...:19 juli 2006: Benne groet de wereld:...
Gastenboek
  • kgxddhvhnk3o
  • ob0sz3
  • s5dgse
  • Verjaardag!!
  • Verjaardag!!

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Inhoud blog
  • --> nieuwe blog <--
  • :...stempelen...:
  • :...bos...:
  • :...boem - deel 2...:
  • :...punk Benne...:
  • :...spaghetti-spel...:
  • :...fitness...:
  • :...stukje tand gezien...:
  • :...kleine Lien...:
  • :...knabbel-Benne...:
  • :...STAN...8 mei 2007...:
  • :...Bemelke...:
  • :...tandjes...:
  • :...Boenk...:
  • :...Superman...:
  • :...Lander!...:
  • :...honger...:
  • :...kindjes!...:
  • :...tandje!...:
  • :...vettig lachen...:
  • :...pc-Benne...:
  • :...sint bij onthaalmoeder Ilse...:
  • :...knuffels van zwarte piet...:
  • :...sint in sellewie...:
  • :...en nu proper...:
  • :...wortelboer...:
  • :...groentenboer...:
  • :...Benne-boompje...:
  • :...Benne-boom...:
  • :...oproep...:
  • ...:doodooBenne:...
  • ...:vreemde papa:...
  • ...:16 weken:...
  • ...:100 dagen:...
  • :...kindje bij...:
  • :...RobBenne Williams...:
  • :...12 weken...:
  • :...vriendjes worden?...:
  • :...Kraai-Benne...:
  • :...Boks-Benne...:
  • ...Bad-Benne...:
  • :...9 weken...:
  • :...Benne onderzoekt de wereld...:
  • :...5 weken en 3 dagen...:
  • :...bijna vier weken...:
  • :...seventies Benne...:
  • :...mijn naam...:
  • :...3 weken jong...:
  • :...2 weken jong...:
  • ...:m'n eerste ver'week'dag:...
  • benne thuis
  • 4 dagen oud
  • 1 dag oud
  • een half uur oud
  • :...geboren...:
  • :...40 weken...:
  • :...foto's...:
  • :...39 weken...:
  • :...38 weken...:
  • :...37 weken...:
  • :...36 weken...:
  • :...35 weken...:
  • :...31 weken...:
  • :...28 weken...:
  • :...24 weken...:
  • :...21 weken...:
  • :...19 weken...:
  • :...16 weken...:
  • :...12 weken...:
  • :...9 weken...:
  • :...7 weken...:
  • :...welkom...:
    Bennes wondere wereld
    Benne Gerben Kerckhove
    15-08-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.:...seventies Benne...:
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Voila, recyleren is de boodschap! En daar gaan we ver in... tot in 1978! Oma Yvette had enkele kleertjes van mijn papa Steve teruggevonden, toen hij nog klein was. Mijn moeder vond die 'kostuumkes' natuurlijk weer veel te koddig en dus ben ik vandaag in een seventies-mood. Nu nog juist de gepaste boogie shoes vinden...

    15-08-2006 om 15:14 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (1)
    11-08-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.:...mijn naam...:

    Eventjes wat uitleg over mijn naam:
    Benne is een oud-Germaanse/Noorse naam, afkomstig van Bern-hard wat zoveel betekent als 'sterk of moedig als een beer'. De naam komt nu vooral voor in de Scandinavische landen en in Friesland.
    Gerben is een samentrekking van de namen van mijn twee opa's: Gerrit en Bernard. Maar de naam betekent ook zoveel als 'sterk als een beer met de speer'.
    (ik heb het ook maar van mijn moeder, en die heeft het op internet gevonden...)
    Dit jaar zijn er al 3 jongens met de naam Benne geboren, waaronder 2 in West-Vlaanderen. Eén ervan ben ik, dat heb ik vlug eens opgezocht op de volgende site:
    http://www.kindengezin.be/KG/voornamen/default.jsp

