Onze adoptieavonturen
Foto's Noralie


An invisible red thread connects
those who are destined to meet,
regardless of time,
place or circumstance.
The thread may stretch or tangle,
but will never break.


Enkele belangrijke data van onze adopties

inschrijving: september 04
cursus: januari 05-maart 05
beginseltoestemming: 16 juni 05
versturen dossier: 5 september 05
LID (login): 10 oktober 05
geboren: 6 februari 06
toewijzing: 2 februari 07
het eerste fotootje: 7 februari 07
gotcha-day: 19 maart 07
thuiskomst: 31 maart 07

inschrijving: 1 juni 07
verschijning JRB: 29 juni 07
MO: oktober-november 07
verschijning JRB: 20 februari 08
vonnis: 12 maart 08
intake: 18 maart 08
versturen dossier: 29 september 08
aanvraag verlenging: september 11 
MO verlenging: maart 12
verschijning JRB: 4 april 12
verlenging vonnis: 16 mei 12 
toewijzing: 14 mei 13
het eerste fotootje: 15 mei 13
gotcha-day: 1 juli 13
adoptionboard: 3 juli 13
thuiskomst: 13 juli 13

Foto

Hoe kunnen jullie ons kindje helpen om zich aan ons te leren hechten? 
Door zeker de eerste tijd enige afstand van hem/haar te houden! Door haar niet op schoot te nemen, te knuffelen of een aai over haar bolletje te geven!Door het kindje niet te veel aandacht te geven met geluiden,woorden,spelletjes etc.! Door haar niet rechtstreeks cadeautjes, koekjes, snoepjes etc. te geven! Kortom: Alle contacten moeten in de gewenningsperiode op haar papa en mama gericht zijn.
Ook na deze eerste tijd blijft het van belang om rekening te houden, zij het in mildere vorm, met de ontwikkeling van het hechtingsproces.
Met behulp van bovenstaande maatregelen zal zij worden geholpen om te wennen en zich te kunnen binden aan ons, als nieuwe ouders. Zij zal gaan beseffen: "Zij horen bij mij en ik hoor bij hen, alleen zij zijn mijn papa en mama!". Hierdoor zal het hechtingsproces op gang worden gebracht. 


Een reis van duizend mijlen 
begint met een enkele stap. 


Het verhaal van onze adoptieprocedures en onverwachte zwangerschap

18-07-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alles gaat goed...
De aanpassingen verlopen vlot, hij ontdekt al het speelgoed met veel plezier.

De laatste dagen werden vooral ingevuld door papierwerk.

De maandag na aankomst zijn we langs geweest bij de gemeente en zij hebben in eerste instantie hem niet willen onmiddellijk inschrijven in het vreemdelingenregister. Maar we hebben dan wel een bewijs van aanvraag tot inschrijving gekregen. Met dit document zijn we alvast naar de mutualiteit geweest en samen met een kopij van het attest wat we van kind en gezin kregen (bestemd voor aanvraag van zijn visum) was dit voldoende om hem alvast in te schrijven op de mutualiteit.

De dag erna had de gemeente begrepen dat hij toch onmiddellijk zonder politieonderzoek mocht worden ingeschreven en werd dit dan ook spontaan gedaan. We zijn deze documenten gaan afhalen en onmiddellijk hebben we ook deze binnen gebracht bij de mutualiteit, hopelijk hebben ze nu voldoende om het adoptieverlof goed te keuren. 

Intussen is de politie ook al langs geweest en mogen we binnen 8 dagen zijn identiteitskaart gaan afhalen.

Omdat we een vakantie in Spanje voorzien hadden vroegen we ons af of zijn visum voldoende is. Het blijkt een type D-visum te zijn waardoor hij onbeperkt mag verblijven in België en 3 maanden in Shengen-landen.
Op zijn visum staat het verwarrend, waardoor we problemen hadden aan de luchthaven. 

Voor de geïnteresseerden, hierbij de link voor meer info over dit type visum:
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2009:243:0001:058:EN:PDF
http://ec.europa.eu/immigration/tab2.do?subSec=38&language=7$en

Nu maar hopen dat ze bij Ryanair dit ook allemaal weten... wij gaan alvast de wetteksten meenemen, just in case...

