De afkeer van de vrije markt en het vrije individu van de christendemocraten en flaminganten is genoegzaam bekend. Wouter Beke, huisideoloog van het Vlaams-christelijke kartel wilde het vrije ik al naar de mythologie verwijzen, maar nu maken de N-VA'ers en hun kartelpartners het wel héél bont: de hele horeca moet eraan geloven. Nergens zal nog gerookt mogen worden, tenzij café's een ruimte - niet groter dan een vierde van hun oppervlakte - ter beschikking stellen van rokers. Dat vele kleinere etablissementen zich dat niet kunnen veroorloven, en door minder klanten wellicht overkop zullen gaan, stoort de volkspartij niet. Tot daar de partij van de kleine man.
Voor de goede orde, ik ben geen roker. Ik heb jarenlang gerookt, en ben nu drie maand gestopt. Voor mij is het wellicht beter om niet bij rokers te zitten, om zo niet in de verleiding te komen. Ik vind mijn eigen, egoïstische belang echter niet superieur aan een hoger ideaal, dat ons allemaal zal beschermen: de vrijheid van het individu. Weer eens sluiten tsjeven, flaminganten en wellicht ook socialisten een duivelspact tégen de vrije markt. We mogen binnenkort niet meer beslissen wat we in onze eigen zaak toelaten. Al decennialang bestaan er goed draaiende etablissementen waarvan de eigenaar heeft beslist dat er niet mag gerookt worden. Zij trekken een hip volkje aan, dat liever niet naar rook stinkt bij het verlaten van het café maar wél zo fair is om de eigen voorkeur niet aan iedereen te willen opleggen. Wie niet met rokers geconfronteerd kan worden hoeft niet naar rokerscafé's te gaan. De eigenaar moet zelf kunnen beslissen wat er in zijn eigendom gebeurt. Dat zijn elementaire regels van de vrije markt, en wie die wil inperken is in feite niets beter dan een oubollige collectivist, en zou zich beslist thuisvoelen in het Mekka van de staatsinterventie: Pyongyang.
Premier Guy Verhofstadt slaagt in zijn missie. Hij
brengt in twee weken een regering op de been: iets waar
N-VA-CD&V-kopman en blaaskaak nummer één Leterme niet in slaagde in
zes maanden. Proficiat, Guy Verhofstadt. Deze blogger was in juni de
énige die de terugkeer van Guy Verhofstadt naar het allerhoogste niveau
van de politiek met zoveel woorden voorspelde. Het zijn dan ook
uitzonderlijke tijden. Het politieke klimaat is verzuurd door
nationalistische oprispingen aan beide kanten van de taalgrens,
aangewakkerd door misselijkmakend mini-partijtjes FDF en N-VA die niets
anders doen dan hun grote broer opstoken.
Verhofstadt zal een communautaire nota indienen. We weten uiteraard
niet wat erin staat maar laat ik toch maar eens een gok wagen: hij zal
veel evenwichtiger zijn, en ook veel aandacht schenken aan de
broodnodige versterking van de Belgische staat, iets waar de
bloedhonden van N-VA en hun dienaars van de CD&V van gruwen.
Verhofstadt deed eerder al voorstellen om een federale kieskring op te
richten en een pakket bevoegdheden naar de federale staat te
verschuiven: bevoegdheden zoals geluidsnormen, buitenlandse handel,
ontwikkelingssamenwerking,... die simpelweg niet werken op regionaal
vlak. Welke buitenlandse minister gaat er immers zaken doen met Vlaams
minister Geert Bourgeois wat betreft buitenlandse zaken? Simpelweg
belachelijk. Die zaken moeten dus dringend naar het nationale niveau,
en we weten dat onze numero uno dezelfde mening is toegedaan. Allicht
zullen enkele zaken ook gesplitst worden. We keuren dat af, maar we
weten dat als er één bevoegdheid geherfederaliseerd wordt,
of er een nationale kieskring komt hebben we het Vlaams-nationalisme
een klap toegediend waarvan het moeilijk nog van kan herstellen,
wellicht de genadeklap. Zij weten immers dat één bevoegdheidsverschuiving in de andere richting, dus tegen de sens unique in
het einde daarvan betekent. En wanneer de sens unique eindelijk
gebroken is, wanneer politici eindelijk niet meer in één richting
hervormen, dan ligt de weg naar een meer verenigd België eindelijk weer
open.
We danken onze kopman, Guy Verhofstadt, voor zijn evenwichtige
politiek, voor zijn verantwoordelijk bestuur van België en we zijn
vandaag trotser dan ooit om tot deze prachtige partij te behoren.
PS: ook een dikke proficiat aan Mathias De Clercq! Die legde zijn eed
als Kamerlid af in de drie landstalen als teken van verzoening en
solidariteit! Proficiat met je moedige daad dus, Mathias, en veel
succes in de Kamer!
...maar nu ben ik terug! Ik ben een tijdje afwezig
geweest... het was ook niet gemakkelijk tijd te vinden voor mijn
weblog, nu ik weer volop in het studentenleven zit en ik massa's papers
moet afwerken. :)
Maar goed, even samenvatten wat er de voorbije maanden zoal gebeurd is.
Eind oktober ben ik - met een stalinistische score ;-) - verkozen tot
politiek secretaris van Jong-VLD Leuven. Bijzonder belangrijk voor mij,
omdat het mij middelen geeft om meer jonge mensen uit de klauwen van
het tsjevendom te redden en kennis te laten maken met het liberalisme.
