Deze tafelbel stond tijdens de avondmaaltijd steeds bij het bord van mijn vader. Als om zes uur iedereen aan tafel zat (en iedereen zat om zes uur aan tafel) dan kwamen de schalen met vlees, aardappelen en groente en dan belde mijn vader. Iedereen was een minuut stil (lees gebed). Na de tweede keer bellen mocht iedereen gaan eten. Na de warme maaltijd kwam er nog een toetje en dan klonk voor de derde keer de bel. Weer een minuut stilte. Bij de vierde bel stormde iedereen van tafel om af te ruimen en af te gaan wassen. Had mijn vader een belangrijke mededeling dan klonk die vierde bel pas later en stond hij eerst op om zijn verhaal te doen. In al die jaren van mijn jeugd heb ik het slechts één keer meegemaakt dat die vierde bel helemaal niet kwam. Mijn vader stond voor die tijd op (en het was nog doodstil door de “bid”minuut) en sprak de gedenkwaardige woorden: “Er is van één van jullie een portemonnee gestolen. Wij zullen allen, zonder te spreken, aan tafel blijven totdat de dader opstaat.” Een diepe stilte heerste er vanaf dat moment. Het was rond half zeven. Niemand had dit voorzien want alleen het slachtoffer, de dader en mijn vader wisten wat er was gebeurd. Het werd zeven uur en niets gebeurde. Acht uur, half negen en nog altijd niks. Niemand verroerde zich en niemand sprak. Een waanzinnige ervaring. Negen uur. Iemand riep: “Kan de dader zich melden alsjeblieft?”. Niemand reageerde en mijn vader bleef naar zijn bord staren. Tien uur. Niks. Om half elf stond één van de jongens op en zei: “Ik heb het gedaan.” “Dan wil ik je graag even spreken” zei mijn vader. “De rest mag van tafel.” De jongen is de volgende dag van huis gegaan en niet meer teruggekomen. Die avond heeft op alle aanwezigen een diepe indruk gemaakt en ik heb nooit meer van mijn leven zo lang stilgezeten.
Sinds kort is theehuis 'De Haan' bij Abrona Boerderij De Haan in het Nederlandse Benschop geopend. Dit kleine charmante theehuis is gevestigd in de voormalige hooischuur van de boerderij. Het theehuis wordt gerund door mensen met een verstandelijke beperking, onder begeleiding van een ervaren medewerker van Abrona.
Het theehuis biedt aan fietsers en wandelaars een plek om even uit te rusten en iets te drinken. Uiteraard zijn ook bewoners uit het dorp van harte welkom. Het theehuis is geopend van woensdag t/m vrijdag van 11.00 tot 16.00 uur en op zaterdag en zondag van 12.00 tot 17.00 uur.
Abrona Boerderij De Haan en het theehuis zijn gelegen aan de Beneden Noordzijde 408, 3405 CD Benschop. Kijk voor meer informatie over de boerderij en het theehuis op www.boerderijdehaan.nl
En er hangt daar zo'n typisch boerderijklokje aan de ingang, die je moet klingelen voor bediening.
Op de bovenste foto zien we de overblijfselen van een klokkenstoel die te vinden is op de Beestenmarkt naast een Chinees restaurantXML:NAMESPACE PREFIX = COLOR />.Tegen het einde van de 19e eeuw woonde hier in de Schapenpoort 'Hein de Dikke'. Pas als Hein 's morgens de bel bovenin de poort had 'gelojen' mocht de veemarkt beginnen.
Foto twee laat ons een bel zien die bewoners van dit pand in het deel van de Kloksteeg tussen het Pieterskerkplein en het Rapenburg hebben opgehangen. De Kloksteeg is dus niet naar deze bel genoemd !
De mensen worden altijd voor ogen gehouden dat bellemannen / town criers van origine Engels zijn, maar dat is niet helemaal juist. Het waren de oude Grieken die op het idee kwamen om boodschappers (stentors) uit te sturen. De Engelse stads- en dorpsomroepers zijn er pas verschenen een kleine 1200 jaar geleden gedurende de regering van Willem de Veroveraar (1066-1087) : zij werden toen ingezet of aangewend om de edicten van het Hof naar de bevolking uit te dragen, voornamelijk om de kustbewoners te waarschuwen voor de invallen van de Noormannen.
