCONCERT
    AMSTERDAM - BETHANIËNKLOOSTER
    op de 25ste sterfdag van Federico Mompou
    30 juni 2012, 20:15 u

    ... Marcel Worms - piano
    Federico Mompou - Música Callada

    La Música Callada, La Soledad Sonora
    de muziek van de stilte, de klinkende eenzaamheid
    het magnum opus van Mompou
    een mystiek, verstild werk op een van de stilste plekken van Amsterdam
    Toegang gratis - uw vrijwillige bijdrage wordt bijzonder gewaardeerd www.bethanienklooster.nlwww.marcelworms.com


    Lieve vrienden en beste bekenden,

    zaterdag 30 juni a.s. zal het precies 25 jaar geleden zijn dat de Catalaanse componist Federico Mompou in Barcelona overleed.

    Op initiatief van de Fundación Mompou in Barcelona wordt er op die dag, bij wijze van herdenking, over de gehele wereld
    muziek van Mompou gespeeld.
    Mijn bijdrage hieraan bestaat een uitvoering van Mompou's magnum opus, 'Música Callada', in het Bethaniënklooster in Amsterdam,
    een van de stilste plekken van de stad en mede daardoor heel geschikt voor het beluisteren van deze verstilde muziek.

    De toegang is gratis, dankzij de medewerking van Mark Doorn, directeur van het Bethaniënklooster. Een vrijwillige bijdrage na afloop
    wordt zeer gewaardeerd.

    Ik hoop met zoveel mogelijk luisteraars deze posthume hommage aan Mompou te kunnen brengen.
    Dit concert is pas in een laat stadium tot stand gekomen. Het zou mooi zijn als je deze aankondiging zou kunnen doorsturen aan andere
    geïnteresseerden.

     
     
     
    hartelijke groet,

    Marcel

    Marcel Worms
    Richard Holstraat 6 hs
    1071 SM Amsterdam
    the Netherlands
    + 31 (0)20 6767371
    0620358480
    mrworms@euronet.nl
    www.marcelworms.com
       

     

       

     


    >> Reageer (0)
    12-02-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marcel Worms speelt Mompou in Muziekcentrum Vredenburg in Utrecht
    Marcel Worms speelt muziek van Federico Mompou in muziekcentrum Vredenburg in Utrecht op donderdag 16 Februari, aanvang: 20.00 uur.
    http://www.vredenburg.nl/agenda/concerten/2325//De_onbekende_Mompou/

    Hieronder een opname uit 2007 gewijd aan Federico Mompou door Marcel Worms in het tv programma Vrije Geluiden

    >> Reageer (0)
    27-10-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mompou early recording
    Mompou

    >> Reageer (0)
    06-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marcel Worms plays Mompou (part2)
    Mompou

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marcel Worms plays Mompou
    Mompou

    >> Reageer (0)
    26-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mompou
    Mompou

    >> Reageer (0)
    14-04-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mompou en schilderijen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Voor foto's van het pianoconcert van Marcel Worms met werken van Federico Mompou in Theater De Blauwe Schuur in Culemborg 11 April 2010 zie:
    http://www.bloggen.be/boekelder3/

    >> Reageer (0)
    30-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pianoconcert Mompou op 11 April in Culemborg
    Zondag 11 april 2010
    14.30 uur
    Federico Mompou
    Marcel Worms - piano
    Raymond Boekelder - schilderijen
    In 1987 overleed in Barcelona de Spaanse componist
    Federico Mompou. Mompou componeerde vooral korte
    stukken voor piano, overwegend contemplatief en mystiek,
    waarin de Catalaanse volksmuziek een grote rol speelt.
    Zijn stijl is on...miskenbaar beïnvloed door het franse
    Impressionisme maar is tevens zeer persoonlijk. Na de
    dood van zijn weduwe, de pianiste Carmen Bravo, werden in
    2008 bij het opruimen van haar huis drie mappen gevonden
    met een aantal onbekende werken van haar echtgenoot. In
    2009 stelde de Fundación Mompou al deze partituren ter
    beschikking van de Amsterdamse pianist Marcel Worms, die
    zich al lange tijd met het oeuvre van Mompou bezighoudt.
    De muziek is vrijwel zonder uitzondering van hoge kwaliteit.
    Het gevonden repertoire kan wellicht beschouwd worden
    als een depot, een verzameling ideeën, die de componist
    later nog eens had willen uitwerken. Onlangs heeft Worms
    dit ongepubliceerde werk op CD gezet.De NRC schreef
    hierover: ‘Worms speelt Mompou met een schilderachtige
    klank en bezieling.’
    Barcelona-Amsterdam-Culemborg. Wij voelen ons vereerd!
    Raymond Boekelder, beeldend kunstenaar en groot
    bewonderaar van Mompou toont deze middag schilderijen

    Nicoline van de Beek & Ton van Kempen Havendijk 15 Culemborg www.theaterdeblauweschuur.nl
    voorstelling kost 10 euro, reserveringen uitsluitend telefonisch 0345-531711
    aanbevolen ivm beperkte plaatsen.

    >> Reageer (0)
    20-01-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pianomuziek van Mompou in Culemborg

    Op zondag 11 April 2010 speelt pianist Marcel Worms pianowerken van Federico Mompou in het Theater De Blauwe Schuur, Havendijk 15 in Culemborg.
    Het betreft werken die in 2008 in Barcelona zijn ontdekt en door Marcel Worms onlangs op cd gezet. Tevens zullen een aantal schilderijen van Raymond Boekelder te zien zijn.

    Aanvang: 14.30 uur. Entree: 10 Euro


     


    >> Reageer (0)
    27-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Video La Fundacion Frederic Mompou
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Video about the new  discovered unpublished works from Frederic Mompou.
    Joan Milla, Mac McClure and Jordi Maso about Mompou see video from TV3 Televisio de Catlalunya:

    http://www.tv3.cat/videos/862699

    >> Reageer (0)
    25-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Carol Ruiz plays Mompou
    Mompou

    >> Reageer (0)
    02-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Video op Youtube van het 'nieuwe' werk van Mompou (1 van 3)
    Mompou

    >> Reageer (0)
    17-11-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.CD Mompou - Unpublished works for piano, Marcel Worms, piano
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Met deze prachtige cd zijn we ineens heel veel meer mooie muziek van Mompou rijker!
    Een absolute aanrader!

    De afzonderlijke werken

    In het begeleidende boekje bij de cd over de afzonderlijke werken schrijft Marcel Worms: "De emoties die hij oproept, kunnen per luisteraar verschillen. Zo kan iedereen bij Mompou's muziek zijn eigen droombeeld, zijn eigen Illusio creëren."
    Op het gevaar af dat ik iets meen te horen in de muziek van Mompou dat meer over mijzelf kan zeggen dan over de muziek van Mompou kwamen toch bij enkele stukken vrij sterke gevoelens bij me op. Opvallend genoeg hoorde ik veelal een vraag in de muziek.
    Een vraag, soms aarzelend gesteld.  Door de vraag concreter te duiden loop je het risico veel te veel te gaan invullen..
    Hier toch wat persoonlijke aantekeningen:

    8. Dansa del poble
    Als ik dit hoor dan denk ik: Mompou is verliefd, hij stelt zich van alles voor.
    Hoe mooi zou het zijn met haar samen te zijn en te dansen. De vreugde over wat wellicht komen gaat!

    15. Records de platja (1914)
    Wat als zij niet van mij houdt?
    Wat als ze me niet ziet staan?
    Die twijfel, de vraag in allerlei toonaarden, "What if....?
    Meesterlijk"!
    Het lijkt alsof de vraag telkens iets anders wordt gesteld in de hoop het antwoord te vinden.
    Marcel Worms in de begeleidende tekst:
    Record de platja is een korte les economie: het hele stuk is gebaseerd op een motief van drie naburige tonen, die telkens op een andere wijze worden belicht.

    19. Canco II: La del pastor
    Na een korte opwindende dans en onrust is er bij 0.48 opeens die melodie die je zegt dat alles goed komt, sterker nog, die je bevrijd van al je zorgen.
    Zoveel troost in een melodie, ongelooflijk!
    Maar dan volgt toch een soort waarschuwing?

    37. Pensament
    Een juweeltje!
    Er wordt m.i. een vraag gesteld keer op keer, gevolgd door een vraag om bevesiting of het klopt of juist niet.
    Ik weet het niet, het zou kunnen, wordt er geantwoord. Dan wordt de vraag opnieuw herhaaldelijk gesteld.
    Een vraag is muzikaal via noten gesteld, dat hoor je, maar je hoort niet precies wat de vraag is.
    De schoonheid zit 'm in de vraag en de twijfel, de onzekerheid.
    Onzeker of hij/zij ook wel verliefd is op jou.
    Het madeliefje bloemblaadjes uittrekken en bij elk blaadje om beurten zeggen:
    Hij houdt van mij, hij houdt niet van mij per bloemblaadje uitrekken..
    Bij het laatste bloemblaadje weet je het antwoord!
    Maar dit gaat allemaal veel te ver, de  muziek is abstrakter niet zo letterijk verhalend.

    De cd bevat veel mooie pianostukjes. Het begint al meteen met een prachtig ingetogen stukje (Preludi) en de cd eindigt met een al even zo ingetogen Illusio.
    Voorlopig blijft deze cd als maar in'de cd-speler zitten en telkens laat ik me weer verassen en meeslepen door de typische klank van Mompou.
    Federico Mompou maakt wederom een enorme indruk op me en het is onvoorstelbaar dat deze prachtige pianostukjes niet veel eerder zijn uitgebracht.
    Marcel Worms heeft deze pianowerken fantastisch gespeeld en het is heel erg mooi opgenomen.
    Hiermee spreek ik ook de hoop uit dat nog veel meer mensen deze prachtige muziek zullen ontdekken want deze muziek verdient het!

    >> Reageer (0)
    15-11-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marcel Worms speelt ongepubliceerd werk van Mompou
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Amsterdam, zaterdag 14 November, 2009

    Om half 8 stond ik al in de Barndesteeg in de regen voor het Bethaniënklooster te wachten op twee vrienden terwijl het concert om kwart over 8 zou beginnen. Gelukkig kwamen ze stipt als afgesproken kwart voor 8 er aan. Nog mooi even tijd voor een kopje koffie alvorens de klanken van Mompou de zaal zouden gaan vullen. Eigenlijk was ik de hele dag al zenuwachtig over hoe de nieuwe muziek van Mompou nu bij me binnen zou komen. Misschien viel het wel tegen.....De zaal stroomde vol en meteen bij het eerste stukje Preludi uit 1913 hoorde ik dat het wel goed zou komen en kon ik me overgeven aan de pianoklanken van Mompou. Tal van prachtige pianostukjes werden door Marcel Worms ten gehore gebracht. Het was er weer, de typische klankkleur van Mompou dat aan Marcel wel is toevertrouwd, dat eigenzinnige spel, de soms onderhuidse spanning, de mysterieuze overgangen, het feest der herkenning en dan weer dat onverwachte.

