Foto
Foto
Foto
Willekeurig Bloggen.be Blogs
frankloopt
www.bloggen.be/franklo
Gastenboek
  • Tietjes
  • kwaliteit van jezblog
  • Gefeliciteerd met je succes Bart!
  • mentale steun
  • bezoek

    Want to leave a message? Just click and write it down in my guestbook

    Archief per week
  • 16/11-22/11 2015
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 25/11-01/12 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 26/11-02/12 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 06/02-12/02 2012
  • 30/01-05/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 26/12-01/01 2012
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 27/12-02/01 2011
  • 20/12-26/12 2010
  • 13/12-19/12 2010
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
    Zoeken in blog

    Inhoud blog
  • Schueremans, uw tenten zijn een voedingsbodem voor frustratie en opstootjes
  • Wat een leuke sportieve week alweer!
  • Everyone Fit!
  • Huppel je fit, loop je blij
  • Daar is de winter, daar is de zon!
    Life is great when you're fit!
    For the love of the fit life, that's why we move
    22-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schueremans, uw tenten zijn een voedingsbodem voor frustratie en opstootjes
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Geachte Heer Schueremans, Beste Herman,

     

    Uw jaarlijks feestje is inmiddels alweer bijna een half jaar achter de rug en de eerste namen voor de volgende editie heb je volledig volgens de richtlijnen van je communicatieteam mondjesmaat op de wereld losgelaten. Net op tijd om met de eindejaarstoelage dat ticket te kunnen kopen. Halsstarrig kijk ik uit naar de volgende editie, dat steek ik niet onder stoelen of banken. Ik kijk er naar uit, niet in het minst omdat Rock Werchter elk jaar de perfecte mix is van veel goede muziek en het wederkerend weerzien met oneindig veel vrienden, vrienden die ik van uit het reguliere leven ken en vrienden die ik van vorige edities van Rock Werchter ken.  Je slaagt er zelfs in met je jaarlijkse feestje zelfs een groter deel van mijn familie samen te brengen dan welk familiefeest ook in onze familie. Desalniettemin maak ik me zorgen, Herman, ik maak me ernstige zorgen, de nieuwe tenten zijn immers een bron van frustratie in plaats van festivalplezier.

    Het was zoals het een degelijk event met een bijhorend communicatieteam betaamt een halve promostunt wanneer de nieuwe tenten werden aangekondigd. Met veel trots werden capaciteit en andere specificaties bekend gemaakt. Knap staaltje, daar kan ik niet onderuit. Let op mijn woorden, Herman, er zit een dubbele bodem in mijn woorden. Ik kan er niet onderuit. Je nieuwe tenten zijn een huzarenstukje, althans voor de liefhebbers van cijfers en specificaties. Je bent echter vergeten dat de festivalbezoeker komt om plezier te maken, niet om in de modernste tent van festivalland te staan. Het plezier van de festivalganger moet centraal staan, niet de cijfers van uw tenten, en daar wringt het schoentje. Ik heb er maanden laten overgaan, Herman, maar het schoentje blijft wringen. Ik heb me tijdens de afgelopen editie vanaf dag één geërgerd aan de tenten. Ik heb gedurende die 4 dagen veel vrienden ontmoet en telkens gepraat over hoe ze de vorige dag vonden, welke groepen ze gezien hadden. Ik heb bewust niet 1 keer gesproken over de tenten. Bewust. Het waren de mensen zelf, die keer op keer hun gal kwamen spuwen over de tenten. Ik kon dat beamen, maar wilde de sfeer van je feestje, mijn feestje en het feestje van mijn vrienden niet verbrodden, dus begon ik er zelf niet over. Uw tenten hebben voor veel onvrede gezorgd, anders kan ik het niet uitdrukken.


    Dat het in die tenten snikheet is, dat is een feit. Hoe goed de ventilatie ook is, doordat je tenten bijna volledig dicht zijn is het er snikheet, zeg maar onaangenaam heet. Of dat aangenaam is moet ik je niet vragen, we weten allemaal hoe gezellig het is om als zwetende sardienen op elkaar geplakt te staan. Maar goed, daar ga ik het niet over hebben, hoe geen te verwaarlozen punt is.

    In de oude tenten kon je lekker gezellig langs alle kanten binnenwandelen om even naar een groepje te gaan luisteren. Stond het je niet aan, dan was je zo weer buiten. Doordat je nu met slechts enkele ingangen zit, is dat nu niet mogelijk. Vroeger kon je vanuit het gras meeluisteren en eventjes wat korter gaan staan om beter te luisteren. Nu niet, je moet er volledig in, door de massa, en weer terug. Of je moet aan de ingang blijven staan, maar daar hebben we het dadelijk nog over.

    Vroeger was voor duizenden mensen de charme van Rock Werchter dat je gezellig in het gras kon blijven zitten en meeluisteren aan de Marquee. Ook de oude Barn en Klub C hadden open zijkanten, die meeluisteren vanuit het gras mogelijk maakten. Wie echter nu niet gediend is met het meer populaire programma op het hoofdpodium wordt gepest, beste Herman. Ik heb afgelopen editie wel elke dag zo’n moment gehad dat de act op het hoofdpodium me niet kon boeien en dat het optreden dat in de tent aan de gang was volzet was. Daar sta je dan, Main stage suckt en tent is volzet, je kan nergens heen. Daar waar je op dat ogenblik vroeger van buiten mee kon luisteren, moet je nu noodgedwongen in het zand bijten. Er zit niets anders op dan wat te mopperen dat het optreden van de tent buiten slecht hoorbaar is, waarna de enige optie is om het op een drinken te zetten, iets wat je wellicht graag zal lezen, want een dronken man is ook een tevreden festivalganger én hij heeft je zakken extra gevuld. Neen, Herman, ik ben op die momenten telkens erg ongelukkig en ontgoocheld geweest in mijn favoriete festival en het houdt me maanden later nog steeds bezig. Ik, een festivalganger in hart en nieren. Daar waar ik jaar na jaar verkondig niet op vakantie te gaan omdat festivals mijn vakantie zijn, dat ik eindeloos gelukkig ben op een festival, daar ben ik nu uitgerekend ongelukkig. Niet door de programmatie, maar door je ongelukkige, zowaar discriminerende tenten.