    11-08-2006 om 14:36 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.:...3 weken jong...:
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het gaat goed hier in Sellewie, er komen heel wat lieve mensen langs, en ik amuseer me rot met al die lieve meisjes die me wiegend op hun arm nemen. Ik geniet ervan, want het kan nog jaren duren voor ik nog eens zo dicht bij de meisjes mag hangen, mama zegt alvast dat ik er nu van moet profiteren. Elke keer als m'n grootouders me zien zijn ze verwonderd dat ik al zoveel veranderd ben, maar ik ben ook niet van plan om eeuwig klein te blijven. Mama verlangt trouwens tot ik een paar maanden ouder ben, zodat ze wat meer 'interactie' met me heeft, zo noemt ze dat. En ook sommige nonkels verlangen tot ik wat steviger ben en minder lig te headbangen met m'n hoofd. Geduld, mensen, ik ben volop bezig met het kweken van spieren. En intussen geniet ik ervan om op mama's schouder in slaap te vallen, tot ze kramp heeft in haar armen, zodat papa mijn dan vastneemt en me op zijn buik legt, kan ik daar lustig verder knorren. Ook zalig is 's morgens, wanneer ik tussen mama en papa in het grote bed mag liggen, terwijl papa langs de ene kant nog wat ligt te slapen, en mama me de hele tijd met verliefde ogen aankijkt.
    En ze kunnen het maar niet laten om foto's en filmpjes te maken van me, telkens met de mededeling: "dit moeten we later aan zijn eerste lief laten zien!". Ik hoop maar dat ze tegen die tijd lichtjes dementerend zullen zijn, zodat ze het allemaal niet meer goed weten wat voor foto's ze van mij hebben.
    Maar ze doen het behoorlijk goed hoor, die twee. Ze worden steeds beter en beter in het geven van een badje, het verversen van pampers met oog voor het feit dat ik op elk moment mijn afvalstoffen wil lozen, het aantal spetters en druppels op de muren is merkelijk verminderd. Ze hebben het door dat ik een onvoorspelbaar kereltje ben. Mama beweerde trouwens nog dat jongens meer geluk hebben dan meisjes, omdat wij, jongens, overal en altijd kunnen plassen. Maar toen ik erin slaagde om zowel m'n nek, schouders als buik onder te plassen terwijl mama m'n pamper wou omdoen, trok ze haar woorden in. Kleine jongens hebben toch niet altijd zoveel geluk, en zelf vond ik het ook niet echt plezant. Maar mama kon er nog mee lachen en deed me vrolijk andere kleren. Nu kijken ze nog vertederd als ik papa's kleren met een laatste restje melk bewerk, of als ik mama's kleren wil wassen volgens mijn methode, maar ooit komt de dag dat ik met mijn kleine verfhandjes stempels wil maken op de muur. Eens kijken of ze dan nog zo enthousiast zijn en of die stempels op de muur (in hun living welteverstaan) er komen

    11-08-2006 om 14:05 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    03-08-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.:...2 weken jong...:
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ik lig hier lekker naast ons moeder te soezen, wetend dat ze bij de minste kik al vertederd (als ik zing, of brabbel of gekke bekken trek) of bezorgd (als ik helemaal rood ben omdat ik mijn pamper moet vullen of zal beginnen huilen) mijn richting uitkijkt, aaah, wat een zalig leventje is dat hier toch. Het is druk geweest de laatste dagen, waar ik allemaal al niet geweest ben om alle 'oohs' en 'aahs' in ontvangst te nemen, en als ik dan eens thuis ben en in mijn wiegje lig te dutten dan staan er daar opeens ook weer een aantal grote hoofden met wijd opengesperde mond boven me, en allemaal doen ze 'kirre kirre' en 'boele boele' en 'adadadadaa', of zoiets... ze doen maar, ik zal dan later eens vragen aan m'n ouders of dat wel normaal is.
    Bon, ik ben dus de volle twee weken oud en ben welgeteld 340 gram bijgekomen sinds ik het ziekenhuis mocht verlaten vorige week. Als je weet dat het gemiddelde zo'n 100 tot 150 gram is per week, dan begrijp je wel dat ik al enorm mijn best heb gedaan. Mama en papa zijn supertrots op hun lieve dikzak, zeggen ze. Ik heb trouwens een tutje gekregen ook, en volgens mama en papa ben ik daardoor nog braver geworden, maar da's stilte voor de storm, ik spaar alle streken op voor mijn puberteit 
    Mama is er heilig van overtuigd dat ze me al heeft zien lachen en papa doet niets liever dan m'n gekke bekken tellen. Zelf ben ik bijzonder goed in het plassen terwijl mijn pamper los is, liefst als mama net gewassen en gestreken is, in het uitspuwen van het laatste slokje melk, ook liefst wanneer mama of ik verse kleren aanhebben en waar ik ook goed in ben is elegant niezen en boos (lees: doordringend) kijken. Enfin, het leven gaat hier zijn gangetje, maar volgens m'n ouders blijft dat niet duren. Over 7 weken moet mama al gaan werken, en papa begint er al aan over 4 weken, en ikke... heb nog 3 jaar voor ik naar school moet, tot die tijd hou ik mezelf wel bezig met het entertainen van familie, vrienden, ouders en knuffelbeesten.