Bellemannen kwamen 'ingescheept' in Noord-Amerika aan het begin van de 18de eeuw. Maar door de distributie van het 'geschreven woord' even later, kwamen de diensten van de bellemannen (en -vrouwen) in onbruik, zowel in Europa als in Noord-Amerika. Tegenwoordig is de rol van de belleman enkel en alleen nog om de herinnering aan die traditie weer boven te halen en als folkloristische trekpleister voor hun dorp of stad.
Er zijn nu ongeveer 350 stadsomroepers in de wereld in dienst, waarvan 250 in Engeland alleen al.
Sinds gisteren - 1 april - hebben ze in Orangeville nu hun eigen Town Crier : het stadsbestuur aldaar heeft Betty Kading voorgedragen om vanaf heden daar de dienst uit te maken van officiële bellevrouw van Stad Orangeville. Deze jubilante en energieke Betty zal nu haar "Oyez... " uitbrengen op menig evenement gedurende de eerste zomermaanden.
Door correspondent Martien Keunen. Maandag 31 maart 2008
Dorpsomroeper Gerard van Gelder uit Ravenstein, een van de welbespraakte deelnemers aan het eerste stads- en dorpsomroepersfestival in Deurne. foto Ton van de Meulenhof
DEURNE - "Boeren, burgers en buitenlui / hoort allen naar mijn stemgeluid / hoe trots u bent op het Deurne van heden / zo roemrijk is ook uw verleden / reeds acht eeuwen wordt uw naam genoemd / en nog steeds als plaats geroemd / zoals uw burgemeester Daandels steeds laat horen / beweegt u thans als nooit tevoren".
De Friese dorpsomroeper Sibe van der Meulen was zaterdagmiddag 29 maart in Deurne bepaald niet op zijn mondje gevallen tijdens het eerste stads- en dorpsomroepersfestival.
Maar ook de anderen lieten zich niet onbetuigd.
Voor voorzitter Christ Manders van de afdeling detail en horeca van de Ondernemers Vereniging Deurne reden om het concours, met de Brabantse titel als inzet, voortaan om de twee jaar te houden op Hemelvaartsdag. Het neemt dan de plaats in van het Dweilorkesten-festival.
Er waren negen dorpsomroepers uit het hele land afgereisd naar Deurne. Zij maken deel uit van de Eerste Vereniging van Stads- en Dorpsomroepers Nederland, die in 1979 werd opgericht.
Volgens de Friese afgevaardigde uit het dorpje Easterein moet het wel een hobby blijven, anders is het niet te doen. Ook zegt hij dat het beroep van dorpsomroepers het oudste is op één na.
De omroepers ontpopten zich in Deurne in woord en daad ook als een soort van ambassadeurs van hun eigen woonplaats. Zij deelden folders uit en ze hadden verder allemaal een cadeautje meegebracht voor burgemeester Gerard Daandels.
Bij het cultureel centrum in aanbouw schreeuwt de altijd schaterende Peer Witzel: "Wij roepen hier de barsten in de gevels", niet wetende dat er nog een tekort is van ruim één miljoen euro. De zogenaamde 'sponsor-roepen' gingen er in als kool ook bij de neringdoenden.
's Middags op de Markt werd de echte wedstrijd gehouden. Een geluidsinstallatie was voor de negen mannen taboe.
De drie juryleden hadden het moeilijk. Ze moesten letten op originaliteit, algemene indruk en verstaanbaarheid.
De Brabant bokaal en het Kampioenschap van Zuid-Nederland werd uiteindelijk met 55 punten gewonnen door Klaas Koper uit Zandvoort, vóór Peer Witzel uit Alphen aan de Maas (54 punten) en Henk van den Nieuwenhuizen uit Oisterwijk (53 punten), de huidige kampioen van Nederland.
Klaas Koper, stadsomroeper van Zandvoort, won zaterdag in Deurne de Brabant Bokaal. Tweede werd Peer Witzel uit Alphen aan de Maas en derde Henk van den Nieuwenhuizen uit Oisterwijk.