  

18-07-2013, 11:36 geschreven door Joan & Ankie  

Reageer (1)

15-07-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De eerste dagen thuis...
Wat wij altijd fijn hebben gevonden aan 'terugkomen van Thailand' is dat je dan, dankzij de jetlag elke morgen vroeg wakker bent, waardoor natuurlijk de dag heeeeeel erg lang is en je 's morgens altijd uitgeslapen bent.

Nu met de kids is dat natuurlijk iets minder, alhoewel het nogal meevalt. Zaterdagmorgen waren ze wakker rond 5h, dus gelukkig niet midden in de nacht. De zaterdag hebben we vooral uitgepakt, kleren gewassen en Nathan zijn thuisomgeving laten verkennen en ook een beetje ons voedsel. 
In Thailand hebben we steeds ontbeten met rijst en congée, de broodjes vielen daar bij hem niet in de smaak. Hier echter, eet hij zeer flink zijn boterhammen.
We hebben de zaterdag afgesloten met een bbq.

Zondag hebben we dan een relaxdagje aan ons zwembadje en plonsbadje ervan gemaakt. Nathan voelt zich al zo op zijn gemak dat hij zelfs geen pamper meer aan wilde en hij wilde absoluut op het potje gaan... dus het was ook een beetje opveegdagje, want hij maakt de link tussen pipi en potje nog niet... maar alles op zijn tijd. Gelukkig is de diarree voorbij...

Vandaag is het maandag en zijn we deze morgen naar de gemeente gegaan om hem in te schrijven in het vreemdelingenregister. Spijtig genoeg komen we net terug tijdens het begin van het plukseizoen, waardoor natuurlijk alle plukkers die dit weekend gearriveerd zijn ook allemaal moesten ingeschreven worden in het vreemdelingenregister... met andere woorden, we waren al 5 minuten voor openingstijd daar en ze waren zelfs al bezig, een dikke pluim voor de gemeentediensten... maar het heeft in het totaal toch een uur geduurd vooralleer we de aanvraag hebben kunnen indienen.

Nu moeten we met het bewijs van aanvraag, ons adoptieverlof aanvragen.
Ouderschapsverlof, bij de rva, kan pas na inschrijving in het vreemdelingenregister en hier moeten we ook 'een attest van adoptie afleveren', welk attest precies kon ze mij aan telefoon niet zeggen, dus we gaan op goed geluk na inschrijving maar eens langs met de papieren.
Dus deze namiddag, wanneer de mutualiteit open is, gaan we daar al langs.

Intussen hebben we ook maar even contact opgenomen met de Belgische ambassade in Bangkok om te vragen of hij naar Spanje mag volgende maand. We vrezen dat we eerst een visum voor hem moeten gaan aanvragen bij de Spaanse ambassade. De gemeentediensten zeiden ons dat we met zijn paspoort en visum zelfs niet naar Maastricht mogen... dit kan echter enkel een probleem opleveren in geval van controle, maar 'better safe than sorry'...

Nathan daarentegen past zich geweldig goed aan, hij is, op sommige momenten, zelfs beter opgevoed dan de 2 oudsten... maar we profiteren een beetje van zijn goed opvoeding... als oudsten kunnen ze toch ook wel hun bord van de tafel ruimen wanneer ze gedaan hebben en papiertjes zonder dat je het moet vragen in de vuilbak gooien?

De communicatie gaat nog veel met handen en voeten, maar hij begint intussen toch al enkele woordjes te begrijpen en er komen af en toe al nederlandsachtige woorden uit zijn mondje zoals: nee (de leeftijd misschien?), byebye (niet nederlands natuurlijk maar toch), hallo (hello), mama (hebben we al kunnen opvangen)...  De was doen en terwijl hij helpt de kleren sorteren elk item benoemen helpt ook alweer om zijn taal wat te verbeteren... maar het zal nog wel even duren vooralleer hij echt alles begrijpt...
  

