Blog van Bert


Bezoek ook .... in opbouw


Bekijk onze fotos
  • foto album

  • agenda

    Belangrijke data


    Zoeken in blog


    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     

    Inhoud blog
  • Nostalgie
  • Feestdag.
  • De week vloog voorbij.
  • Alles begint opnieuw in de plooi te vallen.
  • Hoe moet het nu verder...
  • Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 12).
  • Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 11).
  • Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 10).
  • Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 9).
  • Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 8).
  • Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 7).
  • Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 6).
  • Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 5).
  • Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 4).
  • Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 3).
  • Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 2).
  • Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 1).
  • Belgische belastingen simpel uitgelegd
  • Opnieuw een paar lichtpuntjes
  • Verjaardag Marijke


    Categorieën
  • Allerlei (185)
  • Camper (528)
  • Elektrische fiets (16)
  • Hout (9)
  • Moppen (27)

  • Telling vanaf 1 mei 2013


    free counters

    De teksten op dit blog zijn geschreven door Bert en meestal nagezien en gekeurd door Mieke. Tof dat u even langskomt! Kijk maar even rustig rond.
    18-11-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nostalgie

    Nostalgie wordt geassocieerd met herinneringen uit vervlogen tijden, de "goede oude tijd". Of de tijd werkelijk zo goed was is een ander punt van discussie. Nostalgie is vaak verbonden met de kindertijd of schooljaren. Jeugdsentiment vertaalt zich bijvoorbeeld in bepaalde plaatsen die men als kind heeft gekend en de relatief onbezorgde en veilige sfeer waarin men opgroeide. Nostalgie is meestal enkel gericht op een geromantiseerd beeld van het verleden en focust doorgaans slechts op enkele details of bepaalde dingen die tegenwoordig anders zijn in vergelijking met toen. De negatieve herinneringen zijn vervaagd en enkel de positieve herinneringen blijven over.

    De laatste tijd slaat bij mij het nostalgie-virus toe. Dit is dan de reden waarom ik op regelmatige tijdstippen een verhaaltje over mijn jeugdherinneringen op mijn blog zal plaatsen.

    18-11-2017, 00:00 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    15-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Feestdag.

    Vandaag is het feest van Maria ten hemelopneming. In de volksmond ook halfoogst genoemd. Bijna iedereen is weg mede door het mooie weer. Voor velen ook de laatste dag vakantie. Het is hier in de wijk heel stilletjes. Ik voel dat de eenzaamheid toeslaat. Dus dan ook maar op stap gaan. Mijn eerste uitstap zonder Marijke. Het voelt toch onwennig. Ik ga mijn broer in Brakel opzoeken. We besluiten om een wandeling te maken in de omgeving waar ik veel tijd heb doorgebracht in mijn kinderjaren. Na een paar honderd meters stappen komen we aan de oude spoorwegbrug.

    Op die brug hebben wij uren lang kattenkwaad uitgehaald. De spoorwegbedding is nu geasfalteerd en wordt nu gebruikt als fiets- en wandelpad.
    Wat mij opvalt is dat de berenklauw hier ook welig tiert. Er bestaan twee soorten: de gewone- en de reuzenbereklauw
    Als de huid in contact komt met het sap van de reuzenberenklauw en wordt blootgesteld aan UV- stralen (zon of zonnebank), kunnen er na 24 uur of later ernstige huidletsels ontstaan. De letsels kunnen er uitzien als echte brandwonden en genezen pas na 1 à 2 weken. Verder kwamen we voorbij de “verrebeekmolen”. Als kind noemden wij deze de stenenmolen.
    De molen is nu prachtig gerestaureerd. Als kind heb ik hier nooit wieken aan de molen gezien. De koeien hebben het ook warm. Ze gaan erbij liggen en ze worden gestoken door de (stront)vliegen. Ja, dat hoort nu eenmaal bij het koeien bestaan (?).
    Gedurende de ganse wandeling is het genieten van het glooiende landschap en de vele vergezichten.
    Vele korenvelden zijn reeds geschoren. En weet u wat een oud spreekwoord zegt? Als de velden zijn geschoren is de winter geboren. We zijn vandaag halfoogst.
    Dus maximaal genieten van de mooie zonnige dagen die ons nog gegund zijn.

