Ik ben Keustermans Denise
Ik ben een vrouw en woon in Leuven-Kessel-Lo (België) en mijn beroep is gepensioneerde.
Ik ben geboren op 10/08/1944 en ben nu dus 67 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Lezen, schrijven, reizen, wandelen.
Ik hou van schrijven met een duidelijke hint: "Kop op... vandaag regent het, maar morgen schijnt de zon weer. Mijn nieuw
Na mijn boek:"100 jaar worden met diabetes" verschijnt nu ook mijn boek "De boodschapper"Liefde, oorlog en vrede "Tussen Menen en Stettin" onder eigen beheer. Dit boek valt in de kathegorie oorlogsromances. De prijs bedraagt 19 € . U kan bestellen via E-mail: deni_31@hotmail. com of via gsm 0499 379188
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
E-mail mij
Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.
De Boodschapper
Liefde, oorlog en vrede tussen Menen en Stettin Na 100 jaar worden met diabetes schreef ik "De Boodschapper" liefde, oorlog en vrede. Tussen Menen en Stettin. Oorlogsromances me ingefluisterd door de vriend van mijn vader
Met veel plezier wil ik hier melden dat na mijn boek "De boodschapper" dat gewijd is aan Paul, de vriend van mijn vader, binnenkort een Franstalig boek verschijnt met de titel "L' Interprête". Dit boek werd geschreven door Francis Grosjean in samenwerking met Paul Schoonjans.
Ik heb het boek "De Boodschapper" geschreven ter ere van Paul. Tegelijkertijd wil ik hem langs deze weg extra in de bloemetjes zetten omdat beide boeken gerealiseerd konden worden dank zij hem. Ondanks zijn ver gevorderde ziekte van Parkinson leerde nog in 2010 met de pc werken. Dagelijks deed hij mailtjes en zelfs als het moeilijk praten was tikte hij dagelijks stukken van zijn verhaal, met één vinger! Een bewonderenswaardig man, een geduldig man, een man waar we alleen bewondering kunnen voor hebben.
Na "De kinderen ven de Lo" in 2003 en "100 jaar worden met Diabetes" in 2007 ben ik fier dat ik vandaag mijn nieuw boek:
"De boodschapper"
liefde oorlog en vrede
Tussen Menen en Stettin
mag voorstellen.
Deze oorlogsromances werden me ingefluisterd door Paul Schoonjans
de vriend van mijn vader.
Gedurende 5 jaar zijn Jean, een Fransman en Dirk, een Belg, respectievelijk als krijgsgevangene en verplicht werknemer samen in een werkkamp in Stettin. De werf waar onderzeeërs en U-boten gemaakt werden, was in 1940/1945 Duits grondgebied, nu Szezecin in Polen.
Ze beleven bloedstollende en schokkende gebeurtenissen. Adembenemende liefdes doorkruisen hun pad. In de schaduw van "De grote oorlog" beleven ze spannende vriendschappen.
Onbewust gaan we de gebeurtenissen van beide oorlogen vergelijken en levendig houden om te bewaren voor ons nageslacht.
Het boek kost 19 Euro en kan besteld worden via Email deni_31@hotmail.com of via GSM 0499 379188.
Het was een ongewone dag vandaag. Ik ging vanmorgen naar de oogarts voor een fluocontrol, en na de gewone huishoudelijke klussen ging ik in de namiddag samen met Bart, een medebestuurslid van de Vlaamse Diabetes Vereniging naar ROBtv voor een interview over onze wandeling van volgende zondag. Als het weder meevalt voorzie ik vrij veel bezoekers en we hebben er zin in. Onze groep bestuursleden wordt bijgestaan door een aantal mensen van “De Bollekes” van Rotselaar, een wandelclub die ons twee jaar geleden ook actief steunde.
Al enkele maanden heerst er een gezellige drukte in de plaatselijke afdeling Groot-Leuven van de Vlaamse Diabetes Vereniging vzw. Op 14 november is het immers Werelddiabetesdag en op 15 november wandelt gans Vlaanderen tegen diabetes; overal worden wandelingen georganiseerd met één doel: diabetes een stap voor blijven!Voor ons voldoende stof om Leuven en omstreken te mobiliseren om tegen diabetes te wandelen. Onze wandeling gaat door te Lubbeek en we vertrekken in zaal "Libbeke", op de Gellenberg, achter het gemeentehuis. Vrij vertrek tussen 8 en 16 uur, (afhankelijk van de afstand). De afstanden zijn 4-7 en 10 km. De wandelingen zullen bewegwijzerd zijn en iedere wandelaar krijgt indien gewenst een kaartje van de wandeling mee. Er is een podoloog beschikbaar, en er is een kinderzoektocht voorzien.Drank,broodjes en soep verkrijgbaar.