15-07-2013, 11:10 geschreven door Joan & Ankie  

Reageer (0)

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Naar huis...
Vrijdagmorgen zijn we heel erg vroeg moeten opstaan om naar de luchthaven te gaan in Bangkok. 
Thur haar ouders waren zo lief om ons naar de luchthaven te brengen om 5h30 zodanig dat we zeker onze vlucht om 10h niet zouden missen.
We waren dus bijna 4 uur vóór vertrek in de vertrekhal.

Gelukkig maar, want toen we de koffer wilden inchecken, stelde de persoon aan de balie vast dat het visum wat opgemaakt werd voor Nathan enkel voor België geldig was en niet niet voor alle "Shengen"-landen. 

Aangezien wij dus een vlucht hadden die, na een tussenstop in Dubai, ging landen in Dusseldorf, en deze stad niet op Belgisch grondgebied ligt weigerde de persoon aan de balie om onze koffers in te checken.
Ze nam contact op met haar verantwoordelijke voor meer informatie.

Na een half uurtje wachten hebben wij zelf ook contact opgenomen met de ambassadeur via het noodnummer van de Belgische ambassade in Thailand en hij bevestigde ons dat alles in orde was en dat ze hem mochten contacteren voor bevestiging dat het wel degelijk in orde was.

Na dus een dik uur wachten mochten we alsnog vertrekken. We hadden nog net tijd genoeg voor een ontbijt in de taxfree-hal.
Na dit ontbijtje gingen we nog even naar het toilet en hebben we kunnen vaststellen dat Nathan een leuke dikke diarreepamper had, die zijn volledige broek ook had besmeurd...
Op dit moment waren we wel dankbaar dat hij nog steeds pampers droeg, maar we hadden enkel reserve t-shirts bij en geen reserve broek in de handbagage.
Gezellig is anders, dan maar de broek uitwassen in de toiletten en hem in zijn pamper laten rondlopen, nuja hij zat toch in de draagzak dus het viel niet echt op dat hij 'slechts' in pamper door alle controles is geraakt. En koud is het in Thailand ook niet echt... Tijdens de vliegreis is zijn broekje gedroogd en konden we hem terug volledig aankleden. 

De vlucht is heel erg aangenaam verlopen, we hadden een dagvlucht met de Emiraten, dus +/-6 uur vliegen tot Dubai en dan een tussenstop van ongeveer 1,5h en dan opnieuw +/- 6 uur vliegen tot Dusseldorf. Bij de Emiraten worden de kinderen echt wel verwend, aparte tv-tjes in elke stoel, met zo'n 500 kanalen, games, films, series, ... maw genoeg om u 6 uur bezig te houden... 
Tijdens de vlucht krijgen ze dan ook nog speelgoed (rugzakje, kleurpotloden, boekjes,...), een extra dekentje en een knuffel... de kidsmaaltijd moet je op voorhand reserveren en komt ruim voor de andere maaltijden, wat zeer handig is om je kids te kunnen helpen. Deze is ook alweer inclusief een snackbox met zo'n 4-tal snoeprepen... 
Tijdens de tweede vlucht kwamen de stewardessen dan ook nog eens rond om polaroid-foto's te maken als aandenken van je vlucht...
Met andere woorden, de kinderen zijn zeer braaf geweest tijdens de lange vlucht...

We zijn zo'n 20 minuten vroeger geland dan normaal, maar we hebben heel erg lang op de koffers moeten wachten...
Het ontvangstcomité heeft dit dan wel weer goedgemaakt, fijn om zo thuis te komen... bedankt voor alle ballonnen, cadeautjes en natuurlijk de spandoek!




15-07-2013, 10:29 geschreven door Joan & Ankie  

Reageer (0)

11-07-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En de laatste dag wordt ingevuld met...
Shoppen en inpakken (of toch proberen alles in de koffers te krijgen)! Maar eerst nog even een laatste duik in het zwembad na het ontbijt...