;-)
Op 18 november heb ik meegelopen met de betoging voor een verenigd
België. De vrienden die geloven dat er enkel Franstaligen waren,
dwalen. Natuurlijk, enkel de Franstalige media hadden opgeroepen om te
komen betogen - de VRT boycotte het initiatief - dus waren er iets meer
Franstaligen dan Nederlandstaligen. Toch waren er onder de
vijftigduizend (cijfers burgemeester Thielemans en de organisatie) tot
tachtigduizend (cijfers organisator feest in het Jubelpark) betogende
Belgen een groot aantal Nederlandstaligen. Overal waar je keek zag je
oproepen - in het Nederlands - om eindelijk eens werk te maken van een
regering in plaats van zich bezig te houden met irrelevante papieren
veldslagen over taal. Natuurlijk zijn er verschillen tussen Vlamingen
en Walen, maar er is geen enkele reden om ons land daarvoor te laten
vallen. Zoals Paul Van Den Boeynants het destijds goed zei: "Er bestaan inderdaad grote verschillen tussen Vlamingen en Walen... En dan?"
Voila, en nu enkele filmkes (voor de zotten die denken dat er geen
Vlamingen bij waren en dat liever niet willen weten, best oren en ogen
toedoen):
Dit filmke is blijkbaar van een vroegere betoging, eind vorig jaar. Schitterend. De Belgische Beweging is aan het groeien.
Voila. Later meer. Leve België!
vr 07/12/07 - 41 procent van de Vlamingen vindt Guy Verhofstadt het
meest geschikt om de nieuwe premier te worden. 88 procent van de
Vlamingen wil dat België behouden blijft. En de politieke crisis heeft
geen invloed op de kiesintentie van de Vlamingen. Dat blijkt uit een
nieuwe peiling van de VRT en De Standaard.
Naar aanleiding van de politieke crisis lieten de VRT en De Standaard
tussen 4 en 7 december een peiling afnemen bij 751 stemgerechtigde
Vlamingen.
Opvallendste vaststelling: 41 procent van de ondervraagde Vlamingen
vindt de aftredende premier Guy Verhofstadt (Open VLD) het meest
geschikt om ook de nieuwe premier van België te worden.
Verhofstadt gaat daarmee CD&V-boegbeeld Yves Leterme met 1 procent
vooraf. Bij de vorige peiling, een maand geleden, hield Leterme (43
procent) Verhofstadt (35 procent) nog ruim achter zich.
De aftredende premier vindt uiteraard de meeste steun in zijn eigen
partij, maar scoort ook erg goed bij de kiezers van SP.A-Spirit en
Groen!. Maar ook de kiezers van Vlaams Belang en Lijst Dedecker
verkiezen Verhofstadt nipt boven Leterme.
Leterme wint de poppoll
Wat de populariteit betreft, is het net omgekeerd. In die poppoll staat Leterme op nummer 1 en Verhofstadt op nummer 2.
(VRT)
50 procent van de ondervraagde Vlamingen kan zich voorstellen dat
hij/zij een stem uitbrengt op Yves Leterme. Verhofstadt scoort hier 49
procent.
Inge Vervotte (CD&V) vervolledigt met 38 procent de top 3. Achter
haar volgen Johan Vande Lanotte (SP.A, 37), Patrick Janssens (SP.A,
37), Herman De Croo (Open VLD, 35), Herman Van Rompuy (CD&V, 34),
Karel De Gucht (Open VLD, 33), Jean-Marie Dedecker (LDD, 31) en Kris
Peeters (CD&V, 30).
Kris Peeters, de Vlaamse minister-president, boekt trouwens de grootste
achteruitgang. De sterkste stijger is de nieuwe SP.A-voorzitter
Caroline Gennez (foto). Zij klimt met een score van 22 procent van de
26e naar de 13e plaats. Bart De Wever, de voorzitter van de N-VA, kan
de goede score van zijn partij niet verzilveren en blijft steken op 21
procent, goed voor een 14e plaats.
"België moet blijven bestaan"
België moet behouden blijft. Dat vindt althans 88 procent van de
ondervraagde Vlamingen. Slechts 10 procent wil dat België verdwijnt, 2
procent heeft geen mening.
Deze score is nauwelijks gewijzigd in vergelijking met de peiling van een maand geleden.
De grootste "België-aanhangers" zijn de kiezers van SP.A-Spirit, Open
VLD en Groen!. De kiezers van Vlaams Belang en Lijst Dedecker zien
België het minst zitten, al haalt "België" ook hier een score van
respectievelijk 79 en 78 procent.
Geen grote verschuivingen
Bijna zes maanden na de verkiezingen zijn er enkel grote verschuivingen bij de radicaalste partijen.
(Belga)
Vlaams Belang verliest 3,5 procent en zakt tot 15,8 procent, ongeveer
dezelfde score als in de peiling van november (15,6 procent). Lijst
Dedecker wint 3,3 procent (van 6,6 naar 9,9 procent), maar zakt
lichtjes in vergelijking met november (10,1 procent).
Alle andere partijen zitten nagenoeg op het niveau van 10 juni. Het
kartel CD&V/N-VA blijft met 30,2 procent (dezelfde score als in
juni) de grootste politieke formatie in Vlaanderen, maar zakt lichtjes
in vergelijking met november (30,9 procent).
De positie van de N-VA binnen het kartel is wel versterkt. Als er nu
verkiezingen zouden plaatsvinden, zou de partij van Bart De Wever
(foto) boven de kiesdrempel uitkomen.
Open VLD klokt af op 20,5 procent (20,4 in november en 19,2 in juni),
SP.A-Spirit op 16,3 procent (15,4 in november en 16,7 in juni) en
Groen! komt uit op 6 procent (6,9 in november en 6,6 in juni).
Op basis van deze peiling zouden nieuwe verkiezingen geen oplossing bieden om uit de politieke impasse te geraken.
Dit filmke van een Ron Paul-aanhanger vind ik persoonlijk bijzonder mooi, vooral als ge de filmkes van de aanhangers van Obama of Giuliani ziet. De aanhangers van Paul zijn oprecht, zijn gewone mensen die geen Big Government willen en ook geen oorlog, mensen uit de basis die zélf geld in de campagne steken, zelf initiatieven bedenken en massaal kunnen mobiliseren.
Hun werkwijze verdient navolging. Een oproep aan de groeiende Belgische beweging: volg hun voorbeeld!
