De prettige belevenissen van drie Drentse Patrijshonden
22-05-2012
Lennaert’s up date…
Lennaert’s up date…
Hallo Simonne en Jan,
Even bijpraten. Het gaat heel goed met Lennaert. Hij eet,
speelt, rent, ontdekt, en……nog geen poep of pies incidenten, en hierbij wil ik
hem dan ook officieel “zindelijk” verklaren.
Hoewel hij veel achter Cartouche aan huppelt, richt hij
toch meer zijn aandacht op ons, de mensen. Hij volgt je overal en wil altijd in
de buurt zijn. Gaat Cartouche naar buiten en hij wil mee, kijkt hij om waar je
blijft. Ga je dan niet mee, komt hij terug en blijft bij je. Hij is zeker niet
bang en ook ondernemend maar hij wil alles in roedelverband doen, wat ook
logisch is natuurlijk.
Qua karakter zie ik toch veel verschillen. Cartouche was
als pup erg eigenzinnig en een solist. Lennaert doet vooral zijn best, alles
heel goed te doen en zich als Drent te gedragen, altijd op letten wat de baas
wil en alles naar hem toe brengen wat hij vindt in de tuin.
Je ziet wel eens jachthonden die heel breed lopen met de
achterpoten, en ik kan me nog herinneren dat de boeren hier uit het dorp zeiden
dat een “goeie jachthond achter zo breed moet lopen, dat je er met de kruiwagen
onderdoor kan rijden”! En Lennart loopt op het moment zeker als een jachthond.
Hij krijgt tot nu toe een dikke 10.
Gisteren ben ik 3 uurtjes weggeweest en dat heeft hij
netjes volbracht in de bench.
Morgen ga ik voor de eerste keer weer werken en dat zal
dan even wennen voor hem zijn, maar ik heb een constructie bedacht dat hij,
hoewel gescheiden van Cartouche, hij hem altijd kan zien, in de bench kan
liggen en toch uitloop heeft. Hij moet dan 4 tot 5 uur zien te overbruggen.
Best wel lang voor een pup, dus heb ik zelfs een hondentoiletje in mekaar
geprutst. Ben benieuwd!
Verder tippelt hij al goed mee aan het lijntje en ga ik
meteen even met hem lopen langs een drukke weg met veel auto’s om hem dit ook
al mee te geven. We zoeken bewust situaties op met veel mensen en drukte omdat
hij straks natuurlijk heel goed voor de dag moet komen tussen veel mensen,
honden en rumoer.
Morgen gaat hij mee naar een voetbalwedstrijd, en kan hij
wennen aan schreeuwen (vloeken), fluiten, klappen enz. en natuurlijk de ritjes
in de auto.
En dan nu over katten. Hieraan wordt gewerkt. Met veel
kabaal heeft hij de eerste keer de kat weg gejaagd maar toen voelde hij zich
geruggensteund door het baasje. Als hij nu naar de kat toe wil loop ik weg en
is hij toch wat minder zeker van zijn zaak. Ze zijn nu genaderd tot 4 meter van
elkaar, en ik weet zeker dat ook dit goed komt.
Van maandag op dinsdag 26/27 maart
gebeurde het hier ten huize Faes. Hera kreeg haar eerste nestje Drentenpupjes.
Negen weken ervoor had ze in Roosteren,Nederlands Limburg op aanraden van ’t
baasje, een knappe reu, Cartouche ontmoet.
Twaalf pups werden er die nacht
geboren en Hera stortte zich op haar moedertaak alsof ze nooit anders had
gedaan. Vier weken heeft ze de pups gevoed tot de milkbar was opgedroogd. De
baasjes hebben haar vanaf dag één geholpen met haar kroostrijk gezin om alle
pups genoeg voeding te geven. De kleintjes zoals Lily en Libre mochten steeds
als eerste aanschuiven bij moeder Hera, de groteren kregen al dadelijk van het
flesje van het hoofdbestuur.