Deze vraag kreeg ik via E-mail. Vermits deze vraag ook rondom mij regelmatig terugkomt wil ik mijn antwoord in mijn blog opnemen.
Geachte heer,
In antwoord op uw vraag: “Kan men diabetes genezen en hoe?”
Diabetes genezen? Er wordt door vele onderzoekers zowel in ons land als in de hele wereld serieus aan dit probleem gewerkt maar spijtig genoeg is daar nog geen vingerknip oplossing voor gevonden.
Men moet eerst weten dat er 2 types van diabetes zijn: Type 1 en Type 2
Ik behoor tot de type 1 dewelke steeds insuline afhankelijke diabeten zijn. Vroeger werden dat de jeugddiabeten genoemd.
Bij type 2 sprak men dan meestal over ouderdomsdiabetes. Deze woorden worden de laatste tijd niet meer gebruikt. Er zijn ook meer en meer jonge mensen die aan Type 2 lijden. Bij de Type 2 diabeten zijn er een aantal die het probleem kunnen oplossen door tabletten te nemen maar daar is geen algemene lijn in te trekken. Dit wordt bekeken van geval tot geval. Bepaalde gevallen van type 2 kunnen met een gezonde levenswijze en dieet zelfs volledig zonder insuline of medicatie leven. Het spreekt vanzelf dat deze personen steeds moeten opgevolgd worden.
Voor de diabeet als voor de niet diabeet zijn er een paar belangrijke punten die onze gezondheid alleen maar ten goede komen.
Gezond eten
Veel bewegen: wandelen, zwemmen, sporten
Zowel is het voor type 1 als type 2 belangrijk, de raad van dokters en educatoren goed op te volgen.
Er is de laatste jaren zoveel verandert en in vergelijking met vroeger is alleszoveel gemakkelijker geworden.
Voor mij persoonlijk is diabetes niet echt een ziekte. Ik voel dit na 38 jaar insuline spuiten niet zo aan. Ik zou dit eerder een toestand noemen, een toestand waarmee ik heb leren leven.
Door ons goed te verzorgen kunnen we de nevenverschijnselen in de kiem smoren.
De VDV (Vlaamse Diabetesvereniging)doet heel veel om de mensen te begeleiden. In het tweemaandelijks infoblad komen alle mogelijke aspecten van deze aandoening aan bod.
OP 14 November (Internationale Diabetesdag) wordt er ook door de media veel aandacht aan besteed. Op het gratis infonummer XML:NAMESPACE PREFIX = SKYPE />0800 96 333 kan u met alle mogelijke vragen terecht. U kan ook klikken op mijn blog“100 jaar worden met diabetes” op de link van de VDV .
Zoals u kon lezen op mijn blog ben ik reeds een mensenleven vertrouwd met deze ziekte. Ook mijn vader was al diabeet in 1944.Het was toen een stuk moeilijker als nu. Zowel die periode als de evolutie nadien bespreek ik in mijn boek“100 jaar worden met diabetes”. Dit boek is vooral een boek om ook de mensen die naast de diabeet leven een kijkje te laten nemen in ons leven en om de mensen te motiveren aan hun gezondheid te werken. Ons leven is beslist niet saai of grijs, we leren vooral onszelf kennen, wat heel belangrijk is.
Mijn vader was ondanks een resem van ongemakken een blij en positief mens. Ik probeer zijn voorbeeld te volgen. En probeer op deze wijze zijn levensopvatting door te geven.
Blijf vooral blij en positief, voor alles is er een oplossing.
Hoera, ik heb een insulinepomp! Je zou voor minder een gat in de lucht springen!
Na een weekje ziekenhuis, goede informatie over de insulinepomp, een goede samenwerking met het educatoren team, de hulp van de dokters is het of ik op wolkjes loop. De steun die ik krijg is gewoon overdonderend. Ik ben blij met het resultaat en ondanks het besef dat het nog verre van helemaal in orde is, ben ik positief.
Ik heb gedurende bijna 38 jaar alle stadia in de diabetesverzorging doorlopen. Ik heb steeds zonder problemen mijn insulinespuitje gezet en mijn bloedsuikerwaarde via een vingerprik gecontroleerd.
Dank zij de insulinepomp zal ik nu mijn Ha1c (mijn bloedsuikergemiddelde) kunnen terugbrengen naar normale waarden.