    03-08-2006 om 14:40 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    27-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen....:m'n eerste ver'week'dag:...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Gisteren m'n eerste ver'week'dag gevierd. Toen ik exact een week oud was, lag ik samen met mama in het grote bed wat te soezen (nadat ik ze weeral had wakker gemaakt om te proeven wat voor lekkers er nu weer klaarstond voor me). Ik probeer om m'n ouders gemiddeld vier keer per nacht wakker te maken, dat lijkt me zo net op het randje van het menselijke  . Vannacht heb ik wel beter m'n best gedaan en had ik m'n eerste hongeraanval rond vier uur. Ze mogen ook eens uitslapen die twee. Mama kan er eigenlijk nog behoorlijk goed tegen, naar het schijnt maakt die hormonen aan waardoor ze beter tegen het slaaptekort kan. Papa, daarentegen, die lag na m'n eerste nachtje thuis tegen de middag totaal uitgeput in de zetel. Een flink middagdutje deed dus wonderen, voor ons allebei.
    Mama is intussen van plan me in te schrijven voor een reportage 'vraatzucht bij baby's'. Ze heeft het de hele tijd over mijn vraatzucht, maar ik heb gewoon honger en dorst. Wat wil je met dit warme weer? Trouwens, als ze zeggen dat ik toch zo'n grote zal worden door m'n grote voeten, dan is er nog flink wat werk aan de winkel om die 1 meter 90 te halen. Papa zegt wel dat ik daar nog 20 jaar voor heb, maar je kan nooit vroeg genoeg beginnen met groeien, nah. Ik zou graag tegen m'n twaalf jaar al groter zijn dan mijn mama, dat lijkt me nog behoorlijk fun en het werkt misschien wel imponerend...
    Gisteren hebben we ook al de kinderwagen, maxi-cosi en de hele reutemeteut getest door op stap te gaan naar Desselgem en Izegem. Oma's en opa's content en ik kon de huizen daar eens inspecteren of ze wel baby-proof en baby-friendly waren. Maar ze hebben al serieus hun best gedaan, die oudjes. We moeten dus dringend mama en papa eens buitenkrijgen zodat ik het kot voor mij alleen heb in Izegem of Desselgem Uitnodigingen voor de eerste fuif-zonder-ouders volgen dus...

    27-07-2006 om 14:18 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    24-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.benne thuis
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    24-07-2006 om 19:53 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.4 dagen oud
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    24-07-2006 om 19:52 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.1 dag oud
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    24-07-2006 om 19:51 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een half uur oud
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    24-07-2006 om 19:49 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.:...geboren...:

    Vorige dinsdag moesten we met z'n drietjes nog langs bij de dokter en er was nog steeds niet veel verandering in te zien. Alhoewel die meneer tegen mama had gezegd dat ze donderdagavond wel zou bevallen, geloofde mama er niet al te veel van en was ze weeral volop plannen aan het maken voor de komende dagen. Plannen maken, goed en wel, maar planten verpotten? Waar haalt ze het? Toen ik hoorde dat ze van plan was om die avond nog al haar planten te verpotten vond ik het welletjes en heb ik maar besloten dat het tijd was om met z'n drieën aan het echte leven te beginnen. Ook vond ik het totaal niet kunen dat Tom Boonen had opgegeven in de Tour, en ik besloot hiervan zelf polshoogte te nemen.
    Naar het schijnt heb ik iets in gang gezet dat ze 'het breken van de vliezen' noemen. Maar m'n ouders waren nog altijd niet onder de indruk die dinsdag, 18 juli, om 21.30 's avonds. Mama die begon nog rustig aan de afwas, was zelfs nog van plan te strijken, papa heeft nog een tijdje met de hondjes gespeeld in de tuin, en toen zijn ze op hun grootste gemakken vertrokken naar het ziekenhuis. Rond half elf 's avonds zijn ze daar toegekomen, als waren ze op kamp. Allebei met hun rugzakje, nog grapjes makend met de vroedvrouw, die wellicht ook al dacht dat ze toch wel twee heel vreemde snuiters had ontmoet nu. Maar mama deed heel goed haar best, en voor we 't wisten mochten we naar de verloskamer en hield ik me klaar om opgevangen te worden door de grappige dokter. Viel dat even tegen, bleek dat die vent nog in zijn bed lag en dat we het moesten doen met de dokter van wacht. Ik kon en wou niet meer wachten tot 's morgens (mama zou het ook niet meer geapprecieerd hebben), en dus moesten we het maar doen met de middelen die voorhanden waren. Om 25 voor vijf 's morgens, 19 juli 2006, liet ik mijn knapste glimlach zien, plaste ik mama onder en hield ik een vuist op naar papa. Daarna kreeg ik mijn rapport van de liefste vroedvrouw van de wereld en die gaf me 10 op 10!
    De planten zullen dus nog even in hun potten moeten blijven, ik ben intussen thuisgekomen met mama en papa, heb de honden mijn gejodel al laten horen en heb de halve inhoud van mijn darmstelsel al achtergelaten op papa. Zelf ga ik eerst nog wat bekomen van de drukste dagen in mijn leventje tot nu toe, bedankt aan alle mensen die me al zijn komen bewonderen, bedankt voor alle leuke kadootjes en bedankt voor alle sms'jes, telefoontjes, kaartjes, ... ik laat jullie dan nog wel eens mijn liefste glimlach zien!

    24-07-2006 om 19:18 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    14-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.:...40 weken...:

    Ha! Ze hebben het door dat ik hier de trotse bezitter ben van een stel weerhaakjes waarmee ik me nog gretig vastklamp aan mijn coconnetje. Mama en papa proberen er rustig onder te blijven maar niemand had gedacht dat ik na de uitgerekende datum zou geboren worden, lekker wel dus. Niet dat ik jullie niet wil zien, of niet dat ik de wereld niet wil verblijden met mijn allerknapste aanwezigheid, maar het is me momenteel een beetje te warm buiten en ik wacht liever tot de Tour de France gedaan is zodat ik mijn eerste dutjes niet moet doen tijdens een tussensprint in de bergen.
    De dokter kon vandaag zelfs mijn gewicht niet meer schatten, zo rond en gezond ben ik al (net zoals mama, alhoewel die het meer dan beu is om zo genoemd te worden). Aan de monitor heb ik me kalmpjes gehouden en ook bij de dokter zelf was ik braaf (dan mag ik nog wat langer bij mama blijven, hoop ik). Papa vraagt regelmatig aan me wanneer ik zal komen, maar dan steek ik eens lekker mijn poep naar boven om te tonen dat ik er eigenlijk al ben, maar gewoon nog wacht op één of ander startsein.
    Laat ze nog maar wat van elkaar genieten, die twee, eens ik er ben zal hun onverdeelde aandacht naar mij moeten gaan, en dan komen mijn eerste stapjes zodat ik elk moment van de dag spoorloos zal verdwenen zijn, en daarna komt de schoolperiode, ..., en voor ze 't weten zijn ze oud en versleten en zit ik volop in mijn puberteit, zagend om een piercing en een tattoo en ga ik naar rare fuiven zodat mijn moeder tot een gat in de nacht wakker ligt omdat ik nog niet thuis ben... dus die twee weekjes rust gun ik ze nu nog wel 

    14-07-2006 om 17:03 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    09-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.:...foto's...:

    Foto's van het voorbereidend materiaal voor mijn komst zijn te vinden onder bij de links (Hermans favorieten).