    Het concert werd door Marcel zelf ingeleid met een beknopt maar zeer enthousiast verhaaltje over hoe het toch allemaal zo gekomen is.
    Het was uitgebreider ook nog es allemaal na te lezen maar dat was zeker niet iets voor mij om te doen tijdens het concert.
    Ik wilde geen noot missen, geen klankkleurverandering onopgemerkt aan me voorbij laten gaan. De muziek van Mompou dwingt dat ook af, allert te zijn op elke nuance want dan pas openbaart zich de soms haast mystieke wereld, de raadselachtige sfeer, vaak vol weemoed of verlangen. Terugdenkend aan 'vroeger' iets dat ooit was. De Mompou-sfeer laat zich maar moeilijk omschrijven maar het heeft iets zeer speciaals. Tal van prachtige korte piano-stukjes volgden elkaar in snel tempo op. Wat een rijkdom aan klankkleur, melodie en ook afwisseling in tempo en hard en zacht. Ik werd o.a. (evenals de eerste keer toen ik het hoorde bij Marcel) enorm gegrepen door het aanzetten in "Dansa dels tres reis que han caigut del camell" Het aanzwellen van het rytmische van de prachtige klank van de geheimzinnige akkoorden. Bijna onheilspellend en dan weer tot rust gekomen, heel even maar en dan wordt dé 'tocht' hervat. Op de vlucht! Paniek! Ik lees: Ïn deze dans vallen drie koningen van hun kamelen" De titel is ironisch bedoeld, voorzover bekend ligt er geen verhaal aan ten grondslag"
    Het stuk kwam alles behalve als een grap over, er zit ook een onheilspellende dreiging in. Maar een kamelen-ritme (op de vlucht door de woestijn en dan weer even stil staan, daar zou ik me nog wel iets bij kunnen voorstellen. Maar het gevoel dat het stuk oproept laat zich niet eenduidig in beeld vastleggen of beschrijven.Toch heeft het ook iets filmisch door de voortgang, de beweging, de versnelling. Eén van de vele juweeltjes van voor de pauze!
    Het was pauze....even bijkomend keek ik rond en zag dat meer mensen bleven zitten om het nog te laten bezinken als na een goede film in de bioscoop. Ik dacht: Tja, en dat is dan in mapjes boven op een kast gevonden, ongelooflijk! Wat een rijkdom !

    Na de pauze vloog helemaal voorbij met wel een lichte ergernis aan Glossa sobre Au clair de la lune uit 1946.
    Alsof Hans Liberg het bekende wijsje had verpakt en na afloop triomfantelijk over z'n bril keek van: ja ja dames en heren, heeft u het herkend?
    Weerzinwekkend! Ik dacht:  dit soort Richard Clayderman-effect dat het op me heeft, had hij toch niet nodig gehad.
    Maar het bewijst wel dat Mompou heel mooi kan inkleuren, wat een colorist! Maar hier wordt het een soort kleurplaat.
    Een melodie nemen waar je niets mee hebt (zelfs wellicht weerzin) maar dan je eigen Mompou-sausje erover heen gooien.
    Brrr... was ik te streng in mijn oordeel? 1946 kom op! hij was de 50 gepasseerd mag hij ook es iets doen dat ietsje minder is?
    Maakt ouder worden milder, minder kritisch? Jeetje wat een moralist ben ik toch. In de pauze ontstond een discussie met m'n vrienden over de ontwikkelingen in het werk van Mompou, de vraag wat beter is z'n vroege of juiste late werk etc. Iets waar je als kunstschilders vaak over in discussie kunt gaan. Altijd maar hopen dat juist ook in het latere werk nog betere dingen zitten dan er al was in het begin.
    Het komt je ook domweg beter uit je op te trekken aan die kunstschilders die op late leeftijd hun echte meesterwerken maakten, dan heb je zelf nog steeds een kans! Hans Flupsen"bij Vrij Geluiden: "Er is nog hoop voor ons allemaal, ooit nog es kreatief te worden! (Toen het over Musica Callada ging).
    Na afloop van het prachtige concert werd de nieuwe cd overhandigd aan Berta Milla, directrice van Fundacio Frederic Mompou te Barcelona die de nalatenschap van Mompou beheert.
    Ik was blij dat ik de cd kon kopen en nu vandaag wordt me langzaam duidelijk dat meesterwerkjes van Mompou door Marcel Worms op een schitterende manier zijn vastgelegd!
    Het artikel in de Volkskrant door Frits van der Waa met het interview met Marcel over de componist Mompou begint al meteen goed:
    "Ik ben nu op een leeftijd dat ik ga kijken wat echt de moeite waard is zegt pianist Marcel Worms (58) en dan is de muziek van Mompou een van de dingen die overeind blijft."
    Ik moest lachen toen ik het las want het deed me denken aan een vriend die ooit zei bij het luisteren van een bepaalde passage in een muziekstuk: "Als je dit niet goed vindt dan houd je gewoon niet van muziek"!
    En daar ben ik het in het geval van Mompou helemaal mee eens, kopen dus die cd! en ontdek de schoonheid van deze muziek!
    Marcel bedankt weer!

    Voor artikel van Frits van der Waa in de Volkskrant met interview met Marcel Worms over de componist Federico Mompou zie:
    http://www.xs4all.nl/~fvdwaa/art/vk2176.htm


     


    >> Reageer (1)
    13-11-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuwe cd van Mompou is uit !
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Federico Mompou - Unpublished works for piano
    Zefir Records ZEF 9620

    Om deze cd te bestellen, ga naar:
    http://www.marcelworms.com

    >> Reageer (0)
    21-10-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Premiereconcert ongepubliceerd werk Mompou

    Pianist Marcel Worms geeft premiereconcert met ongepubliceerd werk voor piano van Federico Mompou, tevens presentatie van de cd: 'Mompou - Unpublished works for piano"(Zefir records)
    Plaats: Bethaniënklooster, Amsterdam
    Datum: zaterdag 14 November a.s.
    Aanvang: 20.15 uur.
    Entree: 15 Euro

    Dit mag u beslist niet missen! Komt allen!


    >> Reageer (0)
    09-10-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ana Perez Ventura plays Mompou
    Mompou

    >> Reageer (0)
    15-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Grote hoeveelheid onbekend pianowerk gevonden van Federico Mompou
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Mompou
    Pianist Marcel Worms neemt deze maand een cd op met nog onbekende pianowerken van Mompou
    Heel goed nieuws dus!
    Voor meer informatie over de gevonden onbekende pianowerken zie persbericht:

    http://www.marcelworms.com/persbericht20090911.html

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    La Musica Callada, La Soledad Sonora.
    De muziek van de stilte, de klinkende eenzaamheid.

    'Mompou vond een zeer persoonlijke expressie, gekenmerkt door een karig notenmateriaal met een          
    bezwerende melodie en wonderlijke harmonieën'  (Michiel Cleij)


    >> Reageer (0)
    13-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Federico Mompou - Pour endormir la souffrance
    Mompou

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Federico Mompou plays Gitano
    Mompou

    >> Reageer (0)
    10-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Documentary about Federico Mompou (1970)
    Mompou

    >> Reageer (0)
    27-01-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Muziek van Federico Mompou in tv-programma 'Vrije geluiden' zondag 18 maart 2007 (Ned. 1)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Toen ik de muziek van Federico Mompou in het tv-programma 'Vrije geluiden' op de zondagaochten zag, was ik zeer verrast dat er iets over m'n favoriete componist op tv werd uitgezonden. De mooie pianomuziek van Mompou hoorde ik voor het eerst in 1987 toen het op de radio werd uitgezonden n.a.v. het overlijden van Mompou.
    In 'Vrije geluiden' speelde Marcel Worms het mooie pianostukje 'Secreto' uit Impressiones Intimas van Mompou, dat meteen duidelijk maakt wat voor een geheimzinnige sfeer deel uit kan maken van Mompou's muziek.
    De overige muziek die van Mompou werd gespeeld bestond uit werken die nog volslagen onbekend voor me waren, nl. twee liederen gezongen door Irene Maessen begeleid door Marcel Worms op piano (uit: Combat del somni, 1948) en delen uit Evocation voor viool, cello en piano uit 1973 gespeeld door Marijke van Kooten, viool, Daniél Esser, cello en Marcel worms, piano.
    Ik had al iets over Mompou op dit weblog staan maar deze uitzending op tv heeft er toe geleid zo veel mogelijk over de muziek van Federico Mompou op dit weblog te verzamelen, puur uit enthousiasme voor de muziek van Mompou.
    Dit weblog wordt dus nog steeds bijgewerkt en aangevuld en inmiddels komen er ook andere componisten bij zoals bijv. Manuel Blancafort, vriend en tijdgenoot van Mompou.
    Marcel Worms speelde o.a. Secreto uit Impressiones Intimas, zie filmpje hieronder:


    >> Reageer (0)
    26-01-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Andreiovitch Wudnitski plays Mompou and Blancafort
    Andreiovitch Wudnitski plays Mompou and Blancafort.
    See his video's at YouTube:
    http://nl.youtube.com/user/harvardkarbodie

    For example Cancion Y Danza # 1
    >

    >> Reageer (0)
    07-01-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Edward Cohen plays Cant Magics 1 - 3
    Mompou

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Edward Cohen plays Cant Magics 4 - 5
    Mompou

    >> Reageer (0)
    24-12-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Federico Mompou and Carmen Bravo
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Mompou

    >> Reageer (0)
    22-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Federico Mompou

    The music of Catalonian-Spanish composer Frederic Mompou (18931987) is radically simple, spare, mystical, and utterly unclassifiable as to styleall this in a century that favored intellectual feats on the part of composers who classified themselves into schools and "isms." The work he regarded as a summation of his life's efforts was given the quizzical title Música callada (music that has fallen silent).

