Deze handwerkboekjes kocht ik in de kringloop voor een appel en een ei... Goed om de dagen waar we eens heel even kunnen niksen te vullen :) Fijn warm weekend allemaal!
Hoi, ik kreeg de naam Peach,en ik ben handgemaakt uit een zeer korte rustieke mohair en opgevuld met fiberfill. Ik ben graag opgetut en ben dan ook de vrouw des huizes, ik heb het graag voor het zeggen en zie er vooral op neer dat iedereen zich gedraagt, want ze zouden het hier soms te bont houden ;) Marleen, speciaal voor jou heb ik willen poseren :)
En ik wil dan ook nog graag Flosje voorstellen, een heel lief poesje van 15 jaar waar ik een week mocht op passen terwijl haar baasjes op reis waren. Het is een echte hartedief, dus je kunt het al raden ...
Horen, zien en zwijgen... De
uitdrukking `Horen, zien en zwijgen` komt van oorsprong uit de leer van
de wijsgeer Confucius, die leefde van 551 tot 479 voor Christus in
China. Hij zegt tegen zijn leerlingen: Kijk niet naar, luister niet
naar, spreek niet uit en richt je niet op wat in strijd is met
welvoegelijkheid.
Wortel is een heel lief konijn gemaakt uit een rustieke mohair. Met zijn lange gestreepte oren staat hij er beeldig op, vind je ook niet?
Lees je even mee?
Het oude konijn Er was eens een oud konijn. Zijn naam was Hakkel. Dat
woonde in de dierenwinkel. Het zat in een houten hok, want niemand wou
hem kopen. De andere dieren lachtte hem weleens uit. Dat was wel zielig
voor het konijn. Hij kon er toch niets aan doen, dat hij gekke oren had?
Op een dag zagen een groepje jongens het konijn. Zij schaterden het
uit, en kochten de hamster, naast hem 'Dat is dan 4 gulden,' zei de
mevrouw bij de kassa. 'En als het geen probleem is, neem dat konijn dan
ook mee!' De leider van het groepje stapte naar voren. 'A: hij is
lelijk. B: Te zwak en C: 25 gulden voor zo'n lelijk beest? Mooi niet!'
'Jammer,' zei de mevrouw achter de kassa. 'Ach,
nou ja. Veel plezier, dag!'Trouwens, ik was het bijna vergeten. Hij werd
afgemaakt!' De hamster stak zijn tong uit naar Hakkel, het konijn.
Maar Hakkel wou niet dood. Hij wou niet afgemaakt worden. Wat moest hij
doen?
Die nacht kon Hakkel niet slapen. Opeens hoorde hij een ander knaagdier
ergens keihard op bijten.
Het was zijn kleine jong, Huppel. 'Psst, vader,' vroeg Huppel. 'Ben je
daar.' 'Zekers zoon,' zei Hakkel. 'Kom je alsjeblieftf terug naar het
bos', pa?' smeekte Huppel. 'Ssst,' zei Hakkel, 'er komt iemand aan.'
Huppel kroop weg. De man die langs kwam schopte tegen het hok van
Hakkel, en liep weg. 'Kom, pa!' zei Huppel. 'Nee, ik ben oud,' zei
Hakkel. 'Ik heb mijn leven al gehad.'
'Je bent mijn pa!' zei Huppel. Opeens kwam er weer een man aan. Het was
de directeur. 'Warempel, Dat konijn. Waar is ie.' Net toen de directeur
Hakkel wou vastpakken, beet Huppel hem keihard! 'Snel,' zei Huppel.
'Rennen.'
Huppel en Hakkel renden weg. Na een tijdje waren ze bekaf. 'Laten we
even uitrusten,' zei Hakkel.
Ze dronken wat. Maar opeens zagen ze de directeur achter ze aankwam. Ze
begonnen weer te rennen. Maar de directeur struikelde over en wortel van
een boom, en viel dood neer.' Toen Huppel en Hakkel terug waren bij hun
oude hol, zagen ze een vrouwtjes konijn. Het was de moeder van Huppel.
Haas. Hakkel en Haas kregen nog drie jongen.
Wortel, Stronk, en Bunny. Bunny en Stronk waren twee meisjes, Wortel was
een jongen. Wortel ging als eerste het hol uit. Opeens zag hij een
mens. Hij was bang. Hij werd meegenomen. Tot zijn jongen: Kras en Part
hem vonden. De nieuwe directeur wou niet nog een konijn verliezen, dus
liet het bewaken. Maar die sliep Kras en Part knaagden het slot open. En
Kras kon het niet laten. Hij maakte de brutels van de bewaker aan het
slot van Wortels hok vast. En toen hij wakker werd van het lawaai dat
Kras en Part maakte, bleef hij haken. Zo was het een koud kunstje om
heelhuids terug te keren. Dat bewijst maar weer dat konijnen slimme
dieren zijn.
Ook kreeg ik nog van een vriendin deze vier mooie lapjes stof.
En als laatste maar zeker niet te min ben ik een beginneling borduren geworden, een klein eenvoudig werkje (dacht ik) , maar wel leuk. Doe ik het een beetje goed vraag ik aan de gevorderden?
Arthur is een rustieke beer, en is blij er te mogen bijhoren. Hij kreeg een bromstem ingeplaatst zodat hij ook eens van zich kan laten horen. Vandaag kreeg hij ineens heel veel zin om eens buiten een kijkje te gaan nemen, want hij had gezien dat er bloemetjes geplant waren in de tuin. Hij keek mij heel lief aan en vroeg of hij eens bij de bloemetjes mocht zitten, ik kon hem dit toch niet weigeren? Hoe voelen die bloemetjes? Ruiken die lekker? Ik haalde dan ook maar mijn camera boven en zie hem hier glunderen :)
Ongeveer een jaartje geleden zag ik deze beer in een tijdschrift staan en doordat ik een lap witte mohair liggen had vond ik het een goed idee om Cappuccino eens te maken. Niet echt mijn stijl, maar miss. vindt hij ooit een gepast huisje. Hij lag hier dus al een aantal maanden half afgewerkt en nu heb ik er mijn zinnen opgezet om hem af te maken. Bij deze...Cappuccino is blij zich te kunnen voorstellen. Ik wens jullie een aangenaam weekend.
Ik ben Carine. Welkom op mijn blog, kijk eens gezellig rond en een reactie vind ik altijd fijn.
Ik ben een vrouw en woon in (België) en mijn beroep is Huisvrouw.
Ik ben geboren op 26/02/1959 en ben nu dus 51 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Beren maken en hun kledij, popjes verzamelen!.
Gastenboek
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Ik ben Carine. Welkom op mijn blog, kijk eens gezellig rond en een reactie vind ik altijd fijn.
