!! NIEUWE BEZOEKERS !! lees eerst even hieronder
haai

Blijkbaar ben je op mijn blog verzeild geraakt, gewild of ongewild.

In ieder geval kun je eens wat rondkijken en -lezen.

Deze blog is er voor iedereen die mij graag wat zou willen volgen op men reis door en rond de wereld.
Ik zal men best doen om deze regelmatig van nieuwe tekst en foto's te voorzien, als ik aan een computer met internetverbinding kan geraken tenminste.

Ik hoop dat ik met deze verhalen en foto's minstens een fractie van mijn ervaringen kan laten afstralen op eenieder van jullie.

Zoals in de titel en het adres vermeld gaat het hier over een backpacking trip, dit wil zeggen een reis met enkel de rugzak en verder niets!
Ook zal ik zo weinig mogelijk proberen te vliegen, dit om zowel ecologische, economische en meer-voeling-met-het-land redenen.
Treinen, bussen, taxi's, fietsen, kamelen, paarden, ezels, ritschka's en wat weet ik nog allemaal meer zullen dus het voornaamste transport uitmaken.

De "geplande route" is als volgt ( in hoeverre ik die zal volgen is een totaal andere vraag): vetrek belgië, vliegen naar japan, vliegen naar china, via tibet naar nepal, zo noord india binnen, noord india over land naar birma (weet nog niet of de grenzen daar open zijn, zullen wel zien), thailand, cambodja, vietnam, maleisië, singapore, indonesië, dan vliegen naar australië, vliegen naar nieuw zeeland, evt fiji zullen wel zien. Dit zal het eerste deel van de trip zijn.

Tweede deel is als volgt: vliegen van oceanië naar chili, argentinië, bolivia, peru, colombia, panama, costa rica, nicaragua, mexico, de states, canada.
Als er dan nog tijd, goesting en budget is: vliegen op zuid-afrika, zuid-oostkust afrika, ... we'll see

Zo nu zou je al ietofwa een gedacht moeten hebben waarover het hier allemaal gaat he.

Als je wilt kun je via de knop "voeg toe!" onder gastenboek een berichtje achterlaten.

Veel plezier dermee
Beoordeel dit blog
  Zeer goed
  Goed
  Voldoende
  Nog wat bijwerken
  Nog veel werk aan
 
backpacking the world
reisdagboek van een wereldreiziger
20-08-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.26 een bedenkelijke, doch glimlchende blik

Ah Vietnam.. toeter toeter.

Na men toch wel zwaarste busrit tot nu toe, toeter toeter, en een half uur rondtsjoolen om een bed te vinden, toeter toeter, ben ik dan toch gesetteld geraakt voor de nacht in Ha Noi, toeter toeter.

Van het slapende Laos rechtstreeks in het drukke 'old quarter' van Ha Noi, toeter toeter.
En kheb het geweten, toeter toeter.

Alles waar ik normaal voor vlucht in een grote stad, toeter toeter, krijg ik hier weer eens tegen men oren gesmeten, toeter toeter. Ik dacht in Peking al veel scooters en mobiletten gezien te hebben, toeter toeter, maar Vietnam overschaduwt dat dan toch met gemak , toeter toeter. Kheb al veel woeste verhalen gehoord over het Vietnamese verkeer, toeter toeter, en kheb toch al teen en tander tegengekomen in het verkeer ondertussen, toeter toeter, maar eerlijk is eerlijk, toeter toeter, weeral overschaduwt Vietnam dat met gemak.

Maar willen of niet, toeter toeter, kmoet der door, toeter toeter. Om te beginnen moet er dringend een bezoekje gebracht worden aan de kapper, toeter toeter, want kheb al veel te veel reacties gehad de laatste weken, toeter toeter, en tbegint misschien toch wel weer eens tijd te worden, toeter toeter. Dan moet ik nog een nieuwe, toeter toeter, zonnebril zien te vinden, toeter toeter. Aangezien ik men vorige in een vlaag van empathie gedoneerd heb aan de locals in Laos, toeter toeter. En binst dak hier dan toch ben, toeter toeter, had ik tussen het boeken van de trip naar Ha Long Bay en het wa rondvragen over Sapa, toeter toeter, toch nog eens wa willen rondlopen in het park en omliggende straatjes, toeter toeter.