Gisteren is Joan het paspoort van Nathan met visum gaan halen op de ambassade, gelukkig zijn deze vroeg open en kon hij dus te voet vanuit het hotel dit gaan halen! Wat leek op een zalige dag, bleek toch warmer dan voorzien... wanneer je hier buiten komt heb je het gevoel, oh heerlijk weertje, maar na een paar minuten wandelen, druipt het zweet langs je rug...

Daarna zijn we naar de winkel gegaan voor extra melkpoeder, we willen de eerste weken hem dezelfde melk blijven geven die we van het weeshuis meekregen om het een beetje vertrouwd te houden. Enkel hadden we geen rekening ermee gehouden dat de winkel pas open was om 10h30, we arriveerden (te voet) om 9h45 en aangezien er nergens openingsuren staan dachten we dat de shopping wel zou open gaan tegen 10h (zoals de meeste grote shoppingcentra), maar deze bleef echter dicht tot 10h30... maar het is vakantie en we hebben alle tijd... dus zijn we braaf (samen met alle andere mensen die al voor de deur stonden) blijven wachten.

In de namiddag hebben we het rustig gehouden en hebben we wat tijd samen in het appartementje doorgebracht.

Rond 17h is dan Thur samen met haar ouders gekomen en hebben ons meegenomen naar een prachtig restaurant net buiten Bangkok... de omgeving deed je vergeten dat je in een grootstad als Bangkok zat. Het grote restaurant bestond uit verschillende 'Hollandse' huisjes, of heeft men toch trachten de 'Hollandse' sfeer erin te brengen... maar wij hebben vooral een duitse, oostenrijkse, zwitserse, deense, noorse en hollandse mix teruggevonden. Toch vonden we het een heel erg leuke plek!
Het eten was er buiten Thais, ook westers: spaghetti, lasagne en ja, ook braadworst met zuurkool!
Ban Nam Kieng Din was de naam van het restaurant, voor de liefhebbers...
We hebben daar zowel de verjaardag van Thur haar mama als die van Julius gevierd.
Julius kreeg als dessert een grote chocoladetaart met kaarsjes om uit te blazen... al het eten was er heerlijk, we hebben alweer nieuwe dingen kunnen proeven, zelfs de taart was heel lekker!

Morgen vertrekken we heel vroeg, we stijgen op om 10h en het is nog zeker een uur rijden tot aan de luchthaven, dus vanavond kruipen we vroeg onder de wol...
 




11-07-2013, 03:20 geschreven door Joan & Ankie  

Reageer (1)

09-07-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Back in Bangkok
We zijn net terug gearriveerd in Bangkok.

Gisteren hebben we een rustig dagje aan het zwembad gedaan, in de namiddag heeft het wat geregend, dus werd de speelkamer van het resort aangesproken en hebben we wat opgeruimd en ingepakt.

Deze morgen zijn we vertrokken naar Cha-Am waar we samen met vrienden lekker typisch Thais gegeten hebben op het strand. Vooral de vers gevangen vis was heerlijk.

Nu is het 19h en zijn we net ingechecked en hebben we room-service besteld in het hotel.

Intussen hebben we onze nieuwe zoon in de voorbije week wat leren kennen. Hij is een vrolijke jongen die altijd wil helpen met alles, pampers of papiertjes in de vuilbak gooien, uitdelen van snoepjes of koekjes... Ook plaagt hij graag zijn grote broer en zus door ze te kriebelen. Mama plaagt hij dan weer door op de lepel te bijten en vast te houden wanneer hij eten krijgt... Soms krijgt hij wel een driftbui (tja hij is nu eenmaal 2), maar dan vooral wanneer hij, alweer met de beste bedoelingen, dingen wil doen zoals 2 messen trachten te gebruiken als eetstokjes of alle papiertjes/vuil in het restaurant op de grond wil opruimen en in de vuilbak gooien... heel lief, maar dat hoeft nu echt niet (zeker niet wanneer er honden, katten en god weet wat rondloopt in het open restaurant)...

Morgenvroeg gaan we Nathan zijn visum halen en vieren we Julius zijn verjaardag...

09-07-2013, 14:11 geschreven door Joan & Ankie  

Reageer (1)

07-07-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zondag...
Gisteren hebben we de ganse dag in het zwembad gezeten... dus niet zo heel veel te vertellen, de kids amuseren zich in het water en meer moet dat niet zijn...