En groeien dat ze deden… Lily was de
maatstaf. Als die groeide,groeide de
ganse roedel. Van 155 gram geboortegewicht groeide ze in zeven weken uit tot
een flinke pup van haast 4,5 kg. Dat het geen zes kilo is geworden vond zijn
oorzaak dat ze altijd in beweging was en de energie die ze te eten kreeg dan
ook daarvoor gebruikte. Lily is inmiddels sinds zaterdag naar Genk verhuisd en
de berichten van Bart, Carine en Jules doen ons goed aan het hart.
Ook Lana, Lennaert en Lesco zijn al
bij hun definitieve baasjes. Lennaert heeft zijn vader Cartouche als huisgenoot
en we aanzien hem als een waardig opvolger van Cartouche om de ingeslagen weg
van fokken verder te zetten.
Morgen verlaten nog drie pups hun
geboorteroedel, Lowie, Lando en Libre vertrekken dan ook naar respectievelijk
Zandhoven, Oud Turnhout en Arendonk. Vrijdag volgen dan de “Hollanderkes”. Liv
vertrekt naar Katwijk aan zee en wordt zo de noordelijkste van al onze pups en
Lobke gaat naar Numansdorp bij Jan en Karin en Siebe.
Zaterdag vertrekt onze sterke Loek
richting Hasselt en die gaat daar de familie Van Laer vermaken met zijn gekke
kuren. Als laatste vertrekt rustige Louis naar Oostrozebeke, Ilse zijn
toekomstig bazinnetje had liever dat Louis kwam na de communiefeesten omdat het
voor dat pupje toch te druk zou zijn. Een verstandige beslissing waar we
volledig achter stonden.
En dan rest er nog eentje… ons dik
teefje Lucy, soms ook Loes genoemd. Als ze Lucy is zingen we voor haar:
“Picture yourself in a boat on a river,
With tangerine trees and marmalade skies.
Somebody calls you, you answer quite slowly,
A girl with kaleidoscope eyes.”
De dagen dat ze Loesje noemt, zingen
we uit het repertoire van de Ramblers het volgende:
“Wie is Loesje
Wie is toch dat snoesje
Loesje is het meisje van de drummer van de band
Daar gaat Loesje
Met dat leuke bloesje Loesje vindt de drummer
toch zo'n echte leuke vent”
Het gaat stilletjes zijn in de roedel
wanneer Louis vertrokken is. Maar geen nood, de dag nadien hangen we de
aanhanger achter de Masjebasji en bollen we richting zuid west Frankrijk. Daar
ligt ergens tussen Poitiers en Angoulême en petieterig dorpje,La Magdeleine, waar naar het schijnt het gras
“meters” hoog staat… De nieuwe Husqvarna zitmaaier gaat voorafgegaan worden
door de bosmaaier vertellen ze ons via mail en telefoon.
We zien wel, we hebben nog een week
om ons mentaal voor te bereiden op een andere taak dan pupjes opvoeden en
socialiseren…
Toen eind vorige maand uitlekte dat Minneke De Ridder (N-VA) werkt aan een
soort rijbewijs voor wie een hond wil kopen, was daar meteen veel animo voor.
"Maar dat is maar een stukje van het werk", zegt ze. "Ik werk
aan een totaalconcept waar ook de staffordproblematiek in past."
Inderdaad, haast alle contact met de
grote wereld was sinds gisterenavond bij ons verbroken. Geen internet niet
meer…….
Je kan er mee leven, zoveel is waar,
maar heel veel informatie die je gewend bent zonder problemen en met een klik
aan te wenden is er niet meer of “je kan er niet aan” volledig onbruikbaar en
dan ook waardeloos.
Het is niet de eerste maal dat het
baasje in zo’n situatie terecht komt. De eerste grote confrontatie was op het
einde van 1999 drie dagen voor het millenium dat we in Frankrijk te maken
kregen met drie geen elektriciteit door een geweldige storm die toen voor
milliarden euro’s schade heeft aangericht van Bordeaux tot ver in Zwitserland.