    Family Background Included Bell Maker

    Mompou's full name was Frederic Mompou i Dencausse. He was born on April 16, 1893, in Barcelona, Spain. Barcelona is in Spain's Catalonia region, a culturally distinctive area with its own language, Catalan (a blend of Spanish and an old southern French dialect), and a range of indigenous folk music traditions that differ from those heard elsewhere in Spain. Music critic Wilfrid Mellers suggested that Mompou was influenced by these regional traditions. He wrote in the study Le Jardin retrouvé: The Music of Frederic Mompou, "Even today, when we listen to or play one of the piano pieces he calls Cançó i dansa [Song and Dance] we should remember that they are not mere parlor pieces but recollections of activity that is also ritual." Mompou used both the Catalan (Frederic) and Spanish (Federico) forms of his first name. His last name is generally pronounced as in French (mom-POOH), but Mompou told an interviewer that in Catalonia it would properly be pronounced mom-POH-oo, with all the vowels sounding.

    Another major influence on Mompou's creation of his magically simple sound was bells. His maternal grandfather was a member of a French bell-making family that had been in the profession since the 1400s; he had come to Barcelona to set up a bell factory. Mompou himself spent time at the factory, worked there briefly, and learned to tune his ear to the subtle sounds of bells. A unique harmony in his music, known as the metallic chord, was derived from the sound of ringing bells.

    Mompou was close to his parents, and they encouraged his interest in music. Friends and extended family often came to the Mompou home to sing and dance, and Mompou was given lessons after he showed talent on the piano. He attended the Conservatorio del Liceo music school in Barcelona and made rapid progress, giving his first concert at age 15. But the severely shy Mompou never really enjoyed performing. He quickly changed direction after hearing pianist Marguerite Long, with the great French composer Gabriel Fauré in attendance, play a concert of Fauré's music the following year. The concert was, he told Dorle J. Soria of Musical America, his first encounter "with contemporary music of my time and it gave me a great desire to compose." His first published work was a set of piano pieces called Impresiones intimas (Intimate Impressions), written between 1911 and 1914. "It already had his personality," Mompou's wife, Carmen, told Soria, and music historians have agreed, finding the characteristic simple, almost naive quality of Mompou's adult music already present in the early Impresiones intimas.

    Like most of the other young Spanish composers of his day, Mompou decided to study music in Paris, where French composers had written nationalistic Spanish music before Spanish composers themselves began to do so. He arrived at the Paris Conservatory in 1911 with a letter of recommendation written by the leading Spanish composer Enrique Granados, but, typically, was too shy to show it to the admissions committee. Nevertheless, his music stood on its own merits, and he studied piano and harmony at the Conservatory for two years. Remaining in Paris until 1914, he returned home when World War I broke out and became involved in a Catalonian arts movement called Noucentisme, which rejected the confrontational spirit of the avant-garde and emphasized a return to classical values of balance.

    Influenced by French Composers

    Mompou had the knack of absorbing influences from various composers while writing music that was quite dissimilar to theirs. Despite his shyness he interacted with other musicians and became acquainted with the leading edge of French music of the early twentieth century. He admired the iconic composers of Paris during the years of World War I, and took something from each of them. Like Claude Debussy, he eschewed any strong sense of directional motion in music, preferring to paint musical colors on an almost static background. Like Maurice Ravel, he was fascinated by the world of childhood and the musical creativity that seemed to reside near its surface; he had a gift for melodies that seemed unassuming, but haunted listeners, who responded to his unique language. From the unconventional, ironic Erik Satie he inherited a belief that radical simplicity had its place, and he showed the same tendency to go his own way rather than follow the prevailing musical fashion. The harmonic stasis of Mompou's music was matched by an absence of strong rhythmic drive; he frequently wrote his music without bar lines separating one rhythmic unit from another.

    Stimulated by the Parisian scene, Mompou returned to Paris in 1921 and remained there for 20 years. The period from World War I through about 1930 was Mompou's most productive, and he published such piano works as Suburbis (Suburbs, 1917), Scènes d'enfants (Scenes of Children,1918), the Cants mágics (Magic Songs, 1919), and the first four of his Cançós i dansas (Songs and Dances, 1928), along with the beginnings of a small but influential group of French-language songs. His Comptines of 1931 were songs based on children's number rhymes. Mompou's lifetime output was slender, amounting to about 200 mostly short pieces collected into a few dozen sets. In the highly competitive and polemical Paris atmosphere, Mompou rarely gave concerts, although he liked to perform for small groups of artists and writers. He lived alone and stayed out of the headlines. Yet a select group of observers were captivated by his music. Critic Emile Vuillermoz wrote of Mompou, in a famous newspaper article quoted by Soria, that "in the Middle Ages the people would have condemned to the stake an artist gifted with such powers." The argument was an apt one, for Mompou aimed not just at simplicity but at what he called a recommencement, a new beginning that would put music back in touch with its aboriginal power. Mompou was a friend to the French composers Francis Poulenc and Georges Auric, but declined to join the composers' collective Les Six (The Six), of which they were members.

    The 1930s were a melancholic period for Mompou and he stopped composing almost completely between about 1931 and 1937. He reemerged in 1937 with a piano work called Souvenirs d'exposition (Souvenirs of the Fair) and began working on another piece, Variations on a theme of Chopin, that would occupy him for many years. In 1941 Mompou fled the war in France and returned to Barcelona. While judging a piano competition there he was impressed by the performance of a young woman named Carmen Bravo, 30 years his junior. Several years later they married, each for the first time. Mompou joined with a group called the Independent Catalan Composers Movement and reconnected with his musical roots, while still maintaining contact with friends in France.

    With these stimuli working in his favor, Mompou began to compose again, continuing to work until he was slowed by a stroke at age 87. In the post-World War II era, dominated by the complex serialist or 12-tone system and its harsh dissonances, Mompou was completely out of fashionand completely unconcerned. "I am in revolt against the excessive cerebration of our age," he was quoted as saying by Soria. "Music must cease to be a laboratory product and acquire the lyrical and evocative qualities which spring from personal experience and meditation."

    Wrote Vocal Works

    Mompou branched out beyond piano music after World War II, writing a number of Catalonian-language songs and pairing them with texts by poet Josep Janées i Olive. These included the widely recorded Suite compostelana (Compostela Suite) for guitar (1962), and various works for chorus, including the Cantar del alma (Song of the Soul) to a text by the Spanish mystic and ascetic, St. John of the Cross (15421591). Mompou was fascinated by St. John of the Cross and borrowed a phrase from one of his writings for the title of the major work of his later years, Música callada.

    The 28 pieces in Música callada (four albums, 195967), never move faster than a moderate tempo; in free rhythms, they are unassuming yet strangely powerful. This music, Mompou was quoted as saying by Isabelle Leymarie in the UNESCO Courier, "is heard internally. Its emotion is secret, and becomes sound only by reverberating in the coldness of our solitude." The work, completed in 1967, was premiered in 1972 by Spanish pianist Alicia de Larrocha, to whom it was dedicated. A host of recordings of the work appeared in the late 1990s and early 2000s.

    Mompou wrote an oratorioan unstaged dramatic workcalled Los improperios (The Ungrateful Ones) in 1963; although it was his only work to feature a full symphony orchestra, it showed no lack of skill in handling that medium. The text of the work dealt with the Good Friday speech of the crucified Christ rebuking the crowd for its ingratitude, and Mompou set it in a spare style comparable to that of his piano music. Well into his ninth decade Mompou wrote more choral music and a work for cello and piano, El pont. Admirers of Mompou expanded the collection of his works by arranging some of his piano music into two ballets, The House of Birds and Don Perlimpin. Mompou died at age 94 on June 30, 1987, and his popularity only increased following his death.


    Find more facts and information related to the .
    Copyright 2006, Gale Group. All rights reserved. Gale Group is a Thomson Corporation Company.


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lorna G. Pollock about Mompou
    When my Father was dying, I played Mompou exclusively during the drives to be with him. The music allowed me to be with my grief and to restore balance with my rather jagged emotions. I find that Mompou's music has great emotional healing influence on my life in general. I play it frequently and hear subtle nuances each time. It is very inward music, and you must be involved with it. That is why I play it and why I wish to become more proficient in interpreting it. I also play Satie. His music asks invites a person to reflect, but there is a difference. Mompou's music is more abstract, personal and solicitous.
    Lorna G. pollock, Mariposa, CA

    On Youtube she plays Prelude No. 4 of Mompou and pieces from Satie.
    She will try to play and upload a better version of Prelude No 4 in the future.
    For more information about Lorna G. Pollock see:
    http://nl.youtube.com/user/musicamusement

    Thank you Lorna for this contribution.



    >> Reageer (0)
    01-11-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    think this CD is a kind of jewell. Beautiful pieces.
    Maybe another piano player could interpret this music with more virtuosity but they dont need that. Mompou, old when he recorded those Cants màgics filled that music with kind of poetry and, obviously, sincerity.
    Its like listening him in a small room, drinking a cup of tea in absolute silence. By James D. Fanuzzi


    >> Reageer (0)
    29-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog onbekend vroeg werk van Mompou gevonden!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Pianist Mac McClure deelde me o.a. het volgende mede:

    there is so much work to be done and so little time
    I am swamped with work
    they found a bunch of early works of Mompou that seems he never played in public and that is taking up alot of my time at present

    I will be playing a group of them in a concert i about 10 days

    they dvd is sort of stuck in the translating part of the process and that is out of my hands!!!
    thanks for the positive coments
    be well
    MAC



    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DVD over Mompou?
    Er wordt al geruime tijd gewerkt aan een DVD over Federico Mompou met daarop uitvoeringen van zijn muziek door Mac McClure en Marisa Martins, waarschijnlijk ook het interview met Carmen Bravo, de weduwe van Mompou door Mac McClure.
    Hij liet me weten dat de Spaanstalige DVD Engelse ondertitels zal krijgen. Het vertalen laat kennelijk erg lang op zich wachten want bijna een jaar later is er nog niets bekend over of en wanneer de DVD zal worden uitgebracht.
    Hopelijk staan op de DVD ook de Franse documentaire over Mompou er op, met de meester zelf aan het woord en achter de piano en opnamen van Mompou van de de Spaanse tv.

