Foto
Websites
  • EVA
  • Arnon Grunberg
  • The Montgolfier Brothers
  • Sigur Ros
  • Iron and Wine
  • Motek
  • The National
  • The Notwist
    Archief per maand
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 02-2012
  • 09-2011
  • 04-2011
  • 12-2010
  • 09-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
    blog vir

    09-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    9 augustus 2007

    Vandaag zijn J. en ik precies 3 jaar samen. Rond een uur of 21, om zo precies mogelijk te zijn. Raar dat ik niet preciezer kan zijn. Soms onthoud ik details die zo precies zijn dat het projectielen lijken.

     

    Ons verhaal gaat nu dat onze relatie van Ongelooflijk Goed naar Relaties Vallen Niet Te Vergelijken is gegaan. Ik vind dat het beter is te weten hoe de zaken er echt voor staan. Er is niemand met wie ik zo goed kan ruziemaken als J. En er is ook niemand die er zo lang na elkaar in slaagt niet op mijn zenuwen te werken. Verder is J. de knapste, slimste, grappigste en arrogantste persoon die ik ooit heb ontmoet.

     

    Ik heb geen cadeau gekocht voor J., dat heeft hij zelf gedaan. Hij heeft een boek gekocht over een stad waar hij binnenkort naartoe gaat. Ik denk nog: ik koop niks voor mezelf, maar J. heeft ook aan mij gedacht. Ik krijg een lichtblauw T-shirt met een wortel op. En het klopt weer: mijn eerste cadeau voor J. was een T-shirt waarop ‘B-R-U-G-G-E’ stond en J.’s eerste cadeau voor mij was een boek – een strip van Casper en Hobbes eigenlijk. Ik neem een foto van onze cadeaus met ons fototoestel – het duurste cadeau dat ik ooit aan iemand gaf. We hebben in ons driejarig bestaan al veel cadeaus gegeven, blijkt nu.

     

    Toen ik op 9 augustus 2004 van het station naar de Hoogstraat liep, waren de details die ik had onthouden geen projectielen maar vuurvliegjes; piepkleine, ontelbare vuurvliegjes.

      

     


    >> Reageer (0)
    07-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    7 augustus 2007

    Vanochtend zat ik in een boek te lezen dat misschien wel beter is dan alle andere boeken die ik ooit las, en er stond:

    Bovendien, als je erover nadenkt slaan we ons allemaal met geleende opinies door het leven, die we in veel gevallen ook nog eens verkeerd hebben verstaan.

    Hier staan twee dingen en ik ga met alletwee akkoord. Jammer dan dat ik die zin (dat hele boek) niet zelf heb geschreven.

    1. We slaan ons allemaal met geleende opinies door het leven. We moeten ophouden met denken dat we naar originaliteit moeten streven, zowel wanneer we een cadeau zoeken voor iemand als wanneer we iets schrijven, tekenen, boetseren, bouwen. Het doet er helemaal niet toe dat we de eerste zijn; je kan de eerste in zoveel zijn zonder dat het betekenis heeft. Wat belangrijker is, is dat er mensen rondlopen die denken: ik had degene willen zijn die dat schreef, tekende, boetseerde, bouwde. Hoeveel mensen en welke mensen precies lijkt me ook wel van belang te zijn, maar daar ga ik hier & nu niet dieper op in.

    2. Veel van die opinies hebben we verkeerd geïnterpreteerd. Misverstanden, breek me de bek niet open. Ik vraag me af in hoeveel gevallen de communicatie vlekkeloos verloopt. Ik vraag me zelfs soms af of elk gesprek niet een voortdurende poging is alle misverstanden weg te werken. Mensen zeggen dan niet echt iets, maar proberen uit te sluiten wat ze vooral niet bedoelen. En dat mislukt uiteraard, want de ander wil horen wat hij in zijn hoofd heeft, die wil dat de woorden van zijn gesprekspartner precies passen in de plattegrond die hij van de situatie heeft gemaakt. En zo ontstaat het misverstand.

    Dat mag allemaal heel pessimistisch lijken (het herkauwen van foute interprataties) maar ik heb nog nooit het gevoel gehad dat ik vrolijker moet worden. Meestal vind ik me net vrolijk genoeg.