    15-08-2016, 00:00 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    31-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De week vloog voorbij.

    Het is hartverwarmend te mogen vaststellen dat ik dagelijks het bezoek krijg van een of twee bekenden. Voor het ogenblik zijn mijn dagen goed gevuld. De huishoudelijke taken nemen toch een belangrijk deel van mijn tijd in beslag. Ben nog een beetje traag want er valt nog van alles te leren. Verder zijn er de boodschappen die ik nog eens durf uit te stellen tot mijn eigen schande. 's Morgens naar de bakker gaan of er valt niet te ontbijten. Ja, dan liggen die verse ontbijtkoeken naar mij te glunderen. Daarna krijgt mijn suikerspiegel een boots naar omhoog. Maar ja, er zijn ergere dingen in het leven. De houten schutting in de hof is ook volledig af. De sparren zijn allen uitgegraven en het hout is gezaagd en gestapeld. Genoeg brandhout voor de winter door te komen in mijn werkhuis. Mijn buurman Dirk en ikzelf zijn tevreden over het resultaat.





    31-07-2016, 22:30 geschreven door bert  

    Reageer (2)

    Categorie:Allerlei
    24-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alles begint opnieuw in de plooi te vallen.

    Vandaag is het reeds vier weken dat Mieke er niet meer is. De eerste weken waren loodzwaar. De spreekwoordelijke klop kwam vanzelf. Door de weinige weerstand heb ik ondertussen bronchitis gekregen en daarbovenop nog een aanval van netelroos. Geregeld zie ik de kleinkinderen, wat een bron van vreugde! Ben ook met Lorin een namiddag naar een binnenspeeltuin geweest.

    We hebben ons samen goed geamuseerd. Onze tuin is voor een stukje verwaarloosd. Het onkruid overgroeid de rest van de beplanting. Maar toch zag ik een egel zijn ronde doen.
    Langzaam maar zeker vinden wij onze draai. Alle huishoudelijke taken zijn nu voor mij alleen. Zoals vandaag heb ik reeds een witte en een kleurenwas gedaan. Voor het opplooien van T-shirts heb ik een plooiplank gemaakt
    en dit is voor mij nu kinderspel om deze kledingstukken netjes op te plooien.
    In de tuin zijn we ook gestart met het plaatsen van een houten schutting.
    Ik denk dat alles terug in zijn plooi aan het vallen is.

    24-07-2016, 00:00 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    14-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoe moet het nu verder...

    Nu volgde er een intense week van noodzakelijke administratieve taken en de voorbereiding van de uitvaart van Marijke. Onnoemelijk veel hulp gekregen van Tim en Sara. Zonder hen was het nog veel moeilijker geweest. Samen hebben we Mieke een prachtige uitvaart kunnen geven. Veel volk kwam er naar toe: meer dan 250 personen en 84 mensen op de koffietafel. Mieke genoot veel sympathie bij vele mensen. Zijzelf was een goed mens.


    Maar hoe moet het nu verder? Een voorlopig niet te beantwoorden vraag. Hier sta ik nu, tussen hemel en aarde, met mijn eigen pijn.

    Soms overvalt mij een volledige leegte. En dan voel ik dat mijn lichaam even op adem moet komen. Mijn emoties zijn soms heftiger dan dat ik van mezelf gewoon ben. In gedachten is het een heen en weer bewegen tussen de mooie herinneringen van het leven samen met Mieke en vooruitkijken op een leven zonder Mieke. Dit laat zich voelen in een verminderd dagelijks functioneren. Toch moet ik de realiteit van het van het verlies van Mieke zien. Ik wil mij aanpassen de situatie waarin Mieke afwezig zal zijn.
      Ik wil de draad van het leven weer oppakken onder meer met de hulp van TIM, Sara, Lorin en Lina.


    14-07-2016, 00:00 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    12-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 12).