In de USA beginnen binnenkort de Republikeinse en Democratische primaries, waar de kiezers beslissen wie de Republikeinen resp. de Democraten zal vertegenwoordigen bij de verkiezingen eind 2008.
Een totale outsider bij de Republikeinen is Congress-lid Ron Paul uit Texas. Hij is tegen de oorlog in Irak, hij is tegen de IRS en de Patriot Act. Hij stemt enkel wetten die de Grondwet uitdrukkelijk toestaat. Hij kiest voor méér vrijheid voor de burger en minder belastingen, en dat als enige kandidaat - als je de Libertarian Party (die meestal niet eens een half procent haalt) buiten beschouwing laat. Hij is de man waarvoor ik zou stemmen als ik Amerikaan was.
Hij begon als totaal onbekende weirdo - zoals hij vaak werd afgeschilderd - maar heeft ondertussen zo'n enorme grassroots aanhang op het internet dat hij elke poll die via internet of sms georganiseerd wordt glansrijk wint, en dat zijn bijeenkomsten over heel het land een enorme massa volk trekken. Vooralsnog uit zich dat nog niet in de peilingen - Paul krijgt gemiddeld tussen de twee en de vijf Republikeinse stemmen in de peilingen, vér onder topfavoriet Giuliani - maar hij haalde wél al vijf miljoen dollar op in het derde kwartaal van de campagne - een bedrag waarmee hij kan beginnen meedingen met de groten.
Ondertussen heeft Paul ook al een stevige aanhang in België. Dit filmpje laat kort zien waarvoor deze man staat. Ik duim voor hem!
Vierhonderd prominente Belgen hebben samen een
petitie opgericht voor de eenheid van België. Het gaat naast
vakbondsfiguren over mensen als Luc De Vos, Axelle Red, Kim Gevaert,
Eddy Merckx,... enz. Ook ik heb al getekend. ;)
In nauwelijks een dag tijd zitten we al 20.000 handtekeningen, en het
ziet ernaar uit dat de dingen in een stroomversnelling beginnen te
komen.
Wanneer de honderdduizend handtekeningen bereikt worden, binnen enkele
dagen dus, zal er een grote actie volgen op de Brusselse Grote Markt.
Eindelijk een tegenreactie tegen de rücksichtlose anti-Belgische
campagnes van de separatisten. Mooi zo. We laten ons niet meer doen!
De Europese en internationale pers was naar Brussel
afgezakt en had zich geposteerd op de publieksbanken van het Vlaamse
parlement, die anders zo goed als leeg zijn. Een groot aantal
parlementsleden was op post, alweer een unicum. Het leek er inderdaad
op dat er iets zou gaan gebeuren, vandaag. Niets is echter minder waar.
Het enige dat gebeurde was een goed ingestudeerd toneelstukje van
VB-voorman Dewinter die slechts tot doel had België, Vlaanderen en al
zijn inwoners belachelijk te maken. In dat laatste is hij geslaagd. De
internationale pers, maar ook de leden van de verschillende fracties
lieten zich zomaar op sleeptouw nemen door de gepatenteerde volksmenner
en zorgden er in de weken voor dit debat voor dat er een ongekend
belang aan deze bijeenkomst werd toegedicht: Vlaanderen zou immers
eenzijdig zijn onafhankelijkheid uitroepen, zo moeten enkele
buitenlandse opiniemakers gedacht hebben.
De officiele reden voor de schaamtelijke vertoning waar we deze middag
allemaal getuige van waren was dat het Vlaams parlement vervroegd zou
samenkomen om de moeizame onderhandelingen over een nieuwe regering te
bespreken. Uiteraard wist iedereen vooraf van de verborgen agenda van
het VB: een voorstel indienen om een referendum over de splitsing van
ons land te organiseren.
Wat volgde was een schabouwelijke vertoning. Een ellenlange speech -
goed ingestudeerd om eloquent over te komen bij de buitenlandse pers -
die vooral op stormachtig applaus uit eigen rangen onthaald werd.
CD&V'er Caluwé droeg daarna werkelijk niks bij aan het debat:
behalve dan dat het VB buitengelopen zou zijn bij het stemmen van de
beruchte resoluties. En dan? Is dit een wedstrijdje om ter Vlaamst
krijsen? Dewinter werd echter al gauw op z'n plaats gezet door
OpenVLD-fractieleidster Ceysens: Mevrouw
de voorzitter, collega's, heren van de regering, talrijk opgekomen
publiek, de aanwezigheid van nogal wat buitenlandse journalisten doet
vermoeden dat er dezer dagen iets merkwaardigs aan de hand is. En ik
lees in buitenlandse media dat ons land op splitsen staat. (Rumoer)
Zullen de Vlamingen weldra eenzijdig de Vlaamse onafhankelijkheid uitroepen? (Rumoer)
Neen! Niets van dat alles zal gebeuren. (Rumoer/Opmerkingen)
En daarmee had de zitten gesloten moeten worden: meer was er werkelijk
niet te zeggen. Daarna herhaalde Ceysens nog eens dat "de Vlamingen"
meer bevoegdheden voor Vlaanderen wilden, maar geen splitsing of
confederatie. Ik wil dat niet en ik ben ook Vlaming. Ik ben zelfs een
partijgenoot van mevrouw Ceysens. Ik wil dat we snel een regering
kunnen vormen met een écht liberaal project. Het zou goed zijn ons
daarop te concentreren, in plaats van op de communautaire zever. Los
BHV op, herfederaliseer de geluidsnormen en beginnen met die regering!
Maar goed, na een korte interventie van mijnheer Dewinter, de regisseur
van de B-film die we te zien kregen, zei Ceysens nog enkele gevatte
zaken waar de populist zichtbaar niet mee kon lachen. "Mevrouw
de voorzitter, collega's, ten behoeve van de buitenlandse pers en de
Franstaligen is het misschien goed erop te wijzen dat we op 10 juni al
een referendum hebben gehouden. De fractie van de heer Dewinter spreekt
namens 19 percent van de Vlamingen. De grote meerderheid van de
Vlamingen denkt niet zoals het Vlaams Belang. De meerderheid van de
Vlamingen ziet wel nog een meerwaarde in de federatie en in onze
hoofdstad Brussel. Wij zijn geen separatisten."