De omroepers werden beoordeeld door een driekoppige jury: wethouder Lemlijn, OVD-voorzitter Joosten en jury-voorzitter Henny Manders. In totaal deden acht leden van de Eerste Nederlandse Vereniging van Stads- en Dorpsomroepers mee aan de wedstrijd. Met luide stem verkondigden zij tijdens de wedstrijd een lofdicht op hun stad of dorp. Eerder op de dag lieten zij bij diverse winkeliers van zich horen tijdens een ‘sponsorroep’. Voorzitter Christ Manders van de sectie Detail en Horeca van de OVD zal de groep rond voorzitter Wim de Smit, die zelf ook meedeed als omroeper van het Zeeuwse Nisse, over twee jaar opnieuw uitnodigen. De Smit daagde Deurne uit om dan ook een dorpsomroeper ‘te leveren’.
Op 29 maart togen wij naar Deurne. Het was nog vroeg in het jaar, dus we wisten niet wat we moesten verwachten. Eenmaal in Deurne aangekomen, zagen wij de wagen van onze secretaris/ regelneef al op het marktplein voor het gemeentehuis staan. Na onze auto geparkeerd te hebben, gingen we naar het gemeentehuis alwaar omgekleed moest worden.
Binnen werden we hartelijk ontvangen door de bode en, wat later bleek de ongekroonde burgemeester van de Stationstraat, Cris Manders.
Toen we bijna voltallig waren, alleen Klaas was nog onderweg, ging de burgemeester ons voor naar de “Goeie kamer”.
Dit was de oude raadszaal die geheel in stijl gerestaureerd was. Prachtige eikenhouten lambrisering, een met eiken panelen ingelegd plafond, een stookplaats met (op de schouw) een levensgroot schilderij van onze voormalige vorstin koningin Juliana en gebrandschilderde glas in lood ramen waren een paar details die ons gelijk in het oog sprongen.
De burgemeester vertelde zo het een en ander van de geschiedenis van Deurne en het ontstaan van de Peel en werd steeds enthousiaster. Een ambtenaar, die bij ons gezelschap was, herinnerde hem aan een afspraak die hij om half elf had, dus kon hij niet doorgaan met zijn betoog.
Beneden aangekomen had Klaas zich reeds in het pak gehesen en konden wij onze geloofsbrieven van onze burgervaders overhandigen. Nadat deze plichtplegingen gedaan waren, gingen we te veld.
In twee groepen gingen we door het vernieuwde koopcentrum.
Cris vertelde ons waar onze sponsoren zaten, zodat we daar van onze roep verkondigden, echter niet voordat Cris deze naar buiten gehaald had.
Ook niet sponsors, maar goede collega winkeliers waar Cris ons opmerkzaam op maakte, werden door spontane invallen verrast op een roep. Als ze in Deurne nou nog niet wisten dat we er waren, zouden ze het nooit meer weten! Om half één vielen we met veel kabaal de plaatselijke HEMA binnen om aldaar een aangeboden lunch te nuttigen.
Het was zover. Om half twee werden de messen geslepen. De jury werd voorgesteld. Deze bestond uit de volgende drie leden: voorzitter Henny Manders, een provinciaal jurylid wat betreft jurering van “tonnepraoters”, Jos Joosten voorzitter van de O.V.D. ( Ondernemers Vereniging Deurne) en mevrouw Lemlijn, de verantwoordelijke wethouder van de herinrichting van het dorpshart van Deurne.
De eerste roep was zeer divers. De meeste omroepers hadden drie opdrachten in één.
Het moest gaan over het vernieuwde koopcentrum, een plaatselijk herkenbaar gebeuren of vereniging en natuurlijk de sponsors. Doordat een paar omroepers hadden afgebeld, was het voor Wim de Smit een zeer moeilijke opgave om toch al de sponsoren tevreden te stellen, maar hij slaagde met vlag en wimpel.
Nadat de omroepers allemaal aan de beurt waren geweest, werd er een kleine pauze ingelast om de kelen te smeren. Om drie uur ging het weer van “jetje”. De vele aanprijzingen van alle parels waren weer aanwezig. Een enkeling had zijn roep veranderd of aangepast, om zich zo te ontworstelen van de eenheidsworst die dit onderdeel dreigt te worden.