    >> Reageer (3)
    04-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen















    make sure you have the knife

     

    ik slurp slokken thee

    klef van de suiker

    lauw tegen mijn tong

    van ijzer & wijn

     

    en hij spreekt haar aan

    in oorlogstaal

    en niemand hoort het

    niemand is verbaasd

     

    dat is nog wel het raarst vandaag

    (2007)

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    tweede keer in k

     

    k heeft geduld gehad, dat

    moeten we van k onthouden

     

    en de bijna donkere weg terug in

    je handen die zich nauwer sluiten

     

    om te nemen, veel, en

    dat allemaal en meer

    terug te geven, trager

    dan draaglijk en licht

     

    ik zing als ik k uitstap

    en k zinkt achter mij

     

    (2007) 


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    vergeet het maar

     

    ik zie je duim, je pols

    oplossen in de ochtend

     

    ik twijfel of ik wel kan slapen

    met mijn hoofd te ver van

    het raam vandaan

     

    en ik denk nog: morgen

    en ik denk nog: zie het maar

    en ik denk nog: slaap nu

     

    en de hele kamer is dolgedraaid en

    tolt en trekt de treden recht waar-

    langs het water gutste, en de gaten

     

    (2007)


    >> Reageer (0)
    02-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen 2 augustus 2007

    Ik denk dat kuttekop aan het verhuizen is. Kuttekop is onze bovenbuurvrouw. We schieten niet zo goed op met haar. Het begon allemaal toen ze op een dag, het was zondag en we zaten taart te eten, kwam aankloppen om ons te melden dat het hier, in dit huis dus, onleefbaar was geworden. En dat sinds wij er waren komen wonen. Dat was wel even slikken want we zaten taart te eten op dat moment.
    Kuttekop is nog een paar keer komen bellen om te zeggen dat de muziek stiller moest. Ze heeft ook eens geroepen dat ik de Groen!-posters voor ons raam moest vervangen door VB-posters, en ik was te veel uit mijn lood geslagen om daarop te antwoorden dat ze haar politieke voorkeur niet aan anderen moest opdringen. Dat ik dat niet kan, daar word ik pas kwaad van. En dat ik toen een half uur de deur niet uit durfde omdat ik bang was dat ze op de loer lag.

    Er ligt een kroket op ons dak. We denken dat kuttekop die daar gesmeten heeft, om haar vertrek aan te kondigen. We kunnen ons levendig voorstellen hoe ze heeft gelachen toen die kroket uit haar raam vloog en op ons dak belandde. Dat kunnen we, maar dat doen we niet al te veel want we worden er niet vrolijker van. Het verhuizen gaat nogal traag. Zo'n twee weken geleden hoorde ik gestommel op de trap en toen bleek dat ze didactisch materiaal van de trap aan het sleuren was. Kuttekop is kleuterjuf.

    Eergisteren was hun oven weg. Toen dacht ik: het is definitief, ze zijn weg, en ik nam er een foto van. Maar ze zitten hier nog altijd, en we horen haar voetstappen nog, even nijdig als altijd (we denken dat ze speciaal voor ons bottines of puntige laarzen heeft gekocht) en we kunnen alleen wachten, en hopen dat ze snel weggaat, hier ontzettend ver vandaan.




    >> Reageer (2)
    31-07-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen 31 juli 2007

    Als er drie verliezers zijn en maar één winnaar, kan je beter in een goede troostprijs voorzien. De troostprijs is altijd: De Courgettekleurige Trofeekat niet moeten meenemen naar huis. Zelfs als hij in je rugzak zit, voel je zijn lelijkheid op alles afstralen.

    Ik heb gisteren net op tijd een paar steken laten vallen tijdens het kaartspel, maar voor ik het besefte was J. ermee aan de haal, en nu staat De Courgettekleurige Trofeekat weer op onze boekenkast smakeloos te zijn.

    >> Reageer (0)
    30-07-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen 30 juli 2007

    J. zegt: 'Ironie is de nagel aan de doodskist van de humor.'

    Ik denk na over wat de nagel aan de doodskist van de ironie kan zijn, maar ik vind niks. Ik denk dat ironie vanzelf wel sterft.

    >> Reageer (2)
    28-07-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen 28 juli 2007

    Martha Stewart was weer op TV. Van J. moet ik het maar niet meer te veel over haar hebben. Hij weet niet goed of ik ironisch ben of niet.
    Ze had allemaal dames van haar eigen leeftijd op stoelen om zich heen gezet, en toen bleek dat die allemaal Martha Stewart heetten. Er was ook een man die met het Guiness World Book of Records stond te zwaaien, maar zijn functie werd me niet helemaal duidelijk. Een van die vrouwen had een man die Rod Stewart heette. Ik heb Martha Stewart nog nooit zo blij gezien. Geen enkele Martha Stewart.
    Ik vond vandaag een jas, en toen ik die wou betalen, werd ik voorbijgestoken door een vrouw die deed alsof ze mij niet had gezien. Dat zou Martha Stewart nooit doen. Martha Stewart is een vrouw die geduld kan oefenen. Ik ben te weten gekomen dat ze de kast waar ze vroeger haar handdoeken in bewaarde (een kast van 2 meter op 2), nu in de studio heeft gezet. Er staan allemaal blikken en glazen potten in waarop staat 'griesmeel' of 'dragon' of 'krenten'.