Daarna was Caroline Gennez, die zich al voorzitster van de Vlaamse socialisten waant aan de beurt. "De heer Dewinter en zijn collega's zijn in hun sas. Ze brengen heel
wat geroep, gelach en gegiechel mee. Ze zijn hier samen om de Vlaamse
onafhankelijkheid uit te roepen. Hier in ons eigen Vlaams Parlement,
dat een legitiem parlement is, een parlement van de dialoog, wil de
fractie van de heer Dewinter zonder dialoog, tegen België en tegen
Wallonië, Vlaanderen tot de risee van de Europese Unie en de
internationale politiek maken. Mijn partij kiest er niet
voor om de risee van de Europese Unie te worden. Ik denk dat
Vlaanderen, België en de Vlamingen beter verdienen."
Na dit hoopgevend begin verviel ze in de "socialistische"
clichés die we sinds het aantreden van Van de Lanotte vanuit rode hoek
naar ons hoofd geslingerd krijgen: Vlaanderen en Wallonië verschillen,
we moeten splitsen om beter te besturen en... artikel 35 moet ten
uitvoer gebracht worden: België moet een confederatie worden dus! Ik
ben geen socialist, maar zelfs ik weet dat er weinig socialistisch of
solidair aan het splitsen van een land is. Misschien moet Gennez maar
eens aankloppen bij N-VA-CD&V voor een kartel als ze verkozen
wordt. ALS ze verkozen wordt.
Mieke Vogels van Groen! zei tot mijn verrassing nog de meest
intelligente zaken. Het leek er immers op dat de andere partijen er
alles aan deden om toch maar geen twijfel toe te laten over hun
engagement om de staat nog ingewikkelder te maken.
Ik denk dat er geen beter
voorbeeld is om de kloof tussen burger en politiek te illustreren dan
dit virtuele debat in Vlaanderen over de splitsing van het land. Voor
uw voorstel van decreet, mijnheer Dewinter, bent u, denk ik, in de leer
gegaan bij de oude Marokkaanse familiewetgeving. Daarin gold ook dat
wanneer twee partners het niet eens waren de sterkste partner, namelijk
de man, de vrouw kon verstoten. Wat u in uw voorstel van decreet doet,
is hetzelfde. (Rumoer bij het Vlaams Belang)
U zegt immers: "Wij, de sterksten, verstoten de anderen." (Rumoer bij het Vlaams Belang)(...)
Collega's, we zouden het bijna vergeten, maar in juni hebben 800.000
mensen, inderdaad alleen Vlamingen, hun vertrouwen gegeven aan Yves
Leterme, de man van het goed bestuur. Goed bestuur is een dekseltje dat
op vele potjes past. Het is mij nooit duidelijk geweest welk potje Yves
Leterme ervan wilde maken, maar ik heb nog nooit iemand gekend die
onder goed bestuur verstaat: twee maanden lang in en uit een kasteel
rijden en elkaar bij het buitenkomen telkens weer verrot schelden. Dit
is volgens mij geen goed bestuur. (Applaus bij Groen! en bij de heer Jan Roegiers/ opmerkingen van de heer Kris Van Dijck)(...)
Het communautaire model van de vorige eeuw met drie gewesten en drie
gemeenschappen is aan herziening toe. Precies dat model maakt dat dit
land zo ingewikkeld en zo duur, waardoor niemand er nog aan uit kan.
Geen enkele burger beseft nog wie bevoegd is voor welk beleidsdomein.
Het probleem dat we nu hebben, lossen we niet op door steeds meer
bevoegdheden over te hevelen, tenzij men een geheime agenda heeft die
separatisme heet. Dat is niet onze agenda, absoluut niet. We kiezen,
hebben altijd gekozen en zullen ondubbelzinnig blijven kiezen voor
federale solidariteit. We bedanken inderdaad feestelijk voor het
Vlaanderen van Bart De Wever, het Vlaanderen waarin men met vendels
moet zwaaien, luidkeels de Vlaamse Leeuw moet zingen en liefst niet op
Herman De Croo mag lijken want anders is men geen goede Vlaming.
Vooral dit onthoud ik: "Het communautaire model van de vorige eeuw met drie gewesten en drie
gemeenschappen is aan herziening toe. Precies dat model maakt dat dit
land zo ingewikkeld en zo duur, waardoor niemand er nog aan uit kan."
Misschien wordt het eens tijd daarover na te denken. Een
staatshervorming kan nuttig zijn, maar niet een staatshervorming zoals
we die tot nu toe gekend hebben. Nee. Een écht staatshervorming,
waarbij de nationale staat weer échte macht krijgt om beslissingen te
nemen, en die macht decentraliseert naar overheden die dicht bij de
burgers staan: de provincies (en waarom niet: arrondissementen,
streken, ...) en de gemeenten. Daarna kunnen we eindelijk beginnen met
het afslanken van die staat: privatiseren van overheidsbedrijven, het
ontvetten van de staat en de ambtenarij en het verlagen van de
belastingen.
Maar dat is helaas nog allemaal toekomstmuziek. Eerst nog een regering
vormen. Laten we intussen onze waardigheid behouden. Mijnheer Dewinter
is daarin al niet geslaagd. Voor het oog van de hele wereld maakt hij
van maandag tien september een beschamende dag in de geschiedenis van
België, maar vooral in die van zijn eigen parlement - en partij.
Mathias De Clercq: Nationalisme is een dodelijk gif
Er verschijnen maar zelden opiniestukken waar ik het
honderd procent mee eens ben. Het stuk van mijn partijgenoot Mathias De
Clercq dat gisteren in de Standaard verscheen is er één van. Met zijn
toestemming publiceren we het hier nog eens integraal.