Dat heeft toen het baasje laten besluiten van voor alles wat met elektriciteit
te maken heeft een alternatief te vinden. Zo heeft de diepvriezer een
steriliseerketel naast zich gekregen, de verwarmingsketel van de centrale
verwarming kan het best vinden met de houtkachel en zo verder.
Gisteren was het een zwaar onweer met
een blikseminslag twee straten verder die de elektriciteit heeft doen uitslaan.
Wij hebben het niet gemerkt maar toen de baasjes thuiskwamen van hun eerste
restaurantbezoek sinds twee maanden, werkte er niets aan verlichting. Het was
de eerste maal dat het baasje er gelukkig mee was dat het vrouwtje nog rookt
omdat zij een aansteker in haar handtas had. Zo kon hij de elektriciteit terug
inschakelen bij het licht van een aanstekervlammetje.
Deze morgen om zeven uur,toen het baasje de pups terug aan het binnen
zetten was kwam er tegenover ons huis iemand van Belgacom de verdeelkast
controleren. Daar bleek de stroomschakelaar het begeven te hebben. Na reparatie
was er nog geen internet voor ons. Het bleek dat wij als laatste van een
andere, ook defecte verdeelkast afhangen !
Ondertussen kunnen we terug op
internet en gaan we vandaag alle brol en papierwerk met Sint Hubertus afwerken.
Kent iemand een alternatief voor het
internet ?.....
Het is een dag om niet te vergeten
vandaag. Na al het nieuws dat onze pups het goed doen op hun nieuwe adres heeft
Chris, de baas van Cartouche een heel mooie foto gestuurd van zijn nieuwe
roedel.
En daarjuist krijgt ons baasje
telefoon dat zijn jongste (lievelingszusje) Carine voor de eerste maal Oma is
geworden van een flinke kleindochter Laure.
Moeder An, vader Glenn en kleine
Laure stellen het goed. Nu is het morgenvroeg even informeren bij opa Paul
(onze schoonbroer, zwager voor NL) hoe het is van bij een grootmoeder te moeten
slapen ! ! !
Voor gans de familie, met inbegrip
van de nieuwbakken peter Joris een heel dikke proficiat.
Op
dag 1 van hun verblijf bij de nieuwe baasjes krijgt het hoofdbestuur zo enkele
mailtjes binnen van hoe de pups hun eerste dag in hun nieuwe thuis hebben
ervaren.
De
eerste die haar verhaal doet is Lana bij Steven en Eva in Alter.
Hieronder
haar verhaal:
Dag
iedereen,
Ik heb gisteren een vermoeiende dag meegemaakt! Na een lange rit op de schoot
van mijn baasje, heb ik haar een eerste souvenir nagelaten ... Ik heb de hele
weg geslapen maar de laatste meter was er te veel aan, ik heb namelijk haar schoot
ondergekotst!
In de namiddag heb ik me kunnen bezighouden in hun tuin! Ik was zo moe dat ik
nog de helft niet gezien...
's avonds vond ik het echt niet leuk! Bah ... Alleen in den donker in die bench
... Weet je, dan kennen ze deze prinses nog niet! Ja weet ge , dat is mijn
nieuwe bijnaam! Ik kan nogal piepen als iets mij niet aanstaat, als ik aandacht
wil of gewoon een knuffel wil ...
Ik heb vannacht zeker 2 uur mijn keel opengezet! Ik heb dan ook uitgeprobeerd
welke geweldige geluiden ik al kan maken! Blaffen, huilen, piepen, ... Ik denk
dat mijn baasjes ongerust in hun bed lagen. Het vrouwtje zit van ja te knikken!
Deze morgen om 6u het baasje wakker gemaakt, ik moest wel een plasje en een
kakje doen ze!
Ik heb hier al veel geknuffeld en zo maar nu ga ik weer een dutje doen. Zo een
nieuwe thuis is best vermoeiend!
Dikke poot en aan iedereen een knuffel!