    >> Reageer (5)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen








    slapen, maar waar


    ik weet niet wat
    me niet meer kan schelen

    een muur of geen
    ik slaap er vast doorheen

    ik hoor je praten in
    te veel klinkers, ik vergeef je

    alles want het kan niet
    dat terwijl ik slaap

    iets wordt ingeruild
    iets verschuift

    alles blijft mogelijk
    zoals het had kunnen zijn

    (2007)

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen








    m. in een glansrol - prijswijn


    en ook later op de trap
    laat ik haar in die glansrol
    en niemand merkt haar
    gekerm en gescheld

    maar daarna kan ik niet slapen
    ik neem een foto van mijn
    pas gewonnen prijswijn
    in het kader van de muur

    ik heb die niet verdiend zoals
    het hoort, maar dat heb ik nooit:

    aannemen en doorgeven -
    aan houden heb ik mijn
    hele familie dood

    (2007)

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen








    drieman de honderdman


    er is het verhaal van
    wie de minst zinnige dingen
    eerst onthoudt en wat echt
    van tel is zeker vergeet

    maar dit heb ik zo gepland
    en ingeprent dat niets me
    af kan leiden (geen enkele rus
    die me zegt waar ik heen moet,

    geen enkel aandeel van
    wat me gehaat maakt)
    en ik herinner me nu al
    dat ik morgen zal onthouden

    dat ik wou dat ik
    meer had geboden
    dan wat je aan 1/100
    bijeen had gebluft

    (2007)

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    niet zo

    jaren gaan voorbij
    en ik mis je niet
    zo ontspannen hebben we
    er zelden bijgezeten

    en dan plots weet ik niets
    meer en gaat ook dat voorbij
    (...)
    en daarna komt het Monster

    met de woorden Niet en Zo
    en ik sakker wat af, zeg, zo niet
    verzak ik in gezapigheid en
    merk je ook dat nog

    we moeten vluchten,
    alleen weet ik niet
    met hoeveel

    (2007)

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    voorbije dagen

    voor we hier zijn binnengewandeld
    jij die mij toonde hoe het moest
    ik die jou jaren daarvoor al had ontmoet
    waren de dagen anders bepaald:

    ik liep onvaster langs de rand
    sprak over tijdbommen, invasie,
    dat ik niets vond van alles wat ik
    nog niet had - dat was nogal wat

    tot je me zei: het is niet
    wij tegen de wereld en
    ik was ontkend en betrapt

    (2007)

    >> Reageer (0)
    25-07-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    je hand is een stuk krijt dat
    breekt. ik heb je te lang in
    de regen laten staan. nu adem
    je alsof je slaapt. ik vraag

    of ik dezelfde woorden op je arm
    mag krassen. buiten vorkt licht
    de spanning aan flarden. ik vraag
    me af of alles dan zo eindeloos

    hetzelfde kan zijn zonder dat je
    het ziet. je ziet niet hoe
    je huid onder dezelfde storm-
    achtige liefde komt te staan,

    hoe het buiten niet
    ophoudt te regenen.

    (2001)

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    ik kan niet meer bijten. alleen
    zingen en stampvoeten. aan
    elke hoektand zit een stuk
    navelstreng vastgeplakt. met

    kortgeknipte nagels en azijnzure
    vingers helpt ze mij uit
    mijn zwijgen. ik leg mijn

    stembanden rond haar nek en trek.
    ze gaat nooit dood. ze doet alleen

    alsof. en toch. haar mond
    valt rinkelend open.


    (2002)

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    geluid dwingt me wakker. met
    gesloten ogen grijpen vingers
    om me heen, in mijn oren
    tot voorbij mijn dove, trillende

    stem. roep, sla mij. haal
    hem terug in hetzelfde bed.
    roep hem. zonder handen
    kan ik de trap niet af.