    >> Reageer (0)
    28-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rein Bloem m.b.t. de muziek van Federico Mompou
    Over de poezie van Rein Bloem m.b.t. de muziek van Federico Mompou schreef Arie van den Berg in het NRC (1 mei 1998) het volgende:

    "Liever dan de titelcyclus is mij de andere reeks in De troost van de pelgrim: 'Federico Mompou / 1893-1987 / leven en werken.' Ook deze reeks heeft weliswaar een notenapparaat, maar de inleiding daarvan is nuttig voor wie de Catalaanse componist niet kent. De cyclus zelf becommentarieert in achtentwintig gedichten van elk drie terzinen de Música Callada (Zwijgende muziek) van Mompou. Terloops verwerkt Bloem hierbij zijn biografische en musicale kennis. Een belangrijke rol is weggelegd voor de klank van klokken - van de campanas uit de klokkengieterij van Mompous grootvader tot:

    De meesterproef: zonder omwegen

    op geen doel af, het onhoorbare.

    Eenzaamheid doen klinken als de klok.

    Dat is een rake typering van Mompous muziek, en zo staan er wel meer in deze cyclus.


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op het spoor van Mompou
    Een persoonlijk verhaal over de muziek van Mompou is altijd welkom op dit weblog.
    Dit kan bijv. via het gastenboek.
    De schrijfster van onderstaand verhaaltje wenst anoniem te blijven.

    "Mijn grootvader heeft me op het spoor van Mompou gezet. Hij bestierde de DMD, afkorting voor Dordtse Muziek Dienst, een fictief eenmans-radiostation. Opnames van Radio 4 zette hij op cassettebandjes, die hij voorzag van zijn eigen droogkomische af- en aankondigingen. Als de opnames ruis bevatten was het bijvoorbeeld: 'Op de achtergrond horen wij duidelijk het ruisen van de Maas, hier in de studio's aan de Wolwevershaven', en als hij het opname-apparaat te laat had aangezet: 'Horowitz speelde prachtig, begon alleen wat onverwacht, zodat onze technici moeite hadden op hem in te springen'.

    De DMD-bandjes kregen binnen kleine kring in Dordrecht een legendarische status; grootvader bracht ze rond op de fiets en verspreidde ze ook onder zijn (klein-)kinderen, waarvan ik de gretigste afneemster was. Sommige bandjes waren dan ook opgedragen aan 'een 16-jarige luisteraarster die zelf beweert niet onverdienstelijk het klavier te beroeren.'

    Naast Mompou hield hij van Chopin, Mahler en Rachmaninov. Met deze laatste componisten maakte ik ook kennis via mijn pianolerares, maar Mompou heb ik in die tijd nooit gespeeld. Onlangs heb ik een vleugel aangeschaft en mijn pianospel na jaren weer opgepikt, en nu dacht ik ook eens aan Mompou te beginnen; zijn werk intrigeert me en ik denk dat ik er nu, op 33-jarige leeftijd, meer van begrijp dan op mijn 18e. Zijn composities vergen, denk ik, een zekere emotionele rijpheid."






    >> Reageer (0)
    27-10-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Francesco plays - Charmes - pour le querisons
    Mompou

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Francesco plays Mompou - Young girls in the garden
    Mompou - Jeunes Filles au Jardin

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Federico Mompou (1893-1987)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De pianowerken van de Spaanse componist Federico Mompou vind ik van een
    ongekende schoonheid. De uitvoering door hem zelf op de piano gespeeld zijn op cd vastgelegd.
    Voor meer informatie over de componist ga naar:
    http://www.encyclopedia.com/doc/1G1-156361347.html
    Kilian Mineur uit België heeft in 2005 een scriptie geschreven over  Federico Mompou waarin meer informatie over de componist te vinden is. Zie: 
    http://users.telenet.be/kilianmineur/Scriptie.doc

    Mompou website:
    Tot mijn grote verbazing zijn enkele fragmenten te zien van Federico Mompou achter de piano en o.a. ook een zeer uitgebreid foto-archief.
    De site is helaas alleen in een Catalaans maar alleen al voor de unieke audio-visuele clips met de componist zelf, is het beslist de moeite deze site eens te bekijken. (Met dank voor de tip van Frits van der Waa)
    Ga naar:
    http://www.fredericmompou.info/

    In Madrid kocht ik de eerste cd met zijn vroege en m.i. mooiste werken.
    Later had ik al meteen spijt dat ik niet ook die andere cd's had gekocht.
    Weer later bleek dat ze voor een spotprijsje te koop waren bij het Kruidvat!
    Zie volgend verhaal:
    http://bieslog.vpro.nl/programma/bieslog/news.jsp?news=21199830

    Voor info Mompou en luisteren van enkele stukken ga naar:
    http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendid=124949157

    Voor beluisteren van Cancion Y danza nr. 1 ga naar:
    http://www.claudiocolombo.net/Altremusiche/Mompou/Cyd01.mp3

    Voor beluisteren fragment van: Damunt de tu nomes les flors, ga naar:
    http://www.novoartists.com/audio_samples/herrera/damunt_de_tu_nomes_les_flors.mp3

    Artikel: 'Het unieke oeuvre voor piano van de Catalaan Federico Mompou' door Heinz Wallisch, zie:
    http://rond1900.nl/?p=456

    De verstilling in de pianomuziek van Federico Mompou vind ik overeenkomstig met m'n schilderijen 
    (zie: blog 2) waarbij de mensfiguur meestal in een verstilde pose is weergegeven.
    Een combinatie van een tentoonstelling van m'n schilderijen  en de pianomuziek van Mompou
    bijv. Musica Callada  (muziek van de stilte), lijkt mij erg mooi.
    Hopelijk dat in de toekomst een combinatie mogelijk wordt met  pianist Marcel Worms.
    Voor recensie van Heinz Wallisch over cd  Musica Callada gespeeld door Marcel Worms zie:
    http://www.bloggen.be/cultuursfinx/
    of:
    http://www.nederlands.nl/nedermap/recensies/categorie/muziek.html

    Voor art. 'Marcel Worms en anderen spelen werken van Federico Mompou' door Heinz Wallisch zie:
    http://rond1900.nl/?p=500

    Voor website van pianist Marcel Worms zie:
    http://www.marcelworms.com/

    Voor het beluisteren van interview met Marcel Worms over Mompou in de radioprogramma Kunststof van de NPS
    uitgezonden op 1 Februari 2007 ga naar:
    http://images.google.com/imgres?imgurl=http://sites.nps.nl/jerome/gfx/content/200701-02marcelworms.jpg&imgrefurl=http://sites.nps.nl/jerome/index.cfm/site/kunststof/pageid/C45CB071-10A4-EDF3-4C576E33CBAC5801/objectid/7841FBAF-1635-041D-06B21BACE7B42B49/index.cfm%3Fc%3DKunstStofArchief2007%26year%3D2007&h=426&w=420&sz=38&hl=nl&start=13&tbnid=ea7mqnErosFN7M:&tbnh=126&tbnw=124&prev=/images%3Fq%3Dmarcel%2Bworms%26svnum%3D10%26hl%3Dnl%26lr%3D%26safe%3Doff%26sa%3DN

    Voor Marcel Worms bij Vrij Geluiden VPRO tv met muziek van Mompou zie:
    http://www.vpro.nl/programma/vrijegeluiden/afleveringen/32553626/media/33775762/#

    Preludio N.1 van federico Mompou gespeeld door Luca(?) zie:
    http://www.youtube.com/watch?v=7J5TZKlmN0k

    Mompou - Cancion gespeeld door Agustin Carlevara op gitaar zie:
    http://www.youtube.com/watch?v=gRJslkygA-s

    Voor informatie over Federico Mompou zie:
    http://de.wikipedia.org/wiki/Federico_Mompou




    >> Reageer (0)
    25-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Federico Mompou
    April 16, 1893–June 30, 1987

    Born into an old Catalan family with rich musical antecedents (for centuries one of the leading makers of church bells in medieval Europe) the composer Federico Mompou Dencausse can be regarded as the leading composer of his native Cataluña. He himself described his musical style as primitivista and critics knew him as a "poet of the pianoforte" an appelation also bestowed on Chopin and Schumann. In truth, if indeed his music does incorporate primitive elements, at the same time it achieves a subtle sophistication and modernity that retains its freshness and originality and in the end reveals an immortal composer.

    Federico Mompou, born on April 16, 1893 in Barcelona, was to receive his first musical contact with the piano imitating his brother José who was taking piano lessons. This same brother was to become a painter; it was he who drew the simple farmhouse sketch which was to grace the title pages of all of Federico's compositions (here reproduced above). Virtually self-taught at the piano, Mompou's compositional gifts grew naturally out of the inherently self-effacing introspection of his personality. By the time he was ready to enter the Paris Conservatory as a piano student he had already begun composing fragments which were later to be developed into some of his most well-known works.

    In the fall of 1911, at the age of 18, Mompou, having readied himself for serious study in Paris, went about gathering contacts and letters of introduction to prominent teachers and musicians in the French capital. Among the more interesting of these was a letter from Enrique Granados, the great Spanish virtuoso pianist and composer who was head of a conservatory in Barcelona, to Gabriel Fauré, then director of the Paris Conservatory. According to Mompou's recollections of his interview with the great Spanish pianist and between the lines of the still-extant letter can be inferred that Granados was under no illusions concerning the virtuosic potentialities of the young pianist. But he did speak highly of his talent, especially with regards to his sensitive touch and already apparent individuality, traits which were soon to manifest themselves in Mompou's compositions. Curiously, the letter was never recieved by Fauré; although admitted to the Paris conservatory (with another Spaniard, José Iturbi) Mompou's natural shyness and reserve coupled with Fauré's absence from Paris at the time ultimately prevented the letter from arriving at its intended destination. In later years, Mompou would relish the irony of this non-contact as almost symbolic in character, quite in accordance with the reticence of his own personality.

    Two years of study in Paris were enough to convince Mompou that, rather than a piano virtuoso, his greatest gifts lay in composition. Since childhood his personality had reflected a powerful introspection and playing even his own compositions in public was a torture that remained unconquered until much later in life. Composition on the other hand, which in his own view consisted more in the discovery of harmonies and melodies than in their invention, allowed his musical imagination free rein. Indeed, many of his most well-loved compositions, the Canciones y Danzas, are free renditions of traditional Catalan folk tunes. Nevertheless, the difficult economic circumstances of the life of a composer were not to be completely surmounted until much later.