Lana
Ook
Lennaert die naar zijn vader Cartouche is getrokken doet zijn verhaal bij monde
van zijn nieuwe vrouwtje Jeanny…
Hallo roedel Faes,
Nu is Lennaert al 24 uur bij ons en hierbij
de eerste update.
Alles verloopt voortreffelijk. De
kennismaking met zijn vader was best wel eng, en die bleef maar snuffelen want
er hingen natuurlijk allerlei lekkere geurtjes aan Lennart.
Onze eerste ingeving richting Lennaert
klopte dus. Het is een vrij-doos eerste klas. Hij wil het liefst opgepakt en
geknuffeld worden. Hij is super sociaal en gek op mensen.
’s Avonds had hij geluk, we waren
uitgenodigd voor een poolparty en we hebben hem meegenomen. De hele avond is
hij geknuffeld door allemaal mooie dames in bikini’s.
Een nadeel was dat er in die omgeving geen
sprietje gras was te bekennen, maar hij weigerde iets te laten lopen, maar
thuis aangekomen alles netjes buiten op het gras. We hadden enige twijfel over
“de al zindelijkheid van de puppy’s” maar Jan het klopt, hij is echt zindelijk.
Slaapje, hup naar buiten, plasje, eten, hup naar buiten, mooi sigaartje. Geen
diarree, perfect.
Vannacht heeft hij in de bench geslapen en
Cartouche op het matje ervoor. Geen kik gehoord vannacht en om 6.30 dacht het
vrouwtje toch maar eens kijken of hij nog wel leeft. Deurtje open, hup naar
buiten, plasje……………het is niet te geloven “hij is echt zindelijk”
Het is nu echt dik aan tussen Lennaert en
Cartouche en het worden vrienden voor het leven. Hij heeft al het hele huis en
de tuin verkent en het is echt wel een lefgozertje, papa uitdagen en weg met
die kat. Nu weet ik dat roedel Faes niet van katten houdt maar wij koesteren
wel ons Miesje van nog geen jaar. Van schrik heeft ze al een hele dag niet
gegeten en ze is er nu vandoor.
Lopen aan het lijntje geen probleem, hij
laat zich makkelijk met stemgeluid en woordjes overhalen te volgen. Gooi je 10
keer iets weg, hij haalt het 10 keer op en geeft het terug, ongelooflijk!
Simonne en Jan, lof!
Jeanny & Lennaert
En dan het verhaal over onze kleine Lily, die zich de
laatste twee weken bij ons ontpopte tot “de baas van ’t kot”
Ook vanuit Genk
bereikt ons nieuws van ons “drolleke” Lily. Het nieuwe baasje Bart meldt ons
dat hij problemen heeft met het hondje omdat ze hem steeds stoort wanneer hij
het terras met de borstel wil afkeren. Laat dat nu een familie trek zijn waar
ook Belle , Hera en Heros “last” van hebben.
Bart en zoon Jules
zijn gisteren zonder problemen in Genk geraakt met Lily, zelfs de keukenrol
heeft niet moeten dienen. Lily voelt zich goed, eet goed en heeft goed geslapen
met “waakhond”Jules in de slaapzak
naast de bench.
Om 05u30 heeft
Lily Jules wakker gemaakt omdat ze dringend “moest”. Plasje /kakje en terug
slapen. Zo kennen we ons kleinste meisje !
Niets dan goede
berichten na de eerste 24 uren bij de nieuwe baasjes. Onze inspanningen blijken
vruchten af te werpen, ook “op een ander” !
En voor Bart nog
een goede raad, niet te veel keren op het terras, het stof waait wel weg want
die borstel haat/liefdeverhouding gaat nooit weg, een stofzuiger kan wel
helpen, daar hebben ze niks tegen.
Gisterenavond en vannacht hadden we
hier over de Kempen een behoorlijk onweer. Zo eentje uit de oude tijd zegt het
baasje. Een onweer met van alles veel ! Veel donder en bliksem, bakken water
uit de hemel en flink wat wind.