Om iets over half vier had laatste toon van de laatste omroeper geklonken.
De jury ging nog in beraad en om vier uur zou de uitslag bekend worden gemaakt.
Nu moet gezegd worden dat dit de eerste keer was dat we volgens het nieuwe systeem beoordeeld werden.
De juryleden hadden allemaal één opdracht gekregen die ze moesten jureren.
De drie punten zijn:
Verstaanbaarheid: het luid en duidelijk laten klinken van je boodschap.
Originaliteit: de originaliteit van de tekst en of de opdracht klopt met de verkondigde boodschap.
Algemene indruk: komt de omroeper over op het publiek en weet hij dat te boeien, gebruik maken van zijn instrument.
Terwijl de jury in het gemeentehuis in conclaaf was, probeerde Wim de stemming wat op te vijzelen door met het nummer: Zeeuwse Mosselen “live” mee te zingen door de microfoon. Dit werd niet door iedereen gewaardeerd, want het publiek begon langzaam weg te trekken. Gelukkig kwam de jury op tijd naar buiten, anders hadden we alleen op een leeg nieuw plein gestaan.
De jury deelde als eerste mede dat elke jury begint met de woorden dat het een zeer moeilijke beslissing was geweest, “dus daar zullen wij geen uitzondering op maken, het was een zeer moeilijke beslissing, maar zijn er uiteindelijk toch uit gekomen”.
Drie was Henk van den Nieuwenhuizen, twee Peer Witzel en één niemand minder dan (sinds de pensionering van Dick) de nieuwe nestor van ons gilde, Klaas Koper.
Er werden handen geschud, gefeliciteerd en gekust dat het een lieve lust was. Na de nodige statiefoto’s gingen we ons omkleden in het gemeentehuis om daarna naar restaurant/café “de Potdeksel” te gaan om te eten. Hier kan ik kort en bondig over zijn: Een voortreffelijke maaltijd van het begin tot het einde. Hulde aan onze kersverse secretaris die dit geregeld heeft.
Om zeven uur namen we afscheid van elkander. Het was me het dagje wel, zeg.
Deurne, parel van de Peel, wij zullen jou niet gauw vergeten (Maar de Deurnse bevolking ons ook niet).
Aldus naar waarheid opgemaakt te Alphen aan de Maas door Peer Witzel.
( Saillant detail, alle omroepers, op één na, waren zwart gekleed )
Wellicht of misschien hebben jullie ook de preselecties voor het eurosongfestival op onze vrt gevolgd?
Herinnert u zich dan ook "de buitenlandse assistentes" van Bart Peeters?
Hieromtrent was heel wat commotie...
Ook uw dienaar werd met één van deze "vreemde eenden" geconfronteerd tijdens een korte tv-opname in Mechelen.
Mijn eurocent is pas later gevallen.
Toen ik tijdens de opname een mop vertelde deed "deze buitenlandse gaste" (die achteraf een rasechte vlaminge bleek) alle moeite van de wereld om niet in een lach te schieten...
Pas veel later had ik de situatie door...
U ziet deze actrice rechts op de foto, in het midden onze mechelse kandidate Kenza....
En wie zien we daar gisteren in de preselecties van dit amusementsprogramma op VTM ? Onze vriend Jempi, de enige echte belleman van Stad Genk, in vol ornaat.
De voorronde van de 'Grote Volksquiz' in de Limburghal was al opgenomen op 4 februari verleden maand. Jammer dat Jempi struikelde over de vraag wie de rol speelde van het typetje Kamiel Spiessens. We hadden hem graag zien doorstoten naar een volgende ronde. 't Zal voor een volgende keer zijn.
De belleman van Temse komt ook af en toe eens ludiek uit de hoek. Die heeft namelijk in zijn 'champettertas' enkele boeteboekjes tegen gasten die per occasie eens naast de schreve lopen...
Als Izegemse Belleman was ik opnieuw te gast op het Keikoppencarnaval te Poperinge.