    Dat ik en naast mij nog menig andere festivalganger misnoegd en ongelukkig zijn om bovenstaand feit, moet een belletje doen rinkelen. Wij komen immers om plezier te maken, niet om te zitten mokken omdat we niet kunnen meeluisteren. Maar er is meer, Herman. Ik weet niet hoe goed je bent in de sociale psychologie, maar er is iets wat je over het hoofd ziet. Uw nieuwe tenten zijn een broeihaard voor kleine opstootjes en ontevredenheid. Als ervaren festivalganger en met een lengte van 1m84 voel ik me niet snel benauwd in het publiek. Het kuddedier de mens is een ietwat angstig wezen dat niet graag door de menigte dringt, zeker niet als het donker is. Ik heb het al enkel keren bij wijze van grap uitgetest, plaats een rij van enkele mensen voor een deur of een doorgang en je kan er prat op gaan dat een volgende persoon gewoon achteraan aansluit, zonder ook maar te vragen waarom die mensen daar staan aan te schuiven en zonder even te kijken wat er gaande is. Dat is nu eenmaal de aard van het beestje.  Kijk in eender welke concertzaal, het is overal van’t zelfde laken een broek. Je komt de zaal binnen, het is donker, je ziet enkele hoofden en omdat je niet verder ziet besluit je maar achter die enkelingen te blijven staan. De volgende 50 bezoekers redeneren hetzelfde en al snel hoopt een massa zich op aan de inkom van de zaal, terwijl er vooraan nog veel plaats is. Hoeveel lege ruimte er vooraan in je tent ook is, de mensen hopen zich op bij de inkom. Je bent niets met die enorme capaciteit als de mensen aan de ingang blijven staan. Met open zijkanten stelt dat probleem zich niet omdat de mensen niet allemaal door die smalle ingang moeten, omdat ze meer overzicht hebben en dus niet op één hoopje blijven staan. Met nauwe ingangen heb je dat wel. De ophoping op zich is niet het probleem, maar het leidt wel tot meer problemen. Wie toch nog naar voor wil, er is daar immers vaak veel meer ruimte, is genoodzaakt om door de menigte te drummen. Of je nu een pintje bent gaan halen, of je wil gewoon het optreden zien en je wil door de drukte heen naar voor, je moet erdoor. Wel, beste Herman, het wringen door de menigte is onmiskenbaar een bron voor akkefietjes, onvrede en ruzietjes. In die drukte vinden mensen het niet leuk dat er tussen hen door wordt gewrongen, dat ze geduwd worden, dat er een bijhorende kwak bier over hen wordt gegoten en dat een vreemd en bezweet lijf tegen hen komt. Elke dag heb ik wel van dat soort opstootjes meegemaakt. Ik kreeg kwade blikken met bijhorende woorden, alsof ik een boer was die niet het fatsoen had achteraan te blijven staan, net als de overige kuddeleden, terwijl ik gewoon op een luwere plaats wilde gaan staan. Hen van antwoord dienen bleek geen goede strategie, mij uit de voeten maken bleek beter. Dat was nieuw voor mij. Reeds 20 jaar schuim ik alle festivals van het land af, maar dit ik dat nog niet meegemaakt. Ik heb er later deze zomer nog op gelet op andere festivals. De festivals waar tenten een brede in- en uitgang hebben kenden dit probleem niet, simpelweg omdat de mensen veel vlotter naar voor kunnen doorschuiven en niet allemaal net voorbij de ingang blijven staan. Uw nieuwe tenten zijn een oord van frustratie voor de festivalliefhebber, met opstootjes als mogelijk gevolg. Ondanks de mooie specificaties waar je ongetwijfeld mee kan uitpakken op plaatsen waar de festivalganger geen moer aan heeft, heb ik niet één festivalganger een punt van die tenten weten opnoemen die de plezierbeleving ten goede kwam.

    We weten allemaal dat het vullen van uw zakken centraal staat, maar dat de plezierbeleving van de festivalganger u toch ook nauw aan het hart ligt. Wel beste Herman, het is misschien niet onverstandig om je tenten eens kritisch te bevragen, met het oog op de plezierbeleving van de festivalganger, want het is de festivalganger die uw zakken vult.

     

     