    Zienderogen ging Mieke achteruit. Haar huidskleur was ondertussen diepgeel geworden. De lever werkte niet meer. Haar benen en knieën waren gezwollen door vochtopstapeling. De morfine werd opnieuw opgedreven. De communicatie werd minder en minder. Slikken was een karwei geworden. Vaste voeding behoorde tot het verleden. Alleen papjes en yoghurt samen met zacht fruit kon ze nog tot zich nemen. Op 22 juni kwam Lorin nog eens bij moemoe. Een brede glimlach verscheen op haar gezicht. Ze was er zich toch nog van bewust dat haar oogappel er was. Spreken ging echter niet meer. Op 24 juni kon ze haar medicatie niet meer innemen. Een morfinepompje werd aangesloten. Zo kon ze toch voor een groot deel pijnvrij blijven. Alleen als ze verzorgd moest worden diende ze een beetje verlegd te worden en dan schreeuwde ze van de pijn. Haar botten waren ook volledig aangetast. Haar tweelingzus Katie kwam op bezoek en besliste vanaf nu bij haar te blijven. Haar ademhaling ging steeds moeilijker. Het enige wat wij nu nog konden doen was haar mond en aangezicht vochtig te houden. Deze situatie bleef drie dagen aanhouden. En dan zondagavond rond 23:20 u begon ze plots heel rustig te ademen. De laatste 10 minuten lag ze er vredig bij. Ze is dan uitgegaan als een kaarsje. Het ganse proces heeft slechts 45 dagen geduurd. En geen enkele keer heeft zij geklaagd! Wat een sterke vrouw! 

    12-07-2016, 23:23 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    11-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 11).

    De daaropvolgende nacht moest ze tot tweemaal toe morfine bijnemen om de pijn te onderdrukken. 's Morgens kon ze niet meer rechtop in haar bed. De ziekenwagen bracht haar dan naar het ziekenhuis. Hier werden bijkomende pijnstillers toegediend via baxters. Els en Leo hebben op doorreis naar Frankrijk een afslag genomen om Mieke te bezoeken. Dit was weer een lichtpuntje haar vrienden uit de kempen nog eens te zien. Na drie dagen werd ze terug naar huis gebracht. Haar fysiek was lichtjes verbeterd. Met de rolstoel hebben we nog driemaal een wandelingetje gemaakt hier in de omgeving. Een uurtje in de tuin vertoeven, om nog eens te genieten van de spelende kleinkinderen, was ook met de rolstoel. Het was toen 10 juni, slechts 20 dagen na het fatale verdikt! Haar huidskleur werd geel. Met een rollator heeft ze zich dan een paar keer kunnen verplaatsen tot aan het toilet. Maar al vlug was dit ook voorbij en moest ze gebruik maken van een toiletstoel. De thuisverpleging kwam nu vier maal per dag langs. Toen Lorin op 17 juni op bezoek kwam bij moemoe had hij een cadeautje bij: de mooiste tekening die hij al ooit had gemaakt. Toen vroeg hij: “Moemoe heb jij ook een cadeautje voor mij?” Inderhaast stak ik haar een paar panini voetbalprentjes in haar handen om deze aan Lorin te geven. Maar helaas, deze situatie kon zij niet meer verwerken. Zelfstandig eten was ook niet meer mogelijk. En telkens als er bezoek was kwam er een glimlach op haar gezicht. En telkens bij het afscheid van haar bezoek zei ze: “Blijf nog een beetje”.

    11-07-2016, 15:18 geschreven door bert  

    Reageer (1)

    Categorie:Allerlei
    10-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 10).

    De daarop volgende week besprak ze, vanop haar ziekenbed, met onze zoon Tim en mijzelf haar wilsbeschikking. Wat een sterke madam! Op het einde van de week gingen we met veel moeite nog even op bezoek bij Sara en Tim. Op het menu stond haar geliefde vispannetje.