In alle drukte en bezigheid, toeter toeter, heb ik toch nog een nieuwe kunstvorm ontdekt, toeter toeter: het spitsuur in Ha Noi.

Tis heel simpel, tkost geen geld, toeter toeter, en twerkt als volgt: je wacht tot het spitsuur, toeter toeter, vervolgens, toeter toeter, zoek je jezelf een kruispunt en een plaats met overzicht, toeter toeter. Dan kruis je je armen, overkijk je het spektakel en neem je een bedenkelijke, doch glimlachende blik aan, toeter toeter.

Ik beloof het u, toeter toeter: het verkeer in Ha Noi is kunst! En een plezier om naar te kijken, toeter toeter, zie filmpje via link onderaan.

Enfin, toeter toeter.
Na de gekheid van Ha Noi, toeter toeter, kijk ik met veel plezier, toeter toeter, en eigenlijk ook wel veel verwachting, toeter toeter, uit naar men volgende bestemming, zijnde, toeter toeter: Ha Long Bay!

En, toeter toeter, er kan veel gezegd worden over Ha Noi en Vietnam, toeter toeter, maar feit is, toeter toeter, dat er hier toch wel heel veel getoeterd wordt! Toeter toeter.

Ha Long Bay, here I come...

 


het spitsuur in Ha Noi: een symphonie van behendigheid en opportunisme


"street-food" in Ha Noi: lekker, goedkoop en gegarandeerd diaree


en toen moest ik nog maar eens aan men zusje denken

 

Link naar filmpje "the art of traffic, Ha Noi"
klik
the art of traffic, Ha Noi

20-08-2009 om 00:00 geschreven door djordi.  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
Categorie:Vietnam
>> Reageer (1)
22-08-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.27 James Bond, een mens moet zen prioriteiten kennen
Ha Long Bay,

UNESCO werelderfgoed evenals parel en uithangbord van Vietnam.

Voor mij persoonlijk weeral eentje die hoog genoteerd stond op men lijstje en waar ik met heel veel verwachting naar uitgekeken heb.
En dan te weten dat ik zelfs al mensen tegengekomen heb die naar Vietnam gingen en die twijfelden of ze wel naar Ha Long Bay zouden gaan?! Come on?!

Met een wondermooie blauwe hemel en een tweedaagse met overnachting op de boot int vooruitzicht stond ik dan toch maar op de kaai in Ha Long.

Eindelijk Ha Long Bay...maar euh.. tis wel op een boot hé, juist ja.
Afwachten wa dat gaat geven dus! Maar meevaren ga ik, dat staat vast.

En van zeeziek zijn was helemaal geen sprake gezien dat Ha Long Bay in een 'baai' ligt hé, en zodoende alle golfslag en stroming uitgesloten is. Resulterend in een onbezorgde en vooral uiterst stabiele boottocht!

En als da nog nie genoeg leute bracht was er nog het klimmen zonder koorde op die rotsen en dan in het water springen. Het van het dak van de boot, tien meter naar beneden het sop in springen, het s'nachts naar een mega-schoone sterrenhemel én vallende sterren staren en het s'nuchtings met een adembenemende zonsopgang wakker worden.
Het kajakken, het lekkere eten en de baai van James Bond is al snel bijzaak, een mens moet zen prioriteiten kennen hé.

Ha Long Bay is werkelijk fantastisch, super-romantisch en absoluut niet te missen in Vietnam!
En ja het is toeristisch, en ja het is commerce, maar als je daar naast kunt kijken: man man...