Het nationalisme is een dodelijk gif -
Mathias De Clercq
Vijfentachtig dagen na de verkiezingen hebben we nog steeds geen regering.
Als jonge politicus sta ik versteld van de onkunde en/of onwil van doorwinterde
politici om tot een coherent regeerakkoord te komen dat tegemoet komt aan de
verwachtingen van de burgers. Die verwachten een goed draaiende economie, meer
werkgelegenheid, een sterke sociale zekerheid, een performante politie en
justitie, een verdere afbouw van de overheidsschulden, een humane aanpak van het
migratieprobleem, meer aandacht voor de milieuproblematiek en een moedig
buitenlands beleid. Stuk voor stuk zaken die het best aangepakt worden op
federaal, zelfs Europees niveau. In de plaats daarvan zien we een beschamend
schouwspel van Vlaamse nationalisten en franstalige communautaire scherpslijpers
die er alles aan doen om redelijke compromissen onmogelijk te maken.
Het begon eigenlijk al op de avond van de verkiezingsuitslag toen overwinnaar
Yves Leterme zich liet omringen door een horde radicale nationalisten die met
hun gebrul en zwaaiende leeuwenvlaggen wilden aangeven dat 'hun' tijd gekomen
was. Ik moest toen denken aan die ene uitspraak van wijlen Louis Paul Boon:
'Vandaag of morgen zullen zij weer door onze straten trekken met hun
leeuwenvlaggen, hun benagelde botten, hun roffelende trommen'. Wie het journaal
van de voorbije maanden heeft gevolgd, zag hoezeer de diverse partijen en hun
onderhandelaars werden vastgeklemd en meegezogen door die opstoot van bruut
nationalisme. De Vlaamse spierballen werden gerold zoals nooit tevoren. Ik moet
er van kokhalzen. Nationalisme vloeit immers voort uit rancune en een vorm van
misplaatst zelfmedelijden waarvoor men de oorzaak steeds zoekt bij de ander, de
Walen, de vreemdelingen, de moslims, Europa. 'Het begrip natie is', zoals Imré
Kertèsz verwoordde, 'een vals denkbeeld dat aan een heel land wordt
opgedrongen'. Wat me de voorbije weken stoort is de mediocriteit, het
provincialisme, het slachtofferisme en die vermeende superioriteit van al die
Vlaamse politici die onder de IJzertoren staan te krijsen. Het nationalisme is
als een dodelijk gif dat de rede lamlegt en de emoties de vrije teugel laat.
Neem de ronduit vulgaire uitspraak van Bart De Wever over Herman De Croo:
'Het is niet omdat die man Nederlands praat dat hij Vlaming is'. De voorzitter
van het NVA, die het steeds heeft over de verdediging van 'onze' Vlaamse
belangen, eigent zich het recht toe om te bepalen wie een Vlaming is en wie
niet. Ik huiver van mensen die anderen opsluiten in een vermeende collectieve
identiteit en in naam daarvan bepalen wie er al dan niet toe behoort. Daar
begint de discriminatie, het racisme en finaal de uitsluiting. Het begrip
'identiteit' waar nationalisten mee zwaaien kent alvast in de ogen van Mario
Vargas Llosa geen genade. Achter elk pleidooi voor de verdediging van de
identiteit van een groep vermoedt hij een complot tegen de individuele vrijheid,
en dat klopt ook. Daarom ontneem ik hem het recht om in mijn naam of in die van
andere Vlamingen te spreken.
Ik weiger mee te stappen in de nationalistische logica die finaal eindigt in
de opsplitsing van ons land. Als schepen van de stad Gent heb ik dagelijks veel
contacten met burgers met uiteenlopende politieke ideeën. Ze vragen me wat onze
politici bezielt, waarover ze nu al maanden aan het praten zijn? Soms is er
iemand die mij zegt dat het de schuld van de franstaligen is, dat ze altijd
'non' zeggen, dat ze een oplossing in de weg staan. Maar als ik dan vraag wat ze
daarmee bedoelen en waar ze dat vandaan halen dan wijzen ze naar de media, het
journaal of een krantenartikel. En als ik doorvraag wat ze precies aanklagen dan
weten ze het niet. De sociale zekerheid splitsen? Justitie en politie
regionaliseren? Vlaamse nummerplaten invoeren? Neen, neen, neen. Gewoon een
regering die ervoor zorgt dat hun zonen en dochters uitzicht krijgen op een job,
dat ouderen een menswaardig pensioen ontvangen, dat zieken en gehandicapten hun
facturen kunnen betalen.
We moeten ervoor zorgen dat onze welvaart ook in de toekomst realiteit
blijft. We moeten antwoorden formuleren op de enorme uitdagingen die de
globalisering met zich mee brengt. We moeten ons sociaal economisch weefsel
versterken. En bovenal moeten we maatregelen nemen waardoor ons land dit jaar
opnieuw afsluit met een begroting in evenwicht of een klein overschot. De afbouw
van de schulden die de voorbije acht jaar met succes werd gerealiseerd moet
absoluut worden doorgezet. Gezonde staatsfinanciën zijn immers het begin van
alle deugdelijke politiek. Een politiek die tegemoet komt aan het principe
'Gouverner c'est prévoir' zodat die de kansen van de komende generaties niet
belast, maar net bevorderd. Al die zaken zijn voor mij veel belangrijker dan
vendelgezwaai en leeuwengeklauw. En zo denken er velen: dat we ons land moeten
bijeenhouden, dat solidariteit geen loos begrip mag worden, dat burgerschap niet
verengd mag worden tot de mythe van een bloedgemeenschap.
Op het internetforum van Politics dat
ik frequenteer bestaat een interessant project: één forumlid wordt
gedurende een hele week forummer van de week, en krijgt een eigen
forumsessie waarin hij zich aan een stortvloed van vragen kan
verwachten.