    09-07-2006 om 22:10 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    06-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.:...39 weken...:

    Waaaauw, ik durf het gerust te zeggen: niemand zal een mooier 'voituur' en bed hebben als ik. En bij niemand is het wellicht met meer liefde gegeven dan bij mij. Mama en oma Yvette hebben vandaag mijn bedje opgemaakt, nadat papa en opa Gerrit het in elkaar hadden geknutseld. Echt fantastisch mooi! Ik moet es vragen aan mama en papa of ze een foto van het bedje en de kinderwagen willen nemen, zodat jullie allemaal al lekker jaloers kunnen zijn (moehahahaa...). Die kinderwagen is alvast heel 'flesjie', een soort appelblauwzeegroen met een mooi lakentje en dekentje, allemaal gemaakt door oma Christine en opa Bernard. Die moeten nogal geknutseld hebben, zeg. Ik weet één ding zeker: bekijks heb ik zeker als ik als een echte koning door Sellewie zal rondgereden worden (ja, ik laat me rijden...). Aan alle mensen van wie ik nu al kadootjes krijg: deze jongen is daar heel blij mee en mama en papa zijn jullie enorm dankbaar voor de fijne geschenken!
    Vandaag moesten we naar een andere dokter, omdat mama's dokter een beetje 'op verlof' is, en nu weet ik het wel zeker: deze jongen blijft zitten tot die andere dokter terug is, en mama zal me daarbij wel helpen. 'k Vond het maar niets bij de dokter zelf, maar het leuke was wel dat ik op voorhand aan een monitor mocht liggen. En ik maar bonken en bewegen, want dat werd allemaal door het toestel geregistreerd (ik haalde minstens een acht op de schaal van baby-Richter, een aardbeving is er niets bij...), terwijl papa er toch niet helemaal gerust in was want hij keek af en toe met een scheef oog alsof mama's buik ging ontploffen. Ik weet niet of ze me tot buiten hebben gehoord, maar 'k heb alleszins mijn best gedaan. Een hartslag tot 180, wanneer ik met mijn voeten lig te schoppen, alstublieft! Dat sporthart zal voor later zijn, vrees ik.
    Intussen is mama met verlof (maar niet zoals de dokter), nee, ze moet zich voorbereiden op mijn komst, heet dat dan. Eigenlijk maar goed ook, want de laatste tijd begint ze toch wat last te krijgen van de rug en de benen en de voeten en de ... (kan zagen hoor, ons ma, maar volgens papa mag ik dat niet zo zeggen).
    Enfin, hier alles nog goed, toen ze met die monitor wilden luisteren naar mijn hartslag was het niet simpel om alles te vinden, ik heb nog een beetje teveel plaats. Er kon er dus gerust nog eentje bij, maar dat zou ik m'n ouders nu niet willen aandoen. Ze zullen het al druk genoeg hebben om mijn maag- en darmstelsel te volgen 

    06-07-2006 om 23:07 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    01-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.:...38 weken...:
    Bravo mama en papa! Jullie hebben eindelijk mijn valiesje weten te maken, en goed dat jullie ook aan mama's valies gedacht hebben! Een hele prestatie, proficiat! (Je moet ouders eigenlijk behandelen als kinderen: als ze iets goeds doen ze uitvoerig belonen...)
    We zijn gisteren met z'n allen terug naar de hinékoloog geweest en 't was wel even slikken toen ik hoorde dat die meneer met verlof ging tot 10 juli. Nog even bij mama blijven dus, want die ziet het niet goed zitten om met een andere dokter te bevallen. Maar ze verwachten me eigenlijk niet veel vroeger, eerder een beetje later. Waarom zou ik me ook haasten? Ik zit hier in m'n comfortabele ton van 38 graden en heb nog alle plaats van de wereld (plaats maken hé mensen). M'n hoofd kan nog alle kanten uit (niet ingedaald, noemen ze zoiets) en zolang m'n moeder zich koest houdt blijf ik hier nog wel even. En ze zal zich koest houden, heeft ze gezegd, tot de 10de juli, tot de dokter terug is...
    En ja, goed nieuws: deze adonis heeft de kaap van 3000 gram gehaald! In twee weken tijd maar liefst een halve kilogram bijgekomen, en mama ook! Mama was dus supercontent dat ze alleen maar 'baby' was bijgekomen en niets meer.
    En m'n papa heeft vakantie! Twee maanden, naar 't schijnt is zoiets wel tof en zal ik me tijdens de vakanties later nooit vervelen. We trekken gewoon papa uit bed als mama moet werken en dan hou ik me de hele dag bezig om hem te entertainen. We starten gewoon een eigen speelpleinwerking in de tuin, met Diezel en Viggo als monitor en papa als kok. En alle spaghetti lekker voor mij