Ha Long Bay, here we come




Drijvend dorpje, kvraag mij toch af hoe da werkt als ter weer eens zo een tyfoon passeert





















22-08-2009 om 00:00 geschreven door djordi.  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
Categorie:Vietnam
>> Reageer (0)
27-08-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.28 een aap in tenue, in the middle of nowhere

Als al dat moois in Ha Long Bay nog niet genoeg was, doen we der in Sapa nog een schepje bovenop.

Sapa, in het bergachtige Noord-Vietnam.
Eindeloze panorama’s, groener-dan-groene rijstvelden en uitdagende bergtoppen.

Maar om al da moois te kunnen meemaken heb ik wel eerst nog maar weeral eens een slapeloze nacht in een ’hardsleeper’ trein moeten doorstaan. En geloof me vrij, de hardsleepers in Vietnam zijn we letterlijk hard-sleepers.

Maar ook die momenten passeren uiteindelijk, en het gevoel om dan van het treinstation in een minibusje naar dat bergdorpje te rijden met een bloedrode ochtendzon tussen de bergen aan de horizon heelt al snel alle wonden.

Natuurlijk kom je niet naar Sapa om aant strand te liggen, das voor een andere keer. Dus werden de wandelschoenen met veel plezier nog eens bovengehaald, met de intentie om toch ergens int ronde nog eens een top te beklimmen. Eerst had ik nog Mt.., hoogste top in ZO-Azie willen doen. Maar alleen rondtsjoolen daar is niet toegestaan aangezien het in een nationaal park ligt… en de touragentschappen te veel centjes zouden verliezen natuurlijk.

En over veel centjes gesproken, de goedkoopste toer om in twee dagen naar boven en terug beneden te wandelen kost zo een goei zeventig dollar!! En das dus enkel om te wandelen hé!

Na een namiddagen prijs vragen heb ik dan toch snel beslist om men zeventig dollar in men zakken te houden en voor vijf dollar een mobilette en kaart te huren en zelf een andere berg te gaan zoeken.

Zo gezegd zo gedaan, s’anderdaags s’morgens vroeg op weg en op zoek naar een ‘schoonen’ bergtop. Noord-Vietnam is natuurlijk nie zoals de Franse Alpen en zodoende is de weginfrastructuur navenant. Om een idee te geven na één uur op verharde weg en twee uur op aardewegen langs de bergwanden in tweede en eerste vitesse omhoog wast gedaan met berijdbare wegen. Khad mij nochtans al vree ver geriskeerd en kgeef nog nie te snel op maar nu wast echt niet meer mogelijk om nog verder te rijden. Dus mobilette aan de kant gezet en de rest op eigen kracht naar boven.

En het mooie van zo een eigen ondernomen avontuur in ‘the middel of nowhere’ is dan da je op plaatsen komt waar geen enkele toerist ooit geweest is. En zo ben ik dan een authentieke ‘hill tribe’ gemeenschap binnengewandeld, binnen geweest in die authentieke huisjes en met handen en voeten toch ietwat van een gesprek proberen aan te gaan.

Na heel de boel op stelten gezet te hebben door mijn aanwezigheid en met een hele meute kinderen roepend en zingend achter mij weer op weg naar de top van dien berg.

Mezelf een weg zoekende door het bamboo-bos begon het hoe langer hoe steiler te worden. Zo steil dat ik op den duur men camera moest wegstoppen omdat ik alle handen en voeten nodig had om bij iedere stap nie terug naar beneden te gletsen.

Yesss daarvoor ben ik naar hier gekomen natuurlijk!

Een paar uur zwoegen en zweten en een weg zoekende naar boven kom ik dan uiteindelijk aan bij de top..

Om te zien dat het weer zo een verticaal recht naar boven veertig meter hoge kale rotswand is.

Deju, en nu??

“En nu? …een aap in tenue” antwoord ik dan soms een keer, maar nu wast ter nie veel meer aan te doen.