Deze week ben ik, Patriot! op het forum, aan de beurt. Wie wil meediscussieren met deze interessante man kan terecht op dit adres!
We horen berichten over het mogelijke opnemen van
Ecolo in de regering. De Franstalige groenen hebben echter al laten
verstaan dat ze enkel in een regering stappen als het met Groen! is, en
liefst zonder de N-VA. Dat is eerbaar, maar een groene
regeringsdeelname heeft voor Belgischgezinden en liberalen toch vooral
nadelen.
Ten eerste zal er van een deftig economisch beleid met échte
lastenverlagingen geen sprake meer kunnen zijn. De groenen zijn immers
nooit voorstander geweest van een inkrimping van de desastreuze en
onrechtvaardige herverdelingsmechanismes - integendeel. Het linkse CDH
en de machtige ACW-vleugel van de CD&V zullen in de groenen een
nuttige bondgenoot vinden tegen de vooruitstrevende
belastinghervormingen van de liberalen.
Verder is een belangrijke groene eis om in de regering te stappen dat
de klemtoon komt te liggen op het klimaat. Meer ecologie, minder
economie dus. Op het moment dat Europa overspoeld dreigt te worden door
concurrentie uit de lageloonlanden mag België dus windmolens gaan
bouwen, kerncentrales sluiten en hoge belastingen gaan heffen op het
bezit van auto's. In plaats van de belastingen en de regelneverij van
de overheid drastisch in te perken om ademruimte te geven aan onze
bedrijven, zullen deze wellicht nog verplicht worden om zich te
schikken naar de onnozelste regeltjes om er toch maar voor te zorgen
dat België heiliger dan milieupaus Al Gore blijft.
De Groenen kunnen meehelpen aan de noodzakelijke tweederde meerderheid
die nodig is voor een staatshervorming. Wat daar positief aan is, weet
ik ook niet. Het is op dit moment (en op welk moment eigenlijk wel?)
absoluut niet opportuun om onze staat nog wat ingewikkelder te gaan
maken door bijvoorbeeld het arbeidsmarktbeleid te gaan splitsen. We
hebben nood aan een eengemaakte aanpak. Los BHV op, voer een nationale
kieskring in, zie dat de federale overheid voldoende geld binnenkrijgt
en start met de regering. Dit land heeft nood aan lastenverlagingen en
minder regelneverij, dat de nieuwe regering daar eens aan werkt in
plaats van ingewikkelde contra-federale constructies uit te denken die
dit land onbestuurbaar dreigen te maken!
De mensen die denken dat België uiteen zal vallen zullen wellicht
opgelucht adem halen: zij geloven dat een grote staatshervorming weer
levenskracht aan de Belgische federatie zal geven. Ik vrees niet voor
het einde van België, en deel hun mening niet. België heeft nood aan
een eenvoudiger staatsbestel, en daar past zeker een nationale
kieskring in, om uit de (overigens niet eens zo acute) impasse te raken.
Het enige positieve aan een eventuele groene regeringsdeelname is dat
N-VA mathematisch niet meer nodig is voor de coalitie. Bart De Wever
lijken immers wel een Ayatollah die
zomaar fatwa's uitspreekt over mensen die niet Vlaams genoeg zouden
zijn. De drang om zijn 'België barst'-discours te volgen is door het
feit dat zijn mini-partijtje op de wip zit dan ook groot voor de andere
partijen. Het is echter zeer de vraag of Ecolo hun eis om zonder de
N-VA te regeren durft hard maken...
Globaal bekeken is een regering met de groenen dus een slechte zaak,
zowel voor liberalen als voor Belgischgezinden. En voor de overgrote
meerderheid van mijn partijgenoten, die zowel liberaal als
Belgischgezind zijn, is het dus een totale ramp. De Belgen, zowel in
het noorden als in het zuiden, hebben gestemd voor een centrum-rechts
liberaal beleid. In de plaats daarvan krijgen ze een groen-linkse
regering met een blauw sausje die echter niet eens kan beginnen met
besturen omdat ze nog geen akkoord hebben over hoe ze ons land nog
ingewikkelder kunnen maken... Triestig.
FDF EN N-VA VERDIENEN GEEN PLAATS BIJ FORMATIEGESPREKKEN! (01.09.2007)
Lees hier het persbericht van B-Plus in reactie op de communautaire
problemen aangaande de vorming van de nieuwe federale regering!
CARINE RUSSO EN TONY MARY VERVOEGEN B-PLUS
B-Plus betreurt het communautaire opbod tussen Vlamingen en
franstaligen van de laatste weken. Anderzijds zijn we verheugd te
kunnen melden dat onze beweging sinds 21 juli maar liefst 400 nieuwe
leden heeft bijgekregen, evenwichtig verdeeld over de taalgroepen en
afkomstig uit verschillende politieke en maatschappelijke middens!
Wij verwelkomen in het bijzonder Carine RUSSO (senatrice Ecolo) en Tony
MARY (voormalig Directeur VRT) en bedanken hen voor hun uitdrukkelijke
steunbetuiging.
Deze nieuwe leden komen onze ruim 3.000 reeds toegetreden leden
vervoegen, waaronder onder meer : Wilfried Martens, Anne-Marie Lizin,
Luc Van Der Kelen, Rudy Aernoudt, Josy Dubié, Hervé Jamar.
B-Plus benadrukt dat een paar decennia van wetenschappelijk onderzoek
hebben aangetoond dat de overgrote meerderheid van de bevolking in
Vlaanderen, Wallonië en Brussel niet akkoord is met een opsplitsing van
België. De opiniepeilingen van de laatste dagen veranderen daar
helemaal niets aan, ook al lezen sommige commentatoren deze peilingen
blijkbaar op een andere manier.