    22-11-2015 om 19:53 geschreven door Bart Delobel  


    >> Reageer (0)
    28-02-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat een leuke sportieve week alweer!
    Een werkweek is weer aan zijn einde gekomen en dat noopt mij tot een nieuwe terugblik op de meest verrassende momenten van de week. En of het er verrassende waren!
    De eerste straffe stoot was deze week van de hand, of beter van de voeten van Renata. Plichtsbewust volgt zij een gedetailleerd programma met tot 6 trainingen per week, gaande van core stability en lange duurlopen tot stevige intervals en looptechniek. Vorig jaar pitste ze 10' van haar marathontijd af en direct nadien kreeg ze een extra dosis looptechniek, snelheid en weerstand voorgeschoteld. Haar uithouding is prima, maar die snelheid moet omhoog, samen met kracht en weerstand. En die hielen omhoog, tot ze haar rug vuil maakt als ze loopt . op het schema was ik wat onduidelijk geweest en ik had bij een intervatraining gezet 4-5x een bepaalde afstand. Bedoeling was: 4 à 5x. Renata, de dappere, had die versnelling eerst 4x en daarna 5x gedaan. Het dubbele dus. "Dat was wel zwaar," zei ze. Dat zal wel Twee dagen later kreeg ze een nieuwe intervaltraining voor de kiezen, dat was een dag vroeger dan normaal en de trainingsleer voegde daad bij het woord: 2 dagen zijn onvoldoende om van ene zware training te recupereren. De benen waren nog zwaar. Desalniettemin gaf ze er een noemenswaardige lap op. Ikke blij.
    3 weken geleden had ik een eerste training bij de jonge voetballers Ruben en Maarten ( 8 en 6). Ze willen sneller kunnen lopen. We combineren wat speels looptechniek, versterkende en houdingsverbeterende oefeningen. Eén van de basisoefeningen lukt bij de eerste training niet goed bij Ruben. een coördinatieoefening waar sommigen geen enkel probleem mee hebben, anderen doen er enkele weken over om ze onder de knie te krijgen, bij anderen duurt het maanden. Het is als coach een zoektocht naar de juiste benadering. Hoe leer je iemand die beweging aan? Bij elke persoon lijkt het anders. Ik was mijn hoofd al aan't breken over hoe ik Ruben de beweging kon leren aanvoelen. Allemaal overbodig denkwerk. Ik kwam aan bij Ruben en Maarten, 3 weken na de eerste training, en nog voor ik iets gezegd had stonden ze met twee fier te springen. Ze hadden stiekem zelf al geoefend. Fantastisch om te zien hoe snel kinderen zoiets leren. Bij volwassenen moet je bij het begin van elke les precies weer even een stap terug, ter opfrissing, terwijl je bij kinderen net het omgekeerde kan doen, zij zijn immers in tussentijd ipv achteruit vooruit gegaan.
    Nu we't toch over de jeugd hebben, ook Brecht heeft zijn 8-jarige telg meegenomen naar de bootcamp. Thibeaux vond het alleszins reuzeplezant, al die spelletjes Ik blijf het fantastisch vinden, kinderen noemen dat spelen, voor vele volwassenen is het een workout die wreed pijn doet. Je kan maar beter maken dat je fit genoeg bent om te kunnen spelen zonder dat het aanvoelt als een work-out.
    En tot slot was er nog newbie Ana. Zij start van nul, zoals de gemiddelde start-to-runner, maar dan in combinatie met wat versterkende oefeningen en loopoefeningen. Meestal krijg je bij zo'n beginner ook heel snel een beeld over hoe (erg) het gesteld is met iemands coördinatie. ik ging er dus al bijna vanuit dat we ook bij Ana met heel eenvoudige oefeningen zouden moeten beginnen, oefeningen die bijna te simpel zijn om er woorden aan vuil te maken. De verrassing was des te groter dat zij, terwijl ze nog maar nauwelijks 3-4' loopt, de ene coördinatieoefening na de andere netjes afwerkte. Ritmisch en al! Van de toch een kleine 100 mensen die ik afgelopen jaar getraind heb zullen er geen 10, misschien geen 5 zijn die zo snel met die oefeningen mee zijn. Wat een opsteker!!! 

    Sportieve groeten,

    Bart

    PS Met een nieuwe app voor sportbewegingen te analyseren heb ik de eerste testjes gedaan bij Ruben en Maarten. Ruben heeft last van de hamstrings, wat te maken kan hebben met onderrug of bekken. In de bijhorende links kan je zien hoe hij soms fel achterover hangt bij het lopen, wat een oorzaak kan zijn. zo weten we direct waaraan we moeten werken. Ik ben alleszins ook benieuwd naar de beelden binnen enkele weken of maanden, om hun vooruitgang te zien...