    Ze kon haar portie niet meer op. Ze moest nodig op de zetel gaan liggen. Weer een stap achteruit. Het geplande uitstapje met de motorhome ging ook niet meer door. Zijzelf besefte dat het niet meer zou kunnen. Toch is ze met veel moeite nog eens in de motorhome gestapt. Ze heeft dan een paar uur op het bed gerust. Dit was dan weer haar afscheid van de camper met dewelke wij zoveel uren van intens geluk hebben beleefd. kamer vrij. Dan zijn we donderdag 2 juni ingecheckt. Vanop de parking is ze met een beetje ondersteuning nog kunnen stappen tot aan de receptie. De zaterdag kwamen Sara, Tim en de kindjes op bezoek. Ze straalde opnieuw. Na het middageten zijn we dan gaan wandelen op de dijk. De ganse tijd zat ze in een rolstoel. Maar toch genoot ze!
    De dag erop, zondag, vertrokken we terug naar huis. Het stappen ging bijna niet meer. Op de terugweg vroeg ze om nog even een klein ommetje te maken tot bij haar tweelingzus in Oostkamp. Verder dan het terras is ze niet gekomen. Na een klein uurtje vroeg ze zelf om naar huis te gaan. In de auto kreeg ze opnieuw meer pijn. We zijn gestopt om nog een paar pillen morfine in te nemen. Thuis gekomen is ze volledig afgemat op bed gaan liggen. Met veel moeite kon de verpleegster haarnachtjapon aantrekken. Zienderogen was ze aan het achteruitgaan.

    10-07-2016, 16:27 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    09-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 9).

    En daar stonden we dan. Wat nu? Samen gingen we een koffie drinken in het restaurant van het ziekenhuis. Mieke babbelde. Ze had schijnbaar al een heel scenario in haar hoofd. Uiterlijk zag ze er goed uit. Het was haar niet aan te zien dat ze dodelijk ziek was. Diezelfde dag hadden we contact met de palliatieve medewerkers van het AZ Maria Middelares. We bespraken documenten over de wilsbeschikking. Verder moesten we nog naar de apotheker want ook vandaag werd er gestart met de morfine medicatie die de pijn zou bestrijden. Mieke wou ook nog persoonlijk bij een aantal bekenden langsgaan om hen zelf het verdict te melden. Anderen contacteerde ze per telefoon. Wat een sterke vrouw! De volgende dag werden er nog plannen gemaakt. We zouden nog ….. want we gingen ervan uit dat het einde in de herfst zou liggen. Binnen de week stelde ze vast dat haar mobiliteit al een flinke deuk had gekregen. Tim vroeg haar wat ze nog eens graag zou lusten. Haar antwoord was een kaasfondue. Tim heeft dan alles in het werk gesteld om een restaurant te vinden die bereid was nog een fondue te serveren in deze periode. En met heel veel smaak heeft ze die fondue gegeten.

    Wat een genoegen heeft ze geschept uit het feit dat ze de kleine Lina nog een fruitpapje heeft kunnen geven.
    Op 18 mei heeft ze noodgedwongen haar eigen bed gewisseld met een ziekenhuisbed. Voor ons was dit ook een zwaar moment. Fijne momenten beleefde ze toen ze nog een keer, mits ondersteuning, met haar twee oogappels naar de speeltuin kon.
    Het was toen 22 mei. Slechts 10 dagen na het verdikt. En telkens zei ze tegen mij: dit was dan ook de laatste keer dat.... 

    09-07-2016, 20:22 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    08-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 8).

    Hoe moest het nu verder? Op 9 maart 2016 waren we bij de oncoloog. Hier werd besloten om opnieuw 4 zware chemo toe te passen. En er was wel haast bij. Volgende maandag zouden we reeds starten. De bijwerkingen waren niet min. Er was geen slechte en een goede week meer. Slechts twee slechte weken. En er kwamen steeds meer kwalen de kop op steken: netelroos, blaasontsteking, nierontsteking, … Van week tot week groeide de medicijnendoos aan. Maar er werden toch nog toekomstplannen gemaakt. Samen besloten we de dennenhaag, die de scheiding maakte met onze buren, te verwijderen en deze te vervangen door een houten schutting. Ik zou minder snoeiwerk hebben en het dus makkelijker hrbben zei Mieke. Altijd zorgen voor een ander. Op 9 mei 2016 was er weer een PET-scan gepland. Op 12 mei terug naar de oncoloog voor het bespreken van de PET-scan. Het verdikt was zwaar. De oncoloog sprak: “Neemt u plaats. Ik heb hier voor mij de foto van de scan. Het resultaat is niet goed. Het is zeer slecht.” Toen viel er een stilte. We namen mekaars hand vast en keken elkaar aan. Het was hard maar geen van ons beiden was verrast. De laatste acht weken was Marijke immers voortdurend ziek. Daarna ging de oncoloog verder:” Mevrouw, ik kan u helaas niet meer genezen. De laatste vier chemos hebben geen enkel effect meer gehad. De kanker is uitgezaaid over uw ganse lichaam. Ook uw botten zijn reeds aangetast. Het enige wat ik nog voor u kan doen is u pijnvrij proberen te houden en u het leven zo confortabel mogelijk proberen te maken”

    08-07-2016, 00:00 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    07-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 7).