Deze voormiddag zijn we naar het apeneiland geweest met de boot. Het eiland is hier vlak voor de kust gelegen en de apen zijn de bezoekers gewoon, gelukkig zijn het geen grote apen, maar kleine makakken (dezelfde als er op de rots van Gibraltar leven). De apen zijn heel erg tam en komen eten uit je hand halen, in geval van een rugzak of zak vol eten, dan pakken ze hem gewoon af. Ze komen ook echt op zoek naar eten en kruipen bij volwassenend dus gewoon op je schouder of hoofd. 

Noralie haar vriendinnetjes en hun papa waren samen met ons mee gegaan. Toen het eten, de nootjes wat de schipper had meegebracht op waren, hebben we nog een kleine strandwandeling gemaakt op het onbewoonde eiland, zalig, wandelen op plekken waar nooit toeristen komen, de meeste komen immers enkel de aapjes eten geven en vertrekken zonder het eiland te verkennen of verder te gaan dan de voederplek van de aapjes... 

Het weer ziet er op de foto's niet stralend uit en dat is het ook niet, maar het is hier nog steeds niet onder de 30 graden, en een plons in het zwembad na de boottrip was meer dan welkom...

Dus deze namiddag is er weer zwempret...


 




07-07-2013, 10:05 geschreven door Joan & Ankie  

Reageer (1)

05-07-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dolphin Bay resort
Gisterenavond zijn we in Hua Hin gearriveerd voor een kort weekje strandvakantie. Ons hotel/appartement/resort ligt vlak aan het strand, enkel de kustweg ligt er nog net tussen, maar het aantal voertuigen dat daar passeert zijn op één hand te tellen.

Het is de tweede keer dat we hier komen met de kids en het is een heerlijke plek voor hun, met een speelkamer, schommels, klimtuig en twee zwembaden... en natuurlijk het strand. Deze voormiddag hebben ze niets anders gedaan dan in het water gespeeld. Noralie heeft al 2 nieuwe vriendinnetjes uit Zepperen, die ook hier met hun ouders verblijven. 

Nathan heeft nog niets anders gedaan dan aan mama gehangen, de verandering van omgeving, alweer, vindt hij toch maar angstaanjagend. Maar we hebben tijd en veel geduld, hij mag zolang hangen als hij wil. Hij zal zelf wel aangeven wanneer hij de omgeving 'veilig' genoeg vindt om te verkennen. Het zwembad is hier ook veel drukker dan in het vorige hotel, dit zal ook wel meespelen, zoveel vreemde gezichten is hij echt niet gewoon...

Deze morgen is hij opgestaan met koorts, maar na een extra dutje was deze rond 10 uur toch verdwenen, oververmoeidheid waarschijnlijk, de vorige dagen waren dan ook erg druk... gelukkig hebben we nu alle tijd om te rusten en genieten...

Deze namiddag hebben we ingezet met een korte strandwandeling... oftewel schelpjeszoektocht, veel zoeken moet je hier echter niet doen, massa's schelpjes ter beschikking... het is nog steeds heel warm, maar de zachte strandbries maakt de hitte hier veel draaglijker en het zwembad helpt uiteraard ook...

Nu zijn ze terug in het zwembad aan het ploeteren, straks een lekkere avondmaaltijd van de uitgebreide menukaart aan de rand van het zwembad... 

Met dank ook aan de gratis wifi op het terras aan het zwembad, dit is pas genieten... 






05-07-2013, 12:23 geschreven door Joan & Ankie  

Reageer (1)

04-07-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Adoption board en visa
Klik op de afbeelding om de link te volgen Gisteren zijn we voor de adoption board verschenen, het is te zeggen: de raad van wijze vrouwen... We veronderstellen, dat de hoogbeklede vrouwen met hun goedbedoelde raad heel wat ervaring hebben bij het Child Adoption Center... 

Ze stelden ons wat vragen over ons gezinsleven, in de aard van, gaan ze naar dezelfde school, moet hij ook al met school beginnen, waar gaat hij slapen, waarom hebben jullie de procedure verder gezet na de geboorte... 