    Mompou's first success came in 1921. After two years of study in the French capital he had returned to his beloved Barcelona where he had already written a number of his more important compositions. When his piano teacher, Ferdinand Motte-Lacroix, former student and disciple of the founder of the French school of piano playing, Isidore Philipp, began including compositions by Mompou in his programs in France, the critical response was instantaneous. Mompou found himself the idol of artistic and musical Paris. Although initially surprising even to the artist himself, this success is easier to understand viewed in the context of the times. Debussy had only been dead for three years and the forces reacting against impressionism were already at work. Cubism (1909) and the Dadaists (1918) had made their appearances; Schönberg had written his "Treatise on Harmony" (1911) and Stravinsky had turned the musical world upside down with his "Rite of Spring" (1913). The instinctive values pervading Mompou's music resonated profoundly in this environ. Based in Catalan and Spanish traditional music, the piquant harmonies "discovered" by their composer, delicately pulsating rhythms, introspective themes; Mompou himself would write "I make music like this because art has reached its limits...my art is a return to the primitive...no, not even a return, it is to begin again (recomenzar)." This recomenzar helps us understand one of Mompou's primary objectives; simplicity. As he himself would never tire of saying to students, "the maximum expression with the minimum of means". Like Satie, Mompou searched within himself seeking nothing less than the very origens of music: the clear and pure expression of human instinct faced with absolute solitude, in the process touching within himself the mysterious, the incomprehensible. After all, had not music, in its origens been a principal instrument of magic and religion?

    Always a solitary figure (he did not marry until age 64) Mompou found his artistic life disrupted for the ten years beginning in 1931. During this time no single completed work found its way from his pen. These were chaotic years in Spain: the Republic, civil war and the first dark years of World War II. Non-political, nevertheless Mompou could only have agreed with Spanish poet Miguel de Unamuno: "It is not a matter of ideology, there is none of that; and not even barbarity, boorishness, or evil instincts. Rather only what, at least for me, is worse...stupidity, stupidity, stupidity." In addition to the horrors swirling around him on the world stage, Mompou experienced during this time the death of his father and the serious illness of his brother, with whom he had always been close. His own personal economic situation, exacerbated by the desperate economic conditions following the civil war, led him from art into various business ventures including an attempt to revive the traditional family bell foundry.

    Blessed with long life (he lived to the age of 94), Mompou in his later years was showered with honors and recognition. The National Prize for Composition as well as the prize "City of Barcelona", honorary doctorates, gold medals and countless concerts organized in his honor bear witness to the high esteem in which the man and his music came to be regarded. Like Chopin, Mompou the composer never ceased to think in terms of the piano. Even his compositions for voice and piano, guitar and several large works for orchestra, are thoroughly pianistic in concept and inspiration. None more than so than his Variations on a Theme by Chopin. Dedicated to Mompou's "great friend Pedro Masaveu", the banker who generously offered his house in which to compose, the work had been initiated in 1938 together with cellist Gaspar Casadó who wanted to collaborate with Mompou on a work for violoncello and piano. The joint project got no further than the sketching out of the first three variations. But in 1957, when asked to write another ballet to capitalize on the success of his first ballet, La Casa de los Pájaros, which had been premiered at the IV Festival de Música y Danza at Granada, Mompou offered to complete the Variations. Although the ballet was never produced, the music, including an orchestration by the composer, was eventually completed at this time.

    Consisting of twelve variations (and an epilog) based on the Chopin"s Prelude No. 7, the work draws on themes and forms used by that earlier "poet of the piano". Thus, variation No. V is a Mazurka, No. IX a Valse and No. VI a Recitative, while at the heart of the work, the Evocation (Variation No. X) quotes directly from the slow section of the Fantasy Impromptu and Variation No. VIII paraphrases the Prelude No. 4 in e minor. The third variation is for the left hand alone (although the listener might never be aware of it) and the concluding gallop is pure Mompou, sparkling with audacious harmonic disonances (and consonances) and providing the perfect setting for the concluding epilog marked Lento.

    The Quatro Quejas (Four Complaints) which form the first movements of Mompou's Impresiones Intimas (Intimate Impressions) date from 1911 and thus represent one of the composer's earliest completed compositions. The exact nature of each complaint is best left to the listener, although it is known that No. 4 (Agitato) was entitled El miedo (Fear) in an early version. Pájaro Triste, (Sorrowful Bird) written in 1914, can almost be seen as a premonition anticipating his ballet score of 1956, La Casa de los Pájaros (The House of the Birds) based on one of Grimm's Fairy Tales. Four more movements La Barca (The Boat), Cuna (Cradle), Secreto (Secret) and Gitano (Gypsy) date from 1912 and 1914. The work as a whole aptly illustrates his self-denominated style of "primitivism".

    The first two movements of Paisajes (Landscapes) date from 1942 and are dedicated to Carmen Bravo, the young pianist whom Mompou had met in the fall of the previous year and who, 16 years later would become his wife. La Fuente y la Campana (The Fountain and the Bell) and El Lago (The Lake) are descriptive pieces drawn from Mompou's beloved Cataluña. The third piece of the set Carros de Galicia (Oxcarts of Galicia) dates from 1962.

    Mompou's Canciones y Danzas were written at various times throughout his life and represent among the most charactaristic of his compositions. For the most part they are based directly on traditional Catalan melodies and dances, some of which are believed to have been in existence at least three centuries before Christ. Although faithful to the original versions, they are transformed and elevated by Mompou's treatment. Never intended as a single opus, each one stands alone.

    Interestingly, the song which forms the basis for the introduction of Canción y Danza Nº. VIII, (El Testament d'Amèlia) is one which has been found not only in Cataluña, Valencia and Mallorca but in the folkmusic of countries as far away as Sweden. It describes the tragic drama of death from a broken heart of a young woman who sees her husband stolen from her by her own mother. The sadness and pathos of this theme is strongly contrasted by the dance which follows. The lighthearted La Filadora (the knife sharpener) has been sung to countless children by countless mothers. Its protagonist is the nightingale, eternal delight of maidens, lovers and heroes since the middle ages and before.

    For Canción y Danza Nº. VII Mompou uses the song Muntanyes Regalades. It is said that this song is so well-known in Cataluña that there is no single person who has not sung the melody; if in fact he does not also recall the words. The dance which follows, L'hereu Riera is found in various regions of Cataluña. In walz tempo, it is traditionally danced over and around a wooden cross placed on the ground. One of only two original Canciones y Danzas fully-composed by Mompou, Number VI is probably one of his most widely-known compositions. (PH)

    >> Reageer (0)
    07-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mompou - Cancion Y Danza 6
    Mompou

    >> Reageer (0)
    22-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Federico Mompou (1893 - 1987) Federico Mompou, Catalan composer and pianist, was born in Barcelona in 1893. He studied piano at the Conservatorio del Liceo in Barcelona and gave his first concert at the age of 15. However, his shy and reticent nature did not predestine him to be a virtuoso performer, and he decided to become a composer after hearing Gabriel Faure perform his Quintet. Three years later, with a letter of recommendation from Granados, he went to Paris to study harmony and piano with Isidor Philipp and Ferdinand Motte-Lacroix. In Paris, he became influenced by the French impressionism of Debussy Satie. At the outbreak of World War I in 1914, Mompou returned to Barcelona, where he wrote his first works for the piano. In 1921 Mompou returned to Paris where he remained for 20 years and became a respected composer. In 1941 he settled permamently in Barcelona. He was made a Chevalier des Arts et des Lettres by the French government, elected to the Royal Academy of San Jorge in Barcelona and of San Fernando in Madrid, and made Doctor Honoris Causa at the University of Barcelona. He married the Catalan pianist Carmen Bravo in 1957, and died in Barcelona on June 30th, 1987. Mompou was a modest, quietly spoken, and thoughtful person and this is reflected in his music. He wrote no operas, concertos or symphonies, and some choral works are as close as he got to producing large-scale works. He was predominantly a composer of lyric songs and piano miniatures. The music is imbued with the colours, sounds, and images of his beloved Catalonia, the style ranging from elegantly impressionistic to simplistic and minimal. Here we see the influence of Satie in using the utmost economy of means, doing away with key signatures and bar lines, and occasionally inserting silly comments. As a young man, Mompou worked briefly in a bell factory, and the sound of bells can be heard throughout his works. For Mompou, less is more, and one needs a finely attuned ear and a responsive state of mind to properly appreciate his music. Among his vocal works, we mention the songs Comptines I-VI (1931, 1943), Combat del somni (1942-48), and Llueve sobre el rio, Pastoral (1945) and the choral works Cantar del alma (1951) and Improperios (1963), the latter with orchestra. The bulk of his large piano oeuvre (which Mompou recorded completely for the Spanish label Ensayo), is organized into sets of pieces. The smaller sets being Pessebres (1914-17), Scènes d'enfants (1915-18), Cants mágìcs (1917-19), Fêtes lointaines (1920), Charmes (1920-21), and Suburbis (1916-17). Some larger sets were composed over long time spans : the 12 Cançons i dansas (1921-28, 1942-62), the ten Préludes (1927-30, 1943-51), Variaciones sobre un tema di Chopin (1938-57), the brilliant and evocative Paisajes (1942-60), and the four books of Música callada (1959-67).

    >> Reageer (0)
    21-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Judit Bardolet plays Toldra

    Judit Bardolet, viool
    Vic Catalunya, piano
    Componist: Eduard Toldra
    nr. Soneti de la Rosada

    >> Reageer (0)
    20-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Christian Ferras plays Faure
    Berceuse

    >> Reageer (0)
    03-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Raffaelle Mani plays F. Mompou - Suburbis
    Mompou

    >> Reageer (0)
    28-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mompou
    Mompou

    >> Reageer (0)
    27-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mompou
    Mompou

    >> Reageer (0)
    02-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ara no se si et veig encar van Mompou
    Mac Mclure, piano en Marisa Martins, sopraan, opgenomen in Barcelona

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Damunt de tu nomes les fleurs van Mompou

    Mac McLure, piano en Marisa Martins, sopraan opgenomen in Barcelona

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Drie Comptines van Mompou door Mac McClure en Marisa Martins
    Mompou

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cantar del Alma van Mompou door Mac McClure en Marisa Martins
    Mompou
    Carmen Mompou asked us to perform this at the inauguration of the Mompou Foundation, she started to cry as we performed and we all sort of got chocked up, . . a very emotional moment. Cantar del alma means Song of the Soul.  (Mac McClure)


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Victor Manuel Morales speelt 'Cants Mágics' van Mompou
    Mompou

    >> Reageer (1)
    25-11-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Irene Maessen en Marcel Worms in Rosmalen met liederen van Mompou, Nin-Culmell en Poulenc
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Gisterenavond weer een prachtig concert bijgewoond van Irene Maessen en Marcel Worms in het Kunsthuis in Rosmalen.
    Op het programma stond liederen van Federico Mompou en Joaquim Nin-Culmell en Francis Poulenc.
    Evenals in o.a. de Noorderkerk in Amsterdam tijdens het Mompou-festival werd het programma begonnen met het prachtige lied:
    Damunt de tu només les flors (dat ook als toegift aan het eind nogmaals werd uitgevoerd.)
    Heel bijzonder vond ik de combinatie in het programma tussen de Cancons van Nin-Culmell afgewisseld met de Cancons van Mompou waarin soms het zelfde wijsje  viel te herkennen. Het was weer genieten van de mooie muziek.
    Het Kunsthuis zat bomvol (het was uitverkocht), er zaten zelfs mensen in de gang te luisteren.
    Kunstenares Cecile Potjes heeft hiermee voor de tweede keer dit jaar Marcel Worms naar Rosmalen weten te halen met muziek van Federico Mompou. Hopelijk krijgt dit prachtige initiatief nog weer een vervolg.
    Marcel, Irene en Cecile bedankt!