Vooraleer ik met deze behandeling startte kwam ik nog nooit in kontact met de insulinepomp en kende ik niets van de werkwijze.
Het pompje is niet groter dan een kleine gsm en afhankelijk van de kleding die ik draag valt het helemaal niet op. De pomp verbonden via een dun kathetertje in de buik verdeeld de snelwerkende insuline volgens mijn behoeften. De katheter aanbrengen is geen probleem.
De overstap van de insulinepen naar de pomp is voor mij voor mij dé oplossing.
De beperking dat een apparaat dat steeds met je lichaam verbonden is heeft tot hiertoe voor mij weinig problemen gegeven.
Om te douchen en te zwemmen kan ik het afkoppelen. Ik moet er alleen rekening mee houden dat ik niet langer dan 1 uur zonder mijn insulinepompje kan.
Ik voel me met de dag beter geregeld en mede daardoor voel ik me ook fitter dan voorheen. Het feit dat ik diabeet ben heeft me nooit ongelukkig gemaakt. Dag na dag probeer ik te kijken door een roze bril. Via mijn ouders heb ik deze overtuiging meegekregen. En ja…. het helpt.
Ik wens alle diabeten en niet diabeten een gezond en gelukkig 2008 toe. Niet alleen een massa aan goede voornemens maar ook de vaste wil deze voornemens te realiseren
Het is weer even dat ik mijn blog nog aanvulde, De massa aan informatie dat momenteel mijn pad kruist is enorm. Wanneer ik begin december de resultaten van mijn Ha1c (mijn bloedsuikergemiddelde) kreeg was er eerst even down. Al maanden probeer ik de gemiddelde waarden naar omlaag te krijgen zonder groot noemenswaardig resultaat.
De eindejaarsfeesten gooien soms wel wat roet in het eten maar meestal blijf ik met beide voeten op de grond.In samenspraak met mijn diabetesverpleegkundige heb ik de pro’s en de contra’s van een insuline pomp bekeken. Van alle alternatieven is dit voor mij het meest aangewezen Ik heb de knoop doorgehakt en morgen ga ik voor enkele dagen naar het ziekenhuis. Ik ga proberen om dag na dag het stukje uit mijn dagboek te lichten dat over diabetes gaat en op mijn blog plaatsen. Dat zal dan voor volgende week zijn daar ik in het ziekenhuis niet op Internet kan.
Al jaren behelp ik mij met 4 insulinespuiten per dag. Dit is voor mij nooit een negatieve ervaring geweest. Het controlemetertje om bloedsuiker te testen, de insulinepen, gaven mij steeds veel voldoening en mits een juist gebruik van beide voel ik me bijna optimaal. Ik ben de insulinespuitjes zo gewoon dat ik mijn spuitjes verkies boven eender welke pil.
Waarom dan de pomp? Voor mij is elke verbetering een stapje verder naar een gezond en lang leven. Of het werkelijk beter is zal gauw kunnen beoordeeld worden. Ik wil het in elk geval proberen. Er zal een massa aan informatie op mij afkomen dus dat wordt waarschijnlijk studeren.
Ik ben er me van bewust dat diabetes ook een familieaangelegenheid is.Ik heb in de bijna 38 jaar dat ik nu met deze uitdaging geconfronteerd wordt meestal goed de opkomende hypo’s kunnen herkennen. Ik wil voor wat het werken met de pomp betreft ook zelf blijven alles kunnen regelen. Door de hypo’s zelf en op tijd aan te voelen wil ik dat stuk ongerustheid wegnemen welke de huisgenoten dikwijls hebben.
Mijn boek “100 jaar worden met diabetes” is ook geschreven voor niet diabeten. Onze huisgenoten zullen er zeker veel aan hebben.
Een helblauwe hemel. Een frisse maar mooie herfstlucht. Enkele plassen, overblijfselen van de voorbije dagen waren de ingredienten bij het vertrek van onze diabeteswandeling. De voorbereiding was de perfecte inleiding van een geweldige dag.
Heel het bestuur van onze plaatselijke afdeling van de VDV was paraat en iedereen droeg zijn steentje bij tot het welslagen van dit evenement. De "Bollekens", de wandelclub van Rotselaar heeft met zijn volledig bestuur geholpen om van onze wandeling een succes te maken.
Van succes gesproken! We mochten om 16 uur de inschrijving afsluiten met 807 effectieve wandelaars.
Dit was de eerste wandeling die ingericht werd door VDV afdeling Leuven.
Onlangs nog betiteld als "kleintje", nu meteen gepromoveerd tot "grote" plaatselijke afdeling.