Vanuit ons hotel was het een half uurtje rijden met de taxi en we waren er goed op tijd. We hadden geluk dat er niet zoveel kindjes waren, slechts 12, meestal zijn het zo'n 20 tal en zijn er 4 interview-rooms, nu waren het er maar 3, maar omdat we nummer 2 kregen, hebben we niet lang moeten wachten... 

Na de adoption board zijn we terug naar ons hotel gegaan met de taxi om alweer in het zwembad te kunnen duiken... het is nog steeds heel erg warm (rond de 38 graden), regenseizoen in Thailand noemt dat dan... we hebben welgeteld, sinds we hier zijn, één regenbui gezien die misschien een half uurtje heeft geduurd... s' nachts koelt het niet echt af... de airco draait hier dan ook constant...

We zijn nu net terug van de belgische ambassade, zonder kids is dit zelfs te voet doenbaar of met de skytrain, zo'n 2 km slechts, maar aangezien Nathan intussen verkouden is en hierdoor wat ziekjes, wil hij enkel op de arm gedragen worden en niet meer stappen, dus hebben we een taxi genomen... enkele papieren invullen, onze papieren afgeven en de paspoortfotootjes die we hebben laten maken van hem en het was in orde, alles bij elkaar heeft het slechts een kwartiertje geduurd voor de aanvraag van zijn visum.

We zijn op dit moment allemaal heel erg moe van alle ervaringen, het vroege opstaan voor de afspraken, enzoverder, het is wel minder zwaar dan in China, toen hadden we ook meer verplichtingen te vervullen.

De afwisseling met het strand gaat dus goed van pas komen... nu verder inpakken en dan kunnen we vertrekken naar Hua Hin...

04-07-2013, 05:34 geschreven door Joan & Ankie  

Reageer (0)

02-07-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zalige eerste dag samen...
De eerste nacht is zeer goed verlopen... hij wou wel niet alleen in zijn bedje slapen, wou liever bij mama blijven en dus heeft hij voor de eerste nacht maar in het bed dicht bij mama geslapen... van 20h tot 9h30 heeft hier iedereen liggen maffen, wat een zaligheid om eens te kunnen uitslapen!!!

Vandaag hebben we het rustig aan gedaan, voormiddag wat zwemmen in één van de twee zwembaden van het hotel... dan hadden we het leuke idee van naar MBK-shoppingcenter te gaan, zonder buggy, want dat ding is in Bangkok echt niet praktisch...maar dan wel met draagzak (just in case)... het is zo'n 500 m wandelen tot aan de skytrain, maar die 500 m in 40 graden is moordend... gelukkig is de skytrain met airco en dus echt wel aangenaam reizen. We moeten ook maar voor 3 personen betalen en door de hoffelijkheid van de Thaise mensen kregen de kids steeds een zitplaats).

Bij MBK aangekomen hebben we even getest of onze Nathan graag McDonalds eet, en ja hoor, frietjes kende hij precies wel, ook ketchup ging gretig naar binnen, zelfs in combinatie met de appelschijfjes... Dan zijn we wat gaan wandelen door het immense shoppingcentrum, of beter gezegd, wat gaan verloren lopen... we waren op zoek naar wat strandspeelgoed om aan het zwembad te spelen, amai, een uur voor een winkel te vinden, die gelukkig van ver werd aangeduid met een groot neonverlichtingsbord met: TOYS.

Toen we de buit binnen hadden, hebben we nog even met Thur en haar vriendin Pat (ook AFS-studente in België vorig jaar) afgesproken... hun school was uit om 14h vandaag... daarna met de skytrain terug en de helse 500 m, met 2 kids die doodmoe waren en mama die niet meer gewoon is om 10 kg op haar arm te dragen, zeker niet in 40 graden, door de hitte gewandeld naar het appartement... gezweet, gebakken... niet te doen, dit is gewoon een hamman buiten... 