Eerst was er het onthaal op het stadhuis en de vereremerking van de nieuwe Prins Carnaval Saf'r I, gevolgd door een optreden van het dweilorkest 'De Askruizen' uit Oosterhout, waarschijnlijk het gekste ensemble van Nederland. (hun performances staan op http://www.youtube.com/watch?v=P8iR6ai5HTo)
Hierbij werd de burgemeester van Poperinge uitgeroepen tot 'empereur' van het Keizerrijk der Lage Landen, werd de nieuwe nationale vlag toegekend en kregen we het nieuwe volkslied te horen : La Mayonaise !
Prins Carnaval 2007 Dieter schonk aan alle aanwezigen nog een mooie goudkleurige herinneringsbadge van zijn afgelopen 'prinsenjaar'. Bedankt Dieter !
Dan volgde er een korte receptie waarbij het Hommelbier rijkelijk vloeide.
Ik maakte er ook kennis met 'Les Amis de Fromulus', een reuzengilde uit Steenvoorde, vlak over de Franse grens. Die willen mij alvast inhuren voor de opening van hun zesjaarlijkse Internationale Reuzenstoet, in april 2012 eerstkomende ! (http://www.les-amis-de-fromulus.com/)
Daarna werd er aan de medewerkers een lunch aangeboden in restaurant-gasthof De Kring.
De 42ste Internationale Carnavalsstoet lokte ondanks een strakke koude wind, weer een massa volk. Maar het bleef droog (en bij momenten zelfs zonnig) en er werd een record gevestigd met de deelname van zestien lokale groepen op vijftig. Die waren ingedeeld in jeugd, volwassenen en carnavalsgroepen.
De Paljasjes vierden hun vijftiende verjaardag, en verwezen met wondermooie Lego-mannetjes en -wagen naar de vijftigste verjaardag van Lego.
Goed voor een eerste prijs, die ze deelden met De Flodders. Zij beeldden schepen Jurgen Vanlerberghe uit in het te vernieuwen zwembad, dat veel geld zal kosten.
Een erg verdienstelijke derde werd St-Syfilia, die een parodie maakten op het feit dat de processie dit jaar niet uitging, omwille van het aangekondigde slechte weer. Ze sleurden er een enorme processierups mee, die bestreden moest worden.
Vierde werden De Schufferlutt’n, die een parodie brachten op de Ieperse Kerstparade, met VTM als ‘Vriendelijke Toeristische Medewerker’.
'W’en d’er Van' hekelde het feit dat de Hoppestoet dit jaar 100.000 euro subsidie krijgt omwille van het halfeeuwfeest, en werd vijfde.
De twee Keiboerkes waren als zangers te gast bij Debbie en Nancy, en eindigden zesde. Zij werden gevolgd door de Vleterbeekvissers en Space Ace.
Bij de volwassenen won Moeder Bladluis met een hele reeks actuele thema’s zoals het zwembad, betalend parkeren en de wateroverlast.
Tweede werden The Vamps (Van patersbier tot nunneplezier) en Petit Comité (Belgische politiek). Vierde werd Wilfrieds Forellenvisclub.
Bij de jeugd won de school van Abele met prachtige sneeuwmannen, gevolgd door de school van Krombeke met GastKuisstraat, school Benedictus met de Chinezen en de piraten van De Knustjes.
De Nederlandse Askruizen sloten af en kregen de hele tribune recht bij het spelen van de 'Mayonaise', een verwijzing naar de marseillaise-uitschuiver van Yves Leterme.
Jempi Trippaers zal trouwens ook als enige Limburger deelnemen aan het Belgisch kampioenschap voor Bellemannen.
Maar behalve dat is Jempi Trippaers ook nog bij een viertal andere verenigingen aangesloten.
Heeft die man nog wel tijd voor wat anders?
'Die vraag wordt me vaak gesteld', lacht de Belleman.
'Maar ik kan gewoon niet thuis stil zitten. Ik heb veel mensen rondom me nodig. Bovendien heb ik het gevoel dat ik iets kan betekenen voor de Genker gemeenschap.'
Elke week is Jempi Trippaers meermaals aan het zingen.
De man is namelijk aangesloten bij maar liefst drie zangkoren. Zo is hij al een tiental jaar lid van het mannenkoor de Heivinken. Daarnaast zingt hij zijn ziel uit zijn lijf bij het Genker Mijnwerkerskoor. Dit koor trekt bovendien vaak naar het buitenland : Duitsland, Engeland.