    En zo gingen we verder. Van chemo naar chemo. Het ging schijnbaar goed. Lorin bleef zelfs een weekend slapen. Eind september was ze op bezoek bij haar zus in Lovendegem. Een namiddag genieten van Lina. Er kwam licht aan het eind van de tunnel. Marijke voelde haar goed. Op 17 november werd er een CT-scan uitgevoerd ter controle. De uitslag was minder goed. Een nieuw gezwel op de lever werd ontdekt. Dan maar een PET-scan laten uitvoeren die de CT-scan bevestigde. Het gezwel was inmiddels weer gegroeid. Zo agressief ging die kanker te keer. Terug over tot de orde van de dag. Vier zware chemobeurten werden gepland.

     

    Het gezwel moest verschrompelen of op zijn minst niet meer vergroten. Dan zou men overgaan tot het verwijderen van het aangetaste stuk lever. Ondertussen waren we reeds kerst. We zijn gaan vieren bij Tim en Sara. Voor Marijke was dit weer een lichtpuntje. Begin januari terug een CT-scan. Het gezwel was niet meer gegroeid. Dus een afspraak met de chirurg.

     

    Op 15 februari 2016 was het dan zover: leveroperatie. Tijdens de operatie ontdekten ze een tweede gezwel op de lever. Het bewijs dat de kanker zeer snel en agressief te werk ging. Na twee dagen op intensieve zorgen en een week verblijf in het ziekenhuis mocht Mieke opnieuw naar huis.

     

    Ze kon beginnen aan het herstellen van die zware ingreep.

    07-07-2016, 00:00 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    06-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 6).

    Vijf à zes uur na het afkoppelen van het chemopompje beginnen de bijwerkingen: vermoeidheid, koorts, misselijkheid en braken, problemen met de stoelgang, gebrek aan eetlust, tintelingen in de vingers en de tenen, niet meer in de ijskast kunnen zonder handschoenen, naftes in de keelholte, ….. Deze bijwerkingen hielden een week aan. De week daarop was er min of meer een normale toestand. Vandaar dat Mieke steeds sprak over haar slechte week en over haar goede week. Chemo heeft ook een nadelige invloed op de witte bloedcellen. Indien deze te laag komen moet de chemo uitgesteld worden. Mieke vond dit niet erg. Ze had dan weer eens een bijkomende goede week. In mei konden we regelmatig een paar kilometers gaan fietsen. Wat was ze toen toch blij. Een terrasje was er telkens bij. Alles leek bijna terug zoals vroeger. Maar de volgende week was er terug die volgende chemo met opnieuw die nare toestanden. In augustus, tijdens haar goede week zijn we nog even vier dagen met de motorhome weggeweest. In Nunspeet waren we samen met Els, Leo, Chris en Martin. Op het programma stonden zelfs een paar fietstochtjes van om en bij de 30km.

     

    Wat was ze toen gelukkig en tevreden!

     

    06-07-2016, 20:02 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    05-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 5).

    Na drie weken van herstel waren we op consultatie bij haar chirurg. De operatie was goed verlopen. Ongeveer 27 cm dikke darm en een dertigtal klieren werden weggehaald. De oncoloog vroeg een PET-scan aan die op 20 april uitgevoerd werd in Kortrijk. Op 24 april terug bij de oncoloog voor het resultaat. Er was geen kanker te vinden in haar lichaam. Maar preventief zou men toch een chemokuur van 12 beurten laten uitvoeren. Daar er veel geprikt zou worden was het aangewezen een cathederpoort te plaatse. Deze operatie ging door op 27 maart en twee dagen later startte de eerste chemo. Op het einde van de chemo werd er telkens gedurende 48 uur een chemopompje aangesloten. In de nacht van 30 april op 1 mei stelden wij vast dat de chemo lekte. In allerheil en midden in de nacht naar de spoed gereden. Men verhielp het heuvel maar de volgende dag zag men dat de nieuwe naald slecht geplaatst was. De chemo stroomde onderhuids! 