Belle, Hera en Heros zijn onweer
bestendig, dat weten we al jaren. Bas destijds, zou bij ’t hoofdbestuur in bed
gedoken zijn en zich aan het voeteneind onder de lakens genesteld hebben.
Niets daarvan bij de generatie
Drenten die we nu in huis hebben. De ouderhonden malen er niet om en ook de
pups interesseren er zich niet aan. Geen gedoe met angstige honden die niet
weten waar kruipen van schrik, maar doorslapers. Ogen dicht en laat het maar
flitsen en knallen is hun motto.
Inmiddels zijn de bakken water in de
grond getrokken of weggespoeld via de riolering en doet de zon een eerste
poging om door de hoge bewolking te komen kijken. Alles ruikt fris buiten en
ook de puppies profiteren ervan dat alle luchtjes in de tuin weggespoeld zijn.
Dat de uittocht van de pups is
ingezet , daar hebben we deze morgen al over bericht. Om 09u30 kwamen Chris en
Jeanny om hun Lennaert op te halen. Het reutje Lennaert gaat de familie verder
uitbreiden als alles volgens plan verloopt. Hij gaat vader Cartouche opvolgen.
Chris en Jeanny kunnen de straat nog
niet uit geweest zijn toen Bart met zoon Jules op de stoep stonden om ieders
lievelingetje Lily op te halen. Het kleinste uit de roedel, maar ook de
vinnigste en zonder twijfel de roedelleidster gaat naar Genk in Limburg. We
hebben er hier thuis al mee gelachen, van de kleinste bij het vertrek hier in
Vosselaar , gaat ze als grootste hoooooond aankomen in Genk ! Wij hopen dat we
de fratsen van Lily hier nog dikwijls kunnen verhalen op het blog.
Rond 11u00 kwamen Steven en Eva hun
Lana ophalen. Smoorzot zijn die twee van hun lieve pupje. We hebben zoals bij
alle kandidaten voor een pup in onderling overleg en aan de hand van de kennis
die we hadden de pups toegewezen van wie we dachten dat ze het beste bij de
eigenaars pasten. We hebben dat in eer en geweten gedaan in het voordeel van het
pupje. Dat we hier recht in de roos zitten zal inde toekomst blijken maar hier
hebben we een super goed gevoel. Maak het waar Lana, maar ook Steven en Eva
zorg dat je wederzijds plezier hebt van jullie prachthondje. En wees maar
zeker, Aalter ligt voor ons op weg naar de kust. Je kan vast en zeker de rode
Mitsubishi een keertje op de oprit van jullie huis verwachten !
Toch moeten we ons sinds deze middag
aanpassen aan de roedel, we moeten immers nog maar tot negen tellen als we
appel houden voor de pups !
De drie eerste pups gaan ons vandaag
verlaten…. Aanvankelijk was er gezegd dat de pupjes vanaf maandag naar de
eigenaars zouden mogen gaan maar dan zouden ze bij sommige gezinnen al dadelijk
beginnen met een werkweek.
Er was ook vraag om al pupjes te
komen halen bij het begin van dit verlengde weekend maar dat hebben we niet
toegelaten. Zeven weken is te kort om moeder en broers en zusjes te verlaten.
En terecht, als je nu merkt hoe die pupsen Hera met elkaar spelen (lees zich verder ontwikkeld hebben) dan zou
dit voor later gevolgen kunnen hebben in de ontwikkeling en karaktervorming van
de pup.
Maar nu wogen de voordelen op tegen
de nadelen en hebben we toegestemd de pups twee dagen vroeger dan voorzien te
laten “uitvliegen”
Wanneer we dit schrijven zijn er
allicht in Genk (Lily) in Roosteren NL (Lennaert) en in Aalter (Lana) mensen
zich zenuwachtig aan het voorbereiden voor de rit naar Vosselaar.
Die mensen komen op ons aanraden met
twee, een bestuurder en een tweede om het pupje bij zich te houden. Deze
laatste met een handdoek om op de schoot te leggen als bescherming tegen
eventuele plasjes van hun nieuwe oogappel.