Wij zijn de mening toegedaan dat de verslechtering van het
communautaire klimaat in vooral te wijten is aan de aanwezigheid van
Bart De Wever (N-VA) en Olivier Maingain (FDF) aan de federale
onderhandelingstafel. FDF en N-VA zijn de enige partijen die baat
hebben bij een grote communautaire crisis. B-Plus meent dan ook dat
deze partijen geen plaats hebben in federale onderhandelingen die net
als doel hebben de huidige crisis te ontmijnen en het land bestuurbaar
te maken. Samen vertegenwoordigen zij niet eens 5 % van de Belgische
bevolking. De reden waarom FDF en N-VA mee kunnen aanschuiven is niet
het mandaat dat hen door de kiezer werd gegeven, maar wel het feit dat
zij hebben kunnen profiteren van hun samenwerkingsverband met een
grote, traditionele partij.
B-Plus roept de politieke partijen op om gehoor te geven aan de
stilzwijgende meerderheid van de bevolking en snel uit het
communautaire moeras te geraken door middel van een evenwichtige
staatshervorming die erop gericht is om het dagelijks leven van de
bevolking te verbeteren, wars van enig nationalisme of taalradicalisme.
We wensen ook dat de onderhandelaars werk maken van de oprichting van
een federale kieskring, die moet vermijden dat bij toekomstige
regeringsonderhandelingen opnieuw een Vlaams en een Franstalig blok
tegenover elkaar zullen staan.
Op zaterdag, 15 september 2007 zal B-Plus in Antwerpen voor de 3e keer op rij de Waalse Feesten vieren!
Deze viering is de tegenhanger van de organisatie van de Vlaamse Feestdag die jaarlijks door B-Plus-Namen georganiseerd wordt.
Door
het vieren van het feest van de andere Gemeenschap aan de overzijde van
de taalgrens, wil B-Plus de goede verstandhouding tussen Vlamingen en
Walen in de verf zetten en bevorderen. In een volwassen federale staat
moet het kunnen dat Vlamingen en Walen elkaars feestdag vieren.
PROGRAMMA:
10h30 : afspraak bij het Diamantmuseum te Antwerpen (Kon. Astridplein
19-23 – vlakbij station Antwerpen-Centraal NMBS)
11h00-13h00 : wandeling door de Diamantwijk en museumbezoek
13h30-15h00 : lunch in restaurant Grand Café Paon Royal (naast
Diamantmuseum)
16h00-17h00 : Debat : « De beeldvorming vover Wallonië in Vlaanderen
en de rol van de media » met Tony Mary (voormalig directeur VRT), Dave
Sinardet (prof. Universiteit Antwerpen), Christophe Deborsu - gevraagd
(journalist RTBF), Ivan De Vadder – gevraagd (journalist VRT) –, Benno
Barnard (moderator) Keizerstraat 13 - 2000 Antwerpen
18h00-19h00 : Cabaret door de Antwerpse nachtburgemeester VITALSKI
19h00 : receptie
Inschrijvingen: ten laatste tegen 7 september 2007 via fax: 03/227.07.88
of email info@bplus.be
Deelnameprijs: Volledig programma: 25 € pp. - Debat, cabaret en receptie: 15 € pp.
Betaling: uw inschrijving wordt definitief na storting van de juiste inkomprijs op rek. 068-1059555-51
Steeds meer artiesten veranderen op MySpace hun
schermafbeelding in onze fiere nationale driekleur. Dit initatief is
enkele dagen begonnen door de Brusselse band Joshua: zij riepen iedereen op om de Belgische kleuren te voeren als statement tegen de splitsing van ons geliefde land.
Joden roepen op tot eenheid
Advocaat Philippe Markiewicz, voorzitter van het Coördinatiecomité van
Joodse Organisaties van België, wijst op "het belang dat de Joodse
gemeenschap van België hecht aan de eenheid in verscheidenheid van
België". "De toekomst van de Belgische burgers ligt niet in het
avontuur van het separatisme, maar in een betere kennis van de
culturen, waarden en talen van alle gewesten van het land", meent
Markiewicz. De Joodse gemeenschap, die vooral in Brussel en Antwerpen
gevestigd is, neemt aan het debat deel als historische component van het nationale weefsel van België. (belga/hln)
Ge hoort tegenwoordig meer en meer zageventen die
ons mooie land om één of andere reden willen splitsen. De overgrote
meerderheid van de mensen willen dat uiteraard niet. Dat brengt het beste, het creatiefste in een mens naar boven. Hier een overzichtje van toffe filmkes op de youtube enz.
Enkele dagen geleden is een petitie opgestart door een Luikse
huisvrouw, voor de eenheid van België. Toen dat deze morgen in de krant
verscheen zaten we aan 15.000 namen, Vlamingen en Walen. Ondertussen
hebben we ongeveer 27.000 handtekeningen, and counting.
Oja: Belgische artiesten hebben een actie gestart op Myspace waarbij ze
oproepen om de Belgische vlag in het gebruikersprofiel te zetten, om zo
een statement te maken over de eenheid van ons geliefde land. Bij deze,
ook op mijn weblog (cfr hiernaast).
Daarnet kreeg ik het driemaandelijks tijdschrift van
BPlus, waar ik lid van ben (en met mij ook andere ( ;-) )
zwaargewichten zoals Wilfried Martens, Walter Zinzen, Anne Marie Lizin,
Pierre Chevalier, Willy Claes enz enz), in de bus. Vooral het
editoriaal vond ik
heel interessant, omdat het een oplossing biedt voor de huidige
(communautaire, en dus nutteloze) crisis waarin de formatie verzeild is
geraakt. Het is een kwestie van geven en nemen voor politici van beide
kanten van de taalgrens, en de Belgische Beweging vult dat op een zeer
interessante manier in. Hieronder het editoriaal van de zomereditie van
B Flash!
Editoriaal : naar een band van vertrouwen
Dit trimestrieel blad kan de actualiteit niet op de dag volgen, maar het blijkt duidelijk dat het
formatieberaad goed klem zit.