    05-07-2016, 00:00 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    04-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 4).

    Een groot deel van de onderzoeken in Spanje konden gelukkig hier gebruikt worden. Daar de meeste onderzoeken niet opnieuw overgedaan werden was er een korte rustpauze. Op vraag van Marijke mocht ze van vrijdag tot dinsdag naar huis. Sara,Tim en de kindjes kwamen thuis.

     

    O wat was Marijke blij dat ze haar twee oogappels kon vastnemen.

     

     

    De operatie zou plaats hebben op woensdag 18 maart 2015. Voedsel kon ze niet meer innemen. Ook gewoon plat water zakte niet meer . Haar dikke darm zat ondertussen volledig dicht. Nu volgden er enkele spannende uren. In de vooravond mocht ik haar een kort bezoekje brengen op de intensieve afdeling. Tussen al die piepende toestellen door kon ze toch een paar woorden uitbrengen: “'k ben blij dat de operatie geslaagd is”.

     

    Na drie dagen was ze op haar kamer de e-mails aan het beantwoorden van de vele steunbetuigingen.

     

    Toen werd het 22 maart, haar verjaardag. Ze had zich die toch anders voorgesteld. De kleinkinderen kwamen in het ziekenhuis haar een gelukkige verjaardag wensen.

     

    Een paar dagen later, op 25 maart mocht ze het ziekenhuis verlaten. Ze stond erop dat ze de begeleidende brief voor haar huisarts zelf kon gaan brengen!

    04-07-2016, 12:53 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    03-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 3).

    In de daaropvolgende nacht kreeg Marijke hevige buikpijn. Het werd een nacht van braken en braken en nog eens braken. De dag brak aan en de buikpijn bleef. Toen kwam een Vlaamse dokter op bezoek. Haar raad was een darmonderzoek te laten uitvoeren. Niet wachten tot we terug in België waren maar hier in Benidorm. De onderzoeken zijn hier even efficiënt als thuis. De dokter maakte een afspraak voor ons en de dag erna mochten we reeds op afspraak in Hospital Clinica Benidorm.

     

    Binnen de korstte keren lag ze aan de baxters en werden er drie zakjes bloed toegediend.

     

    Twee dagen later onderging ze dan een coloscopie. En dan op vrijdag 6 maart 2015, ik weet het nog alsof het gisteren was, kwam de Spaanse dokter samen met een Vlaamse tolk ons het slechte nieuws brengen dat er een gezwel in haar darmen was. Het gezwel was zo groot dat de doorgang van haar dikke darm praktisch dicht was. Een operatie drong zich op. Haar bloedwaarden waren slecht en dus mocht ze niet vervoerd worden. Als dit zo bleef zou ze in Spanje geopereerd moeten worden. Gelukkig kwam er een kering en konden we de terugreis plannen. Op 11 maart 2015 vlogen we terug naar België.

     

    Een ziekenwagen bracht haar van Zaventem voor opname in het AZ Maria Middelares te Gent.

     


    Hier wil ik nogmaals mijn dank betuigen voor de steun en de hulp van onze kampervrienden. Hun dagelijkse bezoekjes aan Marijke waren een ware steun.

    03-07-2016, 12:27 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    02-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 2).
    Zo ging de maand februari zorgeloos voorbij. Op zondag 1 maart 2016 besloten we om nog eens een grote trip met de fiets te maken. We fietsten de bergen in naar het stuwmeer Pantà de l'Amadòrio.    

     

    Vanop de stuwdam moet je diep omlaag kijken om een beetje water te bespeuren. Het waterpeil van het meer is zeer laag. Maar om ons heen is het genieten van de verschillende panorama's. Het was genieten met volle teugen.