'En dan zing ik nog bij het Seniorenkoor waarmee we een veertiental keren per jaar optreden. Ja zingen is een passie van me', lacht hij.
'En door die passie voor muziek werd ik een aantal jaren geleden organist in de kerk van Waterschei.
En meteen ook secretaris van de Kerkfabriek.'
En het houdt niet op.
Jempi Trippaers werkt ook nog als vrijwilliger voor de lokale radio GFK, als sportreporter.
'Een tweetal jaren geleden ging ik met pensioen.
Daarvoor was het moeilijk om zo'n druk verenigingsleven te hebben. Gelukkig staat mijn vrouw achter me', lacht hij.
Een bepaalde klas van een meisjesschool had voor opdracht gekregen om enkele B.I.'s (Bekende Izegemnaren) te interviewen. Ik werd uitgenodigd voor een gesprek ten huize van de dochter van de Izegemse veearts Paul Boucherie, waar we op het terras van de tuin aldaar knusjes konden praten over van alles en nog wat, maar vooral over mijn taak als Izegemse Belleman.
Het Nieuw-Zeeland Tweejaarlijkse Nationaal Belleman Kampioenschap 2008
Het 'Honourable Guild Of Town Criers Of New Zealand Bi Annual National Championships 2008' werden in Gore gehouden tijdens het weekend van 22 tot 24 februari 2008.
Gastvrouw was de plaatselijke 'Town Crier' Paddy-Ann Pemberton.
Er waren 5 deelnemers : 3 uit Nieuw-Zeeland zelf (Nigel Cattell uit Waitakere, Gretchen Mark Dear uit Invercargill en Caroline Robinson uit Palmerston North) en twee buitenlanders (Judy Campbell uit Echuca Moama en John Karsten uit het Amerikaanse Holland Michigan). Het evenement was kleinschalig maar daarom niet minder briljant georganiseerd waardoor iedereen zich kostelijk amuseerde.
Op het 'awards dinner' werden dan de volgende prijzen uitgereikt : - 3de in het Nat. Kampioenschap - Nigel Cattell
- 2de in het Nat. Kampioenschap - Gretchen Mark Dear
- 1ste in het Nat. Kampioenschap - Caroline Robinson
- 3de gedeelde plaats in het Open Kampioenschap3rd - John Karston and Gretchen Mark Dear
- 2de in het Open Kampioenschap - Judy Campbell
- 1ste in het Open Kampioenschap - Caroline Robinson
- de trofee van bestgeklede 'Town Crier' was voor Nigel Cattell.
- de prijs voor 'Most Outstanding Ambassador'ging naar Judy Campbell.
Achteraf bleek, toen alle deelnemers al terug naar huis waren, dat er een misrekening was gebeurd in de puntentelling en dat niet Caroline Robinson de overwinnaar was in het 'open kampioenschap', maar Judy Campbell uit Australië.
Men was er zich wel van bewust dat er in het internationaal competitiereglement een clausule zit dat zegt dat het oordeel van de jury onherroepelijk is (ondanks cijferfouten in het eindresultaat), maar winnares Caroline Robinson / die trouwens Voorzitster is van THGTCNZ / voelde zich hierbij een beetje ongemakkelijk en heeft besloten de trofee toch aan de rechtmatige winnares Judy Campbell te geven.
Tegen alle regels in, mag men dit beschouwen als een mooi 'intern' gebaar en zal de organisatie hiervoor door niemand op de vingers getikt worden. Trouwens het geheel is uitgebreidt verslagen geworden door de media. Ondertussen zijn alle betrokkenen daarvan op de hoogte gebracht en kreeg Caroline voor haar 'geste' reeds vele lofbetuigingen.
Het was weer een feestelijke weekend in Roeselare, want daar werd drie dagen en nachten carnaval gevierd. Ik werd opnieuw (en reeds voor de derde keer op rij) als eregast uitgenodigt om de aanstelling van Prins Alexander XXIV mee te vieren. Dit vond plaats vrijdag 22 februari in de reuzentent die opgeslagen was op de Grote Markt te Roeselare. De strijd zou worden geleverd tussen de kandidaten van de Roeselaarse carnavalverenigingen De Pelikaan, De Karre en 'tMotje.