    01-07-2006 om 11:25 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    26-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.:...37 weken...:
    Neuh... denk maar niet dat die valies al klaarstaat hoor... Misschien moet ik eens wat weeën simuleren om ervoor te zorgen dat ons moeder in actie schiet? Nu ja, ik heb het hier nog teveel naar mijn zin, en het is hier echt wel superrekbaar! Vannacht mijn liefste mama wakkergeschopt, ter voorbereiding van de komende nachten dat ik ze zal wakker huilen. Toen is ze echt geschrokken, hoor! Ik eigenlijk ook, want ik had niet gedacht dat ik zo ver mijn benen zou kunnen strekken, de bobbel op mama's buik was zo groot dat zelfs de Mont Ventoux spontaan begint te huilen door een minderwaardigheidscomplex. Als we komende vrijdag naar de dokter gaan moet ik dat toch nog eens demonstreren, kwestie dat die meneer weet welk vlees hij in de kuip heeft!

    26-06-2006 om 10:47 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    19-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.:...36 weken...:
    Ik hoor mijn mama constant stoefen tegen iedereen dat ze mijn valies dit weekend écht wel zal klaarzetten (en de hare ook), maar zelf zegt ze dat ze om te bevallen toch geen tandenborstel of pantoffels nodig heeft, dus als die valies niet zou klaarstaan, dan kan papa er nog altijd om... Kan allemaal wel zijn, maar toch zou ik liever hebben dat zowel mijn moeder als ik direct een beetje toonbaar zijn naar de buitenwereld toe en niet nog eerst een uur verfomfaaid moeten zitten wachten tot papa alle spullen bijeen heeft gesprokkeld. Enfin, ze ging deze week nog eens een poging doen, heeft ze gezegd. Ik denk stiekem dat ze een beetje bang aan het worden is, het begint nu toch wel heel erg dichtbij te komen en misschien twijfelt ze of ze het allemaal wel goed zal doen. Maar, mama, geen nood: als je 't niet goed doet dan zet ik mijn keel wel open, geen probleem.
    Vrijdag zijn we terug naar de hinékoloog geweest en opnieuw werd bevestigd wat een prachtbaby ik wel ben. Ik zie dat elke dag, maar mama en papa zien dat maar om de zoveel weken en ik hoor het de dokter ook zo graag zeggen hoe mooi en fantastisch ik wel ben 
    Ik weeg nu de volle 2500 gram en dat schoppen gaat nog altijd goed (alhoewel de dokter zei dat ik stilaan wel mocht verminderen), zelfs al heb ik minder plaats, voor zoiets moet je plaats maken, vind ik (mama is hier niet altijd mee akkoord). Verder zei die dokter iets over indalen en dat daar bij mij totaal nog geen sprake van was, waarom zou ik ook? Liever nog vier weken kunnen draaien met m'n hoofd, dan al gekneld te zitten tussen dat bekken. En ik weet wel dat mama liever zou hebben dat ik indaal omdat ze dan wat meer lucht krijgt, maar ze is dat ongemak nu al zo gewoon dat die vier weken er ook nog bijkunnen zeker? Als ze dat al niet over heeft voor mij...
    Mijn lieve oma's zijn volop bezig met de laatste hand te leggen aan mijn kamer (zelfgemaakte gordijntjes, nieuwe deurknoppen, de laatse likjes verf) en ook de opa's zijn op hun manier bezig met deuren kapot te zagen (grapje, opa Gerrit) en postzegels te tellen.
    Ik heb nog niet beslist of ik nu een beetje vroeger zal komen, of een beetje later. Misschien blijf ik nog wel een week langer zitten om ze allemaal wat zenuwachtig te maken, ben benieuwd wat dat zal geven 