    Ondertussen was het reeds drie uur toen we ons neervlijden aan een restotafeltje aan de kust van Vila Joiosa. Na het eten bleven we nog wat hangen aan de rotsachtige kust, even buiten de stad. Genieten van de zee en omgeving. Iets na achten reden we na een trip van 57 km de parking op. Onze medekamperaars hadden zich ondertussen ongerust gemaakt wegens het zo lang wegblijven. Toen wisten we nog niet dat dit Mieke haar laatste fietstocht zou zijn.

    02-07-2016, 00:00 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    01-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verhaal van Mieke op weg naar haar levenseinde (deel 1).

    Vandaag hebben we Mieke (Marijke) begeleid naar haar laatste rustplaats. Vandaag voel ik de behoefte om haar lijdensverhaal te delen met mijn blogvolgers.

    Zoals ieder jaar zijn we nu ook weer op 26 januari 2015 vertrokken naar het zuiderse Spanje om er een paar maanden van de winter te vertoeven. Op ons eigen tempo reden we door Frankrijk staken we na 4 dagen de Spaanse grens over om daarna op 1 februari op onze vertrouwde camperplaats Costa del Sol aan te komen in L'Alfas de Pi .    

     

    Het weerzien en de verwelkoming door de bekenden was hartverwarmend. Eerst even bijpraten en de volgende dagen gingen we over tot de gebruikelijke dingen van nietsdoenerij. Samen met vrienden wandelen of fietsen naar Albir of om koffie of iets ander te gebruiken. We waren trouwe klant bij Belgische Universal Lounge Bar. Bezoeken van de markten in Albir, Altea, Alfas en Benidorm en dit vooral om achteraf samen koffie te drinken en lachen en gappen maken. Shoppen in Benidorm of in het commercieel centrum van La Marina in Finestrat kwam ook geregeld voor. De vele restaurantje zoals bij de chinees, de wok, Petrer's snack bar en eens in de week het betere restaurant Sabor, uitgebaat door een Belg, waren vaste ingrediënten van ons verblijf. Tussendoor deden we dan nog ons boodschappen bij de Lidl of in de Mercadona. Ons vlees kwam van bij een Belgische slager.

    Al deze verplaatsingen deden we meestal met de fiets, kwestie van onze conditie op peil te houden. Wat was het leven mooi!

    01-07-2016, 00:00 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    08-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Belgische belastingen simpel uitgelegd

    Het principe van de belastingen kan heel simpel uitgelegd worden.  Heel veel mensen begrijpen het echter toch nog niet en ziehier dus wat ik neerschrijf........
    Dit kan u misschien helpen:
    Stel u voor dat 10 vrienden alle dagen samen enkele biertjes gaan drinken.  De rekening bedraagt iedere dag 100€. (Dat maakt normaal 10€ per persoon). Maar onze vrienden bepalen dat de factuur zal betaald worden volgens een verdeelsleutel van de belastingen. Dit geeft volgende verdeling :

    De eerste 4 (de armste) betalen niets.
    De 5de betaalt 1€
    De 6de betaalt 3€
    De 7de betaalt 7€
    De 8ste betaalt 12€
    De 9de betaalt 18€
    De 10de betaalt 59€
    De tien mannen treffen mekaar iedere dag om enkele pintjes te drinken, en zijn heel tevreden met de oplossing.

    Tot de uitbater op een dag beslist van aan het groepje een getrouwheidspremie te geven: “Gezien jullie heel goede klanten zijn, geef ik vanaf vandaag een afslag van 20€ per dag.  Ik zal dus nog enkel 80€ per dag aanrekenen”

    De groep beslist van de 80€ verder volgens dezelfde norm te blijven verdelen. De eerste 4 betalen nog altijd niets.
    De 6 anderen (de betalende klanten) wilden in eerste instantie de 20€ in 6 delen waardoor iedereen 3,33€ minder zou moeten betalen.
    Maar als ze dat deden zou de 5de man moeten betaald worden om mee te drinken.
    De uitbater stelde voor dat het beter zou zijn elk van de 6 een procentueel verminderende afslag te geven.  Hij maakte volgende berekening:

    De 5de man moet niets meer betalen.  (Een arme meer)
    De 6de betaalt 2€ ipv 3€ (33% vermindering)
    De 7de betaalt 5€ ipv 7€ (28% vermindering)
    De 8ste betaalt 9€ ipv 12€ (25% vermindering)
    De 9de betaalt 14€ ipv 18€ (22% vermindering)
    De 10de betaalt 50€ ipv 59€ (16% vermindering)

    Hiermee moest toch iedereen tevreden zijn, dacht hij.  De eerste 4 bleven gratis drinken. Er kwam zelfs een gratis drinker bij.  De vijf anderen betaalden minder dan vroeger, dus...wie kon er nog iets tegen inbrengen?