    28-02-2014 om 22:15 geschreven door Bart Delobel  


    >> Reageer (0)
    17-02-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Everyone Fit!
    Een collega-trainer uit het Leuvense stuurde onlangs nog een tekstje de wereld in waar hij de nagel op de kop sloeg. Het gaat 'm bij een trainer niet om kampioenen te maken, maar om te zien hoe de mensen progressie maken en er zichtbaar van gaan stralen.Er zijn van die mensen die een trainingsprogramma volgen gedurende maanden, die me wekelijks laten weten hoeveel ze getraind hebben, maar ik zie hen niet. Na 5 maanden hou je dan een evaluatiemoment, en nog maar bij het openen van de deur zie je een stralend gezicht. De gezondheid straalt ervan af. Enkele kilo's lichter, veel fitter, en zoveel energieker! Dat doet deugd. Knap gedaan Carine!
    Nicole vroeg me 6 maanden geleden om haar een programma te maken om in april een marathon te lopen. Deze week tijdens de training, na 9km lopen, vroeg ze met enig plezier of ik nog wist hoe ik op haar eerste mail gereageerd had. Ja, ik was direct geweest. Ik had haar gezegd dat ze, gezien haar sportieve achtergrond, al even goed toertjes kon gaan lopen rond de afbraakwerken van een asbestgebouw. Ze begreep de ernst van mijn reactie, zette een nieuw doel - een realistisch deze keer- en kijk, intussen zijn we een goeie 4 maand aan het trainen, loopt Nicole wekelijks tot 8-9 km en deze week start ze met haar geliefkoosde propere schoenen haar eerste 5K-wedstrijd.
    In de groepjes die ik in Leuven begeleid (geen privétraining, maar groepstraining) schakelen de "start-to-runners" stilaan over naar een volgend stadium, ze lopen inmiddels meer dan 5km, iets wat ze zelf nauwelijks voor mogelijk hielden. Nicky's collega's geloven er geen knars van, dat ze 6km loopt. En Jos, die mocht van de kiné en dokter niet meer lopen omdat hij versleten is. Ondanks de therapie die hij al lang volgde is sinds hij begonnen is met de trainingen zijn knie soepeler en sterker geworden dan ze de afgelopen jaren geweest is. Als je't plezier dat op z'n gezicht te lezen staat zou kunnen meten, 't zou wat geven! Ook in de snellere groep, waar helaas wel eentje even in de lappenmand ligt (ja Muriël, we missen je op training, kom maar snel weer terug, of kom mee fietsen terwijl wij lopen!) gaat het steeds maar beter. we lopen harder en verder. Ook daar zie je't aan de gezichten en ook aan de lichamen, dat ze slanker, sterker, eleganter, sportiever worden. Melissa getuigde ook nog dat ze vlotter de trappen bovenkomt, en ook wel dat ze zo lekker goed slaapt na een stevige training
    En dan is er tot slot nog Wim. Wim vroeg me in de lente van vorig jaar een schema om wat af te vallen en wat sterker te worden, hij wilde vooral zijn sixpack terug die hij enkele jaren geleden nog had. 1 gesprek en 1 begeleide training deden we en Wim kreeg een programma met enkele trainingen, een 6-tal typetrainingen, naargelang hoeveel tijd hij had, van een hyperintensieve training van slechts 5' tot een langdurende krachtuithoudingstraining van 60'. Het drukke werkschema van Wim liet niet altijd toe veel te kunnen sporten, dus had hij alternatieve trainingen nodig als hij het weer eens te druk had. Ik hoorde maanden niets van hem en dacht dat hij zijn goed voornemen al lang had opgeborgen. Tot ik vorige week plots Wim tegen het afgetrainde lijf liep. Zo scherp als een mes, superfit, en één en al lof over de trainingen, en zijn eigen conditie. De aangepaste trainingsvormen hadden hem op weg geholpen en daardoor was hij helemaal vertrokken voor veel sport, met zijn herwonnen sixpack als figuurlijke medaille voor het geleverde werk. Ik had de indruk dat zijn vrouw, die naast hem stond, niet kwaad was om die herwonnen sixpack   Prachtig toch!

    17-02-2014 om 22:37 geschreven door Bart Delobel  


    >> Reageer (0)
    05-02-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Huppel je fit, loop je blij

     

    Een welgemeende goeiedag beste lezers en lezeressen, bij deze heet ik u allen welkom op deze alweer verrassend sprankelende update van de blog der sportblogs. Overdrijven mag, het is de basis voor creativiteit. In de filmwereld bestaat er iets als het genre ‘de fantastische film’. Wel, in de sport bestaat er ook het genre ‘de fantastische sport’. Kenmerkend aan ‘de fantastische sport’ is dat het een bijeenraapsel is van sportieve bewegingen, gekoppeld aan elke vorm van uiting van vrolijkheid. Gêne is een nobele onbekende. Het is geen geheim voor wie de trainingen al eens aan den lijve heeft ondervonden, dat de coach huppelen als eenvoudigste en vrolijkste beweging van het universum is. Beeld je maar eens een huppelend meisje in, is er iets vrolijkers? Onlangs vroeg ik aan een vriendin om de proef op de som te nemen en de kindjes van school te gaan halen, al huppelend. Sindsdien vragen die kindjes dagelijks aan de mama om te huppelen. Het mag dan ook niet verbazen dat het een doel op zich is om elke klant te laten huppelen. ’t Zal wel zijn J. Tijdens de wekelijkse looptrainingen van ‘The Young Folks van Leuven’ wordt er steeds wel wat tijd uitgerekt voor loopoefeningen, en die beginnen steeds met gehuppel. Je moet ze vrolijk zien op en neer springen. Niet alleen zijzelf, maar ook de coach wordt er simpelweg blij van. Jos, Nicky, Nancy, Elisabeth, Melissa, Tom, Muriel, het is een waar feest om jullie enthousiasme te zien J.

     

    Enkele weken geleden kwam Brecht opdagen. Hij wilde dringend weer fit geraken, maar dat lukte moeilijk, want na een erg drukke professionele periode sloeg de stress toe op zijn lichaam en alles leek te verkrampen bij elke poging die hij ondernam om wat te sporten. We besloten om lichte looptrainingen te combineren met coördinatieoefeningen, behendigheidsspelletjes en versterkende oefeningen. Op die manier hopen we én de conditie op te bouwen én de gestreste spieren te laten ontspannen. Werpen met een balletje (of eentje van 5kg J ), aflossingsspelletjes, trappen op en af en om uit te blazen, eventjes op het bankje gaan zitten met uitzicht over Leuven. Prachtig toch? Brecht heeft ook een hartslagmeter mee naar huis gekregen om al z’n looptrainingen mee te registreren, zodat de coach die kan opvolgen. Het is schitterend om te horen hoe zijn zoontje met papa mee gaat op de eerste looptrainingen en om op Facebook te zien hoe Brecht daags na de training opnieuw naar de natuur  trok met zijn zoontje, als een uitstapje naar de natuur, maar tevens om trots aan’t zoontje te tonen waar hij daags voordien had ‘gespeeld’. Volgens mij is Brecht vertrokken…