De Vlaamse onderhandelaars zijn komen aandraven met lijstjes van bevoegdheden die gesplitst
moeten worden. De individuele punten op die lijstjes zijn op zich niet choquerend of
onbespreekbaar. Evenwel ontstaat een imagoprobleem. De lijstjes wekken de indruk dat de
huidige staatshervorming voor de Vlaamse politici een tussenstap is, waarbij het separatisme het
einddoel blijft. De Franstalige onderhandelaars vrezen op een glibberige helling te staan, en
verkrampen.
Een formatie vereist vertrouwen, en het zijn dan ook de Vlaamse partijen die het vertrouwen
moeten herstellen. Dit hoeft niet noodzakelijk door de lijstjes weg te gooien. Wel moet het imago
verbeterd worden. De onderhandelaars moeten aantonen dat het hun menens is met een
versterkte federale staat. Hoe ? Er zijn veel mogelijkheden: de federale kieskring, een versterkte
senaat, een normenhiërarchie, het herfederaliseren van eerder gesplitste bevoegdheden, ... Elk
van deze voorstellen zou een sterk signaal geven : "Vlaanderen laat België niet los".
Maar ook de Franstalige onderhandelaars kunnen het goede voorbeeld tonen. De meeste
voorstellen die ze tot nu toe formuleerden, komen neer op een betwisting van de taalgrens. Zij
moeten evenwel beseffen dat het verbrusselen en verfransen van de rand geen fictief probleem is,
dat enkel in de hoofden van extremisten zou bestaan. Het zou hun sieren begrip op te brengen
voor de jonge Brabanders die door de immo-prijzen uit hun geboortedorp worden weggedreven.
Ook dit is solidariteit.
B Plus heeft al vaak positieve voorstellen geformuleerd, ondermeer rond B-H-V, en zal dat blijven
doen. En nu moeten ze nog luisteren …
Ik ben Bob Vangeel, en zoals u weet ben ik een liberaal en een Belg. Ik
ben momenteel student communicatiewetenschappen (laatste jaar, Master) te
Leuven en woon in het weekend in Vorselaar. Ik ben ledenverantwoordelijke en politiek secretaris van Jong-VLD
Leuven en lid van OpenVLD in 't algemeen. Het is ook geen geheim dat ik
bekend sta als 'belgicist', zoals men dat dan noemt. Ik ben inderdaad
voorstander van méér bevoegdheden voor België, en tegen - zoals onze
premier dat dan zegt - dat "altijd maar splitsen, splitsen, splitsen!".
De afkeer van de vrije markt en het vrije individu van de christendemocraten en flaminganten is genoegzaam bekend. Wouter Beke, huisideoloog van het Vlaams-christelijke kartel wilde het vrije ik al naar de mythologie verwijzen, maar nu maken de N-VA'ers en hun kartelpartners het wel héél bont: de hele horeca moet eraan geloven. Nergens zal nog gerookt mogen worden, tenzij café's een ruimte - niet groter dan een vierde van hun oppervlakte - ter beschikking stellen van rokers. Dat vele kleinere etablissementen zich dat niet kunnen veroorloven, en door minder klanten wellicht overkop zullen gaan, stoort de volkspartij niet. Tot daar de partij van de kleine man.
Premier Guy Verhofstadt slaagt in zijn missie. Hij
brengt in twee weken een regering op de been: iets waar
N-VA-CD&V-kopman en blaaskaak nummer één Leterme niet in slaagde in
zes maanden. Proficiat, Guy Verhofstadt. Deze blogger was in juni de
énige die de terugkeer van Guy Verhofstadt naar het allerhoogste niveau
van de politiek met zoveel woorden voorspelde. Het zijn dan ook
uitzonderlijke tijden. Het politieke klimaat is verzuurd door
nationalistische oprispingen aan beide kanten van de taalgrens,
aangewakkerd door misselijkmakend mini-partijtjes FDF en N-VA die niets
anders doen dan hun grote broer opstoken.
...maar nu ben ik terug! Ik ben een tijdje afwezig
geweest... het was ook niet gemakkelijk tijd te vinden voor mijn
weblog, nu ik weer volop in het studentenleven zit en ik massa's papers
moet afwerken. :)
Vierhonderd prominente Belgen hebben samen een
petitie opgericht voor de eenheid van België. Het gaat naast
vakbondsfiguren over mensen als Luc De Vos, Axelle Red, Kim Gevaert,
Eddy Merckx,... enz. Ook ik heb al getekend. ;)
Beste vrienden,
De Europese en internationale pers was naar Brussel
afgezakt en had zich geposteerd op de publieksbanken van het Vlaamse
parlement, die anders zo goed als leeg zijn. Een groot aantal
parlementsleden was op post, alweer een unicum. Het leek er inderdaad
op dat er iets zou gaan gebeuren, vandaag. Niets is echter minder waar.
Het enige dat gebeurde was een goed ingestudeerd toneelstukje van
VB-voorman Dewinter die slechts tot doel had België, Vlaanderen en al
zijn inwoners belachelijk te maken. In dat laatste is hij geslaagd. De
internationale pers, maar ook de leden van de verschillende fracties
lieten zich zomaar op sleeptouw nemen door de gepatenteerde volksmenner
en zorgden er in de weken voor dit debat voor dat er een ongekend
belang aan deze bijeenkomst werd toegedicht: Vlaanderen zou immers
eenzijdig zijn onafhankelijkheid uitroepen, zo moeten enkele
buitenlandse opiniemakers gedacht hebben.
Er verschijnen maar zelden opiniestukken waar ik het
honderd procent mee eens ben. Het stuk van mijn partijgenoot Mathias De
Clercq dat gisteren in de Standaard verscheen is er één van. Met zijn
toestemming publiceren we het hier nog eens integraal.
Beste vrienden,
FDF EN N-VA VERDIENEN GEEN PLAATS BIJ FORMATIEGESPREKKEN! (01.09.2007)
15.09.2007 - 3E WAALSE FEESTEN IN ANTWERPEN