En toen dak dacht dat het niks ging worden voor vandaag komt ter daar ineens een local met een machette uit het bosgekropen. En hou wel in gedachten dak dus drie uur rijden en een paar uur wandelen temidden de brousse zat hé!

Eerste gedachte was nog:” shit, ik ben hier op een plaats waar dak nie hoor te zijn”. Maar na wat met handen en voeten expliceren dat enkel naar den top is dak wou was de spanning al direct wa minder.

En ineens neemt dien kerel mij dan mee naar de achterkant van de rots, daar in de schaduwzijde groeien varens en struikjes langs de wand omhoog. En als je dan echt op de eigenlijke top wilt staan is er maar een mogelijkheid hé: recht omhoog klimmen, hangend aan die planten. Allemaal vree spannend en nie zonder risico weeral, maar dikke leute natuurlijk.

En hoe je je dan voelt na zo een tocht kan je zien op het filmpje daar opgenomen.

En daar sta je dan.. op dien top.. na een intense klimtocht.

En dan kun je jezelf als mens maar één vraag stellen…

 

…hoe geraak ik hier ooit van ze leven weer naar beneden!

 

 

 

 



%%%FOTO12%%%

 

Link naar filmpje

Klik
http://www.youtube.com/watch?v=RiplmMUOKbQ

27-08-2009 om 00:00 geschreven door djordi.  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
Categorie:Vietnam
>> Reageer (1)
08-09-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.29 hello motorbike?! hihihi

Kga nie zeggen hoe... maar kben uiteindelijk dus toch nog in één stuk van dien bergtop geraakt!

En een aantal dagen later zat ook het Sapa-avontuur er al weer op.

Terugkeren naar Ha Noi dus om dan aansluitend een nachtbus te nemen naar Hué. En aangezien dat de rit op de hard-sleepertrein nie direct voor herhaling vatbaar was hield ik het voor de terugkeer maar weer bij een gewone 'local' nachtbus.

Kzeg wel 'local' aangezien dak weer de enig aanwezige buitenlander was. Van bergstadje Sapa een uurtje afzakken naar Lao Cai om daar nog wa volk op te pikken en dan op weg naar Ha Noi.

En om van een bergstadje weg te geraken moet je natuurlijk via bergwegen naar beneden.

In de bus tussen de 'locals', van links naar rechts, boven en onder.

En tmag duidelijk zijn, die mannen kunnen daar dus aan geen kanten tegen hoor!

De kotszakjes hebben het zwaar te verduren gekregen op weg naar Lao Cai.

Voor mij wast precies geen probleem en kheb dan ook met veel smaak van men 'fried rice me groentjes' gegeten tijdens het wachten in Lao Cai.

Al goe dus, en mijnen avond kon nie meer stuk dacht ik. Al wist ik toen nog nie welke verrassing mij te wachten stond s'anderdaags s'morgens.

En ge moet et gezien hebben om het te geloven wa da ze allemaal in de koffer van zo een bus proppen. Van bagage en valiezen tot dozen, tapijten, machines, noem maar op en zelfs een complete mobilette!

Maar das nog nie alles deze keer...

deze keer moest er ook een kooitje mee...

en in da kooitje zat...

een biggetje...

en weet je wat biggetjes doen in het midden van de nacht, opgesloten in een koffer van een rijdende bus?!...

en weet je waar mijn rugzak lag?!...

moet ik er nog een tekeningetje bij maken?!...


Shiiiiiiiiiiiiitttt!!!

Figuurlijk én letterlijk deze keer!


Na een hele voormiddag in de douche met al men gerief en al men kleren in de waste. Schrobben met een blok zeep alsof da men leven der van af hing en spoelen lik ne zot heb ik besloten om men rugzak vanaf nu als "piggiebag" door het leven te laten gaan. En alhoewel dak der een hele blok zeep doorgedraaid heb zijn der achteraf nog enige bussen deodorant nodig geweest in een poging om de hardnekkig nagebleven geurtjes te maskeren.