In het puppypakket heeft het baasje
nog snel een rol keukenpapier gestopt om eventuele andere ongemakjes ook netjes
te kunnen verwijderen. Je weet maar nooit, de kortste rit is naar Genk wat toch
ook al dadelijk 75 km is en voor de verste voor vandaag, naar Aalter, geeft de Michelin routeplanner 122 km aan.
Voor een eerste autorit voor zo’n klein pupje kan dat al tellen.
Met gemengde gevoelens gaan we dus
straks afscheid nemen het kleinste pupje van het nest, van ons Lily, Lennaert
gaat voor de eerste maal in zijn leven vader Cartouche ontmoeten en Lana gaat
het “flebbeke” van Steven en Eva worden. Alle drie gaan we toch regelmatig
terug ontmoeten, de eerste twee zijn lid bij de Belgische Drentenvereniging en
nemen deel aan de activiteiten en Steven en Eva hebben al te kennen gegeven dat
ze zulke activiteiten van de vereniging ook wel zien zitten.
Het gaat morgenvroeg al flink wat
stiller zijn wanneer we “maar” negen pups naar buiten zien stormen om hun
ochtendplasje en kakje te gaan doen. Het gaat raar doen maar anderzijds kunnen
we vanaf nu beginnen uitkijken naar terug normale nachtrust en terug een normaal
sociaal leven met bezoekjes aan familie en vrienden. Maar we zeggen wel
“beginnen”, we weten immers dat het laatste pupje dat ons verlaat, pas binnen
tien dagen de grote stap nar zijn baasjes maakt en ook dat we ervoor gekozen
hebben van Lucy-Hera bij ons te houden….
Goed vier weken hebben ze tot nu toe
dienst gedaan in de puppyruimte in de woonkamer. Drie weken en een half hebben
ze uitstekend dienst gedaan bij het zindelijk maken van de puppies.
Wonderdingetjes zijn het als je ze gebruikt in combinatie met de vloeistof
“puppy trainer” van Beaphar . Vanaf dag één dat de toiletjes in gebruik waren
hebben de pups ze gebruikt voor wat ze bedoeld waren, hun plasjes en kakjes
opvangen.
Soms liep het wel eens mis en ging
één van de pups bij of in het toiletje zitten maar was het er zich niet van
bewust dat het staartje ook “binnen” moest zitten en lag het drolletje aan de
buitenkant van het toiletje. Maar de bedoeling was goed en daar draaide alles
om.
Tot enkele dagen geleden één van de
snuggerste pups (we weten niet wie) het idee kreeg van eens aan dat doekje
cellenstof, dat alle plas moet opslorpen, te gaan trekken.
Uiteraard doen ze dat het liefst
wanneer het toiletje juist ververst is, met een proper doek er in. Dus kwamen
ze er ook achter dat de onderlaag een heel dun laagje plastic is om niets te
laten doorlekken. En laat die plasticlaag nu ook nog eens vrij sterk zijn, en
rekbaar en plaats rondom bieden om met vier pups er aan te trekken!
Dan dienen we er niet veel woorden
aan vuil te maken om uit te leggen dat het doekje het ideale werkstuk is om het
“vierendelen” te oefenen. Aan elke hoek hangt dan een pup die het doek in
zijn/haar bek heeft en dan uit volle macht achteruit wil gaan. Die andere drie
willen net hetzelfde en dus beweegt er een doek door het puppenverblijf OF het
hangt in geen tijd aan rafels. Bij die grootste rafels herhaalt zich de
“bewerking” nog eens met als resultaat een hoop rafels en rotzooi die dan nog
eens met de hand dient opgeruimd te worden omdat die plasticonderlaag overal
aan blijft kleven.
De leeftijd van een proper
cellenstofdoekje in een toiletje schat ons baasje momenteel tussen de drie en
tien minuten. Alles hangt af van het moment dat de eerste déstructor/terminator
het propere doekje opmerkt en aan zijn vernietigend werk begint. Vanaf dan
rekenen we nog met seconden !