    05-02-2014 om 14:57 geschreven door Bart Delobel  


    >> Reageer (0)
    27-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Daar is de winter, daar is de zon!
    Het kan niet genoeg gezegd worden, het leven kan best leuk zijn, en het is onze plicht om er iets moois van te maken. Wij westerlingen hebben niet te klagen. Geen hongersnood die het hele land teistert, geen orkanen, aardschokken of tsunami's die ons land plat leggen. Het enige wat ons teisteren kan is onze welvaart: obesitas, diabetes, rugproblemen, noem maar op. Het enige wat wij moeten doen is zorgen dat we ons niet laten overspoelen door werk, file, stress, en al wat daarmee gepaard gaat. We moeten met andere woorden in beweging blijven, want hey, niks zo leuk als een lekker uurtje rondknallen op je fiets, in je loopschoenen of uitermate goedgeluimd de trappen opstormen. Gewoon omdat je uitgelaten bent. Als geboren sporter en iets recenter als coach kan ik het maar moeilijk vatten dat iemand het zover laat komen dat ie nauwelijks nog een hoge berg kan opwandelen of opfietsen zonder puffen. Het eeuwige spelende joch in mij kan het niet laten om in een onbewaakt moment ervandoor te stuiven alsof ik op jacht ben achter die vlinder in de tuin toen ik 6 was, of die dekselse kat of kip van de buren die ik mores wilde leren. Eens schelm, altijd schelm. Diezelfde levenslustige energie kwam me later, net na plechtige communieleeftijd, nog van pas als ik daar in de verte op de fiets dat leuke meisje zag fietsen en ik haar nog snel wilde inhalen en fluitend voorbij rijden voor zij rechtsaf moest. 
    Vandaag krijg ik nog steeds vaak opstoten van energie als ik op mijn fiets naar het werk rij. Ik trap lustig en schijnbaar onvermoeibaar aan een fiks tempo, bij voorkeur de handen los van het stuur om wat luchtgitaar of andere passende bewegingen te maken die de muziek in mijn oren kracht bijzetten. En de vogeltjes groeten, dat doe ik ook. Vroem vroem, en maar trappen, de bladeren vliegen op achter me. Wat ben ik blij dat ik zo fluks en gezwind rij. Ik kan me niet inbeelden dat ik voor een banaal stukje bergop zou moeten puffen om boven te geraken. Hoe zou ik dan in godsnaam dat meisje nog snel kunnen inhalen om haar in stijl voorbij te rijden en wat luchtgitaar te spelen voor de vogeltjes ?
    En dat, dat is nu net wat ik bij mijn klanten-volgelingen ook wil verkrijgen, dat ze zo fit zijn dat ze zich er dagelijks fantastisch door voelen. En wat wil het toeval... Ja hoor
    Vandaag viel in de inbox: "Joepie, vandaag op de 93 trappen naar't bovenste verdiep op't werk ene jonge gast voorbijgestoken." 'Ze', is Carine, ze is de 40 al even gepasseerd en heeft wat overgewicht. Vandaag heeft zij een mijlpaal bereikt die ze zeker zal gebruiken om verder te bouwen, om volgende keer weer gezwind naar boven te gaan, zelfs al is die jonge gast er niet. Training, voor een volgende keer. Mooi zo!
    Eerder deze week had ik ook al even gebruik gemaakt van de afwezigheid van enkele lopers om Nancy, die wel ietsje fitter is (en 20 jaar jonger) dan haar loopcollega's om haar even wat extra te laten doen. Het resultaat van zo'n zwierig en energiek persoontje eventjes los te laten is ronduit geweldig. Ze liet me weten dat ze sindsdien blaakt van energie, zowel overdag, als in haar hoofd, waar het bruist van de ideeën om op avontuur te gaan, met rugzak de bergen in, te gaan lopen in de bergen en de natuur, ... zo'n energieke ideeën maak je niet als je niet op tijd en stond je eigen lont aansteekt
    Zo, ik laat jullie, ik moet met m'n fietsje nog even door de straten gaan slalommen
    doei!


    27-11-2013 om 19:36 geschreven door Bart Delobel  


    >> Reageer (1)
    01-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Night Bootcamp, een tikkeltje gek, maar wel goed gek
    Op een dag beslis je om een privétrainer te contacteren. Je wil om één of andere reden aan je conditie werken. De dokter adviseert het je, je houdingsspieren zijn te zwak, of je wil gewoon wat aan je lijn werken. Goed, dan zoek je op het net en met wat geluk vind je een coach in je buurt en je contacteert die. Uiteraard heb je wel bepaalde verwachtingen over wat je gaat doen bij zo'n coach, al zal je ook veel vraagtekens hebben over hoe dat in z'n werk zal gaan. Je denkt wellicht aan wat standaardoefeningen zoals ze in de fitnessclub ook gegeven worden, maar dan aan huis. Jeroen Zette de stap, maar wat hij enkele weken later deed had hij wellicht niet verwacht .

    Op een vrijdagavond, in de pikkedonker lig je plots in het bos samen met je coach en zijn hoofdlampje tussen de natte bladeren in ijltempo push-ups en buikspieroefeningen te combineren met werpoefeningen met een krachtbal van 5kg, afgewisseld met een reeks van 80 trappen. geen kat te zien in het donkere bos, en daar sta je dan, jezelf uit te putten op een vrijdagavond. Goed gek, dat wel, maar de voldoening achteraf na zo'n uurtje buitengewoon sporten is niet mis. Het is overigens een heel complete work-out die op termijn zeker veel vruchten zal afleveren.
    Jeroen, respect... dit was niet voor watjes!!!