    19-06-2006 om 14:20 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    13-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.:...35 weken...:
    Intussen ben ik 35 weken oud, en begint het hier behoorlijk krap te zitten. Nu heb ik wel gemerkt dat dat ding waar ik in zit behoorlijk rekbaar is langs alle kanten, en zodus kunnen die tricepsen en kuitspieren nog dagelijks een training hebben. Maar met dit warme weer hoor ik mijn moeder meer en meer zuchten en puffen en dan heeft ze het over water in haar voeten (zou daar dan ook nog een kleine speelkameraad voor mij inzitten) en over loodjes en zwaar wegen. Ze doet maar, ik amuseer me hier nog best!
    Papa houdt zich intussen bezig met het 'WK voetbal', ik denk dat een plezante mens moet zijn, want als hij daarover vertelt hoor ik zijn stem enthousiast op en neer gaan en in de verte hoor ik mensen roepen en juichen. Die 'WK voetbal', die komt niet zo goed overeen met mama, maar papa heeft al verteld dat die meneer 'WK voetbal' met weinig mama's kan opschieten. Intussen houdt mama zich dan maar bezig met een dagboek voor mij, want al van toen ik nog maar een rijstkorrel groot was schrijft ze regelmatig een briefje naar mij en als ik dan groot ben (naar 't schijnt ben ik dat nu nog niet), dan krijg ik dat. Wie weet belooft ze me dingen waar ik haar later nog kan op pakken, dat zou wel wat geven, dat ze het dan maar eens uitleggen, die twee ouders van mij 

    13-06-2006 om 00:00 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    17-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.:...31 weken...:
    Super, ik weet hoe ik mijn moeder moet kietelen. Papa heeft me dat eens helemaal zitten vertellen toen mama lag te slapen en heeft me de allerlaatste kieteltechnieken bijgebracht. En ja hoor, het werkt. Mama zegt dat ze het voelt kietelen aan de rechterkant van haar buik, ik ben het niet zeker, maar volgens mij werkt mijn handmassage dus écht. Verder speel ik heel graag 'alien', da's een heel tof spelletje waarbij je doet alsof je uitbreekt. Je begint bijvoorbeeld heel hard te duwen met je handen, maakt je vervolgens heel klein en daarna duw je met je voeten zo hard je kan, recht naar omlaag! Ja, omlaag, want ik hang hier al met mijn hoofd naar beneden, nu ja, da's goed voor het verstand.
    Verder is het ongelooflijk plezant om te schoppen als mama in een vergadering zit, dan moet ze heel serieus doen en al ik dan zit op en neer te wiebelen in die buik, kan ik het haar toch knap lastig maken. Pfft, die vergaderingen zijn toch mijn ding niet, dus dan maak ik liever wat leute op mijn eentje.
    Naar het schijnt zijn ze bezig met het schilderen van mijn kamer en als ik al die 'oohs' en 'aahs' mag geloven heeft die ene oma toch wel formidabel werk geleverd. Mama vertelde dat er in ons huis de laatste maanden behoorlijk wat drukte is geweest met al lieve mensen die m'n mama en papa zijn komen helpen om het huisje 'Herman-klaar' te maken. Nu, die omheining in de tuin is eerder voor die honden, dan voor mij, ik ben niet van plan zo vlug uit te breken. Bij deze: bedankt oma en opa Izegem, bedankt oma en opa Desselgem, bedankt nonkel Jacques (als ik groot ben dan draai ik wel eens een kippenworst voor je), bedankt aan alle mensen die mijn mama en papa zo geholpen hebben. Ze zijn er zwaar van onder de indruk, en ik kan het weten, want ik voel die stemmingen van mijn moeder beter aan dan wie ook. Hopelijk begrijp ik de vrouwen later ook nog zo goed 
    Bon, tijd voor weer wat buitelingen!