    (2002)

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    haar zijn
    is nergens
    beginnen omdat
    je voeten nog steken
    in het zand van toen

    is koud de verkeerde
    kant uitlopen, vogels
    als flessenhalzen in het
    water zien, mij

    aan tafel kleiner
    slaan, mij
    doen vergissen in

    haar in mij

    (2003)

    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen








    mij zijn
    is niet zeggen
    dagelijks wie
    ik ben
    geworden wat
    ik ben of óf
    ik ben geworden
    wat ik wou

    mij zijn is heel
    hard je handen
    tegen je hoofd slaan

    roepen
    dit ben ik
    niet
    niet

    (2003)

    >> Reageer (0)
    20-07-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Gisteren zat ik op de trein en nadat ik mijn boek aan de kant had geschoven en door het raam keek, bedacht ik dat dit misschien wel het einde was. Het einde van de lange, doorwaakte nachten en de ochtenden vol scheef licht en gestaag kauwen op voedsel – omdat het moet, niet omdat ik honger heb. En hoewel ik er ooit in geslaagd ben zo’n periode langer dan een week vol te houden zonder dat ze aan intensiteit verloor, was de algemene teneur toch dat ik na een dag of twee niet meer hemeltergend verlangde naar iemand maar domweg naar die periode zelf. Begeerte naar begeerte. Beginnende leegte. Moeheid die me verhindert wakker te blijven in bed, mijn hart tekeer te voelen gaan en me een beetje zorgen te maken over mijn fysieke conditie (ik heb al te lang niet meer fatsoenlijk gegeten – ik verspil teveel energie – mijn alertheid neemt groteske proporties aan). Het stond vast dat het nu anders was gegaan; het vaste patroon was doorbroken en in die chaos had ik me eerst bijzonder sterk en daadkrachtig gedragen, waarna ik in een crisis terecht was gekomen – crisis is dit: alles gaat zijn gewone gang en je slaagt er niet in daar enig plezier in te vinden. Maar nu dus, op de trein, zonder het plezier dat ik nodig heb om op een minder beheerst moment niet plots het woord ‘crisis’ te gebruiken, maar mét de hoop dat het wel goed komt: het is anders gegaan dan normaal, ik ben er niet geschonden uitgekomen, in tegendeel: heelhuidser.

     

    Mooi is dat. Ik heb het gevoel dat ik mijn hele leven lang die irrationele verlangens achternaloop en nu veeg ik ze op een hoopje. Wat verwachtte ik? Meer waarheid? Waarover? Of deconstructie? Waarvan?

     

    Laat ik maar een leven gaan leiden. Laat ik maar niet denken dat het leven zich ergens anders aan het afspelen is en ik het nog niet gevonden heb omdat ik niet hard genoeg zoek. Drank, gezwalp, die zinnen die uit mijn mond stromen – ik geloofde echt dat ze er toe deden, maar het kan niet, want ik was ze de volgende dag vergeten en het ongemakkelijke gevoel dat je hebt omdat je niet weet wat voor onzin je hebt uitgekraamd kan onmogelijk het leven zijn – en ook niet de hoofdpijn en mijn huid die samentrekt door uitdroging, en dan heb ik het nog niet over mijn maag gehad. Het kan niet. Het kan eenvoudigweg niet. Niet omdat ik niet gezocht heb, niet omdat ik het niet lang genoeg heb volgehouden om er een geloofwaardige uitspraak over te doen – dat heb ik wel, dat heb ik heus wel! – maar omdat het steevast eindigt in, in werkelijk niks. In gedichten waarvan je achteraf alle woorden vervangt, in gedommel in de zetel, akkoord: de muziek klinkt beter en het geluk ligt op de loer, maar doet het dat ook niet als je anderhalf glas wijn hebt gedronken en de verwachtingen nog niet met volle kracht in het gezicht zijn geslagen?

     

    Laat ik dus maar het rustige leven leiden met het gematigde aantal glazen rode wijn in net genoeg zonlicht om de hoop op meer zonlicht niet te verliezen, met de juiste woorden op de juiste plaats in het gedicht met de juiste titel. Laat ik dat maar eens proberen. Het leven speelt zich hier af, en als ik dat niet meer geloof moet ik het met beide handen vastgrijpen en eraan schudden tot het bekent: ja, ik ben het leven en ik ben er altijd geweest, hier, vlak aan je zijde.

     

    (Dit is geen parabel, dit is een tekst met bedenkingen nadat het is misgelopen.)

     

     


    >> Reageer (0)


    E-mij


    Gastenboek


    Er was bij enkele omstaanders een vorm van gefrons, dat wel. Maar niet overdreven en niet op grote schaal.
    De concurrenten
  • J.
  • E.
  • L., de jonge vrijgezel
  • L., het meisje
  • N.
  • K.
  • J.,J. en J.
  • J., de broer van K.


  • Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!