    01-11-2013 om 22:57 geschreven door Bart Delobel  


    >> Reageer (0)
    27-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waar een wil is, is een weg...
    Op een zondag die een uurtje langer duurt dan een andere vindt een mens al eens de tijd om een aantal dingen even te beschouwen. Terwijl ik vorige week met m'n atlete Renata naar de marathon van Amsterdam ging was het jong supertalent van de oriëntatiewereld Yannick Michiels in China lopen. In ons Belgisch oriëntatiewereldje heerst al jaar en dag de overtuiging dat we als eenvoudige Belg niet echt ver kunnen geraken in deze sport, daar wij beperkt zijn door de kleine oppervlakte bos die ons land rijk is, en de lage oriëntatietechnische kwaliteit van onze bossen. Dat we wat meer succes zouden kunnen boeken op de stads- en parkwedstrijden wisten we al wel, maar om nu echt te geloven dat we op wereldschaal potten konden breken, neen dat niet. Tot de komst van Yannick Michiels en zijn steile opgang. Op 20-jarige leeftijd besloot hij alles op alles voor deze onbekende sport te zetten. De gek! een sport waar geen geld te rapen valt, hoe kan je je daar nu als een ware prof in storten? In 2012 stak hij voor't eerst z'n neus aan't vensters door op een wereldbeker top 5 te halen en zich tussen de wereldtoppers te vestigen. Op basis daarvan mocht hij naar China (2012) alwaar hij bevestigde. Inmiddels zijn we een jaar verder en heeft Yannick al massa's prachtige resultaten neergezet op grote internationale wedstrijden, een 12e plaats op het WK dit jaar, en afgelopen week behaalde hij overwinningen en een tweede plaats op diezelfde PWT in China. Straf toch, wat ambities en overgave met een mens kunnen doen. Yannick heeft overigens van 'De Atleet Yannick Michiels' een pagina aangemaakt op Facebook, in zijn weg naar zijn droom, goud op een wereldkampioenschap. Duizend keer heb ik gezegd dat dat te hoog gegrepen is. Wel, het is het niet! Ik moet mijn mening herzien.
    Net zoals Yannick met zijn doel bezig is, zag ik deze week onder mijn eigen volgelingen even lovenswaardige resultaten, overwinningen op ieders maat. Renata liep vorige zondag haar marathon in 3h56'26. OK, ze heeft haar doel van 3h52 niet gehaald, maar beet wel mooi 10' van haar tijd af en sprak direct na de meet al de volgende magische woorden: "Volgend jaar opnieuw!" Degenen die dat zo kort na de meet zeggen zijn schaars! Het mooiste aan de marathon? "De voorbereiding," zei ze. Net zoals ik het zelf ervaren had, zo ook voor Renata. de gestructureerde training, de gestage progressie, de overgave, het leven naar dat doel, en de conditie die je steeds beter voelt worden waardoor je gemakkelijk loopt dan ooit tevoren, dàt is het plezier van de marathon. Nogmaals proficiat met je resultaat en je hele training, Renata!
    Daags na de marathon zag ik me door spierpijn genoodzaakt om de trainingen vanop mijn fiets te geven . Ook daar zag ik niets dan persoonlijke overwinningen! Een groepje loopsters met Elisabeth, dat vorig jaar langzaam van nul km begon loopt intussen non stop een uur en is net begonnen met duurtempo-interval. 5x 4' tempo lopen bijvb. Fantastische overgave. Niet meer zomaar wat joggen, maar doorbijten en harder gaan. Uit hetzelfde zootje vriendinnen doet Muriel er een schep bovenop door haar tempo's aan 5'/km af te werken en na de training nog 4km te gaan bij doen. De loopmicrobe zit goed in haar hoofd (doel, marathon, maar daarvoor moet ze van de trainer eerst meerdere 10miles en 21km's doen).
    De start-to-runners gaan ook op hun beurt lekker vrolijk op hun elan door. Quasi zonder dat ze er zich zelf van bewust zijn kunnen ze na 4 weken plots bijna 30' lopen. Vorige week leek het nog of ze 3 à 4' aan een stuk konden lopen, maar als je dan plots 30' met enkel heel korte pauzes gaat houden, dan ben je zo aan 30' non-stop lopen. Knap toch, van onze 60-plussers en co .
    En last but not least. Carine wil in conditie geraken en moet echt van nul beginnen. Gezondheid op een laag pitje, wat fysieke klachten en extra kilo's die daarmee gepaard gaan. Kortom, de moeilijkste situatie om uit te starten. Als iemand als zij me contacteert ben ik steeds weer blij dat ik sportief, mager en zonder aanleg voor blessures geboren ben. ik weet dat zij meer obstakels kan tegen komen, een opspelende rug of andere lichaamsdelen, een progressie die niet zo snel gaat, de kilo's die er niet zo snel afvliegen als ze droomt. Met andere woorden, ze begint aan een hele karwei, en ik als coach ook. Maar ze gaat ervoor, dus ik ook
    Zij heeft een crosstrainer thuis in leen, inbegrepen in een bijhorend trainingsschema en begeleiding. Bij elke training stuurt ze me wat ze gedaan heeft. Waar Yannick 3x per dag traint is voor Carine 3x3' op de crosstrainer een even grote overwinning en inspanning. Je moet alles geleidelijk opbouwen, weet je wel. En dan krijg je plots een sms van een ontzettend goed geluimde Carine die meldt dat ze zomaar eventjes ipv 3x3', 3'x6' op de crosstrainer heeft gestaan en een dubbele reeks versterkende oefeningen heeft gedaan. Chapeau!
    That's all folks
    Sportieve groet,
    Bart

    27-10-2013 om 00:00 geschreven door Bart Delobel  


    >> Reageer (0)
    14-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lopers en loopsters op dreef
    In de derde week van de nieuwe reeks start-to-run à la Bart 'de huppelkoning' Delobel Hebben de immer übervrolijke Jos, Nicky en Nancy de plensbuien getrotseerd in stijl: huppelend en lopend met een glimlach alsof er een vrolijkmakende drug in de regen zat. Voor beginnende lopers is het niet altijd evident om zich in het donker en regen te motiveren om te gaan lopen. Voor dit olijke trio was dat duidelijk geen probleem.
    Het valt me overigens op hoe snel deze drie vooruitgang boeken op gebied van coördinatie. Assymetrische loopoefeningen zoals eenbenig skippen is voor velen een werk van weken of maanden, en zij hebben dat al aardig onder de knie. Voor de duidelijkheid, voor zij die denken dat je coördinatie niet meer kan verbeteren na je jeugd: Jos is 64! Als trainer had ik mijn twijfels over of het wel zin zou hebben op die leeftijd nog dergelijke oefeningen te geven. Het bewijs is er al na amper 3 weken! Supertof!