De verkiezingsshow begon echter met een valse noot. Drie kandidaten gingen met elkaar in de clinch om de begeerde titel. Mario Muylle (33) van de carnavalorde De Karre beet de spits af met een act als bokser Firmin Crets, het bekende typetje van Chris Van den Durpel.
Toen op zeker ogenblik een wildeman op het podium sprong en op de vuist ging met de kandidaat-carnavalprins dacht iedereen aanvankelijk dat het gewoon bij de podiumact hoorde. Pas toen de sfeer echt agressief werd, bleek dat er meer aan de hand was. De amokmaker werd snel overmeesterd en mocht een nachtje afkoelen in een cel van de lokale politie. Achteraf bleek dat een liefdeshistorie aan de basis lag van de schermutseling. Mario Muylle kon de rest van de verkiezingsshow afwerken maar greep wel naast de overwinning.
Maar het was weer een gezellig weerzien van oude bekenden, maar ook van nieuwe gezichten...
De Nationale Prins Carnaval voor Mindervaliden 'Patrick' omgord met de driekleur...
Prins Bibber en zijn Mameloetje uit Bredene...
Twee Scottish Girls van de supportersgroep 'Wild Bill' van de Roeselaarse Carnaval Vereniging 'tMotje.
De vlag van Wild Bill...
... Herlinde ontpopte zich plots als fervente supporter van Wild Bill en kreeg van de 'biermeester' prompt een t-shirt toegestopt...
Ook de kandidaat Prins Gargamel voor Groot-Oostende was van de partij...
... alsook de kandidate Prinses Carnaval (Kim) voor Groot-Oostende 2008...
... even later vervoegde Michael, de kandidaat voor Prins Carnaval West-Vlaanderen 2008 ons...
... Prins Carnaval 2008 voor de Derde Leeftijd van Groot-Oostende...
Prins Carnaval 2008 Stijn uit Hooglede...
De 'Griekse act' van Wild Bill en zijn meute moet wel erg in de smaak gevallen zijn van de jury, want hij won de wedstrijd en werd als Prins Alexander XXIV in zijn narrenpak gestoken.
Van de Schepen van Feestelijkheden kreeg hij de sleutel van de Stad Roeselare, een symbool die bij iedere carnavalviering terugkomt, waarbij de carnavalisten een gans weekend baas in eigen stad zijn !
Tijdens de ver-eremerkingen van de aanwezige prinsen, prinsessen en keizers, viel mij ook de medaille van de Stedelijke Rodenbach Carnaval Raad te beurt... en ik ben daar heel fier op !
Zondag 24 februari Hoogdag voor het Roeselaarse Carnaval... de straatparade ter ere van de nieuwe Prins.
Niet de zwaluwen, maar wel de pluimen van de gekroonde carnavalshoofden kondigden afgelopen weekend in onze regio de lente aan. Aan het weer kon je alvast niet merken dat het carnaval extra vroeg viel dit jaar. Roeselare kreeg zondag voor hun carnavalsstoet een stralende, zonnige dag gepresenteerd en het publiek tekende dan ook massaal present. Met tonnen confetti, overdonderende decibels en kleurrijke plunjes was het zowel voor deelnemers als toeschouwers volop genieten.
En ik was weer van de partij om die kleurige en vooral lawaaierige confetti-spuitende meute in goede orde door de centrumstraten van Roeselare te leiden...
Er was veel volk... dus ideaal om als belleman te werken ...
Achter mij de 'openings'-band : The Marching Drums uit Handzame
En opnieuw kwam kleine belleman Milan mij vervoegen...
De centrumstraten zaten stampvol van het volk... het zonnige weer speelde daarbij een belangrijke rol
Af en toe werden we staande gehouden voor een 'pose'
Deze is genomen door Peerlinck Peter uit Kortemark Email Info@PrestoVision.be
De praalwagen met het Rodenbachvat met bovenop Prins Carnaval
De limousine met aan boord Prins Patrick van België 2008 voor Mindervaliden en Junior-Prinses Delphine van WestVlaanderen 2008
'De Vroetelaers' uit Zuienkerke met hun jagers-act
De marionetten van AKV 'Geloeif me goe' uit Aalst
'De Samsons' uit Zottegem kwamen met een mooie praalwagen vol feestende heksen...