    >> Reageer (0)
    11-11-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mompou festival in Amsterdam
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Dit weekend heb ik heel veel prachtige muziek gehoord van Federico Mompou tijdens het Mompou Festival, gehouden in het Bethaniënklooster en de Noorderkerk in Amsterdam 9, 10 en 11 November.
    Enorm genoten van de pianomuziek zeer goed uitgevoerd door pianist Marcel Worms en ook de kamermuziek en liederen met het ensemble
    bestaande uit: Irene Maessen - sopraan, Marijke van Kooten - viool, Daniël Esser - cello, Martin Kaaij - gitaar, Marcel Worms - piano
    met als speciale gast: Oleg Fateev (Moldavië) - bayan
    Voor informatie over het programma van het Mompoufestival, ga naar:
    http://www.tiaschutrups.nl/TSPRPPK/Projecten/Artikelen/2007/11/9_Mompou_Festival.html

    Alles was zeer indrukwekkend.
    Mijn dank is groot aan de uitvoerende musici die de muziek van Federico Mompou opnieuw onder de aandacht hebben gebracht en de muziek van Mompou recht hebben gedaan in het bijzonder de pianist Marcel Worms, zonder hem was dit festival er natuurlijk nooit geweest en de piano had ook de grootste rol in het geheel.
    Er is te veel om op te noemen wat allemaal zo goed was, toch wil ik een paar persoonlijke dingen noemen die me zeer geraakt hebben.
    Op vrijdagavond in het Bethaniënklooster schitterde violiste Marijke van Kooten en Marcel Worms in het stuk Altitud voor viool en piano (1928)
    (om niet te zeggen werd ik enorm geraakt door het spel) en werd ik aangenaam verrast door het stuk van Elisenda Fábregas (Hommage aan Mompou geschreven voor Marcel Worms).
    Op zaterdagmiddag in de Noorderkerk was het wederom genieten, al meteen met het eerste stuk: Combat del Somni voor sopraan en piano, waarbij de stem van Irene Maessen me direct heel diep raakte. En waar ik al bang voor was gebeurde nu ook weer (evenals in Mei in Utrecht in Vredenburg) toen ook het concert werd afgesloten met het zelfde lied uit Combat del Somni namelijk Damunt de tu només les flors  in de ensemble versie (arrangement Martin Kaaij). Bij het horen van dat stuk kon ik m'n ogen weer niet droog houden. Pure schoonheid en grote klasse van de uitvoerenden! Alles kwam wederom zeer goed tot z'n recht, opnieuw werd Mompou een eer bewezen.
    De ensemble-versie is zo mooi ragfijn in elkaar gezet dat ieder instrument heel mooi tot z'n recht komt en een deeltje krijgt in het stuk met telkens een ander samenspel.
    Nou ja, Cant Magics, Charmes en Evocation etc. het is veel te veel om allemaal te noemen maar alles was heel erg mooi!
    De zaterdagavond de Cancion y danza's compleet, Marcel 'vloog bijna uit de bocht' met de Cancion y danza nr. 6, wat een passie ! en een enorme snelheid en tempowisseling bij het snelle danza-gedeelte.
    Zeer verassend was dat Cancion y danza nr. 1 ook nog werd uitgevoerd door Oleg Fateev op bayan (een soort accordeon) samen met Marcel op piano. Het nummer kreeg daardoor een heel andere sfeer, alsof je het op straat hoorde, heel erg mooi! (Gewoon rillingen.)
    Van Suburbis ook erg genoten en de avond werd prachtig afgesloten met Comptines voor sopraan en piano.

    En terwijl ik dit schrijf zit waarschijnlijk de Musica Callada van zondag er op en zitten ze aan het lekkere eten.
    (Tja ik kon niet alles meemaken maar wel 3 van de 4 concerten met heel veel mooie muziek en erg genoten)
    Ondanks dat er al zo veel van Mompou uitgevoerd is op dit festival, had ik bijv. Pessebres ook  heel graag gehoord met het fraaie
    El Pastor, ach ja als liefhebber van deze wonderlijke muziek is het ook nooit genoeg
    Ik geloof dat ik thuis voorlopig geen Mompou meer mag opzetten, ze willen de naam Mompou niet meer horen!
    "Nee niet weer over Mompou" praten klaagden m'n dochters, toen ik vandaag met m'n zus weer iets te enthousiast napraatte over dit schitterende weekend vol met magische klanken van Mompou dat het  moeilijk was om er over op te houden.
    Ik schrijf dit terwijl ik nog steeds in een soort roes zit (na zo'n intensief weekend luisteren en genieten).
    Ik kan het ook niet omschrijven wat het allemaal zo bijzonder maakt maar voor mij werd wel duidelijk dat met name in de Noorderkerk de muziek rechtstreeks bij me binnen kwam. Cants magics voor piano (uit 1919) was of werd ook daadwerkelijk magisch!
    Als je je zo verheugd op een Festival als dit kan het in de regel alleen maar tegenvallen zou je zeggen. Nou niets was minder waar!
    Het overtrof  zelfs m'n hooggespannen verwachtingen. De muziek was magisch, het spel van het ensemble getuigde van zo veel liefde voor die muziek van Mompou, dat was gewoon duidelijk hoorbaar en het pianospel van Marcel Worms was gewoon steengoed!
    Heel erg mooi dat zoiets door puur enthousiasme voor dat specifieke in de muziek van Mompou tot stand gekomen is.
    Zij die niet geweest zijn hebben heel veel gemist, een volstrekt unieke ervaring, zo veel fraais gecomprimeerd in één weekend!

    In het Bethaniënklooster was in de pauze en na afloop een fraaie documentaire van de Franse tv uit 1970 te zien met Federico Mompou zelf aan de piano, de 'meester' aan het woord en prachtige beelden van Mompou en Barcelona, een aandoenlijk filmpje van mooie Spaanse meisjes die duidelijk wat geforceerd z.g onbekommerd wandelden in een prachtige tuin, ondersteund door het pianostuk Jeunes filles au jardin uit Scenes dénfants voor piano (1915-1921), spelende kinderen die een Spaans aftelrijmpje zingen, dat vrij letterlijk terug kwam in Pito, pito, colorito (1943) waarmee het zaterdagavondconcert werd besloten.

    De concertzender heeft het festival integraal opgenomen en het plan dit vanaf 2 Januari 2008 te gaan uitzenden zie:
    http://www.concertzender.nl/index.php?id=322
    Dus voor degene die geweest zijn nog een soort herbeleving van dit wel zeer bijzondere weekend en voor degene die niet zijn geweest een kans kennis te maken met deze prachtige muziek.
    Marcel en het ensemble, heel erg bedankt!

    >> Reageer (1)
    10-11-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marcel Worms speelde Mompou in CBK Amsterdam
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Marcel Worms speelde pianowerken van Federico Mompou in het CBK Amsterdam-Oost.
    Het concert dat op zondag 4 November 2007 plaats vond was gecombineerd met een kleine tentoonstelling van schilderijen van Raymond Boekelder, die geinspireerd waren op de muziek van Mompou.

    >> Reageer (0)
    16-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marcel Worms op bezoek bij de weduwe Mompou, Carmen Bravo
    Pianist Marcel Worms ging in Spanje op bezoek bij twee hoogbejaarde pianistes. Hij wilde leren hoe hij de muziek van de Catalaanse componist Federico Mompou(1893-1987) dient te spelen. Worms vroeg Mompou’s weduwe Carmen Bravo en Alicia de Larrocha naar zijn persoonlijkheid: "La Música Callada es el!" was het bondige antwoord van senora de Larrocha. Marcel kreeg ècht les van de dames. Mas piano, mas piano!!! En dat terwijl wij op een opname horen hoe de meester zelf tamelijk forte speelt! Of was zijn gehoor niet meer zo best toen hij boven de tachtig was? Dankzij deze studiereis vallen componist en muziek nu samen als Marcel zijn werken speelt.
    Een verslag van zijn bezoek aan Carmen Bravo en Alicia de Larrocha heeft Marcel geschreven in 'Mens en melodie' tijdschrift voor muziek jaargang 62 nummer 1 (2007). Op zoek naar de geest van Mompou. Artikel: 'Twee pelgrimages naar Barcelona' De geest van Federico Mompou uit handen van Carmen Bravo en Alicia de Larrocha.
    Onderstaand filmpje is uit een serie van 5 korte fragmenten waarop te zien is hoe Marcel Worms aanwijzingen krijgt van Carmen Bravo.