    Intussen heeft Muriel een aardige tijd neergezet op haar 15km door Hasselt. Ze wil, ongeduldig als ze is, maar snel naar de marathon overgaan, maar dat mag ze lekker niet van de trainer, tot ze nog wat extra ervaring heeft op die wedstrijden tussen 12 en 21km. En het tempo moet op kortere afstanden (10-15km) eerst nog iets dichter naar die 5'/km met nog meer kilometers en tempotrainingen. GoGo Muriel!

    Top of the bill is op dit moment Renata, die aanstaande zondag haar marathon in Amsterdam zal lopen. Een week voor de start, als ze al aardig aan het afbouwen is en haar conditie een piek moet bereiken, zijn er twee heel geruststellende feiten: 
    1. Op de bloedcontrole blijkt dat haar hematocriet nog erg hoog is, wat erop wijst dat ze de laatste weken goed heeft gerust en niet té zwaar getraind, dat ze erg fris en uitgerust is. Vorig jaar had ze, onder een andere trainer, nog veel erg zware laatste weken, en ze had ook een vermoeid gevoel in die laatste weken. Geen goed voorteken. Nu daarentegen .
    2. Een week voor haar marathon heeft ze zich eventjes laten gaan tijdens een duurloop van 50'. Hoewel er rustige duurloop op het programma stond kon ze haar benen niet temmen. Het wat frissere herfstweer is perfect om wat sneller te lopen, de omgeving zorgt voor een betere afkoeling... en dan draaien de benen als vanzelf. Ze liep een tempo dat ze op wedstrijd nog nauwelijks gelopen had, en dat aan een vrij matige hartslag. Dat ziet er dus goed uit!!
    Hopelijk lopen de laatste dagen voorbereiding goed. Zaterdag reizen we naar ginds, ik zorg als coach voor de nummers en heb het parcours al verkend en loop met haar mee. Ik heb er goede hoop op...

    14-10-2013 om 22:41 geschreven door Bart Delobel  


    >> Reageer (0)
    09-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Wie een opleiding tot trainer volgt krijgt naast de liefde voor het vak vooral veel trainingsleer en trainingsmethoden mee. In de trainersschool maken ze ook wel even gewag van hoe je het psychologisch moet aanpakken. Dat je de atleten moet aanmoedigen. Er wordt zelfs gezegd dat  -ho maar- er voor elk individu een andere aanpak nodig is. De ene heeft weinig aanmoedigingen nodig, de andere veel, de ene heeft graag dat je er extra aandacht aan besteed, de andere net niet. Denk maar aan spraakwaterval Kevin Pauwels die zich kort voor de meet liet inlopen om maar geen interview te moeten geven. Van mij mag hij het nog steeds doen.
    Daar sta je dan, als je op een dag beslist een eigen zaakje als zelfstandige trainer uit de grond te stampen. Allemaal goed en wel, dat rugzakje trainingsleer, maar nu moet ik wel nog klanten vinden, hen overtuigen, en als ze eenmaal overhaald zijn, hen begeleiden met... ja, met wat? De grootste uitdaging is proberen jouw verwachtingen van een persoon af te stemmen op die van de persoon en omgekeerd. Ze lopen dik (figuurlijk), zij die vragen om een halve marathon te kunnen lopen over 5 maanden maar op dit moment nog niet aan lopen toe zijn. hun doel: 1/2 marathon. mijn doel met hen: 40' lopen, 6km. Leg hen dat maar uit. Jaja, ik zal u trainen en begeleiden, maar dat doel van je om 21km te lopen, deel dat maar door 3. Al snel denken ze dat je er misschien niets van kent, want met een schemaatje dat ze zorgvuldig van 't net plukken zijn ze in een wip klaar voor 21km. Te gek wat ze je vragen, met dank aan die on-line schema's. Te gek wat die voorschotelen. Van veel te weinig tot veel te veel trainen. De kinéwereld boomt.
    Soms hou je als ervaren loper niet voor mogelijk wat je ziet. Fles water onder de arm, handdoek in de nek, trui om de lenden gebonden, in één hand strak voor zich uit gestrekt de Iphone op chronometerfunctie, en de andere hand gevuld met de mp3-speler en iets te eten. Voor een training van 25' welteverstaan! Ik gaf er geen 5 frank voor dat ze ooit 30' zou lopen. Ik was mis, Elise heeft netjes haar 30' uitgelopen na enkele maanden oefenen.
    Over 10 dagen is het een volgende grote dag: Renata die sinds februari nauwgezet mijn richtlijnen volgt zal in Amsterdam haar 2e marathon lopen. Haar vraag in januari: ik wil 4x per week trainen en ik wil na mijn 4h06 in 2012 3h45 à 3h50 lopen. Begin er maar aan! Op zich denk ik, geen probleem, trainingen opdrijven naar 7x per week. Maar dat zat niet in de omschrijving van haar vraag. Voorzichtig heb ik haar toch kunnen overtuigen om meer dan 4x per week te lopen. Haar tijden op halve marathon zijn alleszins al een flink stuk sneller dan onder haar vorige coach in 2012. Hopelijk wordt ze beloond voor het vele, gedisciplineerde werk.
    In Leuven is overigens afgelopen week een nieuwe start-to-run begonnen, net zoals 1 jaar geleden. Voor de 'ervarenen' is het precies al onvoorstelbaar dat ze vorig jaar in diezelfde 'kinderschoentjes' stonden zoals de nieuwen nu. De groep nieuwelingen (Jos de kaasboer, Nicky de lerares kunstgeschiedenis, Nancy, Yves) vraagt dan wie er in die groep gevorderden zit en wat zij al kunnen. "Die zijn net zoals jullie nu, een jaar geleden van nul begonnen en lopen nu telkens 8 à 10km." Als ik tegen de Elisabeth van de gevorderden zeg dat ik voorgaande tegen de nieuwelingen heb gezegd vallen ze met blozende kaakjes uit de lucht:" zeg jij tegen hen dat wij de gevorderden zijn???" 't Zal wel zijn!
    Bijna dagelijks krijg ik in mijn inbox een korte maar duidelijke mail: "40' crosstrainer, 40' versterkende oefeningen". Of, "kindjes naar school gefietst en daarna nog 40' stevige fietstocht gemaakt". Lien heeft na haar drukste jaren als moeder haar ontembare energie in de strijd gegooid om nooit meer uitgeput te zijn op één van die vele Brabantse hellingen die ze met de fiets bestormt. Het zal nog een werk van lange adem (letterlijk en figuurlijk) zijn, maar zoals ze er nu in vliegt zal dat haar zeker lukken!
    Naast al dat privégeweld is er uiteraard nog iets extra. In wat voor mij een uithoek van het land is, Estaimpuis, omgeving Roubaix, traint het personeel samen voor 7, 15 of 21km. Begin 2013 zijn ze met het project gestart en het project was in het voorjaar op z'n minst een succes te noemen. Op 12 weken waren meer dan 20 mensen klaargestoomd voor 7km. nu trainen ze verder naar een nieuw doel, en een nieuwe lichting moet tegen juni de 7km aankunnen. Het mag dan wel een trainer van Bachten de Kuppe zijn die de trainingen geeft, door wekelijks contact met de deelnemers over hun vorderingen en een sporadisch bezoek aan de trainingen word ik toch als trainer helemaal vrolijk als ik zie hoe hun enthousiasme alleen maar toeneemt naarmate ze meer en langer lopen. McBride, passionate about running! Ikke, passionate about you running