    17-05-2006 om 00:00 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    27-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.:...28 weken...:
    Ik ken mijn naam! Papa die was al enkele weken datzelfde woordje aan het zeggen, en ook mama begon meer en meer dat woord tegen me te zeggen. Ik dacht: "Waar gaat dit hier over?" en ik heb het door. Ze kunnen me onmogelijk met een naam als Herman door het leven laten gaan (hebben ze eindelijk ook door) en daarom hebben ze maar een andere naam voor me gekozen. Eigenlijk wisten ze die naam al langer, maar 't is pas sinds enkele dagen dat ze die ook hardop uitspreken om te horen hoe die naam klinkt. En het bevalt me wel, moet ik zeggen. Maar da's weer zoiets dat mijn mama en papa geheim willen houden tot ik er ben... nu voor mij alvast geen probleem, ik kan het toch nog aan niemand zeggen.
    Intussen zijn ze nog maar eens op bezoek geweest bij de dokter, maar het beviel me niet zo. Lag ik juist rustig te soezen na een lange zware dag (ja, ook wij kunnen zo onze baaldagjes hebben), begint daar zo'n apparaat weer te zoemen en wordt m'n hele lichaampje gescand. Die dokter maar weer leutig doen, maar ik was echt niet in de mood en dat heb ik laten merken ook. Toen hij bezig was met mijn voeten te tonen, heb ik hem eens een reden gegeven om die voeten te tonen. Een gigantische schop waar ze even alledrie niet goed van waren. Maar ze konden er nog mee lachen, blijkbaar. Ik weeg momenteel 1355 gram (verdubbeling in vier weken tijd), als dit zo doorgaat zal mijn mama nog serieus mogen puffen. En papa zal mij al direct op een fiets mogen zetten om de overtollige kilo's eraf te krijgen.

    27-04-2006 om 00:00 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)
    30-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.:...24 weken...:
    Jongens, ik moet dringend aan mijn lijn werken, ik weeg nu al 734 gram en da's zomaar eventjes heel veel bijgekomen in een korte tijd... als dat maar geen striemen op mijn nieuw velletje zal geven. Mama en papa hebben een zogenaamde 3-D foto gekregen van die lieve, grappige dokter, en blijkbaar ben ik toch wel een mooi manneke, maar wel eentje met een wipneusje. Ze waren de hele tijd bezig over 'schattig', 'lief', 'koddig', 'super', 'goddelijk', etc. Als zij het zeggen... 't is hun eerste kindje, je kan het ze niet kwalijk nemen...
    Intussen stamp ik dus hard genoeg zodat mijn mama me kan voelen, dat werd tijd zeg! Zit ik hier al zoveel weken te stampen en te schudden: geen reactie. Begin ik met mijn poep op en neer te gaan: geen reactie. Ben ik mijn hoofd weg en weer aan het schudden: geen reactie. Maar als je dan op een dag plots een spasme hebt in je been en een klein stampje geeft hoor je plots lachen en 'ooh' en 'aah'... Enfin, mama gerust, papa nog een beetje aan de zijlijn want die wil natuurlijk die buik op een neer zien gaan als een zee in woeste storm. Geduld papa, jouw spieren zijn er ook niet in één dag gekomen. 
    Wist je trouwens dat mama en papa vandaag 6 jaar samen zijn? Zes jaar met z'n tweeën, drie jaar samengewoon en dan plots ikke erbij... ze weten niet waar ze aan beginnen, die twee 

    30-03-2006 om 00:00 geschreven door miekenstiev  


    >> Reageer (0)


    Baby-id:

    • :...naam: Benne
    • :...geslacht: ventje
    • :...beroep: zoon, de enige echte
    • :...hobby's: bububu, aan mama's haar trekken, vettig lachen, brillen en halskettingen pakken, dansen

    Stand van zaken op:

    18 juli 2007

    • :...lengte: 77.5 cm
    • :...gewicht: 10.270 kg

    Geboorte-id:

    • :...lengte: 51 cm
    • :...gewicht: 3.510 kg

     


    Favorieten van Benne
  • 19 juli
  • welletjes en weetjes - elz+ben+lander
  • dries en liesbeth + lien
  • sandra en wies


  • Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!