'De Sjatrellen' (ook uit Aalst) met een wondermooie vlammenzee onder de noemer 'Cei Dei & Vei... Brülei !
Willy Wonka en de Oempa Loempas van Carnaval Vereniging 'De Rakkers' waren met de grootste groep helemaal uit Knokke -Heist gekomen.
Zij gooiden met gretige handjes lekkere chocolaatjes uit, speciaal gemaakt voor hun optredens tijdens het carnavalseizoen.
Naast de vele foto's genomen door Herlinde, arend en de pers, kreeg ik er ook toegestuurd van particulieren die langs het parcours stonden. De drie volgende actie-shoots zijn van Hans Devriendt...
Bewonderaars langs het parcours namen vele foto's...
Ook het prinsesje Xena mocht met mij op de foto (met dank aan de familie Laruywe)
Achteraan de stoet sloten de mensen in dichte drommen de straten toe om de karavaan te volgen tot aan de Grote Markt voor de 'after-party'.
Eerst nog even poseren bij de Sjatrellen uit Aalst...
Ook een belleman zou er moe van worden...
Deze 'schatten van piraten' wilden me al meteen kapitein van hun schip bombarderen... 'Les Amis Terribles' uit Gullegem
Terug in de feesttent mocht ik zetelen aan de eretafel van de Carnaval Raad en werden een voor een de deelnemende groepen en de winnaars van de praalstoet op het podium geroepen om hun oorkonde en trofee in ontvangst te nemen.
En de Rodenbach vloeide rijkelijk...
Ook ik kreeg opnieuw een Erkentelijkheidscertificaat voor mijn weledele aanwezigheid en deelname aan de allergezelligste Carnaval ter wereld !
Ook de Prinsen uit het verleden werden in de bloemetjes gezet
Die 'after-party' is steeds van korte duur, want na de prijsuitdeling beveelt de 'tentmeester' meteen de opruiming en de afbraak van de tent. Dus nog vlug even op de foto met de 'Man van het Jaar'.
Maar niet getreurd : het feest werd gewoon verder gezet in cafe 'tMotje', de thuishaven van de winnende kandidaat.
En daar was het luidruchtig, zwoel en rokerig...kuch kuch...
En die gaat zeker niet zo in bed vanavond !!!
Mijn dank aan de Roeselaarse Carnaval Raad onder leiding van Keizer Gino, Prins Carnaval Noël Salembier alias Alexander XXIV, de fotografen, Brouwerij Rodenbach en cafe 't Motje.
Bonte kleuren... veel zon... oempapamuziek... 'schoon' volk op de eretribune... De Knullen, Nite Spirit, Opsinjoorke... prinsen en prinsessen... véél Flickrfotografen...
Carnaval in Mechelen!
('carnaval-adel' op de tribune...)
( kleurrijke groepen uit Mechelen en daarbuiten...)
( van prinsen en prinsessen...)
( Carnaval betekent explosie van kleur!)
(onze Belleman Frans praatte het alles aan mekaar...)
Zaterdagnamiddag 16 februari was ik te gast op een carnavalsfuif voor de leden van de afdeling Ziekenzorg van de Christelijke Mutualiteiten te Emelgem. Plaats van het gebeuren : Trefpunt Sint Pieter in de Kon.Boudewijnstraat. Ik werd er hartelijk ontvangen door een uitgelaten bestuurscomitee die zich voor de gelegenheid een beetje had verkleed...daarom is het ook carnaval, natuurlijk ! Ook onze vriend Marino Punk was weer van de partij en vrolijkte de afgelaten volle zaal op met zijn alom gekende accordeon-deuntjes. Menigeen zette een dansje in op de tonen van een wals en met een polonaise sleurden we jong en oud uit hun stoelen.
Ik ben Guy , en gebruik soms ook wel de schuilnaam 'De belleman'.
Ik ben een man en woon in Izegem (België) en mijn beroep is Officiële Stadsomroeper van Izegem en museummedewerker.
Ik ben geboren op 04/06/1955 en ben nu dus 54 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Europese Snorrenclub Antwerpen.
Ik ben Guy , en gebruik soms ook wel de schuilnaam 'De belleman'.