    Moge nog vele kilometers onder uw schoenen door passeren,
    Uw coach,
    Bart


    09-10-2013 om 22:43 geschreven door Bart Delobel  


    >> Reageer (0)
    05-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De carrièreswitch?
    Na ettelijke maanden of zelfs enkele jaren van verslagen neerpennen over eigen sportieve prestaties werd langzaam maar zeker een ander luik geopend. Sinds najaar 2011 verscheen er al eens iets over professionele activiteiten binnen de wondere wereld van het coachen en artikels schrijven voor een loopmagazine (Zatopek). Intussen zijn we najaar 2013 en heb ik mijn pogingen om nog op een EK of WK te staan geklasseerd als 'verleden'. Dat wil uiteraard niet zeggen dat ik geen sportieve prestaties meer ambieer, helemaal niet. Er zullen nog wel verschillende doelen volgen, met de nodige noeste trainingsarbeid die daaraan zal voorafgaan. Al dan niet openbaar gemaakt op het extraverte medium dat een blog is. 
    De schrijversactiviteiten voor Zatopek staan momenteel ook op een laag pitje. Hoe het leven keren kan! 
    Intussen begeleid ik mensen in hun doelen, dat gaat van start-to-run tot marathonbegeleiding, dat gaat van specifieke krachttraining voor een bepaalde sport tot algemene conditietraining -of zeg ik beter "het aanmaken van enige vorm van conditie"- bij mensen met overgewicht. Zij krijgen een gevarieerd schema met wandelen, lopen, zwemmen, fietsen en een crosstrainer die aan huis geleverd wordt. Het trainen van bedrijven naar een loopevent is geëscaleerd -hoe het leven keren kan- van training geven naar presentaties geven, trainers uitsturen en coördineren en schema's opmaken voor hen. Wat oorspronkelijk begon als een idee om training te geven aan meerdere bedrijven tezamen is geëvolueerd naar het organiseren van een loopwedstrijd binnen een bedrijventerrein als teambuilding en netwerk event, met dit jaar meer dan 200 deelnemers en de aanwezigheid van de Borlées. Hoe het leven keren kan!
    Stilzitten is er niet bij, noch letterlijk, noch figuurlijk.
    Bewegen is een constante, mensen laten bewegen is een constante, en het op een eigen, creatieve en speelse manier laten gebeuren is het doel.
    Een uitdaging die me elke dag van 's ochtends tot 's avonds bezig houdt...

    05-10-2013 om 19:52 geschreven door Bart Delobel  


    >> Reageer (0)


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.



    Laatste commentaren
  • joenk zot? (Jos)
        op Daar is de winter, daar is de zon!
  • YES ! (wouter leeuws)
        op De nieuwe start
  • Balen (Wouter Leeuws)
        op 2012 wordt het jaar dat het niet mag
  • Tiomila (Bart)
        op Tiomila 2012, IF Brahe rekent op Wouter en Bart
  • goe (jan)
        op Tiomila 2012, IF Brahe rekent op Wouter en Bart
  • Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     

    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!