    Maar éénmaal buiten, begon elk van hun zijn toestand te bekijken. “Niet serieus, ik krijg slechts 1€ van de afslag” begint de 5de.

    Daarop de 6de: “En ik krijg ook slechts 1€ van de 20€ afslag, terwijl de 10de er 9€ van krijgt”
    “Het is waar “ zegt de 7de “waarom moet hij 9€ krijgen, terwijl ik slechts 2€ krijg. De rijkste krijgt het grootste deel van de afslag.”
    “Eén minuutje voor Brussel” roept de 1ste “wij 4 hebben helemaal niets gekregen.  Dit systeem buit de armen uit.”
    De 9 mannen omringen de 10de en beginnen hem uit te maken.
    De volgende avond is de 10de man niet aanwezig.
    De 9 andere nemen plaats en drinken hun biertje zoals altijd, tot op het moment dat er moet betaald worden: dan ontdekken ze iets heel interessant.

    Ze hebben niet genoeg geld om te betalen, zelfs niet om de helft af te dokken. Dit, beste vrienden, is de gekende opmerking die velen maken over ons belastingssysteem: De rijksten hebben het meeste profijt bij een lastenverlaging.

    Belast ze nog meer, beschuldig hen van rijk te zijn en ze zullen zich niet meer   vertonen.  Ze gaan een pint gaan drinken in het buitenland.

    Voor diegenen die het begrepen hebben: geen verdere uitleg nodig.
    Voor diegenen die het nog niet begrepen hebben: geen verdere uitleg mogelijk.


    Met dank aan Marijke Geerkens

    08-06-2015, 00:00 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    21-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Opnieuw een paar lichtpuntjes

    Na de vele onaangename momenten van de voorbije twee maand zien we eindelijk terug een paar lichtpuntjes. Ons dagelijks leven neemt terug zijn oude gangetje aan. We zijn erg blij en tevreden met de vele steunbetuigingen die we mochten ontvangen. Ook de vele bezoekjes en de telefoontjes die Marijke mocht ontvangen hebben haar deugd gedaan. Het betere weer van vandaag was uitnodigend om even van het buitenleven te genieten. Dus hebben we dan maar een klein barbequetje gemaakt. Enkele kippenboutjes en een courgette op de rooster en daarna heerlijk smullen!

    Terwijl ik hier deze woorden aan het neerpennen ben word de wedstrijd AA Gent – Standard de Liège afgefloten. Gent wint met 2 – 0 en is hiermee landskampioen. Een dikke proficiat voor AA GENT!







    21-05-2015, 00:00 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei
    22-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verjaardag Marijke

    Wij hadden de verjaardag van Marijke ons anders voorgesteld. Maar desalniettemin werd ze op haar ziekenbed overstelpt met telefoontjes, sms'jes, wenskaarten en bloemen. De kers op de taart was het bezoek van de kleinkinderen.







    22-03-2015, 00:00 geschreven door bert  

    Reageer (0)

    Categorie:Allerlei

    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    windowsgids
    www.bloggen.be/windows

    Mijn GASTENBOEK
  • Casting Waxed Jacket Barbour Navy
  • Barbour Trail Waxed Jacket Fern
  • Barbour Aberford Quilted Jacket Navy
  • Barbour Radar Waxed Jacket Navy
  • mooie foto's!!

    Druk op onderstaande knop om ons een berichtje achter te laten in ons gastenboek


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Mijn favorieten
  • V R T
  • Meer fotos?
  • Verslaafd aan dit spelletje
  • Humorzender

  • Archief per maand
  • 11-2017
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 04-2009
  • 01-2009
  • 11-2008
  • 07-2008
  • 11--0001

    Blog als favoriet !



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!