Inhoud blog
  • leven?
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    bedenkingen
    dingen die zo nu en dan in me opkomen
    02-04-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.leven?
    hier mijn eerste bedenking, u bent vrij om dingen die u denkt als reactie terug neer te pennen.

    Het stelt me gerust te weten dat iedereen ooit zal sterven.

    Iedereen zal ooit gestorven zijn, uitgevaagd. Zelfs het stof dat van je overblijft zal verdwijnen. Niemand schijnt daar bij stil te staan.

    Het stelt me gerust te weten dat het menselijke bestaan ophoudt te bestaan.

    Ik vraag me af waarom de hele wereld <alsof het een grote mierenhoop was> krioelt van de bedrijvigheid, krioelt van het leven.
    Het lijkt wel alsof niemand beseft dat iedere golf vroeg of laat kapot spat tegen de rotsen, of uitdeint en uiteindelijk stilvalt.

    “Als je dit weet zou je denken dat het bestaan zinloos is” zal u nu wel denken.

    Neen; als je dit weet, weet je dat het bestaan nutteloos is.

    De grote on- betekenis van de mensheid.

    De grote bijna ironische hoogmoed van de mensheid.

    Van de farao’s die zich bij de goden wilden voegen, tot moderne wetenschappers die denken dat ze alles kunnen leren en begrijpen.

    De grote golf, is eigenlijk maar een drupje dat golfjes in een plasje water veroorzaakt.

    Men tracht te zoeken naar ander leven in het heelal.
    De mens kan niet aanvaarden, laat staan begrijpen dat wij het enige leven zijn.

    De zeepbel, die de mens rond zichzelf gebouwd heeft, zal niet knappen.

    Wat zal het een schok zijn voor de mensen die hun eigen uitroeiing meemaken, te weten dat ze niet door één of ander buitenaards ras sterven, maar door hun eigen hoogmoed.

    Onze eigen zeepbel zal ons verstikken voor ze knapt.

    Beschaving is een hersenspinsel, een zeepbel.

    Taal, uitvindingen, enzovoorts.

    Hersenspinsels, die ons tijdelijk comfort geven, even plezier voor we sterven.

    In onze wegwerp wereld zijn we zelf wegwerpartikelen.

    De mensen beseffen niets meer dan hun eigen bedrijvigheid.

    Dit is de langst verdrongen waarheid in de geschiedenis.

    Dit is onze ondergang.

    Onze dood.

    Is tevens

    Onze eindelijke rust.

    Onze hoogste staat

    Onze vergoddelijking.

    Ons enige doel.

    Onze voltooiing

    Mij rest er nu niets meer dan het einde aan te kondigen.

    Niet voor mij alleen,

    maar voor al het leven.

    02-04-2010 om 19:24 geschreven door een mens  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 29/03-04/04 2010

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!