Enfin op het appartement teruggekomen hebben we een beetje gerust en daarna de speeltjes in het zwembad getest... en nu zijn de kids uitgeteld aan het wachten op de roomservice... straks lekker wat eten, nog wat tv en dan naar bed...

Morgen is er boardmeeting voorzien, dus moeten we heel vroeg uit de veren, we moeten er al zijn om 9h, liefst 8h30, want het verkeer is hier moordend om op tijd te komen...

 




02-07-2013, 14:26 geschreven door Joan & Ankie  

Reageer (2)

01-07-2013
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nathan Bamps
Klik op de afbeelding om de link te volgen Deze morgen zijn we tegen 8h35 vertrokken in Bangkok om naar de Child Adoption Center te gaan om mevrouw Anchalee en haar collega op te pikken. Normaal gezien hadden we afgesproken dat ze ons rond 9h zouden oppikken, maar ze waren dus ruim op tijd en wij waren ook ruim op tijd, waardoor we vroeger vertrokken zijn. Gelukkig maar, want door de drukte waren we pas tegen 9h30 in het Child Adoption Center, ook in Bangkok gelegen trouwens...

Daarna ging de trip verder naar het weeshuis Pakkred, dit gedeelte nam normaal gezien 40 minuten in beslag, maar hier waren we sneller, de spits was voorbij... We kregen alvast van Miss Anchalee zijn paspoort.
In het weeshuis hebben we eerst zijn album ontvangen in een apart lokaaltje en zijn ze hem gaan halen... hij kwam een tiental minuutjes na onze aankomst samen met een verzorgster naar ons toe, hij had zijn spulletjes bij die we verstuurd hadden en zijn middagmaal, want het was net etenstijd voor hem. We hebben hem zijn rijst met groenten en dessertje (iets met groene bonen of linzen) mogen geven. Hij was eerst heel erg verlegen en stil, maar ontdooide snel... 

Daarna zijn we naar zijn leefgroep geweest en heeft hij ons zijn bedje gewezen. De verzorgsters waren daar ook bezig met de kinderen eten te geven... na het eten was het middagdutje voorzien... We hebben daar uitgebreid afscheid genomen van zijn vriendjes en vriendinnetjes en van de verzorgsters... toen hij afscheid had genomen was hij niet meer te stoppen en wou hij met ons weg gaan... hij nam Noralie en Julius bij de hand en trok hen mee naar buiten, hij had precies geen zin meer om te blijven... geen traantje gezien, tot nu toe...

Hiergekomen, na een lange rit met het busje, hij had een kort dutje gedaan van een 10-tal minuutjes, is hij onmiddellijk beginnen spelen met het speelgoed, en hij is nog steeds niet gestopt... af en toe komt hij op onze schoot gekropen en maakt hij ons duidelijk dat we hem moeten helpen met iets... het valt op dat hij in het weeshuis, de woordjes "niet aankomen" nooit echt heeft gehoord, alles is er immers superkindvriendelijk, waardoor ze natuurlijk met alles wat voor handen is mogen spelen. Alles, maar dan ook echt alles, wordt uitgetest. De afstandsbediening is een telefoon... de tasjes die hij vindt worden gevuld en rond gedragen... 
 
  

01-07-2013, 10:23 geschreven door Joan & Ankie  

Reageer (5)

Foto's Julius 
° 10/07/2009


Gastenboek - laat ons weten wie je bent
  • lsmur6544wrb
  • ya7lf7
  • Ben is op bezoek geweest. (I like it)
  • De kraamverzorgende.
  • Proficiat, veel geluk met jullie vieren!

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek. We vinden het altijd leuk om te weten wie er onze blog volgt of interessant vindt.


    Inhoud blog
  • Onze zoon heeft eindelijk zijn officiële voornaam : Nathan
  • De legalisatie is bijna afgerond...
  • Naar de volgende etappe…
  • 1 jaar geleden
  • 6 maanden thuis...

    Archief per maand
  • 10-2015
  • 01-2015
  • 09-2014
  • 07-2014
  • 01-2014
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 11-2012
  • 07-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 07-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 10-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 03-2009
  • 01-2009
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 11-2006



    Foto



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!