    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Liederen van Federico Mompou
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Voor het beluisteren van liederen van Mompou door Isabel Monar, sopraan en Mac McClure, piano ga naar podcast van de concertzender:
    http://www.concertzender.nl/programmagids.php?date=2007-10-03&month=-2&detail=25648


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marcel Worms speelt pianowerken van Mompou in CBK Oost te Amsterdam
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Zondag 4 November, 2007 aanvang 11.30 u. in Amsterdam, Centrum Beeldende kunst Oost-Watergraafsmeer, 3de Oosterparkstraat 201

    Marcel Worms speelt een selectie uit de pianowerken van Federico Mompou:

    -
    Preludes (selectie)
    - Paisajes
    - Cant magics
    - Charmes
    - Suburbis
    - Cancion y Danza nr. VI

    Reserveren: zie: http://www.cbkamsterdam.nl/index.php?secID=5&artID=35
    Tijdens het concert is er in het CBK een expositie van schilderijen van Raymond Boekelder, geinspireerd door de muziek van Federico Mompou.
    De expositie bestaat uit 5 schilderijen van kleiner formaat dan doorgaans en is alleen op zondag 4 November te zien in combinatie met het pianoconcert van Marcel Worms. Entree 6 Euro, zaal open 11.15 u.
    Voor agenda website Marcel Worms zie:
    http://www.marcelworms.com/agenda.php


    >> Reageer (0)
    10-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Musica Callada
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    'Música Callada' van Federico Mompou: een muzikale wereld van magie en verstilling

    Federico Mompou (1893-1987) is een van die componisten, die zich tamelijk onopvallend beweegt in de marge van de grote stromingen in de twintigste-eeuwse muziek. Hij heeft geen school gemaakt en heeft zich nauwelijks ingespannen om zijn uiterst persoonlijke en herkenbare muziek een bredere bekendheid te geven. Met een minimum aan middelen wist Mompou een maximum aan expressie te bereiken, waarbij hij geen muzikaal systeem volgde maar volledig op zijn intuïtie vertrouwde. Zijn opus magnum is zonder meer de 'Música Callada', een cyclus, bestaande uit 4 boeken en 28 deeltjes, gecomponeerd tussen 1959 en 1967, met een lengte van ongeveer een uur. Aan dit werk ligt een gedicht ten grondslag van de Spaanse mysticus San Juan de la Cruz. Aan een strofe daaruit ontleent het zijn titel: 'La música callada, la soledad sonora'. Maar er is meer in 'Música Callada' te horen dan 'klinkende eenzaamheid': ook de klokken uit de gieterij van zijn grootvader, die Mompou als kleine jongen hoorde, komen tot klinken evenals de Catalaanse volksmuziek en de religieuze muziek van deze regio. Het resultaat is een indrukwekkend opus, dat welhaast een Spaanse tegenhanger genoemd kan worden van Messiaens 'Vingt regards'.
    Pianist Marcel Worms nam 'Música Callada' op CD op na uitvoerige consultatie in Barcelona van Mompou's weduwe, de onlangs overleden pianiste Carmen Bravo, en van Alicia de Larrocha, aan wie het vierde boek van 'Música Callada' is opgedragen.

    Dit jaar is het 20 jaar geleden, dat Mompou in Barcelona overleed en in dat verband voert Marcel Worms in deze periode diens muziek veelvuldig uit. Hoogtepunt zal een driedaags Mompou Festival zijn, dat op 9, 10 en 11 november 2007 in het Bethaniënklooster en de Noorderkerk in Amsterdam zal plaatsvinden.
    Marcel Worms zal zijn verhaal uiteraard ook illustreren met een aantal delen uit 'Música Callada', die voor gevorderde amateurs zeker speelbaar zijn. Dat geldt overigens voor veel van de overige pianomuziek van Mompou, die eveneens kort de revue zal passeren.



    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Carmen Bravo, weduwe Mompou
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Carmen Bravo, 1993

    >> Reageer (0)
    15-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Muziek van Federico Mompou in Vredenburg Utrecht
    Klik op de afbeelding om de link te volgen In muziekcentrum Vredenburg een erg mooi concert bijgewoond van kamermuziek van Federico Mompou, uitgevoerd door Marcel Worms en het ensemble. Het programma was overeenkomstig met de stukken zoals die op cd zijn vastgelegd.
    Ik kan de cd: Chambermusic, El Pont van Federico Mompou door Marcel Worms en het ensemble bij iedereen van harte aanbevelen o.a. te bestellen op de website van Marcel Worms zie: http://www.marcelworms.com/discografie.html
    Over de avond in Vredenburg vond ik nog een artikel op het weblog van Bert Overbeek over betweterig publiek, zie:
    http://www.pitchersupport.nl/blog/pivot/entry.php?id=352#body

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Federico Mompou en Clara Janés
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Federico Mompou en Clara Janés

    Instituto Cervantes Utrecht
    http://www.utrecht.cervantes.es/


    FREDERIC MOMPOU: DE MUZIEK EN HET UNIVERSUM

    Frederic Mompou is een van de grote Spaanse componisten van de twintigste eeuw. Música Callada vormt het hoogtepunt van zijn oeuvre. Pianist Marcel Worms voert het vanavond uit, voorafgegaan door een lezing van de Spaanse dichteres, romancière, essayiste en vertaalster Clara Janés. Haar poëzie werd in meer dan twintig talen vertaald. Bovendien is ze de auteur van de biografie Het stille leven van Frederic Mompou. De voertaal is Spaans, met simultaanvertaling in het Nederlands.

    Datum: woensdag 6 juni. Tijd: 19:00. Locatie: Instituto Cervantes, Domplein 3, Utrecht. Entree: €5/€3 met korting.

    Meer lezen


    Die warme avond begon met een uitgebreide lezing van Clara Janés gevolgd door de gehele Música Callada uitgevoerd door Marcel Worms.
    De openstaande grote ramen vanwege de warmte in het Instituto Cervantes in Utrecht, zorgden ervoor dat stadsgeluiden en fluitende vogels zich vermengden met de pianoklanken van de Musica Callada. Precies aan het einde van de Música Callada klonken kerkklokken.
    Wel heel erg toevallig, als je bedenkt dat Mompou zich o.a. liet inspireren door geluiden uit z'n omgeving en z'n vader klokkenmaker was.


     


    >> Reageer (0)
    14-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alicia de Larrocha, F. Mompou en Rosa Sabater
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Mompou

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Manuel Blancafort - Complete pianomusic Vol. 1
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Manuel Blancafort (1897-1987) Complete Piano Music, Vol. 1 Manuel Blancafort i de Rosselló was born on 12th August 1897 in the spa town of La Garriga, near Barcelona, into an educated, middle-class Catalan family. His parents owned a famous hotel in the town which was frequented by many artists, intellectuals and politicians. An enterprising man, and an enthusiast for technological innovation, his father had also set up a factory in La Garriga to produce pianola rolls, and this in effect became Blancafort’s music school. Blancafort studied music first with his father, and then with Joan Alsius, who taught him the basics of composition. Then, as a teenager, he began to work in the family factory. It was his job to examine music scores in minute detail and convert the notes into series of perforations on rolls of paper. He was therefore able to learn all about different styles of writing, from the classical composers to the latest works by Debussy, Ravel and Schoenberg, among others, and to complete his musical education — to all intents and purposes he was self-taught. Life at the hotel also gave him the opportunity to meet a number of musicians and composers, including Joan Lamote de Grignon and Frederic Mompou, both of whom gave him advice and looked over his early compositions. It was his meeting with Mompou, in 1914, that was to prove the most significant for the young Blancafort, not only musically but also aesthetically and spiritually. Mompou took on the rôle of elder brother, supporting Blancafort and guiding him as he took his first steps as a composer, as well as helping him find his way around the rich and innovative musical scene of 1920s Paris. The première of Blancafort’s El parc d’atraccions (The funfair), given by the pianist, Ricardo Viñes, in Paris in 1926, was enthusiastically received by that city’s demanding public, and Maurice Sénart, one of the leading French publishing houses, took an interest in the young composer and went on to publish most of his works. Unfortunately, a promising career was soon brought to an end: the demands of family life (he was to have eleven children), the closure of his father’s factory (caused by the growing success of the gramophone), and problems arising from the Spanish Civil War combined to oblige Blancafort to set up home in Barcelona and spend most of the rest of his life working for an insurance company. Despite the restrictions this entailed, he was nevertheless able, with the support of his remarkable wife, to find a few precious moments in which he could compose, eventually building up a sizeable catalogue of works which represent “the living synthesis of Catalan musical culture” (Manuel Valls). Spanish isolation during the Franco years, and in particular the closure of the French border, made it difficult for Blancafort to achieve any international fame for his work, but he won prizes and official distinctions in his native country from 1949 until his death in Barcelona on 8th January 1987. Blancafort’s work is clearly rooted in Catalan traditions, and its emotional and aesthetic content is always bound to a stable formal structure. This “classical” approach, in the strict sense of the word, where intellect reigns over sentiment, is present in even his earliest works. In these, despite numerous touches of Romanticism, the composer succeeded in creating, in his own words, “something that stands up”. His music has a clarity and simplicity far-removed from the German transcendentalism in fashion at the time, his aim being to compose music which was “tonal, logical and concise”. To this end he took French music as his model, although he believed it was not a question of “giving Catalan music a French flavour … it has to speak of things Catalan in a European idiom”. Blancafort’s choice of the piano for his first compositions was quite natural, given his years of close contact with the pianola, his feeling for French aesthetics and his friendship with Mompou, a fine pianist. The early works (1915–19) recorded for this first volume demonstrate Blancafort’s preference for short pieces, either complete in themselves or as sections of a cycle, and for the simple form of the Lied, as well as his interest in everyday subjects and intimate feelings, influenced by the natural world and by a sense of nostalgia and longing: “I have always loved silence and isolation … I grew up in a world of melancholy which I myself created”. The young composer was setting his imagination to music as he searched for a personal idiom. The seven Peces de joventut (Youthful pieces), most of which are written in minor keys, are a good example of this fundamentally romantic attitude, and are a direct introduction to the composer’s world. His first work, Record (Memory), was probably written and rewritten many times before reaching this final version. It brings together the aspects typical of his later production, simplicity of language, and a fine melodic and harmonic sensibility within a well-structured framework, and owes a clear debt to Grieg’s Lyrische Stücke. The mysteries of nature were an inexhaustible source of inspiration for Blancafort, as can be seen for instance in the nine Cançons de muntanya (Mountain songs — genuine songs without words) in which we hear the gentle lullaby of the wind caressing the branches (I) and a soothing snowfall on to a frozen landscape (III); we are present at sunset (VI and VIII) and in a valley covered by a dawn mist (II); we feel the sadness of remembrance and farewell (IV and VII) and the joy of reaching the summit in the dazzling light of day (V and IX). The eight pieces that make up Notes d’antany (Notes from years gone by) are steeped in the same introspective atmosphere as the previous works and are strikingly mature. Lament (Lamentation) and La lluna brilla (Moonlight) anticipate the Nocturns (written 20 years later), Record d’infantesa (Childhood memory) expresses nostalgia for a bygone age, while the autumnal light which opens the cycle, En arribar la tardor (When autumn comes), with a russet carpet of fallen leaves, Al jardí (In the garden), dissipates and is swept aside by the merriment of friends in Els joiosos companyons (The happy friends) and the spring birdsong of Ocells al cel d’abril (Birds in the April sky). Blancafort often turned to song in his early days, attracted by its miniature structure and popular nature. This can be seen in his 12 Cançons, as can his interest in traditional Catalan tunes. He believed strongly in the importance of nationalism in music and was keen to follow in the footsteps of Albéniz, Granados and Falla, but with a Catalan bias. The last four songs, like the Tema popular from Notes d’antany (which takes its theme from the traditional Catalan song La filla del carmesí), are full of rich and inventive harmonies. Cançó en la solitud, Cançó del capvespre, Cançó en l’ermita and Cançó a la platja (Song of solitude, Song of twilight, Song of the hermitage and Song of the beach) once again set to music the poetic vision of a young man inclined to solitude and with a love of nature. The composer was also fascinated by the theme of childhood. In the same way as Debussy’s Children’s Corner, Cançó de la canalla (Children’s song) and Cançoneta per adormir (Lullaby) take us back to our younger days, using the carefree joy of a children’s round and the soporific effects of a gently monotonous song, while in Cançó del pastoret (The little shepherd’s song), the shepherd plays his flute in harmony with the echo from the mountains. Miquel Villalba English version: Susannah Howe