Enfin, da zijn de leukste reisvehalen denk je dan.

Gelukkig stond er een brandende zon dien dag en heb ik al men gerief droog gekregen om s'avonds aan te zetten naar Hué.


In Hué had ik een beetje een overroepen gevoel, maar Hoi An was wel de moeite.

Heel wa geschiedenis, heel wa te doen en alles in een 'relax' sfeertje.

Tis ook hier dak men eerste dag aant strand tussen de palmbomen doorgebracht heb.

Jaja zoals van op de foto's: blauw water, wit zand en palmbomen!

En kheb natuurlijk wel eens aan jullie gedacht: hoe iedereen aant opstaan zou zijn, en de stuutjes aant klaarmaken voor de middag, klaar om weer een hele dag opt werk door te brengen.

En neen khad daar eigenlijk geen slecht gevoel bij! Raar toch hé.

Tja, khad da misschien wel eens verdient hé: na al die maanden rondreizen en ontdekken, en bijdrage leveren aan de economie en staatskas, hihihi

Alé kgaat maar stilleggen zeker voor dat ter in Belgie computerschermen door het raam beginnen te vliegen.

Of toch, nog één keer dan: hihihi


Enfin, Nha Trang en Saigon hebben dan men drie weken Vietnam afgerond.

En alhoewel dat er in Vietnam heeel veel te zien valt, en ik bijlange nog nie alles gezien heb was ik toch klaar om te vertrekken. Want van alle landen in zuidoost Azie deed Vietnam me nog veruit het meest aan de drukte van India denken!

En das nie zo plezant, hello motorbike?!

Hué

Hoi An

Japanse brug anno 1593

Cua Dai beach Hoi An

en toch nie regenen..

Giant Seated Buddha, Nha Trang

Long Son Pagoda

Po Nagar Cham Towers (Hindu 7-12de eeuw)

08-09-2009 om 00:00 geschreven door djordi.  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
Categorie:Vietnam
>> Reageer (3)


Inhoud blog
  • 48 gifgroen op lage hoogte gedurende de ganse maand
  • 47 vliegen en afvalcontainers, de eerste échte rit
  • 46 Hans en Grietje of Alain Provist, ik weet et nie
  • 45 duizend bommen en granatan
  • 44 stress, ge kunt daar aan draaien
  • 43 T.I.T. barbecue met bier
  • 42 de weg naar gelukkig zijn
  • 41 you can check out, but you can never leave...
  • 40 zuupen en zeejken
  • 39 aan een balkon of aan tstrand, zet je der bie

    Categorieën
  • Australië (10)
  • België (3)
  • Cambodja (2)
  • China (3)
  • Filippijnen (2)
  • India (2)
  • Indonesië (1)
  • Japan (7)
  • Korea (2)
  • Laos (2)
  • Maleisië (3)
  • Nepal (2)
  • Singapore (1)
  • Thailand (2)
  • Tibet (3)
  • Vietnam (4)

  • Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Laatste commentaren
  • Thanks (Jonathan De Kerpel)
        op 29 hello motorbike?! hihihi
  • keep on klimming (Paul)
        op 46 Hans en Grietje of Alain Provist, ik weet et nie
  • AUSTRALIE (ikke)
        op 46 Hans en Grietje of Alain Provist, ik weet et nie
  • my god!!!! (Mieke)
        op 45 duizend bommen en granatan
  • YOEN VANNEKE (ikke)
        op 43 T.I.T. barbecue met bier
  • tazzie (koenraad)
        op 43 T.I.T. barbecue met bier
  • VOETTOCHTJE??? (Ikke)
        op 43 T.I.T. barbecue met bier
  • jawadde (marcus)
        op 42 de weg naar gelukkig zijn
  • BLIJ DAT JE HET HEBT BEGREPEN (ikke)
        op 40 zuupen en zeejken
  • Happy New Year !! (Barbara & oli)
        op 40 zuupen en zeejken
  • Foto

    Foto

    Foto

    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!