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Manuel Blancafort - Cant intims
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Manuel Blancafort


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Federico Mompou en Manuel Blancafort
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Federico Mompou en Manuel Blancafort

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Website Fundació Frederic Mompou
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Aan de website: Fundació Frederic Mompou wordt nog gewerkt.
    Hier al vast de link:
    http://www.fundaciomompou.cat/

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Manuel Blancafort en Federico Mompou

     

    Blancafort

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Manuel Blancafort - L'absencia

     

    Blancafort

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Impressions intimes van Federico Mompou
    Mompou

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stephen Hough speelt 'Secreto'van Federico Mompou
    Mompou

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Carmen Bravo
    Carmen Bravo, weduwe Mompou geeft aanwijzingen aan Mac McLure (piano) en Marisa Martins (sopraan) m.b.t. 'Comptines'

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stephen Hough plays Mompou
    Stephen Hough speelt 'Jeune fille au jardin' van Federico Mompou

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Manuel Blancafort
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Manuel Blancafort en Federico Mompou
    Componist Manuel Blancafort was vriend en tijdgenoot van Federico Mompou.
    Zijn pianomuziek lijkt deels ook op dat van Mompou.
    Voor meer informatie over Manuel Blancafort, zie:
    http://images.google.com/imgres?imgurl=http://www.lamadeguido.com/BLANCAFORT.GIF&imgrefurl=
    http://www.lamadeguido.com/blancafort.
    html&h=244&w=222&sz=41&hl=nl&start=3&tbnid=oxvC6rA-9FwkkM:&tbnh=
    110&tbnw=100&prev=/images%3Fq%3Dmanuel%2Bblancafort%26svnum%
    3D10%26hl%3Dnl%26lr%3D%26safe%3Doff%26sa%3DN


    De volgende video's van pianostukken van Manuel Blancafort zijn op Youtube te vinden:

    http://www.youtube.com/watch?v=yEJ-hYab4i8&NR=1

    http://www.youtube.com/watch?v=8qSpTu2K7uI&mode=related&search=

    http://www.youtube.com/watch?v=1ijKM9SAb0s


    Julie Riabova speelt Blancafort zie:

    http://www.youtube.com/watch?v=2J9INCK7jPs

    http://www.youtube.com/watch?v=c5vg7idA0OA&mode=related&search=


    >> Reageer (0)
    13-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Federico Mompou en pianiste Eugenia Gassul
    Klik op de afbeelding om de link te volgen mompou

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Federico Mompou
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Mompou

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Manuel Blancafort
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Federico Mompou en Manuel Blancafort
    Voor informatie over o.a. cd met religieuze muziek van Mompou en Blancafort zie:
    http://centrecoral.org/ProgCurric/Dossier_Mompou-Blancafort_CCAEG.PDF


    >> Reageer (0)
    21-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gabriel Pierné - Etude Symphonique op. 40 no. 3
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Van de Franse componist Gabriel Pierné (1863-1937) bestaat een opname van het pianostuk Etude symphonique opus 40 nr. 3 gespeeld door Annie d' Arco (1920-1998), uitgegeven door de Franse platenmaatschappij Calliope op lp.
    Deze uitvoering vind ik erg mooi en is helaas niet op cd verschenen.
    Dit pianostuk is wel op cd verschenen maar dan gespeeld door Enid Katahn (cd Music for piano) bij Universe maar deze uitvoering is m.i. te snel gespeeld en haalt het ook niet qua spel  en pianoklank bij die van Annie d'Arco.
    Voor het beluisteren van fragmenten van de cd van Enid Katahn, ga naar:
    http://www.cduniverse.com/productinfo.asp?pid=1163450&cart=501231686&style=classical
    Ik hoop dat de opname van Annie d'Arco ooit nog eens op cd verschijnt want ook de lp kan ik niet meer vinden.
    Heb slechts het nummer op een oud cassettebandje staan.
    Mocht iemand toevallig de lp met de pianomuziek van Gabriel Pierné gespeeld door Annie d'Arco (uitgebracht op het Calliope label) in huis hebben dan heb ik daar zeker belangstelling voor. Helaas heeft de Centrale Fonotheek in Rotterdam deze lp ook niet en op internet heb ik ook nauwelijks iets kunnen vinden m.b.t. deze plaat.
    Heb het nummer van cassettebandje gedigitaliseerd en op YouTube gezet.
    Ga naar:
    http://www.youtube.com/watch?v=AqWq2kfBqh0


    >> Reageer (0)
    18-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Raymond Boekelder Paintings
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Raymond Boekelder, piano
    'Paintings'
    ga naar:
    http://www.youtube.com/watch?v=cUVibwQKroA


    >> Reageer (0)
    05-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Heleen van den Hombergh met Zeppelin Zone

    Gisterenmiddag getuige geweest van een onwaarschijnlijk mooi optreden van Heleen met haar nieuwe band genaamd: Zeppelin Zone. Dit concert in P60 te Amstelveen vond plaats in een intieme sfeer en was een try out. Er werden acht nieuwe nummers  gespeeld.

    Het begon al meteen geweldig goed door een schitterende intro op contrabas door Frans van der Hoeven. De geluiden die hij uit zijn contrabas weet te halen middels wat technische hulpmiddelen zijn verbluffend te noemen. De band Zeppelin Zone was erg goed op dreef en Heleen? Zij zong heel erg mooi, bescheiden, gevoelig maar ook met heel veel passie en interaktie met de band. Heb van begin tot eind m’n oren gespitst om zo veel mogelijk mee te krijgen van de nuances en er erg van genoten.

    Een nummer als: “So that’s what you’re worth?" stond als een huis! Hoezo een try out?

    Dit was geen try out meer, helemaal perfect, niets meer aan toe te voegen.

    Geweldig mooie gitaarbegeleiding van Erik Rutjes en een zeer overtuigende voordracht, grote klasse! Tot mijn verbazing werden ook nummers van Rush in the woods gespeeld.

    Zo klonk All the Gold in “uitgeklede” versie (met alleen Erik Rutjes op gitaar) ook erg mooi.

    Beauty in Blue etc. was ook zeer de moeite waard.

    Soms had ik het gevoel dat Heleen’s stem iets “verzoop” in o.a. de ingewikkelde capriolen van Frans op z’n contrabas, waardoor het soms wat rommelig klonk, maar dit lag ook af en toe aan het geluid, want alles was in deze kleine ruimte heel goed hoorbaar, hoe subtiel moet je dan wel niet spelen?

    Zeppelin Zone maakte met de nieuwe nummers  het meeste indruk op me met o.a. “Silence please”, Ïnvisible wings”en “Calling the rain” met prachtige achtergrond zang van percussionist Bart Fermie (gekscherend de tweede stem genoemd). Bart zorgde voor erg veel mooi percussie-werk waarbij evenals bij de rest van de band de nadruk lag op de verschillende klankkleuren.

    Eén van de beste nummers hadden ze voor het laatst bewaard. In “Beautiful world” gingen ze wederom helemaal los met o.a. een schitterende percussie-solo van Bart Fermie, subtiel swingend in een ietwat Braziliaans aandoende sfeer.

    Verwacht dat dit alles gaat uitgroeien tot een prachtige nieuwe cd!

    Zwaar onder de indruk ging ik weer naar huis, dit beloofd nog wat voor de toekomst! 


    >> Reageer (0)
    04-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Heleen van den Homberg - Pretending to care
    Heleen

    >> Reageer (0)
    01-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Heleen van den Hombergh en Maria Rita
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Zit ik DVD Segundo Ao Vivo van Maria Rita te bekijken, maakt Marieke (6 jaar) ziek thuis op de bank een tekeningetje van Maria Rita.
    Ik vraag maar wie is die andere vrouw daar boven? Zegt ze: "Dat is die mevrouw van die omgevallen boom", ik wist wie ze bedoelde, ze had Heleen van den Hombergh  uit het hoofd erbij  getekend. Ik had haar verteld waar "King's Crown" over ging en deze DVD zo vaak bekeken dat het bij haar ook was blijven hangen. Leuk he?

    >> Reageer (0)
    28-02-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Heleen van den Hombergh
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Komende zondagmiddag (4 Maart) geeft Heleen van den Hombergh een concert (Try Out) in P60 in Amstelveen met haar nieuwe band Zeppelin Zone! Ben heel erg benieuwd!
    Haar fantastische DVD is echt 1 van m'n favorieten, met o.a. een hele mooie cover van Todd Rundgren's Pretending to care met Bert van den Brink op piano! Zie ook video op YouTube:
    http://www.youtube.com/watch?v=gPTNKgtRjek

    en het meesterlijke nummer: All the Gold! Zie:
    http://www.youtube.com/watch?v=fer9U3IT0T4&mode=related&search=

    Voor meer info over Heleen van den Hombergh check haar website:
    http://www.heleenvandenhombergh.com/

    >> Reageer (0)


    Gastenboek
  • bladmuziek cansion y danza N.6
  • Mompou recital van Marcel Worms
  • Ocells al cel d'abril
  • bladmuziek Mompou?
  • midweek

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Overzicht van cd's
    met muziek van
    Federico Mompou
    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Overzicht cd's met
    muziek van
    Manuel Blancafort
    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!